Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

در گفتگو با دکتر نیلی: ۱. تحریم ۱۴سال است تکرار یک روایتِ غیرواقعی در خصوص مبدا تحریم‌ها توسط جریان غالب، موجب شده بسیاری از مقامات درباره راهبرد مواجهه با آن به اشتباه بیفتند. (البته اگر بتوان سایه تحریم را بصورت پایدار از سر کشور برداشت عالیست اما) این جریان...

52,020 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Комментарии: 10

Фото профиля Mohammad Abkati
Mohammad Abkati1 год назад

انگار من سه سال وزیر این کشور بودم و تورم و رکود و گرانی و اقتصاد فشل هم از کارنامه‌های منه!

Фото профиля WE News English
WE News English1 год назад

Enforced Disappearances is a Global Issue: 1st World Congress on Enforced Disappearances held in Geneva ▶️ Watch Now: WE News English Program: Perspectives 🗣️Host: Syed Muhammad Ali 🎙️Guests: Jan Achakzai, Former Minister of Information, Balochistan & Altaf Hussain Wani, Chairman, Kashmir Institute of International Relations @Jan_Achakzai @sultan1913 @SyedAli78304182 #EnforcedDisappearances | #HumanRights | #MissingPersons | #Kashmir | #UnitedNations

Фото профиля محمد هادی سلیمی زاده
محمد هادی سلیمی زاده1 год назад

اگر رفع تنش و تحریم امکان دارد ، بشم الله اگر نمیتونید خب نگید نمیشه هیچ کار دیگری کاری کرد. همفکردا دکتر نیلی عزیز اگر قائل هستید نمیشه کاری کرد، برای گرفتن پست های اقتصادی سر و دست نشکونید و ۴ نفر رو هم که می‌گن میشه کاری کرد، حذف نکنید

Фото профиля cambouzia
cambouzia1 год назад

آقای خاندوزی چرا فکر میکنید وزیر موفقی هستید؟

Фото профиля سید احسان خاندوزی
سید احسان خاندوزی1 год назад

حقیر ادعایی ندارم. اینکه کسی موفقیتی به نسبت سایرین داشت یا نه را گذشت زمان نشان خواهد داد.

Фото профиля elnaz imanzade
elnaz imanzade1 год назад

تحریم برای شما و دوستانتون والله که نعمت است جناب خاندوزی،مکیدن خون مردم خوراک شماست

Фото профиля سید احسان خاندوزی
سید احسان خاندوزی1 год назад

تحریم نعمت نیست

Фото профиля sohrab
sohrab1 год назад

جناب دکتر شما بهتره راجع به عمکردتون در دوران وزارت توضیح بدین ، حتی دکتر جبرائیلی تونم ازتون شاکیه

Фото профиля Ata Mohamadi
Ata Mohamadi1 год назад

بخداوندی خدا از شما پرروتر تو عالم شاید به ندرت پیدا بشه عمو جون خجالت بکش

Фото профиля ahmad bokaie
ahmad bokaie1 год назад

به خدا که سنگ پا جلو شما کم میاره.

Похожие видео

آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، امروز ۱۲ بهمن، ۱ فوریه در سخننانی به مناسبت پیروزی انقلاب ۵۷ به تشریح نظراتش درباره اعتراضات دی ۱۴۰۴ پرداخت و آن را «کودتا» و «با خشونتی شبیه داعش» توصیف کرد که «البته سرکوب شد.» آقای خامنه‌ای درباره آمار کشته‌شدگان سرکوب خونین اعتراضات، مخالفان را به «کشته‌سازی» متهم کرد و گفت: «با این‌حال آمارها کافی نبود و آن را ۱۰ برابر اعلام می‌کنند.» امروز دفتر مسعود پزشکیان مشخصات ۲۹۸۶ از کشته‌شدگان را منتشر کرد اما سازمان‌های حقوق بشری از جمله هرانا مجموع جان‌باختگان تائیدشده را بیش از شش هزار و ۷۰۰ و موارد در دست بررسی را بیش از ۱۷ هزار اعلام کرده است. آقای خامنه‌ای اعتراضات را «طراحی‌شده در خارج» دانست و اسرائیل و آمریکا را به دست داشتن به آن متهم کرد و با اشاره به گسیل نیروهای نظامی آمریکا به منطقه هشدار داد که هرگونه حمله‌ به ایران منجر به «جنگ منطقه‌ای» خواهد شد. این هشدار در حالی است که پیش از این دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا گفت که ایران در حال «بحث‌های جدی» با دولت او است و گفت که امیدوار است این مذاکرات به نتیجه‌ای «قابل قبول» منجر شود.‌

