正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

تولدت مبارک داداشی 💔 ۱۲ آذرماه ۱۴۰۳ 🧡 چه روزهایی که بر ما میگذرد،کاش من کنارت بودم تا سپر بلایت میشدم...!

مَمْجواد

5,971 subscribers

13,930 次观看 • 1 年前 •via X (Twitter)

艺术健康养生喜剧

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

10 条评论

Houri 的头像

Houri1 年前

تولد پسر ایران مبارک🎂🎊💔 #محمدحسن_ترکمان

Shabnam Eskandarii 的头像

Shabnam Eskandarii1 年前

تولدت مبارک شجاع دل🧡✌🏻

ℍ@𝕤𝕥𝕚 的头像

ℍ@𝕤𝕥𝕚1 年前

یادش ابدی قهرمانی که نظاره‌گر نبود #محمدحسن_ترکمان

‏ بینش 的头像

‏ بینش1 年前

مرگ تو، زنده‌ترین فریاد تاریخ بود... تولدش مبارک 💔 ❤️‍🩹

پادشاهی پهلوی 👑🩵پارمیدا 💙👑 的头像

پادشاهی پهلوی 👑🩵پارمیدا 💙👑1 年前

تولدت مبارک پسر نازنین ، شایسته باشیم راهتو ادامه بدیم و انتقامتو بگیریم

فیلیپ مارلو⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦ 的头像

فیلیپ مارلو⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦⁦1 年前

تولد #محمدحسن_ترکمان بر همه آزادی خواهان مبارک باشه.

Dreamer 的头像

Dreamer1 年前

تولد پسر شجاع و عزیزمون مبارک ❤️ نه می‌بخشیم و نه فراموش می کنیم #محمدحسن_ترکمان #تلنگر

poory 的头像

poory1 年前

تولدشون مبارک 💔😢 #محمدحسن_ترکمان

برای لحظه های زندگی 的头像

برای لحظه های زندگی1 年前

تولدش مبارک باشه و خدا حفظتون کنه شما و خانواده عزیزتون را

Kiyum 的头像

Kiyum1 年前

تولدش مبارک💔💔 پسر آزاده❤️✌🏼

相关视频

کلاس اول دبیرستان بودم که کاملیا روی تخته نوشت:" یاد تو هر تنگ غروب، تو قلب من می‌کوبه" میخکوبش شدم. به سختی کاستشو گیر آوردم و نزدیک ۳۰ ساله که اسیرشم تولدت مبارک ما باشه، خوش ذوق بی‌حوصله❤️😘

کلاس اول دبیرستان بودم که کاملیا روی تخته نوشت:" یاد تو هر تنگ غروب، تو قلب من می‌کوبه" میخکوبش شدم. به سختی کاستشو گیر آوردم و نزدیک ۳۰ ساله که اسیرشم تولدت مبارک ما باشه، خوش ذوق بی‌حوصله❤️😘

MoBogart

83,176 次观看 • 3 个月前

باورم نمیشه من دقیقا روبروی تو توی جایگاه پرسپولیس پشت دروازه استقلال نشسته بودم کاش میومدم بغلت میکردم عزیز من، نمیذارم یادتون بره چه عزیزایی رو آخوندا از ما گرفتن نمیذارم نمیذارم 💔 #مهرداد_مشتاقی

باورم نمیشه من دقیقا روبروی تو توی جایگاه پرسپولیس پشت دروازه استقلال نشسته بودم کاش میومدم بغلت میکردم عزیز من، نمیذارم یادتون بره چه عزیزایی رو آخوندا از ما گرفتن نمیذارم نمیذارم 💔 #مهرداد_مشتاقی

سیسی

20,610 次观看 • 1 个月前

باورش محال بود که خبر، رفتن تو باشد و راوی آن، من! کاش این کابوس تلخ، دروغ بود کاش لبخندت دوباره به تحریریه جان می‌داد.. بخواب نازنینم، که دیگر رنج و درد به پایان رسید… سهم ما پس از تو، دلتنگی مدام است و تماشای لبخندی که تا همیشه بر حافظه‌مان حک شده💔 #فرحناز_اسپد

باورش محال بود که خبر، رفتن تو باشد و راوی آن، من! کاش این کابوس تلخ، دروغ بود کاش لبخندت دوباره به تحریریه جان می‌داد.. بخواب نازنینم، که دیگر رنج و درد به پایان رسید… سهم ما پس از تو، دلتنگی مدام است و تماشای لبخندی که تا همیشه بر حافظه‌مان حک شده💔 #فرحناز_اسپد

Fariba Shirazi

30,158 次观看 • 1 个月前

برای سیاوشم فرزند دلیرم خون‌هایی که ناحق بر زمین ریختند، فریاد بودند... فریادی از دلِ حقیقت، خاموش در هیاهوی فراموشی. سیاوش نامدارم پسر دلیرم، تو رفتی با قامتی بلند، با دلی پر از شجاعت. در سن و سالی که هنوز خیلی‌ها دنبال رویاهای کودکانه‌اند، تو مردانه ایستادی… با غیرت، با قلبی بزرگ‌تر از سال‌هات. تو آسمانی شدی، تا ما به زمین دل نبندیم. و چه تلخ است که مردم، زود فراموش می‌کنند... اما من فراموشت نمی‌کنم، تا همیشه صدایت، نگاهت، شجاعتت را فریاد می‌زنم. #سیاوش_محمودی #آزادگی #غیرت #فراموشی_ممنوع

