Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

کاش میگفت چیشد که تصمیم گرفت این‌ جوری‌ گند بزنه تو هیبت CLS 😑

capiitan1's profile picture

کاپیتان

11,354 subscribers

31,610 просмотров • 8 месяцев назад •via X (Twitter)

LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

یه بار هم دیوید گیلمور ۸ سال پیش تصمیم گرفت که سولوی comfortably numb رو تو کنسرت ایتالیا اینطوری بزنه و حجت رو تمام کنه که دیگه بهتر از این سولوی گیتار برقی اصولا امکانپذیر نیست🙌
4:16

یه بار هم دیوید گیلمور ۸ سال پیش تصمیم گرفت که سولوی comfortably numb رو تو کنسرت ایتالیا اینطوری بزنه و حجت رو تمام کنه که دیگه بهتر از این سولوی گیتار برقی اصولا امکانپذیر نیست🙌

جان اسمیت

79,629 просмотров • 1 год назад

حس می کنم یک اسلحه پیشونیمو نشونه گرفته، کمتر از یک ثانیه طول میکشه ولی تو اون یک ثانیه فقط دارم به این فکر می کنم که کاش یک جوری بزنه که #مردم صدای شلیک رو نشنون صدای شلیک بدجوری می ترسونتشون. زندگی کردن تو وحشت حقشون نیست، قرار بود جنگیدن فقط سهم ما باشه اصلا کاش وقتی بزنه که وسط #خلیج_فارس باشم یا #خزر یا یه جایی که تو بیشتر از همیشه باهام بودی بزنه و همه این کابوسا رو تموم کنه فقط خیالم راحت باشه که همه تو خیابونها دارن راحت قدم می زنند و می گن و می خندن، اون وقته که دیگه منم آروم میشم یک دل سیر بغلت می کنم و راحت تو دلت می‌خوابم .
0:51

Sensitive content

حس می کنم یک اسلحه پیشونیمو نشونه گرفته، کمتر از یک ثانیه طول میکشه ولی تو اون یک ثانیه فقط دارم به این فکر می کنم که کاش یک جوری بزنه که #مردم صدای شلیک رو نشنون صدای شلیک بدجوری می ترسونتشون. زندگی کردن تو وحشت حقشون نیست، قرار بود جنگیدن فقط سهم ما باشه اصلا کاش وقتی بزنه که وسط #خلیج_فارس باشم یا #خزر یا یه جایی که تو بیشتر از همیشه باهام بودی بزنه و همه این کابوسا رو تموم کنه فقط خیالم راحت باشه که همه تو خیابونها دارن راحت قدم می زنند و می گن و می خندن، اون وقته که دیگه منم آروم میشم یک دل سیر بغلت می کنم و راحت تو دلت می‌خوابم .

امیر تنها 🇮🇷

52,055 просмотров • 1 год назад

اعصاب نداری نبین به خدا ظلمه این ابر نابغه نظامی و اجرایی بشینه رو این صندلی با رسایی ونقدعلی سروکله بزنه🤦 قوانینی که قول داد روتصویب کرده تنقیح قوانین روهم داره به سرانجام میرسونه کاش میشد تو مجلس نمونه هر چند که همین الان هم داره تو چند زمینه ایفای نقش میکنه #قالیباف
2:10

اعصاب نداری نبین به خدا ظلمه این ابر نابغه نظامی و اجرایی بشینه رو این صندلی با رسایی ونقدعلی سروکله بزنه🤦 قوانینی که قول داد روتصویب کرده تنقیح قوانین روهم داره به سرانجام میرسونه کاش میشد تو مجلس نمونه هر چند که همین الان هم داره تو چند زمینه ایفای نقش میکنه #قالیباف

بچه رزمنده/baran

53,933 просмотров • 1 месяц назад

واقعا در نسل جدید ادب و تربیت و احترام به بزرگتر خیلی کمتر دیده میشه😑 عمده دلیلش هم پررو کردنشون توسط پدرمادر و کلیپای دابسمشه که تو بستر شوخی ادب نسل جدید رو گرفت...! مادر پدرا بچتونو بی‌ادب و پررو ول نکنین تو اجتماع لطفا🙏🏻 #ادب_مرد_به_از_دولت_اوست
0:43

واقعا در نسل جدید ادب و تربیت و احترام به بزرگتر خیلی کمتر دیده میشه😑 عمده دلیلش هم پررو کردنشون توسط پدرمادر و کلیپای دابسمشه که تو بستر شوخی ادب نسل جدید رو گرفت...! مادر پدرا بچتونو بی‌ادب و پررو ول نکنین تو اجتماع لطفا🙏🏻 #ادب_مرد_به_از_دولت_اوست

زینبــــ‌ـ فـربـودی✍🏻🟩☫🟥

122,751 просмотров • 10 месяцев назад

اندیشمند بازی خوان تحلیل گر سیاسی عالیجناب مانوک خدابخشیان که مثل بسیاری از وطن پرستان همچون فریدون فرخزاد،رضا فاضلی که دیگر در پیش ما نیستند از صفر تا صد ج.ا و طرفدارانش گفتند حال باید تصمیم گرفت و وارد عمل شد از تو حرکت از خدا برکت باید (همه) بخواهید تا #ایران آزاد بشود .
2:17

اندیشمند بازی خوان تحلیل گر سیاسی عالیجناب مانوک خدابخشیان که مثل بسیاری از وطن پرستان همچون فریدون فرخزاد،رضا فاضلی که دیگر در پیش ما نیستند از صفر تا صد ج.ا و طرفدارانش گفتند حال باید تصمیم گرفت و وارد عمل شد از تو حرکت از خدا برکت باید (همه) بخواهید تا #ایران آزاد بشود .

Javid

12,654 просмотров • 1 год назад

امروز تو پلیس آگاهی،روبه‌روی یک دزد میانسال نشستم! کارگر قدیمی عینک‌سازی که دستفروشی هم کرده. از وقتی زنش طلاق گرفت،معتاد شد و دزد! متهم میگه چون سابقه دار بوده بهش کار نمی دادن، برای همین تصمیم گرفته دزدی کنه! بعضی پرونده‌ها جرم نیست؛ انگار روایت بن‌بست زندگیه! #حوادث
1:29

امروز تو پلیس آگاهی،روبه‌روی یک دزد میانسال نشستم! کارگر قدیمی عینک‌سازی که دستفروشی هم کرده. از وقتی زنش طلاق گرفت،معتاد شد و دزد! متهم میگه چون سابقه دار بوده بهش کار نمی دادن، برای همین تصمیم گرفته دزدی کنه! بعضی پرونده‌ها جرم نیست؛ انگار روایت بن‌بست زندگیه! #حوادث

ندا خدایاری | خبرنگار

40,858 просмотров • 8 месяцев назад

فکر کنم این اولین بار تو تاریخه که چنین اتفاقی افتاده. دوتا کودک ۷ و ۹ ساله آمریکایی اسلحه‌ی واقعی پر رو تو دست گرفته بودن و از زمین گذاشتنش خود داری کردن و با رسیدن پلیس سعی کردن با پلیس درگیر بشن و به سمت پلیس نشونه گرفتن. پلیس هم تصمیم گرفت با بیرون کشیدن سلاح، خودشو آماده‌ی هر چیزی بکنه و برای ترسوندن اونا چند گلوله شلیک کرد.
1:59

فکر کنم این اولین بار تو تاریخه که چنین اتفاقی افتاده. دوتا کودک ۷ و ۹ ساله آمریکایی اسلحه‌ی واقعی پر رو تو دست گرفته بودن و از زمین گذاشتنش خود داری کردن و با رسیدن پلیس سعی کردن با پلیس درگیر بشن و به سمت پلیس نشونه گرفتن. پلیس هم تصمیم گرفت با بیرون کشیدن سلاح، خودشو آماده‌ی هر چیزی بکنه و برای ترسوندن اونا چند گلوله شلیک کرد.

