正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

خوب خودتونو نشون دادین، اون از پرچم فلسطین و چفیه و عکس خامنه ای آوردنتون، اینم از وحشی بازی های "اشکان قیطاسی" وسط زمین که خودش هم پست گذاشت وقتی ولش کردن. پول جمهوری اسلامی اینجا میره که فیفا پرچم شیروخورشید رو سعی کرد ممنوع کنه اما چنین آدم... show more

MattTheRat

17,784 subscribers

46,262 次观看 • 3 个月前 •via X (Twitter)

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 条评论

暂无评论

原始帖子的评论将显示在这里

相关视频

این کثافت #مزدور جدیدی نیست، مرضیه انصاری رو بچه های لندن خوب میشناسن. این کسیه که وقتی پرچم جمهوری اسلامی در سفارت لندن پایین کشیده شد، پافشاری کرد برای بازداشت کسی که پرچم رو عوض کرد. نکته جالب اینه که خودش پناهنده شده به انگلیس، اما از اونجایی که با این عقاید جاش پیش آخونده، مردم براش پتیشن آماده کردن که کیس پناهندگیش رو کنسل کنن:

این کثافت #مزدور جدیدی نیست، مرضیه انصاری رو بچه های لندن خوب میشناسن. این کسیه که وقتی پرچم جمهوری اسلامی در سفارت لندن پایین کشیده شد، پافشاری کرد برای بازداشت کسی که پرچم رو عوض کرد. نکته جالب اینه که خودش پناهنده شده به انگلیس، اما از اونجایی که با این عقاید جاش پیش آخونده، مردم براش پتیشن آماده کردن که کیس پناهندگیش رو کنسل کنن:

MattTheRat

178,655 次观看 • 6 个月前

این حجاب هم خوب سوراخی بود که بشه در بدنه جمهوری اسلامی نفوذ کرد، هر کسی از راه رسید دو کلام راجع به حجاب سخن گفت نور چشمی شد و رفت بالا و البته بنیان حکومت رو متلاشی کرد. از جمله کاترین شکدم یکی از اون افراد بود که دقیق فهمید چطور میشه به بدنه ریاکار و متظاهر بچه شیعه نفوذ کنه #کاترین_شکدم #حجاب

این حجاب هم خوب سوراخی بود که بشه در بدنه جمهوری اسلامی نفوذ کرد، هر کسی از راه رسید دو کلام راجع به حجاب سخن گفت نور چشمی شد و رفت بالا و البته بنیان حکومت رو متلاشی کرد. از جمله کاترین شکدم یکی از اون افراد بود که دقیق فهمید چطور میشه به بدنه ریاکار و متظاهر بچه شیعه نفوذ کنه #کاترین_شکدم #حجاب

Mehdi Mirghaderi 👑

22,426 次观看 • 1 年前

تمام سال‌هایی که برای دفاع از حق زنان میهنم به ورزشگاه‌ها رفتم، یگانه پرچم میهنم را برافراشتم؛ گرچه هیچ‌وقت آسان نبود. عمداً صندلی‌ام را جلوی دوربین‌ها می‌خریدم تا تمام جهان بداند پرچم راستین ایران چیست. جمهوری اسلامی آن‌قدر از هویت ملی ما می‌ترسد که تمام همّ و غمش سانسور کردن من و پرچم واقعی میهنم بود؛ امری که همیشه برایشان دردسرساز می‌شد. با این حال، هموطنانم در داخل ایران پرچم را می‌دیدند و دلگرم می‌شدند که: «ما ادامه داریم.» داخل ورزشگاه، از مأمور امنیتی و پلیس گرفته تا نیروهای نظامی را می‌آوردند تا پرچمم را بگیرند و تهدیدم می‌کردند که مرا از ورزشگاه بیرون می‌اندازند. اما من همچنان می‌ایستادم. می‌گفتند جمهوری اسلامی نمی‌خواهد این پرچم در تلویزیون دیده شود و من با اطمینان پاسخ می‌دادم: «اینجا جمهوری اسلامی نیست؛ هر کاری می‌خواهید بکنید. من از جایم تکان نمی‌خورم. اگر می‌خواهید بیرونم بیندازید، باید مرا روی زمین بکشید.» هموطن، ما همه پرچم‌داران میهنیم و هیچ‌کس نمی‌تواند ما را خاموش کند. حتی اگر فیفا آن را ممنوع کند، ما یگانه پرچم ایران را با افتخار در ورزشگاه‌ها برافراشته نگه خواهیم داشت. ما بی‌شماریم. FIFA