برای سیاوشم فرزند دلیرم خون‌هایی که ناحق بر زمین ریختند، فریاد بودند... فریادی از دلِ حقیقت، خاموش در هیاهوی فراموشی. سیاوش نامدارم پسر دلیرم، تو رفتی با قامتی بلند، با دلی پر از شجاعت. در سن و سالی که هنوز خیلی‌ها دنبال رویاهای کودکانه‌اند، تو مردانه ایستادی… با غیرت، با قلبی بزرگ‌تر از سال‌هات. تو آسمانی شدی، تا ما به زمین دل نبندیم. و چه تلخ است که مردم، زود فراموش می‌کنند... اما من فراموشت نمی‌کنم، تا همیشه صدایت، نگاهت، شجاعتت را فریاد می‌زنم. #سیاوش_محمودی #آزادگی #غیرت #فراموشی_ممنوع

منم لیلا مادر سیاوش نامدار ایران

32,567 次观看 • 1 年前

«امیری حسین و نعم الامیر» ❤️ پیاده روی نمادین اربعین سن فرنسیسکو ۲۰۲۴ وقتی دسته راه میافته، مداحی به زبان های فارسی، انگلیسی، عربی، و اردو خونده میشه. از اول دسته که راه میافتی تا اخرش همه فرهنگ ها رو می بینی و این یکی از زیبایی های پیاده روی اربعینه. من تا حالا تجربه نداشتم عراق برم و به جای صدها نفر در سن فرنسیسکو شاهد میلیون ها نفر از سراسر دنیا باشم اما می تونم تصور کنم تجربه سفر به عراق در چنین روزهایی تجربه ای منحصر بفرده. پیاده روی اربعین چه در عراق، چه در سن فرنسیسکو و چه در شهرها و کشورهای دیگر فقط یک پیاده روی نیست، یک جنبش است، یک حرکت و یک نماد است. قدرت شیعه، اتحاد شیعه، و صدای شیعه است. کمترین کار برای ما شرکت در این پیاده روی هاست، تبلیغ و به اشتراک گذاشتن تجربیات مان از این لحظاته. پ.ن. من این مداحی میثم مطیعی رو خیلی دوست دارم و برعکس سال های گذشته که مشغول فیلم و گزارش تهیه کردن بودم یکباره فرصت شد چند دقیقه ای رو زمزمه کنم. و البته همین چند دقیقه ها توی زندگی است که کمک میکنه تا رنج هایمان قابل تحمل تر بشه. و چه دلگرمی بهتر از زمزمه کردن نام حسین علیه السلام ❤️ #حب_ااحسین_یجمعنا #به_وقت_سید

«امیری حسین و نعم الامیر» ❤️ پیاده روی نمادین اربعین سن فرنسیسکو ۲۰۲۴ وقتی دسته راه میافته، مداحی به زبان های فارسی، انگلیسی، عربی، و اردو خونده میشه. از اول دسته که راه میافتی تا اخرش همه فرهنگ ها رو می بینی و این یکی از زیبایی های پیاده روی اربعینه. من تا حالا تجربه نداشتم عراق برم و به جای صدها نفر در سن فرنسیسکو شاهد میلیون ها نفر از سراسر دنیا باشم اما می تونم تصور کنم تجربه سفر به عراق در چنین روزهایی تجربه ای منحصر بفرده. پیاده روی اربعین چه در عراق، چه در سن فرنسیسکو و چه در شهرها و کشورهای دیگر فقط یک پیاده روی نیست، یک جنبش است، یک حرکت و یک نماد است. قدرت شیعه، اتحاد شیعه، و صدای شیعه است. کمترین کار برای ما شرکت در این پیاده روی هاست، تبلیغ و به اشتراک گذاشتن تجربیات مان از این لحظاته. پ.ن. من این مداحی میثم مطیعی رو خیلی دوست دارم و برعکس سال های گذشته که مشغول فیلم و گزارش تهیه کردن بودم یکباره فرصت شد چند دقیقه ای رو زمزمه کنم. و البته همین چند دقیقه ها توی زندگی است که کمک میکنه تا رنج هایمان قابل تحمل تر بشه. و چه دلگرمی بهتر از زمزمه کردن نام حسین علیه السلام ❤️ #حب_ااحسین_یجمعنا #به_وقت_سید