𝐇𝐢𝐫𝐤𝐚𝐧 (𐂂)

237,048 просмотров • 1 год назад

یه شهر کامل تصمیم گرفت ناپدید بشه. ۳۱ تیر ۱۳۵۸، مردم مریوان خونه‌هاشون رو گذاشتن و رفتن بیرون شهر چادر زدن. نه فرار کردن، نه تسلیم شدن. یه تاکتیک سیاسی زدن که ۲۵۰۰ سال قبلش تو رم باستان جواب داده بود و کاک فوأد شاید بدون اینکه اسمش رو شنیده باشه، دوباره کشفش کرد: قدرت بدون مردم، یه پوسته‌ی خالیه. وقتی هیئت حکومت اومد تو اردوگاه، زنای کُرد جواب دادن: «برگ همین چنارها رو می‌خوریم، اما تن به ذلت نمی‌دیم.» پونزده روز بعد از پیروزی، جهاد خمینی و حمله‌ی سراسری به کُردستان شروع شد. چهل و هفت ساله که تموم نشده؛ چون کُردستان هرگز تسلیم نشد. این قصه‌ایه که تو مدرسه بهت یاد ندادن. کامنت کدوم قصه‌ رو هیچ‌کس تعریف نکرده. #کوچ_مریوان #کاک_فواد
2:59

یه شهر کامل تصمیم گرفت ناپدید بشه. ۳۱ تیر ۱۳۵۸، مردم مریوان خونه‌هاشون رو گذاشتن و رفتن بیرون شهر چادر زدن. نه فرار کردن، نه تسلیم شدن. یه تاکتیک سیاسی زدن که ۲۵۰۰ سال قبلش تو رم باستان جواب داده بود و کاک فوأد شاید بدون اینکه اسمش رو شنیده باشه، دوباره کشفش کرد: قدرت بدون مردم، یه پوسته‌ی خالیه. وقتی هیئت حکومت اومد تو اردوگاه، زنای کُرد جواب دادن: «برگ همین چنارها رو می‌خوریم، اما تن به ذلت نمی‌دیم.» پونزده روز بعد از پیروزی، جهاد خمینی و حمله‌ی سراسری به کُردستان شروع شد. چهل و هفت ساله که تموم نشده؛ چون کُردستان هرگز تسلیم نشد. این قصه‌ایه که تو مدرسه بهت یاد ندادن. کامنت کدوم قصه‌ رو هیچ‌کس تعریف نکرده. #کوچ_مریوان #کاک_فواد

Shahin Modarres

18,945 просмотров • 1 месяц назад

از اینستای خانم رها طلاییان: "سعید جانم اون روز تو سرد خونه تا درو باز کردن تو جلوی در بودی رو زمین، تا دیدمت گفتم این سعید منه، آخ قلبم‌ آتیش گرفت همش میگفتم کی دلش اومد با سعید مهربون و مظلوم من این کارو کنه آخ..اون که آزارش به هیچکس نمی‌رسید، اونروز هرکی که میومد ببینتت منم دنبالش میومدم دوباره ببینمت، به بابام التماس میکردم بابا تورو خدا بریم یه بار دیگه سعید ببینیم...سعی میکردم بقیه جوونایی که کنارت بودنو نبینم همشون مثل تو زیبا بودن پاک بودن مهربون بودن...مسئول سرد خونه دلش برام میسوخت میگفت تو تا شبم بیای من این درو برات باز میکنم اما اینا همش تو ذهنت می‌مونه...وقتی آوردنت جلوی غسالخونه همه آدمایی که اونجا بودن واسه تو زار میزدن سعید...نمیدونم چجوری باید اینو بگم این حسمو وقتی داشتن اون بدن پاکت میشستن همون مسئول سردخانه اومد انگشتراتو گذاشت تو دستم، قلبم اون لحظه مچاله شد سعید جانم، انگار خودت دوست داشتی اونا پیش من باشه...از نبودنت قلبم هزار تیکه شده سعید جانم، تو تا همیشه تو قلب من ماندگاری عزیزم💔🕊🥺 #جاوید_نام_سعید_میرزایی_شیرکوهی #سعید_میرزایی_شیرکوهی #جاوید_نامان_راه_آزادی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم"
0:55

از اینستای خانم رها طلاییان: "سعید جانم اون روز تو سرد خونه تا درو باز کردن تو جلوی در بودی رو زمین، تا دیدمت گفتم این سعید منه، آخ قلبم‌ آتیش گرفت همش میگفتم کی دلش اومد با سعید مهربون و مظلوم من این کارو کنه آخ..اون که آزارش به هیچکس نمی‌رسید، اونروز هرکی که میومد ببینتت منم دنبالش میومدم دوباره ببینمت، به بابام التماس میکردم بابا تورو خدا بریم یه بار دیگه سعید ببینیم...سعی میکردم بقیه جوونایی که کنارت بودنو نبینم همشون مثل تو زیبا بودن پاک بودن مهربون بودن...مسئول سرد خونه دلش برام میسوخت میگفت تو تا شبم بیای من این درو برات باز میکنم اما اینا همش تو ذهنت می‌مونه...وقتی آوردنت جلوی غسالخونه همه آدمایی که اونجا بودن واسه تو زار میزدن سعید...نمیدونم چجوری باید اینو بگم این حسمو وقتی داشتن اون بدن پاکت میشستن همون مسئول سردخانه اومد انگشتراتو گذاشت تو دستم، قلبم اون لحظه مچاله شد سعید جانم، انگار خودت دوست داشتی اونا پیش من باشه...از نبودنت قلبم هزار تیکه شده سعید جانم، تو تا همیشه تو قلب من ماندگاری عزیزم💔🕊🥺 #جاوید_نام_سعید_میرزایی_شیرکوهی #سعید_میرزایی_شیرکوهی #جاوید_نامان_راه_آزادی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم"