تمام سال‌هایی که برای دفاع از حق زنان میهنم به ورزشگاه‌ها رفتم، یگانه پرچم میهنم را برافراشتم؛ گرچه هیچ‌وقت آسان نبود. عمداً صندلی‌ام را جلوی دوربین‌ها می‌خریدم تا تمام جهان بداند پرچم راستین ایران چیست. جمهوری اسلامی آن‌قدر از هویت ملی ما می‌ترسد که تمام همّ و غمش سانسور کردن من و پرچم واقعی میهنم بود؛ امری که همیشه برایشان دردسرساز می‌شد. با این حال، هموطنانم در داخل ایران پرچم را می‌دیدند و دلگرم می‌شدند که: «ما ادامه داریم.» داخل ورزشگاه، از مأمور امنیتی و پلیس گرفته تا نیروهای نظامی را می‌آوردند تا پرچمم را بگیرند و تهدیدم می‌کردند که مرا از ورزشگاه بیرون می‌اندازند. اما من همچنان می‌ایستادم. می‌گفتند جمهوری اسلامی نمی‌خواهد این پرچم در تلویزیون دیده شود و من با اطمینان پاسخ می‌دادم: «اینجا جمهوری اسلامی نیست؛ هر کاری می‌خواهید بکنید. من از جایم تکان نمی‌خورم. اگر می‌خواهید بیرونم بیندازید، باید مرا روی زمین بکشید.» هموطن، ما همه پرچم‌داران میهنیم و هیچ‌کس نمی‌تواند ما را خاموش کند. حتی اگر فیفا آن را ممنوع کند، ما یگانه پرچم ایران را با افتخار در ورزشگاه‌ها برافراشته نگه خواهیم داشت. ما بی‌شماریم. FIFA

Darya Safai MP

28,759 次观看 • 4 个月前

سربرگ: تحلیل رفتار مجری ج.ا از نظر من که باور دارم اینجا در نقش جلاد ظاهر شده. تحلیل: باور نکنید این خانم رو وقتی که گفت «نمیخواستم گریه‌تو درارم!» اتفاقن همین قصد رو داشت. کاملن با پشت صحنه هماهنگ بود و بارها نگاه میکرد فیدبک بگیره، اول به بچه حس نفهمی داد، جو رو سنگین کرد، بعد حس بی‌ربط بودن و در نهایت هم دلشو پر از غم کرد بس که گفت شهید و قرار بود و دیگه نیست و... بچه رهبر نمیفهمه ولی دلتنگی رو چرا. تو عکس مشخص کردم، اینجا کامل موفق شده از نظر خودش و برگشته که از ارباب‌هاش تأیید بگیره. خنده‌ی جلاد تو عکس، خنده‌ی رضایته. سه نفر توی عکس هستن، خواهش میکنم به چهره‌ی هر سه جدا جدا توجه کنید. کجاست اون «آخی»ای که گفت؟! اینکه داره با دمش گردو میشکنه!

سربرگ: تحلیل رفتار مجری ج.ا از نظر من که باور دارم اینجا در نقش جلاد ظاهر شده. تحلیل: باور نکنید این خانم رو وقتی که گفت «نمیخواستم گریه‌تو درارم!» اتفاقن همین قصد رو داشت. کاملن با پشت صحنه هماهنگ بود و بارها نگاه میکرد فیدبک بگیره، اول به بچه حس نفهمی داد، جو رو سنگین کرد، بعد حس بی‌ربط بودن و در نهایت هم دلشو پر از غم کرد بس که گفت شهید و قرار بود و دیگه نیست و... بچه رهبر نمیفهمه ولی دلتنگی رو چرا. تو عکس مشخص کردم، اینجا کامل موفق شده از نظر خودش و برگشته که از ارباب‌هاش تأیید بگیره. خنده‌ی جلاد تو عکس، خنده‌ی رضایته. سه نفر توی عکس هستن، خواهش میکنم به چهره‌ی هر سه جدا جدا توجه کنید. کجاست اون «آخی»ای که گفت؟! اینکه داره با دمش گردو میشکنه!

