正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

کودتای نظامی در آمریکای لاتین. به نظرم که قصه ای روسیه بالای ایالات متحده امریکا تکرار شد ، از امریکا هم چندین مملکت جور میشود بخیر . هرکس که خون افغانها را ریختانده باشد الله متعال برباد اش میکند انشالله 🤲❤️

سمیر مجاهد

131,772 subscribers

27,414 次观看 • 2 年前 •via X (Twitter)

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

7 条评论

shahinaseman 的头像

shahinaseman2 年前

عقل نداری آمریکای لاتین چه ربطی به ایالات متحده دار د

Samiullah Molawizada 的头像

Samiullah Molawizada2 年前

الحمدلله

hamid 的头像

hamid2 年前

تو فرق بین ایالات متحده آمریکا و آمریکای لاتین ره میفهمی؟ اگر میفهمیدی هیچوقت اینگونه احمقانه گپ نمیزدی.

چراغ هدایت 的头像

چراغ هدایت2 年前

الله تعالی فعلا هم به امریکا کمک میکند هم به فلسطین هم به اسراییل هم به شما تا یکدیگر خودرا از بین ببرید به عقیده شما

مړاوې هیلې 的头像

مړاوې هیلې2 年前

سمیر جان درباره ی نام امریکا چیزی نګو, که حرامزاده های امریکایا پشتت دو میزند.

ابراهیم احمدی 的头像

ابراهیم احمدی2 年前

این شاءالله

Anas Wardak 的头像

Anas Wardak2 年前

إن شاء الله

相关视频

در میان شخصیت هایی که کارپردازی و دلالی انقلاب ۵۷ را بعهده داشتند، #ابراهیم_یزدی مورد شگفت آوری ست. او هافبک سیار خمینی بود! همه جا حضور داشت! شخصا بازپرس دادگاه انقلاب در محاکمه اعضای دولت و امیران ارتش شاهنشاهی بود و به بی بی سی گفت که اگر لازم باشد برای کشتن بقیه امیران ارتش شاهنشاهی از انگلستان و آمریکا آدمکش استخدام میکند. معاون نخست وزیر شد، سرپرست کیهان شد، وزیر خارجه شد (که در همین دوران با فسخ یکطرفه قراردادهای نظامی با آمریکا، فقط ۱۵ میلیارد دلار خسارت به نیروی هوایی ارتش زد). به قول خودش او بود که برنامه اجرایی و سیاسی خمینی را از نوفل لوشاتو طراحی کرد. بعدا هم هر جا لازم بود به جای خمینی مصاحبه میکرد. تئوریِ "آیت الله انقلاب میکند، بعد از پیروزی هم به قم برمی‌گردد، عارف میشود و اختیار دولت و حکومت را به اهلش میسپارد"، طراحی او بود که زیر آن درخت سیب در ذهن و دهان خمینی کاشته شد! بعد از پیروزی هم هر جا لازم بود شخصا تنازعات و تناقضات را توجیه می‌کرد. وقتی وانیا کیولی از او پرسید: "خوب چه شد؟ خمینی پیروز شد اما چرا همچنان کشور را او اداره میکند؟" پاسخ سفسطه انگیزش این بود که: "انقلاب ما هنوز تمام نشده، و چون آیت الله رهبر انقلاب است طبیعتا همچنان باید آن را رهبری کند!" انقلابی که ادامه پیدا کرد و ادامه دهندگانش، مرگ او را در انزوا و بیماری در ازمیر ترکیه جشن گرفتند.

در میان شخصیت هایی که کارپردازی و دلالی انقلاب ۵۷ را بعهده داشتند، #ابراهیم_یزدی مورد شگفت آوری ست. او هافبک سیار خمینی بود! همه جا حضور داشت! شخصا بازپرس دادگاه انقلاب در محاکمه اعضای دولت و امیران ارتش شاهنشاهی بود و به بی بی سی گفت که اگر لازم باشد برای کشتن بقیه امیران ارتش شاهنشاهی از انگلستان و آمریکا آدمکش استخدام میکند. معاون نخست وزیر شد، سرپرست کیهان شد، وزیر خارجه شد (که در همین دوران با فسخ یکطرفه قراردادهای نظامی با آمریکا، فقط ۱۵ میلیارد دلار خسارت به نیروی هوایی ارتش زد). به قول خودش او بود که برنامه اجرایی و سیاسی خمینی را از نوفل لوشاتو طراحی کرد. بعدا هم هر جا لازم بود به جای خمینی مصاحبه میکرد. تئوریِ "آیت الله انقلاب میکند، بعد از پیروزی هم به قم برمی‌گردد، عارف میشود و اختیار دولت و حکومت را به اهلش میسپارد"، طراحی او بود که زیر آن درخت سیب در ذهن و دهان خمینی کاشته شد! بعد از پیروزی هم هر جا لازم بود شخصا تنازعات و تناقضات را توجیه می‌کرد. وقتی وانیا کیولی از او پرسید: "خوب چه شد؟ خمینی پیروز شد اما چرا همچنان کشور را او اداره میکند؟" پاسخ سفسطه انگیزش این بود که: "انقلاب ما هنوز تمام نشده، و چون آیت الله رهبر انقلاب است طبیعتا همچنان باید آن را رهبری کند!" انقلابی که ادامه پیدا کرد و ادامه دهندگانش، مرگ او را در انزوا و بیماری در ازمیر ترکیه جشن گرفتند.

Ehsan AriaN

156,369 次观看 • 3 年前

محسن جلیلوند، استاد روابط بین‌الملل، در برنامه «کامنت» فرارو، با اشاره به پیش‌بینی‌پذیر بودن رفتارهای نظامی در منطقه گفت: «من به شما قول می‌دهم که آمریکایی‌ها از قبل محاسبه تنگه هرمز را کرده بودند. این‌گونه نیست که فکر کنیم یکدفعه غافلگیر شده‌اند. مسائلی مثل انسداد یا محدودیت در تنگه هرمز در استراتژی‌های نظامی و امنیتی ایالات متحده فرضیاتی کاملا پیش‌بینی‌شده و از‌پیش‌محاسبه‌بردار هستند.» او تاکید کرد: «آن‌ها حتی یک امتحان هم در جهان زدند تا ببینند اگر نفت، مواد اولیه شیمیایی یا هلیوم از تنگه هرمز نرود، دنیا چه خواهد شد. آمریکایی‌ها قبل از این وضعیت، ونزوئلا را جمع کردند تا بتوانند نفت آن را جایگزین نفت تنگه هرمز کنند و با روسیه هم معاملاتی کردند تا نفتش را بفروشد. آن‌ها از این طریق هم خواستند اروپای همراهی‌نکرده را ادب کنند و هم چین را تحت کنترل درآورند تا ۴۰ درصد نفتی که از خاورمیانه می‌برد، کنترل شود».

محسن جلیلوند، استاد روابط بین‌الملل، در برنامه «کامنت» فرارو، با اشاره به پیش‌بینی‌پذیر بودن رفتارهای نظامی در منطقه گفت: «من به شما قول می‌دهم که آمریکایی‌ها از قبل محاسبه تنگه هرمز را کرده بودند. این‌گونه نیست که فکر کنیم یکدفعه غافلگیر شده‌اند. مسائلی مثل انسداد یا محدودیت در تنگه هرمز در استراتژی‌های نظامی و امنیتی ایالات متحده فرضیاتی کاملا پیش‌بینی‌شده و از‌پیش‌محاسبه‌بردار هستند.» او تاکید کرد: «آن‌ها حتی یک امتحان هم در جهان زدند تا ببینند اگر نفت، مواد اولیه شیمیایی یا هلیوم از تنگه هرمز نرود، دنیا چه خواهد شد. آمریکایی‌ها قبل از این وضعیت، ونزوئلا را جمع کردند تا بتوانند نفت آن را جایگزین نفت تنگه هرمز کنند و با روسیه هم معاملاتی کردند تا نفتش را بفروشد. آن‌ها از این طریق هم خواستند اروپای همراهی‌نکرده را ادب کنند و هم چین را تحت کنترل درآورند تا ۴۰ درصد نفتی که از خاورمیانه می‌برد، کنترل شود».