BBC NEWS فارسی

20,498 просмотров • 7 месяцев назад

دونالد ترامپ به طالبان: رژه نظامی‌تان خشمگینم می‌کند؛ اگر پول می‌خواهید تجهیزات را پس بدهید دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، روز شنبه در یک سخنرانی در نشست جمهوری‌خواهان گفت: «در دوره اول ریاست‌جمهوری خود، من ارتش کشورمان را به‌طور کامل بازسازی کردم. بخش زیادی از تجهیزات نظامی را در افغانستان جا گذاشتیم، که البته در مقایسه با کل امکانات نظامی امریکا مقدار نسبتاً کمی بود. اما اکنون طالبان آن تجهیزات را در اختیار دارد. آن‌ها هر ساله یک رژه نظامی برگزار می‌کنند و در خیابان‌ها با تجهیزات ما رژه می‌روند. وقتی این صحنه را می‌بینم، عصبانی می‌شوم. واقعاً عصبانی. بسیاری نمی‌دانند که ما سالانه حدود ۲ تا ۲.۵ میلیارد دالر به افغانستان کمک مالی ارائه می‌دهیم. آیا این را می‌دانستید؟ برای کمک! درحالی‌که خود ما به کمک نیاز داریم. دیروز گفتم که می‌خواهم این مسئله را بررسی کنم. اگر قرار است این مقدار پول به آن‌ها بدهیم، مشکلی ندارد، اما در عوض می‌خواهم تجهیزات نظامی‌مان را که در اختیار دارند، پس بگیرم. آن‌ها این تجهیزات را می‌فروشند! من می‌خواهم این روند را تغییر دهم. داگ (اسم یک عضو دولت ترامپ)، لطفاً این موضوع را بررسی کن. باید راهی برای جبران این مسئله پیدا کنیم. من می‌خواهم آن تجهیزات را بازگردانیم. آن‌ها تانک، کامیون، اسلحه و عینک‌های دید در شب دارند؛ عینک‌هایی که از نظر کیفیت حتی بهتر از آن چیزی است که ما در اختیار داریم. این تجهیزات کاملاً نو هستند، تازه از جعبه بیرون آمده‌اند. باورکردنی نیست. بنابراین، اگر قرار است به آن‌ها کمک مالی بدهیم، در مقابل باید تجهیزات نظامی‌مان را پس بگیریم. داگ می‌تواند این کار را انجام دهد؛ او یک تاجر است و این مسائل را درک می‌کند. من فقط نمی‌توانم باور کنم که چنین اتفاقی رخ داده است. ما میلیاردها دالر به آن‌ها کمک مالی می‌کنیم، درحالی‌که تجهیزات نظامی خود را نیز در اختیارشان گذاشته‌ایم. حجم این دارایی‌ها سرسام‌آور است؛ میلیاردها و میلیاردها دالر.»

Aref Yaqubi | عارف یعقوبی

114,222 просмотров • 1 год назад

رئیس‌جمهور لبنان: اسرائیل می‌تواند تمام لبنان را اشغال کند اما نمی‌تواند حزب‌الله را از بین ببرد "راهبرد آن‌ها (اسرائیل) کوتاه‌بینانه است. پیش از این نیز آن را امتحان کرده‌اند؛ در سال ۲۰۰۰، در ۲۰۰۶، در ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، و اکنون نیز در ۲۰۲۶. واقعیت این است که آن‌ها می‌توانند کل کشور را اشغال کنند. می‌توانند کل کشور را با خاک یکسان کنند، اما هرگز نخواهند توانست به هدف خود دست یابند؛ زیرا مقابله با بازیگران غیردولتی با مقابله با نیروهای متعارف تفاوت دارد. وقتی دو نیروی متعارف در برابر یکدیگر قرار می‌گیرند، طرفی که از توانمندی‌ها و قابلیت‌های بیشتری برخوردار است، طرف دیگر را شکست می‌دهد. اما حزب‌الله یک هدف عینی نیست؛ یک ایدئولوژی است. چیزی نیست که بتوان آن را دید. یک هدف جغرافیایی نیست. این نوعی جنگ در میان مردم است. میدان نبرد، خود مردم هستند. بنابراین، موفقیت خود را چگونه می‌سنجید؟ با شمارش کشته‌ها؟ آن‌ها این روش را در غزه نیز آزموده‌اند. آیا حماس هنوز وجود دارد یا نه؟ بله، وجود دارد." پ.ن: تنها راه از بین بردن حزب الله، نابودی جمهوری اسلامی است

