Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Beim Laden dieses Videos ist ein Problem aufgetreten. Dies könnte an einem vorübergehenden Netzwerkproblem liegen oder das Video ist möglicherweise nicht verfügbar.

ما مسخره می‌کردیم می‌گفتیم فیلد مارشال محسن رضایی. حالا صداوسیما جدیش گرفته

FARID 🇮🇷👑🇬🇷

7,397 subscribers

56,808 Aufrufe • vor 1 Monat •via X (Twitter)

Nachrichten & Politik

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

سرلشکر محسن رضایی حتی قدم به طرف منیر برنداشت!!! از موضع قدرت یعنی این! جناب مارشال هرچی تاحالا قیافه گرفته بود کوفتش شد!😂

سرلشکر محسن رضایی حتی قدم به طرف منیر برنداشت!!! از موضع قدرت یعنی این! جناب مارشال هرچی تاحالا قیافه گرفته بود کوفتش شد!😂

در دل تحولات ظهوریم ...

105,816 Aufrufe • vor 1 Monat

گنگ مثل حاج محسن رضایی فقط حاج محسن ما تصورمون از این تاکتیک ها همون رمز هایی هست که جی تی ای می‌زدیم 😉

گنگ مثل حاج محسن رضایی فقط حاج محسن ما تصورمون از این تاکتیک ها همون رمز هایی هست که جی تی ای می‌زدیم 😉

🇱🇧🇵🇸🇮🇶🇾🇪مرمر طلایی🟩☫🟥

14,412 Aufrufe • vor 9 Tagen

ورق برگشت و التماس ها شروع شد... محسن رضایی التماس میکند که مردم ما رو تنها نگذارید

ورق برگشت و التماس ها شروع شد... محسن رضایی التماس میکند که مردم ما رو تنها نگذارید

خدا

55,954 Aufrufe • vor 1 Jahr

سرلشکر رضایی: یکی از مقامات عربستان با یکی از مسئولان وزارت خارجه تماس گرفته و گفته ما در حمله به عراق دخالتی نداشتیم ما درحال تحقیق در مورد این ادعا هستیم و گروهی تحقیقاتی را برای صحت‌سنجی ادعای سعودی‌ها قرار داده‌ایم.

سرلشکر رضایی: یکی از مقامات عربستان با یکی از مسئولان وزارت خارجه تماس گرفته و گفته ما در حمله به عراق دخالتی نداشتیم ما درحال تحقیق در مورد این ادعا هستیم و گروهی تحقیقاتی را برای صحت‌سنجی ادعای سعودی‌ها قرار داده‌ایم.

خبرگزاری فارس

30,670 Aufrufe • vor 2 Monaten

محسن رضایی: صهیونیست‌ها دنبال این هستند که یک‌بار دیگر شانس‌شان را علیه ایران امتحان کنند اما ممکن است حوادثی در داخل اسرائیل به‌وجود بیاید که این کار ممکن نشود ان شاالله ما منتظر حمله پیش دوستانه ایم ...

محسن رضایی: صهیونیست‌ها دنبال این هستند که یک‌بار دیگر شانس‌شان را علیه ایران امتحان کنند اما ممکن است حوادثی در داخل اسرائیل به‌وجود بیاید که این کار ممکن نشود ان شاالله ما منتظر حمله پیش دوستانه ایم ...

🇱🇧🇾🇪مرمر طلایی🇮🇷🇵🇸🇮🇶

11,455 Aufrufe • vor 1 Jahr

سال‌ها به ما می‌گفتند ایران با یک بحران بزرگ به نام «فرار مغزها» روبه‌روست. ما هم نگران می‌شدیم، آه می‌کشیدیم و فکر می‌کردیم عجب فاجعه‌ای 😂 حالا با دیدن «سطلی‌ها» تازه فهمیدیم در این مورد نیز اغراق شده بود. اگر این‌ها مغزهای فراری باشند، باید گفت: وای به حال کهن سرزمین عاریایی ! #دارالمجانین

سال‌ها به ما می‌گفتند ایران با یک بحران بزرگ به نام «فرار مغزها» روبه‌روست. ما هم نگران می‌شدیم، آه می‌کشیدیم و فکر می‌کردیم عجب فاجعه‌ای 😂 حالا با دیدن «سطلی‌ها» تازه فهمیدیم در این مورد نیز اغراق شده بود. اگر این‌ها مغزهای فراری باشند، باید گفت: وای به حال کهن سرزمین عاریایی ! #دارالمجانین

Hafez Fazeli

32,488 Aufrufe • vor 6 Monaten

ما دلمون خون از سیاست ها و رفتار های اشتباه. چرا ما داریم برا افغان‌ها هزینه میکنیم؟؟؟ این دلقک حروم لقمه تو ایران بزرگ شده و از ایران رفته آلمان ولی حالا داره ایران مسخره میکنه یادش رفته اگه الان زندس بخاطر ایران و مردم ایران. برا بیگانه هزینه نکنید #اخراج_افغانی_مطالبه_ملی

ما دلمون خون از سیاست ها و رفتار های اشتباه. چرا ما داریم برا افغان‌ها هزینه میکنیم؟؟؟ این دلقک حروم لقمه تو ایران بزرگ شده و از ایران رفته آلمان ولی حالا داره ایران مسخره میکنه یادش رفته اگه الان زندس بخاطر ایران و مردم ایران. برا بیگانه هزینه نکنید #اخراج_افغانی_مطالبه_ملی

ارباب کوهستان

33,273 Aufrufe • vor 1 Jahr

دلار ۱۵۰ هزارتومان مثل ۲۲ ۱۳ یک کده کدها وقتی فعال می‌شن همه آماده هستن داخلی و خارجی👉 تخریب⛔ به ما فرزندان پرچم میگید هزار نفر هم نیستید پلن براندازی رو مسخره می‌کنید، راویش رو تخریب. حالا شاهزاده فراخوان داده، مردم هم تو خیابونن پس دقیقاً منتظر چی هستید؟ #پرچم_شیر_و_خورشید

دلار ۱۵۰ هزارتومان مثل ۲۲ ۱۳ یک کده کدها وقتی فعال می‌شن همه آماده هستن داخلی و خارجی👉 تخریب⛔ به ما فرزندان پرچم میگید هزار نفر هم نیستید پلن براندازی رو مسخره می‌کنید، راویش رو تخریب. حالا شاهزاده فراخوان داده، مردم هم تو خیابونن پس دقیقاً منتظر چی هستید؟ #پرچم_شیر_و_خورشید

arsh🏴🎗️

12,516 Aufrufe • vor 9 Monaten

زاکانی:آماده‌ایم #کالابرگ دولت را درِ منازل به تهرانی‌ها تحویل دهیم این وعده برای زاکانی ناآشنا نیست! زمان انتخابات هم گفته بود طلا را دم خانه‌ها می‌آوریم،که هرگز انجام نشد حالا که برنج و گوشت و روغن قیمتشون هم‌ردیف طلا شده،تصمیم گرفته اینها راتحویل ما بدهد! انتخابات تموم نشده!؟

