رزیدنت ایول‌های کلاسیک بسیار اتمسفریک بودن؛ از اتاق سیو پر از آرامشش بگیر تا کوچه خیابون‌های غرق در جزییات و صداهاش.

با اینکه RE3 داستان کوتاهتری از RE1 و RE2 داشت. اما معنای واقعی گیم چنجر بود. -گرافیک از سر سخت افزار ps1 زیاد بود -موسیقی متن نگم بی نظیر، کم نظیر در زمان خودش -گرافیک بسیار جلوتر از زمان خودش هوش مصنوعی دشمنان بی نظیر در زمان خودش کپکام ریمیک بدی ساخت ازش.

بچگی هیچوقت نتونستم بازیش کنم، از ترس کنار دادشم می‌نشستم و بهش چسبیده بودم فقط نگاه میکردم چطور بازی میکنه :)))

"دخترم ‌و که از دست دادم، حالا می‌گی از این‌جا بریم؟..." آهنگ سیوینگ روم‌و نگا خدایی 😭😭😭 قشنگ اگزیستانسِ زامبی‌آپوکالیپس‌مادرفاکر منتقل می‌کنه. یادمه خونه‌ی یکی از دوستای ابتدایی بودیم، مشق‌هامون رو می‌نوشتیم، کامپیوتر هم رو استندبای صدای این زامبی‌های کسکش هم می‌اومد... 😅

وای اون موزیک save room theme که تو این اتاق میزد مور مور میشدم یادش بخیر دوم دبستان پلی میدادم اینو

شما صدا و افکت بک گراند رو ببین صدا باد ، کلاغ، ناله های زامبی از فاصله دور ، موسیقی هراس انگیز شهر به معنای واقعی کلمه حس آشوب و اخرزمانی رو منتقل میکنه

یاد ps1 و وحشت‌های کودکیم با حضور فعال نمسیس بخیر:)

چه حسی عجیبی به آدم میداد، تنها و بی کس و غریب😂 با اون موزیک و صداها

من اینو هزار بار تموم کردم یعنی انقد که من با اویل سه خاطره دارم با هیچ بازی نداشتم خیلی حیف شد تو ریمیک خرابش کردن

من یادمه اینقدر دیگه ماهر شده بودم، رو دور هارد، با شاتگان نمیسیس رو میکشتم. با ریمیکش زیاد حال نکردم، خیلی کوتاه بود. برای من رزیدنت اویل 3 و 4 (کلاسیک) بهترین های سری بودند. البته ریمیک 2 و 4 هم خیلی خوب بودند.

اتاق سیو یکی از بهترین اختراعات بشر بود بنظرم. قشنگ حس آرامش توالت خونه خود آدمو میده. خیلی خوبه.