SEYED HOSSEINI 🎒

39,077 次观看 • 2 年前

بنیاد ریچارد نیکسون، رئیس جمهوری فقید ایالات متحده ویدیویی از او منتشر کرد که در آن نیکسون به شرح دلایل حضورش در مراسم خاکسپاری محمدرضا شاه پهلوی می‌پردازد. رئیس جمهوری فقید آمریکا در این‌باره گفت: «نخست این که من او را از هر رهبر دیگری که طی ۳۷ سال گذشته زندگی سیاسیم دیده بودم بهتر می‌شناختم. اولین بار او را در ۱۹۵۳ ملاقات کردم. من در آن زمان معاون رئیس جمهوری جوانی بودم و او نیز شاه جوانی در عنفوان ۳۰ سالگی بود. من او را بیش از ۱۰ – ۱۲ بار بعد از آن ملاقات کردم و به نظر من او مرد بسیار حساس و بسیار باهوش بود. او جهان را به خوبی هر رهبر دیگری که دیده بودم درک می‌کرد. او می‌توانست درباره هند، پاکستان یا چین و یا آمریکای لاتین صحبت کند. صادقانه بگویم، او می‌توانست با همان ادراک و پیچیدگی یک رهبر آمریکایی، درباره آن‌ها حرف بزند. و من برای او احترام زیادی قائل بودم.» نیکسون افزود: «فکر می‌کنم دلیل اصلی که به آن‌جا رفتم، این بود که نگران بودم دولتمان، به دلیل گروگان‌گیری [در سفارت آمریکا در تهران] قرار نباشد که نماینده عالی‌رتبه‌ای به این مراسم بفرستد.» ریچارد نیکسون در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر این که «آیا نگران نبودید که رفتن شما باعث شرمساری جیمی کارتر، رئیس جمهوری آمریکا شود؟» گفت: «نه به هیچ‌وجه، درواقع به ذهنم رسید که شاید جیمی کارتر در درون دوست داشت که می‌توانست در این مراسم حضور داشته باشد، اما نمی‌توانست. او به دلیل مسئله گروگان‌گیری فکر می‌کرد که نباید برود.» او با اشاره به سابقه دوستیش با شاه گفت: «من رفتم، چون شاه دوست من بود. او دوست آمریکا بود و من فکر کردم که شخصی عالی‌رتبه از سوی ایالات متحده باید در آنجا حضور یابد.» نیکسون افزود: «به نظر من مهم‌ترین پیامی که ما باید به مردم کشورهایی که بین با ما بودن و با دیگران بودن در تردید‌ند برسانیم این است که ما فقط رفیق روزهای خوشیشان نیستیم. ما همان‌‌‌طور که در زمان قدرت همراه دوستان و متحدانمان‌ایم، در زمان ضعف هم همراهشانیم. شاید در کوتاه مدت دیپلماسی خوبی به نظر نیاید، اما به نظر من در طولانی مدت اگر می‌خواهیم حمایت، احترام و اعتماد به نفس لازم برای آمریکا را به وجود بیاوریم، برای ما امری کاملا ضروری است.»

بنیاد ریچارد نیکسون، رئیس جمهوری فقید ایالات متحده ویدیویی از او منتشر کرد که در آن نیکسون به شرح دلایل حضورش در مراسم خاکسپاری محمدرضا شاه پهلوی می‌پردازد. رئیس جمهوری فقید آمریکا در این‌باره گفت: «نخست این که من او را از هر رهبر دیگری که طی ۳۷ سال گذشته زندگی سیاسیم دیده بودم بهتر می‌شناختم. اولین بار او را در ۱۹۵۳ ملاقات کردم. من در آن زمان معاون رئیس جمهوری جوانی بودم و او نیز شاه جوانی در عنفوان ۳۰ سالگی بود. من او را بیش از ۱۰ – ۱۲ بار بعد از آن ملاقات کردم و به نظر من او مرد بسیار حساس و بسیار باهوش بود. او جهان را به خوبی هر رهبر دیگری که دیده بودم درک می‌کرد. او می‌توانست درباره هند، پاکستان یا چین و یا آمریکای لاتین صحبت کند. صادقانه بگویم، او می‌توانست با همان ادراک و پیچیدگی یک رهبر آمریکایی، درباره آن‌ها حرف بزند. و من برای او احترام زیادی قائل بودم.» نیکسون افزود: «فکر می‌کنم دلیل اصلی که به آن‌جا رفتم، این بود که نگران بودم دولتمان، به دلیل گروگان‌گیری [در سفارت آمریکا در تهران] قرار نباشد که نماینده عالی‌رتبه‌ای به این مراسم بفرستد.» ریچارد نیکسون در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر این که «آیا نگران نبودید که رفتن شما باعث شرمساری جیمی کارتر، رئیس جمهوری آمریکا شود؟» گفت: «نه به هیچ‌وجه، درواقع به ذهنم رسید که شاید جیمی کارتر در درون دوست داشت که می‌توانست در این مراسم حضور داشته باشد، اما نمی‌توانست. او به دلیل مسئله گروگان‌گیری فکر می‌کرد که نباید برود.» او با اشاره به سابقه دوستیش با شاه گفت: «من رفتم، چون شاه دوست من بود. او دوست آمریکا بود و من فکر کردم که شخصی عالی‌رتبه از سوی ایالات متحده باید در آنجا حضور یابد.» نیکسون افزود: «به نظر من مهم‌ترین پیامی که ما باید به مردم کشورهایی که بین با ما بودن و با دیگران بودن در تردید‌ند برسانیم این است که ما فقط رفیق روزهای خوشیشان نیستیم. ما همان‌‌‌طور که در زمان قدرت همراه دوستان و متحدانمان‌ایم، در زمان ضعف هم همراهشانیم. شاید در کوتاه مدت دیپلماسی خوبی به نظر نیاید، اما به نظر من در طولانی مدت اگر می‌خواهیم حمایت، احترام و اعتماد به نفس لازم برای آمریکا را به وجود بیاوریم، برای ما امری کاملا ضروری است.»

