Video yükleniyor...

Video Yüklenemedi

Ana Sayfaya Dön

حالا رئیس جمهوری داریم که بجای ناهار خوردن و گزارش مهمل دادن بجای خس و خاشاک خواندن مردم به چهار زبان تسلط کامل دارد و دغدغه‌اش امنیت و رفاه مردم است و از زبان مردم با دنیا سخن میگوید. همین خواب خفاشان تاریک‌پسند و خرابه‌نشین را آشفته کرده.

17,163 görüntüleme • 29 gün önce •via X (Twitter)

0 Yorum

Yorum bulunmuyor

Orijinal gönderinin yorumları burada görünecek

Benzer Videolar

دکتر پزشکیان در سفر به کرمانشاه و سنندج و کردستان عراق به زبان کردی سخنرانی کرد و حرف زد. نه تنها کسی ناراحت نشد، بلکه این کار پزشکیان تحسین هم شد، اما اخیرا برخی پزشکیان را مورد هجمه قرار داده‌اند که چرا دو سه نفر در کنار دریاچه ارومیه چند کلمه با او ترکی صحبت کرده‌اند؟! مستفاد از اصل ۱۵ قانون اساسی: «زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد، مکاتبات، متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد، ولی استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدریس ادبیات آن‌ها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است.» آری، «اسناد، مکاتبات، متون رسمی و کتب درسی باید با زبان و خط فارسی باشد.»، اما هیچ الزامی وجود ندارد که مردم و مقامات محاورات عادی خود را هم به‌زبان فارسی انجام دهند. علی شمخانی دبیر شورای‌عالی امنیت ملی با لباس عربی در خوزستان حضور می‌یابد و با زبان عربی با مردم سخن می‌گوید، اما تا کنون یک عباس آخوندی هم پیدا نشده که این کار او را مغایر امنیت ملی بداند! تکلم مقامات به زبان‌های اقوام ایران موجب استحکام وحدت ملی است. برخی نادان‌ها می‌خواهند این فرصت را تبدیل به تهدید کنند!

رحمت‌اله بیگدلی

50,761 görüntüleme • 1 yıl önce

فارسی، زبان مردم افغانستان است؛ نه زبان یک قوم خاص. نگریستن به جایگاه این زبان از دریچه تنگ ناسیونالیسم قومی، نه‌ تنها نادرست، بلکه مایه تأسف است. کسانی که در خیال‌ خام و پوچ قومی‌سازی زبان اسیر مانده‌ و با تنگ‌نظری به تلاش برای انحصار آن بر می‌خیزند، در حقیقت هیچ نسبتی معناداری با ریشه‌های زبان فارسی ندارند. چگونه می‌توان میان این افراد‌ و بزرگان فرهنگ و اندیشه زبان فارسی چون مولانا، سنایی، عطار، رابعه بلخی، ناصر خسرو و دیگران پیوندی یافت؟ هیچ. فارسی، زبان کسانی است که در آن می‌اندیشند، سخن می‌گویند، می‌نویسند، قصه می‌گویند، رؤیا می‌بافند، تخیل می‌کنند و زندگی می‌کنند. فارسی هرگز به قوم خاصی تعلق نداشته است و ادعای انحصار آن، چیزی جز سستی و مضحکه نیست. اگر مولانا، سنایی، عطار و دیگر دانشمندان زبان فارسی، زنده شوند و این جدل‌های تنگ‌نظرانه و موهوم درباره زبان فارسی را ببینند، از اندوه سکته خواهند کرد. فارسی در افغانستان همیشه زبانی فراگیر و فراملیتی بوده‌ است. شاهان پشتون، همین زبان را برای اداره دیوان و حکمرانی برگزیدند. فرمانروایان ترک‌تبار با زبان فارسی فرمان راندند و دیوان‌های ادبی فارسی را شکوفا کردند. شاعران و اندیشمندان ازبیک، ترکمن، ایماق، بلوچ، نورستانی و دیگر اقوام با فارسی شعر گفتند، اندیشیدند و زندگی کردند. این زبان، پلی است میان گروه‌ها و اقوام گوناگون در افغانستان، نه دیواری برای جدایی. یادداشت: ویدیو، تکه‌ای از مصاحبه توماس بارفیلد، مردم شناس امریکایی است.

Aref Yaqubi

18,019 görüntüleme • 1 yıl önce