Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

تهِ دوستی با آمریکا اینه. اینجا در سال ۲۰۰۹ هیلاری کلینتون وزیر خارجه دولت اوباما با معتصم قذافی پسر معمر قذافی دست میده و از فرصت‌های فراوان همکاری بین لیبی و آمریکا حرف میزنه. ببینید چطور همه چیز شیک و مجلسیه. حالا «فقط» ۲ سال بعد با حمله به...

demokracy's profile picture

Ehsan Taghadosi

14,141 subscribers

105,810 views • 3 months ago •via X (Twitter)

News & Politics
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

ویرانی لیبی به بهانه ی قذافی اولین پروژه ی مهندسی ناتو در منطقه بود با برند «بهار عرب». قذافی، اشتباهش، بزرگترین اشتباهش، فراموش کردن این بود که اروپا دشمن افریقاست، غارتگر افریقاست، ویرانی افریقا ضامن ثروت و شکوه افریقاست. قذافی "متمدن" شد ... به کمک جرج بوش برای «جنگ با ترور رفت» (کاری که اسد هم کرد). با بلر و‌سارکوزی دست به همکاری زد. پروژه ی دفاعی هسته ای خود را کنار گذاشت. فکر میکرد امریکا حقیقتا قصد دارد القاعده را -که خودش در جنگ سرد ایجاد کرده بود- از میان بردارد. وقتی عربستان سعودی و فرانسه بنغازی را علیه دولت لیبی مسلح کردند امریکا سی میلیون دلار پول بلوکه شده را با اصرار هیلاری کلینتون/سامانتا پاور/سوزان رایس به اسلامگرایان داد، وقتی لیبین ترنزیشنال کانسیل از گروه های اسلامی و البته اخوان المسلمین تشکیل شد (اخوان که عامل شروع جنگ در سوریه شد) وقتی امنستی و دیده بان حقوق بشر شروع به انتشار دروغهای کلان علیه او کردند ... و وقتی سودو-لفت در حمایت از ناتو، به تحلیل ضرورت مداخله پرداخت متوجه شد اما دیر بود. دقت کنید استیون شالوم، ژیلبر اشکار، مایکل البرت در لیبی مشابه سامانتا پاور خواستار «دخالت بشردوستانه»ی ناتو شدند ( در سوریه هم شدند!!). اشتباه بزرگ قذافی این بود که فکر کرد امپریالیسم منسوخ شده است. فکر کرد با اتحاد با دیگر کشورهای افریقا می تواند واحد پولی واحد افریقا را ایجاد کند. اشتباه بزرگ قذافی این بود که نفت را ملی نکرد ... البته عراق که نفت را ملی کرده بود هم سرنوشت بهتری نداشت، بماند. اشتباه بزرگ قذافی اما، در مقابل خیانت محض چپ نو، چپ پرو اروپا، چپ حامی حزب دمکرات انقدر بزرگ‌نبود. وقتی اعضای القاعده با سرنیزه جلوی دوربین به او تجاوز کردند، دنیا برای همیشه تغییر کرد. پرده ی دروغ دریده شد. هرچند «رفقا» هنوز در همان پرده در سوریه و اوکراین و هنگ کنگ و ایغورستان، از چترهای رنگی و کمپهای سرکوب مسلمانان و قتل عام تیانانمن و کشتار بوچا روی خط سلطه برنامه اجرا می کنند. قذافی به دست اروپای خشمگین از از دست دادن مستعمره های عراق و لیبی و سوریه و یمن شهید شد، فراموش نکن. حالا مطلب می اورم از سیستم بومی فدرال لیبی، پروژه های عظیم عمرانی اش، فعالیت جان مک‌کین و هیلاری کلینتون، و البته نقش اسراییل در براندازی قذافی.
2:48

ویرانی لیبی به بهانه ی قذافی اولین پروژه ی مهندسی ناتو در منطقه بود با برند «بهار عرب». قذافی، اشتباهش، بزرگترین اشتباهش، فراموش کردن این بود که اروپا دشمن افریقاست، غارتگر افریقاست، ویرانی افریقا ضامن ثروت و شکوه افریقاست. قذافی "متمدن" شد ... به کمک جرج بوش برای «جنگ با ترور رفت» (کاری که اسد هم کرد). با بلر و‌سارکوزی دست به همکاری زد. پروژه ی دفاعی هسته ای خود را کنار گذاشت. فکر میکرد امریکا حقیقتا قصد دارد القاعده را -که خودش در جنگ سرد ایجاد کرده بود- از میان بردارد. وقتی عربستان سعودی و فرانسه بنغازی را علیه دولت لیبی مسلح کردند امریکا سی میلیون دلار پول بلوکه شده را با اصرار هیلاری کلینتون/سامانتا پاور/سوزان رایس به اسلامگرایان داد، وقتی لیبین ترنزیشنال کانسیل از گروه های اسلامی و البته اخوان المسلمین تشکیل شد (اخوان که عامل شروع جنگ در سوریه شد) وقتی امنستی و دیده بان حقوق بشر شروع به انتشار دروغهای کلان علیه او کردند ... و وقتی سودو-لفت در حمایت از ناتو، به تحلیل ضرورت مداخله پرداخت متوجه شد اما دیر بود. دقت کنید استیون شالوم، ژیلبر اشکار، مایکل البرت در لیبی مشابه سامانتا پاور خواستار «دخالت بشردوستانه»ی ناتو شدند ( در سوریه هم شدند!!). اشتباه بزرگ قذافی این بود که فکر کرد امپریالیسم منسوخ شده است. فکر کرد با اتحاد با دیگر کشورهای افریقا می تواند واحد پولی واحد افریقا را ایجاد کند. اشتباه بزرگ قذافی این بود که نفت را ملی نکرد ... البته عراق که نفت را ملی کرده بود هم سرنوشت بهتری نداشت، بماند. اشتباه بزرگ قذافی اما، در مقابل خیانت محض چپ نو، چپ پرو اروپا، چپ حامی حزب دمکرات انقدر بزرگ‌نبود. وقتی اعضای القاعده با سرنیزه جلوی دوربین به او تجاوز کردند، دنیا برای همیشه تغییر کرد. پرده ی دروغ دریده شد. هرچند «رفقا» هنوز در همان پرده در سوریه و اوکراین و هنگ کنگ و ایغورستان، از چترهای رنگی و کمپهای سرکوب مسلمانان و قتل عام تیانانمن و کشتار بوچا روی خط سلطه برنامه اجرا می کنند. قذافی به دست اروپای خشمگین از از دست دادن مستعمره های عراق و لیبی و سوریه و یمن شهید شد، فراموش نکن. حالا مطلب می اورم از سیستم بومی فدرال لیبی، پروژه های عظیم عمرانی اش، فعالیت جان مک‌کین و هیلاری کلینتون، و البته نقش اسراییل در براندازی قذافی.

Leilaye Leili لیلای لیلی

24,166 views • 1 year ago

ایرانیان داخل که نگران حمله ی نظامی آمریکا هستند هیچ نگران نباشید ایشون با سال ها سابقه‌ ی آموزش زرشک پلو مرغ و درحالی که فارسی به زور حرف میزنه در صحبت هاش با کیمیا جون به این نتیجه رسیده که آمریکا با ما کاری نداره و هدف فقط جمهوری اسلامی و سپاه هست تضمین میده که کشته نمیشیم.
1:58

ایرانیان داخل که نگران حمله ی نظامی آمریکا هستند هیچ نگران نباشید ایشون با سال ها سابقه‌ ی آموزش زرشک پلو مرغ و درحالی که فارسی به زور حرف میزنه در صحبت هاش با کیمیا جون به این نتیجه رسیده که آمریکا با ما کاری نداره و هدف فقط جمهوری اسلامی و سپاه هست تضمین میده که کشته نمیشیم.