آزرم

68,151 次观看 • 3 个月前

این فیلم‌ها مال دوازده سال پیش است. ژوییه ۲۰۱۴. چه روزگاری سپری شد تا پرچم شیروخورشیدمان دوباره جایگاه واقعیش را پیدا کرد. اون موقع پرچم شیروخورشید گیر نمیومد. خودمون این پرچم‌ها رو با ساتن دوختیم و شیروخورشید رو روش کشیدیم. اون روزها ما همیشه با پرچم راستین ایران به ورزشگاه‌ها میرفتیم. صدها پرچم کوچک شیروخورشید با خود می‌بردیم که بین هم‌میهنان پخش کنیم، اما کمتر کسی حاضر بود این پرچم‌ها را در دست بگیرد. در عوض، سفارت پرچم‌های کثیف و ایدیولوژیک قاتلانمان را دست هم‌میهنان میداد. همیشه افتخار کردیم که سرباز ایران بودیم و از همان روزگار یقین داشتیم که روزی همه ملت ما گرد همین پرچم واقعیشان حلقه خواهند زد تا مام میهن را آزاد کنند. هم‌وطن، از آن زمان تاکنون تنها ۱۲ سال گذشته، اما ببین چه راه درازی را جلو آمده‌ایم. ما همین الان هم پیروزیم، چون در حال گذراندن آخرین نبرد خود با موفقیت هستیم. پیروز باد انقلاب شیروخورشید ملت بزرگ ایران #انقلاب_شیروخورشید #پاينده_ایران #جاویدشاه

این فیلم‌ها مال دوازده سال پیش است. ژوییه ۲۰۱۴. چه روزگاری سپری شد تا پرچم شیروخورشیدمان دوباره جایگاه واقعیش را پیدا کرد. اون موقع پرچم شیروخورشید گیر نمیومد. خودمون این پرچم‌ها رو با ساتن دوختیم و شیروخورشید رو روش کشیدیم. اون روزها ما همیشه با پرچم راستین ایران به ورزشگاه‌ها میرفتیم. صدها پرچم کوچک شیروخورشید با خود می‌بردیم که بین هم‌میهنان پخش کنیم، اما کمتر کسی حاضر بود این پرچم‌ها را در دست بگیرد. در عوض، سفارت پرچم‌های کثیف و ایدیولوژیک قاتلانمان را دست هم‌میهنان میداد. همیشه افتخار کردیم که سرباز ایران بودیم و از همان روزگار یقین داشتیم که روزی همه ملت ما گرد همین پرچم واقعیشان حلقه خواهند زد تا مام میهن را آزاد کنند. هم‌وطن، از آن زمان تاکنون تنها ۱۲ سال گذشته، اما ببین چه راه درازی را جلو آمده‌ایم. ما همین الان هم پیروزیم، چون در حال گذراندن آخرین نبرد خود با موفقیت هستیم. پیروز باد انقلاب شیروخورشید ملت بزرگ ایران #انقلاب_شیروخورشید #پاينده_ایران #جاویدشاه

Darya Safai MP

22,404 次观看 • 7 个月前

حسین مصطفوی، معروف به Mr Most سالهاست که در تورنتوی کانادا زندگی می‌کنه، شرکت Real Estate داشت و حدوداً ۳۵ تا خونه در تورنتو و بیشتر در محدوده‌ی یانگ و فینچ تا یانگ و شپرد، به اسمش هست. احتمالاً خیلی از کسایی که توی تورنتو زندگی می‌کنن تابلوهاشو دیدن. ولی مدتیه که پرونده‌ی خونه‌هاش یکی‌ یکی داره میره دادگاه و تا الان هم حداقل سه تا از خونه‌هاشو از دست داده. دلیلش هم این بوده که وام‌های بانکی مربوط به اون املاک پرداخت نشده و بانک‌ها و موسسات مالی مجبور شدن برای گرفتن پولشون برن دادگاه. احتمالاً این روند ادامه خواهد داشت و ایشون به احتمال زیاد، املاک بیشتری رو در آینده‌ی نه چندان دور از دست خواهد داد. چند سال پیش هم Real Estate License رو از دست داد. ماجرا هم مربوط به حساب Trust شرکت Real Estate بود، همون حسابی که پول معامله‌ی خریدار و فروشنده موقتاً اونجا نگهداری میشه و باید در موعد مقرر به طرف مربوطه پرداخت بشه. طبق پرونده‌ای که درباره‌ش مطرح شده بود، پول در موعد مقرر پرداخت نشد، ازش شکایت شد و در نهایت License رو از دست داد. حالا چیزی که همیشه برای من سئوال بود اینه که چطوری میشه یه آدم با این همه خونه و ملک، دونه‌دونه اینا رو از دست بده؟! واقعاً از دست دادن این همه ملک خودش یه هنری می‌خواد که کار هر کسی نیست. حتی به نقل از یکی از دوستانی که سازنده‌ی ملک در تورنتو هست، حسین مصطفوی بهش گفته بود که احتمالاً تا آخر سال به ایران برخواهد گشت. از طرف دیگه، ایشون برای مراسم چال کردن لاشه‌ی #موشعلی (#درمانده) به ایران رفته بوده و در این مراسم شرکت کرده، همون‌طور که توی این ویدئو هم می‌بینید. حالا تازه متوجه میشم که چجوری اون همه پول و سرمایه داره از بین میره و چرا می‌خواد به ایران برگرده.