Farhad Mottaghi

112,463 просмотров • 2 месяцев назад

جناب آقای دکتر پزشکیان رئیس‌جمهور محترم اطلاعات رسمی منتشرشده از تهران، ریاض و واشنگتن نشان می‌دهد که ایران در آستانهٔ یکی از مهم‌ترین مقاطع مذاکراتی با ایالات متحده قرار گرفته است؛ مقطعی که در صورت مدیریت صحیح، می‌تواند مسیر امنیت ملی، ثبات منطقه‌ای و آیندهٔ اقتصادی کشور را دگرگون کند. در نخستین گام، دولت ایران پیام رسمی شما را به پادشاهی عربستان ارسال کرده است؛ پیامی که مطابق اعلام سخنگوی دولت، با لحنی دوستانه و حاکی از قدردانی دولت ایران نسبت به همکاری‌های عربستان نوشته شده است. در گام مکمل، عربستان به‌طور رسمی دریافت این پیام را تأیید کرد. این تبادل پیام، نشانهٔ روشن ایجاد یک «کانال اعتمادساز» میان تهران و ریاض است؛ کانالی که در شرایط کنونی می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در آیندهٔ روابط ایران و آمریکا ایفا کند. در ادامهٔ این روند، ولیعهد عربستان سعودی، در سفر خود به آمریکا طی موضع‌گیری کم‌سابقه‌ای آشکارا اعلام کرد: ✨«تمام تلاش خود را برای رسیدن به توافق بین ایالات متحده و ایران به کار خواهیم گرفت، و تهران خواهان دستیابی به یک توافق است… برای ایران مفید است که با ایالات متحده به توافق برسد.» این سطح از صراحت، به‌ویژه در شرایطی که عربستان در سال‌های اخیر نقشی فعال در شکل دادن به نظم امنیتی خاورمیانه داشته است، نشان می‌دهد که عربستان نه‌تنها در جریان تحرکات جدید قرار دارد، بلکه آن را فرصتی راهبردی برای ثبات منطقه می‌داند و حاضر است نقش میانجی‌گر فعال را بر عهده گیرد. اهمیت این روند زمانی دوچندان می‌شود که در ملاقات رسمی امروز در نیویورک، رئیس‌جمهور آمریکا در حضور بن سلمان تصریح کرد: ✨«آن‌ها واقعاً به‌شدت می‌خواهند یک توافق انجام دهند. من کاملاً برای این موضوع آماده هستم؛ با آن‌ها در حال مذاکره هستیم و روندی را آغاز کرده‌ایم. و خوب خواهد بود که با ایران به یک توافق برسیم.» این مهمترین ‌بار در دولت جدید در آمریکا است که رئیس‌جمهور این کشور رسماً اعلام می‌کند که: ✨ «مذاکره آغاز شده است»، «روندی جریان دارد»، و او «آمادگی کامل برای توافق» را دارا می‌باشد. اهمیت این جملات، نه در محتوای کلی آن، بلکه در اعلام علنی آن، در کنار ولیعهد عربستان، و به‌عنوان بخشی از یک «چارچوب سه‌جانبهٔ در حال ظهورِ امنیت‌آفرین» است. جناب پزشکیان هم‌زمانی این سه تحول - پیام رسمی ایران، اعلام میانجی‌گری عربستان، و اعلام آغاز روند مذاکرات از سوی آمریکا - رخدادی کم‌نظیر است. در طی سال‌های گذشته، چنین هماهنگی سیاسی و دیپلماتیک میان سه پایتخت به‌صورت هم‌زمان شکل نگرفته بود. این هم‌زمانی نشان می‌دهد که «پنجره‌ای راهبردی» گشوده شده است؛ پنجره‌ای که از بین بردن آن، نه‌تنها فقدان یک فرصت، بلکه خطایی راهبردی خواهد بود. تجربه نیز نشان می‌دهد انتقال کانال‌های میانجی‌گری از کشورهایی مانند عمان و قطر به عربستان، کشوری با قدرت ساختاری، نفوذ مستقیم در آمریکا و اراده عملی برای کاهش تنش، بهترین تصمیم راهبردی در شرایط کنونی است. این ویژگی‌ها، عربستان را به «میانجی کارآمد» و «کانال واقعی انتقال پیام» تبدیل می‌کند، جایگاهی که نه عمان، نه قطر و نه اروپایی‌ها از آن برخوردارند. با این حال، تجربه‌ی دو دههٔ گذشته به ما آموخته است که هر زمان کشور در آستانه‌ی یک گشایش راهبردی قرار گرفته، فشارهای داخلی - از جنس مقاومت سیاسی، روایت‌سازی رسانه‌ای، نگرانی‌های ویژه یا محاسبات جناحی - تلاش کرده‌اند مسیر دیپلماسی را کند یا متوقف کنند. امروز نیز همان نشانه‌ها قابل مشاهده است. اما: ✨باید با صراحت ایستاد، و نشان داد که امنیت ملی ایران، وابسته به تصمیم‌های شجاعانه است، نه ملاحظات جناحی؛ و این مسیر نباید از سوی هیچ جریان داخلی مختل شود. جناب رئیس‌جمهور دولت شما امروز در برابر مسئولیتی تاریخی قرار دارد. این یک فرصت استراتژیک است که می‌تواند سایهٔ امنیتی‌سازی دوبارهٔ پرونده ایران در شورای امنیت را دور کند، فشارهای اقتصادی را کاهش دهد، روابط منطقه‌ای را تثبیت کند و مسیر بازگشت به یک توازن پایدار با آمریکا و عربستان را هموار سازد. چنین لحظاتی در تاریخ سیاست خارجی کشور، شاید تنها یک بار در یک دهه رخ دهد. لذا این روند باید با قدرت ادامه یابد، و نباید اجازه داد فشارهای داخلی یا برداشت‌های نادرست، مسیر گشایش دیپلماتیک را از کشور دریغ کند. روندی که تمام دلسوزان ایران باید با قاطعیت از آن حمایت کنند؛ و جنابعالی نیز نباید اجازه دهید جریان‌های داخلی مسیر این گشایش تاریخی را سد نمایند. آیندهٔ امنیت ملی ایران و ثبات منطقه‌ای، امروز بیش از هر زمان دیگری به کیفیت تصمیم‌گیری در این لحظه وابسته است.