independentpersian

39,823 次观看 • 2 年前

چرا تقریبا بسیاری متحد شده‌اند تا جمهوری۵۷ سقوط نکند؟! یه چیز بسیار مهم بگم که شاید ندانید! لطفاً با دقت زیاد بخوانید چی می‌نویسم: رضاشاه دوم در جایگاهی قرار دارد که هیچ و مطلقا هیچ پادشاهی درین ۱۵۰۰ ساله نبوده! نه رضاشاه بزرگ! نه آریامهر! نه نادرشاه! نه شاه عباس! چه جایگاهی؟! همه پادشاهان بزرگ که نام بردم، بر مسلمانان حکومت کرده‌اند! یعنی بر مردم ایران که به اجبار شمشیر، مسلمانان شده و مانده بودند! و حتی در مواردی پادشاهی ایرانی به مسلمانی و اسلام دامن زده مثل صفویه یا حتی میزان کمی نادرشاه! تنها پادشاهی که پس از ۱۵۰۰ سال نه بر مسلمانان که بر ایرانیان پادشاهی می‌کند، رضاشاه دوم است! پس از ۱۵۰۰ سال، ایرانیان به اصل خود پی برده و بازگشته‌اند! لحظه‌ای تاریخی که گیتی سراغ ندارد! در اصل ما حالا نه میراث‌دار جبر تاریخ که خود تاریخیم! ما در حال خلق بزرگترین افسانه‌ایم که فقط یک نمونه تقریبا مشابه دارد! که البته آن نمونه هم ایرانی‌ست! صدالبته که ما کاری بزرگتر می‌کنیم! کاوه و فریدون پس از ۱۰۰۰ سال حکومت ریشه دوانده‌ی ضحاکِ تازی، ایران را پس گرفتند! اما حالا ما پس از ۱۵۰۰ سال ریشه دواندن ضحاکیانِ تازی بر ایران، ایران را پی می‌گیریم! قطعا کار ما بسیار سخت‌تر و بزرگتر است! بسسسسسسسسسسسسسسسسسسسیار بزرگ‌تر! ما در حال خلق بزرگ‌ترین افسانه تاریخ بشریم! مشخص است که ۳+۱ فاسد به شدت ترسیده‌اند! مشخص است که دشمنان ایران با تمام توان از سعید حجاریان تا مشروطه قجری‌ها به رضاشاه دوم فشار می‌آورند که مشروطه‌ی قاجاری شیعه بازگردد و شاه شیعه باشد و بماند و ایران را مسلمان/شیعه نگه دارد! مشخص است که جهان از یک ایران ساسانی می‌ترسد! ما تنها و تنها و تنها و تنها تمدن و مردمانی هستیم که نه فقط ۱۲ هزار سال کنونی، زیست فرهنگی پیوسته داشته‌ایم، که پیش از سیل . یخبندان هم به یاد داریم و پیوسته فرهنگی مانده‌ایم! ما هنوز اسم فرزندانمان را اهورا و مهرداد و مهرزاد و آناهیتا و آناهید و ناهید و کوروش و داریوش و خشایار و کیومرث و کیان و رستم و سیاوش و جمشید و فریدون و کاوه می‌گذاریم! ما نه فقط پساسیل ۱۲ هزاره پیش که حتی پیشدادیان که پیش از سیل و یخبندان بوده‌اند را زنده نگاه داشته‌ایم! مشخص است که جهان می‌ترسد! قدرتمند ادامه دهید! ما در حال خلق افسانه‌ایم! اهورامزدا پشت ماست! ما کیانیان، بازگشته‌ایم🔥 سپاسگزارم ❤️🫂

