Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

راه رفتن این بچه‌ها را ببینید، اینها قرار است بروند جلوی اهالی روستا اجرای سرود داشته باشند، با اعتماد بنفس و بدون ترس. خانه بلوط خانه شادی و توانایی کودکان روستاست

smaeel_azari's profile picture

اسماعیل آذری نژاد

80,619 subscribers

20,278 Aufrufe • vor 7 Monaten •via X (Twitter)

LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

خانه بلوط خانه شادی و دوستی کودکان روستا است
0:12

خانه بلوط خانه شادی و دوستی کودکان روستا است

اسماعیل آذری نژاد

17,110 Aufrufe • vor 6 Monaten

کلاس تمام شد، پسرها بدون سخنی شروع کردند سالن را جارو کردند. بعدش خانم صمیمی مدیر خانه بلوط آنها را دعوت‌ کرد به چایی. تاثیر آموزش و ارتباط صمیمی و محترمانه با کودکان در رفتارهای غیر رسمی در فضای غیر از کلاس خودش را نشان می‌دهد.
0:13

کلاس تمام شد، پسرها بدون سخنی شروع کردند سالن را جارو کردند. بعدش خانم صمیمی مدیر خانه بلوط آنها را دعوت‌ کرد به چایی. تاثیر آموزش و ارتباط صمیمی و محترمانه با کودکان در رفتارهای غیر رسمی در فضای غیر از کلاس خودش را نشان می‌دهد.

اسماعیل آذری نژاد

81,258 Aufrufe • vor 7 Monaten

شتاب خواستنت این چنین که می‌بالد به دوری تو مگر می‌توان شکیبا شد؟ چهل روز گذشت… و ما سنگینی آن داغ‌ را با در آغوش کشیدن یکدیگر و با صبری برخاسته از ایمان تاب آورده‌ایم؛ با اشک‌هایی که فرو خوردیم تا امید فرو نریزد و ایران بماند. در این چهل روز، اندوه به حافظه‌ای ماندگار بدل شد؛ اما جوشش آن خون مطهر، ملتی را برپا نگاه داشته و آن سوگ را به مقاومتی جانانه بدل ساخته است. آنچه ما را نگه داشته، باوری است که از دل همین رنج برآمده: راه، با رفتن آن وجود پاک پایان نمی‌یابد. ما مصمم‌تر از همیشه، دندان‌ها را به هم خواهیم فشرد و به راه مقدسی که آن راهبر شجاع و حکیم برایمان ترسیم کرد ادامه خواهیم داد... حسبنا الله و نعم‌ الوکیل
0:16

شتاب خواستنت این چنین که می‌بالد به دوری تو مگر می‌توان شکیبا شد؟ چهل روز گذشت… و ما سنگینی آن داغ‌ را با در آغوش کشیدن یکدیگر و با صبری برخاسته از ایمان تاب آورده‌ایم؛ با اشک‌هایی که فرو خوردیم تا امید فرو نریزد و ایران بماند. در این چهل روز، اندوه به حافظه‌ای ماندگار بدل شد؛ اما جوشش آن خون مطهر، ملتی را برپا نگاه داشته و آن سوگ را به مقاومتی جانانه بدل ساخته است. آنچه ما را نگه داشته، باوری است که از دل همین رنج برآمده: راه، با رفتن آن وجود پاک پایان نمی‌یابد. ما مصمم‌تر از همیشه، دندان‌ها را به هم خواهیم فشرد و به راه مقدسی که آن راهبر شجاع و حکیم برایمان ترسیم کرد ادامه خواهیم داد... حسبنا الله و نعم‌ الوکیل

Esmaeil Baqaei

26,649 Aufrufe • vor 4 Monaten

شکار تروریستان طالبِ موظف به بازرسی خانه های مردم چریک های شهری جبهه آزادی افغانستان شام امروز ۱۱ عقرب ۱۴۰۳ خورشیدی کاروان موترهای تیم تجسس و بازرسی خانه های مردم ملکی مرکب از پولیس و استخبارات گروه طالبان را در نزدیک سرای شمالی کابل هدف قرار داده اند که در نتیجه ۳ طالب تروریست کشته و چهار تن از ملیشه های مزدور این گروه زخم برداشتند. در یک هفتۀ گذشته، پس از حملۀ مرگبار مبارزین جبهۀ آزادی به بخش نظامی میدان هوایی کابل، گروه طالبان بازرسی خانه ها و آزار و اذیت مردم ملکی در خیرخانه و اطراف آن را تشدید کرده و مردم را با مشکلات زیادی روبرو کرده اند. حملات هدفمند مبارزان جبهۀ آزادی، خیال خام امنیت طالبانی را به چالش کشیده است.
0:17

شکار تروریستان طالبِ موظف به بازرسی خانه های مردم چریک های شهری جبهه آزادی افغانستان شام امروز ۱۱ عقرب ۱۴۰۳ خورشیدی کاروان موترهای تیم تجسس و بازرسی خانه های مردم ملکی مرکب از پولیس و استخبارات گروه طالبان را در نزدیک سرای شمالی کابل هدف قرار داده اند که در نتیجه ۳ طالب تروریست کشته و چهار تن از ملیشه های مزدور این گروه زخم برداشتند. در یک هفتۀ گذشته، پس از حملۀ مرگبار مبارزین جبهۀ آزادی به بخش نظامی میدان هوایی کابل، گروه طالبان بازرسی خانه ها و آزار و اذیت مردم ملکی در خیرخانه و اطراف آن را تشدید کرده و مردم را با مشکلات زیادی روبرو کرده اند. حملات هدفمند مبارزان جبهۀ آزادی، خیال خام امنیت طالبانی را به چالش کشیده است.

جبههَ آزادی افغانستان

61,571 Aufrufe • vor 1 Jahr

‼️در یک حمله دقیق در ضاحیه بیروت: ارتش اسرائیل فرمانده نیروی رضوان در سازمان تروریستی حزب‌الله را به هلاکت رساند ⭕️ارتش اسرائیل روز گذشته (چهارشنبه) احمد غالب بلوط، فرمانده نیروی رضوان – واحد کماندویی نخبه سازمان تروریستی حزب‌الله – را در ضاحیه بیروت هدف قرار داده و به هلاکت رساند. ⭕️در طول سال‌ها، غالب بلوط مسئولیت‌های متعددی در نیروی رضوان بر عهده داشت، از جمله فرماندهی عملیات این واحد. در چارچوب وظایف خود، او مسئول آمادگی و حالت آماده‌باش این واحد برای نبرد علیه نیروهای ارتش اسرائیل و کشور اسرائیل بود. ⭕️در طول جنگ و به‌ویژه در دوره اخیر، غالب بلوط هدایت تروریست های نیروی رضوان را بر عهده داشت و ده‌ها طرح تروریستی علیه نیروهای ارتش اسرائیل در جنوب لبنان را فرماندهی کرد، از جمله شلیک موشک‌های ضدتانک و استفاده از مواد منفجره. ⭕️همچنین، غالب بلوط اقداماتی را برای بازسازی توانمندی‌های واحد نیروی رضوان پیش برد، به‌ویژه اجرای «طرح اشغال الجلیل» که این واحد طی سال‌ها آن را طراحی و توسعه داده بود. ⭕️نیروی رضوان با تأمین مالی و هدایت رژیم ایران فعالیت می‌کند و هدف آن آسیب رساندن به نیروهای ارتش اسرائیل و شهروندان این کشور است. 🔻ارتش اسرائیل به اقدام در برابر تهدیدات علیه شهروندان خود و نیروهایش ادامه خواهد داد و با تلاش‌های واحد نیروی رضوان برای بازسازی و تقویت مجدد توان خود مقابله می‌کند.
0:11