Hamid Aboutalebi

661,816 просмотров • 9 месяцев назад

انتشار یک ویدئو در شبکه‌های اجتماعی که در آن کودکان افغان با تقلید از حملات طالبان به نیروهای امنیتی پیشین و نیروهای بین‌المللی، بازی می‌کنند توجه کاربران را جلب کرده است. در این ویدئو، کودکان در حال بازسازی صحنه‌ای از جاسازی ماین کنار جاده بر سر راه یک موتر هستند، که مشابه ویدیوهای منتشر شده توسط طالبان از حملات علیه نیروهای امنیتی افغانستان و بین‌المللی است. در پس‌زمینه این ویدئو، صدای یک ترانه طالبانی که در آن به «موتر بمب» اشاره شده، شنیده می‌شود. اگرچه زمان و مکان دقیق این ویدئو مشخص نیست، اما واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که این اقدام تاثیر عمیق طالبان بر ذهن کودکان افغان را نشان می‌دهد. بسیاری از کاربران با انتقاد از این موضوع می‌گویند که طالبان «تنها خشونت و ترس را به کودکان آموخته‌اند و این نشان‌دهنده پیامدهای منفی جنگ و ایدئولوژی طالبان بر نسل‌های آینده است».

افغانستان اینترنشنال

26,415 просмотров • 1 год назад

تله توسیدیدی: از سایه‌های پلوپونز تا بزنگاه پکن و واشنگتن: واقعیت این است که شی در دیدار با ترامپ، کاملا صریح و بدون ابهام، با تشبیه وضعیت فعلی به Thucydides Trap آمریکا را تهدید کرد؛ اما این اصطلاح و عبارت تاریخی-سیاسی به چه معناست؟ نگارنده در ادامه این جستار، به تاریخ و معنای ماهیتی آن، در این بزنگاه حساس خواهد پرداخت. ریشه‌های مفهومیِ «تله توسیدید» را باید در ژرفنای تاریخ کلاسیک یونان و در آن لحظه‌ی سرنوشت‌سازی جست که قلمِ یک سردارِ تبعیدیِ آتنی، نخستین بار قانونی جاودانه را از دلِ آشوبِ جنگ بیرون کشید. توسیدید، شاهدِ زنده‌ی فروپاشیِ تمدنی درخشان، در پی پاسخی برای معمای دیرپای جنگ‌های پلوپونزی برآمد و به حقیقتی رسید که بیست و پنج قرن پس از او، همچنان ستون فقراتِ مکتبِ رئالیسم در روابط بین‌الملل را تشکیل می‌دهد. تشخیصِ او تکان‌دهنده بود: شعله‌های جنگ را هراسی ساختاری و ریشه‌دار برافروخت؛ هراسی که از مشاهده‌ی صعودِ شتابانِ آتن، بر جانِ نخبگان اسپارت چیره شده بود. این هراس، در منطقِ حکمرانیِ اسپارتیان چنان رسوب کرد که تقابلِ نظامی را از یک گزینه‌ی ممکن، به ضرورتی گریزناپذیر تبدیل ساخت. تله، در همان لحظه‌ای دهان می‌گشاید که قدرتِ نوظهور با شتابِ خیره‌کننده‌ی خود، آرایشِ مستقرِ قوا را به چالش می‌کشد و قدرتِ حاکم را میان دو راهیِ تلخی می‌نشاند: تن دادن به افولی محتوم، یا تن سپردن به قمارِ خانمان‌سوزِ جنگ. جذابیتِ این مفهوم برای ذهنِ کاوشگر، در آموزه‌ای ریشه دارد که توسیدید درباره‌ی سرشتِ انسان و سیاست