independentpersian

24,981 次观看 • 4 个月前

یک مرد ۴۵ ساله آمریکایی در اعتراض به جنگ با ایران، از پلی در شهر واشنگتن بالا رفت و پرچم سیاه درازی را از آن آویخت. ویدیوهایی از دیروز ۱۱ اردیبهشت در خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که گوییدو رایک‌استادر را در ارتفاع ۵۱ متری بالای پل یادبود فردریک داگلاس شهر واشنگتن و در ساعات اوج ترافیک عصر نشان می‌دهد. بر اساس گزارش‌های محلی، در پی این اقدام اعتراضی، پلیس و نیروهای آتش‌نشانی به محل اعزام شدند و پل به‌مدت چند ساعت مسدود ماند. این معترض آمریکایی که پدر دو فرزند است، در مصاحبه‌ای که از بالای طاق پل با شبکه الجزیره انجام داد، در مورد این اقدام گفت: «دولت ایالات متحده به نام من دست به کشتار جمعی می‌زند و من حاضر نیستم در آن شریک باشم.» او که تا لحظه تنظیم این خبر هنوز بالای پل است در مصاحبه دیگری با نیوز نیشن به صراحت به جنگ ایران اشاره کرد و گفت: «من از مردم ایالات متحده می‌خواهم با اقدام مستقیم گسترده و مسالمت‌آمیز و نافرمانی و عدم همکاری، فوراً به جنگ غیرقانونی رژیم ترامپ علیه ایران پایان دهند و قدرت این رژیم را برچینند.» او هم چنین گفت که به اندازه کافی آب و غذا دارد و «تا جایی که در توانم باشد روی پل خواهم ماند.» BBC NEWS فارسی

یک مرد ۴۵ ساله آمریکایی در اعتراض به جنگ با ایران، از پلی در شهر واشنگتن بالا رفت و پرچم سیاه درازی را از آن آویخت. ویدیوهایی از دیروز ۱۱ اردیبهشت در خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که گوییدو رایک‌استادر را در ارتفاع ۵۱ متری بالای پل یادبود فردریک داگلاس شهر واشنگتن و در ساعات اوج ترافیک عصر نشان می‌دهد. بر اساس گزارش‌های محلی، در پی این اقدام اعتراضی، پلیس و نیروهای آتش‌نشانی به محل اعزام شدند و پل به‌مدت چند ساعت مسدود ماند. این معترض آمریکایی که پدر دو فرزند است، در مصاحبه‌ای که از بالای طاق پل با شبکه الجزیره انجام داد، در مورد این اقدام گفت: «دولت ایالات متحده به نام من دست به کشتار جمعی می‌زند و من حاضر نیستم در آن شریک باشم.» او که تا لحظه تنظیم این خبر هنوز بالای پل است در مصاحبه دیگری با نیوز نیشن به صراحت به جنگ ایران اشاره کرد و گفت: «من از مردم ایالات متحده می‌خواهم با اقدام مستقیم گسترده و مسالمت‌آمیز و نافرمانی و عدم همکاری، فوراً به جنگ غیرقانونی رژیم ترامپ علیه ایران پایان دهند و قدرت این رژیم را برچینند.» او هم چنین گفت که به اندازه کافی آب و غذا دارد و «تا جایی که در توانم باشد روی پل خواهم ماند.» BBC NEWS فارسی

BBC NEWS فارسی

35,609 次观看 • 5 个月前

فلاحت پیشه، حرامزاده ای برای تمام فصول. اگر می خواهید بدانید که چرا ایران در طول یک سال دو بار وارد جنگ شد، و چرا با بحران امنیت ملی مواجه شده است، به این فکر کنید که این احمق سالها رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس اش بوده است! در امتداد، براندازانی که زنازاده و زناکار بوده و هستند، از این حرامزاده‌ها هم غافل نشوید! وقتی داشتم از مفعولان ملی حرف میزدم، دقیقا یکی از آنها همین احمق، کودن، خائن بود! ضریب هوشی اش پائین است اما خیانت در ذات چنین عنصر معلوم الحالی، فریاد میکشد! دیگر به چه زبانی بگوید: که پیاده نظام ناتو و ستون پنجم در این جنگ است؟ «جناب ولایتی به شما چه ربط دارد که روابط عراق و امریکا چگونه باشد شما جنگ اسرائیل و اعراب را تبدیل کردید به جنگ ایران واسرائیل شما ایران را در سیبل جنگ با امریکا قرار دادید شما یک کشور دوست برای ایران نام ببرید شما ایران را درگیر جنگ های بیهوده کردید در حالی کشورهای همسایه در حال توسعه هستند. بیایید از مردم عذرخواهی کنی». نقد به سیستم این است که چنین خائنی را سالها رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس کرده است! در منشن ها، فحش هم آزاد است.

فلاحت پیشه، حرامزاده ای برای تمام فصول. اگر می خواهید بدانید که چرا ایران در طول یک سال دو بار وارد جنگ شد، و چرا با بحران امنیت ملی مواجه شده است، به این فکر کنید که این احمق سالها رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس اش بوده است! در امتداد، براندازانی که زنازاده و زناکار بوده و هستند، از این حرامزاده‌ها هم غافل نشوید! وقتی داشتم از مفعولان ملی حرف میزدم، دقیقا یکی از آنها همین احمق، کودن، خائن بود! ضریب هوشی اش پائین است اما خیانت در ذات چنین عنصر معلوم الحالی، فریاد میکشد! دیگر به چه زبانی بگوید: که پیاده نظام ناتو و ستون پنجم در این جنگ است؟ «جناب ولایتی به شما چه ربط دارد که روابط عراق و امریکا چگونه باشد شما جنگ اسرائیل و اعراب را تبدیل کردید به جنگ ایران واسرائیل شما ایران را در سیبل جنگ با امریکا قرار دادید شما یک کشور دوست برای ایران نام ببرید شما ایران را درگیر جنگ های بیهوده کردید در حالی کشورهای همسایه در حال توسعه هستند. بیایید از مردم عذرخواهی کنی». نقد به سیستم این است که چنین خائنی را سالها رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس کرده است! در منشن ها، فحش هم آزاد است.