Bahareh

47,818 views • 6 months ago

صحبت‌های بسیار مهم علی باقری کنی، نماینده‌ی رهبری و مسؤول مذاکرات ایران در زمان دولت رئیسی: در مرداد ۴۰۱ توافق با آمریکا تمام شده بود و فقط امضا مانده بود. رهبر شهید مستقیماً در مورد مفاد توافق نظر می‌داد و موضع می‌گرفت. امضای توافق به بعد از انتخابات میان دوره‌ای آمریکا موکول شده بود، که به دلیل حوادث مهر ماه مردد شدند. بهمن ۴۰۱ مجددا مذاکرات شروع شد که با شروع عملیات ۷ اکتبر به بن‌بست خورد. تا اینکه در سال بعد از آن دکتر پزشکیان مسؤولیت آن را برعهده گرفت. پ ن: ۱.مذاکره و توافق با آمریکا خواست نظام و رهبری بود و وابسته به هیچ دولتی نبود. ۲. توافق ایران با آمریکا هر بار در آستانه‌ی نهایی شدن قرار داشته یا توسط اسرائیل به شکست انجامیده است یا توسط حماس و یا توسط گروهک پایداری و منافقان انقلابی.
4:03

صحبت‌های بسیار مهم علی باقری کنی، نماینده‌ی رهبری و مسؤول مذاکرات ایران در زمان دولت رئیسی: در مرداد ۴۰۱ توافق با آمریکا تمام شده بود و فقط امضا مانده بود. رهبر شهید مستقیماً در مورد مفاد توافق نظر می‌داد و موضع می‌گرفت. امضای توافق به بعد از انتخابات میان دوره‌ای آمریکا موکول شده بود، که به دلیل حوادث مهر ماه مردد شدند. بهمن ۴۰۱ مجددا مذاکرات شروع شد که با شروع عملیات ۷ اکتبر به بن‌بست خورد. تا اینکه در سال بعد از آن دکتر پزشکیان مسؤولیت آن را برعهده گرفت. پ ن: ۱.مذاکره و توافق با آمریکا خواست نظام و رهبری بود و وابسته به هیچ دولتی نبود. ۲. توافق ایران با آمریکا هر بار در آستانه‌ی نهایی شدن قرار داشته یا توسط اسرائیل به شکست انجامیده است یا توسط حماس و یا توسط گروهک پایداری و منافقان انقلابی.

مش ممد🥷🏼

74,983 views • 2 months ago

۱/۲ 🔹ریکاردو: ‌دلیل واقعی تهاجم آمریکا به ونزوئلا به توافقی برمی‌گردد که هنری کیسینجر در سال ۱۹۷۴ با عربستان سعودی بست. ‌ و من می‌خواهم توضیح دهم که چرا این واقعاً درباره بقای خود دلار آمریکا است. نه مواد مخدر. نه تروریسم. نه «دموکراسی». این درباره سیستم پترودلار است که آمریکا را برای ۵۰ سال قدرت اقتصادی غالب نگه داشته. و ونزوئلا همین حالا تهدید به پایان دادن به آن کرده. اینجا آنچه واقعاً اتفاق افتاده: ونزوئلا ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت دارد. بزرگ‌ترین در زمین. بیشتر از عربستان سعودی. ۲۰٪ کل نفت جهان. اما بخش مهم اینجاست: ونزوئلا فعالانه آن نفت را به یوان چین می‌فروخت. نه دلار. در سال ۲۰۱۸، ونزوئلا اعلام کرد که «خود را از دلار آزاد می‌کند». آنها شروع به پذیرش یوان، یورو، روبل، هر چیزی جز دلار برای نفت کردند. آنها درخواست عضویت در بریکس را دادند. آنها کانال‌های پرداخت مستقیم با چین ساختند که کاملاً SWIFT را دور می‌زنند. و آنها نفت کافی برای تأمین مالی حذف دلارسازی برای دهه‌ها داشتند. چرا این مهم است؟ چون کل سیستم مالی آمریکا بر یک چیز بنا شده: پترودلار. در سال ۱۹۷۴، هنری کیسینجر با عربستان سعودی توافق کرد: تمام نفت فروخته‌شده در جهان باید به دلار آمریکا قیمت‌گذاری شود. در ازای آن، آمریکا حفاظت نظامی فراهم می‌کند. این توافق واحد تقاضای مصنوعی برای دلار در سراسر جهان ایجاد کرد. هر کشوری روی زمین برای خرید نفت به دلار نیاز دارد. این به آمریکا اجازه می‌دهد پول نامحدود چاپ کند در حالی که کشورهای دیگر برای آن کار می‌کنند. این نظامی، دولت رفاه، و هزینه‌های کسری را تأمین می‌کند. پترودلار برای هژمونی آمریکا مهم‌تر از ناوهای هواپیمابر است. و الگویی وجود دارد از آنچه برای رهبرانی که آن را به چالش می‌کشند اتفاق می‌افتد: ۲۰۰۰: صدام حسین اعلام می‌کند عراق نفت را به یورو به جای دلار می‌فروشد. ۲۰۰۳: حمله شد. تغییر رژیم. نفت عراق فوراً به دلار برگشت. صدام حلق‌آویز شد. سلاح‌های کشتار جمعی هرگز پیدا نشدند چون هرگز وجود نداشتند. ۲۰۰۹: قذافی پیشنهاد ارز آفریقایی پشتیبانی‌شده با طلا به نام «دینار طلا» برای تجارت نفت داد. ایمیل‌های لو رفته خود هیلاری کلینتون تأیید می‌کند این دلیل اصلی مداخله بود. نقل قول ایمیل: «این طلا قرار بود برای برقراری ارز پان‌آفریقایی بر پایه دینار طلایی لیبی استفاده شود.» ۲۰۱۱: ناتو لیبی را بمباران کرد. قذافی مورد تجاوز و قتل قرار گرفت. لیبی حالا بازارهای برده‌داری علنی دارد. «ما آمدیم، دیدیم، او مرد!" کلینتون جلوی دوربین خندید. دینار طلا با او مرد. و حالا مادورو. با پنج برابر نفت بیشتر از صدام و قذافی با هم. فعالانه به یوان می‌فروشد. سیستم‌های پرداخت خارج از کنترل دلار می‌سازد. درخواست عضویت در بریکس می‌دهد. شریک با چین، روسیه و ایران. سه کشوری که حذف دلارسازی جهانی را رهبری می‌کنند. این تصادفی نیست. پترودلار را به چالش بکش. منتظر تغییر رژیم‌ شو. هر. بار. تک. استیون میلر (مشاور امنیت داخلی آمریکا) دو هفته پیش دقیقاً آن را بلند گفت: «عرق، نبوغ و زحمت آمریکایی‌ها صنعت نفت ونزوئلا را ایجاد کرد. مصادره استبدادی آن بزرگ‌ترین دزدی ثبت‌شده از ثروت و اموال آمریکا بود.» او پنهان نمی‌کند. آنها ادعا می‌کنند نفت ونزوئلا متعلق به آمریکاست چون شرکت‌های آمریکایی ۱۰۰ سال پیش آن را توسعه دادند. با این منطق، هر منبع ملی‌شده در تاریخ «دزدی» بود. اما مشکل عمیق‌تر اینجاست: پترودلار در حال مرگ است. روسیه از زمان اوکراین نفت را به روبل و یوان می‌فروشد. 🔗 Ricardo پیوند به این فرسته در کانال تلگرام "بین دوگانگی ها ":
0:52