حسین مصطفوی، معروف به Mr Most سالهاست که در تورنتوی کانادا زندگی می‌کنه، شرکت Real Estate داشت و حدوداً ۳۵ تا خونه در تورنتو و بیشتر در محدوده‌ی یانگ و فینچ تا یانگ و شپرد، به اسمش هست. احتمالاً خیلی از کسایی که توی تورنتو زندگی می‌کنن تابلوهاشو دیدن. ولی مدتیه که پرونده‌ی خونه‌هاش یکی‌ یکی داره میره دادگاه و تا الان هم حداقل سه تا از خونه‌هاشو از دست داده. دلیلش هم این بوده که وام‌های بانکی مربوط به اون املاک پرداخت نشده و بانک‌ها و موسسات مالی مجبور شدن برای گرفتن پولشون برن دادگاه. احتمالاً این روند ادامه خواهد داشت و ایشون به احتمال زیاد، املاک بیشتری رو در آینده‌ی نه چندان دور از دست خواهد داد. چند سال پیش هم Real Estate License رو از دست داد. ماجرا هم مربوط به حساب Trust شرکت Real Estate بود، همون حسابی که پول معامله‌ی خریدار و فروشنده موقتاً اونجا نگهداری میشه و باید در موعد مقرر به طرف مربوطه پرداخت بشه. طبق پرونده‌ای که درباره‌ش مطرح شده بود، پول در موعد مقرر پرداخت نشد، ازش شکایت شد و در نهایت License رو از دست داد. حالا چیزی که همیشه برای من سئوال بود اینه که چطوری میشه یه آدم با این همه خونه و ملک، دونه‌دونه اینا رو از دست بده؟! واقعاً از دست دادن این همه ملک خودش یه هنری می‌خواد که کار هر کسی نیست. حتی به نقل از یکی از دوستانی که سازنده‌ی ملک در تورنتو هست، حسین مصطفوی بهش گفته بود که احتمالاً تا آخر سال به ایران برخواهد گشت. از طرف دیگه، ایشون برای مراسم چال کردن لاشه‌ی #موشعلی (#درمانده) به ایران رفته بوده و در این مراسم شرکت کرده، همون‌طور که توی این ویدئو هم می‌بینید. حالا تازه متوجه میشم که چجوری اون همه پول و سرمایه داره از بین میره و چرا می‌خواد به ایران برگرده.

 Amir 𓃬☼

33,938 次观看 • 10 天前

جمشید نجات و در ادامه صحبت های امیرعباس هویدا را گوش کنید. جمشید نجات تو این سکانس از سریال تاسیان خیلی قشنگ مارکسیسم رو توضیح داد. طوری حرف زد که انگار داشت نقاب قشنگ این ایدئولوژی رو برمی‌داشت و چهره‌ی واقعی و زشتش رو نشون می‌داد. نشون داد این تفکر که ادعا می‌کنه برای نجات مردم اومده، تهش چیزی جز فقر، بدبختی و دیکتاتوری نداره. آدم رو به جای اینکه آزاد کنه، اسیر یه حکومت ایدئولوژیک می‌کنه که حتی فکر کردن رو هم ازت می‌گیره. این سکانس نشان داد که حتی در زبان هنر، می‌توان حقیقت را فریاد زد؛ حقیقتی تلخ درباره‌ی یک ایدئولوژی که با وعده‌ی عدالت، تاریخ را غرق در خون و دروغ کرد. #همکاری_ملی