تحلیل راهبرد

12,662 次观看 • 2 个月前

در بیش از پنجاه سال گذشته وطن ما در آتش جنگ میسوخت و آیدیالوژی های وارد شده افکار ما مردم افغانستان را اشغال و اغفال کرده بود و ما دشمن برادران خود شده یک دیگر خود را از بین میبردیم دوست را دشمن و‌دشمن را دوست فکر میکردیم و شما تماشاگر بودید از بدبختی ما افغانها لذت میبردید مانند که در جنگ بین غزه و دشمنان شان بیننده هستید لذت میبرید تجارت و سیاست میکنید ! در زمان جنگ های داخلی افغانستان من کودک‌ بیش نبودم و تمام کودکی من و همثال من در بدبختی و‌جنگ سپری شد با دیدن اشکهای والدین و با کوچ کشی از یک شهر به شهر دیگر سپری شد اما در آن ایام در یک طرف دیگر از بزرگترین قاتل مردم کابل و مردم مظلوم افشار احمد شاه مسعود در پارلمان اروپا تقدیر و خوش آمدید گفته میشود آن زمان از مسعود نپرسیدند که چرا اینقدر انسانها را به شهادت رساندی ؟ نتنها که این سوال را نکردند بلکه از آن شخص در کشور شان و جهان قهرمان ساختند ، هیچ مشکل با مسعود نداشتند چون مسعود در مقابل دشمن امریکا مبارزه میکرد و در جنگ نیابتی امریکا بر علیه شوروی وقت سهیم بود ، در حالیکه در حقیقت از مسعود هم خوش نبودند چون هیچ کسی از غلام خوش شان نمیاید ! برای ما مردم افغانستان شکست روسیه و شکست امریکا یکسان است هر دو اشغالگر بودند و ملت ما را کشتند و بیچاره کردند ما از شکست ننگین هر دو این کشور ها در مادر وطن خود خوشحال هستیم و با خط زرین در جریده تاریخ وطن خود مینویسیم و افتخار میکنیم که پوز اشغالگران را افغانها به خاک مالیدند ، برای فرزندان خود داستانهای قهرمانان و غازیان این اشغال را قصه میکنیم و همچنان میگوییم که این ملت ها بودند که فرزندان شان قربانی شدند چه فرزند مادر افغان باشد و یا فرزند مادر امریکایی و یا روسی ! اگر اروپا از مسعود پزیرایی میکند مبنی بر شکست روسیه پس از امارت اسلامی چرا خوش شان نمیاید مبنی بر شکست آمریکا و ناتو ؟ در اینجا ما دگانگی پارلمان اروپا و سازمان ملل و دیگر بنیادهای حقوقی را شاهد هستیم و همچنان برای نسل های آینده خود این چشم دید های خود را انتقال میدهیم تا دوست و‌دشمن های خود را بشناسند ، خطاب من جمیل قادری سفیر صلح مردم افغانستان و یک شخص بی طرف که با هیچ کشور و یا گروه وابسته نیستم بجز مردمم و کشورم برای تمام این سیاسیون داخلی و خارجی این است که دست از سر ما افغانها و کشور ما بردارید بگذارید ما از صلح که به وطن ما آمده لذت ببریم و زندگی کنیم ، اینکه در صلح وطن من بی عزتی شما نهفته است مشکل ما نیست بلکه تصامیم نادرست است که خود تان گرفته بودید و باید معذرت بخواهید ! به نظر شما آیا ما افغانها حق زندگی کردن آرام را در کشور خود نداریم ؟ این پارلمان اروپا یا سازمان ملل و در کل عده خارجی ها است که باید برای ما تعیین تکلیف بکنند که ما افغانها چگونه زنده گی کنیم ؟ پیشنهاد من برای این سازمانهای دروغین این است که به هیچ وجه شما نمیتوانید بالای مردم افغانستان حکومت کنید و خواست های نا مشروع و قوانین کشور خود تان را بالای افغانها تطبیق کنید ، قانون تان برای خود تان مبارک ما هر زمانیکه به مشوره نیاز داشتیم میتوانید با اجازه خود ما به ما مشوره بدهید در غیر صورت ما افغانها را به حال خود ما رها کنید ، ما دوست شما هستیم چرا ما را دشمن فکر میکنید ؟ دیگر ما افغانها نمیگذاریم بالای ما جنگ را تحمیل کنند و بالای خون مردم افغانستان تجارت کنند ، امیدوار هستم در مورد ایستاده گی افغانها در مقابل دشمنان وطن شان کمی مطالعه کنید و بگذارید افغان ها با رسوم و فرهنگ خود زنده گی کنند ، هر زمانی در موارد داخلی کشوری شما از طرف حکومت و یا اتباع افغانستان دخالت صورت گرفت آن زمان حق با شما خواهد بود و حق دارید از خود دفاع کنید اما هیچ وقت کوشش نکنید که مدافع افغان ها شوید چون ما شما را میشناسیم که به خاطر دو سنت پنج دقیقه به یک سوپر مارکیت دورتر از خانه تان قدم زده میروید ! اگر شما کدام مشکل با حکومت فعلی دارید چرا پای ما مردم افغانستان را در میان میکشید و ما را تحریم کرده اید ؟ پیام من برای سازمان ملل و پارلمان اروپا این است که شما با من و امثال من که قربانی این سیاست های هستیم صحبت کنید و مشوره بگیرید نه از احمد مسعود و امثال شان که دست شان به خون پدرم و ملت افغانستان آغشته است ! اگر چنین نمیتوانید پس مشوره من برای شما این است که به خود بیایید و به هر دوغ مگس نشوید ! عزیزان به لطفا این متن را به انگلیسی ترجمه کرده برایم بفرستید !

در بیش از پنجاه سال گذشته وطن ما در آتش جنگ میسوخت و آیدیالوژی های وارد شده افکار ما مردم افغانستان را اشغال و اغفال کرده بود و ما دشمن برادران خود شده یک دیگر خود را از بین میبردیم دوست را دشمن و‌دشمن را دوست فکر میکردیم و شما تماشاگر بودید از بدبختی ما افغانها لذت میبردید مانند که در جنگ بین غزه و دشمنان شان بیننده هستید لذت میبرید تجارت و سیاست میکنید ! در زمان جنگ های داخلی افغانستان من کودک‌ بیش نبودم و تمام کودکی من و همثال من در بدبختی و‌جنگ سپری شد با دیدن اشکهای والدین و با کوچ کشی از یک شهر به شهر دیگر سپری شد اما در آن ایام در یک طرف دیگر از بزرگترین قاتل مردم کابل و مردم مظلوم افشار احمد شاه مسعود در پارلمان اروپا تقدیر و خوش آمدید گفته میشود آن زمان از مسعود نپرسیدند که چرا اینقدر انسانها را به شهادت رساندی ؟ نتنها که این سوال را نکردند بلکه از آن شخص در کشور شان و جهان قهرمان ساختند ، هیچ مشکل با مسعود نداشتند چون مسعود در مقابل دشمن امریکا مبارزه میکرد و در جنگ نیابتی امریکا بر علیه شوروی وقت سهیم بود ، در حالیکه در حقیقت از مسعود هم خوش نبودند چون هیچ کسی از غلام خوش شان نمیاید ! برای ما مردم افغانستان شکست روسیه و شکست امریکا یکسان است هر دو اشغالگر بودند و ملت ما را کشتند و بیچاره کردند ما از شکست ننگین هر دو این کشور ها در مادر وطن خود خوشحال هستیم و با خط زرین در جریده تاریخ وطن خود مینویسیم و افتخار میکنیم که پوز اشغالگران را افغانها به خاک مالیدند ، برای فرزندان خود داستانهای قهرمانان و غازیان این اشغال را قصه میکنیم و همچنان میگوییم که این ملت ها بودند که فرزندان شان قربانی شدند چه فرزند مادر افغان باشد و یا فرزند مادر امریکایی و یا روسی ! اگر اروپا از مسعود پزیرایی میکند مبنی بر شکست روسیه پس از امارت اسلامی چرا خوش شان نمیاید مبنی بر شکست آمریکا و ناتو ؟ در اینجا ما دگانگی پارلمان اروپا و سازمان ملل و دیگر بنیادهای حقوقی را شاهد هستیم و همچنان برای نسل های آینده خود این چشم دید های خود را انتقال میدهیم تا دوست و‌دشمن های خود را بشناسند ، خطاب من جمیل قادری سفیر صلح مردم افغانستان و یک شخص بی طرف که با هیچ کشور و یا گروه وابسته نیستم بجز مردمم و کشورم برای تمام این سیاسیون داخلی و خارجی این است که دست از سر ما افغانها و کشور ما بردارید بگذارید ما از صلح که به وطن ما آمده لذت ببریم و زندگی کنیم ، اینکه در صلح وطن من بی عزتی شما نهفته است مشکل ما نیست بلکه تصامیم نادرست است که خود تان گرفته بودید و باید معذرت بخواهید ! به نظر شما آیا ما افغانها حق زندگی کردن آرام را در کشور خود نداریم ؟ این پارلمان اروپا یا سازمان ملل و در کل عده خارجی ها است که باید برای ما تعیین تکلیف بکنند که ما افغانها چگونه زنده گی کنیم ؟ پیشنهاد من برای این سازمانهای دروغین این است که به هیچ وجه شما نمیتوانید بالای مردم افغانستان حکومت کنید و خواست های نا مشروع و قوانین کشور خود تان را بالای افغانها تطبیق کنید ، قانون تان برای خود تان مبارک ما هر زمانیکه به مشوره نیاز داشتیم میتوانید با اجازه خود ما به ما مشوره بدهید در غیر صورت ما افغانها را به حال خود ما رها کنید ، ما دوست شما هستیم چرا ما را دشمن فکر میکنید ؟ دیگر ما افغانها نمیگذاریم بالای ما جنگ را تحمیل کنند و بالای خون مردم افغانستان تجارت کنند ، امیدوار هستم در مورد ایستاده گی افغانها در مقابل دشمنان وطن شان کمی مطالعه کنید و بگذارید افغان ها با رسوم و فرهنگ خود زنده گی کنند ، هر زمانی در موارد داخلی کشوری شما از طرف حکومت و یا اتباع افغانستان دخالت صورت گرفت آن زمان حق با شما خواهد بود و حق دارید از خود دفاع کنید اما هیچ وقت کوشش نکنید که مدافع افغان ها شوید چون ما شما را میشناسیم که به خاطر دو سنت پنج دقیقه به یک سوپر مارکیت دورتر از خانه تان قدم زده میروید ! اگر شما کدام مشکل با حکومت فعلی دارید چرا پای ما مردم افغانستان را در میان میکشید و ما را تحریم کرده اید ؟ پیام من برای سازمان ملل و پارلمان اروپا این است که شما با من و امثال من که قربانی این سیاست های هستیم صحبت کنید و مشوره بگیرید نه از احمد مسعود و امثال شان که دست شان به خون پدرم و ملت افغانستان آغشته است ! اگر چنین نمیتوانید پس مشوره من برای شما این است که به خود بیایید و به هر دوغ مگس نشوید ! عزیزان به لطفا این متن را به انگلیسی ترجمه کرده برایم بفرستید !

