Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

۱۸۵ کشور با سیستم مالی چین (CIPS) کار می‌کنند اما ایران نه! چرا؟ چون بعد از برجام، «کونلون بانک» را بستیم و به سوییفتی التماس کردیم که عملاً روی ما قفل بود. بسته ۳۵ میلیارد دلاری چین را هم با کج‌سلیقگی پس زدیم. پیوستن به CIPS رویای بلندمدت نیست؛...

117,725 views • 17 days ago •via X (Twitter)

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

غیبت چین در جنگ ۱۲ روزه؟‌‌ گفتگوی حامد وفایی و زکیه یزدان‌شناس‌ ‌حامد وفایی:‌ در این شرایط که صلح پایداری بین ایران و اسراییل برقرار نیست، از ظرفیت چین می‌توان استفاده کرد و تضمین گرفت تا هزینه حمله احتمالی به ایران بالا برود. این نکته اهمیت دارد که تحریم مانع روابط ایران و چین نیست. تحریم‌های روسیه حتی از ایران بیشتر است و با این حال چین بیشترین روابط را با روس‌ها دارد. خود چین هم طعم تحریم را خوب چشیده است و با آن آشناست. باید روابط خود را با چین تقویت کنیم تا دنیا بداند یکی از قدرت‌ها با ایران کار می‌کند. زکیه یزدان‌شناس:‌ انتظار حمایتی که آمریکا از اسراییل می‌کند را نباید از چین داشته باشیم. در جنگ بین روسیه و اوکراین، چین علی‌رغم سطح بالای روابطش با پوتین، وارد حمایت نظامی گسترده‌ از روسیه نشد؛ چین روابط خود را صرفا مشارکت بر پایه عدم تعهد می‌داند. اگر تحریم‌های سازمان ملل برگردد، بخش مهم آن تحریم‌های تسلیحاتی است؛ چین به کشوری که تحت تحریم‌های سازمان ملل باشد تسلیحات نمی‌فروشد. شرکت‌های بزرگ چینی با کشور تحت تحریم کار نمی‌کنند. Hamed Vafaei (好麦特) Zakiyeh Yazdanshenas لینک مشاهده ویدیوی کامل گفتگو در کامنت