‼️در یک حمله دقیق در ضاحیه بیروت: ارتش اسرائیل فرمانده نیروی رضوان در سازمان تروریستی حزب‌الله را به هلاکت رساند ⭕️ارتش اسرائیل روز گذشته (چهارشنبه) احمد غالب بلوط، فرمانده نیروی رضوان – واحد کماندویی نخبه سازمان تروریستی حزب‌الله – را در ضاحیه بیروت هدف قرار داده و به هلاکت رساند. ⭕️در طول سال‌ها، غالب بلوط مسئولیت‌های متعددی در نیروی رضوان بر عهده داشت، از جمله فرماندهی عملیات این واحد. در چارچوب وظایف خود، او مسئول آمادگی و حالت آماده‌باش این واحد برای نبرد علیه نیروهای ارتش اسرائیل و کشور اسرائیل بود. ⭕️در طول جنگ و به‌ویژه در دوره اخیر، غالب بلوط هدایت تروریست های نیروی رضوان را بر عهده داشت و ده‌ها طرح تروریستی علیه نیروهای ارتش اسرائیل در جنوب لبنان را فرماندهی کرد، از جمله شلیک موشک‌های ضدتانک و استفاده از مواد منفجره. ⭕️همچنین، غالب بلوط اقداماتی را برای بازسازی توانمندی‌های واحد نیروی رضوان پیش برد، به‌ویژه اجرای «طرح اشغال الجلیل» که این واحد طی سال‌ها آن را طراحی و توسعه داده بود. ⭕️نیروی رضوان با تأمین مالی و هدایت رژیم ایران فعالیت می‌کند و هدف آن آسیب رساندن به نیروهای ارتش اسرائیل و شهروندان این کشور است. 🔻ارتش اسرائیل به اقدام در برابر تهدیدات علیه شهروندان خود و نیروهایش ادامه خواهد داد و با تلاش‌های واحد نیروی رضوان برای بازسازی و تقویت مجدد توان خود مقابله می‌کند.

ارتش دفاعی اسرائیل | IDF Farsi

26,928 Aufrufe • vor 3 Monaten

گفتید چرا کار نمی‌کنی؟ یا زورت میاد بری سرکار؟ و کار کردن که عار نیست و خلاصه چیزهایی از این دست که بعضی از آنها حقیقتا دل‌نشین نبود. نه. اصلا. کار کردن عار نیست. کار می‌کنم. در کارواش کار کرده‌ام. با دوچرخه غذا تحویل داده‌ام. الان گاهی تراکت پخش می‌کنم و قرار است برای تمیزکاری خانه و شرکت هم بروم. اما خسته‌ام. از خودم. از این وضعیت. از هرچه که هست و نیست. خیلی ساده و شفاف بخواهم برایتان بگویم، به این شکل است که هر روز صبح قبل از اینکه از جایم بلند شوم، به خودم می‌گویم خوب باش. پرانرژی باشد. گاهی می‌توانم و تا ساعاتی خوب هستم. اما بعد رفته رفته فرو می‌روم. اکثر اوقات هم نمی‌توانم. از همان شروع روز، در سیاهی و زشتی غوطه‌ور هستم تا شب شود. ساده‌تر برایتان بگویم انسانی را تصور کنید که در یک جنگل راه می‌رود. سعی می‌کند به جایی که در آنجا راه می‌رود توجهی نداشته باشد. به زیبایی درخت‌ها، شاخ و برگ‌ها و یا به شکل ابرها و آسمان و طلوع و غروب خورشید توجه کند و خودش را با زیبایی آنها سرگرم کند. دلش بخواهد زیبایی‌های دنیا را ببیند. روی پوست درخت‌ها دست بکشد. آنها را در آغوش بکشد. صدای پرنده‌ها را گوش کند و ساعت‌ها محو تماشای آنها باشد. تمام این کارها و خیلی کارهای دیگر را انجام دهد برای اینکه نفهمد کجا دارد راه می‌رود. چون می‌داند، جایی که راه می‌رود، زمینی سبز یا خاکی نیست، باتلاق است. رفته رفته کشیده می‌شود به پایین. حالا من گاهی صبح‌ها سعی می‌کنم به روی خودم نیاورم که زیر پایم باتلاق است و گاهی از همان اول روز، قبول می‌کنم که در باتلاق هستم و زودتر از آن روزهایی که خودم را با چیزهای دیگر سرگرم کرده‌ام، فرو می‌روم. برایتان از فودبانک نوشتم که نمایی از وضعیت داشته باشید. از این آش شلم شوربایی که به اسم زندگی، هرکدام از ما، آن را به زور پایین می‌دهیم. سیستم این موضوع هم اصلا به این شکل نیست که غذاهای مانده را به مردم بدهند بلکه همه محصولات سالم و باز نشده هستند و در هر فروشگاهی، جعبه‌ای وجود دارد که آدم‌ها اگر دوست داشته باشند می‌توانند محصول یا محصولاتی را خریداری کنند و آنجا قرار بدهند تا سازمانی که با آن فروشگاه کار می‌کند، بیاید و آنها را جمع‌آوری کند و بین فودبانک‌های مختلف توزیع کند تا به دست مردمی که درآمد کمی دارند، برسد. نوشته بودم «بین نیجریه‌ای‌ها. سودانی‌ها. هندی‌ها. تو تنها ایرانی اینجایی. بهتر. کسی تو را نمی‌شناسد.» اما به نژادپرستی تعبیر شد که باید برایتان بگویم هدف این بود که تنهایی را نشانتان بدهم. تنهایی یک ایرانی را. وگرنه که من در طی سه سال گذشته، دوستانی از نقاط مختلف دنیا داشته‌ام و با آنها همخانه بوده‌ام و بهترینشان محند بود که سوریه‌ای بود و دختری که اهل سودان بود یا ذاکر که اهل افغانستان بود. و هر روز و هر لحظه، لعنت و نفرین برای جمهوری اسلامی و طرفدارانش
0:14

