Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

🔴 نيمه نهايى جام باشگاههاى آسيا؛ یه روز بعد از عاشورای سال ١٣٧٨ استقلال ٤ - داليان ٣ یه نوستالژی دیدنی از فوتبال ایران سال‌هایی که همه مردم از پیروزی تیم‌های ورزشی #ایران در مقابل سایر کشورها خوشحال می‌شدن و ورزش ما هنوز به پروژه‌ها و اختلافات خانمان‌برانداز آلوده...

22,810 views • 2 months ago •via X (Twitter)

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

هم‌میهنان عزیز خارج از کشور، تصویری که شما در گردهمایی‌های «روز جهانی اقدام» در سراسر جهان به نمایش گذاشتید، تصویر واقعی ایران بود؛ تصویری باشکوه از صلح‌جویی، فرهنگ، تمدن، نظم و قانون‌مداری ایرانی؛ در نقطه مقابل تروریسم، عقب‌ماندگی، خشونت، هرج‌ومرج‌طلبی و افراطی‌گری جمهوری اسلامی. در روزها و هفته‌های پیش رو که هم‌میهنان ما در ایران، چشم‌انتظار کمک جهانی هستند، وظیفه ما این است که مطمئن شویم این کمک از راه خواهد رسید. از این رو، پیام شما به سیاستمداران و تصمیم‌گیران کشورهای میزبان‌تان بسیار روشن است: آنها که مانع از کمک‌رسانی به مردم ایران شوند رای و حمایت جامعه بزرگ ایرانیان خارج از کشور را نخواهند داشت، نه امروز و‌ نه در آینده. من از همه شما می‌خواهم که هم‌چنان، نمایندگان شایسته ملت ایران باشید؛ مصمم و استوار، بابرنامه و باوقار، همچون «روز جهانی اقدام» به پیش بروید؛ چشم از هدف اصلی برندارید؛ از رفتارهایی که در شان ملت بزرگ‌ ایران نیست، بپرهیزید؛ و اجازه ندهید حاشیه‌ها و حاشیه‌سازان شما را از پیمودن مسیر پیروزی منحرف کنند. پاینده ایران، رضا پهلوی

Reza Pahlavi

1,081,455 views • 7 months ago

احتمالا این جملات رو از امثال این پفیوز شنیده باشید: «اگه رضاشاه نبود، ایران الان افغانستان بود!» «اگه رضاشاه نبود، مردم هنوز با الاغ رفت‌وآمد می‌کردن!» این روایت، برای بخشی از جامعه که تاریخ رو با چندتا استوری و پست اینستاگرامی، چند مستند و کلیپ از شبکه‌هایی مثل «من‌وتو» و «ایران اینترنشنال» شناخته، طبیعتاً جذاب و باورپذیره. اما مسئله اینجاست که این نگاه، قبل از اینکه تعریف و تمجید از رضاشاه باشه، یه جور توهین به خود ایرانه. چرا؟ چون یه واقعیت خیلی ساده رو نادیده می‌گیره. امروز حتی توی فقیرترین و عقب‌مانده‌ترین کشورهای دنیا هم جاده و آسفالت و راه‌آهن و ابزارهای مدرن زندگی وجود داره. دیگه کسی رو نمی‌بینید که برای رفت‌وآمد روزمره سوار الاغ بشه! بخش بزرگی از فناوری‌ها و مظاهر مدرنیزاسیون، نتیجه تحولات صنعتی جهان در قرن بیستم بود؛ بخشی هم از مسیر گسترش فناوری و صادرات کالاهای صنعتی کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای جهان سوم وارد شد. اینکه این امکانات در دوره رضاشاه در ایران توسعه پیدا کرد، یه واقعیت تاریخی و قابل بررسیه. اما اینکه همه این تغییرات رو تبدیل کنیم به «دستاورد تمدنی رضاشاه»، دیگه یه چیز دیگه‌ست؛ یه شعبده‌ست که بعضی‌ها خیلی راحت از آستینشون درمیارن! اصلاً یه مثال جالب‌تر: وقتی امان‌الله خان در افغانستان در سال ۱۲۹۸ شمسی به قدرت رسید و پروژه مدرنیزاسیون رو شروع کرد، ایران از نظر زیرساخت‌های علمی و تلاش‌هایی که برای نوسازی انجام شده بود، به‌مراتب از افغانستان جلوتر بود. پس جامعه‌ای که رضاشاه تحویل گرفت، اصلاً و ابداً شبیه افغانستان اون دوره نبود. جالب‌تر اینکه با وجود عقب‌ماندگی شدیدتر افغانستان نسبت به ایران در دوره قاجار، بعضی از برنامه‌های نوسازی در افغانستانِ عصر رضاشاه حتی در بعضی حوزه‌ها سریع‌تر از ایران پیش رفت. مثلاً دانشکده پزشکی کابل در سال ۱۳۱۱ افتتاح شد؛ در حالی که دانشکده پزشکی دانشگاه تهران دو سال بعد، یعنی در ۱۳۱۳ تأسیس شد. یا مدارس نوین دخترانه در کابل از سال ۱۳۰۰ شروع به فعالیت کردند. اما یه نکته مهم دیگه هم هست که معمولاً توی این روایت‌ها فراموش می‌شه: رضاشاه در خلأ تاریخی به قدرت نرسید. حداقل نیم قرن قبل از روی کار اومدن او، ایرانی‌ها برای حاکمیت قانون، اصلاحات و توسعه کشور تلاش کرده بودن. رضاشاه حدود نیم قرن بعد از قتل امیرکبیر به قدرت رسید؛ یعنی نیم قرن تلاش و کشمکش گذشته بود تا ایران بتونه مسیر نوسازی‌ای رو که با امیرکبیر شروع شده بود، دوباره زنده کنه. از طرف دیگه، رضاشاه روی میراث عظیم مشروطه هم سوار شد. بنابراین اگر در دوره او اصلاحات و نوسازی‌هایی اتفاق افتاد، نمی‌شه همه‌ش رو به اراده، نبوغ یا شخصیت یک نفر نسبت داد. این تحولات، حاصل سال‌ها مبارزه و تلاش جامعه ایران، میراث اصلاح‌طلبان و مشروطه‌خواهان، و البته شرایط زمانه و موج مدرنیزاسیون جهانی هم بود. تاریخ رو اگر قراره درست بفهمیم، نباید تبدیلش کنیم به داستان «یک قهرمان آمد و ایران را از هیچ ساخت». ایران قبل از رضاشاه هم جامعه، تاریخ، اندیشه، دانش و تلاش برای اصلاح داشت.