جمشید نجات و در ادامه صحبت های امیرعباس هویدا را گوش کنید. جمشید نجات تو این سکانس از سریال تاسیان خیلی قشنگ مارکسیسم رو توضیح داد. طوری حرف زد که انگار داشت نقاب قشنگ این ایدئولوژی رو برمی‌داشت و چهره‌ی واقعی و زشتش رو نشون می‌داد. نشون داد این تفکر که ادعا می‌کنه برای نجات مردم اومده، تهش چیزی جز فقر، بدبختی و دیکتاتوری نداره. آدم رو به جای اینکه آزاد کنه، اسیر یه حکومت ایدئولوژیک می‌کنه که حتی فکر کردن رو هم ازت می‌گیره. این سکانس نشان داد که حتی در زبان هنر، می‌توان حقیقت را فریاد زد؛ حقیقتی تلخ درباره‌ی یک ایدئولوژی که با وعده‌ی عدالت، تاریخ را غرق در خون و دروغ کرد. #همکاری_ملی

History In Pics

337,463 次观看 • 1 年前

ظاهرا خیلی زیر فشاره از طرف مردم تو کوچه و خیابون ، اومده طلبکاری از اینترنشنال :)) جالب ماجرا اینه که در مورد مصداقی به درستی به عقلش می‌رسه که بگه "تو چه جوری تو از اون همه اعدام و کشتار سلامت اومدی بیرون" اما به خودش که می‌رسه نمیگه که چه جوری در برابر رژیم آدم خواری که به #علی_زارعی صرفاً به خاطر حمایتش از انقلاب ملی ایران و پهلوی حکم اعدام داده رژیم جنایتکاری که ‌آدمها رو می‌گیره به خاطر دو تا پست اینستاگرامی و دوتا پیام تو واتساپ و تلگرام بهشون اعدام میده یا زیر شکنجه می‌کشه این آقا که بالا و پایین رژیم رو گفته به مقدسات این رژیم بارها به تندترین شکل گند زده سال ۱۴۰۱ برای خامنه‌ای آرزوی مرگ کرده و حتی آرزو کرده که ای کاش خودش می‌تونست با دستان خودش خامنه‌ای رو بکشه و گفته کشتن خامنه‌ای ارجح بر موسیقی است در این لحظه از همه این حرف‌ها و کارهای او گذشته! بینای مصداقیه اما کور خودشه که راه افتاده رفته ایران و اون جماعتی که آدم‌ها رو به خاطر یه اظهار نظر ساده اونجوری از هستی ساقط می‌کنند براش آغوش گرم فرستادند به پیشوازش و حالا هم داره مثل کبک خرامان تو مملکت اینور و اونور میره ! در این فقره لال شده و توضیحی هم نداره بده دیگران هم نباید زش بپرسند چه جوری تو رفتی به پابوس دست‌های پر از خونی که تا مرفق در خون چند ده هزار جوون اون مملکت رفتند همین چند ماه قبل کسی نباید از این بابا بپرسه که تو به چی خودت رو فروختی و چند فروختی که رژیم چشمش رو روی همه اون حرف‌هایی که زدی و همه اون جنگولک بازی‌هایی که درآوردی با آیات قرآنشون بست! مردک گند گاو چاله دهان مذبذب !

ظاهرا خیلی زیر فشاره از طرف مردم تو کوچه و خیابون ، اومده طلبکاری از اینترنشنال :)) جالب ماجرا اینه که در مورد مصداقی به درستی به عقلش می‌رسه که بگه "تو چه جوری تو از اون همه اعدام و کشتار سلامت اومدی بیرون" اما به خودش که می‌رسه نمیگه که چه جوری در برابر رژیم آدم خواری که به #علی_زارعی صرفاً به خاطر حمایتش از انقلاب ملی ایران و پهلوی حکم اعدام داده رژیم جنایتکاری که ‌آدمها رو می‌گیره به خاطر دو تا پست اینستاگرامی و دوتا پیام تو واتساپ و تلگرام بهشون اعدام میده یا زیر شکنجه می‌کشه این آقا که بالا و پایین رژیم رو گفته به مقدسات این رژیم بارها به تندترین شکل گند زده سال ۱۴۰۱ برای خامنه‌ای آرزوی مرگ کرده و حتی آرزو کرده که ای کاش خودش می‌تونست با دستان خودش خامنه‌ای رو بکشه و گفته کشتن خامنه‌ای ارجح بر موسیقی است در این لحظه از همه این حرف‌ها و کارهای او گذشته! بینای مصداقیه اما کور خودشه که راه افتاده رفته ایران و اون جماعتی که آدم‌ها رو به خاطر یه اظهار نظر ساده اونجوری از هستی ساقط می‌کنند براش آغوش گرم فرستادند به پیشوازش و حالا هم داره مثل کبک خرامان تو مملکت اینور و اونور میره ! در این فقره لال شده و توضیحی هم نداره بده دیگران هم نباید زش بپرسند چه جوری تو رفتی به پابوس دست‌های پر از خونی که تا مرفق در خون چند ده هزار جوون اون مملکت رفتند همین چند ماه قبل کسی نباید از این بابا بپرسه که تو به چی خودت رو فروختی و چند فروختی که رژیم چشمش رو روی همه اون حرف‌هایی که زدی و همه اون جنگولک بازی‌هایی که درآوردی با آیات قرآنشون بست! مردک گند گاو چاله دهان مذبذب !