به ما عرضه می‌کند. او نخستین متفکری بود که پرده از این واقعیتِ تلخ برداشت که در عرصه‌ی قدرت، عقلانیتِ کارگزاران اغلب در برابرِ سه نیرویِ کهنِ بشری زانو می‌زند: ترس، افتخار، و منفعت. گراهام آلیسون، استاد دانشگاه هاروارد که در دهه‌ی گذشته این اصطلاح را احیا کرد و آن را به محورِ یکی از پرمناقشه‌ترین آثارِ معاصرِ سیاست بین‌الملل بدل ساخت، در بررسیِ شانزده موردِ تاریخیِ مشابه نشان داد که در دوازده مورد، این رویاروییِ ساختاری به جنگ ختم شده است. و اکنون، طرحِ دوباره‌ی این مفهوم بر زبانِ شی جین‌پینگ، در نشستی رودررو با دونالد ترامپ، تیرِ خوش‌نشانی‌ست که از کمانِ کهنه‌کارترین دستگاهِ دیپلماتیکِ جهان رها شده و آماجِ مشخصی را در ذهنِ مخاطبانش در کاخ سفید نشانه گرفته است. پکن با احضارِ روحِ توسیدید به میز مذاکره، اعلام می‌کند که دورانِ راهبردِ «پنهان‌سازیِ توانمندی و انتظار برای زمان مناسب»، آن وصیتِ معروفِ دنگ شیائوپینگ که نزدیک به چهار دهه قطب‌نمای سیاست خارجیِ چین بود، به سر رسیده است. چین دیگر قدرتی نهان‌روش نیست که در سایه راه بپیماید؛ بازیگری‌ست که علناً جایگاهِ خود را در صدرِ معادلات جهانی مطالبه می‌کند و حاضر است هزینه‌ی این مطالبه را بپردازد. ظرافتِ سخن شی در همین‌جاست که بارِ مسئولیتِ تاریخی را، با وسواسِ یک شطرنج‌بازِ کارکشته، از دوشِ پکن برمی‌دارد و بر دوشِ واشنگتن می‌نهد. منطقِ سخن او چنین است: اگر فاجعه‌ای رخ دهد، از کوته‌بینیِ عقابِ پیر سرچشمه خواهد گرفت، نه از خواستِ اژدهای برخاسته. جانِ پیامِ پکن همین است؛ تهدیدِ راستین در میدانِ نبردِ آینده، از «خطای محاسباتیِ» حاکمانی برمی‌خیزد که در تشخیصِ واقعیتِ جدید درمی‌مانند. شی، با هوشمندیِ کنفوسیوسی، در پسِ ظاهرِ آرامِ سخن خود، این پیام را به ترامپ منتقل می‌کند که جبرِ تاریخ، مانند رودخانه‌ای خروشان، در برابرِ سدِ توهماتِ هژمونیک سر فرود نخواهد آورد و آنکه راهِ آب را بربندد، خود نخستین قربانیِ طغیانِ آن خواهد بود. آنچه این هشدار را در سال ۲۰۲۶ از تمامیِ نمونه‌های پیشینِ تاریخی متمایز می‌سازد، سایه‌ی سنگینِ کلاهکِ هسته‌ای‌ست که بر سرِ این رویارویی گسترده شده است. هرچند آتن و اسپارت در تراژدیِ خود، شهرها را به ویرانه بدل کردند و نسلی را به کامِ مرگ کشاندند، اما تمدنِ بشری جان به در برد. در عصرِ ما، تله‌ی توسیدیدی اگر دهان بگشاید، خودِ امکانِ زیستِ انسانی بر کره‌ی خاکی را در کامِ خویش فرو خواهد برد. سخنِ شی، در نهایی‌ترین لایه‌ی خود، یادآوریِ همین حقیقتِ هولناک است: درس‌نیاموختن از تاریخ، در عصرِ اتم، بهایی به مراتب گران‌تر از تکرار آن خواهد داشت.