۱/۲ 🔹ریکاردو: ‌دلیل واقعی تهاجم آمریکا به ونزوئلا به توافقی برمی‌گردد که هنری کیسینجر در سال ۱۹۷۴ با عربستان سعودی بست. ‌ و من می‌خواهم توضیح دهم که چرا این واقعاً درباره بقای خود دلار آمریکا است. نه مواد مخدر. نه تروریسم. نه «دموکراسی». این درباره سیستم پترودلار است که آمریکا را برای ۵۰ سال قدرت اقتصادی غالب نگه داشته. و ونزوئلا همین حالا تهدید به پایان دادن به آن کرده. اینجا آنچه واقعاً اتفاق افتاده: ونزوئلا ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت دارد. بزرگ‌ترین در زمین. بیشتر از عربستان سعودی. ۲۰٪ کل نفت جهان. اما بخش مهم اینجاست: ونزوئلا فعالانه آن نفت را به یوان چین می‌فروخت. نه دلار. در سال ۲۰۱۸، ونزوئلا اعلام کرد که «خود را از دلار آزاد می‌کند». آنها شروع به پذیرش یوان، یورو، روبل، هر چیزی جز دلار برای نفت کردند. آنها درخواست عضویت در بریکس را دادند. آنها کانال‌های پرداخت مستقیم با چین ساختند که کاملاً SWIFT را دور می‌زنند. و آنها نفت کافی برای تأمین مالی حذف دلارسازی برای دهه‌ها داشتند. چرا این مهم است؟ چون کل سیستم مالی آمریکا بر یک چیز بنا شده: پترودلار. در سال ۱۹۷۴، هنری کیسینجر با عربستان سعودی توافق کرد: تمام نفت فروخته‌شده در جهان باید به دلار آمریکا قیمت‌گذاری شود. در ازای آن، آمریکا حفاظت نظامی فراهم می‌کند. این توافق واحد تقاضای مصنوعی برای دلار در سراسر جهان ایجاد کرد. هر کشوری روی زمین برای خرید نفت به دلار نیاز دارد. این به آمریکا اجازه می‌دهد پول نامحدود چاپ کند در حالی که کشورهای دیگر برای آن کار می‌کنند. این نظامی، دولت رفاه، و هزینه‌های کسری را تأمین می‌کند. پترودلار برای هژمونی آمریکا مهم‌تر از ناوهای هواپیمابر است. و الگویی وجود دارد از آنچه برای رهبرانی که آن را به چالش می‌کشند اتفاق می‌افتد: ۲۰۰۰: صدام حسین اعلام می‌کند عراق نفت را به یورو به جای دلار می‌فروشد. ۲۰۰۳: حمله شد. تغییر رژیم. نفت عراق فوراً به دلار برگشت. صدام حلق‌آویز شد. سلاح‌های کشتار جمعی هرگز پیدا نشدند چون هرگز وجود نداشتند. ۲۰۰۹: قذافی پیشنهاد ارز آفریقایی پشتیبانی‌شده با طلا به نام «دینار طلا» برای تجارت نفت داد. ایمیل‌های لو رفته خود هیلاری کلینتون تأیید می‌کند این دلیل اصلی مداخله بود. نقل قول ایمیل: «این طلا قرار بود برای برقراری ارز پان‌آفریقایی بر پایه دینار طلایی لیبی استفاده شود.» ۲۰۱۱: ناتو لیبی را بمباران کرد. قذافی مورد تجاوز و قتل قرار گرفت. لیبی حالا بازارهای برده‌داری علنی دارد. «ما آمدیم، دیدیم، او مرد!" کلینتون جلوی دوربین خندید. دینار طلا با او مرد. و حالا مادورو. با پنج برابر نفت بیشتر از صدام و قذافی با هم. فعالانه به یوان می‌فروشد. سیستم‌های پرداخت خارج از کنترل دلار می‌سازد. درخواست عضویت در بریکس می‌دهد. شریک با چین، روسیه و ایران. سه کشوری که حذف دلارسازی جهانی را رهبری می‌کنند. این تصادفی نیست. پترودلار را به چالش بکش. منتظر تغییر رژیم‌ شو. هر. بار. تک. استیون میلر (مشاور امنیت داخلی آمریکا) دو هفته پیش دقیقاً آن را بلند گفت: «عرق، نبوغ و زحمت آمریکایی‌ها صنعت نفت ونزوئلا را ایجاد کرد. مصادره استبدادی آن بزرگ‌ترین دزدی ثبت‌شده از ثروت و اموال آمریکا بود.» او پنهان نمی‌کند. آنها ادعا می‌کنند نفت ونزوئلا متعلق به آمریکاست چون شرکت‌های آمریکایی ۱۰۰ سال پیش آن را توسعه دادند. با این منطق، هر منبع ملی‌شده در تاریخ «دزدی» بود. اما مشکل عمیق‌تر اینجاست: پترودلار در حال مرگ است. روسیه از زمان اوکراین نفت را به روبل و یوان می‌فروشد. 🔗 Ricardo پیوند به این فرسته در کانال تلگرام "بین دوگانگی ها ":

Farhad Ghoddoussi

22,520 views • 7 months ago

زیرنویس فارسی/ سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، درباره سلاح هسته‌ای گفت: «معمر قذافی از برنامه هسته‌ای خود صرف‌نظر کرد؛ اما در نهایت مورد تمسخر قرار گرفت و به شکلی که همه جهان دیدند کشته شد. هیلاری کلینتون نیز در برابر دوربین از این اتفاق ابراز رضایت کرد. کره شمالی به این نتیجه رسید که بدون سلاح هسته‌ای از روی زمین محو خواهد شد. آن‌ها بر اساس همین انتخاب عمل کردند و هیچ‌کس هم به آن‌ها دست نمی‌زند.» @foreverpalestinemedium
1:20

زیرنویس فارسی/ سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، درباره سلاح هسته‌ای گفت: «معمر قذافی از برنامه هسته‌ای خود صرف‌نظر کرد؛ اما در نهایت مورد تمسخر قرار گرفت و به شکلی که همه جهان دیدند کشته شد. هیلاری کلینتون نیز در برابر دوربین از این اتفاق ابراز رضایت کرد. کره شمالی به این نتیجه رسید که بدون سلاح هسته‌ای از روی زمین محو خواهد شد. آن‌ها بر اساس همین انتخاب عمل کردند و هیچ‌کس هم به آن‌ها دست نمی‌زند.» @foreverpalestinemedium

ebrahim

22,009 views • 2 months ago

آمریکا تاکنون هزینه جدی نداده: ۱-تعداد کشته: ۱۳ نفر (یا کمی بیشتر). ۲-افزایش قیمت برخی کالاها در آمریکا که تا زمان انتخابات آبان ماه قابل اصلاح است. آمریکا تاکنون به همه اهداف کوتاه مدت خود رسیده، به غیر از خروج اورانیوم غنی‌شده از ایران. برای دستیابی به اورانیوم غنی‌شده، آمریکا هرچیزی که بخواهید روی کاغذ می‌نویسد، بعد به سبک #برجام از آن توافق خارج می‌شود. و با خیال راحت دوباره به ایران حمله می‌کند. اعتماد نکنید. مراقبت عاصم منیر باشید، او نیروی آمریکا است. #تنگه_هرمز را رها نکنید.
4:50

آمریکا تاکنون هزینه جدی نداده: ۱-تعداد کشته: ۱۳ نفر (یا کمی بیشتر). ۲-افزایش قیمت برخی کالاها در آمریکا که تا زمان انتخابات آبان ماه قابل اصلاح است. آمریکا تاکنون به همه اهداف کوتاه مدت خود رسیده، به غیر از خروج اورانیوم غنی‌شده از ایران. برای دستیابی به اورانیوم غنی‌شده، آمریکا هرچیزی که بخواهید روی کاغذ می‌نویسد، بعد به سبک #برجام از آن توافق خارج می‌شود. و با خیال راحت دوباره به ایران حمله می‌کند. اعتماد نکنید. مراقبت عاصم منیر باشید، او نیروی آمریکا است. #تنگه_هرمز را رها نکنید.

فواد ایزدی Foad Izadi

160,854 views • 3 months ago

به نظرم واقعا مسیح خوب صحبت کرد. به طور مشخص رهبری شاهزاده پهلوی رو برای دوران گذار تا برگذاری انتخابات آزاد پذیرفت و درخواست داشت دولت در سایه تشکیل بده و به نمایندگی از مردم ایران با کشورهای مختلف صحبت کنه. خواست دشمنی و حمله گروهای مختلف به هم رو همه متوقف کنند، و با هم کار کنند، دشمن کاملا مشخص و جمهوری اسلامی هست. به نظرم از اینجا به بعد اگه کسی به بحث و تفرقه ها بین اپوزوسیون دامن بزنه ، با قطعیت بالا میشه گفت هدفش موندن جمهوری اسلامی هست.
1:37

به نظرم واقعا مسیح خوب صحبت کرد. به طور مشخص رهبری شاهزاده پهلوی رو برای دوران گذار تا برگذاری انتخابات آزاد پذیرفت و درخواست داشت دولت در سایه تشکیل بده و به نمایندگی از مردم ایران با کشورهای مختلف صحبت کنه. خواست دشمنی و حمله گروهای مختلف به هم رو همه متوقف کنند، و با هم کار کنند، دشمن کاملا مشخص و جمهوری اسلامی هست. به نظرم از اینجا به بعد اگه کسی به بحث و تفرقه ها بین اپوزوسیون دامن بزنه ، با قطعیت بالا میشه گفت هدفش موندن جمهوری اسلامی هست.

Aidin Eslami

117,982 views • 6 months ago

مارکو روبیو در توییت زیر نوشته: «در سال ۲۰۱۴، دولت اوباما برای پسر معصومه ابتکار و خانواده‌اش ویزا صادر کرد تا وارد ایالات متحده شوند. در ژوئن ۲۰۱۶، دولت اوباما از طریق برنامه ویزای مهاجرتی تنوع نژادی (Diversity Visa Program)، به آن‌ها اقامت دائم قانونی اعطا کرد. این هفته، من وضعیت اقامت دائم قانونی آن‌ها را لغو کردم و امروز، سید عیسی هاشمی، مریم طهماسبی و پسرشان در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده قرار دارند تا مقدمات اخراجشان از کشور فراهم شود.خانواده او هرگز نباید اجازه می‌یافتند از امتیاز ویژه زندگی در کشور ما بهره‌مند شوند.» سخت است بعد از توییت روبیو به یاد نیاورد که این همان دولت آمریکاست که چهل و دو روز پیش این توهم را داشت که با ترور آیت‌الله خامنه‌ای و بمباران چند هزار ایران بلافاصله تسلیم می‌شود و حالا که مقابل چشم همه جهانیان شکست فاحشی خورده، اوج موفقیتش این شده که چند آقازاده غربگرا را از آمریکا اخراج کند. امری که بیشتر از آمریکا خواسته خود مردم انقلابی داخل ایران است. اما همین طور هم سخت است به یاد نیاورد معصومه ابتکار تنها چند ساعت پس از شهادت سید ابراهیم رئیسی، آنهم به احتمال زیاد به دست اسرائیل، چگونه در فضای عمومی شادمانی می‌کرد و آن را باعث «رفع انسداد» می‌دانست. رفتاری که با اصول بدیهی فرهنگ ایرانی هم خوانا نبود، چه رسد انصاف سیاسی نسبت به رقیب. منظور معصومه ابتکار و رفقایش هم از «رفع انسداد» واضح بود: بازگرداندن ایران به پای میز مذاکراتی که شهید خامنه‌ای آن را غیرشرافتمندانه و غیرعاقلانه خواند و مقدمه حمله آمریکا و اسرائیل به ایران شد. توییت روبیو و اخراج فرزندان معصومه ابتکار درس بزرگی است برای همه آن سیاستمداران استحاله‌ شده‌ای که توسعه و پیشرفت را این سالها در گروی تسلیم مقابل آمریکا دیده‌اند: آمریکا ارباب بی‌رحمی است و به دلباختگان خودش هم رحم ندارد.
1:42