زاکانی:آماده‌ایم #کالابرگ دولت را درِ منازل به تهرانی‌ها تحویل دهیم این وعده برای زاکانی ناآشنا نیست! زمان انتخابات هم گفته بود طلا را دم خانه‌ها می‌آوریم،که هرگز انجام نشد حالا که برنج و گوشت و روغن قیمتشون هم‌ردیف طلا شده،تصمیم گرفته اینها راتحویل ما بدهد! انتخابات تموم نشده!؟

ندا خدایاری | خبرنگار

36,718 Aufrufe • vor 9 Monaten

امروز پنجم اسفند سالروز تولد #محسن_شکاری بود که اگر به دست جمهوری اسلامی در زندان اعدام نمی‌شد حالا تولد ۲۳ سالگی خود را جشن می‌گرفت. امروز تعدادی از ایرانیان به مناسبت تولدش گرد هم جمع شدند و یادش را گرامی داشتند. محسن شکاری اولین کسی بود که در انقلاب «زن زندگی آزادی» به دست جمهوری اسلامی اعدام شد. یاد و خاطره او تا همیشه در قلب ما مردم ایران زنده خواهد بود. ما نمی‌بخشیم و فراموش نمی‌کنیم. #مهسا_امینی

امروز پنجم اسفند سالروز تولد #محسن_شکاری بود که اگر به دست جمهوری اسلامی در زندان اعدام نمی‌شد حالا تولد ۲۳ سالگی خود را جشن می‌گرفت. امروز تعدادی از ایرانیان به مناسبت تولدش گرد هم جمع شدند و یادش را گرامی داشتند. محسن شکاری اولین کسی بود که در انقلاب «زن زندگی آزادی» به دست جمهوری اسلامی اعدام شد. یاد و خاطره او تا همیشه در قلب ما مردم ایران زنده خواهد بود. ما نمی‌بخشیم و فراموش نمی‌کنیم. #مهسا_امینی

Masih Alinejad

70,043 Aufrufe • vor 3 Jahren

ما تو سن این جوانک بودیم پشه ماده رو حامله می‌کردیم چه برسه به اینکه رفیق خواهرمون بیاد اینجوری بشینه روی پامون! میگم نسل جدید رو اخته و پرنسس بار آوردن همین جاست! بعدش ناراحتن چرا دختر ایرانی می‌ره با افغانی و عرب و غیره.... بحث غریزه است و بقا چهارچوب اخلاقی جای خود در عموم هم مرد اگر عکس العملی نشون نده در خلوت قطعا نشون خواهد داد! حالا یک سوال شما اگر بفهمی روزی دختری رو میخوای بگیری اینجوری با یک پسر بوده نظرت راجع بهش چیه؟ هر لودگی اسمش روشنفکری نیست.

ما تو سن این جوانک بودیم پشه ماده رو حامله می‌کردیم چه برسه به اینکه رفیق خواهرمون بیاد اینجوری بشینه روی پامون! میگم نسل جدید رو اخته و پرنسس بار آوردن همین جاست! بعدش ناراحتن چرا دختر ایرانی می‌ره با افغانی و عرب و غیره.... بحث غریزه است و بقا چهارچوب اخلاقی جای خود در عموم هم مرد اگر عکس العملی نشون نده در خلوت قطعا نشون خواهد داد! حالا یک سوال شما اگر بفهمی روزی دختری رو میخوای بگیری اینجوری با یک پسر بوده نظرت راجع بهش چیه؟ هر لودگی اسمش روشنفکری نیست.

 عمو کُنت

331,642 Aufrufe • vor 2 Monaten

آقای KHAMENEI.IR | فارسی حالا که به وقت وزنه کشی خیابانی رسیدیم ما مردم معترض ایران نسبت به زنجیری که بر گرده ایران در نهایت جهالت ✅کشیده شده است. قصد حضور در تظاهرات #مسالمت_آمیز و رژه #پرچم_شیر_و_خورشید را داریم. از حاکمیت رسما می خواهیم در مقابل مردم شریف و با عظمت #معترض ایران با خواستگاه فکری متفاوت سعه صدر داشته باشند . تا به دنیا نشان بدهیم ایرانیان برای ایران برای پایان دو قطبی شکل گرفته شده ، متحد به پای صندوق رای و #رفراندوم_پرچم می روند. #فرزندان_پرچم برادران اطلاعات 🚩⚠️کوچکترین بی احترامی به معترضین در این گردهمایی به بدترین شکل ممکن پاسخ داده خواهد شد از ترور تا حمله و درهای جهنم را رسما باز می کند.🚩⚠️

آقای KHAMENEI.IR | فارسی حالا که به وقت وزنه کشی خیابانی رسیدیم ما مردم معترض ایران نسبت به زنجیری که بر گرده ایران در نهایت جهالت ✅کشیده شده است. قصد حضور در تظاهرات #مسالمت_آمیز و رژه #پرچم_شیر_و_خورشید را داریم. از حاکمیت رسما می خواهیم در مقابل مردم شریف و با عظمت #معترض ایران با خواستگاه فکری متفاوت سعه صدر داشته باشند . تا به دنیا نشان بدهیم ایرانیان برای ایران برای پایان دو قطبی شکل گرفته شده ، متحد به پای صندوق رای و #رفراندوم_پرچم می روند. #فرزندان_پرچم برادران اطلاعات 🚩⚠️کوچکترین بی احترامی به معترضین در این گردهمایی به بدترین شکل ممکن پاسخ داده خواهد شد از ترور تا حمله و درهای جهنم را رسما باز می کند.🚩⚠️