سیروس پارسا

44,356 просмотров • 3 месяцев назад

فرید زکریا، تحلیل‌گر شبکه سی‌ان‌ان، در تازه‌ترین تحلیل خود به یک پرسش کلیدی می‌پردازد: چرا قدرتمندترین کشور جهان نمی‌تواند خواسته‌اش را به کشوری به‌مراتب کوچک‌تر و ضعیف‌تر تحمیل کند؛ کشوری که سال‌ها زیر فشار تحریم‌های اقتصادی و حملات نظامی فرسوده شده است؟ به گفته او، ساده‌ترین راه برای درک مشکل آمریکا در جنگ با ایران، نگاه از دریچه نظریه بازی‌هاست. زکریا معتقد است ترامپ تصمیم گرفت با ایران وارد یک «بازی جوجه» شود؛ همان صحنه دو راننده‌ای که مستقیم به‌سوی هم می‌رانند. در چنین بازی‌ای، وقتی موضوع برای یک طرف به مرگ و زندگی گره خورده و برای طرف دیگر اهمیتی بسیار کمتر دارد، معمولاً طرفی که چیز بیشتری برای از دست دادن دارد پیروز می‌شود. برای حکومت ایران، شکست می‌تواند به‌معنای سرنگونی و نابودی باشد، اما برای ترامپ نهایت ماجرا یک آخر هفته ناخوشایند است. روشن است که چرا طرف ایرانی آماده‌تر است فرمان را قفل کند و کوتاه نیاید. اما زکریا تأکید می‌کند که ریشه دشواری آمریکا در برخورد با ایران، فراتر از ترامپ و این جنگ شتاب‌زده است. به باور او، از زمانی که جمهوری اسلامی به قدرت رسید، واشینگتن میان دو رویکرد سرگردان بوده است. از یک سو فهرستی از مسائل مشخص داشته که خواهان حل آن‌ها بوده، از آزادی گروگان‌ها تا محدودیت‌های هسته‌ای؛ و از سوی دیگر، هدفی بنیادی‌تر را دنبال کرده که همان سرنگونی حکومت است، نه صرفاً مذاکره با آن. این تضاد نزدیک به نیم قرن در سیاست خارجی آمریکا جریان داشته است. پرسش اصلی این است: آیا واشینگتن می‌خواهد برخی سیاست‌های ایران را تغییر دهد یا می‌خواهد خود ایران را دگرگون کند؟ آمریکا با نشستن پای میز مذاکره، عملاً درجه‌ای از مشروعیت را به جمهوری اسلامی می‌بخشد و آن را نماینده ایران در صحنه جهانی به رسمیت می‌شناسد. این پذیرش برای بخشی از نخبگان آمریکایی که جمهوری اسلامی را نامشروع می‌دانند و معتقدند تنها سیاست درست در قبال آن سرنگونی است، ناخوشایند است. با این حال، چیزهایی وجود دارد که واشینگتن می‌خواهد و تنها تهران می‌تواند آن‌ها را فراهم کند. زکریا یادآوری می‌کند که همین تناقض باعث شد حتی رونالد ریگان نیز در خفا با روحانیون ایران مذاکره کند، در حالی که در ملأ عام آنان را محکوم می‌کرد. این دوگانگی را می‌توان تقریباً هر