چرا تقریبا بسیاری متحد شده‌اند تا جمهوری۵۷ سقوط نکند؟! یه چیز بسیار مهم بگم که شاید ندانید! لطفاً با دقت زیاد بخوانید چی می‌نویسم: رضاشاه دوم در جایگاهی قرار دارد که هیچ و مطلقا هیچ پادشاهی درین ۱۵۰۰ ساله نبوده! نه رضاشاه بزرگ! نه آریامهر! نه نادرشاه! نه شاه عباس! چه جایگاهی؟! همه پادشاهان بزرگ که نام بردم، بر مسلمانان حکومت کرده‌اند! یعنی بر مردم ایران که به اجبار شمشیر، مسلمانان شده و مانده بودند! و حتی در مواردی پادشاهی ایرانی به مسلمانی و اسلام دامن زده مثل صفویه یا حتی میزان کمی نادرشاه! تنها پادشاهی که پس از ۱۵۰۰ سال نه بر مسلمانان که بر ایرانیان پادشاهی می‌کند، رضاشاه دوم است! پس از ۱۵۰۰ سال، ایرانیان به اصل خود پی برده و بازگشته‌اند! لحظه‌ای تاریخی که گیتی سراغ ندارد! در اصل ما حالا نه میراث‌دار جبر تاریخ که خود تاریخیم! ما در حال خلق بزرگترین افسانه‌ایم که فقط یک نمونه تقریبا مشابه دارد! که البته آن نمونه هم ایرانی‌ست! صدالبته که ما کاری بزرگتر می‌کنیم! کاوه و فریدون پس از ۱۰۰۰ سال حکومت ریشه دوانده‌ی ضحاکِ تازی، ایران را پس گرفتند! اما حالا ما پس از ۱۵۰۰ سال ریشه دواندن ضحاکیانِ تازی بر ایران، ایران را پی می‌گیریم! قطعا کار ما بسیار سخت‌تر و بزرگتر است! بسسسسسسسسسسسسسسسسسسسیار بزرگ‌تر! ما در حال خلق بزرگ‌ترین افسانه تاریخ بشریم! مشخص است که ۳+۱ فاسد به شدت ترسیده‌اند! مشخص است که دشمنان ایران با تمام توان از سعید حجاریان تا مشروطه قجری‌ها به رضاشاه دوم فشار می‌آورند که مشروطه‌ی قاجاری شیعه بازگردد و شاه شیعه باشد و بماند و ایران را مسلمان/شیعه نگه دارد! مشخص است که جهان از یک ایران ساسانی می‌ترسد! ما تنها و تنها و تنها و تنها تمدن و مردمانی هستیم که نه فقط ۱۲ هزار سال کنونی، زیست فرهنگی پیوسته داشته‌ایم، که پیش از سیل . یخبندان هم به یاد داریم و پیوسته فرهنگی مانده‌ایم! ما هنوز اسم فرزندانمان را اهورا و مهرداد و مهرزاد و آناهیتا و آناهید و ناهید و کوروش و داریوش و خشایار و کیومرث و کیان و رستم و سیاوش و جمشید و فریدون و کاوه می‌گذاریم! ما نه فقط پساسیل ۱۲ هزاره پیش که حتی پیشدادیان که پیش از سیل و یخبندان بوده‌اند را زنده نگاه داشته‌ایم! مشخص است که جهان می‌ترسد! قدرتمند ادامه دهید! ما در حال خلق افسانه‌ایم! اهورامزدا پشت ماست! ما کیانیان، بازگشته‌ایم🔥 سپاسگزارم ❤️🫂

JamesDean

28,449 次观看 • 4 个月前

هنرمند ایرانی, #هانا_کامکار که یک سال و نیم پیش هم بدون حجاب بر روی صحنه در تهران حاضر شد و خواند، از جامعه مردان خواننده گله دارد و می‌گوید: «اگر آنها از زنان حمایت می‌کردند و دست از کار می‌کشیدند وضعیت آواز زنان الان اینطور نبود. آقای علیرضا قربانی کاش کنسرت نمی‌دادی. شما مردان خواننده کاش نمی‌خواندید و می‌گفتید تا مساله آواز زنان حل نشود روی سن نمی‌رویم. ما دو سال بدون هیچ درآمدی زندگی را سر کردیم. من حتی ماشینم را فروختم. شما هم می‌توانستید چند صباحی سخت بگذرانید و از ما حمایت کنید. اما چنین نکردید.»! #زن_زندگی_آزادی

هنرمند ایرانی, #هانا_کامکار که یک سال و نیم پیش هم بدون حجاب بر روی صحنه در تهران حاضر شد و خواند، از جامعه مردان خواننده گله دارد و می‌گوید: «اگر آنها از زنان حمایت می‌کردند و دست از کار می‌کشیدند وضعیت آواز زنان الان اینطور نبود. آقای علیرضا قربانی کاش کنسرت نمی‌دادی. شما مردان خواننده کاش نمی‌خواندید و می‌گفتید تا مساله آواز زنان حل نشود روی سن نمی‌رویم. ما دو سال بدون هیچ درآمدی زندگی را سر کردیم. من حتی ماشینم را فروختم. شما هم می‌توانستید چند صباحی سخت بگذرانید و از ما حمایت کنید. اما چنین نکردید.»! #زن_زندگی_آزادی