Jamil Qadery جمیل قادری

23,353 次观看 • 2 年前

زمانیکه ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه از شریک نمودن دانش صلح آمیز هسته ای و ساخت نیروگاه های اتمی برای تولید برق با کشورهای دیگر صحبت میکند، ایالات متحده امریکا تنها کشوری در کره زمین میباشد که بعد استفاده بم اتمی در هیروشیما و ناگاساکی جاپان در ۶ و ۹ اگست ۱۹۴۵ ، دایما تهدید اتمی را متوجه کشورهای غیر اتمی ساخته است. این سیاست تهدیدآمیز، نه تنها ملتها را به دستیابی به سلاح اتمی ترغیب میکند، بلکه تمدن بشری را به ورطه نابودی نیز می کشاند. قسمتی از سخنان ولادیمیر پوتین در "مجمع جهانی اتمی" در شهر مسکو: ما تجربیات و دانش خود را در ایجاد سایر صنایع پیشرفته قرن بیست و یکم نیز به اشتراک می‌گذاریم - از جمله در بخش طب هسته‌ای، سیستم‌های دیجیتال، حمل و نقل برقی و مواد جدید. در نتیجه، به شرکای خود کمک می‌کنیم تا جهشی واقعی در توسعه انجام دهند، اقتصاد را به سطح جدیدی از کارآیی برسانند و در نهایت کیفیت زندگی مردم را بهبود بخشند.

زمانیکه ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه از شریک نمودن دانش صلح آمیز هسته ای و ساخت نیروگاه های اتمی برای تولید برق با کشورهای دیگر صحبت میکند، ایالات متحده امریکا تنها کشوری در کره زمین میباشد که بعد استفاده بم اتمی در هیروشیما و ناگاساکی جاپان در ۶ و ۹ اگست ۱۹۴۵ ، دایما تهدید اتمی را متوجه کشورهای غیر اتمی ساخته است. این سیاست تهدیدآمیز، نه تنها ملتها را به دستیابی به سلاح اتمی ترغیب میکند، بلکه تمدن بشری را به ورطه نابودی نیز می کشاند. قسمتی از سخنان ولادیمیر پوتین در "مجمع جهانی اتمی" در شهر مسکو: ما تجربیات و دانش خود را در ایجاد سایر صنایع پیشرفته قرن بیست و یکم نیز به اشتراک می‌گذاریم - از جمله در بخش طب هسته‌ای، سیستم‌های دیجیتال، حمل و نقل برقی و مواد جدید. در نتیجه، به شرکای خود کمک می‌کنیم تا جهشی واقعی در توسعه انجام دهند، اقتصاد را به سطح جدیدی از کارآیی برسانند و در نهایت کیفیت زندگی مردم را بهبود بخشند.

Вести Зелёного тренда Афганистана

101,889 次观看 • 1 年前

حالا که حماة هم سقوط کرد و در آستانه حرکت معارضین به سوی استان حمص هستیم، کسانی که سالها پیش جنگ در سوریه را دنبال میکردند، می‌دانند استان حمص و به ویژه القُصَیر و حومه اش چه سرنوشت دراماتیکی در ۲۰۱۳ پیدا کردند. اگر برای تصرف قصیر جنگی رسما آغاز شود، میشود نبرد سوم القصیر در طول این ۱۳ سال. وجه تمثیل تاریخی اش می‌شود چیزی شبیه به نبردهای اول و دوم فلوجه در عراق. حتی جراید عرب همان موقع نوشتند این استالینگراد اول سوریه است. این منطقه در واقع میان دمشق و سواحل سوریه، پایگاه مواصلاتی حامیان رژیم است و به لحاظ استراتژیک، منطقه ای صنعتی و مسیری تدارکاتی برای هر دو جبهه از شرق به غرب سرزمین شام محسوب میشود. نبرد اول قصیر از فوریه ۲۰۱۲ به مدت دو ماه میان جیش سوری/شبیحه و جیش حر طول کشید که عملا بخش بزرگی از قصیر به معارضین رسید. از می تا ژوئن ۲۰۱۳، در نبرد دوم قصیر حزب الله لبنان وارد معرکه شد و همانطور که در ویدئو می‌بینید چنین حجم آتش عظیم و بی وقفه ای را در طول حداقل دو هفته آخر بدون در نظر گرفتن اهداف نظامی یا غیرنظامی به روی شهر ریخت که نهایتا قصیر را به دامان اسد بازگرداند این بار اما از حزب الله لبنان و محور کج و کوله مقاومت در مجموع جز نعشی رو به احتضار چیزی باقی نمانده است. حامیان اسد اگر نیتی برای حفظ او در دمشق دارند باید هر آنچه در توان دارند را اینجا تخلیه کنند، و گرنه که این دفعه حقیقتا: "أجاك الدور يا دكتور".

حالا که حماة هم سقوط کرد و در آستانه حرکت معارضین به سوی استان حمص هستیم، کسانی که سالها پیش جنگ در سوریه را دنبال میکردند، می‌دانند استان حمص و به ویژه القُصَیر و حومه اش چه سرنوشت دراماتیکی در ۲۰۱۳ پیدا کردند. اگر برای تصرف قصیر جنگی رسما آغاز شود، میشود نبرد سوم القصیر در طول این ۱۳ سال. وجه تمثیل تاریخی اش می‌شود چیزی شبیه به نبردهای اول و دوم فلوجه در عراق. حتی جراید عرب همان موقع نوشتند این استالینگراد اول سوریه است. این منطقه در واقع میان دمشق و سواحل سوریه، پایگاه مواصلاتی حامیان رژیم است و به لحاظ استراتژیک، منطقه ای صنعتی و مسیری تدارکاتی برای هر دو جبهه از شرق به غرب سرزمین شام محسوب میشود. نبرد اول قصیر از فوریه ۲۰۱۲ به مدت دو ماه میان جیش سوری/شبیحه و جیش حر طول کشید که عملا بخش بزرگی از قصیر به معارضین رسید. از می تا ژوئن ۲۰۱۳، در نبرد دوم قصیر حزب الله لبنان وارد معرکه شد و همانطور که در ویدئو می‌بینید چنین حجم آتش عظیم و بی وقفه ای را در طول حداقل دو هفته آخر بدون در نظر گرفتن اهداف نظامی یا غیرنظامی به روی شهر ریخت که نهایتا قصیر را به دامان اسد بازگرداند این بار اما از حزب الله لبنان و محور کج و کوله مقاومت در مجموع جز نعشی رو به احتضار چیزی باقی نمانده است. حامیان اسد اگر نیتی برای حفظ او در دمشق دارند باید هر آنچه در توان دارند را اینجا تخلیه کنند، و گرنه که این دفعه حقیقتا: "أجاك الدور يا دكتور".