AliVafaei(علی وفایی)🦁☀️🇩🇪🇮🇱🇺🇲🇮🇱🇺🇦

153,293 次观看 • 6 天前

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.

آرش یوسفی -ARASH

72,134 次观看 • 1 个月前

هرچند ما خارج از ورزشگاه سعی کردیم عوامل جمهوری اسلامی را شناسایی کنیم اما اجازه ورود هیچ پرچم و پلاکاردی به داخل ورزشگاه داده نمیشد. حتی به هیچکدام از خبرنگاران ایران اینترنشنال، صدای آمریکا و … به عنوان خبرنگار، اجازه ورود داده نشد! سوال و مسئله اینجاست که لابی‌های جمهوری اسلامی نفوذ خودشان را کرده‌اند و اپوزیسیونی که همچنان دروغین و ناکارآمد است و جز گرفتن عکس و سلفی در فلان پارلمان و کنسرت کار موثر دیگری انجام نمیدهند. اگر هم امروز نقدی به هر جریانی میکنیم تنها به دلیل اینه که بتونیم خودباوری رو ترویج بدیم. من نه یک دلار درآمدی از این راه دارم که هیچ بلکه همه‌ش از جیب خرج میکنم اما آنهایی که کارشان به اصطلاح سیاست است و منبع درآمد هنگفتی از این طریق بدست میاورند آیا تا به حال شبکه سازی کرده‌اند؟ آیا ایجاد گفتمانی داشته‌اند؟ آیا براستی کاری از پیش برده‌اند؟ حداقل با خودتان صادق باشید. #ایجاد_شرمساری #مهسا_امينی

هرچند ما خارج از ورزشگاه سعی کردیم عوامل جمهوری اسلامی را شناسایی کنیم اما اجازه ورود هیچ پرچم و پلاکاردی به داخل ورزشگاه داده نمیشد. حتی به هیچکدام از خبرنگاران ایران اینترنشنال، صدای آمریکا و … به عنوان خبرنگار، اجازه ورود داده نشد! سوال و مسئله اینجاست که لابی‌های جمهوری اسلامی نفوذ خودشان را کرده‌اند و اپوزیسیونی که همچنان دروغین و ناکارآمد است و جز گرفتن عکس و سلفی در فلان پارلمان و کنسرت کار موثر دیگری انجام نمیدهند. اگر هم امروز نقدی به هر جریانی میکنیم تنها به دلیل اینه که بتونیم خودباوری رو ترویج بدیم. من نه یک دلار درآمدی از این راه دارم که هیچ بلکه همه‌ش از جیب خرج میکنم اما آنهایی که کارشان به اصطلاح سیاست است و منبع درآمد هنگفتی از این طریق بدست میاورند آیا تا به حال شبکه سازی کرده‌اند؟ آیا ایجاد گفتمانی داشته‌اند؟ آیا براستی کاری از پیش برده‌اند؟ حداقل با خودتان صادق باشید. #ایجاد_شرمساری #مهسا_امينی

Sam Rajabi سام رجبی

81,232 次观看 • 3 年前

سر و کلّه علی خامنه ای پس از چند روز سکوت غیر معمول پیدا شد و با ایراد سخنانی متناقض و متضاد با سخنان دوران تفرعن و شیفتگی از مشارکت های ۷۰-۸۰ درصدی و تزریق کمی آرامبخش از سرنگ استدلال های مضحک به خودش، سعی کرد وانمود کند که: «اصلا هم دردم نیامد!» دیدن چنین حقارتی در چهره و هیبت فردی که تا همین چند سال پیش، مشارکت های حداکثری و از سر ناچاری را تایید شخص خودش و نظام تحت رهبری اش میدید، حلاوت خاصی دارد. امیدوارم جدا از نتیجه، ملت ایران در این دور هم برای ادامه مسیر آینده، خودش را به عنوان نیروی حداکثری و قاطع روی زمین سیاسی کشور حفظ کند و با تجمیع آگاهی ملی که در حال نمایان شدن و غلبه بر ترسهای ناشی از القای مصنوعی انتخاب میان بد و بدتر است، بنیان نیرنگ های او را یکبار برای همیشه فرو بریزد و نهایتا شاکله ج.ا را به کفاره آنچه بر این کشور و ملت روا داشته اند، روبرو کنند. #سیرک_انتخابات