گفتید چرا کار نمی‌کنی؟ یا زورت میاد بری سرکار؟ و کار کردن که عار نیست و خلاصه چیزهایی از این دست که بعضی از آنها حقیقتا دل‌نشین نبود. نه. اصلا. کار کردن عار نیست. کار می‌کنم. در کارواش کار کرده‌ام. با دوچرخه غذا تحویل داده‌ام. الان گاهی تراکت پخش می‌کنم و قرار است برای تمیزکاری خانه و شرکت هم بروم. اما خسته‌ام. از خودم. از این وضعیت. از هرچه که هست و نیست. خیلی ساده و شفاف بخواهم برایتان بگویم، به این شکل است که هر روز صبح قبل از اینکه از جایم بلند شوم، به خودم می‌گویم خوب باش. پرانرژی باشد. گاهی می‌توانم و تا ساعاتی خوب هستم. اما بعد رفته رفته فرو می‌روم. اکثر اوقات هم نمی‌توانم. از همان شروع روز، در سیاهی و زشتی غوطه‌ور هستم تا شب شود. ساده‌تر برایتان بگویم انسانی را تصور کنید که در یک جنگل راه می‌رود. سعی می‌کند به جایی که در آنجا راه می‌رود توجهی نداشته باشد. به زیبایی درخت‌ها، شاخ و برگ‌ها و یا به شکل ابرها و آسمان و طلوع و غروب خورشید توجه کند و خودش را با زیبایی آنها سرگرم کند. دلش بخواهد زیبایی‌های دنیا را ببیند. روی پوست درخت‌ها دست بکشد. آنها را در آغوش بکشد. صدای پرنده‌ها را گوش کند و ساعت‌ها محو تماشای آنها باشد. تمام این کارها و خیلی کارهای دیگر را انجام دهد برای اینکه نفهمد کجا دارد راه می‌رود. چون می‌داند، جایی که راه می‌رود، زمینی سبز یا خاکی نیست، باتلاق است. رفته رفته کشیده می‌شود به پایین. حالا من گاهی صبح‌ها سعی می‌کنم به روی خودم نیاورم که زیر پایم باتلاق است و گاهی از همان اول روز، قبول می‌کنم که در باتلاق هستم و زودتر از آن روزهایی که خودم را با چیزهای دیگر سرگرم کرده‌ام، فرو می‌روم. برایتان از فودبانک نوشتم که نمایی از وضعیت داشته باشید. از این آش شلم شوربایی که به اسم زندگی، هرکدام از ما، آن را به زور پایین می‌دهیم. سیستم این موضوع هم اصلا به این شکل نیست که غذاهای مانده را به مردم بدهند بلکه همه محصولات سالم و باز نشده هستند و در هر فروشگاهی، جعبه‌ای وجود دارد که آدم‌ها اگر دوست داشته باشند می‌توانند محصول یا محصولاتی را خریداری کنند و آنجا قرار بدهند تا سازمانی که با آن فروشگاه کار می‌کند، بیاید و آنها را جمع‌آوری کند و بین فودبانک‌های مختلف توزیع کند تا به دست مردمی که درآمد کمی دارند، برسد. نوشته بودم «بین نیجریه‌ای‌ها. سودانی‌ها. هندی‌ها. تو تنها ایرانی اینجایی. بهتر. کسی تو را نمی‌شناسد.» اما به نژادپرستی تعبیر شد که باید برایتان بگویم هدف این بود که تنهایی را نشانتان بدهم. تنهایی یک ایرانی را. وگرنه که من در طی سه سال گذشته، دوستانی از نقاط مختلف دنیا داشته‌ام و با آنها همخانه بوده‌ام و بهترینشان محند بود که سوریه‌ای بود و دختری که اهل سودان بود یا ذاکر که اهل افغانستان بود. و هر روز و هر لحظه، لعنت و نفرین برای جمهوری اسلامی و طرفدارانش

Amir Kalhor

60,796 Aufrufe • vor 1 Jahr

افغانیت و اسلامیت در قالب جمهوریت و حمارت؛ اینها برای مردم پالیسی امنیتی و دیپلوماسی ترسیم می کردند. مافیای سیاسی جمهوریت دیروز قومی و لابی های امروز حمارت تروریستی طالبان خود اینگونه با دزدی های ملیونی در کاباره خای غرب معیشیت می کنند. مریم وردک مشاور اتمر و دختر ذکیه وردک را که می شناسید. خودش به سلسله مهره چینی های دوران مشاوریت اتمر در شورای امنیت مشاور گماشته شد. در مسئله اظهارات مشاور ارگ جنرال حبیب الله احمدزی نسبت سوء استفاده جنسی از زنان در ارگ اظهاراتش هم سر و صدا ایجاد کرد. عده ای او را تابو شکن گفتند و جمعی هم ظاهر آراسته اش را ازئین تربیون رسانه ها ساختند. مادرش ذکیه‌وردک به عنوان جنرال کنسول کشور در مومبایی هند در همکاری با محمد ابراهیم‌خیل، قنسول‌ در دهلی پس از خروج سازماندهی شده‌ی فرید ماموندزی از سفارت، رسما در همکاری با وزارت خارجه طالبان سفارت هند را بازگشایی کردند. این چهره ها که هیچ نسبت و تعلقی با مردم این سرزمین نداشتند و ندارند، مافیای دیروز جمهوریت و امروز حمارت اند که با پول های دزدی در رقاسه خانه ها و ساقی خانه های غرب معیشیت می کمند. حقیقت این است که جمهوریت تان نمونه‌ی از یک حاکمیت ممتد قومی و مافیایی مزدور بود و حمارت تان که نیاز به معرفی ندارد. به خرسالاری و م**ه خرسالاری دیروز و امروز تان افتخار کنید!
0:12

افغانیت و اسلامیت در قالب جمهوریت و حمارت؛ اینها برای مردم پالیسی امنیتی و دیپلوماسی ترسیم می کردند. مافیای سیاسی جمهوریت دیروز قومی و لابی های امروز حمارت تروریستی طالبان خود اینگونه با دزدی های ملیونی در کاباره خای غرب معیشیت می کنند. مریم وردک مشاور اتمر و دختر ذکیه وردک را که می شناسید. خودش به سلسله مهره چینی های دوران مشاوریت اتمر در شورای امنیت مشاور گماشته شد. در مسئله اظهارات مشاور ارگ جنرال حبیب الله احمدزی نسبت سوء استفاده جنسی از زنان در ارگ اظهاراتش هم سر و صدا ایجاد کرد. عده ای او را تابو شکن گفتند و جمعی هم ظاهر آراسته اش را ازئین تربیون رسانه ها ساختند. مادرش ذکیه‌وردک به عنوان جنرال کنسول کشور در مومبایی هند در همکاری با محمد ابراهیم‌خیل، قنسول‌ در دهلی پس از خروج سازماندهی شده‌ی فرید ماموندزی از سفارت، رسما در همکاری با وزارت خارجه طالبان سفارت هند را بازگشایی کردند. این چهره ها که هیچ نسبت و تعلقی با مردم این سرزمین نداشتند و ندارند، مافیای دیروز جمهوریت و امروز حمارت اند که با پول های دزدی در رقاسه خانه ها و ساقی خانه های غرب معیشیت می کمند. حقیقت این است که جمهوریت تان نمونه‌ی از یک حاکمیت ممتد قومی و مافیایی مزدور بود و حمارت تان که نیاز به معرفی ندارد. به خرسالاری و م**ه خرسالاری دیروز و امروز تان افتخار کنید!