Nahid Ghani

21,087 просмотров • 6 месяцев назад

یه چیزی تو دلم مونده که باید بگم. من توی این چهار سال، توی اکثر تجمعات خارج از کشور حاضر بودم. خوب یادمه ۲ سال اول همون «یاران باوفای آقای اعتمادی»بودن که می‌گفتن: هیس هیس! شعار جاوید شاه ندین… پرچم نیارین… عکس شاه رو نیارین… ستاد انتخاباتی درست نکنید! همین خانمی که در ویدیو میبینید که برای اولین بار توسط امیر اعتمادی کنار پادشاه عکس یادگاری گرفت، و همین عکس رو به مبارزین پادشاهی خواه نشون میداد و میگفت «میدونی من کی هستم!» اون روز من بعد از ۹ ساعت رانندگی به عشق پادشاه روبروی ساختمان من و تو اشک شوق میریختم. اون موقع هم به ما انگ مزدور جمهوری اسلامی می‌زدن (مدارک موجوده). امروز هم همون نمایش تکراریه: هیس هیس! اتحادو به هم نزن! تفرقه ننداز! ضد پادشاه! سؤال ساده: شماها انقدر ابلهید که بعد ۴ سال هنوز حتی یاد نگرفتید حربه تازه بسازید؟ یا انقدر تهی هستید که جز همین نوار کهنه چیزی برای پخش ندارید؟ #فرقه_تبهکار
0:45

یه چیزی تو دلم مونده که باید بگم. من توی این چهار سال، توی اکثر تجمعات خارج از کشور حاضر بودم. خوب یادمه ۲ سال اول همون «یاران باوفای آقای اعتمادی»بودن که می‌گفتن: هیس هیس! شعار جاوید شاه ندین… پرچم نیارین… عکس شاه رو نیارین… ستاد انتخاباتی درست نکنید! همین خانمی که در ویدیو میبینید که برای اولین بار توسط امیر اعتمادی کنار پادشاه عکس یادگاری گرفت، و همین عکس رو به مبارزین پادشاهی خواه نشون میداد و میگفت «میدونی من کی هستم!» اون روز من بعد از ۹ ساعت رانندگی به عشق پادشاه روبروی ساختمان من و تو اشک شوق میریختم. اون موقع هم به ما انگ مزدور جمهوری اسلامی می‌زدن (مدارک موجوده). امروز هم همون نمایش تکراریه: هیس هیس! اتحادو به هم نزن! تفرقه ننداز! ضد پادشاه! سؤال ساده: شماها انقدر ابلهید که بعد ۴ سال هنوز حتی یاد نگرفتید حربه تازه بسازید؟ یا انقدر تهی هستید که جز همین نوار کهنه چیزی برای پخش ندارید؟ #فرقه_تبهکار

Behnaz

34,922 просмотров • 1 год назад

من خیلی از زندگی خصوصیم اینجا حرف نمیزنم ولی این مستنده رو دیدم دلم نیومد از مادرم نگم. مادرم سال ۱۳۸۲ زودتر از همه هم سناش تو فامیل گواهی نامه گرفت ولی الان همه هم سناش رانندگی میکنن جز اون. چرا؟ خیلی ذوق رانندگی داشت چند باریم پدرم با منت بردش تمرین رانندگی. همیشه به منو خواهرم میگفت راه بیفتم با ماشین میبرمتون کلاس دیگه با تاکسی نمیریم. یه بار همون اولا پشت ماشین نشست و پدرم غر غر می‌کرد هی میگفت مواظب نیستی حواست نیست فلان... آخرشم زد به در شهرک و اون شد آخرین باری که پدرم بهش اجازه رانندگی داد. بالا بریم پایین بیایم این جامعه رو پدرا و پدربزرگا و مردا برای زنان سخت و ناراحت کننده کردن.
3:12

من خیلی از زندگی خصوصیم اینجا حرف نمیزنم ولی این مستنده رو دیدم دلم نیومد از مادرم نگم. مادرم سال ۱۳۸۲ زودتر از همه هم سناش تو فامیل گواهی نامه گرفت ولی الان همه هم سناش رانندگی میکنن جز اون. چرا؟ خیلی ذوق رانندگی داشت چند باریم پدرم با منت بردش تمرین رانندگی. همیشه به منو خواهرم میگفت راه بیفتم با ماشین میبرمتون کلاس دیگه با تاکسی نمیریم. یه بار همون اولا پشت ماشین نشست و پدرم غر غر می‌کرد هی میگفت مواظب نیستی حواست نیست فلان... آخرشم زد به در شهرک و اون شد آخرین باری که پدرم بهش اجازه رانندگی داد. بالا بریم پایین بیایم این جامعه رو پدرا و پدربزرگا و مردا برای زنان سخت و ناراحت کننده کردن.

آلوووووین

316,072 просмотров • 2 лет назад

آیا نقشه‌ی ایران عوض می‌شه؟ 🗺️ شش شب حمله به جزیره‌های جنوب، و یه جزئیات کوچیک که کمتر کسی جدی گرفت: آمریکا تو حمله به خارک عمداً به تأسیسات نفتی دست نزد. چرا؟ چون کسی خونه‌ای رو که می‌خواد گروش بگیره آتیش نمی‌زنه. بله، آمریکا می‌تونه بگیرتش، سریع هم می‌تونه. ولی از داردانل تا سوئز تا فاو، هیچ قدرتی نتونسته یه گلوگاه رو با نگه داشتن به نتیجه برسونه. گرفتن تاکتیکه، نگه داشتن استراتژیه، و تاریخ با دومی بی‌رحمه. حتی پل‌ها و ریل‌هایی که این روزها می‌سوزن، بیشتر باز نگه داشتن یه گزینه‌ست تا اجرای یه تصمیم. امپراتوری‌ها اومدن و رفتن، جزیره‌ها موندن. آیندهی این آب‌ها رو نه واشنگتن تعیین می‌کنه نه بمب؛ مردمی تعیین می‌کنن که از همه‌ی طوفان‌ها موندگارتر بودن. تنها جایی که قصه فرق می‌کنه، تنب‌ها و ابوموساست. اون روایت قسمت بعده. سناریوی خودت رو بنویس 👇🏻
2:59

آیا نقشه‌ی ایران عوض می‌شه؟ 🗺️ شش شب حمله به جزیره‌های جنوب، و یه جزئیات کوچیک که کمتر کسی جدی گرفت: آمریکا تو حمله به خارک عمداً به تأسیسات نفتی دست نزد. چرا؟ چون کسی خونه‌ای رو که می‌خواد گروش بگیره آتیش نمی‌زنه. بله، آمریکا می‌تونه بگیرتش، سریع هم می‌تونه. ولی از داردانل تا سوئز تا فاو، هیچ قدرتی نتونسته یه گلوگاه رو با نگه داشتن به نتیجه برسونه. گرفتن تاکتیکه، نگه داشتن استراتژیه، و تاریخ با دومی بی‌رحمه. حتی پل‌ها و ریل‌هایی که این روزها می‌سوزن، بیشتر باز نگه داشتن یه گزینه‌ست تا اجرای یه تصمیم. امپراتوری‌ها اومدن و رفتن، جزیره‌ها موندن. آیندهی این آب‌ها رو نه واشنگتن تعیین می‌کنه نه بمب؛ مردمی تعیین می‌کنن که از همه‌ی طوفان‌ها موندگارتر بودن. تنها جایی که قصه فرق می‌کنه، تنب‌ها و ابوموساست. اون روایت قسمت بعده. سناریوی خودت رو بنویس 👇🏻