سر و کلّه علی خامنه ای پس از چند روز سکوت غیر معمول پیدا شد و با ایراد سخنانی متناقض و متضاد با سخنان دوران تفرعن و شیفتگی از مشارکت های ۷۰-۸۰ درصدی و تزریق کمی آرامبخش از سرنگ استدلال های مضحک به خودش، سعی کرد وانمود کند که: «اصلا هم دردم نیامد!» دیدن چنین حقارتی در چهره و هیبت فردی که تا همین چند سال پیش، مشارکت های حداکثری و از سر ناچاری را تایید شخص خودش و نظام تحت رهبری اش میدید، حلاوت خاصی دارد. امیدوارم جدا از نتیجه، ملت ایران در این دور هم برای ادامه مسیر آینده، خودش را به عنوان نیروی حداکثری و قاطع روی زمین سیاسی کشور حفظ کند و با تجمیع آگاهی ملی که در حال نمایان شدن و غلبه بر ترسهای ناشی از القای مصنوعی انتخاب میان بد و بدتر است، بنیان نیرنگ های او را یکبار برای همیشه فرو بریزد و نهایتا شاکله ج.ا را به کفاره آنچه بر این کشور و ملت روا داشته اند، روبرو کنند. #سیرک_انتخابات

Ehsan AriaN

258,223 次观看 • 2 年前

بنابر تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، ایرانیان مقیم فرانکفورت، پس از برداشتن تابلوی مرکز اسلامی، پرچم ملی شیر و خورشید را در همان محل نصب کردند. یکی از حاضران در محل دراین‌باره گفت: «مرکز اسلامی فرانکفورت تعطیل شد، اینجا را یک روز مرکز فرهنگی ایران می‌کنیم تا به‌جای فرهنگ تروریستی جمهوری اسلامی، فرهنگ ایرانی را در این محل رواج بدهیم.» همچنین تصاویر حاکی از آن است که پلیس آلمان، صندوق پست مرکز اسلامی فرانکفورت را شکسته و محتویات آن را ضبط کرد. سرانجام پس از مدت‌ها هشدار و درخواست فعالان مدنی و سیاسی برای تعطیل کردن مراکز اسلامی تحت نظر جمهوری اسلامی در خارج از ایران، پلیس آلمان صبح چهارشنبه سوم مرداد (۲۴ ژوییه) فعالیت مرکز اسلامی هامبورگ را ممنوع اعلام کرد. رسانه‌های آلمانی خبر داده‌اند که پلیس این کشور به ساختمان‌های زیرمجموعه این مرکز از جمله مسجد و مرکز اسلامی برلین و بیش از ۵۰ نقطه در شهرهای دیگر آلمان یورش برده و مانع ادامه فعالیت آن‌ها شده است. #پلیس_آلمان #مراکز_اسلامی #آلمان #پرچم_شیروخورشید_نشان #شیروخورشید #ایندیپندنت_فارسی

بنابر تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، ایرانیان مقیم فرانکفورت، پس از برداشتن تابلوی مرکز اسلامی، پرچم ملی شیر و خورشید را در همان محل نصب کردند. یکی از حاضران در محل دراین‌باره گفت: «مرکز اسلامی فرانکفورت تعطیل شد، اینجا را یک روز مرکز فرهنگی ایران می‌کنیم تا به‌جای فرهنگ تروریستی جمهوری اسلامی، فرهنگ ایرانی را در این محل رواج بدهیم.» همچنین تصاویر حاکی از آن است که پلیس آلمان، صندوق پست مرکز اسلامی فرانکفورت را شکسته و محتویات آن را ضبط کرد. سرانجام پس از مدت‌ها هشدار و درخواست فعالان مدنی و سیاسی برای تعطیل کردن مراکز اسلامی تحت نظر جمهوری اسلامی در خارج از ایران، پلیس آلمان صبح چهارشنبه سوم مرداد (۲۴ ژوییه) فعالیت مرکز اسلامی هامبورگ را ممنوع اعلام کرد. رسانه‌های آلمانی خبر داده‌اند که پلیس این کشور به ساختمان‌های زیرمجموعه این مرکز از جمله مسجد و مرکز اسلامی برلین و بیش از ۵۰ نقطه در شهرهای دیگر آلمان یورش برده و مانع ادامه فعالیت آن‌ها شده است. #پلیس_آلمان #مراکز_اسلامی #آلمان #پرچم_شیروخورشید_نشان #شیروخورشید #ایندیپندنت_فارسی

independentpersian

73,264 次观看 • 2 年前

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.