Yama

37,434 Aufrufe • vor 2 Jahren

تصاویر دیگر از حضور گسترده نیروهای نظامی در روستای #گونیچ / کشته و مجروح شدن دستکم ۱۲ زن بلوچ به‌ گزارش حال‌ وش / امروز سه‌شنبه ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴، ویدیوهای تازه‌ای از حضور گسترده نیروهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی در روستای و اطراف روستای گونیچ شهرستان خاش، به‌دست حال‌ وش رسیده که تأییدی روشن بر یورش مستقیم و هدفمند نیروها به مناطق مسکونی در جریان سرکوب مردم بلوچ است. در این ویدیوها، حضور خودروهای نظامی، نیروهای مسلح و استقرار آن‌ها در کوه‌های روستا به‌وضوح دیده می‌شود. همزمان با انتشار این تصاویر، عکسی نیز منتشر شده که پوکه‌های فشنگ جنگی سلاح‌هایی مانند کلاشینکف و کلاکوف، و گلوله‌های پلاستیکی صورتی‌رنگ (ساچمه‌ای) را در دست یک زن بلوچ نشان می‌دهد؛ مهماتی که مستقیماً در جریان این یورش صبح‌گاهی به‌سمت معترضان شلیک شده‌اند. یورش سازمان‌یافته‌ی اطلاعات سپاه و نیروی انتظامی از ساعت ۵ صبح آغاز و تا ۱۰ صبح ادامه داشته است. به گفته منابع حال‌ وش، مأموران با محاصره کامل روستا، بدون اخطار قبلی به سمت زنان معترض آتش گشوده‌اند؛ زنانی که تنها با سنگ به سرکوبگران پاسخ داده‌اند و هیچ مردی نیز در آن ساعات در روستا حضور نداشته است. همچنین تصویر یک پهپاد در آسمان این روستا در جریان عملیات سرکوب نیز ثبت شده است که حضور پهپاد در آسمان گونیچ نیز نشان می‌دهد که عملیات با نظارت و برنامه‌ریزی قبلی و در سطحی فراتر از یک اقدام محلی اجرا شده است. در پی این حمله، #خان‌بی‌بی_بامری ، زن ۴۰ ساله بلوچ، به‌دلیل اصابت گلوله جان باخت و دست‌کم ۱۱ زن دیگر نیز از جمله چند دختر نوجوان، به‌شدت مجروح شدند. وضعیت جسمی دو تن از آن‌ها وخیم گزارش شده است و یکی از مجروحین به نام ریحانه بامری، جنین خود را بر اثر ضرب‌وشتم از دست داده است. این گزارش در کنار تصاویر و ویدیوهای منتشرشده، شواهد روشنی از خشونت فراقانونی و استفاده از تجهیزات جنگی علیه غیرنظامیان و به‌ویژه زنان بلوچ به‌دست می‌دهد. حال‌ وش این اقدام را مصداق بارز جنایت علیه بشریت دانسته و خواستار واکنش فوری نهادهای بین‌المللی برای توقف چرخه‌ی خشونت در بلوچستان است. #زنان_بلوچ
0:05

تصاویر دیگر از حضور گسترده نیروهای نظامی در روستای #گونیچ / کشته و مجروح شدن دستکم ۱۲ زن بلوچ به‌ گزارش حال‌ وش / امروز سه‌شنبه ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴، ویدیوهای تازه‌ای از حضور گسترده نیروهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی در روستای و اطراف روستای گونیچ شهرستان خاش، به‌دست حال‌ وش رسیده که تأییدی روشن بر یورش مستقیم و هدفمند نیروها به مناطق مسکونی در جریان سرکوب مردم بلوچ است. در این ویدیوها، حضور خودروهای نظامی، نیروهای مسلح و استقرار آن‌ها در کوه‌های روستا به‌وضوح دیده می‌شود. همزمان با انتشار این تصاویر، عکسی نیز منتشر شده که پوکه‌های فشنگ جنگی سلاح‌هایی مانند کلاشینکف و کلاکوف، و گلوله‌های پلاستیکی صورتی‌رنگ (ساچمه‌ای) را در دست یک زن بلوچ نشان می‌دهد؛ مهماتی که مستقیماً در جریان این یورش صبح‌گاهی به‌سمت معترضان شلیک شده‌اند. یورش سازمان‌یافته‌ی اطلاعات سپاه و نیروی انتظامی از ساعت ۵ صبح آغاز و تا ۱۰ صبح ادامه داشته است. به گفته منابع حال‌ وش، مأموران با محاصره کامل روستا، بدون اخطار قبلی به سمت زنان معترض آتش گشوده‌اند؛ زنانی که تنها با سنگ به سرکوبگران پاسخ داده‌اند و هیچ مردی نیز در آن ساعات در روستا حضور نداشته است. همچنین تصویر یک پهپاد در آسمان این روستا در جریان عملیات سرکوب نیز ثبت شده است که حضور پهپاد در آسمان گونیچ نیز نشان می‌دهد که عملیات با نظارت و برنامه‌ریزی قبلی و در سطحی فراتر از یک اقدام محلی اجرا شده است. در پی این حمله، #خان‌بی‌بی_بامری ، زن ۴۰ ساله بلوچ، به‌دلیل اصابت گلوله جان باخت و دست‌کم ۱۱ زن دیگر نیز از جمله چند دختر نوجوان، به‌شدت مجروح شدند. وضعیت جسمی دو تن از آن‌ها وخیم گزارش شده است و یکی از مجروحین به نام ریحانه بامری، جنین خود را بر اثر ضرب‌وشتم از دست داده است. این گزارش در کنار تصاویر و ویدیوهای منتشرشده، شواهد روشنی از خشونت فراقانونی و استفاده از تجهیزات جنگی علیه غیرنظامیان و به‌ویژه زنان بلوچ به‌دست می‌دهد. حال‌ وش این اقدام را مصداق بارز جنایت علیه بشریت دانسته و خواستار واکنش فوری نهادهای بین‌المللی برای توقف چرخه‌ی خشونت در بلوچستان است. #زنان_بلوچ