Ehsan AriaN

25,889 次观看 • 1 年前

جمهوری اسلامی و اصلاح طلب ها به شما #دروغ میگویند که ایالات متحده حق ندارد به اموال بلوکه شده دست بزند! جواد ظریف با علم به اینکه اموال نقد بلوکه شده ی ایرانیان در امریکا به پایان رسیده،به ایران و ایرانی دروغ میگوید،گویی دست همه ی شان در این غارت،در دست هم است! تا امروز ۸/۷ میلیارد دلار از اموال بلوکه شده و دارایی های دیگر بعنوان غرامت به قربانیان و شاکیان بنا به حکم دادگاه ها،پرداخت گردیده و حالا با حضور لابی های قوی دست درازی به املاک،اموال بلوکه شده ی خارج از امریکا و نفت ایران را در پیش گرفته!نفتی که هرگز طی این حدودا نیم قرن گذشته برای صاحبان اصلی اش،مردم ایران نبوده و حالا علاوه بر جمهوری اسلامی،امریکا و شرکای اصلاحاتی،نایاکی و اپوزوسیون دست سازشان سُفره ای مزین به خون و خشم و فریاد اهالی ایرانزمین پهن کرده و با دستهای الوده ی شان،مشغول تاراج و یغمای طلای ناب زیر زمینی هستند و در این مسیر حتی از تهدید جانی و تخریب و هر چه که در توانشان بوده،کوتاه نیامده اند! لازم به یاداوریست که ؛ ۱-در این بخش ایرانیان زیادی از طُرُق مختلفی همچو وکیل،شاهد،کارشناس و راهنما و ...در حال همکاری با امریکایی ها هستند و سهم خواه! ۲-وزارت خزانه داری امریکا از سال ۲۰۱۷ اطلاع رسانی در باب رقم احکام دادگاه ها را دیگر منتشر نکرده و رقم نهایی ۵۰ میلیارد دلار است،رقمی که ما امروز چیزی بالغ بر ۷۰۰ میلیارد دلار تخمین میزنیم. این فیلم چند ثانیه ای ،فقط بخشی از تلاشهای ما طی حدود ۳ سال گذشته میباشد،جمع آوری اسناد و مدارک دادگاه ها و احکام صادر شده و سایر اطلاعات این پرونده ها،این یک نمونه از پرونده هایی است که پس از بیانیه ی الجزایر( به سال ۱۹۸۱ و حضور بهزاد نبوی و حاتم بخشی در منزل سفیر امریکا) شروع شد و هرگز تا به امروز متوقف نگردید! تاریخ این پرونده به سال ۱۹۸۳ به باز میگردد و این یکی از حدود ۵۰۰۰ هزار پرونده و حکم است که ما باید با صرف زمان بسیاری این اسناد را جمع اوری،ترجمه و پس از راستی آزمایی، آپلود کنیم تا بزودی در یک وب سایت از این فاجعه و آینده سوزی ایران در بخش #غرامت_گیت پرده برداریم و باید بگوییم که افراد مهمی در این راستا سرمایه گذاری کرده اند،وکلا و لابی های بسیار مهم و کنگرسمن ها و وکلای گردن کلفت برای فردای ایران نقشه ها دارند،تصور نکنیم که احکام را میشود به غیر از پرداخت،راه حلی دیگر یافت! ما در این مسیر تنها بوده ایم و برای ادامه ی راه نیاز به همیاری و کمک شما هم میهنان خارج از کشور داریم،برای ادامه ی این مسیر و وظیفه ی ملی،حضور شما کمک مهمی میباشد. #پسرعاقل_نوح

جمهوری اسلامی و اصلاح طلب ها به شما #دروغ میگویند که ایالات متحده حق ندارد به اموال بلوکه شده دست بزند! جواد ظریف با علم به اینکه اموال نقد بلوکه شده ی ایرانیان در امریکا به پایان رسیده،به ایران و ایرانی دروغ میگوید،گویی دست همه ی شان در این غارت،در دست هم است! تا امروز ۸/۷ میلیارد دلار از اموال بلوکه شده و دارایی های دیگر بعنوان غرامت به قربانیان و شاکیان بنا به حکم دادگاه ها،پرداخت گردیده و حالا با حضور لابی های قوی دست درازی به املاک،اموال بلوکه شده ی خارج از امریکا و نفت ایران را در پیش گرفته!نفتی که هرگز طی این حدودا نیم قرن گذشته برای صاحبان اصلی اش،مردم ایران نبوده و حالا علاوه بر جمهوری اسلامی،امریکا و شرکای اصلاحاتی،نایاکی و اپوزوسیون دست سازشان سُفره ای مزین به خون و خشم و فریاد اهالی ایرانزمین پهن کرده و با دستهای الوده ی شان،مشغول تاراج و یغمای طلای ناب زیر زمینی هستند و در این مسیر حتی از تهدید جانی و تخریب و هر چه که در توانشان بوده،کوتاه نیامده اند! لازم به یاداوریست که ؛ ۱-در این بخش ایرانیان زیادی از طُرُق مختلفی همچو وکیل،شاهد،کارشناس و راهنما و ...در حال همکاری با امریکایی ها هستند و سهم خواه! ۲-وزارت خزانه داری امریکا از سال ۲۰۱۷ اطلاع رسانی در باب رقم احکام دادگاه ها را دیگر منتشر نکرده و رقم نهایی ۵۰ میلیارد دلار است،رقمی که ما امروز چیزی بالغ بر ۷۰۰ میلیارد دلار تخمین میزنیم. این فیلم چند ثانیه ای ،فقط بخشی از تلاشهای ما طی حدود ۳ سال گذشته میباشد،جمع آوری اسناد و مدارک دادگاه ها و احکام صادر شده و سایر اطلاعات این پرونده ها،این یک نمونه از پرونده هایی است که پس از بیانیه ی الجزایر( به سال ۱۹۸۱ و حضور بهزاد نبوی و حاتم بخشی در منزل سفیر امریکا) شروع شد و هرگز تا به امروز متوقف نگردید! تاریخ این پرونده به سال ۱۹۸۳ به باز میگردد و این یکی از حدود ۵۰۰۰ هزار پرونده و حکم است که ما باید با صرف زمان بسیاری این اسناد را جمع اوری،ترجمه و پس از راستی آزمایی، آپلود کنیم تا بزودی در یک وب سایت از این فاجعه و آینده سوزی ایران در بخش #غرامت_گیت پرده برداریم و باید بگوییم که افراد مهمی در این راستا سرمایه گذاری کرده اند،وکلا و لابی های بسیار مهم و کنگرسمن ها و وکلای گردن کلفت برای فردای ایران نقشه ها دارند،تصور نکنیم که احکام را میشود به غیر از پرداخت،راه حلی دیگر یافت! ما در این مسیر تنها بوده ایم و برای ادامه ی راه نیاز به همیاری و کمک شما هم میهنان خارج از کشور داریم،برای ادامه ی این مسیر و وظیفه ی ملی،حضور شما کمک مهمی میباشد. #پسرعاقل_نوح

پسر عاقل نوح

13,897 次观看 • 11 个月前

بنیاد ریچارد نیکسون، رئیس جمهوری فقید ایالات متحده ویدیویی از او منتشر کرد که در آن نیکسون به شرح دلایل حضورش در مراسم خاکسپاری محمدرضا شاه پهلوی می‌پردازد. رئیس جمهوری فقید آمریکا در این‌باره گفت: «نخست این که من او را از هر رهبر دیگری که طی ۳۷ سال گذشته زندگی سیاسیم دیده بودم بهتر می‌شناختم. اولین بار او را در ۱۹۵۳ ملاقات کردم. من در آن زمان معاون رئیس جمهوری جوانی بودم و او نیز شاه جوانی در عنفوان ۳۰ سالگی بود. من او را بیش از ۱۰ – ۱۲ بار بعد از آن ملاقات کردم و به نظر من او مرد بسیار حساس و بسیار باهوش بود. او جهان را به خوبی هر رهبر دیگری که دیده بودم درک می‌کرد. او می‌توانست درباره هند، پاکستان یا چین و یا آمریکای لاتین صحبت کند. صادقانه بگویم، او می‌توانست با همان ادراک و پیچیدگی یک رهبر آمریکایی، درباره آن‌ها حرف بزند. و من برای او احترام زیادی قائل بودم.» نیکسون افزود: «فکر می‌کنم دلیل اصلی که به آن‌جا رفتم، این بود که نگران بودم دولتمان، به دلیل گروگان‌گیری [در سفارت آمریکا در تهران] قرار نباشد که نماینده عالی‌رتبه‌ای به این مراسم بفرستد.» ریچارد نیکسون در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر این که «آیا نگران نبودید که رفتن شما باعث شرمساری جیمی کارتر، رئیس جمهوری آمریکا شود؟» گفت: «نه به هیچ‌وجه، درواقع به ذهنم رسید که شاید جیمی کارتر در درون دوست داشت که می‌توانست در این مراسم حضور داشته باشد، اما نمی‌توانست. او به دلیل مسئله گروگان‌گیری فکر می‌کرد که نباید برود.» او با اشاره به سابقه دوستیش با شاه گفت: «من رفتم، چون شاه دوست من بود. او دوست آمریکا بود و من فکر کردم که شخصی عالی‌رتبه از سوی ایالات متحده باید در آنجا حضور یابد.» نیکسون افزود: «به نظر من مهم‌ترین پیامی که ما باید به مردم کشورهایی که بین با ما بودن و با دیگران بودن در تردید‌ند برسانیم این است که ما فقط رفیق روزهای خوشیشان نیستیم. ما همان‌‌‌طور که در زمان قدرت همراه دوستان و متحدانمان‌ایم، در زمان ضعف هم همراهشانیم. شاید در کوتاه مدت دیپلماسی خوبی به نظر نیاید، اما به نظر من در طولانی مدت اگر می‌خواهیم حمایت، احترام و اعتماد به نفس لازم برای آمریکا را به وجود بیاوریم، برای ما امری کاملا ضروری است.»