Shahin Modarres

58,839 просмотров • 1 месяц назад

پسا پنج روز جنگ؛ فرمانده لوای اول پیاده طالبان به ملا جمعه: عاقلانه تصمیم بگیر در غیر آن هزاران تن کشته خواهد شد عبدالرحمان خادم فرمانده لوای اول پیاده طالبان در بدخشان، دکه از سوی وزارت دفاع این گروه که به جنگ با ملا جمعه خان فاتح به نسی اعزام شده، در یک نقطه مرتفع از کوه‌های مشرف بر مواضع جمعه خان فاتح خطاب به او می‌گوید که تصمیم عاقلانه بگیرد و کوشش کند که جنگ صورت نگیرد، زیرا به گفته وی هزاران تن کشته خواهد شد. این فرمانده طالبان که خود نیز از فرماندهان تاجیک‌تبار بدخشانی طالبان است، خطاب به جمعه خان فاتح می‌گوید: «درست است که مشکلات داری، خفه هستی، خسته هستی، ولی بازهم بسیار دقیق باش که مشکلات از این بیشتر خلق نشود. امیدوارم که تفنگ ما در برابر همدیگر فیر نشود. درست است که یک مقدار خون ریخته شده است.» فرمانده لوای پیاده طالبان در بدخشان، در ادامه خطاب به جمعه خان فاتح می‌گوید: «از تو خواهش ما این است که از غرورت برگرد. وقتی تفنگ‌ها در برابر هم قرار گرفت، باز خاموش کردن شعله جنگ مشکل است.» او بار دیگر بر حل مشکل از راه مسالمت‌آمیز تاکید می‌کند و می‌گوید که بزرگان طالبان بر حل مسالمت‌آمیز وضعیت تاکید دارند. این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که در پنج روز گذشته طالبان از آسمان و زمین تلاش کردند نسی را از کنترول ملا جمعه خارج کنند، اما موفق نشدند. #آماج_نیوز
3:44

پسا پنج روز جنگ؛ فرمانده لوای اول پیاده طالبان به ملا جمعه: عاقلانه تصمیم بگیر در غیر آن هزاران تن کشته خواهد شد عبدالرحمان خادم فرمانده لوای اول پیاده طالبان در بدخشان، دکه از سوی وزارت دفاع این گروه که به جنگ با ملا جمعه خان فاتح به نسی اعزام شده، در یک نقطه مرتفع از کوه‌های مشرف بر مواضع جمعه خان فاتح خطاب به او می‌گوید که تصمیم عاقلانه بگیرد و کوشش کند که جنگ صورت نگیرد، زیرا به گفته وی هزاران تن کشته خواهد شد. این فرمانده طالبان که خود نیز از فرماندهان تاجیک‌تبار بدخشانی طالبان است، خطاب به جمعه خان فاتح می‌گوید: «درست است که مشکلات داری، خفه هستی، خسته هستی، ولی بازهم بسیار دقیق باش که مشکلات از این بیشتر خلق نشود. امیدوارم که تفنگ ما در برابر همدیگر فیر نشود. درست است که یک مقدار خون ریخته شده است.» فرمانده لوای پیاده طالبان در بدخشان، در ادامه خطاب به جمعه خان فاتح می‌گوید: «از تو خواهش ما این است که از غرورت برگرد. وقتی تفنگ‌ها در برابر هم قرار گرفت، باز خاموش کردن شعله جنگ مشکل است.» او بار دیگر بر حل مشکل از راه مسالمت‌آمیز تاکید می‌کند و می‌گوید که بزرگان طالبان بر حل مسالمت‌آمیز وضعیت تاکید دارند. این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که در پنج روز گذشته طالبان از آسمان و زمین تلاش کردند نسی را از کنترول ملا جمعه خارج کنند، اما موفق نشدند. #آماج_نیوز

Aamaj News

32,163 просмотров • 13 дней назад

آقای قالیباف میگه پدیده‌ی «خیابان» تدبیر ایشون بوده، برای بعد از اعلام خبر شهادت رهبر شهید! بگذریم از اینکه خیلی از میادین از شب قبل توسط مردم و مسجدی‌ها شکل گرفت و هماهنگی‌های خودجوش مردمی تو گروه‌های مجازی برای حضور تو خیابون از همون ۹ اسفند استارت خورد؛ ولی بر فرض که تصمیم شما بوده؛ سیاستمدار زبده در موقعیت تقابل با دشمن، حتی طراحی خودش رو هم به پای مردم میذاره و برای خودش پشتوانه مردمی میسازه اما سیاستمدار ما، برعکس، یه حرکت کاملاً مردمی و یه پدیده‌ی اجتماعی عمیق و مؤثر در صحنه‌ی جنگ رو هم تا سطح یه تدبیر امنیتی تقلیل میده تا کارنامه و گزارش عملکرد مطلوبی برای مسئولین بسازه! تأسف‌آوره…
1:07

آقای قالیباف میگه پدیده‌ی «خیابان» تدبیر ایشون بوده، برای بعد از اعلام خبر شهادت رهبر شهید! بگذریم از اینکه خیلی از میادین از شب قبل توسط مردم و مسجدی‌ها شکل گرفت و هماهنگی‌های خودجوش مردمی تو گروه‌های مجازی برای حضور تو خیابون از همون ۹ اسفند استارت خورد؛ ولی بر فرض که تصمیم شما بوده؛ سیاستمدار زبده در موقعیت تقابل با دشمن، حتی طراحی خودش رو هم به پای مردم میذاره و برای خودش پشتوانه مردمی میسازه اما سیاستمدار ما، برعکس، یه حرکت کاملاً مردمی و یه پدیده‌ی اجتماعی عمیق و مؤثر در صحنه‌ی جنگ رو هم تا سطح یه تدبیر امنیتی تقلیل میده تا کارنامه و گزارش عملکرد مطلوبی برای مسئولین بسازه! تأسف‌آوره…