مارکو روبیو در توییت زیر نوشته: «در سال ۲۰۱۴، دولت اوباما برای پسر معصومه ابتکار و خانواده‌اش ویزا صادر کرد تا وارد ایالات متحده شوند. در ژوئن ۲۰۱۶، دولت اوباما از طریق برنامه ویزای مهاجرتی تنوع نژادی (Diversity Visa Program)، به آن‌ها اقامت دائم قانونی اعطا کرد. این هفته، من وضعیت اقامت دائم قانونی آن‌ها را لغو کردم و امروز، سید عیسی هاشمی، مریم طهماسبی و پسرشان در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده قرار دارند تا مقدمات اخراجشان از کشور فراهم شود.خانواده او هرگز نباید اجازه می‌یافتند از امتیاز ویژه زندگی در کشور ما بهره‌مند شوند.» سخت است بعد از توییت روبیو به یاد نیاورد که این همان دولت آمریکاست که چهل و دو روز پیش این توهم را داشت که با ترور آیت‌الله خامنه‌ای و بمباران چند هزار ایران بلافاصله تسلیم می‌شود و حالا که مقابل چشم همه جهانیان شکست فاحشی خورده، اوج موفقیتش این شده که چند آقازاده غربگرا را از آمریکا اخراج کند. امری که بیشتر از آمریکا خواسته خود مردم انقلابی داخل ایران است. اما همین طور هم سخت است به یاد نیاورد معصومه ابتکار تنها چند ساعت پس از شهادت سید ابراهیم رئیسی، آنهم به احتمال زیاد به دست اسرائیل، چگونه در فضای عمومی شادمانی می‌کرد و آن را باعث «رفع انسداد» می‌دانست. رفتاری که با اصول بدیهی فرهنگ ایرانی هم خوانا نبود، چه رسد انصاف سیاسی نسبت به رقیب. منظور معصومه ابتکار و رفقایش هم از «رفع انسداد» واضح بود: بازگرداندن ایران به پای میز مذاکراتی که شهید خامنه‌ای آن را غیرشرافتمندانه و غیرعاقلانه خواند و مقدمه حمله آمریکا و اسرائیل به ایران شد. توییت روبیو و اخراج فرزندان معصومه ابتکار درس بزرگی است برای همه آن سیاستمداران استحاله‌ شده‌ای که توسعه و پیشرفت را این سالها در گروی تسلیم مقابل آمریکا دیده‌اند: آمریکا ارباب بی‌رحمی است و به دلباختگان خودش هم رحم ندارد.

Ali Alizadeh

67,309 views • 4 months ago

پیش بینی یک دهه قبل قذافی، پیش از سقوط حکومتش: "برنامه آنها این است که لبنان و سوریه را از نقشه ها حذف کنند تا مرزهای آنچه ما اسرائیل می گوییم با ترکیه باشد نه با کشورهای عربی. شما خواهید دید که متأسفانه این امر محقق خواهد شد. اگر در دوران ما محقق نشود در دوران بچه های ما محقق خواهد شد... اسرائیل این را گفته: بالکانیزه شدن کشورهای عربی یعنی تکه تکه شدن مصر به ۴ کشور، سوریه به ۵ دولت، لبنان کوچک به استان ها، کمون ها و کانتون ها تقسیم می شود... نقشه از قبل وجود دارد و همه چیز نوشته شده است..." اگر قذافی زنده بود و حکومتش را بدون جنگ، با نرمالیزاسیون در محور اسراییل قرار داده بودند، و اگر لیبی نفت نداشت و به خاطر نفت، این کشور متلاشی نشده بود، حالا یکی از عموهای این عمالیق عقب افتاده شده بود! همین عقب افتاده هایی که می گویند:« ما آریایی هستیم، عرب نمی پرستیم!»، این جنگ ثابت کرد که شما مدفوع های متحرک و نوکران آل صهیون. بجز ایران، به خاطر پول و منافع عموهای تان، همه چیز را می پرستید!
0:42

پیش بینی یک دهه قبل قذافی، پیش از سقوط حکومتش: "برنامه آنها این است که لبنان و سوریه را از نقشه ها حذف کنند تا مرزهای آنچه ما اسرائیل می گوییم با ترکیه باشد نه با کشورهای عربی. شما خواهید دید که متأسفانه این امر محقق خواهد شد. اگر در دوران ما محقق نشود در دوران بچه های ما محقق خواهد شد... اسرائیل این را گفته: بالکانیزه شدن کشورهای عربی یعنی تکه تکه شدن مصر به ۴ کشور، سوریه به ۵ دولت، لبنان کوچک به استان ها، کمون ها و کانتون ها تقسیم می شود... نقشه از قبل وجود دارد و همه چیز نوشته شده است..." اگر قذافی زنده بود و حکومتش را بدون جنگ، با نرمالیزاسیون در محور اسراییل قرار داده بودند، و اگر لیبی نفت نداشت و به خاطر نفت، این کشور متلاشی نشده بود، حالا یکی از عموهای این عمالیق عقب افتاده شده بود! همین عقب افتاده هایی که می گویند:« ما آریایی هستیم، عرب نمی پرستیم!»، این جنگ ثابت کرد که شما مدفوع های متحرک و نوکران آل صهیون. بجز ایران، به خاطر پول و منافع عموهای تان، همه چیز را می پرستید!

تحلیل راهبرد

20,875 views • 1 month ago

برنامه #نیمه_تاریک 🎥 گفت‌وگوی اختصاصی آوش با عباس آخوندی، وزیر اسبق راه و شهرسازی: با مشت نمی‌توان اعتبار خرید، باید دانایی داشت سیاستمداری تکنوکرات و مهندسی اقتصاد‌دان که زمانی از جوان‌ترین وزرای کابینه در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی بود. عباس آخوندی مردی که به صراحت لهجه معروف است و به همین دلیل با خیلی‌ها سرشاخ شده. باجناق علی‌اکبر ناطق نوری، در دولت‌های اول و دوم حسن روحانی هم به وزارت راه و شهرسازی رسید اما در کمتر از یک سال و نیم بعد از دولت دوم روحانی، به خاطر اختلافات به وجود آمده از دولت کنار رفت و به نظریه‌پردازی پرداخت. آخوندی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ ثبت‌نام کرد اما صلاحیتش از سوی شورای نگهبان احراز نشد. او در نظریاتش مساله اصلی ایران را از سال ۸۴ به بعد بی‌دولتی می‌داند؛ برداشتی نزدیک به قول معروف سید جواد طباطبایی فقید که «همه چیز در ایران متولی دارد جز خود ایران» در یوتیوب آوش ببینید: در وبسایت آوش ببینید: آوش | Avash
1:15

برنامه #نیمه_تاریک 🎥 گفت‌وگوی اختصاصی آوش با عباس آخوندی، وزیر اسبق راه و شهرسازی: با مشت نمی‌توان اعتبار خرید، باید دانایی داشت سیاستمداری تکنوکرات و مهندسی اقتصاد‌دان که زمانی از جوان‌ترین وزرای کابینه در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی بود. عباس آخوندی مردی که به صراحت لهجه معروف است و به همین دلیل با خیلی‌ها سرشاخ شده. باجناق علی‌اکبر ناطق نوری، در دولت‌های اول و دوم حسن روحانی هم به وزارت راه و شهرسازی رسید اما در کمتر از یک سال و نیم بعد از دولت دوم روحانی، به خاطر اختلافات به وجود آمده از دولت کنار رفت و به نظریه‌پردازی پرداخت. آخوندی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ ثبت‌نام کرد اما صلاحیتش از سوی شورای نگهبان احراز نشد. او در نظریاتش مساله اصلی ایران را از سال ۸۴ به بعد بی‌دولتی می‌داند؛ برداشتی نزدیک به قول معروف سید جواد طباطبایی فقید که «همه چیز در ایران متولی دارد جز خود ایران» در یوتیوب آوش ببینید: در وبسایت آوش ببینید: آوش | Avash