بنیاد ریچارد نیکسون، رئیس جمهوری فقید ایالات متحده ویدیویی از او منتشر کرد که در آن نیکسون به شرح دلایل حضورش در مراسم خاکسپاری محمدرضا شاه پهلوی می‌پردازد. رئیس جمهوری فقید آمریکا در این‌باره گفت: «نخست این که من او را از هر رهبر دیگری که طی ۳۷ سال گذشته زندگی سیاسیم دیده بودم بهتر می‌شناختم. اولین بار او را در ۱۹۵۳ ملاقات کردم. من در آن زمان معاون رئیس جمهوری جوانی بودم و او نیز شاه جوانی در عنفوان ۳۰ سالگی بود. من او را بیش از ۱۰ – ۱۲ بار بعد از آن ملاقات کردم و به نظر من او مرد بسیار حساس و بسیار باهوش بود. او جهان را به خوبی هر رهبر دیگری که دیده بودم درک می‌کرد. او می‌توانست درباره هند، پاکستان یا چین و یا آمریکای لاتین صحبت کند. صادقانه بگویم، او می‌توانست با همان ادراک و پیچیدگی یک رهبر آمریکایی، درباره آن‌ها حرف بزند. و من برای او احترام زیادی قائل بودم.» نیکسون افزود: «فکر می‌کنم دلیل اصلی که به آن‌جا رفتم، این بود که نگران بودم دولتمان، به دلیل گروگان‌گیری [در سفارت آمریکا در تهران] قرار نباشد که نماینده عالی‌رتبه‌ای به این مراسم بفرستد.» ریچارد نیکسون در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر این که «آیا نگران نبودید که رفتن شما باعث شرمساری جیمی کارتر، رئیس جمهوری آمریکا شود؟» گفت: «نه به هیچ‌وجه، درواقع به ذهنم رسید که شاید جیمی کارتر در درون دوست داشت که می‌توانست در این مراسم حضور داشته باشد، اما نمی‌توانست. او به دلیل مسئله گروگان‌گیری فکر می‌کرد که نباید برود.» او با اشاره به سابقه دوستیش با شاه گفت: «من رفتم، چون شاه دوست من بود. او دوست آمریکا بود و من فکر کردم که شخصی عالی‌رتبه از سوی ایالات متحده باید در آنجا حضور یابد.» نیکسون افزود: «به نظر من مهم‌ترین پیامی که ما باید به مردم کشورهایی که بین با ما بودن و با دیگران بودن در تردید‌ند برسانیم این است که ما فقط رفیق روزهای خوشیشان نیستیم. ما همان‌‌‌طور که در زمان قدرت همراه دوستان و متحدانمان‌ایم، در زمان ضعف هم همراهشانیم. شاید در کوتاه مدت دیپلماسی خوبی به نظر نیاید، اما به نظر من در طولانی مدت اگر می‌خواهیم حمایت، احترام و اعتماد به نفس لازم برای آمریکا را به وجود بیاوریم، برای ما امری کاملا ضروری است.»

independentpersian

39,823 次观看 • 2 年前

ترامپ هیچ چاره‌ای جز آغاز دوباره عملیات نظامی ندارد؛ مساله فقط دولت ترامپ نیست، موضوع حیثیت، ابهت و آبروی آمریکا در جهان است. بدون دستیابی به ذخایر اورانیوم و بدون برچیده شدن کامل برنامه‌های هسته‌ای، موشکی و نیابتی، توافق احتمالی ترامپ از پیمان اوباما نیز ضعیف‌تر و خفت‌بارتر خواهد بود. در واقع، ترامپ به خوبی می‌داند که «مرد معامله» بودن در نظام بین‌الملل، بدون پشتوانه‌ی «مرد میدان» بودن، تنها لفاظی توخالی است. اگر او نتواند با ترکیبی از فشار حداکثری و نمایش قدرت سخت، توازن قوا را به نفع واشنگتن تغییر دهد، نه تنها در برابر رقبای داخلی، که در نگاه متحدان منطقه‌ای و رقبای استراتژیک شرقی نیز بازنده‌ای تمام‌عیار خواهد بود. شکست در بازگرداندن بازدارندگی، برای ترامپ به معنای پذیرش رسمی افول هژمونی آمریکا در حساس‌ترین نقطه جهان است. او نمی‌تواند با یک توافق نمایشی و صرفاً «متفاوت از برجام»، پیروزی خود را جشن بگیرد؛ چرا که هرگونه انعطاف در برابر اضلاع مثلثِ تهدید، به مثابه امضای داوطلبانه سند عقب‌نشینی آمریکا از خاورمیانه تلقی خواهد شد. او که برجام را «بدترین توافق تاریخ» می‌خواند، حالا در موقعیتی است که یا باید با تکیه بر اهرم نظامی، زیرساخت‌های چالش‌گر را به کلی ریشه‌کن کند و یا تن به توافقی بدهد که در بهترین حالت، کپی‌برداری ناشیانه‌ای از مسیرهای شکست‌خورده گذشته است. بنابراین، صدای طبل جنگی که امروز به گوش می‌رسد، صرفاً یک تاکتیک مذاکراتی نیست؛ بلکه استراتژی گریزناپذیری برای جلوگیری از فروپاشی تصویر «آمریکای مقتدر» است. برای ترامپ، عبور از خط قرمزهای نظامی، تنها راه فرار از کابوس یک توافق ذلیلانه است که می‌تواند میراث سیاسی او را برای همیشه زیر آوارِ «سازش نابرابر» دفن کند. در این قمار بزرگ، او یا باید ماشه را بچکاند و نظم مورد نظرش را تحمیل کند، یا شاهد استحاله ایالات متحده به یک قدرت میان‌مایه در هندسه جدید جهانی باشد.

ترامپ هیچ چاره‌ای جز آغاز دوباره عملیات نظامی ندارد؛ مساله فقط دولت ترامپ نیست، موضوع حیثیت، ابهت و آبروی آمریکا در جهان است. بدون دستیابی به ذخایر اورانیوم و بدون برچیده شدن کامل برنامه‌های هسته‌ای، موشکی و نیابتی، توافق احتمالی ترامپ از پیمان اوباما نیز ضعیف‌تر و خفت‌بارتر خواهد بود. در واقع، ترامپ به خوبی می‌داند که «مرد معامله» بودن در نظام بین‌الملل، بدون پشتوانه‌ی «مرد میدان» بودن، تنها لفاظی توخالی است. اگر او نتواند با ترکیبی از فشار حداکثری و نمایش قدرت سخت، توازن قوا را به نفع واشنگتن تغییر دهد، نه تنها در برابر رقبای داخلی، که در نگاه متحدان منطقه‌ای و رقبای استراتژیک شرقی نیز بازنده‌ای تمام‌عیار خواهد بود. شکست در بازگرداندن بازدارندگی، برای ترامپ به معنای پذیرش رسمی افول هژمونی آمریکا در حساس‌ترین نقطه جهان است. او نمی‌تواند با یک توافق نمایشی و صرفاً «متفاوت از برجام»، پیروزی خود را جشن بگیرد؛ چرا که هرگونه انعطاف در برابر اضلاع مثلثِ تهدید، به مثابه امضای داوطلبانه سند عقب‌نشینی آمریکا از خاورمیانه تلقی خواهد شد. او که برجام را «بدترین توافق تاریخ» می‌خواند، حالا در موقعیتی است که یا باید با تکیه بر اهرم نظامی، زیرساخت‌های چالش‌گر را به کلی ریشه‌کن کند و یا تن به توافقی بدهد که در بهترین حالت، کپی‌برداری ناشیانه‌ای از مسیرهای شکست‌خورده گذشته است. بنابراین، صدای طبل جنگی که امروز به گوش می‌رسد، صرفاً یک تاکتیک مذاکراتی نیست؛ بلکه استراتژی گریزناپذیری برای جلوگیری از فروپاشی تصویر «آمریکای مقتدر» است. برای ترامپ، عبور از خط قرمزهای نظامی، تنها راه فرار از کابوس یک توافق ذلیلانه است که می‌تواند میراث سیاسی او را برای همیشه زیر آوارِ «سازش نابرابر» دفن کند. در این قمار بزرگ، او یا باید ماشه را بچکاند و نظم مورد نظرش را تحمیل کند، یا شاهد استحاله ایالات متحده به یک قدرت میان‌مایه در هندسه جدید جهانی باشد.

