شما رو نمیدونم ولی شخصا «از دیو و دد ملولم و {عیعایم} آرزوست»!

بیت مشهورِ «از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست» از سعدی، به‌ظاهر نوعی آرمان‌گرائی اخلاقی است، اما اگر در بستر اجتماعی و فلسفی‌اش بررسی شود، می‌تواند در برخی قرائت‌ها رگه‌هایی از نهیلیسم اخلاقی-اجتماعی نیز در خود داشته باشد- بسته به این‌که چگونه فهمیده یا به‌کار گرفته شود.

آیتم سکسی نمی‌خوایم، موش پیر رو برامون تحت‌الحفظ از سوراخ بکش بیرون :))