حال وش

10,423 Aufrufe • vor 1 Jahr

دوشنبه از صبح تا شب من در تهران زخمی جنگ زده: ناهار رفتم به دنیای فراموش‌شدگان زندگان عاشقی که نمی‌دانم چه بنویسم تا حسم را بیان کند پسرهایی آن‌جا بودند که جهان را بدون تحلیل و واژه و تنها با حس بی‌واسطه لمس می‌کنند در روزهایی که صدای جنگ از دیوارها عبور می‌کند و به استخوان می‌رسد آن‌ها بیشتر از ما می‌ترسند چون سپر ندارند ما پشت منطق و خبر و تفسیر و انکار پنهان می‌شویماما آن‌ها بی‌هیچ حفاظی ترس را همان‌طور که هست می‌بلعند و در دل همین ترس با مهربانی خالص زندگی می‌کنند مهربانی را یادنگرفته اند بلدنیستند چه کنند که بکار بیاید یا منفعت‌طلبانه دیده شود مهربانی‌ای که در ذاتشان هست کنارشان که می‌نشینی می‌فهمی چقدر از انسان بودن را با پیچیده شدن از دست داده‌ایم ما به خودمان می‌گوییم شهروند با تمام تعاریف قانونی و حقوقی اما حقیقت این است که شهروند بودن فقط داشتن حق نیست پذیرفته شدن است آن‌ها به اندازه ما حق دارند نفس بکشند حق دارند شاد باشند حق دارند در امنیت زندگی کنند آن‌ها شهروند ایران‌اند شهروند تهران‌اند،جگرگوشه کسانی هستند.. شهروند همین شب‌هایی که ما از آن می‌ترسیم فرقشان با ما فقط این است که زندگی بی‌هیچ توضیحی چند تکه از مسیر را از آن‌ها گرفته است نه ارزششان را نه حق و سهمشان را از زندگی اما ما کمتر دیده‌ایمشان کمتر جدی گرفته‌ایمشان و گاهی اصلاً ندیده‌ایم امروز میان خنده‌های ساده‌شان میان نگاه‌هایی که هنوز آلوده نشده یک بغض سنگین در گلویم نشسته بود که نفسم را بند آورده بود. همه را بغل کردم.. کلویی و تدی امده بوندند تا عشق بدهند.. چطور ممکن است کسانی که این‌قدر پاک مانده‌اند این‌قدر کم سهم داشته باشند در هر بحران آسیب‌پذیرترین‌ها بیشتر نیاز به دیده شدن دارند اما اولین کسانی که فراموش می‌شوند همین‌ها هستند و این‌جاست که نبرد واقعی در درون ما شروع می‌شود نبرد میان ندیدن و دیدن میان عبور کردن و ایستادن و راحتی و وجدان. اینجا خبری از ژست کمک‌های شیک نیست… اگر در این نبرد وجدان شکست بخورد هیچ پیروزی‌ای هیچ معنایی ندارد آن‌ها را نباید دوست داشت چون متفاوت‌اند باید کنارشان ایستاد چون همان‌اند همان‌قدر انسان همان‌قدر صاحب حق همان‌قدر شایسته شادی در این روزهای تاریک بزرگ‌ترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که فراموششان نکنیم نه با ترحم… با نگاه برابر و عدالت من هم میترسم، امروز مسیرم بمباران شده بود… اما عزیزِ من آنها بیشتر میترسند. روزی از ما خواهند پرسید وقتی جهان می‌لرزید با بی‌دفاع‌ترین‌ها چه کردید #جنگ #تهران #ایران
0:16

دوشنبه از صبح تا شب من در تهران زخمی جنگ زده: ناهار رفتم به دنیای فراموش‌شدگان زندگان عاشقی که نمی‌دانم چه بنویسم تا حسم را بیان کند پسرهایی آن‌جا بودند که جهان را بدون تحلیل و واژه و تنها با حس بی‌واسطه لمس می‌کنند در روزهایی که صدای جنگ از دیوارها عبور می‌کند و به استخوان می‌رسد آن‌ها بیشتر از ما می‌ترسند چون سپر ندارند ما پشت منطق و خبر و تفسیر و انکار پنهان می‌شویماما آن‌ها بی‌هیچ حفاظی ترس را همان‌طور که هست می‌بلعند و در دل همین ترس با مهربانی خالص زندگی می‌کنند مهربانی را یادنگرفته اند بلدنیستند چه کنند که بکار بیاید یا منفعت‌طلبانه دیده شود مهربانی‌ای که در ذاتشان هست کنارشان که می‌نشینی می‌فهمی چقدر از انسان بودن را با پیچیده شدن از دست داده‌ایم ما به خودمان می‌گوییم شهروند با تمام تعاریف قانونی و حقوقی اما حقیقت این است که شهروند بودن فقط داشتن حق نیست پذیرفته شدن است آن‌ها به اندازه ما حق دارند نفس بکشند حق دارند شاد باشند حق دارند در امنیت زندگی کنند آن‌ها شهروند ایران‌اند شهروند تهران‌اند،جگرگوشه کسانی هستند.. شهروند همین شب‌هایی که ما از آن می‌ترسیم فرقشان با ما فقط این است که زندگی بی‌هیچ توضیحی چند تکه از مسیر را از آن‌ها گرفته است نه ارزششان را نه حق و سهمشان را از زندگی اما ما کمتر دیده‌ایمشان کمتر جدی گرفته‌ایمشان و گاهی اصلاً ندیده‌ایم امروز میان خنده‌های ساده‌شان میان نگاه‌هایی که هنوز آلوده نشده یک بغض سنگین در گلویم نشسته بود که نفسم را بند آورده بود. همه را بغل کردم.. کلویی و تدی امده بوندند تا عشق بدهند.. چطور ممکن است کسانی که این‌قدر پاک مانده‌اند این‌قدر کم سهم داشته باشند در هر بحران آسیب‌پذیرترین‌ها بیشتر نیاز به دیده شدن دارند اما اولین کسانی که فراموش می‌شوند همین‌ها هستند و این‌جاست که نبرد واقعی در درون ما شروع می‌شود نبرد میان ندیدن و دیدن میان عبور کردن و ایستادن و راحتی و وجدان. اینجا خبری از ژست کمک‌های شیک نیست… اگر در این نبرد وجدان شکست بخورد هیچ پیروزی‌ای هیچ معنایی ندارد آن‌ها را نباید دوست داشت چون متفاوت‌اند باید کنارشان ایستاد چون همان‌اند همان‌قدر انسان همان‌قدر صاحب حق همان‌قدر شایسته شادی در این روزهای تاریک بزرگ‌ترین کاری که می‌توانیم بکنیم این است که فراموششان نکنیم نه با ترحم… با نگاه برابر و عدالت من هم میترسم، امروز مسیرم بمباران شده بود… اما عزیزِ من آنها بیشتر میترسند. روزی از ما خواهند پرسید وقتی جهان می‌لرزید با بی‌دفاع‌ترین‌ها چه کردید #جنگ #تهران #ایران

Golshan

23,166 Aufrufe • vor 4 Monaten

هشدار!: ویدئو دارای محتوای آزار دهنده است. روز پنجشنبه ۲۴ خرداد ماه ۱۴۰۳، نیروهای نظامی مستقر در ایست و بازرسی منطقه ترمینال زاهدان یک شهروند بلوچ را که به همراه خانواده اش با خودرو در حرکت بود بدلیل اعتراض وی به بی حرمتی به خانواده اش هنگام بازرسی مورد ضرب و شتم با قنداق اسحله قرار داده و بازداشت کرده اند. به گفته منابع حال وش:« این شهروند بلوچ که به رفتار توهین آمیز مامورین نظامی در ایست و بازرسی ترمینال زاهدان به برخورد و نحوه بازرسی آنان اعتراض کرده بود در مقابل چشمان همسر و فرزندانش توسط مامورین از خودرو پیاده و با قنداق اسلحه به طرز وحشیانه ای بشدت مورد ضرب و شتم و فحاشی قرار گرفت.» یکی از شاهدان عینی به حال وش گفت:« همسر و فرزندان این شهروند بلوچ هر چقدر زاری و فریاد کردند که مانع ضرب و شتم وی از سوی نیروهای نظامی شوند موفق نشدند و تنها فریاد میزنند که نزنید نزنید او بیگناه است و هیچ جرمی نکرده است اما مامورین توجهی نکردن و پس لز ضرب و شتم بدون دلیلی او را با خود بردند » از هویت دقیق این شهروند بلوچ و آخرین وضعیت وی تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دسترس نیست. لازم به ذکر است پس از واقعه جمعه خونین زاهدان ارگانهای نظامی با تشدید جو امنیتی با ایجاد دستکم ۱۵ ایست و بازرسی ثابت در مبادی ورودی و خروجی های شهر زاهدان به شیوه تحقیر آمیزی اقدام به بازرسی و تفتیش خودروها و شهروندان می کنند که اعتراض عموم مردم را در پی داشته است.
0:16