Milad Goodarzi | میلاد گودرزی

58,642 просмотров • 27 дней назад

ماجرای تهدید من به مرگ رادین: «آلبرت، اگه تو یه کوچه‌ی خلوت بن‌بست، پهلوت گرم شد، بدون کارِ من بوده.» سیاوش ناس: «تو بلژیک چند هزار تا ایرانی داریم؟ از این چند هزار تا چند درصدشون مرد هستن؟ از این مردها چند درصدشون تو رِنج سنی آلبرت هستن؟ چند تا از این‌ها که تو رنج آلبرت هستن، صداشون شبیه آلبرته؟ بلژیک خیلی کوچیکه؛ یعنی پیدا کردنت اصلاً هیچ کاری نداره. شما فکر می‌کنین پادشاهی‌خواه‌ها همه آدم‌های شیکی‌ان؟ خشونت‌پرهیزن؟ درسته، ولی بینشون آدم‌های کثافتی مثل من هم هست. این‌که هنوز نیومدن سراغت، به خاطر اینه که از تو گنده‌ترهاش هستن و اونا که تموم شدن، نوبت به تو می‌رسه.» قضیه از اینجا شروع شد که سیاوش ناس توییتی گذاشته بود: «بزنید تو دهن هر کسی که گفت شاهزاده و نگفت رضاشاه دوم»، که من کوت کردم و نوشتم این با منش شاهزاده رضا پهلوی مغایرت داره. ایشون در مصاحبه‌ای گفته بودن: «اگر شما به دموکراسی اعتقاد دارید، آیا می‌تونید بگید کسی حق ندارد من رو به یک عنوان خاص خطاب بکنه؟» در کتاب زمان انتخاب هم شاهزاده رضا پهلوی گفتند که اگر قراره نقشی نهادی ایفا کنند، مردم از خلال یک رفراندوم در این مورد تصمیم خواهند گرفت و تا پیش از رفراندوم، خواهان نقشی فراجناحی و عامل اتحاد هستند که هیچ ترجیحی برای پادشاهی یا جمهوری، چپ یا راست قائل نیست. ماجرا ادامه داشت و سیاوش توییت گذاشت که «من از مراد ویسی می‌خوام نامزد بشن برای نخست‌وزیری و من به نخست‌وزیری ایشون رأی می‌دم»، و من منشن گذاشتم که در پادشاهی، نخست‌وزیر با رأی مستقیم مردم انتخاب نمی‌شه، بلکه مجلس نخست‌وزیر رو تعیین می‌کنه. بعدها با وینر، که از دوستانشون هست، بحثی داشتم که ادعا می‌کرد مغلطه توهینه. توضیح دادم مغلطه، الگوی خطای استدلاله و نه فحش و ناسزا، و بسیار از احساس ضعف در بحث آشفته و عصبی شد و هوار می‌کشید. از اینجا بود که دیگه به غرور این افراد برخورد و شروع کردن به تهدید به مرگ و تهمت و داستان‌سرایی که آلبرت مجاهده، تجزیه‌طلبه، اصلاح‌طلبه، سپاهیه، به جاویدنام‌ها توهین کرده، به خاندان پهلوی توهین کرده و … حتی به بسیاری از کسانی که در اسپیس‌های من میان پیام دادن که اونجا نرید چون آلبرت مزدوره. چنین رفتارهایی حقیقتاً بسیار شک‌برانگیزه. چطور می‌شه پادشاهی‌خواه باشیم و هیچ نزدیکی‌ای به منش شاهزاده رضا پهلوی نداشته باشیم؟ چطور می‌شه دغدغه این رو نداشته باشیم که رفتارمون به حساب جریان پادشاهی‌خواه نوشته می‌شه؟ یعنی واقعاً صرف این که یکی به یه پادشاهی‌خواه بگه مزدور، همین کافیه که در برابر تهدید به پیدا کردن هویت و تهدید به قتل، سکوت پیشه کنیم؟ خلاصه قماش عجیبی هستن. بسیار عجیب. بیش از این‌که مفید باشن برای جریان ملی‌گرا، مخرب هستن. دیگه قضاوت با شما. #جاویدشاه Siavash Nas 🇮🇷 Pirooz "Let there be Light !" Lion&Sun winner
0:54

ماجرای تهدید من به مرگ رادین: «آلبرت، اگه تو یه کوچه‌ی خلوت بن‌بست، پهلوت گرم شد، بدون کارِ من بوده.» سیاوش ناس: «تو بلژیک چند هزار تا ایرانی داریم؟ از این چند هزار تا چند درصدشون مرد هستن؟ از این مردها چند درصدشون تو رِنج سنی آلبرت هستن؟ چند تا از این‌ها که تو رنج آلبرت هستن، صداشون شبیه آلبرته؟ بلژیک خیلی کوچیکه؛ یعنی پیدا کردنت اصلاً هیچ کاری نداره. شما فکر می‌کنین پادشاهی‌خواه‌ها همه آدم‌های شیکی‌ان؟ خشونت‌پرهیزن؟ درسته، ولی بینشون آدم‌های کثافتی مثل من هم هست. این‌که هنوز نیومدن سراغت، به خاطر اینه که از تو گنده‌ترهاش هستن و اونا که تموم شدن، نوبت به تو می‌رسه.» قضیه از اینجا شروع شد که سیاوش ناس توییتی گذاشته بود: «بزنید تو دهن هر کسی که گفت شاهزاده و نگفت رضاشاه دوم»، که من کوت کردم و نوشتم این با منش شاهزاده رضا پهلوی مغایرت داره. ایشون در مصاحبه‌ای گفته بودن: «اگر شما به دموکراسی اعتقاد دارید، آیا می‌تونید بگید کسی حق ندارد من رو به یک عنوان خاص خطاب بکنه؟» در کتاب زمان انتخاب هم شاهزاده رضا پهلوی گفتند که اگر قراره نقشی نهادی ایفا کنند، مردم از خلال یک رفراندوم در این مورد تصمیم خواهند گرفت و تا پیش از رفراندوم، خواهان نقشی فراجناحی و عامل اتحاد هستند که هیچ ترجیحی برای پادشاهی یا جمهوری، چپ یا راست قائل نیست. ماجرا ادامه داشت و سیاوش توییت گذاشت که «من از مراد ویسی می‌خوام نامزد بشن برای نخست‌وزیری و من به نخست‌وزیری ایشون رأی می‌دم»، و من منشن گذاشتم که در پادشاهی، نخست‌وزیر با رأی مستقیم مردم انتخاب نمی‌شه، بلکه مجلس نخست‌وزیر رو تعیین می‌کنه. بعدها با وینر، که از دوستانشون هست، بحثی داشتم که ادعا می‌کرد مغلطه توهینه. توضیح دادم مغلطه، الگوی خطای استدلاله و نه فحش و ناسزا، و بسیار از احساس ضعف در بحث آشفته و عصبی شد و هوار می‌کشید. از اینجا بود که دیگه به غرور این افراد برخورد و شروع کردن به تهدید به مرگ و تهمت و داستان‌سرایی که آلبرت مجاهده، تجزیه‌طلبه، اصلاح‌طلبه، سپاهیه، به جاویدنام‌ها توهین کرده، به خاندان پهلوی توهین کرده و … حتی به بسیاری از کسانی که در اسپیس‌های من میان پیام دادن که اونجا نرید چون آلبرت مزدوره. چنین رفتارهایی حقیقتاً بسیار شک‌برانگیزه. چطور می‌شه پادشاهی‌خواه باشیم و هیچ نزدیکی‌ای به منش شاهزاده رضا پهلوی نداشته باشیم؟ چطور می‌شه دغدغه این رو نداشته باشیم که رفتارمون به حساب جریان پادشاهی‌خواه نوشته می‌شه؟ یعنی واقعاً صرف این که یکی به یه پادشاهی‌خواه بگه مزدور، همین کافیه که در برابر تهدید به پیدا کردن هویت و تهدید به قتل، سکوت پیشه کنیم؟ خلاصه قماش عجیبی هستن. بسیار عجیب. بیش از این‌که مفید باشن برای جریان ملی‌گرا، مخرب هستن. دیگه قضاوت با شما. #جاویدشاه Siavash Nas 🇮🇷 Pirooz "Let there be Light !" Lion&Sun winner