Simin 🏴🎗️

31,020 Aufrufe • vor 8 Monaten

حمله به سفارت و پایان دکترین “ساختمان بغلی” بعدازظهر روز ۱۳ فروردین، در آشپزخانه‌ی دفتر به همراه میلاد (ایرانی)، مهدی (لبنانی) و حسینین (سوری) نشسته بودیم و درباره‌ی آداب روز طبیعت در ایران صحبت می‌کردیم که پیامی از علیرضا آیتی، معاون سفیر ایران در دمشق، دریافت کردم. پیام را باز کردم. فیلمی ۱۲ ثانیه‌ای بود که از پنجره‌ی اتاقش در سفارت گرفته شده بود؛ ساختمان بغلی سفارت در حال سوختن بود. چند پیکر در خیابان در میان شعله‌ها می‌سوختند و صدای فریاد و جیغ از همه‌جا بلند بود. بلافاصله فیلم بعدی رسید. در آن، علیرضا گفت: «حسین، ساختمان بخش کنسولی رو زدند!» ساختمان کنسولگری ایران محل مراجعه‌ی بسیاری از مردم برای انجام امور اداری بود. این ساختمان چهار طبقه داشت: طبقه‌ای به بخش کنسولی سفارت اختصاص داشت، یک طبقه منزل صاحب ساختمان بود، طبقه‌ی سوم محل زندگی سفیر ایران، و طبقه‌ی چهارم میهمان‌سرای سفارت بود. در همان لحظه که فیلم را هضم کردم، اولین نگرانی‌ام علیرضا (اکبری)، فرزند سفیر، و حاج خانم (همسر سفیر) بود؛ چون آن‌ها تنها در منزل بودند و معمولاً سفیر تا آخر شب در دفتر کارش می‌ماند. دست‌پاچه شدم. گوشی را برداشتم و با سفیر تماس گرفتم؛ خطش مشغول بود. چند بار تلاش کردم، فایده‌ای نداشت. با حسین افشار تماس گرفتم. در حالی که گریه می‌کردم گفتم: «حاجی، ساختمان سفارت رو زدند!» حسین گفت: «مطمئنی؟» گفتم: «بله، تصاویرش رو دیدم.» در حال صحبت با حسین بودم که دیدم یک خبرگزاری “همه‌چیزدان” که حتی مدعی زنده بودن سید حسن نصرالله هم بود، در خبری غیرواقعی اعلام کرد: «حمله‌ی رژیم صهیونیستی به ساختمان کناری سفارت ایران در خیابان المزه دمشق» داشتم سکته می‌کردم. بوی لاپوشانی به مشام می‌رسید. به حسین گفتم: «مگه می‌شه این رو هم نادیده گرفت؟» در همان لحظه، زیرنویس شبکه خبر دقیقاً همین جمله را تکرار کرد. به حسین گفتم: «حاجی، من می‌دونم این ساختمون، خاک ماست؛ کنسولگری و منزل سفیره. نمی‌شه حمله به خاک رو انکار کرد.» حسین گفت: «به خدا توکل کن و خبر رو منتشر کن.» دمِ هادی قاسمی گرم که خبرگزاری دانشجو را واقعاً آزادمردانه در خدمت روایت صحیح از “طوفان الأقصی” قرار داد. با عکسی که صابر (ایرانی) از بالای ساختمانِ در حال سوختن گرفته بود ــ که تابلوی ساختمان سفارت و پرچم ایران هم در آن مشخص بود ــ، خبر را در خروجی خبرگزاری قرار دادم: «حمله جنگنده‌های رژیم صهیونیستی به ساختمان سفارت و منزل سفیر ایران در سوریه» دقایقی بعد، زیرنویس‌ها و تیترها تغییر کرد. سوار ماشین شدم و به همراه دو برادر دیگر، خودم را به دمشق رساندم، برای روایتِ خانه‌خرابی. وقتی به محل رسیدیم، پیکرها را یکی‌یکی بیرون می‌آوردند: پیکر حسین امان‌اللهی… لباس‌هایش را در آغوش گرفتم. پیکر ابو مهدی… و شهید والامقام حاج رحیمی… خدایا، چه خونی از ما ریخته شد. شهید حاج ابو مهدی همیشه سید حسن را «باب‌الجنه» خطاب می‌کرد. حالا جمعِ بهشتی‌شان در اعلی علیین است. دفاع دلیرانه از حرم اهل‌بیت علیهم‌السلام، به شهدای عزیز ما توفیق دفاع از اقصای امت را داد. بخشی از کتابی که نوشته‌ام و نامش را «آدم‌هایی که شما نمی‌شناسید» گذاشته‌ام. این آدم‌ها اگر نبودند، کسانی با دکترین «ساختمان بغلی»، حتی حمله به خاک را هم…

حمله به سفارت و پایان دکترین “ساختمان بغلی” بعدازظهر روز ۱۳ فروردین، در آشپزخانه‌ی دفتر به همراه میلاد (ایرانی)، مهدی (لبنانی) و حسینین (سوری) نشسته بودیم و درباره‌ی آداب روز طبیعت در ایران صحبت می‌کردیم که پیامی از علیرضا آیتی، معاون سفیر ایران در دمشق، دریافت کردم. پیام را باز کردم. فیلمی ۱۲ ثانیه‌ای بود که از پنجره‌ی اتاقش در سفارت گرفته شده بود؛ ساختمان بغلی سفارت در حال سوختن بود. چند پیکر در خیابان در میان شعله‌ها می‌سوختند و صدای فریاد و جیغ از همه‌جا بلند بود. بلافاصله فیلم بعدی رسید. در آن، علیرضا گفت: «حسین، ساختمان بخش کنسولی رو زدند!» ساختمان کنسولگری ایران محل مراجعه‌ی بسیاری از مردم برای انجام امور اداری بود. این ساختمان چهار طبقه داشت: طبقه‌ای به بخش کنسولی سفارت اختصاص داشت، یک طبقه منزل صاحب ساختمان بود، طبقه‌ی سوم محل زندگی سفیر ایران، و طبقه‌ی چهارم میهمان‌سرای سفارت بود. در همان لحظه که فیلم را هضم کردم، اولین نگرانی‌ام علیرضا (اکبری)، فرزند سفیر، و حاج خانم (همسر سفیر) بود؛ چون آن‌ها تنها در منزل بودند و معمولاً سفیر تا آخر شب در دفتر کارش می‌ماند. دست‌پاچه شدم. گوشی را برداشتم و با سفیر تماس گرفتم؛ خطش مشغول بود. چند بار تلاش کردم، فایده‌ای نداشت. با حسین افشار تماس گرفتم. در حالی که گریه می‌کردم گفتم: «حاجی، ساختمان سفارت رو زدند!» حسین گفت: «مطمئنی؟» گفتم: «بله، تصاویرش رو دیدم.» در حال صحبت با حسین بودم که دیدم یک خبرگزاری “همه‌چیزدان” که حتی مدعی زنده بودن سید حسن نصرالله هم بود، در خبری غیرواقعی اعلام کرد: «حمله‌ی رژیم صهیونیستی به ساختمان کناری سفارت ایران در خیابان المزه دمشق» داشتم سکته می‌کردم. بوی لاپوشانی به مشام می‌رسید. به حسین گفتم: «مگه می‌شه این رو هم نادیده گرفت؟» در همان لحظه، زیرنویس شبکه خبر دقیقاً همین جمله را تکرار کرد. به حسین گفتم: «حاجی، من می‌دونم این ساختمون، خاک ماست؛ کنسولگری و منزل سفیره. نمی‌شه حمله به خاک رو انکار کرد.» حسین گفت: «به خدا توکل کن و خبر رو منتشر کن.» دمِ هادی قاسمی گرم که خبرگزاری دانشجو را واقعاً آزادمردانه در خدمت روایت صحیح از “طوفان الأقصی” قرار داد. با عکسی که صابر (ایرانی) از بالای ساختمانِ در حال سوختن گرفته بود ــ که تابلوی ساختمان سفارت و پرچم ایران هم در آن مشخص بود ــ، خبر را در خروجی خبرگزاری قرار دادم: «حمله جنگنده‌های رژیم صهیونیستی به ساختمان سفارت و منزل سفیر ایران در سوریه» دقایقی بعد، زیرنویس‌ها و تیترها تغییر کرد. سوار ماشین شدم و به همراه دو برادر دیگر، خودم را به دمشق رساندم، برای روایتِ خانه‌خرابی. وقتی به محل رسیدیم، پیکرها را یکی‌یکی بیرون می‌آوردند: پیکر حسین امان‌اللهی… لباس‌هایش را در آغوش گرفتم. پیکر ابو مهدی… و شهید والامقام حاج رحیمی… خدایا، چه خونی از ما ریخته شد. شهید حاج ابو مهدی همیشه سید حسن را «باب‌الجنه» خطاب می‌کرد. حالا جمعِ بهشتی‌شان در اعلی علیین است. دفاع دلیرانه از حرم اهل‌بیت علیهم‌السلام، به شهدای عزیز ما توفیق دفاع از اقصای امت را داد. بخشی از کتابی که نوشته‌ام و نامش را «آدم‌هایی که شما نمی‌شناسید» گذاشته‌ام. این آدم‌ها اگر نبودند، کسانی با دکترین «ساختمان بغلی»، حتی حمله به خاک را هم…