Ellie Omidvari

52,817 次观看 • 1 年前

این لبخند هنوز در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. به چه می‌خندیدی تو؟ به کیک‌ تولدی که شمع‌های رنگی داشت؟ به چهره‌ی‌ مهربانی که روبرویت بود؟ به بارانی که بی‌هوا باریده بود؟ به ترانه‌ای که ناتمام مانده بود؟ به لحظه‌ای که شاد و شفابخش بود؟ به دست‌هایی که تو را در بر گرفته بود؟ این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. صدای این خنده در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. خنده‌ای که می‌گوید کار این جهان به عدالت نیست. خنده‌ای که می‌گوید گمم می‌کنی، در فرودگاه‌ها و هواپیماها، در میدان‌ها و خیابان‌ها، در دادگاه‌ها و در گورستان‌ها. خنده‌ای که می‌گوید ببین من اینجا هستم، در حافظه‌ی تو، در حافظه‌ی خسته‌ی تو که سال‌هاست از ته دل نخندیده‌ای. این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. این لبخند عمر هزاران ساله می‌یابد. من رفته‌ام، تو رفته‌ای و صدای خنده‌ی تو بر کار و بار این جهان ادامه می‌یابد. هر بار که می‌خندی آسمان می‌لرزد، هر بار که می‌خندی من سکوت می‌کنم، هر بار که می‌خندی با خودم می‌گویم گمش کردم، با خودم می‌گویم رفت تا با صدای خنده‌اش بماند. خنده‌های شما را از ما ربودند. این لحظه یا این لحظه‌ها را ربودند. خندیدن به طلوع صبح، خندیدن به غروب خورشید، خندیدن به لبخند یک‌ کودک، خندیدن به صدای اسباب‌بازی‌ها، خندیدن به یک خبر خوش، خندیدن به رسیدن، به رسیدن به خانه، به آغوش گرم… این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. این لبخند آبروی جهان می‌شد اگر که جهان آبرویی می‌داشت. دوباره از نو… به چه می‌خندیدی تو؟ به چه می‌خندیدی که من تا ابد می‌توانم نگاهت کنم. #دادخواهی #PS752 #ps752justice

این لبخند هنوز در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. به چه می‌خندیدی تو؟ به کیک‌ تولدی که شمع‌های رنگی داشت؟ به چهره‌ی‌ مهربانی که روبرویت بود؟ به بارانی که بی‌هوا باریده بود؟ به ترانه‌ای که ناتمام مانده بود؟ به لحظه‌ای که شاد و شفابخش بود؟ به دست‌هایی که تو را در بر گرفته بود؟ این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. صدای این خنده در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. خنده‌ای که می‌گوید کار این جهان به عدالت نیست. خنده‌ای که می‌گوید گمم می‌کنی، در فرودگاه‌ها و هواپیماها، در میدان‌ها و خیابان‌ها، در دادگاه‌ها و در گورستان‌ها. خنده‌ای که می‌گوید ببین من اینجا هستم، در حافظه‌ی تو، در حافظه‌ی خسته‌ی تو که سال‌هاست از ته دل نخندیده‌ای. این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. این لبخند عمر هزاران ساله می‌یابد. من رفته‌ام، تو رفته‌ای و صدای خنده‌ی تو بر کار و بار این جهان ادامه می‌یابد. هر بار که می‌خندی آسمان می‌لرزد، هر بار که می‌خندی من سکوت می‌کنم، هر بار که می‌خندی با خودم می‌گویم گمش کردم، با خودم می‌گویم رفت تا با صدای خنده‌اش بماند. خنده‌های شما را از ما ربودند. این لحظه یا این لحظه‌ها را ربودند. خندیدن به طلوع صبح، خندیدن به غروب خورشید، خندیدن به لبخند یک‌ کودک، خندیدن به صدای اسباب‌بازی‌ها، خندیدن به یک خبر خوش، خندیدن به رسیدن، به رسیدن به خانه، به آغوش گرم… این لبخند در حافظه‌ی جهان باقی‌ست. این لبخند آبروی جهان می‌شد اگر که جهان آبرویی می‌داشت. دوباره از نو… به چه می‌خندیدی تو؟ به چه می‌خندیدی که من تا ابد می‌توانم نگاهت کنم. #دادخواهی #PS752 #ps752justice

Association of Families of Flight PS752 Victims

26,164 次观看 • 7 个月前

علی دایی در حاشیه دیدار تیم‌های رسانه ورزش و پیشکسوتان دانشگاه شریف در گفتگو با خبرنگاران درباره اظهارنظر علی دبیر رئیس فدراسیون کشتی درباره او گفت: «او از زمانی که عضو شورای شهر شد و لباس پوشیدنش را عوض کرد، از آن موقع برای من غریبه شد. ایشان چه کاره ممکلت است که برای من تعیین‌تکلیف کند که بیزینسم را کنار بگذارم؟» دایی در این باره ادامه داد: «خواهش می کنم از امثال ایشان که بروند به زندگی خصوصی خودشان برسند. راجع به افراد دیگر تصمیم گیری نکنند. همه می دانیم که من با ایشان آن موقع دوست بودم که در ۱۳ آبان زندگی می کردند اما از موقعی که شورای شهر و منطقه یک و ... شد، برای من غریبه شد و او نمی تواند برای امثال من تعیین‌تکلیف کند.» دایی درباره بازگشتش به فوتبال گفت: «این یک مساله شخصی من است که برگردم به فوتبال یا برنگردم. که فعلا دوست ندارم برگردم. هرکسی با یک چیزی راحت تر است. به نظر من مدیریت آن نیست که ما در عراق و لبنان و سوریه برویم استادیوم درست بکنیم و بعضی مدیران در رزومه و کارنامه‌شان بیاورند که ما در عراق استادیوم ساختیم در حالی که در همان استادیوم به تیم ملی ایران فحش می دهند. بعد در همین استادیوم‌ها جام «خلیج عربی» برگزار می کنند. ما تا کی باید خاموش بمانیم؟» دایی همچنین گفت: «مدیریت فقط این نیست که من دو تا سالن بسازم. من نوعی می روم جایی سالن می سازم که مستعد‌ها آنجا هستند. از ایشان خواهش می کنم دفعه آخرشان باشد که نسبت به دیگران اظهار نظر می کنند و برای خودش نظر می دهد. حیف است خیلی چیزها را نمی توان بازگو کرد اما تاکید می کنم زندگی شخصی من به خودم ربط دارد. زمانی هم که مربیگری می کردم روزی ۸ تا ۱۰ ساعت می خوابیدم. شما از روان پزشک‌ها بپرسید کسی که شب ۳ ساعت می‌خوابد چه حالی می تواند داشته باشد، چطوری می تواند مدیریت کند؟ اسم این را می گذاریم مدیریت؟ حتما روز می‌خوابید که شب‌ها بیدارید.»