Azad | آزاد

32,383 views • 1 year ago

چگونه چین جهان را از شوک نفتی ایران نجات داد؟ مارک فیشر، در قسمت اخیر پادکست «تصویر بزرگتر»، به تحلیل این موضوع پرداخته که چرا با وجود پیش‌بینی‌ها در مورد بحران جهانی نفت، به دنبال جنگ ایران، این اتفاق نیفتاد. پاسخ او غافلگیرکننده است: جهان یک ناجی پنهان داشت، و آن ناجی چین بود. با بسته شدن تنگه هرمز در آغاز جنگ، روزانه بیست میلیون بشکه نفت از بازار جهانی حذف شد؛ یعنی یک‌پنجم کل عرضه جهان. خطوط لوله جایگزین عربستان و امارات حدود هفت میلیون بشکه را به سیستم بازگرداندند و آزادسازی بی‌سابقه ذخایر راهبردی سی‌ودو کشور نیز به‌طور میانگین دو و نیم میلیون بشکه دیگر اضافه کرد. با این حال، کسری روزانه همچنان بیش از ده میلیون بشکه بود و ذخایر اضطراری آمریکا و ژاپن با سرعت به سمت صفر می‌رفت. همه شواهد از یک فاجعه اقتصادی جهانی خبر می‌داد. اما ناجی از جایی آمد که کمتر کسی انتظارش را داشت. واردات نفت چین، بزرگ‌ترین واردکننده جهان، ناگهان به نصف سقوط کرد؛ کاهشی معادل پنج و نیم میلیون بشکه در روز، یعنی بیش از کل واردات هند. همین کاهش بی‌سروصدا بود که کسری جهانی را از بیست میلیون بشکه به حدود پنج میلیون رساند و تفاوت میان فروپاشی اقتصادی و چند ماه گرانی بنزین را رقم زد؛ آن هم بدون هیچ اعلام رسمی از سوی پکن. فیشر قطعات این معما را کنار هم می‌گذارد: نخست، ممنوعیت محرمانه صادرات سوخت از پالایشگاه‌های چینی؛ دوم، سوزاندن مقادیر بی‌سابقه زغال‌سنگ و حتی استفاده از آن برای تولید پلاستیک و کود؛ سوم، جابه‌جایی مسافران از هواپیما به قطار و گسترش خودروهای برقی که اکنون حدود یک‌چهارم خودروهای در حال تردد را تشکیل می‌دهند. اما سلاح اصلی چیز دیگری بود: ذخایر پنهان و عظیم نفت. تصاویر ماهواره‌ای از مخازن غول‌پیکر نشان می‌دهد چین دست‌کم یک میلیارد و چهارصد میلیون بشکه ذخیره کرده است؛ بیش از مجموع ذخایر همه کشورهای دیگر، و شاید بسیار بیشتر، با احتساب غارهای زیرزمینی غیرقابل‌شمارش. این نفت از کجا آمده بود؟ پاسخ، ایران و روسیه است. چین طی سال‌ها نفت تحریمی این دو کشور را با تخفیف‌های کلان و از طریق ناوگان‌های پنهان نفتکش خریداری کرده و با پرداخت به یوان، نظام دلاری معاملات نفت و در نتیجه نظارت مالی آمریکا را دور زده است. اما چرا چین جهان و به‌ویژه رقیب اصلی‌اش آمریکا را نجات داد؟ فیشر چهار نظریه را بررسی می‌کند: نخست، خنثی‌سازی «معمای مالاکا»؛ یعنی نشان دادن اینکه محاصره دریایی آمریکا در سناریوی جنگ تایوان دیگر نمی‌تواند اقتصاد چین را فلج کند. دوم، به دست آوردن اهرم فشار بر ترامپ که نسبت به قیمت نفت حساس است. سوم، که به نظر فیشر محتمل‌ترین است، حفاظت از بازارهای صادراتی چین؛ چون فروپاشی اقتصادی مشتریان به معنای فروپاشی اقتصاد صادرات‌محور خود چین بود. و چهارم، رونمایی از یک سلاح تازه: توانایی روشن و خاموش کردن پنج درصد از تقاضای جهانی نفت، قدرتی در حد عربستان سعودی. نتیجه‌گیری فیشر روشن است: نظم نفتی جهان در حال دگرگونی است. آمریکا دیگر نتوانست جریان آزاد نفت را تضمین کند، روسیه زیر بار تحریم‌ها گرفتار است، و دو قدرت تازه سر برآورده‌اند؛ ایران که ثابت کرد می‌تواند یک‌جانبه یک‌پنجم عرضه جهانی را قطع کند، و چین که اکنون بر قیمت جهانی نفت نفوذی تعیین‌کننده دارد. تا زمانی که هرمز در معرض تهدید بسته شدن باشد، دکمه نابودی اقتصاد آمریکا روی میز شی جین‌پینگ قرار دارد.