Hossein Pak

13,492 Aufrufe • vor 1 Jahr

خودشیفته، نارسیسیت، نابالغ، اینسکیور، دغل‌باز، لاشی... فرقی نمی‌کنه که اسمش رو چی بذارید. اما اگه اندازه ۵ دقیقه حوصله کنید می‌خوام برای شما از یک لحظه بگم. لحظه‌ای که اولین جرقه‌ی همه دردسرهای بعدی رو می‌زنه. لحظه‌ای که مثل تیغی در گلو هم دردآوره و هم اجازه نمی‌ده غذا بخوری. که اگه فکری به حالش نکنی، باعث می‌شه سوتغذیه نحیفت کنه یا حتی بکشتت. (قبلش ویدیوی این پست رو ببینید) 🔖 پرده اول: کودکی گریه می‌کنه. شاید از گشنگی کلافه شده، شاید از تنهایی ترسیده. شاید پوشکش اذیتش می‌کنه. شاید پرخاش مراقبینش به همدیگه رو دیده. دستانش رو در هوا تکون می‌ده و رد چشمانش به دنبال چهره گرم مامان یا دست حمایتگر بابا می‌گرده. مامان درد مزمنی پیدا کرده. شاید کمرش درد می‌کنه. شاید چند وقتیه درگیر ترفیع شغلی باباست چون بابا پروژه جدیدی گرفته و چند وقتیه دیر وقت به خونه میاد و در دسترس نیست. مامان شاید بعد از زایمان، افسردگی گرفته. شاید مشکل مالی‌ای پیش اومده و بابای تحت فشار، مامان رو هم مضطرب و نگران کرده. شاید مامان و بابا به این‌جای زندگی فکر نکرده بودن و حالا چکه‌های گاه و بی‌گاه سقف رابطه‌شون تبدیل به نم‌گرفتگی همیشگی و پوسیدگی رنگ و گچ شده. هر چه که هست چشم‌های کودک می‌گرده و خط نگاهش به چهره در هم کشیده‌ای می‌خوره. به چشمانی کم‌فروغ. به صورتی عصبانی. به لب‌هایی که گوشه‌هاش پایین افتاده. به ابروهای درهم‌کشیده‌ای که نشانی از محبت در اون‌ها نیست. شاید چشم‌‌های کودک می‌گرده و می‌گرده اما نگاهی پیدا نمی‌کنه. و این نه ماجرای امشب و هفته پیش و ماه گذشته، بلکه پاسخیه که - شاید همیشه، شاید گاه‌به‌گاه - اما مستمر و پیوسته دریافت می‌کنه: ⚡️لحظه‌ای که چشم‌ها به جست‌وجوی چشمه خنک و زلال توجه و محبت رفتن اما تشنه، با مشک خالی و با مُشتی خاک در کام برگشتن. 🔖 پرده دوم: کودک بزرگ‌تر می‌شه. به هر حال شیرین و بامزه‌اس (مگر این که خیلی بدشانس باشه که حتی بامزه و لپ‌دار هم نباشه). اون‌طور که هر کودک ۳-۴ ساله‌ای به توجه و دیده شدن نیاز داره، او هم به دنبال نیازش می‌گرده. مثل ریشه‌ای در خاک به دنبال آب، مثل گرسنه‌ای به دنبال غذا. شاید اگه بچه گربه وحشی رو در جنگل یا صحرا پیدا کنید و نون خشکی جلوش بندازید، حتی بوش هم نکنه. اما گربه‌ی توی کوچه - البته نه کوچه‌های حالا که پر از غذای خشک خارجیه - با دنده‌هایی که از زیر پوستش کمی معلومه و تن نحیفش، همون نون خشک رو هم به دندون می‌کشه و با میو کردن ضعیفی سعی می‌کنه شما رو راضی کنه تا سوسیس وسط نون که بوش بهش خورده رو هم بهش بدید. هر چه که هست، کودک به روشی که نمی‌دونه از کجا میاد ولی براش کار می‌کنه، توجه رو می‌گیره و سیراب می‌شه. شاید چون مودبه، شاید چون همیشه موهاش آب و شونه شده‌اس، شاید چون بلده دست به کنترل تلویزیون نزنه. شاید چون وقتی عصبانیه می‌گه چشم و گریه نمی‌کنه، شاید چون بلده شعری که بچه‌های ۷-۸ ساله با مشکل می‌خونن رو از حفظ بخونه. شاید چون بلده باز هم به چشمان بی‌فروغ و صورت در هم‌کشیده یا لب‌هایی که نمی‌جنبه و شاید حتی چشمی که نیست، نگاه کنه بی آن که خم به ابرو بیاره. در عوض کاری کنه که اون چشم‌ها اندکی برق بزنن و لب‌ها کمی بخندن. ⚡️بالاخره راه‌حل کنار اومدن با اون لحظه پیدا می‌شه. 🔖 پرده سوم: نوجوون ۱۳ ساله در اتاقش نشسته و با خودش فکر می‌کنه - یا شاید حتی فکر نمی‌کنه و بعداً متوجه جریان ناخودآگاه فکرش می‌شه - و می‌گه: «دیدی چه بیابان وحشتی بود؟ دیدی که چه گرسنه و تشنه بودیم؟ اما ما موفق شدیم. نه! یه ذره دیگه تا موفقیت مونده... ولی دیدی چیزی رو ساختیم که دیگه همه چشم‌ها با ذوق و همه لب‌ها با خنده باهاش روبرو می‌شن؟ می‌دونم... همه‌ی همه که نیست. کلی چهره هست که تا حالا ندیدیم. این صورتایی که هر روز می‌بینیم هم به نظر می‌رسه هنوز هم بعضی وقت‌‌ها در‌هم‌کشیده و کم‌فروغه. آخ! دیدی پریروز دو تاشون بهمون لبخند نزدن؟ خیلی تلخ بود. ولی جای نگرانی نیست. چون این چیزی که داریم می‌سازیم یکم دیگه، اگه فقط یکم دیگه روش کار کنیم دیگه به همه چشم‌ها و لب‌ها ذوق و خنده میاره» 🔖 از پرده سوم به بعد، برنامه‌ریزی پیش‌فرض مشخصه: یکم دیگه روی اون چیزی که داریم می‌سازیم کار کنیم تا دیگه همه بپسندنش. تا دیگه از اون جست‌وجو با کام تشنه و پرخاک و مشک خالی برنگردیم. تا دیگه اون لحظه ⚡️ تکرار نشه. اما کیه که ندونه دنیا کارش ناکام کردنه؟ کیه که ندونه آدم‌ها اصلاً به مشک ما نگاه نمی‌کنن که بخوان پرش کنن؟ این رو من و شما می‌دونیم، اما گربه‌ای که با نون خشک سیر شده نمی‌دونه. ریشه‌ای که جون کنده تا خودش رو به آب برسونه نمی‌دونه. و این همون تیغ در گلوست. هر ارتباط جدید با برنامه‌ریزی پیش‌فرض تکرار نشدن اون لحظه آغاز می‌شه و بعد از اندکی - اگه ادامه‌دار بشه - به گروگان گرفته می‌شه تا هیچ وقت باعث رخ دادن دوباره اون لحظه ⚡️ نشه. به هر حال اون لحظه خیلی خیلی دردناکه و ما هم این همه سال زحمت کشیدیم تا این محصول همه‌پسند رو بسازیم. حالا درسته کماکان یکی دو تا جاش گیر و گور داره. اما تیم توسعه قول داده با فیدبک‌های جدید حتماً محصول نهایی رو تا چند ماه دیگه آماده کنه. چیزی که مهمه اینه که تیغ رو دست نزنیم. چون دست زدن بهش درد داره. اما خب این شکم گرسنه نیاز به غذا داره. با هر لقمه هم تیغْ گلو رو خراش می‌ده و درد داره و غذا بهش می‌چسبه. درسته که یکمی درد داره. اما محصول ما قراره درد تیغ رو در نسخه نهایی کاملاً رفع کنه. از طرفی اگه تیغ رو دربیاریم ممکنه گلومون بچسبه بهم و دیگه نتونیم غذا بخوریم. حتی تیم توسعه گفته شاید کل دستگاه گوارش رو از کار بندازه. ما که نمی‌دونیم چی می‌شه. بعد خب معده و روده رو هم نمی‌شناسیم که بخوایم بهشون رسیدگی کنیم. فقط تیغ و گلو رو می‌شناسیم و غذا. ولی این درد گلو باعث می‌شه نه درست طعم غذا رو بفهمیم، نه درست بجویم و قورتش بدیم. بقیه هم تا کی تحمل آخ و اوخ و غذا خوردن خاص ما رو بکنن؟ خسته می‌شن دیگه... البته ما هم می‌تونیم سریع‌تر از سر سفره پاشیم تا کسی متوجه تیغ در گلو و رژیم خاصمون نشه. رژیم غذاییمون هم به خاطر عفونت و زخم‌های مکرر محدود و محدودتر می‌شه. ♻️ و زندگی همین‌طور پیش می‌ره... اگه خوش‌شانس باشیم، با یکی هم‌سفره می‌شیم که بالاخره یه فیدبکی به این محصول و این حقیقت که هنوز بعد از این همه سال تحقیق و توسعه نتونسته مشکل تیغ در گلو رو حل کنه، بده. و سوالی که بعد از اون هر بار تکرار می‌شه و باید بهش جواب بدیم، اینه: آیا جرئت مواجه شدن با اون لحظه⚡️ و در آوردن تیغ و درد و مراقبت‌های بعدش رو داریم... یا به کار روی محصول ادامه می‌دیم؟

