جانا سخن از زبان ما می‌گویی

خب میشه بپرسم چرا نمیگید ناراحتین؟ من با پارتنرهام یا دوستای پسرم همیشه باید انقدر اصرار کنم تا بگن چشونه

دلیل زیاد داره و چند تایی می‌نویسم: اهمیت ندادن، مهم نبودن، بی‌فایده بودن، جدی گرفته نشدن، ضعیف به حساب اومدن، ناتوانی در بروز احساسات، ناآگاه بودن به احساسات، تجربه منفی قبلی و دلایل دیگه.

- We're Flying

با وجود اینکه من خودم تجربه‌ی شخصی خوبی نداشتم. ولی هیچوقت کلی نتیجه‌گیری نکردم. همیشه نظرم اینه که دنیای بدون مرد دنیای غیر جذاب، ساده و ضعیفی می‌بود.

چیزی که من متوجه شدم مردها فرق بین غمگین بودن و عصبانیت رو نمیدونن! وقتی غمگینن میگن عصبانی هستیم و عصبی رفتار میکنن‌، در صورتی که غمگینن!

اولین بار که پارتنرم نشست و از احساسات عادی(خوشحالی و ناراحتی و ذوق و...) حرف زد انقدر ذوق کردم براش و تشویقش کردم که اینکارو ادامه بده و الان واقعا خوشحالم.اون دیگه یه ادم عصبانی یا خوب نیست.

مردا هر احساسی غیر از این خوب و بد رو زیر هزاران لایه سختی و تراوما و… دفن کردن تو یه صندوق قفلشم گم کردن

🤝💔

تا ابد حق

این خیلی باحاله 🤣🤣

عالی 😁😁😁

من باهاش خیلی موافقم:)