Panah Farhadbahman 🎒

23,505 次观看 • 1 个月前

سروش دباغ، توله فرج دباغ(عبدالکریم سروش) تازگیا راه افتاده تو کلابهاوس اتاق به اتاق میره و با تکرار یه استدلال تکراری، به خیال خودش به کسانی پاسخ میده که جنگ رو به عمل جراحی برداشتن یک غده سرطانی(ج‌ا) از بدن بک بیمار(ایران) تشبیه کرده‌ان که باید درد و خونریزیش رو تحمل کرد تا بهبود پیدا شخ. او میگه چطور مردمی که خارج تز کشور و دور از بمبارانها هستند برای مردم ایران تصمیم میگیرن. وقتی بهش گفته میشه ایرانیان خارج از کشور فقط پژواک صدای مردم داخل هستن، او میگه در کل تظاهرات داخل در ۱۸ و ۱۹ دی فقط ۲ تا ۳ میلیون نفر به خیابون اومدن، وقتی بهش گفته میشه اولن بیشتر از این بوده پ دومن دهها هزار نفر رو کشته حکومت و بدیهتن همه ۹۰ م نمیتونستن تو خیابون بیان، طفره میره و میگه از کجا معلوم که جنگ خواسته مردم ایران باشه. جر و بحث کردن با چنین مزبله‌هایی بیفایده است. تنها پاسخ به کسانی چون او اینه: تو هم نمیدونی خواسته مردم چیه. به جای زر زدن، اگر عرضه داری برو اینترنت رو آزاد کن که صدای مردم به گوش برسه. اگر عرضه این کار رو نداری(که نداری) برو جنگو متوقف کن! همونقدر که ایرانیان خارج از کشور میتونن جنگ راه بندازن(که نمیتونن) توی مخالف هم میتونی متوقفش کنی(که نمیتونی). جر و بحث کردن با چنین جرثومه‌هایی فقط استهلاک انرژیه. یادآوری: این ترهات این بی‌وجود درباره کتلت سلیمانیه.

سروش دباغ، توله فرج دباغ(عبدالکریم سروش) تازگیا راه افتاده تو کلابهاوس اتاق به اتاق میره و با تکرار یه استدلال تکراری، به خیال خودش به کسانی پاسخ میده که جنگ رو به عمل جراحی برداشتن یک غده سرطانی(ج‌ا) از بدن بک بیمار(ایران) تشبیه کرده‌ان که باید درد و خونریزیش رو تحمل کرد تا بهبود پیدا شخ. او میگه چطور مردمی که خارج تز کشور و دور از بمبارانها هستند برای مردم ایران تصمیم میگیرن. وقتی بهش گفته میشه ایرانیان خارج از کشور فقط پژواک صدای مردم داخل هستن، او میگه در کل تظاهرات داخل در ۱۸ و ۱۹ دی فقط ۲ تا ۳ میلیون نفر به خیابون اومدن، وقتی بهش گفته میشه اولن بیشتر از این بوده پ دومن دهها هزار نفر رو کشته حکومت و بدیهتن همه ۹۰ م نمیتونستن تو خیابون بیان، طفره میره و میگه از کجا معلوم که جنگ خواسته مردم ایران باشه. جر و بحث کردن با چنین مزبله‌هایی بیفایده است. تنها پاسخ به کسانی چون او اینه: تو هم نمیدونی خواسته مردم چیه. به جای زر زدن، اگر عرضه داری برو اینترنت رو آزاد کن که صدای مردم به گوش برسه. اگر عرضه این کار رو نداری(که نداری) برو جنگو متوقف کن! همونقدر که ایرانیان خارج از کشور میتونن جنگ راه بندازن(که نمیتونن) توی مخالف هم میتونی متوقفش کنی(که نمیتونی). جر و بحث کردن با چنین جرثومه‌هایی فقط استهلاک انرژیه. یادآوری: این ترهات این بی‌وجود درباره کتلت سلیمانیه.

Mehdi

54,599 次观看 • 6 个月前