خودشیفته، نارسیسیت، نابالغ، اینسکیور، دغل‌باز، لاشی... فرقی نمی‌کنه که اسمش رو چی بذارید. اما اگه اندازه ۵ دقیقه حوصله کنید می‌خوام برای شما از یک لحظه بگم. لحظه‌ای که اولین جرقه‌ی همه دردسرهای بعدی رو می‌زنه. لحظه‌ای که مثل تیغی در گلو هم دردآوره و هم اجازه نمی‌ده غذا بخوری. که اگه فکری به حالش نکنی، باعث می‌شه سوتغذیه نحیفت کنه یا حتی بکشتت. (قبلش ویدیوی این پست رو ببینید) 🔖 پرده اول: کودکی گریه می‌کنه. شاید از گشنگی کلافه شده، شاید از تنهایی ترسیده. شاید پوشکش اذیتش می‌کنه. شاید پرخاش مراقبینش به همدیگه رو دیده. دستانش رو در هوا تکون می‌ده و رد چشمانش به دنبال چهره گرم مامان یا دست حمایتگر بابا می‌گرده. مامان درد مزمنی پیدا کرده. شاید کمرش درد می‌کنه. شاید چند وقتیه درگیر ترفیع شغلی باباست چون بابا پروژه جدیدی گرفته و چند وقتیه دیر وقت به خونه میاد و در دسترس نیست. مامان شاید بعد از زایمان، افسردگی گرفته. شاید مشکل مالی‌ای پیش اومده و بابای تحت فشار، مامان رو هم مضطرب و نگران کرده. شاید مامان و بابا به این‌جای زندگی فکر نکرده بودن و حالا چکه‌های گاه و بی‌گاه سقف رابطه‌شون تبدیل به نم‌گرفتگی همیشگی و پوسیدگی رنگ و گچ شده. هر چه که هست چشم‌های کودک می‌گرده و خط نگاهش به چهره در هم کشیده‌ای می‌خوره. به چشمانی کم‌فروغ. به صورتی عصبانی. به لب‌هایی که گوشه‌هاش پایین افتاده. به ابروهای درهم‌کشیده‌ای که نشانی از محبت در اون‌ها نیست. شاید چشم‌‌های کودک می‌گرده و می‌گرده اما نگاهی پیدا نمی‌کنه. و این نه ماجرای امشب و هفته پیش و ماه گذشته، بلکه پاسخیه که - شاید همیشه، شاید گاه‌به‌گاه - اما مستمر و پیوسته دریافت می‌کنه: ⚡️لحظه‌ای که چشم‌ها به جست‌وجوی چشمه خنک و زلال توجه و محبت رفتن اما تشنه، با مشک خالی و با مُشتی خاک در کام برگشتن. 🔖 پرده دوم: کودک بزرگ‌تر می‌شه. به هر حال شیرین و بامزه‌اس (مگر این که خیلی بدشانس باشه که حتی بامزه و لپ‌دار هم نباشه). اون‌طور که هر کودک ۳-۴ ساله‌ای به توجه و دیده شدن نیاز داره، او هم به دنبال نیازش می‌گرده. مثل ریشه‌ای در خاک به دنبال آب، مثل گرسنه‌ای به دنبال غذا. شاید اگه بچه گربه وحشی رو در جنگل یا صحرا پیدا کنید و نون خشکی جلوش بندازید، حتی بوش هم نکنه. اما گربه‌ی توی کوچه - البته نه کوچه‌های حالا که پر از غذای خشک خارجیه - با دنده‌هایی که از زیر پوستش کمی معلومه و تن نحیفش، همون نون خشک رو هم به دندون می‌کشه و با میو کردن ضعیفی سعی می‌کنه شما رو راضی کنه تا سوسیس وسط نون که بوش بهش خورده رو هم بهش بدید. هر چه که هست، کودک به روشی که نمی‌دونه از کجا میاد ولی براش کار می‌کنه، توجه رو می‌گیره و سیراب می‌شه. شاید چون مودبه، شاید چون همیشه موهاش آب و شونه شده‌اس، شاید چون بلده دست به کنترل تلویزیون نزنه. شاید چون وقتی عصبانیه می‌گه چشم و گریه نمی‌کنه، شاید چون بلده شعری که بچه‌های ۷-۸ ساله با مشکل می‌خونن رو از حفظ بخونه. شاید چون بلده باز هم به چشمان بی‌فروغ و صورت در هم‌کشیده یا لب‌هایی که نمی‌جنبه و شاید حتی چشمی که نیست، نگاه کنه بی آن که خم به ابرو بیاره. در عوض کاری کنه که اون چشم‌ها اندکی برق بزنن و لب‌ها کمی بخندن. ⚡️بالاخره راه‌حل کنار اومدن با اون لحظه پیدا می‌شه. 🔖 پرده سوم: نوجوون ۱۳ ساله در اتاقش نشسته و با خودش فکر می‌کنه - یا شاید حتی فکر نمی‌کنه و بعداً متوجه جریان ناخودآگاه فکرش می‌شه - و می‌گه: «دیدی چه بیابان وحشتی بود؟ دیدی که چه گرسنه و تشنه بودیم؟ اما ما موفق شدیم. نه! یه ذره دیگه تا موفقیت مونده... ولی دیدی چیزی رو ساختیم که دیگه همه چشم‌ها با ذوق و همه لب‌ها با خنده باهاش روبرو می‌شن؟ می‌دونم... همه‌ی همه که نیست. کلی چهره هست که تا حالا ندیدیم. این صورتایی که هر روز می‌بینیم هم به نظر می‌رسه هنوز هم بعضی وقت‌‌ها در‌هم‌کشیده و کم‌فروغه. آخ! دیدی پریروز دو تاشون بهمون لبخند نزدن؟ خیلی تلخ بود. ولی جای نگرانی نیست. چون این چیزی که داریم می‌سازیم یکم دیگه، اگه فقط یکم دیگه روش کار کنیم دیگه به همه چشم‌ها و لب‌ها ذوق و خنده میاره» 🔖 از پرده سوم به بعد، برنامه‌ریزی پیش‌فرض مشخصه: یکم دیگه روی اون چیزی که داریم می‌سازیم کار کنیم تا دیگه همه بپسندنش. تا دیگه از اون جست‌وجو با کام تشنه و پرخاک و مشک خالی برنگردیم. تا دیگه اون لحظه ⚡️ تکرار نشه. اما کیه که ندونه دنیا کارش ناکام کردنه؟ کیه که ندونه آدم‌ها اصلاً به مشک ما نگاه نمی‌کنن که بخوان پرش کنن؟ این رو من و شما می‌دونیم، اما گربه‌ای که با نون خشک سیر شده نمی‌دونه. ریشه‌ای که جون کنده تا خودش رو به آب برسونه نمی‌دونه. و این همون تیغ در گلوست. هر ارتباط جدید با برنامه‌ریزی پیش‌فرض تکرار نشدن اون لحظه آغاز می‌شه و بعد از اندکی - اگه ادامه‌دار بشه - به گروگان گرفته می‌شه تا هیچ وقت باعث رخ دادن دوباره اون لحظه ⚡️ نشه. به هر حال اون لحظه خیلی خیلی دردناکه و ما هم این همه سال زحمت کشیدیم تا این محصول همه‌پسند رو بسازیم. حالا درسته کماکان یکی دو تا جاش گیر و گور داره. اما تیم توسعه قول داده با فیدبک‌های جدید حتماً محصول نهایی رو تا چند ماه دیگه آماده کنه. چیزی که مهمه اینه که تیغ رو دست نزنیم. چون دست زدن بهش درد داره. اما خب این شکم گرسنه نیاز به غذا داره. با هر لقمه هم تیغْ گلو رو خراش می‌ده و درد داره و غذا بهش می‌چسبه. درسته که یکمی درد داره. اما محصول ما قراره درد تیغ رو در نسخه نهایی کاملاً رفع کنه. از طرفی اگه تیغ رو دربیاریم ممکنه گلومون بچسبه بهم و دیگه نتونیم غذا بخوریم. حتی تیم توسعه گفته شاید کل دستگاه گوارش رو از کار بندازه. ما که نمی‌دونیم چی می‌شه. بعد خب معده و روده رو هم نمی‌شناسیم که بخوایم بهشون رسیدگی کنیم. فقط تیغ و گلو رو می‌شناسیم و غذا. ولی این درد گلو باعث می‌شه نه درست طعم غذا رو بفهمیم، نه درست بجویم و قورتش بدیم. بقیه هم تا کی تحمل آخ و اوخ و غذا خوردن خاص ما رو بکنن؟ خسته می‌شن دیگه... البته ما هم می‌تونیم سریع‌تر از سر سفره پاشیم تا کسی متوجه تیغ در گلو و رژیم خاصمون نشه. رژیم غذاییمون هم به خاطر عفونت و زخم‌های مکرر محدود و محدودتر می‌شه. ♻️ و زندگی همین‌طور پیش می‌ره... اگه خوش‌شانس باشیم، با یکی هم‌سفره می‌شیم که بالاخره یه فیدبکی به این محصول و این حقیقت که هنوز بعد از این همه سال تحقیق و توسعه نتونسته مشکل تیغ در گلو رو حل کنه، بده. و سوالی که بعد از اون هر بار تکرار می‌شه و باید بهش جواب بدیم، اینه: آیا جرئت مواجه شدن با اون لحظه⚡️ و در آوردن تیغ و درد و مراقبت‌های بعدش رو داریم... یا به کار روی محصول ادامه می‌دیم؟