هشدار!: ویدئو دارای محتوای آزار دهنده است. روز پنجشنبه ۲۴ خرداد ماه ۱۴۰۳، نیروهای نظامی مستقر در ایست و بازرسی منطقه ترمینال زاهدان یک شهروند بلوچ را که به همراه خانواده اش با خودرو در حرکت بود بدلیل اعتراض وی به بی حرمتی به خانواده اش هنگام بازرسی مورد ضرب و شتم با قنداق اسحله قرار داده و بازداشت کرده اند. به گفته منابع حال وش:« این شهروند بلوچ که به رفتار توهین آمیز مامورین نظامی در ایست و بازرسی ترمینال زاهدان به برخورد و نحوه بازرسی آنان اعتراض کرده بود در مقابل چشمان همسر و فرزندانش توسط مامورین از خودرو پیاده و با قنداق اسلحه به طرز وحشیانه ای بشدت مورد ضرب و شتم و فحاشی قرار گرفت.» یکی از شاهدان عینی به حال وش گفت:« همسر و فرزندان این شهروند بلوچ هر چقدر زاری و فریاد کردند که مانع ضرب و شتم وی از سوی نیروهای نظامی شوند موفق نشدند و تنها فریاد میزنند که نزنید نزنید او بیگناه است و هیچ جرمی نکرده است اما مامورین توجهی نکردن و پس لز ضرب و شتم بدون دلیلی او را با خود بردند » از هویت دقیق این شهروند بلوچ و آخرین وضعیت وی تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دسترس نیست. لازم به ذکر است پس از واقعه جمعه خونین زاهدان ارگانهای نظامی با تشدید جو امنیتی با ایجاد دستکم ۱۵ ایست و بازرسی ثابت در مبادی ورودی و خروجی های شهر زاهدان به شیوه تحقیر آمیزی اقدام به بازرسی و تفتیش خودروها و شهروندان می کنند که اعتراض عموم مردم را در پی داشته است.

حال وش

10,350 Aufrufe • vor 2 Jahren

فرمان سرکوب مردم بی‌ دفاع؛ از ملکشاهیِ غرق در خون تا خیابان‌ها و دانشگاه‌ها، ملت عقب نمی‌نشیند دشمن، شمایید که ملت ایران را در خانه و وطن خود به گروگان گرفته‌اید. در هفتمین روز اعتراضات در تاریخ ۱۳ دیماه ۱۴۰۴، #ملکشاهی ایلام به صحنه شلیک مستقیم و به ‌خاک ‌و‌ خون‌ کشیده ‌شدن مردم بی‌ دفاع بدل شده است. ده‌ها زخمی با حال وخیم در بیمارستان‌ها برای بقا می‌جنگند و کمبود شدید خون، به‌ویژه گروه O منفی، جان‌های بیشتری را تهدید می‌کند. گزارش‌ها از جان‌باختن دستکم پنج شهروند در اعتراضات امروز ملکشاهی حکایت دارد؛ #مهدی_امامی_پور، #رضا_عظیم_‌زاده، #فارز_آقا_محمدی، (#فارس_آقا_محمدی)، #لطیف_کریمی و #محمد_مقدسی (بزونه)؛ ادامه مسیر ددمنشانه رژیم که جان چند نوجوان و جوان بیگناه را در این چند روز گرفته است. مردم معترض، ستمدیده و شجاع کشورمان در حالی با دستانی خالی مقابل رگبار گلوله‌های جنگی و ساچمه‌ای نیروهای سرکوبگر ضحاک زمانه در خاک و خون می‌غلتند که فریادشان چیزی جز اعتراض به دهه‌ها ظلم، فساد و استبداد حکومتی خودکامه و تک‌حزبی و مادام العمر نیست. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و بزرگسال، همگی از اسارت در چنگال حکومتگران غاصب به ستوه آمده‌اند و اعتراض به شرایط موجود را بدیهی‌ ترین حق خود می‌دانند؛ اما رهبر خودخوانده جمهوری اسلامی همچنان آنان را «دشمن» می‌نامد و با سخنرانی‌های خود، عملاً کشتار هموطنانمان را عادی‌سازی و برای تداوم آن اذن صادر می‌کند. در این میان باید پرسید: آیا #مصطفی_فلاحی کودک ۱۵ ساله‌ای که در اعتراضات شهر ازنا به رگبار گلوله بسته شد، دشمن بود؟ آیا جان‌باختگانی چون علی شیرازی، خداداد شیروانی، محمد مختاری، محمد قاسم روستا، رضا عظیم‌زاده، احد ابراهیم پور و ده‌ها کشته دیگر اعتراضات اخیر، که تنها به سیه‌ روزی ایران و ایرانی معترض بودند، دشمن محسوب می‌شوند؟! دشمن، بی‌تردید، آمران و نوکران حکومتی‌اند که ایرانیان را در خاک، خانه و وطن خود به گروگان گرفته‌اند و در برابر صدای اعتراض میلیونی ملت، جز گلوله و آتش پاسخی ندارند. تاکید میکنیم، آنانی که همزمان بر طبل حذف حکومت دیکتاتور فعلی و زمینه‌سازی برای دیکتاتوری‌های بعدی می‌کوبند و می‌کوشند جریان اعتراضات مردمی را مصادره و منحرف کنند نیز باید بدانند که شریک جرم همه دیکتاتورهای تاریخ بوده‌اند و هیچ حق و مشروعیتی برای تصمیم‌گیری درباره سرنوشت نسل‌های آینده نداشته و ندارند. همزمان، موجی از دستگیری‌های گسترده و فله‌ای در شهرهای مختلف کشور به راه افتاده است؛ از دانشجویان دانشگاههای تهران، شیراز. مشهد، یزد و معترضین در تهران و همدان، مشهد، شیراز، قزوین، کازرون، مرودشت، فولادشهر، کوهدشت با خشونت بازداشت و به مکان‌های نامعلوم منتقل شده‌اند. این بازداشت‌ها، تکمیل‌کننده همان راهبرد سرکوب عریان است که گلوله را در خیابان و زندان را در پشت صحنه به‌ کار گرفته است. با وجود گلوله و بازداشت، خیابان‌ها خاموش نشده‌اند، دانشگاه‌ها و شهرهای معترض همچون تهران، شیراز، همدان، مشهد، کرمانشاه، ایلام، آمل، بابل، اقلید، هفشجان، نی ریز، زاهدان، خرم آباد، یزد، اراک، محلات، کرج، شهریار، فیروزآباد، یاسوج، بجنورد، گچساران، اصفهان، خاش، آباده، زابل و چندین شهر دیگر همچنان ایستاده‌اند و واقعیت روشن است: اراده یک ملت با سرکوب در هم نخواهد شکست. این وقایع، مانند همیشه جنایت سازمان ‌یافته علیه مردم بی‌دفاع است که با فرمان مستقیم رهبر جمهوری اسلامی اجرا می‌شود. شلیک به شهروندان و سرکوب خیابان و دانشگاه، سیاست آگاهانه حاکمیت است و مسئولیت خو‌نهای ریخته ‌شده، بازداشتهای گسترده کودکان و نوجوانان و دانشجویان و تحت فشار و شکنجه گذاشتن معترضین برای اعترافات اجباری و پخش آن از صدا و سیمای میلی، بیواسطه بر عهده آمر و عامل این فرمان‌ هاست. #اعتراضات_سراسری #اعتصابات_سراسری #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری #نه_به_دیکتاتوری
0:04