علی دایی در حاشیه دیدار تیم‌های رسانه ورزش و پیشکسوتان دانشگاه شریف در گفتگو با خبرنگاران درباره اظهارنظر علی دبیر رئیس فدراسیون کشتی درباره او گفت: «او از زمانی که عضو شورای شهر شد و لباس پوشیدنش را عوض کرد، از آن موقع برای من غریبه شد. ایشان چه کاره ممکلت است که برای من تعیین‌تکلیف کند که بیزینسم را کنار بگذارم؟» دایی در این باره ادامه داد: «خواهش می کنم از امثال ایشان که بروند به زندگی خصوصی خودشان برسند. راجع به افراد دیگر تصمیم گیری نکنند. همه می دانیم که من با ایشان آن موقع دوست بودم که در ۱۳ آبان زندگی می کردند اما از موقعی که شورای شهر و منطقه یک و ... شد، برای من غریبه شد و او نمی تواند برای امثال من تعیین‌تکلیف کند.» دایی درباره بازگشتش به فوتبال گفت: «این یک مساله شخصی من است که برگردم به فوتبال یا برنگردم. که فعلا دوست ندارم برگردم. هرکسی با یک چیزی راحت تر است. به نظر من مدیریت آن نیست که ما در عراق و لبنان و سوریه برویم استادیوم درست بکنیم و بعضی مدیران در رزومه و کارنامه‌شان بیاورند که ما در عراق استادیوم ساختیم در حالی که در همان استادیوم به تیم ملی ایران فحش می دهند. بعد در همین استادیوم‌ها جام «خلیج عربی» برگزار می کنند. ما تا کی باید خاموش بمانیم؟» دایی همچنین گفت: «مدیریت فقط این نیست که من دو تا سالن بسازم. من نوعی می روم جایی سالن می سازم که مستعد‌ها آنجا هستند. از ایشان خواهش می کنم دفعه آخرشان باشد که نسبت به دیگران اظهار نظر می کنند و برای خودش نظر می دهد. حیف است خیلی چیزها را نمی توان بازگو کرد اما تاکید می کنم زندگی شخصی من به خودم ربط دارد. زمانی هم که مربیگری می کردم روزی ۸ تا ۱۰ ساعت می خوابیدم. شما از روان پزشک‌ها بپرسید کسی که شب ۳ ساعت می‌خوابد چه حالی می تواند داشته باشد، چطوری می تواند مدیریت کند؟ اسم این را می گذاریم مدیریت؟ حتما روز می‌خوابید که شب‌ها بیدارید.»

ایران اینترنشنال ورزشی

25,955 次观看 • 1 年前

دوشنبه از صبح تا شب من در تهران زخمی جنگ زده: ناهار رفتم به دنیای فراموش‌شدگان زندگان عاشقی که نمی‌دانم چه بنویسم تا حسم را بیان کند پسرهایی آن‌جا بودند که جهان را بدون تحلیل و واژه و تنها با حس بی‌واسطه لمس می‌کنند در روزهایی که صدای جنگ از دیوارها عبور می‌کند و به استخوان می‌رسد آن‌ها بیشتر از ما می‌ترسند چون سپر ندارند ما پشت منطق و خبر و تفسیر و انکار پنهان می‌شویماما آن‌ها بی‌هیچ حفاظی ترس را همان‌طور که هست می‌بلعند و در دل همین ترس با مهربانی خالص زندگی می‌کنند مهربانی را یادنگرفته اند بلدنیستند چه کنند که بکار بیاید یا منفعت‌طلبانه دیده شود مهربانی‌ای که در ذاتشان هست کنارشان که می‌نشینی می‌فهمی چقدر از انسان بودن را با پیچیده شدن از دست داده‌ایم ما به خودمان می‌گوییم شهروند با تمام تعاریف قانونی و حقوقی اما حقیقت این است که شهروند بودن فقط داشتن حق نیست پذیرفته شدن است آن‌ها به اندازه ما حق دارند نفس بکشند حق دارند شاد باشند حق دارند در امنیت زندگی کنند آن‌ها شهروند ایران‌اند شهروند تهران‌اند،جگرگوشه کسانی هستند.. شهروند همین شب‌هایی که ما از آن می‌ترسیم فرقشان با ما فقط این است که زندگی بی‌هیچ توضیحی چند تکه از مسیر را از آن‌ها گرفته است نه ارزششان را نه حق و سهمشان را از زندگی اما ما کمتر دیده‌ایمشان کمتر جدی گرفته‌ایمشان و گاهی اصلاً ندیده‌ایم امروز میان خنده‌های ساده‌شان میان نگاه‌هایی که هنوز آلوده نشده یک بغض سنگین در گلویم نشسته بود که نفسم را بند آورده بود. همه را بغل کردم.. کلویی و تدی امده بوندند تا عشق بدهند.. چطور ممکن است کسانی که این‌قدر پاک مانده‌اند این‌قدر کم سهم داشته باشند در هر بحران آسیب‌پذیرترین‌ها بیشتر نیاز به دیده شدن دارند اما اولین کسانی که فراموش می‌شوند همین‌ها هستند و این‌جاست که نبرد واقعی در درون ما شروع می‌شود نبرد میان ندیدن و دیدن میان عبور کردن و ایستادن و راحتی و وجدان. اینجا خبری از ژست کمک‌های شیک نیست… اگر در این نبرد وجدان شکست بخورد هیچ پیروزی‌ای هیچ معنایی ندارد آن‌ها را نباید دوست داشت چون متفاوت‌اند باید کنارشان ایستاد چون همان‌اند همان‌قدر انسان همان‌قدر صاحب حق همان‌قدر شایسته شادی در این روزهای تاریک بزرگ‌ترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که فراموششان نکنیم نه با ترحم… با نگاه برابر و عدالت من هم میترسم، امروز مسیرم بمباران شده بود… اما عزیزِ من آنها بیشتر میترسند. روزی از ما خواهند پرسید وقتی جهان می‌لرزید با بی‌دفاع‌ترین‌ها چه کردید #جنگ #تهران #ایران