Mehdi Jahani

17,783 Aufrufe • vor 9 Monaten

هشدار محتوای آزاردهنده: این تصاویر ویدئویی تکان دهنده تصاویر ویدئویی از بدن زنی است که چند روز پیش عکسی از خود را بعد از شلاق خوردن در تهران برایم فرستاده بود. او نوشته بود «این تصویر واقعی زندگی زن در جمهوری اسلامی است. پیکری زخمی از شلاق ستم اما استوار.» فکر می‌کنید چقدر قدرت می‌خواهد ایستادن بر چنین تن رنجوری از شلاق چنین استوار. چقدر باور به عدالت و حقیقت. در آستانه ابلاغ شدن لایحه ننگین «حجاب و عفاف» می‌خواهم با انتشار این ویدئو یادآوری کنم، که این تازه پیش از اجرایی شدن این قانون جدید است. سطح فاجعه ستم جنسیتی عظیم تر از این حرف‌هاست و البته مقاومت زنان سر بلند ایران نیز. همه فعالانی که دسترسی به جامعه جهانی دارند باید اکنون صدای این زنان باشند و بحث آپارتاید جنسیتی را بیش از پیش در نظم بین المللی جدی بگیرند. کسانی که هم نوشتند که با این قانون جدید، آپارتاید جنسیتی در ایران قانونی شد. اتفاقا باید گفت قبلا هم آپارتاید علیه زنان ایران قانونی و شرعی بود و دقیقا به همین دلیل است که ما سالهاست ‌ فریاد می‌زنیم نظم جهانی باید مفهوم آپارتاید جنسیتی را در خود بگنجاند و جمهوری اسلامی و طالبان را ذیل آن قرار دهد. جمهوری اسلامی پیش از این هم نظام آپارتاید جنسیتی را قانونی و ساختارمند کرده بود فقط شبکه‌های اجتماعی و دوربین‌هایی که شده است اسلحه‌ی زنان، حالا این خشونت‌های سیستماتیک را علنی‌تر و زنان را متحدتر کرده است. این دیگر فقط آپارتاید جنسیتی نیست، ابن برده‌داری اسلامی و بسیج گسترده مردسالاری اجتماعی به سوی زنان است که می‌تواند در صورت دست کم گرفته شدن این طرح، خطرات وحشتناکی بیافریند. این قانون جدید حجاب فقط توهین به زنان ایرانی نیست بلکه توهین به زنان و مردان آزادی‌خواهی است که نمی‌خواهند برده و مطیع چنین حکومت واپسگرایی باشند. با اتحاد و‌ همبستگی در برابر این جنگ تمام‌عیار علیه زنان می‌ایستیم. #زن_زندگى_آزادى‌