فرمان سرکوب مردم بی‌ دفاع؛ از ملکشاهیِ غرق در خون تا خیابان‌ها و دانشگاه‌ها، ملت عقب نمی‌نشیند دشمن، شمایید که ملت ایران را در خانه و وطن خود به گروگان گرفته‌اید. در هفتمین روز اعتراضات در تاریخ ۱۳ دیماه ۱۴۰۴، #ملکشاهی ایلام به صحنه شلیک مستقیم و به ‌خاک ‌و‌ خون‌ کشیده ‌شدن مردم بی‌ دفاع بدل شده است. ده‌ها زخمی با حال وخیم در بیمارستان‌ها برای بقا می‌جنگند و کمبود شدید خون، به‌ویژه گروه O منفی، جان‌های بیشتری را تهدید می‌کند. گزارش‌ها از جان‌باختن دستکم پنج شهروند در اعتراضات امروز ملکشاهی حکایت دارد؛ #مهدی_امامی_پور، #رضا_عظیم_‌زاده، #فارز_آقا_محمدی، (#فارس_آقا_محمدی)، #لطیف_کریمی و #محمد_مقدسی (بزونه)؛ ادامه مسیر ددمنشانه رژیم که جان چند نوجوان و جوان بیگناه را در این چند روز گرفته است. مردم معترض، ستمدیده و شجاع کشورمان در حالی با دستانی خالی مقابل رگبار گلوله‌های جنگی و ساچمه‌ای نیروهای سرکوبگر ضحاک زمانه در خاک و خون می‌غلتند که فریادشان چیزی جز اعتراض به دهه‌ها ظلم، فساد و استبداد حکومتی خودکامه و تک‌حزبی و مادام العمر نیست. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و بزرگسال، همگی از اسارت در چنگال حکومتگران غاصب به ستوه آمده‌اند و اعتراض به شرایط موجود را بدیهی‌ ترین حق خود می‌دانند؛ اما رهبر خودخوانده جمهوری اسلامی همچنان آنان را «دشمن» می‌نامد و با سخنرانی‌های خود، عملاً کشتار هموطنانمان را عادی‌سازی و برای تداوم آن اذن صادر می‌کند. در این میان باید پرسید: آیا #مصطفی_فلاحی کودک ۱۵ ساله‌ای که در اعتراضات شهر ازنا به رگبار گلوله بسته شد، دشمن بود؟ آیا جان‌باختگانی چون علی شیرازی، خداداد شیروانی، محمد مختاری، محمد قاسم روستا، رضا عظیم‌زاده، احد ابراهیم پور و ده‌ها کشته دیگر اعتراضات اخیر، که تنها به سیه‌ روزی ایران و ایرانی معترض بودند، دشمن محسوب می‌شوند؟! دشمن، بی‌تردید، آمران و نوکران حکومتی‌اند که ایرانیان را در خاک، خانه و وطن خود به گروگان گرفته‌اند و در برابر صدای اعتراض میلیونی ملت، جز گلوله و آتش پاسخی ندارند. تاکید میکنیم، آنانی که همزمان بر طبل حذف حکومت دیکتاتور فعلی و زمینه‌سازی برای دیکتاتوری‌های بعدی می‌کوبند و می‌کوشند جریان اعتراضات مردمی را مصادره و منحرف کنند نیز باید بدانند که شریک جرم همه دیکتاتورهای تاریخ بوده‌اند و هیچ حق و مشروعیتی برای تصمیم‌گیری درباره سرنوشت نسل‌های آینده نداشته و ندارند. همزمان، موجی از دستگیری‌های گسترده و فله‌ای در شهرهای مختلف کشور به راه افتاده است؛ از دانشجویان دانشگاههای تهران، شیراز. مشهد، یزد و معترضین در تهران و همدان، مشهد، شیراز، قزوین، کازرون، مرودشت، فولادشهر، کوهدشت با خشونت بازداشت و به مکان‌های نامعلوم منتقل شده‌اند. این بازداشت‌ها، تکمیل‌کننده همان راهبرد سرکوب عریان است که گلوله را در خیابان و زندان را در پشت صحنه به‌ کار گرفته است. با وجود گلوله و بازداشت، خیابان‌ها خاموش نشده‌اند، دانشگاه‌ها و شهرهای معترض همچون تهران، شیراز، همدان، مشهد، کرمانشاه، ایلام، آمل، بابل، اقلید، هفشجان، نی ریز، زاهدان، خرم آباد، یزد، اراک، محلات، کرج، شهریار، فیروزآباد، یاسوج، بجنورد، گچساران، اصفهان، خاش، آباده، زابل و چندین شهر دیگر همچنان ایستاده‌اند و واقعیت روشن است: اراده یک ملت با سرکوب در هم نخواهد شکست. این وقایع، مانند همیشه جنایت سازمان ‌یافته علیه مردم بی‌دفاع است که با فرمان مستقیم رهبر جمهوری اسلامی اجرا می‌شود. شلیک به شهروندان و سرکوب خیابان و دانشگاه، سیاست آگاهانه حاکمیت است و مسئولیت خو‌نهای ریخته ‌شده، بازداشتهای گسترده کودکان و نوجوانان و دانشجویان و تحت فشار و شکنجه گذاشتن معترضین برای اعترافات اجباری و پخش آن از صدا و سیمای میلی، بیواسطه بر عهده آمر و عامل این فرمان‌ هاست. #اعتراضات_سراسری #اعتصابات_سراسری #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری #نه_به_دیکتاتوری