دوشنبه از صبح تا شب من در تهران زخمی جنگ زده: ناهار رفتم به دنیای فراموش‌شدگان زندگان عاشقی که نمی‌دانم چه بنویسم تا حسم را بیان کند پسرهایی آن‌جا بودند که جهان را بدون تحلیل و واژه و تنها با حس بی‌واسطه لمس می‌کنند در روزهایی که صدای جنگ از دیوارها عبور می‌کند و به استخوان می‌رسد آن‌ها بیشتر از ما می‌ترسند چون سپر ندارند ما پشت منطق و خبر و تفسیر و انکار پنهان می‌شویماما آن‌ها بی‌هیچ حفاظی ترس را همان‌طور که هست می‌بلعند و در دل همین ترس با مهربانی خالص زندگی می‌کنند مهربانی را یادنگرفته اند بلدنیستند چه کنند که بکار بیاید یا منفعت‌طلبانه دیده شود مهربانی‌ای که در ذاتشان هست کنارشان که می‌نشینی می‌فهمی چقدر از انسان بودن را با پیچیده شدن از دست داده‌ایم ما به خودمان می‌گوییم شهروند با تمام تعاریف قانونی و حقوقی اما حقیقت این است که شهروند بودن فقط داشتن حق نیست پذیرفته شدن است آن‌ها به اندازه ما حق دارند نفس بکشند حق دارند شاد باشند حق دارند در امنیت زندگی کنند آن‌ها شهروند ایران‌اند شهروند تهران‌اند،جگرگوشه کسانی هستند.. شهروند همین شب‌هایی که ما از آن می‌ترسیم فرقشان با ما فقط این است که زندگی بی‌هیچ توضیحی چند تکه از مسیر را از آن‌ها گرفته است نه ارزششان را نه حق و سهمشان را از زندگی اما ما کمتر دیده‌ایمشان کمتر جدی گرفته‌ایمشان و گاهی اصلاً ندیده‌ایم امروز میان خنده‌های ساده‌شان میان نگاه‌هایی که هنوز آلوده نشده یک بغض سنگین در گلویم نشسته بود که نفسم را بند آورده بود. همه را بغل کردم.. کلویی و تدی امده بوندند تا عشق بدهند.. چطور ممکن است کسانی که این‌قدر پاک مانده‌اند این‌قدر کم سهم داشته باشند در هر بحران آسیب‌پذیرترین‌ها بیشتر نیاز به دیده شدن دارند اما اولین کسانی که فراموش می‌شوند همین‌ها هستند و این‌جاست که نبرد واقعی در درون ما شروع می‌شود نبرد میان ندیدن و دیدن میان عبور کردن و ایستادن و راحتی و وجدان. اینجا خبری از ژست کمک‌های شیک نیست… اگر در این نبرد وجدان شکست بخورد هیچ پیروزی‌ای هیچ معنایی ندارد آن‌ها را نباید دوست داشت چون متفاوت‌اند باید کنارشان ایستاد چون همان‌اند همان‌قدر انسان همان‌قدر صاحب حق همان‌قدر شایسته شادی در این روزهای تاریک بزرگ‌ترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که فراموششان نکنیم نه با ترحم… با نگاه برابر و عدالت من هم میترسم، امروز مسیرم بمباران شده بود… اما عزیزِ من آنها بیشتر میترسند. روزی از ما خواهند پرسید وقتی جهان می‌لرزید با بی‌دفاع‌ترین‌ها چه کردید #جنگ #تهران #ایران

Golshan

23,166 次观看 • 6 个月前