راوی

39,591 views • 25 days ago

ملت عزیز ایران، هم‌وطنان شجاعم، شما در دو هفته گذشته بویژه در چهار روز اخیر با تظاهرات میلیونی، پایه‌های رژیم نامشروع جمهوری اسلامی را به لرزه در آورده‌اید. اینک، با اتکا به پاسخ میلیونی شما به فراخوان‌های روزهای گذشته، و با مشروعیت و مقبولیتی که از شما دریافت کرده‌ام، مرحله دیگری از خیزش ملی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و باز‌پس‌گیری ایرانِ عزیز را اعلام می‌کنم. ۱. در داخل ایران، علاوه بر تسخیر و حفظ خیابان‌های مرکزی شهرها، تمام نهادها و دستگاه‌هایی که مسئول تبلیغات دروغین رژیم و قطع ارتباطات هستند، اهداف مشروع به حساب می‌آیند. کارکنان دستگاه‌های دولتی، و نیروهای مسلح و انتظامی فرصت دارند به مردم بپیوندند و یاور ملت باشند، یا اینکه هم‌دستی با قاتلان ملت را انتخاب کنند و ننگ و نفرین ابدی ملت را برای خود بخرند. ۲. در خارج از ایران، تمامی سفارت‌خانه‌ها و کنسولگری‌های ایران، متعلق به ملت ایران است، و زمان آن رسیده که به جای پرچم ننگین جمهوری اسلامی، با پرچم ملی ایران مزین شود. ما در آستانه بازپس‌گیری ایران عزیز از جمهوری اسلامی هستیم. خامنه‌ای و رژیمش، چندین ضربه سنگین از شما خورده‌اند و نباید به آنها مهلت تنفس دوباره بدهیم. رژیم با کمبود جدی نیروی سرکوب روبرو است و افزایش تیراندازی به سوی مردم، نه از سرِ اقتدار، بلکه ناشی از کمبود مزدور، و ترس از فروپاشی و سقوط سریعتر است. ما اجازه نخواهیم داد که این جانیان، خون جوانان ما را بیش از این بر زمین بریزند. ما به آنها فرصت نخواهیم داد. ما به عقب باز نمی‌گردیم. آزادی ایران نزدیک است. خون‌های به‌زمین‌ریخته‌شده‌ی فرزندان جاویدنام ایران، هدایتگر ما به سوی پیروزی است. ما تنها نیستیم. کمک‌های جهانی نیز به‌زودی می‌رسد. منتظر پیام‌های بعدی من باشید. ما به‌زودی ایران عزیز را از جمهوری اسلامی پس خواهیم گرفت و در همه جای ایران، جشن آزادی و پیروزی را برپا خواهیم کرد.