هشدار محتوای آزاردهنده: این تصاویر ویدئویی تکان دهنده تصاویر ویدئویی از بدن زنی است که چند روز پیش عکسی از خود را بعد از شلاق خوردن در تهران برایم فرستاده بود. او نوشته بود «این تصویر واقعی زندگی زن در جمهوری اسلامی است. پیکری زخمی از شلاق ستم اما استوار.» فکر می‌کنید چقدر قدرت می‌خواهد ایستادن بر چنین تن رنجوری از شلاق چنین استوار. چقدر باور به عدالت و حقیقت. در آستانه ابلاغ شدن لایحه ننگین «حجاب و عفاف» می‌خواهم با انتشار این ویدئو یادآوری کنم، که این تازه پیش از اجرایی شدن این قانون جدید است. سطح فاجعه ستم جنسیتی عظیم تر از این حرف‌هاست و البته مقاومت زنان سر بلند ایران نیز. همه فعالانی که دسترسی به جامعه جهانی دارند باید اکنون صدای این زنان باشند و بحث آپارتاید جنسیتی را بیش از پیش در نظم بین المللی جدی بگیرند. کسانی که هم نوشتند که با این قانون جدید، آپارتاید جنسیتی در ایران قانونی شد. اتفاقا باید گفت قبلا هم آپارتاید علیه زنان ایران قانونی و شرعی بود و دقیقا به همین دلیل است که ما سالهاست ‌ فریاد می‌زنیم نظم جهانی باید مفهوم آپارتاید جنسیتی را در خود بگنجاند و جمهوری اسلامی و طالبان را ذیل آن قرار دهد. جمهوری اسلامی پیش از این هم نظام آپارتاید جنسیتی را قانونی و ساختارمند کرده بود فقط شبکه‌های اجتماعی و دوربین‌هایی که شده است اسلحه‌ی زنان، حالا این خشونت‌های سیستماتیک را علنی‌تر و زنان را متحدتر کرده است. این دیگر فقط آپارتاید جنسیتی نیست، ابن برده‌داری اسلامی و بسیج گسترده مردسالاری اجتماعی به سوی زنان است که می‌تواند در صورت دست کم گرفته شدن این طرح، خطرات وحشتناکی بیافریند. این قانون جدید حجاب فقط توهین به زنان ایرانی نیست بلکه توهین به زنان و مردان آزادی‌خواهی است که نمی‌خواهند برده و مطیع چنین حکومت واپسگرایی باشند. با اتحاد و‌ همبستگی در برابر این جنگ تمام‌عیار علیه زنان می‌ایستیم. #زن_زندگى_آزادى‌

Masih Alinejad

53,051 Aufrufe • vor 1 Jahr

فردی که پس از رکورد بزرگترین دزدی جهان، غارت یک کشور به مبلغ ۷ میلیارد دلار توسط زنی (مرجان شیخ الاسلام) طمع کرده و با او ازدواج میکند! فردی که یک جاسوس رو به اسم مظلوم و ستم دیده تایید میکنه و بانی غارت ۶۰ میلیون دلار از اموال بلوکه شده میشه(پرونده ی امیر حکمتی در #غرامت_گیت) نمیتونه مدعی ایران د‌وستی و یا دلواپسی باشه! فردی که در پرونده ی غارت ۱۸۰ میلیون دلاری جیسون رضاییان، نقش تعیین کننده داشته! اینان نه در عمق رفتار خود که در لایه های ابتدایی نیت شان محافظ و مراقب جمهوری اسلامی هستند. بحث ما، مهدی خلجی نیست، بحث بر سر تفکری است که عملا هیچ تضادی با جمهوری اسلامی ندارند، به سهمی که گرفته اند راضی هستند و مسئولیتشان ایجاد مانع در برابر خواست حقیقی ملتی است که نیم قرن ستم دیده و حالا خواهان برکناری جمهوری اسلامی است اما این تفکر #پهلوی_ستیز نهایت تلاشش را میکند! پیش داوری میکنند، بر اساس ترشحات و پیش فرضهای معلول و مغرضانه ی شان تصمیم به فرضیه ای قابل باور چیده و بر اساس آن استدلال میکنند. قومی پر تعداد که صادر و توسط رسانه ها قادر شدند که با پهلوی بجنگند و بر اساس مفروضاتشان سم پاشی کنند، حرف اخر او بسیار مهم است: اقای پهلوی خطرناک تر از جمهوری اسلامی است!!! در این جمله توجیه کشتار #۸و۹ژانویه (۱۸ و۱۹ دیماه) موج میزند که رژیم هرچه بکشد تا پهلوی بر سر کار نیاید، ملالی نیست! تصور کنید که این فرد چه دشمنی به ایران است، چه نقشه ی شومی برای ایران چیده که چنین مزخرفی را که نه تنها هیچکس در تاریخ به زبان نیاورده، بلکه رژیم هم از بیانش پرهیز نموده را در برنامه ی یکی مثل از تبار خودشان مطرح میکنه. او فرزند یک اخوند و خود روحانی معممی بوده که بزرگترین خطر برای ایرانند، ایران را خالی از ۹ میلیون سکنه کرده اند و اما ندای «ای دزد، ای دزد» سر میدهند! #پسرعاقل_نوح

فردی که پس از رکورد بزرگترین دزدی جهان، غارت یک کشور به مبلغ ۷ میلیارد دلار توسط زنی (مرجان شیخ الاسلام) طمع کرده و با او ازدواج میکند! فردی که یک جاسوس رو به اسم مظلوم و ستم دیده تایید میکنه و بانی غارت ۶۰ میلیون دلار از اموال بلوکه شده میشه(پرونده ی امیر حکمتی در #غرامت_گیت) نمیتونه مدعی ایران د‌وستی و یا دلواپسی باشه! فردی که در پرونده ی غارت ۱۸۰ میلیون دلاری جیسون رضاییان، نقش تعیین کننده داشته! اینان نه در عمق رفتار خود که در لایه های ابتدایی نیت شان محافظ و مراقب جمهوری اسلامی هستند. بحث ما، مهدی خلجی نیست، بحث بر سر تفکری است که عملا هیچ تضادی با جمهوری اسلامی ندارند، به سهمی که گرفته اند راضی هستند و مسئولیتشان ایجاد مانع در برابر خواست حقیقی ملتی است که نیم قرن ستم دیده و حالا خواهان برکناری جمهوری اسلامی است اما این تفکر #پهلوی_ستیز نهایت تلاشش را میکند! پیش داوری میکنند، بر اساس ترشحات و پیش فرضهای معلول و مغرضانه ی شان تصمیم به فرضیه ای قابل باور چیده و بر اساس آن استدلال میکنند. قومی پر تعداد که صادر و توسط رسانه ها قادر شدند که با پهلوی بجنگند و بر اساس مفروضاتشان سم پاشی کنند، حرف اخر او بسیار مهم است: اقای پهلوی خطرناک تر از جمهوری اسلامی است!!! در این جمله توجیه کشتار #۸و۹ژانویه (۱۸ و۱۹ دیماه) موج میزند که رژیم هرچه بکشد تا پهلوی بر سر کار نیاید، ملالی نیست! تصور کنید که این فرد چه دشمنی به ایران است، چه نقشه ی شومی برای ایران چیده که چنین مزخرفی را که نه تنها هیچکس در تاریخ به زبان نیاورده، بلکه رژیم هم از بیانش پرهیز نموده را در برنامه ی یکی مثل از تبار خودشان مطرح میکنه. او فرزند یک اخوند و خود روحانی معممی بوده که بزرگترین خطر برای ایرانند، ایران را خالی از ۹ میلیون سکنه کرده اند و اما ندای «ای دزد، ای دزد» سر میدهند! #پسرعاقل_نوح