آلبرت انیشتین

25,546 просмотров • 4 месяцев назад

نوشته: اولین خانه‌ای که خریدم، یک آپارتمان پنجاه‌متریِ قدیمی در خیابان شریعتی بود.خانه‌ای کوچک و پر از رویا. محل کارش حوالی میدان قدس بود و مسیرش تا میدان مینا، هر روز از دلِ شریعتی می‌گذشت آن‌قدر برای خرید خانه زیر بار بدهی رفته که یک سال تمام، هر روز پیاده رفت و برگشت. پیاده‌روی‌هایی که از سرِ اجبار شروع شد، اما کم‌کم شد پناهش.جایی برای فکر کردن، برای زندگی کردن میان ویترین‌ها و آدم‌ها و زرق و برق. از کنار لوسترفروشی‌های قدیمی که رد می‌شده، نورشان روی سنگفرش‌ها می‌ریخت و خیالِ یک خانه روشن را در دلش زنده نگه می‌داشت. از جلوی ساندویچی‌های قدیمی که بوی نان داغ و کالباس و سوسیس تا چند متر آن‌طرف‌تر می‌آمد، از ساختمان پزشکان با آن رفت‌وآمدهای مضطرب، از خانه‌های قدیمی با پنجره‌های بلند و پرده‌های نیمه‌کشیده میان همان روزهای بی‌پولی و خستگی و قدم‌های طولانی، زندگی برایش مسیر دیگری باز کرد. با پسر یکی از همان لوازم‌خانگی‌فروشی‌های قدیمی آشنا شد. مغازه ای که بخشی از حافظه‌ی خیابان شده‌. عشق، درست وسط همان روزهای سخت شکل گرفت آن خانه، خوش‌یمن‌ترین خانه‌ی عمرش شد. خانه را اجاره داد و با همسرش راهی آلمان شد، برای درس خواندن و ساختن آینده‌ای که آن روزها فقط در حد یک آرزو بود. بعدتر برگشت، خانه را فروخت و پولش را برد اروپا. آنجا خانه‌ای بزرگ‌تر خرید، درس خواند، زندگی جلو رفت… اما تکه‌ای از او همین‌جا جا ماند. قلب او هنوز در خیابان شریعتی می‌تپد. جایی میان نورِ لوسترها، بوی ساندویچ‌های قدیمی، صدای درِ مغازه‌ها که باز و بسته می‌شوند، و نگاه رهگذرهایی که هرکدام قصه‌ای دارند. میان همان قدیمی‌های ماندگار؛ لوسترفروشی‌های قدیمیِ حدفاصل میرداماد تا قدس، فروشگاه‌های لوازم‌خانگی که نسل به نسل چرخیده‌اند، ساندویچی‌های قدیمی که هنوز طعمشان تغییر نکرده، رستوران لک‌لک با خاطره‌ی عصرهای شلوغش، کله‌پاچه‌فروشی‌هایی که بوی گندشان خیابان را پر می‌کرد. شریعتی برایش یک جغرافیای زنده از رویا، فقر، تلاش، عشق و شروع است کاش می‌شد وقتی مهاجرت می‌کنی، کشورت را تا بزنی، بگذاری گوشه‌ی چمدانت، و با خودت ببری… کاش می‌شد خیابان شریعتی را، با تمام نورها و صداها و خاطره‌هایش، با خودت ببری. جایی که همه‌چیز هست، جز آن تکه‌ای از تو که برای همیشه، همان‌جا جا مانده است #جنگ #تهران
3:53

نوشته: اولین خانه‌ای که خریدم، یک آپارتمان پنجاه‌متریِ قدیمی در خیابان شریعتی بود.خانه‌ای کوچک و پر از رویا. محل کارش حوالی میدان قدس بود و مسیرش تا میدان مینا، هر روز از دلِ شریعتی می‌گذشت آن‌قدر برای خرید خانه زیر بار بدهی رفته که یک سال تمام، هر روز پیاده رفت و برگشت. پیاده‌روی‌هایی که از سرِ اجبار شروع شد، اما کم‌کم شد پناهش.جایی برای فکر کردن، برای زندگی کردن میان ویترین‌ها و آدم‌ها و زرق و برق. از کنار لوسترفروشی‌های قدیمی که رد می‌شده، نورشان روی سنگفرش‌ها می‌ریخت و خیالِ یک خانه روشن را در دلش زنده نگه می‌داشت. از جلوی ساندویچی‌های قدیمی که بوی نان داغ و کالباس و سوسیس تا چند متر آن‌طرف‌تر می‌آمد، از ساختمان پزشکان با آن رفت‌وآمدهای مضطرب، از خانه‌های قدیمی با پنجره‌های بلند و پرده‌های نیمه‌کشیده میان همان روزهای بی‌پولی و خستگی و قدم‌های طولانی، زندگی برایش مسیر دیگری باز کرد. با پسر یکی از همان لوازم‌خانگی‌فروشی‌های قدیمی آشنا شد. مغازه ای که بخشی از حافظه‌ی خیابان شده‌. عشق، درست وسط همان روزهای سخت شکل گرفت آن خانه، خوش‌یمن‌ترین خانه‌ی عمرش شد. خانه را اجاره داد و با همسرش راهی آلمان شد، برای درس خواندن و ساختن آینده‌ای که آن روزها فقط در حد یک آرزو بود. بعدتر برگشت، خانه را فروخت و پولش را برد اروپا. آنجا خانه‌ای بزرگ‌تر خرید، درس خواند، زندگی جلو رفت… اما تکه‌ای از او همین‌جا جا ماند. قلب او هنوز در خیابان شریعتی می‌تپد. جایی میان نورِ لوسترها، بوی ساندویچ‌های قدیمی، صدای درِ مغازه‌ها که باز و بسته می‌شوند، و نگاه رهگذرهایی که هرکدام قصه‌ای دارند. میان همان قدیمی‌های ماندگار؛ لوسترفروشی‌های قدیمیِ حدفاصل میرداماد تا قدس، فروشگاه‌های لوازم‌خانگی که نسل به نسل چرخیده‌اند، ساندویچی‌های قدیمی که هنوز طعمشان تغییر نکرده، رستوران لک‌لک با خاطره‌ی عصرهای شلوغش، کله‌پاچه‌فروشی‌هایی که بوی گندشان خیابان را پر می‌کرد. شریعتی برایش یک جغرافیای زنده از رویا، فقر، تلاش، عشق و شروع است کاش می‌شد وقتی مهاجرت می‌کنی، کشورت را تا بزنی، بگذاری گوشه‌ی چمدانت، و با خودت ببری… کاش می‌شد خیابان شریعتی را، با تمام نورها و صداها و خاطره‌هایش، با خودت ببری. جایی که همه‌چیز هست، جز آن تکه‌ای از تو که برای همیشه، همان‌جا جا مانده است #جنگ #تهران