Reza Pahlavi

4,184,144 views • 8 months ago

هم‌میهنانم، امروز، سال خود را در میانه‌ی نبردی میهنی با جمهوری اسلامی انیرانی، و با یاد همه فرزندان دلاور و جاویدنام ایران، نو می‌کنیم. سالی که گذشت، سال سازماندهی برای اقدام نهایی بود؛ سال شکوه همبستگی ملی، شجاعت‌های کم‌نظیر، و فداکاری‌های بزرگ؛ سالی که ما را یک گام بلند به پیروزی نهایی نزدیک‌تر کرد؛ سالی که نشان داد عزم ملت ایران برای ساختن آینده‌ای آزاد و آباد، استوارتر از همیشه است. در سالی که گذشت، ضحاک زمانه کشته شد و پاسدارانش هنوز نتوانسته‌اند او را در خاک کنند. در سالی که پیش روست، ما با هم این رژیم ضحاکی را برای همیشه در خاک خواهیم کرد. ایران ما در سال گذشته، ده‌ها هزار تن از بهترین فرزندانش را در نبرد با این رژیم ضحاکی از دست داد. به روان پاک‌‌شان درود می‌فرستیم، در کنار خانواده‌های‌شان می‌ایستیم، و با آن جان‌های دلیر، و با یکدیگر، پیمان می‌بندیم که سال نو را به سال پیروزی انقلاب شیرو‌خورشید ایران بدل کنیم. در این لحظات آغازین سال، دل‌های‌مان را روشن‌تر، و اتحادمان را محکم‌تر می‌کنیم، و با گام‌هایی استوارتر به سوی ایران آزاد و آباد پیش می‌رویم. نوروزتان پیروز! پاینده ایران!

Reza Pahlavi

1,525,178 views • 6 months ago

حسین مصطفوی، معروف به Mr Most سالهاست که در تورنتوی کانادا زندگی می‌کنه، شرکت Real Estate داشت و حدوداً ۳۵ تا خونه در تورنتو و بیشتر در محدوده‌ی یانگ و فینچ تا یانگ و شپرد، به اسمش هست. احتمالاً خیلی از کسایی که توی تورنتو زندگی می‌کنن تابلوهاشو دیدن. ولی مدتیه که پرونده‌ی خونه‌هاش یکی‌ یکی داره میره دادگاه و تا الان هم حداقل سه تا از خونه‌هاشو از دست داده. دلیلش هم این بوده که وام‌های بانکی مربوط به اون املاک پرداخت نشده و بانک‌ها و موسسات مالی مجبور شدن برای گرفتن پولشون برن دادگاه. احتمالاً این روند ادامه خواهد داشت و ایشون به احتمال زیاد، املاک بیشتری رو در آینده‌ی نه چندان دور از دست خواهد داد. چند سال پیش هم Real Estate License رو از دست داد. ماجرا هم مربوط به حساب Trust شرکت Real Estate بود، همون حسابی که پول معامله‌ی خریدار و فروشنده موقتاً اونجا نگهداری میشه و باید در موعد مقرر به طرف مربوطه پرداخت بشه. طبق پرونده‌ای که درباره‌ش مطرح شده بود، پول در موعد مقرر پرداخت نشد، ازش شکایت شد و در نهایت License رو از دست داد. حالا چیزی که همیشه برای من سئوال بود اینه که چطوری میشه یه آدم با این همه خونه و ملک، دونه‌دونه اینا رو از دست بده؟! واقعاً از دست دادن این همه ملک خودش یه هنری می‌خواد که کار هر کسی نیست. حتی به نقل از یکی از دوستانی که سازنده‌ی ملک در تورنتو هست، حسین مصطفوی بهش گفته بود که احتمالاً تا آخر سال به ایران برخواهد گشت. از طرف دیگه، ایشون برای مراسم چال کردن لاشه‌ی #موشعلی (#درمانده) به ایران رفته بوده و در این مراسم شرکت کرده، همون‌طور که توی این ویدئو هم می‌بینید. حالا تازه متوجه میشم که چجوری اون همه پول و سرمایه داره از بین میره و چرا می‌خواد به ایران برگرده.

 Amir 𓃬☼

33,938 views • 17 days ago

در حالی که گل سوم الجزایر مقابل اتریش در دقیقه ۳+۹۰ امیدهای صعود تیم ملی ایران به مرحله یک‌سی‌ودوم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را زنده کرده بود، مجریان برنامه صداوسیما با ابراز خوشحالی، از نتیجه این مسابقه استقبال کردند و با تشکر از تیم ملی الجزایر، از صعود ایران و دیدار احتمالی با سوییس در مرحله بعد سخن گفتند. اما این خوشحالی تنها چند دقیقه دوام داشت. اتریش در دقیقه ۶+۹۰ با گل ساشا کالاژدیچ بازی را ۳ بر ۳ مساوی کرد؛ نتیجه‌ای که معادلات جدول گروه J را تغییر داد و باعث شد الجزایر با ۶ امتیاز به‌عنوان تیم دوم راهی مرحله حذفی شود، اتریش با ۳ امتیاز سوم شود و تیم ملی ایران با توجه به سایر نتایج، از جمله پیروزی ۳ بر ۱ کنگو مقابل ازبکستان و برتری ۲ بر ۱ کرواسی برابر غنا، از صعود به مرحله یک‌سی‌ودوم نهایی بازبماند. ویدیوی واکنش مجریان صداوسیما که ابتدا با اطمینان از صعود ایران ابراز خوشحالی می‌کنند و تنها دقایقی بعد با گل تساوی اتریش غافلگیر می‌شوند، به‌طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شده است.

independentpersian

28,490 views • 3 months ago