Abbas Akhoundi | عباس آخوندی

10,452 views • 9 months ago

خبر فوری لیندزی گراهام: ترامپ مستقیم با ایران داره صحبت می‌کنه و حتی سرشون داد میزنه که اگر مرا بازی بدهید بد میشه! تاس سوم چیست؟! (البته قبلا هم در تحلیل‌های شخصی نوشته‌ام!) سرباز آمریکا باید وارد ایران بشه! چه با جنگ چه با مذاکره! قسمت دوم میشه تاس سوم! یعنی راهی به درون رژیم و کشور ایران پیدا کنه تا سربازان و نیروهای امنیتی با مذاکره رژیم وارد ایران شوند برای جمع‌آوری اورانیوم و بازدید از سایت‌های اتمی و نظامی و موشکی! یعنی دسترسی به هر جایی که ارتش آمریکا دلش بخواد! اگر این اتفاق بیافته، یعنی یک شخص بلندپایه این امر محال رو سهل کرده! پس با همون شخص، رژیم رو تسلیم می‌کنه و نهایتا یک تضمین به همون شخص میده(دقیقا مثل فردوست در کودتای۵۷) ولی تضمینی برای بقایای حکومت نیست. درین زمان آمریکا نیروی پیاده در ایران داره و گلوگاه‌های قدرت و اسلحه‌خانه‌ها هم در دست داره، به راحتی به مردم اعلان خواهد شد که نظرشون رو بگن(انقلاب کنند) و پایان حکومت اسلامی! به عبارتی ترامپ میخواد عین نقشه کارتر رو پیاده کنه! ولی برعکس! اینجوری کشور و زیرساخت‌ها هم حفظ میشه و همه چیز انقلابی به نظر می‌رسه!
0:34

خبر فوری لیندزی گراهام: ترامپ مستقیم با ایران داره صحبت می‌کنه و حتی سرشون داد میزنه که اگر مرا بازی بدهید بد میشه! تاس سوم چیست؟! (البته قبلا هم در تحلیل‌های شخصی نوشته‌ام!) سرباز آمریکا باید وارد ایران بشه! چه با جنگ چه با مذاکره! قسمت دوم میشه تاس سوم! یعنی راهی به درون رژیم و کشور ایران پیدا کنه تا سربازان و نیروهای امنیتی با مذاکره رژیم وارد ایران شوند برای جمع‌آوری اورانیوم و بازدید از سایت‌های اتمی و نظامی و موشکی! یعنی دسترسی به هر جایی که ارتش آمریکا دلش بخواد! اگر این اتفاق بیافته، یعنی یک شخص بلندپایه این امر محال رو سهل کرده! پس با همون شخص، رژیم رو تسلیم می‌کنه و نهایتا یک تضمین به همون شخص میده(دقیقا مثل فردوست در کودتای۵۷) ولی تضمینی برای بقایای حکومت نیست. درین زمان آمریکا نیروی پیاده در ایران داره و گلوگاه‌های قدرت و اسلحه‌خانه‌ها هم در دست داره، به راحتی به مردم اعلان خواهد شد که نظرشون رو بگن(انقلاب کنند) و پایان حکومت اسلامی! به عبارتی ترامپ میخواد عین نقشه کارتر رو پیاده کنه! ولی برعکس! اینجوری کشور و زیرساخت‌ها هم حفظ میشه و همه چیز انقلابی به نظر می‌رسه!

JamesDean

82,182 views • 3 months ago

تنها ۶ روز پس از آنکه صدام از حفره‌ی ذلت بیرون کشیده شد، سیلیِ «واقعیتِ میدان» در طرابلس بر صورت قذافی نواخته شد و لرزه بر اندام دیکتاتور لیبی افتاد؛ او فهمید نفر بعدی در لیستِ تسویه‌حسابِ تاریخ، خودِ اوست. قذافی سراسیمه به سیمِ آخر زد و کلِ بساط هسته‌ای‌اش را در سینیِ نقره تقدیم آمریکا کرد. این جستار، بازخوانیِ یک فرجامِ محتوم است: سقوطِ رژیم‌های تمامیت‌خواهی که گمان می‌کردند مشروعیتِ نداشته‌شان را می‌توانند در سانتریفیوژها غنی‌سازی کنند. در ژانویه ۲۰۰۴، آمریکا ۲۵ تن اسناد و تجهیزات حساس را از خاک لیبی خارج کرد؛ قذافی خیال می‌کرد با این معامله، بقای حکومتش را بیمه کرده است؛ غافل از اینکه او تنها «اهرمِ بازدارندگیِ» خود را پیش‌مرگِ توهماتش کرده بود. هفت سال بعد، وقتی غرشِ جنگنده‌ها آسمان لیبی را شکافت، نه اتمی مانده بود و نه اعتباری. او که عمری را در کاخ‌های سبز گذرانده بود، در لوله‌ی فاضلاب به انتهای خط زندگی رسید. پسرش، سیف‌الاسلام، بعدها با تلخی گفت: «غرب به هیچ عهدی وفا نکرد.» او راست می‌گفت، اما حقیقتِ بزرگ‌تر این بود: غرب با «دولت‌ها» معامله می‌کند، نه با «فرقه‌های تروریستی». صدام حسین اما مسیرِ «انکار و فریب» را رفت. او پس از جنگ کویت، تحتِ فشار آژانس، برنامه هسته‌ای‌اش را ظاهراً برچید، اما دانشمندانش را در پستوها، و طرح‌هایشان را در باغچه‌ها دفن کرد تا روز مبادا دوباره جوانه بزنند. در سال ۲۰۰۳، او نه به خاطر بمبی که داشت، بلکه به خاطر «ماهیتِ ضدِدولتی» و تهدیدِ دائمی‌اش برای نظمِ جهان از پا درآمد. فرجامِ صدام، دارِ مجازات بود؛ چون او هم مانند قذافی، «ملت» را پشتِ سر خود نداشت. بشار اسد، بازیگرِ زیرک‌تر یا شاید خوش‌شانس‌تر این سیرکِ خونین بود؛ او با کپی‌برداری از راکتور «یونگ‌بیونِ» کره‌شمالی، در دلِ بیابان‌های دیرالزور به دنبالِ پلوتونیوم بود. وقتی در ۲۰۰۷، عقاب‌های اسرائیلی در سه دقیقه رویای او را به تلی از خاکستر تبدیل کردند، اسد سکوت کرد؛ چون اعتراف به وجودِ راکتور، از خودِ بمباران رسواکننده‌تر بود. بشار اسد بدون بمب اتم، و به قیمتِ تبدیلِ سوریه به ویرانه‌ای تحت‌الحمایه‌ی بیگانگان، چند صباحی بیشتر بر مسند قدرت تکیه زد، تا دسامبر ۲۰۲۴ که آن سازه‌ی پوشالی در ۱۱ روز فرو ریخت و دیکتاتور به دامنِ مسکو پناه برد! اسد درسِ اصلی تاریخ را درک نکرده بود: رژیمی که ریشه در خاکِ ملی ندارد، با هیچ گلخانه‌ی هسته‌ای زنده نمی‌ماند. صدام با «انکار» به طناب دار رسید، قذافی با «تسلیم» به فاضلاب تاریخ رفت و اسد با «پنهان‌کاری» به تبعید و تحقیر دچار شد. هیچ‌کدام بمب اتم نداشتند، یا برنامه اتمی‌شان را از دست داده بودند، اما آنچه آن‌ها را به کامِ نابودی کشاند، نه فقدانِ کلاهک هسته‌ای، بلکه فقدانِ «دولتِ ملی» بود. آن‌ها نه حکمران، که غاصبانِ صندلیِ ملت‌‌ بودند، و مشروعیت‌شان تنها از لوله‌ی تفنگ نشأت می‌گرفت. امروز، رژیمِ اشغالگرِ ایران مدعی است که تاریخ را خوانده، اما بدترین درسِ ممکن را از آن گرفته است. خامنه‌ای می‌پنداشت که قذافی و اسد به خاطرِ «نداشتنِ بمب» مُردند، در حالی که آن‌ها به خاطر «نداشتنِ ملت» سقوط کردند. جمهوری‌اسلامی چهار دهه فرصت داشت تا اتم را به گروگانِ بقای خود تبدیل کند؛ اورانیوم ۶۰ درصد، سانتریفیوژهای IR-6 در دلِ کوه‌های فردو، و نشاندنِ دانشمندان در قلبِ نهادهای امنیتی، همگی برای یک هدف است: «باج‌گیری از جهان برای سرکوبِ ملت». وقتی «ونس» در اسلام‌آباد دو شرطِ خروجِ اورانیوم و توقف ۲۰ ساله‌ی غنی‌سازی را روی میز گذاشت، در واقع «مدلِ لیبی» را احیا کرد؛ رژیم می‌داند پذیرشِ این شروط، امضای حکمِ مرگِ ایدئولوژیکِ اوست. برای رژیم، «حقِ غنی‌سازی» و «مقاومت»، تنها ابزارهای هویت‌ساز هستند؛ بدون این تقابلِ خودساخته، این فرقه هیچ معنا و توجیهی برای وجود داشتن ندارد. اما هشدارِ بی‌رحمانه‌ی تاریخ برای ما ایرانیان، در لایه‌ای عمیق‌تر نهفته است؛ قذافی رفت و لیبی به ویرانه‌ی قبایل بدل شد، صدام رفت و عراق سهمِ نفوذِ منطقه‌ای رژیم شد، اسد رفت و سوریه هنوز در پیِ هویتِ گمشده‌اش می‌گردد. سقوطِ رژیم، شرطِ لازم است، اما تمامِ داستان نیست. آنچه این ملت‌ها نداشتند و ما «باید» داشته باشیم، نه فقط «غیابِ دیکتاتور»، بلکه «حضورِ دولتِ ملیِ مشروع» است؛ حقیقتِ عریان این است: هیچ بمبی، هیچ راکتوری و هیچ بستنِ تنگه‌ای نمی‌تواند جایگزینِ اراده‌ی یک ملت شود. رژیم‌هایی که از جنسِ ملت‌های خود نیستند، دیر یا زود در زباله‌دان تاریخ دفن می‌شوند. آنچه پس از آن‌ها می‌ماند، اگر با «دولتِ ملی» پر نشود، خلأیی خواهد بود که دیگران، با نقشه‌هایی شوم، برایش دندان تیز کرده‌اند.
0:29