Golshan

33,534 просмотров • 5 месяцев назад

ماه اوت سال ۲۰۱۹ با یه پاسپورت جعلی قاچاقی از جزیره میکونوس یونان به پاریس پرواز کردم و یه دوستی با ماشین من رو رسوند به شهر کلن آلمان. دو ماه و نیم تو یه کمپ موقت تو شهر اِسن بودم که یه ماه اولش با یه پسر ایرانی به اسم دانیل تو یه اتاق بودیم. خیلی پسر مشتی و باحالی بود و اصلا مشکلی نداشتیم. آرایشگر بود و موهای بچه ها رو کوتاه میکرد. تنها مشکل من این بود که دانیل شب‌ها خیلی خر و پف میکرد و من نمی‌توانستم بخوابم. بعضی شبها از صدای بلندش عصبی می‌شدم و می‌رفتم تو راهرو می‌شستم. بالاخره نگهبان‌های کمپ دلشون برام سوخت و مدیریت بهم یه اتاق جدا داد. بعد از مصاحبه‌م از اونجا به یه کمپ دیگه تو شهر راینه منتقل شدم. شاید بگم یکی از سخت ترین دوران زندگیم رو تو اون کمپ گذروندم. با سه تا پسر ایرانی هم اتاق بودم. دو تا آرش و اسماعیل. واقعا بچه های خوبی بودن ولی سبک زندگی من به اونها نمی‌خورد. اونها تقریبا هر شب تا دیر وقت عیش و نوش داشتن و من زود می‌خوابیدم و صبح‌ها ساعت ۶ بیدار میشدم و تو‌ کمپ می‌دویدم و ورزش میکردم. از طرفی هم شرایط زندگی تو کمپ خیلی مشابه زندگی تو کمپ اشرف بود. منظورم بخش زندگی جمعیش بود. اتاق خواب جمعی، سالن غذاخوری جمعی، حموم و توالت جمعی. این خیلی من رو آزار می‌داد. طوری که تو دسامبر ۲۰۱۹ دوچار افسردگی شدید شدم. تو عمرم، حتی با گذشت از اون همه بلا تو مجاهدین هیچ وقت افسرده نشده بودم. اما توی اون کمپ از درون احساس خفگی شدید می‌کردم. به خودم می‌گفتم من که از چنگ اون فرقه آزاد شدم و چی شد دوباره افتادم توی این وضعیت. هفته‌ای سه شب کابوس می‌دیدم که دوباره برگشتم تو مجاهدین و از شدت ترس بیدار میشدم. بعضی وقتها قلبم اینقدر تند می‌تپید احساس می‌کردم ممکنه الان سکته کنم. توی کمپ خیلی ساکت بودم و تلاش می‌کردم فقط با افراد سلام و علیک داشته باشم. هر روز کامپیوترم‌ رو بر‌ می‌داشتم و می‌شستم تو اتاق اینترنت و یا زبون آلمانی می‌خوندم و یا خرد خرد کتاب سرگذشت زندگیم رو می‌نوشتم. در ظاهر تلاش می‌کردم خودم رو محکم و سرحال نشون بدم ولی در درون داشتم خفه میشدم. انگار یکی گلوم رو از تو‌ گرفته بود و فشار می‌داد. چند شب زیر پتو از حال خودم گریه‌م گرفت و فقط تلاش می‌کردم گریه‌م رو غورت بدم تا هم اتاقی‌هام متوجه نشن. یه روز دیگه تاب نیاوردم و رفتم پیش یکی از کارکنان کمپ. یه مرد افغانی بود که سال‌های سال توی آلمان زندگی می‌کرد و با همسرش توی کمپ کار می‌کردن. بچه‌های ایرانی کمپ باهاش خیلی خوب بودن و برای احترام زیادی قائل بودن. من باهاش هیچ وقت صحبت نداشتم ولی از انرژیش احساس میکردم می‌تونم بهش اعتماد کنم. رفتم پیشش و درخواست صحبت کردم. من رو برد تو یه اتاق و نشستیم سر میز. گفت بگو پسرم چی شده؟ هر بار که دهنم رو باز میکردم صحبت کنم بغضم می‌گرفت و نمی‌تونستم. گفت کار من اینجا اینه که به تو کمک کنم و راحت حرف بزن. تو اون لحظه یه دفع بغضم ترکید و شروع به گریه کردم. دیگه نمی‌تونستم خودم رو نگه دارم و تو اون لحظه احساس کردم دیگه نیازی نیست خودم رو قوی نشون بدم. بعد از یه دقیقه گریه به خودم مسلط شدم و شروع کردم به تعریف زندگیم و شرایط توی فرقه مجاهدین و سختی‌هایی که کشیده بودم. تو کل ۲۰ دقیقه‌ای که من صحبت میکردم اون هیچ چی نگفت. وقتی تموم‌ شدم گفت یه دقیقه واستا. گوشیش رو در آورد و زنگ زد به مدیر کمپ. گفت پیش یکی از پناهنده‌ها هستم که داستانش فرق می‌کنه و اتاق تکی نیاز داره. بعد در جا من رو برد پیش دکتر کمپ. داستان من رو خلاصه به دکتر گفت و دکتره درجا برگشت بهم گفت که من مجاهدین رو میشناسم و می‌دونم چی کشیدی. گفت میتونم برات دارو تجویز کنم ولی فکر میکنم همین که اتاق تکی داشته باشی بهت کمک میشه که کمی آرامش‌ پیدا کنی. از اون به بعد و تا زمان شروع کرونا، من یه اتاق تکی داشتم. آرامش توی اتاق کمی بهم احساس راحتی دست داد. دیگه احساس خفگی نمی‌کردم. دقیقا همون دوران بود که با همسر فعلیم آشنا شده بودم و اون بهم یوگا و مدیتیشن یاد داد. روزی دو بار توی اتاقم می‌شستم و ۲۰ دقیقه مدیتیشن میکردم. رفتم توی باشگاه شهر ثبت نام کردم و کلا روحیه‌م عوض شد. یه طوری از درون انگار خودم یا همون اصالتم رو پیدا کردم. روزها تو‌ اتاقم می‌شستم و به گذشته‌م فکر میکردم و اینکه از چه سختی‌هایی عبور کردم. یه روز توی همین فکرها بودم‌ که یهو به ذهنم زد منی که از این همه سختی و بلا عبور کردم پس از هر چی هم بعدش بیاد می‌تونم عبور کنم. تصمیم گرفتم دیگه غصه آینده رو نخورم. و تا به امروز هم همینطور بوده. یک لحظه هم غصه اینکه قراره چی بشه و من چی میشم و آیا از پسش بر میام رو نخوردم. اطمینان دارم که بر میام. یه جوری شکست ناپذیر شدم تو زندگی. دیگه از چیزی نمی‌ترسم. زندگی زیباست✨🌷
0:23