روز در رفتار ترامپ دید: یک پیام تهدید می‌کند که تمدن ایران را نابود خواهد کرد و به ۴۷ سال شرارت پایان خواهد داد، و پیامی دیگر در همان روز از پیشرفت مذاکرات سخن می‌گوید. ترامپ خوش‌بین وارد گفت‌وگو می‌شود، میان دورهای مذاکره جنگ به راه می‌اندازد و از مردم ایران می‌خواهد حکومتشان را سرنگون کنند، و کمتر از یک هفته بعد دوباره وعده می‌دهد که در صورت پذیرش خواسته‌هایش، آینده‌ای بسیار روشن در انتظار ایران خواهد بود. به اعتقاد زکریا، آمریکا پیش‌تر نسبت به اتحاد جماهیر شوروی نیز چنین نگرش متناقضی داشت. واشینگتن پس از تسلط کمونیست‌ها بر روسیه در سال ۱۹۱۷ روابطش را قطع کرد و حدود پانزده سال بعد، فرانکلین روزولت موجودیت آن را به رسمیت شناخت. در دهه ۱۹۷۰، سیاست مذاکره هنری کیسینجر با شوروی از سوی جناح راست به‌شدت نکوهش شد، چرا که به‌معنای تقویت جایگاه یک «امپراتوری اهریمنی» تلقی می‌شد. پاسخ کیسینجر همواره این بود که آمریکا در تقابل ایدئولوژیک با شوروی قرار دارد، اما منافع ملی مشخصی نیز دارد، مانند مهار سلاح‌های هسته‌ای، که بدون توافق با مسکو دست‌یافتنی نبود. زکریا، باراک اوباما را معادل کیسینجر در پرونده ایران می‌داند. به گفته او، دولت اوباما تنها دولتی بود که دست به یک انتخاب روشن زد و به این نتیجه رسید که هرچند آمریکا شاید حکومتی دیگر را در ایران ترجیح دهد، برای مقابله با بزرگ‌ترین خطر علیه منافع ملی خود، یعنی مسئله هسته‌ای، ناچار است با همین حکومت کنار بیاید. توافق هسته‌ای تلاشی بود برای مهار خطرناک‌ترین عنصر سیاست خارجی ایران و در این کار موفق شد، اما در نگاه بسیاری از راست‌گرایان، بهای آن مشروعیت‌بخشی به حکومت بود. به همین دلیل ترامپ آمریکا را از توافق خارج کرد؛ تصمیمی که به بی‌اعتباری حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت، و بازگشت تندروها در تهران انجامید. تندروهایی که برنامه غنی‌سازی را شتاب بخشیدند و در نهایت ترامپ را دقیقاً به همان دوراهی نخست بازگرداندند: توافق یا ایستادگی؟ زکریا در پایان می‌گوید اکنون روشن است که ترامپ خواهان توافق است، اما با بستن این توافق ممکن است سرانجام همان چیزی را به جمهوری اسلامی بدهد که چهل‌وهفت سال در پی آن بوده است؛ پذیرشی بی‌قیدوشرط، آن‌هم از جانب تندروترین عناصر آمریکا. و برای تهران، چنین جایزه‌ای ارزش امتیازهای فراوان را دارد.