تنها ۶ روز پس از آنکه صدام از حفره‌ی ذلت بیرون کشیده شد، سیلیِ «واقعیتِ میدان» در طرابلس بر صورت قذافی نواخته شد و لرزه بر اندام دیکتاتور لیبی افتاد؛ او فهمید نفر بعدی در لیستِ تسویه‌حسابِ تاریخ، خودِ اوست. قذافی سراسیمه به سیمِ آخر زد و کلِ بساط هسته‌ای‌اش را در سینیِ نقره تقدیم آمریکا کرد. این جستار، بازخوانیِ یک فرجامِ محتوم است: سقوطِ رژیم‌های تمامیت‌خواهی که گمان می‌کردند مشروعیتِ نداشته‌شان را می‌توانند در سانتریفیوژها غنی‌سازی کنند. در ژانویه ۲۰۰۴، آمریکا ۲۵ تن اسناد و تجهیزات حساس را از خاک لیبی خارج کرد؛ قذافی خیال می‌کرد با این معامله، بقای حکومتش را بیمه کرده است؛ غافل از اینکه او تنها «اهرمِ بازدارندگیِ» خود را پیش‌مرگِ توهماتش کرده بود. هفت سال بعد، وقتی غرشِ جنگنده‌ها آسمان لیبی را شکافت، نه اتمی مانده بود و نه اعتباری. او که عمری را در کاخ‌های سبز گذرانده بود، در لوله‌ی فاضلاب به انتهای خط زندگی رسید. پسرش، سیف‌الاسلام، بعدها با تلخی گفت: «غرب به هیچ عهدی وفا نکرد.» او راست می‌گفت، اما حقیقتِ بزرگ‌تر این بود: غرب با «دولت‌ها» معامله می‌کند، نه با «فرقه‌های تروریستی». صدام حسین اما مسیرِ «انکار و فریب» را رفت. او پس از جنگ کویت، تحتِ فشار آژانس، برنامه هسته‌ای‌اش را ظاهراً برچید، اما دانشمندانش را در پستوها، و طرح‌هایشان را در باغچه‌ها دفن کرد تا روز مبادا دوباره جوانه بزنند. در سال ۲۰۰۳، او نه به خاطر بمبی که داشت، بلکه به خاطر «ماهیتِ ضدِدولتی» و تهدیدِ دائمی‌اش برای نظمِ جهان از پا درآمد. فرجامِ صدام، دارِ مجازات بود؛ چون او هم مانند قذافی، «ملت» را پشتِ سر خود نداشت. بشار اسد، بازیگرِ زیرک‌تر یا شاید خوش‌شانس‌تر این سیرکِ خونین بود؛ او با کپی‌برداری از راکتور «یونگ‌بیونِ» کره‌شمالی، در دلِ بیابان‌های دیرالزور به دنبالِ پلوتونیوم بود. وقتی در ۲۰۰۷، عقاب‌های اسرائیلی در سه دقیقه رویای او را به تلی از خاکستر تبدیل کردند، اسد سکوت کرد؛ چون اعتراف به وجودِ راکتور، از خودِ بمباران رسواکننده‌تر بود. بشار اسد بدون بمب اتم، و به قیمتِ تبدیلِ سوریه به ویرانه‌ای تحت‌الحمایه‌ی بیگانگان، چند صباحی بیشتر بر مسند قدرت تکیه زد، تا دسامبر ۲۰۲۴ که آن سازه‌ی پوشالی در ۱۱ روز فرو ریخت و دیکتاتور به دامنِ مسکو پناه برد! اسد درسِ اصلی تاریخ را درک نکرده بود: رژیمی که ریشه در خاکِ ملی ندارد، با هیچ گلخانه‌ی هسته‌ای زنده نمی‌ماند. صدام با «انکار» به طناب دار رسید، قذافی با «تسلیم» به فاضلاب تاریخ رفت و اسد با «پنهان‌کاری» به تبعید و تحقیر دچار شد. هیچ‌کدام بمب اتم نداشتند، یا برنامه اتمی‌شان را از دست داده بودند، اما آنچه آن‌ها را به کامِ نابودی کشاند، نه فقدانِ کلاهک هسته‌ای، بلکه فقدانِ «دولتِ ملی» بود. آن‌ها نه حکمران، که غاصبانِ صندلیِ ملت‌‌ بودند، و مشروعیت‌شان تنها از لوله‌ی تفنگ نشأت می‌گرفت. امروز، رژیمِ اشغالگرِ ایران مدعی است که تاریخ را خوانده، اما بدترین درسِ ممکن را از آن گرفته است. خامنه‌ای می‌پنداشت که قذافی و اسد به خاطرِ «نداشتنِ بمب» مُردند، در حالی که آن‌ها به خاطر «نداشتنِ ملت» سقوط کردند. جمهوری‌اسلامی چهار دهه فرصت داشت تا اتم را به گروگانِ بقای خود تبدیل کند؛ اورانیوم ۶۰ درصد، سانتریفیوژهای IR-6 در دلِ کوه‌های فردو، و نشاندنِ دانشمندان در قلبِ نهادهای امنیتی، همگی برای یک هدف است: «باج‌گیری از جهان برای سرکوبِ ملت». وقتی «ونس» در اسلام‌آباد دو شرطِ خروجِ اورانیوم و توقف ۲۰ ساله‌ی غنی‌سازی را روی میز گذاشت، در واقع «مدلِ لیبی» را احیا کرد؛ رژیم می‌داند پذیرشِ این شروط، امضای حکمِ مرگِ ایدئولوژیکِ اوست. برای رژیم، «حقِ غنی‌سازی» و «مقاومت»، تنها ابزارهای هویت‌ساز هستند؛ بدون این تقابلِ خودساخته، این فرقه هیچ معنا و توجیهی برای وجود داشتن ندارد. اما هشدارِ بی‌رحمانه‌ی تاریخ برای ما ایرانیان، در لایه‌ای عمیق‌تر نهفته است؛ قذافی رفت و لیبی به ویرانه‌ی قبایل بدل شد، صدام رفت و عراق سهمِ نفوذِ منطقه‌ای رژیم شد، اسد رفت و سوریه هنوز در پیِ هویتِ گمشده‌اش می‌گردد. سقوطِ رژیم، شرطِ لازم است، اما تمامِ داستان نیست. آنچه این ملت‌ها نداشتند و ما «باید» داشته باشیم، نه فقط «غیابِ دیکتاتور»، بلکه «حضورِ دولتِ ملیِ مشروع» است؛ حقیقتِ عریان این است: هیچ بمبی، هیچ راکتوری و هیچ بستنِ تنگه‌ای نمی‌تواند جایگزینِ اراده‌ی یک ملت شود. رژیم‌هایی که از جنسِ ملت‌های خود نیستند، دیر یا زود در زباله‌دان تاریخ دفن می‌شوند. آنچه پس از آن‌ها می‌ماند، اگر با «دولتِ ملی» پر نشود، خلأیی خواهد بود که دیگران، با نقشه‌هایی شوم، برایش دندان تیز کرده‌اند.