ماه اوت سال ۲۰۱۹ با یه پاسپورت جعلی قاچاقی از جزیره میکونوس یونان به پاریس پرواز کردم و یه دوستی با ماشین من رو رسوند به شهر کلن آلمان. دو ماه و نیم تو یه کمپ موقت تو شهر اِسن بودم که یه ماه اولش با یه پسر ایرانی به اسم دانیل تو یه اتاق بودیم. خیلی پسر مشتی و باحالی بود و اصلا مشکلی نداشتیم. آرایشگر بود و موهای بچه ها رو کوتاه میکرد. تنها مشکل من این بود که دانیل شب‌ها خیلی خر و پف میکرد و من نمی‌توانستم بخوابم. بعضی شبها از صدای بلندش عصبی می‌شدم و می‌رفتم تو راهرو می‌شستم. بالاخره نگهبان‌های کمپ دلشون برام سوخت و مدیریت بهم یه اتاق جدا داد. بعد از مصاحبه‌م از اونجا به یه کمپ دیگه تو شهر راینه منتقل شدم. شاید بگم یکی از سخت ترین دوران زندگیم رو تو اون کمپ گذروندم. با سه تا پسر ایرانی هم اتاق بودم. دو تا آرش و اسماعیل. واقعا بچه های خوبی بودن ولی سبک زندگی من به اونها نمی‌خورد. اونها تقریبا هر شب تا دیر وقت عیش و نوش داشتن و من زود می‌خوابیدم و صبح‌ها ساعت ۶ بیدار میشدم و تو‌ کمپ می‌دویدم و ورزش میکردم. از طرفی هم شرایط زندگی تو کمپ خیلی مشابه زندگی تو کمپ اشرف بود. منظورم بخش زندگی جمعیش بود. اتاق خواب جمعی، سالن غذاخوری جمعی، حموم و توالت جمعی. این خیلی من رو آزار می‌داد. طوری که تو دسامبر ۲۰۱۹ دوچار افسردگی شدید شدم. تو عمرم، حتی با گذشت از اون همه بلا تو مجاهدین هیچ وقت افسرده نشده بودم. اما توی اون کمپ از درون احساس خفگی شدید می‌کردم. به خودم می‌گفتم من که از چنگ اون فرقه آزاد شدم و چی شد دوباره افتادم توی این وضعیت. هفته‌ای سه شب کابوس می‌دیدم که دوباره برگشتم تو مجاهدین و از شدت ترس بیدار میشدم. بعضی وقتها قلبم اینقدر تند می‌تپید احساس می‌کردم ممکنه الان سکته کنم. توی کمپ خیلی ساکت بودم و تلاش می‌کردم فقط با افراد سلام و علیک داشته باشم. هر روز کامپیوترم‌ رو بر‌ می‌داشتم و می‌شستم تو اتاق اینترنت و یا زبون آلمانی می‌خوندم و یا خرد خرد کتاب سرگذشت زندگیم رو می‌نوشتم. در ظاهر تلاش می‌کردم خودم رو محکم و سرحال نشون بدم ولی در درون داشتم خفه میشدم. انگار یکی گلوم رو از تو‌ گرفته بود و فشار می‌داد. چند شب زیر پتو از حال خودم گریه‌م گرفت و فقط تلاش می‌کردم گریه‌م رو غورت بدم تا هم اتاقی‌هام متوجه نشن. یه روز دیگه تاب نیاوردم و رفتم پیش یکی از کارکنان کمپ. یه مرد افغانی بود که سال‌های سال توی آلمان زندگی می‌کرد و با همسرش توی کمپ کار می‌کردن. بچه‌های ایرانی کمپ باهاش خیلی خوب بودن و برای احترام زیادی قائل بودن. من باهاش هیچ وقت صحبت نداشتم ولی از انرژیش احساس میکردم می‌تونم بهش اعتماد کنم. رفتم پیشش و درخواست صحبت کردم. من رو برد تو یه اتاق و نشستیم سر میز. گفت بگو پسرم چی شده؟ هر بار که دهنم رو باز میکردم صحبت کنم بغضم می‌گرفت و نمی‌تونستم. گفت کار من اینجا اینه که به تو کمک کنم و راحت حرف بزن. تو اون لحظه یه دفع بغضم ترکید و شروع به گریه کردم. دیگه نمی‌تونستم خودم رو نگه دارم و تو اون لحظه احساس کردم دیگه نیازی نیست خودم رو قوی نشون بدم. بعد از یه دقیقه گریه به خودم مسلط شدم و شروع کردم به تعریف زندگیم و شرایط توی فرقه مجاهدین و سختی‌هایی که کشیده بودم. تو کل ۲۰ دقیقه‌ای که من صحبت میکردم اون هیچ چی نگفت. وقتی تموم‌ شدم گفت یه دقیقه واستا. گوشیش رو در آورد و زنگ زد به مدیر کمپ. گفت پیش یکی از پناهنده‌ها هستم که داستانش فرق می‌کنه و اتاق تکی نیاز داره. بعد در جا من رو برد پیش دکتر کمپ. داستان من رو خلاصه به دکتر گفت و دکتره درجا برگشت بهم گفت که من مجاهدین رو میشناسم و می‌دونم چی کشیدی. گفت میتونم برات دارو تجویز کنم ولی فکر میکنم همین که اتاق تکی داشته باشی بهت کمک میشه که کمی آرامش‌ پیدا کنی. از اون به بعد و تا زمان شروع کرونا، من یه اتاق تکی داشتم. آرامش توی اتاق کمی بهم احساس راحتی دست داد. دیگه احساس خفگی نمی‌کردم. دقیقا همون دوران بود که با همسر فعلیم آشنا شده بودم و اون بهم یوگا و مدیتیشن یاد داد. روزی دو بار توی اتاقم می‌شستم و ۲۰ دقیقه مدیتیشن میکردم. رفتم توی باشگاه شهر ثبت نام کردم و کلا روحیه‌م عوض شد. یه طوری از درون انگار خودم یا همون اصالتم رو پیدا کردم. روزها تو‌ اتاقم می‌شستم و به گذشته‌م فکر میکردم و اینکه از چه سختی‌هایی عبور کردم. یه روز توی همین فکرها بودم‌ که یهو به ذهنم زد منی که از این همه سختی و بلا عبور کردم پس از هر چی هم بعدش بیاد می‌تونم عبور کنم. تصمیم گرفتم دیگه غصه آینده رو نخورم. و تا به امروز هم همینطور بوده. یک لحظه هم غصه اینکه قراره چی بشه و من چی میشم و آیا از پسش بر میام رو نخوردم. اطمینان دارم که بر میام. یه جوری شکست ناپذیر شدم تو زندگی. دیگه از چیزی نمی‌ترسم. زندگی زیباست✨🌷

Ray Torabi

26,451 просмотров • 1 год назад