Panah Farhadbahman 🎒

40,653 просмотров • 3 месяцев назад

ملت بزرگ ایران، تحولات جهانی و منطقه‌ای، فرصت تازه‌ای را برای بازپس‌گیری و نجات ایران عزیزمان پیش روی ما قرار داده است. امروز، جمهوری اسلامی از هر زمان دیگری ضعیف‌تر، و در مواجهه با بحران‌ها، درمانده‌تر است. در این میان، بزرگ‌ترین نقطهٔ ضعف این رژیم، نداشتن مشروعیت و مقبولیت مردمی است. ایران ما سرشار از منابع طبیعی و ثروت انسانی است، و مردمش هرگز نباید دغدغهٔ آب و نان، دارو و درمان، و سوخت و برق را در گرما و سرما داشته باشند؛ به ریال دستمزد بگیرند، اما با دلار ۷۰هزارتومانی و گرانی افسارگسیخته، به سختی روزگار بگذرانند. مشکلات روزافزونی که شما با آن مواجه هستید، ناشی از بی‌کفایتی و فسادی‌ست که با تار و پود این رژیم، گره خورده است. جمهوری اسلامی، اساسا، اراده و توان ادارهٔ کشور و تامین ابتدایی‌ترین نیازهای مردم را ندارد. آنها که به ملت ایران، وعدهٔ آب و برق مجانی می‌دادند، سرزمین ثروتمند ما را خشک کردند و به عصر تاریکی بازگرداندند: چشم‌انداز تمدن بزرگ ما را با وحشتی بزرگ، جایگزین کردند. اما اکنون، در این دورهٔ حساس، در این فرصت نو، دو راه پیش روی ماست: یا نظاره‌گر و منتظر باشیم تا شاید دیگران، تغییرات دلخواه خود را برای ما رقم بزنند؛ یا اینکه با عزم و ارادهٔ ملی، خود، موتور محرک تغییر باشیم؛ و خواست ملتِ ایران را در میهن‌مان، و در اتاق‌های فکر و دالان‌های قدرت در سراسر جهان، به کرسی بنشانیم. انتخاب من، بدون تردید، گزینهٔ دوم است. من بنا به خواست شما، آمادگی خود را برای هدایت این تغییر، و رهبری دوران گذار اعلام کرده‌ام. توان من ناشی از قدرت شماست. نیرویی را که از تداوم مبارزه و اعتراضات حق‌طلبانه‌تان می‌گیرم، در مسیر استقرار دولتی ملی، و جلب حمایت حداکثری جهانی برای تحقق آن، به کار می‌بندم. اینک، زمان انتخاب است. بیاییم با عزمی راسخ، به سوی آینده‌ای روشن، آزاد، مرفه و آباد حرکت کنیم. پاینده ایران

Reza Pahlavi

3,499,192 просмотров • 1 год назад

سیاست خارجی ایران می‌تواند بی‌طرف باشد؟ |‌ گزیده‌ای از مناظره عباس آخوندی و ابراهیم متقی‌ عباس آخوندی:‌ ایران باید رویکرد بی‌طرفی فعال اتخاذ کند. البته با این تصویری که از ما در جهان شکل گرفته است نیروهای جهانی به‌آسانی این تغییر موضع را نخواهند پذیرفت. مسئله‌ای که در سیاست خارجی داریم این است که ما حتی برای بعد از برجام برنامه‌ای نداشتیم و تمام برنامه ما به آن محدود می‌شد. اشکال در اینجاست که ما یک موضع روشن از خود نشان نمی‌دهیم، اما انتظار توجه دیگر نیروها را داریم. ابراهیم متقی:‌ نشان نفوذ آمریکا در سیاست بین‌الملل این است که مثلا توافق بیست‌وپنج‌ساله ما با چین امکان اجرایی شدن پیدا نکرد، زیرا اگر چین بخواهد در ایران سرمایه‌گذاری کند با تحریم‌های ثانویه آمریکا روبه‌رو می‌شود. سیاست آمریکا در منطقه هم این است که دولت‌هایی که نخواستند قدرت هژمونیک آمریکا را بپذیرند تضعیف و برکنار شوند. اگر آمریکا برجام را پاره نمی‌کرد، ایران FATF را می‌پذیرفت. Abbas Akhoundi | عباس آخوندی لینک مشاهده ویدیوی کامل گفتگو در کامنت

Azad | آزاد

60,704 просмотров • 1 год назад