سیروس پارسا

78,525 views • 3 months ago

در آستانه مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده در پاکستان، ویدیویی قدیمی از سخنان محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. قالیباف در این سخنرانی ۲۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۳ با اشاره به موضع علی خامنه‌ای درباره مذاکره با دولت دونالد ترامپ گفته است: «آقا گفتند ما با آمریکا مذاکره نمی‌کنیم. این یعنی روشن و تمام.» او در ادامه افزود: «این به معنی این نیست که با بقیه مذاکره نمی‌کنیم. البته تکلیف رژیم صهیونیستی روشن است.» علی خامنه‌ای نیز در همان مقطع تاکید کرده بود: «مذاکره با آمریکا هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نیست و هیچ تاثیری در رفع مشکلات کشور ندارد.» او دلیل این موضع را «تجربه» عنوان کرده و گفته بود: «در دهه ۹۰ حدود دو سال با آمریکا و چند کشور مذاکره کردیم، معاهده‌ای تشکیل شد، اما آمریکایی‌ها به آن عمل نکردند و همان شخصی که اکنون سر کار است آن را پاره کرد.»
3:34

در آستانه مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده در پاکستان، ویدیویی قدیمی از سخنان محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. قالیباف در این سخنرانی ۲۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۳ با اشاره به موضع علی خامنه‌ای درباره مذاکره با دولت دونالد ترامپ گفته است: «آقا گفتند ما با آمریکا مذاکره نمی‌کنیم. این یعنی روشن و تمام.» او در ادامه افزود: «این به معنی این نیست که با بقیه مذاکره نمی‌کنیم. البته تکلیف رژیم صهیونیستی روشن است.» علی خامنه‌ای نیز در همان مقطع تاکید کرده بود: «مذاکره با آمریکا هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نیست و هیچ تاثیری در رفع مشکلات کشور ندارد.» او دلیل این موضع را «تجربه» عنوان کرده و گفته بود: «در دهه ۹۰ حدود دو سال با آمریکا و چند کشور مذاکره کردیم، معاهده‌ای تشکیل شد، اما آمریکایی‌ها به آن عمل نکردند و همان شخصی که اکنون سر کار است آن را پاره کرد.»

independentpersian

95,204 views • 4 months ago

چپ‌شناسی در این ویدئو حملهٔ چریک‌های مسلح به سفارت آمریکا رو می‌بینید؛ فقط چند روز پس از ۲۲ بهمن؛ و حدود ده ماه قبل از اشغال سفارت، در آبان ۵۸. چپ‌ها به آرزوشون رسیده بودند، اما تا آرزوی بزرگ‌ترشون، یعنی تبدیل انقلاب به درگیری با آمریکا هنوز یک قدم دیگه مونده بود. — و البته اگر ایران ویتنام می‌شه که چه بهتر! سنت آمریکاستیزی رو در ایران چپ‌ها در دههٔ ۱۳۲۰ پایه‌گذاری کرده بودند — یک دهه قبل از پیدایش آمریکاستیزی مصدقی‌ها، و دو دهه قبل از ظهور آیت‌الله خمینی. یعنی قبل از اینکه آمریکاستیزی به مخیله کس دیگری در ایران برسه، توده‌ای با ایدئولوژی وارداتی‌شون، ادبیات آمریکاستیزی رو وارد سیاست ایران کردند. شدیدترین و رادیکال‌ترین موضع‌گیری‌ها علیه آمریکا در ایران پیش و پس از انقلاب از سوی چپ‌ها بود. با اینکه از دههٔ چهل انواع گروه‌های تندروتر چپ ظهور کرده بودند، حزب توده همچنان سعی می‌کرد از قافله عقب نیفته و در زمان انقلاب می‌کوشید کل ایران رو علیه آمریکا بسیج کنه و این ارکستر ضدآمریکایی رو خودش رهبری کنه؟ این رو در بیانیه‌هاشون جار می‌زدند. وقتی سنای آمریکا اواخر اردیبهشت ۵۸ نسبت به اعدام‌ها در ایران واکنش نشان داد، تندترین جوابیه رو حزب توده داد. در انتهای این بیانیۀ چنین آمده: «مردم ما انتظار دارند تمام نیروهای راستین انقلابی، تمام احزاب، سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی ملی و دموکراتیک و مترقی بسیج شوند و در یک جبهۀ متحد به مقابله با امپریالیسم تجاوزکار و غارتگر آمریکا بپردازند. تنها پاسخ درست و لازم به تهدید و تجاوز و دخالت امپریالیسم آمریکا، عمل قاطع و متحد خلق انقلابی است.» حزب توده از هر مناسبتی هم برای ترویج این سیاست بهره می‌برد. نهم آبان (چهار روز پیش از اشغال سفارت) به مناسبت عید قربان اعلام کرد در تظاهرات «برای ابراز نفرت و انزجار نسبت به توطئه‌های امپریالیسم آمریکا علیه انقلاب ایران» شرکت می‌کنه. وقتی چهار روز بعد، در سیزده آبان سفارت آمریکا اشغال شد، حزب توده در بیانیه‌ای به دولت موقتِ بازرگان به دلیل مماشات و مذاکره با آمریکا به شدت تاخت و اشغال سفارت رو تهنیت گفت. در پایان بیانیه تأکید شده بود مبارزه با امپریالیسم آمریکا و اخراج آمریکا «هدف مقدس» مردم ایرانه. و البته دو روز بعد، پانزدهم آبان، کمیتۀ مرکزی حزب پیام تبریکی برای «کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست شوروی» به مناسبت «سالروز انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر» ارسال کرد و برای «رفقای عزیز» خود هزار آرزوی نیک کرد. این بیانیه از هر منظومۀ عاشقانه‌ای عاشقانه‌تره (ضمن اینکه به «امپریالیسم هار آمریکا» هم تاخته بود). عشق به مسکو مقدس بود و مذاکرۀ دولت موقت با آمریکا برای تأمین منافع ایران خیانت و خباثتی نابخشودنی بود! و البته هیچ یک از این واقعیات چیز پنهانی نیست... تاریخ حزب توده تاریخ سرسپردگی به شوروی است. از مهدی تدینی
1:43

چپ‌شناسی در این ویدئو حملهٔ چریک‌های مسلح به سفارت آمریکا رو می‌بینید؛ فقط چند روز پس از ۲۲ بهمن؛ و حدود ده ماه قبل از اشغال سفارت، در آبان ۵۸. چپ‌ها به آرزوشون رسیده بودند، اما تا آرزوی بزرگ‌ترشون، یعنی تبدیل انقلاب به درگیری با آمریکا هنوز یک قدم دیگه مونده بود. — و البته اگر ایران ویتنام می‌شه که چه بهتر! سنت آمریکاستیزی رو در ایران چپ‌ها در دههٔ ۱۳۲۰ پایه‌گذاری کرده بودند — یک دهه قبل از پیدایش آمریکاستیزی مصدقی‌ها، و دو دهه قبل از ظهور آیت‌الله خمینی. یعنی قبل از اینکه آمریکاستیزی به مخیله کس دیگری در ایران برسه، توده‌ای با ایدئولوژی وارداتی‌شون، ادبیات آمریکاستیزی رو وارد سیاست ایران کردند. شدیدترین و رادیکال‌ترین موضع‌گیری‌ها علیه آمریکا در ایران پیش و پس از انقلاب از سوی چپ‌ها بود. با اینکه از دههٔ چهل انواع گروه‌های تندروتر چپ ظهور کرده بودند، حزب توده همچنان سعی می‌کرد از قافله عقب نیفته و در زمان انقلاب می‌کوشید کل ایران رو علیه آمریکا بسیج کنه و این ارکستر ضدآمریکایی رو خودش رهبری کنه؟ این رو در بیانیه‌هاشون جار می‌زدند. وقتی سنای آمریکا اواخر اردیبهشت ۵۸ نسبت به اعدام‌ها در ایران واکنش نشان داد، تندترین جوابیه رو حزب توده داد. در انتهای این بیانیۀ چنین آمده: «مردم ما انتظار دارند تمام نیروهای راستین انقلابی، تمام احزاب، سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی ملی و دموکراتیک و مترقی بسیج شوند و در یک جبهۀ متحد به مقابله با امپریالیسم تجاوزکار و غارتگر آمریکا بپردازند. تنها پاسخ درست و لازم به تهدید و تجاوز و دخالت امپریالیسم آمریکا، عمل قاطع و متحد خلق انقلابی است.» حزب توده از هر مناسبتی هم برای ترویج این سیاست بهره می‌برد. نهم آبان (چهار روز پیش از اشغال سفارت) به مناسبت عید قربان اعلام کرد در تظاهرات «برای ابراز نفرت و انزجار نسبت به توطئه‌های امپریالیسم آمریکا علیه انقلاب ایران» شرکت می‌کنه. وقتی چهار روز بعد، در سیزده آبان سفارت آمریکا اشغال شد، حزب توده در بیانیه‌ای به دولت موقتِ بازرگان به دلیل مماشات و مذاکره با آمریکا به شدت تاخت و اشغال سفارت رو تهنیت گفت. در پایان بیانیه تأکید شده بود مبارزه با امپریالیسم آمریکا و اخراج آمریکا «هدف مقدس» مردم ایرانه. و البته دو روز بعد، پانزدهم آبان، کمیتۀ مرکزی حزب پیام تبریکی برای «کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست شوروی» به مناسبت «سالروز انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر» ارسال کرد و برای «رفقای عزیز» خود هزار آرزوی نیک کرد. این بیانیه از هر منظومۀ عاشقانه‌ای عاشقانه‌تره (ضمن اینکه به «امپریالیسم هار آمریکا» هم تاخته بود). عشق به مسکو مقدس بود و مذاکرۀ دولت موقت با آمریکا برای تأمین منافع ایران خیانت و خباثتی نابخشودنی بود! و البته هیچ یک از این واقعیات چیز پنهانی نیست... تاریخ حزب توده تاریخ سرسپردگی به شوروی است. از مهدی تدینی