سیروس پارسا

61,722 次观看 • 5 个月前

واقعا از این برنامه شما و‌ میهمانانتان متعجبم خانم Fahimeh KhezrHeidari این را نه برای شما بلکه برای ایرانیانی که تازه به اینترنت دست یافتند مینویسم. چون انها نیاز دارند که به انچه در خارج از کشور میگذرد و نقش و وظیفه رسانه های خارج کشوری اشراف داشته باشند. اولا که اوردن فردی که رسما شاخص ساواک هست به برنامه اتون نه تنها بی حرمتی به قربانیان ساوام هست بلکه شما و صدای امریکا در حقیقت به این فرد اعتبار دادید. لطفا نگید من اوردمش و دیگران به چالش کشیدنش. اینگونه ژستهای دمکراسی واقعا قابل قبول نیست. انهم زمانی که شما یکی از گروه هایی که همیشه تظاهرات میگذارند حتی زمانی که دیگران در خواب زمستانی فرو میروند انها فعالانه حضور دارند، را مخصوصا دعوت نمیکنید. همین ۱۰ روز قبل هزاران ایرانی در قلب واشنگتن در زیر گوش ساختمان صدای امریکا گردهم امدند تا به اعدامها اعتراض کنند و متحد با شعار #نه_شاه_نه_شیخ بر علیه رژیم ایران سخن از تغییر رژیم به دست مردم ایران فریاد زدند. اما ایا شما و یا صدای امریکا به ان پوشش خبری دادید؟؟؟ خیر. من برای هموطنانم گوشه ای از ان را اینجا به اشتراک میگذارم. باید خاطر نشان کنم که صدها خیرگزاری منجمله رویترز، اف پ، فاکس نیوز (پخش مستقیم) دبلیو تی او‌پی و غیره به ان پوشش خبری دادند. اما مثل اینکه هنوز عده ای و عناصری هستند که سعی در سانسور صدای هوادران مجاهدین هستند. من واقعا فکر نمیکنم این تصمیم، تصمیم وزارت امورخارجه و یا بی بی جی باشد. در روز ۲۰ ژوئن صدهزار نفر در تظاهراتی در پاریس در حمایت از تغییر رژیم توسط هواداران و دوستداران مجاهدین شرکت خواهند داشت، حتما که ان را هم سانسور خبری خواهید کرد. بنظر میرسه که افراد گرداننده و تصمیم گیرنده به دلیل نظریات شاید شخصی خودشان هست که هیچ میهمانی از هوادارن مجاهدین و شورای ملی مقاومت را در هیچ زمینه ای دعوت نمیکنند. بسیاری از میهمانان همان میهمانان همیشگی هستند. چطور میشود یک تصویر و تفسیر درست از یک معقوله و‌تحول سیاسی داد وقتی عامدانه تفکر دیگری حذف میشود چگونه میشه ادعای دمکرات بودن و‌تعهد به ازادی بیان را داشت؟ چند روز پیش در مورد اعدامها برنامه داشتید دریغ از دعوت از یکی از بازماندگان دهه شصت. و یا حتی همین دوران. چه بخواهید و یا نخواهید ۹۰ درصد قربانیان دهه شصت از هوادارن مجاهدین بودند. در همین دوران ۸ مجاهد خلق از ۲۰ و اندی اعدام شدگان از اعضای مجاهدین بودند، چگونه شما انها را سانسور میکنید؟ مردم ایران اگاه هستند، حتی در این دوران بخوبی میبینند که چه کسانی در مبارزه جدی هستند و بهای سنگین میدهند. این را رژیم هم میداند. ما بیش از ۴۰ سال هست که با این سانسورها مقابله کردیم. ولی از میان همان سانسورها نسل وحید بنی عامریان، پویا قبادی، بابک علیپور به این مقاومت پیوستند و شجاعانه سریدار شدند. البته من از نسل دهه شصت هستم و شاهد حماسه های بسیاری بودم. هنوز از نسل ما، شاهدین زنده هستیم و میدونیم که وظیفه ما گفتن حقایق ان دوران هست و به کارمان ادامه میدهیم و نیازی به رسانه ای نیست. در همان راستا این وظیفه من بود که این سطور را برای هموطنانم در #ایران بنویسم که در تاریخ ثبت شود.

واقعا از این برنامه شما و‌ میهمانانتان متعجبم خانم Fahimeh KhezrHeidari این را نه برای شما بلکه برای ایرانیانی که تازه به اینترنت دست یافتند مینویسم. چون انها نیاز دارند که به انچه در خارج از کشور میگذرد و نقش و وظیفه رسانه های خارج کشوری اشراف داشته باشند. اولا که اوردن فردی که رسما شاخص ساواک هست به برنامه اتون نه تنها بی حرمتی به قربانیان ساوام هست بلکه شما و صدای امریکا در حقیقت به این فرد اعتبار دادید. لطفا نگید من اوردمش و دیگران به چالش کشیدنش. اینگونه ژستهای دمکراسی واقعا قابل قبول نیست. انهم زمانی که شما یکی از گروه هایی که همیشه تظاهرات میگذارند حتی زمانی که دیگران در خواب زمستانی فرو میروند انها فعالانه حضور دارند، را مخصوصا دعوت نمیکنید. همین ۱۰ روز قبل هزاران ایرانی در قلب واشنگتن در زیر گوش ساختمان صدای امریکا گردهم امدند تا به اعدامها اعتراض کنند و متحد با شعار #نه_شاه_نه_شیخ بر علیه رژیم ایران سخن از تغییر رژیم به دست مردم ایران فریاد زدند. اما ایا شما و یا صدای امریکا به ان پوشش خبری دادید؟؟؟ خیر. من برای هموطنانم گوشه ای از ان را اینجا به اشتراک میگذارم. باید خاطر نشان کنم که صدها خیرگزاری منجمله رویترز، اف پ، فاکس نیوز (پخش مستقیم) دبلیو تی او‌پی و غیره به ان پوشش خبری دادند. اما مثل اینکه هنوز عده ای و عناصری هستند که سعی در سانسور صدای هوادران مجاهدین هستند. من واقعا فکر نمیکنم این تصمیم، تصمیم وزارت امورخارجه و یا بی بی جی باشد. در روز ۲۰ ژوئن صدهزار نفر در تظاهراتی در پاریس در حمایت از تغییر رژیم توسط هواداران و دوستداران مجاهدین شرکت خواهند داشت، حتما که ان را هم سانسور خبری خواهید کرد. بنظر میرسه که افراد گرداننده و تصمیم گیرنده به دلیل نظریات شاید شخصی خودشان هست که هیچ میهمانی از هوادارن مجاهدین و شورای ملی مقاومت را در هیچ زمینه ای دعوت نمیکنند. بسیاری از میهمانان همان میهمانان همیشگی هستند. چطور میشود یک تصویر و تفسیر درست از یک معقوله و‌تحول سیاسی داد وقتی عامدانه تفکر دیگری حذف میشود چگونه میشه ادعای دمکرات بودن و‌تعهد به ازادی بیان را داشت؟ چند روز پیش در مورد اعدامها برنامه داشتید دریغ از دعوت از یکی از بازماندگان دهه شصت. و یا حتی همین دوران. چه بخواهید و یا نخواهید ۹۰ درصد قربانیان دهه شصت از هوادارن مجاهدین بودند. در همین دوران ۸ مجاهد خلق از ۲۰ و اندی اعدام شدگان از اعضای مجاهدین بودند، چگونه شما انها را سانسور میکنید؟ مردم ایران اگاه هستند، حتی در این دوران بخوبی میبینند که چه کسانی در مبارزه جدی هستند و بهای سنگین میدهند. این را رژیم هم میداند. ما بیش از ۴۰ سال هست که با این سانسورها مقابله کردیم. ولی از میان همان سانسورها نسل وحید بنی عامریان، پویا قبادی، بابک علیپور به این مقاومت پیوستند و شجاعانه سریدار شدند. البته من از نسل دهه شصت هستم و شاهد حماسه های بسیاری بودم. هنوز از نسل ما، شاهدین زنده هستیم و میدونیم که وظیفه ما گفتن حقایق ان دوران هست و به کارمان ادامه میدهیم و نیازی به رسانه ای نیست. در همان راستا این وظیفه من بود که این سطور را برای هموطنانم در #ایران بنویسم که در تاریخ ثبت شود.

