چرا بعضیا از بچه بدشون نمیاد اما نمی‌خوان بچه‌دار بشن:

خیلی ها هم «فرزنداوری» رو اخلاقی نمیدونن! و بدلیل اینکه توجیه اخلاقی ندارن واسش اینکار رو نمیکنن. (توجه: من اینجا از این موضوع حمایت نمیکنم! صرفا دارم میگم دلایل دیگه ای هم داره). مثلا کتاب «هرگز نبودن بهتر است»:

نبود آینده و زیر ساخت و منابع کافی برای نسل های بعدی به ویژه در خاور میانه مخصوصا ایران

البته این شاید دلیل درصد کمی باشه ولی محکم‌تر از دلایل دیگه‌س. به طور کل بنظرم خیلی خوبه که بیشتر بشه این تفکر

من یه بار به یه تراپیستم ۷ تا دلیل گفتم. فک کنم لیستش توی نت‌هام باشه. و موافقم اینا می‌تونه مهم‌ترین‌ها باشه. مخصوصاً که خیلیاش ناخودآگاه هست و شخص ممکنه تا قبل از دیدن مطالب این شکلی ندونه این بازدارندگی‌ها از کجاش داره میاد دقیقاً.

دلیل من با وجود اینکه خیلی با بچه ها خوب ارتباط میگیرم و دوستشون دارم اینه که شاید این خودخواهی باشه که یه موجود رو بدنیا بیاریم ولی زندگی رو دوست نداشته باشه، مطمئنا خیلی جاها کم بیاره و بگه کاش بدنیا نیومده بودم یا آرزوی مرگ کنه! اونموقع ما مسئولیم و جواب قانع‌کننده‌ای نداریم

برای من این دلیل خوبیه تا چرخه‌ی معیوب رو قطع کنم و بچه‌هایی بدون اون تروماها داشته باشم.

These pics are so hot 🔥🔥🔥🔥

آخی🥲خب حق دارن، من دقیقا بعد از بچه‌ دار شدن همچین حسایی رو تجربه کردم، مراقبت از دیگری به بهای از دست رفتن آزادی شخصی

دقیق. تازه خیلی از شغل هایی که این ویژگی ها رو می‌طلبید هم دوست داریم ولی مجبوریم انتخابشون نکنیم.

من دوست ندارم بچم چیزهایی ک من تحمل کردم و تحمل کنه.. نمیخوام مثل من بشه... برای همین نمیخوام بچه دار شم.. ولی عاشقه بچه هام