Mohammad Ali Taheri Movement

10,518 Aufrufe • vor 7 Monaten

شکیلا قاسمی، جوان ۲۶ ساله بهائی ساکن کرمان، بیش از ۷۰ روز است که در بازداشت و در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود؛ بدون دسترسی به حقوق اولیه و در شرایطی که فشارهای شدید روانی بر او گزارش شده است. بر اساس اطلاعات پیشین، بازداشت او با یورش مأموران امنیتی به منزلش همراه بوده؛ مأمورانی که ضمن تفتیش کامل خانه، تمامی وسایل الکترونیکی او و خانواده‌اش از جمله تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ‌ها را ضبط کردند، بی‌آنکه توضیحی روشن درباره دلیل این اقدام یا اتهامات مطرح‌شده ارائه دهند. از زمان بازداشت تاکنون، هیچ اطلاع رسمی درباره وضعیت، محل نگهداری دقیق یا روند پرونده به خانواده او داده نشده است. نگهداری در سلول انفرادی به‌عنوان «شکنجه سفید» شناخته می‌شود، زیرا بدون استفاده از خشونت فیزیکی آشکار، به‌صورت سیستماتیک روان انسان را هدف قرار می‌دهد. در این وضعیت، فرد از هرگونه ارتباط انسانی، محرک‌های محیطی و حس زمان و مکان محروم می‌شود؛ سکوت، انزوا و یکنواختی، به‌تدریج باعث فروپاشی ذهنی می‌گردد. این شرایط می‌تواند اضطراب شدید، افسردگی، توهم، اختلال خواب، از دست‌دادن تمرکز و حتی فروپاشی هویت فردی را ایجاد کند. انسان به‌طور طبیعی موجودی اجتماعی است و قطع کامل ارتباط با دیگران، نوعی محرومیت حسی و عاطفی عمیق ایجاد می‌کند که در بسیاری موارد آثار آن ماندگار و گاه غیرقابل بازگشت است؛ به همین دلیل، نهادهای حقوق بشری این شیوه را مصداقی از شکنجه می‌دانند. جمهوری اسلامی از نگهداری در سلول انفرادی و روش‌هایی مثل خوراندن دارو، برای اخذ اعترافات اجباری استفاده می‌کند. ادامه نگهداری طولانی‌مدت در انفرادی، محرومیت از وکیل و بی‌خبری خانواده، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین انسانی است. این وضعیت، در کنار فشارهای امنیتی مستمر بر شهروندان بهائی، نشان‌دهنده تداوم سیاست‌هایی است که هدف آن‌ها محدودسازی و خاموش‌کردن صداهای متفاوت در جامعه است. #نه_به_جمهوری_اسلامی #شكيلا_قاسمى #داستان_ما_یکیست
0:17

شکیلا قاسمی، جوان ۲۶ ساله بهائی ساکن کرمان، بیش از ۷۰ روز است که در بازداشت و در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود؛ بدون دسترسی به حقوق اولیه و در شرایطی که فشارهای شدید روانی بر او گزارش شده است. بر اساس اطلاعات پیشین، بازداشت او با یورش مأموران امنیتی به منزلش همراه بوده؛ مأمورانی که ضمن تفتیش کامل خانه، تمامی وسایل الکترونیکی او و خانواده‌اش از جمله تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ‌ها را ضبط کردند، بی‌آنکه توضیحی روشن درباره دلیل این اقدام یا اتهامات مطرح‌شده ارائه دهند. از زمان بازداشت تاکنون، هیچ اطلاع رسمی درباره وضعیت، محل نگهداری دقیق یا روند پرونده به خانواده او داده نشده است. نگهداری در سلول انفرادی به‌عنوان «شکنجه سفید» شناخته می‌شود، زیرا بدون استفاده از خشونت فیزیکی آشکار، به‌صورت سیستماتیک روان انسان را هدف قرار می‌دهد. در این وضعیت، فرد از هرگونه ارتباط انسانی، محرک‌های محیطی و حس زمان و مکان محروم می‌شود؛ سکوت، انزوا و یکنواختی، به‌تدریج باعث فروپاشی ذهنی می‌گردد. این شرایط می‌تواند اضطراب شدید، افسردگی، توهم، اختلال خواب، از دست‌دادن تمرکز و حتی فروپاشی هویت فردی را ایجاد کند. انسان به‌طور طبیعی موجودی اجتماعی است و قطع کامل ارتباط با دیگران، نوعی محرومیت حسی و عاطفی عمیق ایجاد می‌کند که در بسیاری موارد آثار آن ماندگار و گاه غیرقابل بازگشت است؛ به همین دلیل، نهادهای حقوق بشری این شیوه را مصداقی از شکنجه می‌دانند. جمهوری اسلامی از نگهداری در سلول انفرادی و روش‌هایی مثل خوراندن دارو، برای اخذ اعترافات اجباری استفاده می‌کند. ادامه نگهداری طولانی‌مدت در انفرادی، محرومیت از وکیل و بی‌خبری خانواده، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین انسانی است. این وضعیت، در کنار فشارهای امنیتی مستمر بر شهروندان بهائی، نشان‌دهنده تداوم سیاست‌هایی است که هدف آن‌ها محدودسازی و خاموش‌کردن صداهای متفاوت در جامعه است. #نه_به_جمهوری_اسلامی #شكيلا_قاسمى #داستان_ما_یکیست

توانا Tavaana

15,521 Aufrufe • vor 4 Monaten

آیا CNN و BBC WORLD که اجازه یافتند مراسم ترحیم حکومتی را به صورت زنده پخش کنند، اجازه خواهند داشت در راه بازگشت به خاوران بروند و یا با خانواده‌ی صدها تن از کشته‌شدگان جنبش ملی زن، زندگی، آزادی مصاحبه کنند؟ نه. خبرنگار خارجی که وارد ایران می‌شود از لحظه‌ی ورود یکی دو تا بپا دارد. اگر بخواهد یکی دو تا خیابان را به انتخاب خودش بالا پایین برود، بپاها می‌روند سراغش و سپس (همان‌طور که در رسانه‌ها تماشا کردید) به طور هیئتی جلوی هتلش جمع می‌شوند و جیغ و داد می‌کنند. در این تصویر خبرنگار ARD توسط بپاها تعقیب می‌شود چون ممکن است اگر آزاد باشد همچون پارسال مصاحبه ناخوشایندی ضبط و پخش کند:
0:25

آیا CNN و BBC WORLD که اجازه یافتند مراسم ترحیم حکومتی را به صورت زنده پخش کنند، اجازه خواهند داشت در راه بازگشت به خاوران بروند و یا با خانواده‌ی صدها تن از کشته‌شدگان جنبش ملی زن، زندگی، آزادی مصاحبه کنند؟ نه. خبرنگار خارجی که وارد ایران می‌شود از لحظه‌ی ورود یکی دو تا بپا دارد. اگر بخواهد یکی دو تا خیابان را به انتخاب خودش بالا پایین برود، بپاها می‌روند سراغش و سپس (همان‌طور که در رسانه‌ها تماشا کردید) به طور هیئتی جلوی هتلش جمع می‌شوند و جیغ و داد می‌کنند. در این تصویر خبرنگار ARD توسط بپاها تعقیب می‌شود چون ممکن است اگر آزاد باشد همچون پارسال مصاحبه ناخوشایندی ضبط و پخش کند:

Kianoosh Sanjari

27,334 Aufrufe • vor 2 Jahren