فلات ایران

22,667 views • 1 year ago

دامی نیست که آمریکایی‌ها پهن کرده، و سرانِ ابله رژیم در آن نیافتاده باشند؛ سکوتِ نمایندگان آمریکایی پس از گفتگوها، و پرگویی‌های احمقانه‌ی عراقچی را به خاطر دارید؟ سکوت آمریکا آگاهانه بود، اما رژیم با ژستی پیروزمندانه و از موضعی فرادست اعلام موفقیت می‌کرد، تا امروز ویتکاف دهان باز کند و اینچنین روایت جعلی عراقچی را، علیه نظام استفاده کرده، و آن را به اهرمی برای توجیه اقدام نظامی تبدیل کند! آمریکا همین سیاست را با عدم رهگیری - ساقط کردن موشک‌ها و پهپادهای سپاه تروریستی دنبال کرد؛ اجازه داد جمهوری‌اسلامی بر سینه بکوبد، قلدری کند و همسایگان عرب خود را هدف قرار دهد! رژیم خیال می‌کرد که این حملات باعث ایجاد فشار توسط همین کشورها به دولت آمریکا، برای توقف جنگ می‌شود! نتیجه اما چیز دیگری بود: تشکیل ائتلافی منطقه‌ای توسط اعراب همسایه، و پیوستن‌شان به کارزار نظامی اسرائیل-آمریکا علیه رژیم! آمریکا به رژیم اجازه داد تا کشتیرانی جهانی را به خطر بیاندازد، سپاه احساس قدرت کرد، به چند کشتی و نفتکش حمله کرد، نظام و امنیت تجارت در آب‌های آزاد را به خطر انداخت و بعد به پایگاه‌های نظامی در قبرس حمله کرد، فکر می‌کنید نمیشد جلوی این حملات دیوانه‌وار را گرفت؟ در نتیجه‌ی این ستیزه‌جویی تروریستی آشکار، رژیم نه تنها نیروی دریایی خود را به‌طور کامل از دست داد، که انگلیس و فرانسه‌ای که مایل به همکاری با آمریکا برای اقدام نظامی نبودند، اظهار کردند که می‌خواهند برای دفاع در برابر تهدیدهای جمهوری‌اسلامی، اقدام کنند! جمهوری‌اسلامی طی این چند هفته، و به‌ویژه پس از آغاز جنگ، با رفتار و گفتارهای جنون‌آمیز خود، بیشترین مشروعیت جهانی را به دولت ترامپ، برای اثبات ضرورتِ اقدام نظامی پیش‌دستانه علیه رژیم، بخشیده است! از طرفی باید خوشحال بود که دشمن ما چنین نادان است، و از طرفی باید خون گریست که چنین فرقه‌‌ای متشکل از دیوانگان، فرومایگان و ابلهان، ۴۷ سال هستی و نیستی ما را به اسارت خود درآورده است!
0:54

دامی نیست که آمریکایی‌ها پهن کرده، و سرانِ ابله رژیم در آن نیافتاده باشند؛ سکوتِ نمایندگان آمریکایی پس از گفتگوها، و پرگویی‌های احمقانه‌ی عراقچی را به خاطر دارید؟ سکوت آمریکا آگاهانه بود، اما رژیم با ژستی پیروزمندانه و از موضعی فرادست اعلام موفقیت می‌کرد، تا امروز ویتکاف دهان باز کند و اینچنین روایت جعلی عراقچی را، علیه نظام استفاده کرده، و آن را به اهرمی برای توجیه اقدام نظامی تبدیل کند! آمریکا همین سیاست را با عدم رهگیری - ساقط کردن موشک‌ها و پهپادهای سپاه تروریستی دنبال کرد؛ اجازه داد جمهوری‌اسلامی بر سینه بکوبد، قلدری کند و همسایگان عرب خود را هدف قرار دهد! رژیم خیال می‌کرد که این حملات باعث ایجاد فشار توسط همین کشورها به دولت آمریکا، برای توقف جنگ می‌شود! نتیجه اما چیز دیگری بود: تشکیل ائتلافی منطقه‌ای توسط اعراب همسایه، و پیوستن‌شان به کارزار نظامی اسرائیل-آمریکا علیه رژیم! آمریکا به رژیم اجازه داد تا کشتیرانی جهانی را به خطر بیاندازد، سپاه احساس قدرت کرد، به چند کشتی و نفتکش حمله کرد، نظام و امنیت تجارت در آب‌های آزاد را به خطر انداخت و بعد به پایگاه‌های نظامی در قبرس حمله کرد، فکر می‌کنید نمیشد جلوی این حملات دیوانه‌وار را گرفت؟ در نتیجه‌ی این ستیزه‌جویی تروریستی آشکار، رژیم نه تنها نیروی دریایی خود را به‌طور کامل از دست داد، که انگلیس و فرانسه‌ای که مایل به همکاری با آمریکا برای اقدام نظامی نبودند، اظهار کردند که می‌خواهند برای دفاع در برابر تهدیدهای جمهوری‌اسلامی، اقدام کنند! جمهوری‌اسلامی طی این چند هفته، و به‌ویژه پس از آغاز جنگ، با رفتار و گفتارهای جنون‌آمیز خود، بیشترین مشروعیت جهانی را به دولت ترامپ، برای اثبات ضرورتِ اقدام نظامی پیش‌دستانه علیه رژیم، بخشیده است! از طرفی باید خوشحال بود که دشمن ما چنین نادان است، و از طرفی باید خون گریست که چنین فرقه‌‌ای متشکل از دیوانگان، فرومایگان و ابلهان، ۴۷ سال هستی و نیستی ما را به اسارت خود درآورده است!

سیروس پارسا

57,032 views • 5 months ago

حافظه تاریخی رفسنجانی: برای ارتباط با آمریکا ۲ ساعت با رهبری بحث کردم اما ایشون قبول نکرد آخرشم بحث قیامت رو پیش کشیدم گفتم جواب خدا در روز قیامت با شماست اگر بعهده میگیرید من حرفی ندارم😕 ایشان گفتند باشد جواب خدا در روز قیامت با من🙂 دوراندیشی آقا رو ببینید قابل توجه اونایی که میگن آقا موافق برجام بود این برای همون ایام و حتی قبلش هست آقا هیچوقت موافق ارتباط با آمریکا نبودن و همین روزهارو میدیدن و بارها زمان برجام فرمودن که آمریکا قابل اعتماد نیست.آمریکا و غرب بدعهدند اما هیچکس گوش نداد و رفتن برجام رو بستن و الان رسیدن به اینجا که همه امتیازی دادیم همه تعهداتمون رو عمل کردیم تازه میخوان #مکانیسم_ماشه رو فعال کنن و همه تحریم‌هارو برگردونن حالا اونی تو قیامت باید جوابگو باشه کیه؟؟ان شالله بدترین عذاب خدا شامل حالشون بشه
2:01

حافظه تاریخی رفسنجانی: برای ارتباط با آمریکا ۲ ساعت با رهبری بحث کردم اما ایشون قبول نکرد آخرشم بحث قیامت رو پیش کشیدم گفتم جواب خدا در روز قیامت با شماست اگر بعهده میگیرید من حرفی ندارم😕 ایشان گفتند باشد جواب خدا در روز قیامت با من🙂 دوراندیشی آقا رو ببینید قابل توجه اونایی که میگن آقا موافق برجام بود این برای همون ایام و حتی قبلش هست آقا هیچوقت موافق ارتباط با آمریکا نبودن و همین روزهارو میدیدن و بارها زمان برجام فرمودن که آمریکا قابل اعتماد نیست.آمریکا و غرب بدعهدند اما هیچکس گوش نداد و رفتن برجام رو بستن و الان رسیدن به اینجا که همه امتیازی دادیم همه تعهداتمون رو عمل کردیم تازه میخوان #مکانیسم_ماشه رو فعال کنن و همه تحریم‌هارو برگردونن حالا اونی تو قیامت باید جوابگو باشه کیه؟؟ان شالله بدترین عذاب خدا شامل حالشون بشه

🟥☫🟩ازاده امینی

42,233 views • 1 year ago