Shirin Nariman

12,378 次观看 • 4 个月前

روایتی از بازدید سعید جلیلی از نمایشگاه کتاب تهران دیروز با دکتر جلیلی راهی نمایشگاه کتاب تهران شدم. برای یک بازدید و نه یک حضور مانند حضور های سرزده و سرنزده، نه از آن حضور های پرطمطراق مسئول‌مآبانه و از سر سیری و نمایشی و دکوری. بلکه یک بازدید از جنس یک مرد کتابخوان، با همان حال و هوای کتاب‌بازها، رفته بود که کتاب ببیند و بخرد. اولش مهمان دو مراسم رونمایی کتاب بود. سالن پر شده بود، بیش از جا. اولی کتاب خاطرات شهید علی محمدی، دانشمند هسته‌ای، که همسرش بود و نویسنده و خود جلیلی. سالن انگار نفسش بند آمده بود از حضور آدم‌ها. کتاب بعدی هم «سلاح نامرئی» بود، نوشته‌ی مسعود براتی و سید حامد ترابی، که به ماجرای تحریم‌ها پرداخته بود. انتخاب این دو کتاب خودش حرف داشت. اولی پیامی بود به صورت آن‌هایی که ادعای علم بدون مرز دارند اما دانشمندان ما را ترور کردند، به قول جلیلی: «این شهدا، با همان دانش بومی، دشمن را چنان به هم ریختند که هنوز دست‌وپایشان را گم کرده‌اند.» کتاب دوم هم انگار یک ذره‌بین بود روی سلاح نامرئی دشمن، تحریم. جلیلی گفت: «ملتی که می‌خواهد به قله برسد، باید موانع را بشناسد و ازشان نترسد.» این دو کتاب‌ها از آن جهت انتخاب شده بودند که دو تیغ بودند، یکی برای نشان دادن راه، یکی برای زدن به ریشه‌ی مانع. از همان اول که پای مان را در نمایشگاه گذاشتیم جلیلی همانطور که پیشتر گفتم یک بازدید کننده و یک جفت چشم بود که انگار دنبال گنج می‌گشت در قفسه‌های کتاب. بعد از مراسم، جلیلی راه افتاد در غرفه‌ها. در میان این غرفه گردی ها چند نکته جالب به نظرم آمد: اول، دقتش عجیب بود. در هر غرفه که می‌رسید، نه از آن سوال‌های الکی که فقط برای پر کردن وقت باشد. کتاب‌ها را یکی‌یکی دست می‌گرفت، ورق می‌زد، چند خطی می‌خواند. حتی توی غرفه‌های گمنام، جالب آنکه یکی دو مورد پیش آمده بود کتاب‌هایی را می‌شناخت که غرفه دار از ته قفسه کشیدند بیرون، چون جلیلی اسمش را گفت. انگار این آدم، نقشه‌ی کل نمایشگاه را در سرش داشت. دوم، نگاهش به کتاب‌ها، نگاه یک آدم سیاسی نبود. یک کتاب‌باز واقعی بود. از غرفه‌ای که دو تا معلم شهرستانی برای بچه‌ها قصه نوشته بودند تا غرفه‌ی پژوهش‌های تاریخی درباره‌ی خلیج فارس. از ادبیات داستانی غرب تا کتاب‌های سینمایی، از غرفه‌ی یک دختر نوجوان که از دیدنش ذوق‌زده شد تا غرفه‌های شلوغ‌تر. جالب آنکه هر غرفه ای را که می ایستاد برای حال و احوال پرسی نبود، سر کتاب هایش می ایستاد و معمولا در هر غرفه ای مقداری از یکی دو کتابی که چشم اش را می گرفت را می خواند. سوم، عجیب بود که بیشتر غرفه‌هایی که سر زد، غرفه‌های کوچک و گمنام بودند. انگار عمداً از غرفه‌های پرزرق‌وبرق دوری می‌کرد. فقط آخر سر، دو سه تا غرفه‌ی اصلی را دید که دیگر داشتیم می‌رفتیم. چهار، پنج ساعت در نمایشگاه بودیم چندین جلد کتاب خرید، خریدنی که ما را هم به صرافت انداخت تا دو سه تایی از آن ها را خریداری کنیم. آنچه جلیلی از فرهنگ سیاسی و اهمیت کتابخوانی گفت را می شد در خود او دید او علم و کنش اش توییتری نیست کتابخوان است و به دنبال عمق در مسائل...

روایتی از بازدید سعید جلیلی از نمایشگاه کتاب تهران دیروز با دکتر جلیلی راهی نمایشگاه کتاب تهران شدم. برای یک بازدید و نه یک حضور مانند حضور های سرزده و سرنزده، نه از آن حضور های پرطمطراق مسئول‌مآبانه و از سر سیری و نمایشی و دکوری. بلکه یک بازدید از جنس یک مرد کتابخوان، با همان حال و هوای کتاب‌بازها، رفته بود که کتاب ببیند و بخرد. اولش مهمان دو مراسم رونمایی کتاب بود. سالن پر شده بود، بیش از جا. اولی کتاب خاطرات شهید علی محمدی، دانشمند هسته‌ای، که همسرش بود و نویسنده و خود جلیلی. سالن انگار نفسش بند آمده بود از حضور آدم‌ها. کتاب بعدی هم «سلاح نامرئی» بود، نوشته‌ی مسعود براتی و سید حامد ترابی، که به ماجرای تحریم‌ها پرداخته بود. انتخاب این دو کتاب خودش حرف داشت. اولی پیامی بود به صورت آن‌هایی که ادعای علم بدون مرز دارند اما دانشمندان ما را ترور کردند، به قول جلیلی: «این شهدا، با همان دانش بومی، دشمن را چنان به هم ریختند که هنوز دست‌وپایشان را گم کرده‌اند.» کتاب دوم هم انگار یک ذره‌بین بود روی سلاح نامرئی دشمن، تحریم. جلیلی گفت: «ملتی که می‌خواهد به قله برسد، باید موانع را بشناسد و ازشان نترسد.» این دو کتاب‌ها از آن جهت انتخاب شده بودند که دو تیغ بودند، یکی برای نشان دادن راه، یکی برای زدن به ریشه‌ی مانع. از همان اول که پای مان را در نمایشگاه گذاشتیم جلیلی همانطور که پیشتر گفتم یک بازدید کننده و یک جفت چشم بود که انگار دنبال گنج می‌گشت در قفسه‌های کتاب. بعد از مراسم، جلیلی راه افتاد در غرفه‌ها. در میان این غرفه گردی ها چند نکته جالب به نظرم آمد: اول، دقتش عجیب بود. در هر غرفه که می‌رسید، نه از آن سوال‌های الکی که فقط برای پر کردن وقت باشد. کتاب‌ها را یکی‌یکی دست می‌گرفت، ورق می‌زد، چند خطی می‌خواند. حتی توی غرفه‌های گمنام، جالب آنکه یکی دو مورد پیش آمده بود کتاب‌هایی را می‌شناخت که غرفه دار از ته قفسه کشیدند بیرون، چون جلیلی اسمش را گفت. انگار این آدم، نقشه‌ی کل نمایشگاه را در سرش داشت. دوم، نگاهش به کتاب‌ها، نگاه یک آدم سیاسی نبود. یک کتاب‌باز واقعی بود. از غرفه‌ای که دو تا معلم شهرستانی برای بچه‌ها قصه نوشته بودند تا غرفه‌ی پژوهش‌های تاریخی درباره‌ی خلیج فارس. از ادبیات داستانی غرب تا کتاب‌های سینمایی، از غرفه‌ی یک دختر نوجوان که از دیدنش ذوق‌زده شد تا غرفه‌های شلوغ‌تر. جالب آنکه هر غرفه ای را که می ایستاد برای حال و احوال پرسی نبود، سر کتاب هایش می ایستاد و معمولا در هر غرفه ای مقداری از یکی دو کتابی که چشم اش را می گرفت را می خواند. سوم، عجیب بود که بیشتر غرفه‌هایی که سر زد، غرفه‌های کوچک و گمنام بودند. انگار عمداً از غرفه‌های پرزرق‌وبرق دوری می‌کرد. فقط آخر سر، دو سه تا غرفه‌ی اصلی را دید که دیگر داشتیم می‌رفتیم. چهار، پنج ساعت در نمایشگاه بودیم چندین جلد کتاب خرید، خریدنی که ما را هم به صرافت انداخت تا دو سه تایی از آن ها را خریداری کنیم. آنچه جلیلی از فرهنگ سیاسی و اهمیت کتابخوانی گفت را می شد در خود او دید او علم و کنش اش توییتری نیست کتابخوان است و به دنبال عمق در مسائل...

رضا صالحی

12,986 次观看 • 1 年前