Panah Farhadbahman 🎒

20,249 views • 24 days ago

نظر قطعی من درباره مسائل روز: این حجم جابجای رسمی ترابری ارتش آمریکا در ۳ روز به نزدیکی ایران پساآتش‌بس است! همین را ضربدر ۴ ماه بکنید! تا دستتون بیاد چه حجم ادوات در منطقه‌ست! اما تحلیل من در ۳ بخش: ۱- آینده نزدیک: شاید فعلا بازی بازی کنند با رژیم! شاید یک کم دیگه به حسین فردوست (باقالی‌باف) وقت بدن که از درون مهره‌های داخلی رو حذف کنه! اما بی‌برو برگرد، پای نیروی آمریکایی به ایران باز میشه! چه باقالی‌باف موفق بشه در قالب مذاکره واردشون کنه(که بعید می‌دانم) چه حمله زمینی(محتمل‌تر)! خلاصه هیییییییییییچ راه دیگری نیست! ۲- آینده میان‌مدت: کل بزرگان نظم نوین ننشسته‌اند لنگ یه مشت سگ رقیه! پایان جنگ هم یهو دیدی شاه گفت مردم ایران! هیچ سگ رقیه‌ای باقی نمانده! بیاید بیرون و قدرت رو دست بگیرید! بعد هم وارد ایران بشه! شاه هم که برگرده، یه حجم عجیب و غریب و افسانه‌ای پول و امکانات وارد ایران میشه و ایران جای کلیت اتحادیه اروپا را برای آمریکا میگیره! چرا؟! ۳- آینده بلندمدت ۱۰ساله: چون اروپا الان تبدیل شده به سگ دست‌آموز چین! و اکثر اروپایی‌ها آلردی اسلامستان و چینی شده‌اند! اما ایران بعد ورود شاه، با صفر وابستگی به چین و با همکاری آمریکا و اسرائیل، اقتصاد ارزان جهانی را از چین به سمت ایران تغییر میده و به اروپا یک شانس دوباره میده که بازارشان را از چین به ایران تغییر بدهند! اگر نکنند، آمریکا اجباراً تنها با کمک ایران و اسرائیل به مصاف غول اسلامیست و چین می‌ره! قسمت نخست تحلیلم تا ۴-۵ ماه دیده اتفاق می‌افته و با چشم می‌بینید، قسمت میانی یک بازه ۲-۳ ساله؛ و قسمت آخر تحلیلم هم یک باره ۸ تا ۱۰ ساله! بماند به یادگار! سپاسگزارم

JamesDean

60,778 views • 1 month ago

محصولات فولادی را در ایران بر اساس بورس فلزات #لندن قیمت‌گذاری کرده به ملت ایران می‌فروشند. نرخ ارز را هم روزانه بالا می‌برند. حقوق سالانه یک افسر پلیس با ۵ سال خدمت در #لندن سالانه ۶۳ هزار پوند است که می‌شود ۸ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان. آن رئیس کلانتری که بعد از ساعت کاری پیک موتوری می‌شود، یعنی شرافت دارد و کارهایی را که همه می‌دانیم در آن مسئولیت برایش ممکن است، انجام نمی‌دهد. شما هم شرافت داشته باشید و همانگونه که هزینه‌ها را دلاری کرده‌اید، حقوق‌ها را هم دلاری کنید. بعد از دلاری کردن حقوق‌ها، برق و گاز و بنزین را هم می‌توانید دلاری کنید و ما هیچ اعتراضی نخواهیم کرد. شما غلط می‌کنید که همه چیز را دلاری و نرخ دلار را رها کرده‌اید، اما حقوق‌ها را ریالی نگه داشته‌اید. می‌خواهید بنزین را هم دلاری کنید و به ملت صدقه بدهید؟ ملت صدقه نمی‌خواهد. حق‌شان را به همان دلاری که می‌پرستید بدهید.

سید یاسر جبرائیلی

42,839 views • 9 months ago

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا: ما اختلافات بسیار عمیق و ساختاری با حکومت ایران داریم و این کشور بخشی از تحریم‌شده‌ترین کشورها در جهان است؛ اگر نگوییم تحریم‌شده‌ترین. مشکل ما با حکومت ایران صرفا تمایل آن‌ها برای دستیابی به سلاح اتمی و حمایت از تروریسم نیست، بلکه به نحوه رفتار آن‌ها با مردم خودشان مربوط می‌شود. من کشوری در جهان نمی‌شناسم که چنین فاصله‌ای میان حکومتی که کشور را اداره می‌کند و مردمی که هر روز در آن زندگی می‌کنند وجود داشته باشد. این حکومت بازتاب‌ مردم ایران نیست؛ مردمی که وارث یک میراث فرهنگی دیرینه و پرافتخار و تاریخی پرغرور هستند. شما با یک حکومت روحانی و افراطی روبه‌رو هستید که ثروت آن کشور را به دست گرفته و آن را نه برای رفاه مردم و تضمین آینده آن‌ها، نه برای تامین آب و برق کافی، بلکه برای حمایت مالی از سازمان‌های تروریستی در سراسر جهان هزینه کرده است. این کاری است که آن‌ها با پول کشورشان کرده‌اند.

Maryam Rahmati

138,983 views • 8 months ago