پسر عاقل نوح

42,814 Aufrufe • vor 1 Monat

جعل تاریخ به نام ملت‌ها آریا کنگرلو ( سلطنت‌طلب افراطی) در برنامه‌ای در بی‌بی‌سی فارسی مدعی شده است که «صلاح‌الدین ایوبی، کورد ایرانی‌ای بود که ایران را نجات داد» و هم‌زمان گفته «ما در ایران اتنیک نداریم، چون اتنیک یعنی اقلیت». این دو جمله به‌خوبی منطق فکری یک جریان بیمار را برملا می‌کند: تحریف تاریخ برای جعل هویت، و انکار واقعیت برای حذف ملت‌ها صلاح‌الدین ایوبی نه «ایرانی» بود و نه در هیچ مقطع تاریخی نقشی در «نجات ایران» داشت. او در تکریت زاده شد، در شام و مصر حکومت کرد، و همه‌ی نبردهایش در چارچوب جنگ‌های صلیبی بود، جنگ‌هایی که هیچ ارتباطی با ایران نداشتند. اما ریشه‌ی این دروغ در همان طرز فکری است که می‌گوید: «در ایران اتنیک نداریم». در حالی که در زبان علمی و سیاسی، اتنیک (ethnic) به‌معنای گروه ملی دارای زبان، فرهنگ و هویت تاریخی مشخص است، نه «اقلیت». وقتی کسی واژه‌ی «اتنیک» را عمدا به «اقلیت» تقلیل می‌دهد، در واقع می‌خواهد تنوع ملی و زبانی را از بُعد سیاسی و تاریخی تهی کند، تا بتواند آن را در گفتمان واحد، فارس‌محور و مرکزگرا حل کند. این همان منطق خطرناکی است که قرن‌هاست ملت‌های غیرفارس را در ایران به حاشیه رانده، و حالا با جعل‌هایی از جنس «صلاح‌الدین کورد ایرانی» یا «اتنیک نداریم»، می‌خواهند حتی زبانِ نام‌گذاری و حق گفت‌وگو درباره‌ی هویت را هم مصادره کنند. هدف از چنین تحریف‌هایی نه بازخوانی تاریخ، بلکه استفاده‌ی ابزاری از چهره‌های تاریخی برای مشروعیت‌بخشی به ایدئولوژی‌های مرکزگرا و ملت‌ستیز است. در این نوع روایت‌ها، چهره‌های کورد، عرب یا ترک به‌جای آن‌که در بستر واقعی خود تحلیل شوند، به‌زور در قالب «قهرمانان ایرانی» جا زده می‌شوند تا هویت مستقل ملت‌ها نادیده گرفته شود. ادعای کنگرلو در امتداد همان گفتمان تحریف‌گر است که از یک‌سو کورد بودن را انکار می‌کند و از سوی دیگر با چسباندن همه‌ی شخصیت‌های تاریخی به نام «ایران»، می‌کوشد تاریخ منطقه را در مالکیت ناسیونالیسم شیعی و سلطنت‌طلب درآورد.

جعل تاریخ به نام ملت‌ها آریا کنگرلو ( سلطنت‌طلب افراطی) در برنامه‌ای در بی‌بی‌سی فارسی مدعی شده است که «صلاح‌الدین ایوبی، کورد ایرانی‌ای بود که ایران را نجات داد» و هم‌زمان گفته «ما در ایران اتنیک نداریم، چون اتنیک یعنی اقلیت». این دو جمله به‌خوبی منطق فکری یک جریان بیمار را برملا می‌کند: تحریف تاریخ برای جعل هویت، و انکار واقعیت برای حذف ملت‌ها صلاح‌الدین ایوبی نه «ایرانی» بود و نه در هیچ مقطع تاریخی نقشی در «نجات ایران» داشت. او در تکریت زاده شد، در شام و مصر حکومت کرد، و همه‌ی نبردهایش در چارچوب جنگ‌های صلیبی بود، جنگ‌هایی که هیچ ارتباطی با ایران نداشتند. اما ریشه‌ی این دروغ در همان طرز فکری است که می‌گوید: «در ایران اتنیک نداریم». در حالی که در زبان علمی و سیاسی، اتنیک (ethnic) به‌معنای گروه ملی دارای زبان، فرهنگ و هویت تاریخی مشخص است، نه «اقلیت». وقتی کسی واژه‌ی «اتنیک» را عمدا به «اقلیت» تقلیل می‌دهد، در واقع می‌خواهد تنوع ملی و زبانی را از بُعد سیاسی و تاریخی تهی کند، تا بتواند آن را در گفتمان واحد، فارس‌محور و مرکزگرا حل کند. این همان منطق خطرناکی است که قرن‌هاست ملت‌های غیرفارس را در ایران به حاشیه رانده، و حالا با جعل‌هایی از جنس «صلاح‌الدین کورد ایرانی» یا «اتنیک نداریم»، می‌خواهند حتی زبانِ نام‌گذاری و حق گفت‌وگو درباره‌ی هویت را هم مصادره کنند. هدف از چنین تحریف‌هایی نه بازخوانی تاریخ، بلکه استفاده‌ی ابزاری از چهره‌های تاریخی برای مشروعیت‌بخشی به ایدئولوژی‌های مرکزگرا و ملت‌ستیز است. در این نوع روایت‌ها، چهره‌های کورد، عرب یا ترک به‌جای آن‌که در بستر واقعی خود تحلیل شوند، به‌زور در قالب «قهرمانان ایرانی» جا زده می‌شوند تا هویت مستقل ملت‌ها نادیده گرفته شود. ادعای کنگرلو در امتداد همان گفتمان تحریف‌گر است که از یک‌سو کورد بودن را انکار می‌کند و از سوی دیگر با چسباندن همه‌ی شخصیت‌های تاریخی به نام «ایران»، می‌کوشد تاریخ منطقه را در مالکیت ناسیونالیسم شیعی و سلطنت‌طلب درآورد.

Mohamad Mohamadi سەرکەو

15,007 Aufrufe • vor 11 Monaten