Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

یک کامنتی دیدم در شبکه‌های اجتماعی راجع به جاویدنام‌ها و بچه‌های میناب. خیلی کامنت خوب و رسایی بود. بذارید براتون بخونم: «اگر اون شب اسلحه را به‌جای نشانه بر قلب فرزندان ایران، زمین می‌گذاشتید، هم کودکان میناب زنده بودند، هم سربازان جنوب. جنگ را شما شروع کردید، در ۱۸...

Medinfo_X's profile picture

Dr. Mehrdad Ashabi

32,296 subscribers

51,858 views • 1 month ago •via X (Twitter)

Health & WellnessNews & Politics
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

عباس عراقچی وزیر خارجه جمهوری اسلامی در مراسمی در محل دفن روح‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی مدعی شد، اعتراضات ۱۸ تا ۲۰ دی ماه مردمی نبوده و در ادامه جنگ ۱۲ روزه صورت گرفته است. عراقچی درباره این اعتراضات گفت: «حوادث سه روزه ۱۸ تا ۲۰ دی ماه، هیچ ارتباطی با اعتراضات و نگرانی‌های به‌حق مردم نداشت. این سه روز، ادامه همان جنگ دوازده روزه بود.» او همچنین مدعی ورود «عوامل تروریستی و اسلحه» به کشور شد و گفت: «آن سه روز، ادامه جنگ ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل علیه ما بود که همان سرنوشت شکست را تجربه کرد.» وزیر خارجه جمهوری اسلامی در حالی این صحبت‌ها را مطرح کرده است که تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد معترضان در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی به خیابان آمدند و شعارهایی در مخالفت با جمهوری اسلامی سر دادند. گزارش‌های منتشر شده از سرکوب معترضان هم حاکی است که نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی با سلاح سنگین به معترضان شلیک کردند.
1:21

عباس عراقچی وزیر خارجه جمهوری اسلامی در مراسمی در محل دفن روح‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی مدعی شد، اعتراضات ۱۸ تا ۲۰ دی ماه مردمی نبوده و در ادامه جنگ ۱۲ روزه صورت گرفته است. عراقچی درباره این اعتراضات گفت: «حوادث سه روزه ۱۸ تا ۲۰ دی ماه، هیچ ارتباطی با اعتراضات و نگرانی‌های به‌حق مردم نداشت. این سه روز، ادامه همان جنگ دوازده روزه بود.» او همچنین مدعی ورود «عوامل تروریستی و اسلحه» به کشور شد و گفت: «آن سه روز، ادامه جنگ ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل علیه ما بود که همان سرنوشت شکست را تجربه کرد.» وزیر خارجه جمهوری اسلامی در حالی این صحبت‌ها را مطرح کرده است که تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد معترضان در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی به خیابان آمدند و شعارهایی در مخالفت با جمهوری اسلامی سر دادند. گزارش‌های منتشر شده از سرکوب معترضان هم حاکی است که نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی با سلاح سنگین به معترضان شلیک کردند.

independentpersian

11,351 views • 7 months ago

رضا پهلوی و حادثه میناب - همصدایی شما با دولت ترامپ در حدی بود که از انتقاد مستقیم از او پرهیز کردید. حتی وقتی بیش از ۱۵۰ نفر در حمله به مدرسه دخترانه میناب کشته شدند. پشیمون نیستید؟ - نه. جان هر انسان ارزشمند است. البته که همه ما عزادار تلفات پیش امده هستیم. اما تقصیر کیست؟ رژیم ایران. رژیمی که مثل حماس در غزه از مردم بعنوان سپر انسانی استفاده کرد. این برای ما راهی بسمت آزادی بود. تقریبا به منزله یک عملیات نجات برای مردمی که گروگان بودند. بقیه کار بر عهده مردم ایرانه. - این یک حمله از طرف آمریکا بود. بی شک برای خیلی از هموطنان شما سخته که ببینند حتی در پاسختون قادر نیستید اقدام امریکا رو محکوم کنید. - اگر یک پیشامد رو بردارید و کل مساله رو به اون نسبت بدید این تحریف موضوع است. واقعیت اینه که وقتی مردم دیدند که کمک در راه است شروع به نوشتن اسم پرزیدنت بر روی دیوارها کردند. خیابانها رو به اسم او نامگزاری کردند. برای ما اون مداخله برای فلج کردن رژیمی که از تسلیحات نظامی برای کشتن مردم استفاده میکنه ضروری بود.
1:53

رضا پهلوی و حادثه میناب - همصدایی شما با دولت ترامپ در حدی بود که از انتقاد مستقیم از او پرهیز کردید. حتی وقتی بیش از ۱۵۰ نفر در حمله به مدرسه دخترانه میناب کشته شدند. پشیمون نیستید؟ - نه. جان هر انسان ارزشمند است. البته که همه ما عزادار تلفات پیش امده هستیم. اما تقصیر کیست؟ رژیم ایران. رژیمی که مثل حماس در غزه از مردم بعنوان سپر انسانی استفاده کرد. این برای ما راهی بسمت آزادی بود. تقریبا به منزله یک عملیات نجات برای مردمی که گروگان بودند. بقیه کار بر عهده مردم ایرانه. - این یک حمله از طرف آمریکا بود. بی شک برای خیلی از هموطنان شما سخته که ببینند حتی در پاسختون قادر نیستید اقدام امریکا رو محکوم کنید. - اگر یک پیشامد رو بردارید و کل مساله رو به اون نسبت بدید این تحریف موضوع است. واقعیت اینه که وقتی مردم دیدند که کمک در راه است شروع به نوشتن اسم پرزیدنت بر روی دیوارها کردند. خیابانها رو به اسم او نامگزاری کردند. برای ما اون مداخله برای فلج کردن رژیمی که از تسلیحات نظامی برای کشتن مردم استفاده میکنه ضروری بود.

Siavash Ardalan

131,836 views • 2 months ago

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.
3:14

‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: مثلاً ۴۰۱ و ۴۰۴ رو نگاه می‌کنید، ۴۰۱ حتماً مدنی‌تر و انجمنی‌تره به نسبت ۴۰۴. نیست این‌طوری؟ سعید مدنی: نه. نه، به نظر من، اولاً که این پیوند و مسیر تحولات اجتماعی، درسته که افت‌وخیز داره، درسته که سینوسیه، اما یک سوگیری عمده‌ای هم داره. چرا باید ۴۰۴ رو، یعنی اعتراضات دی‌ماه رو می‌گی؟ اعتراضات دی‌ماه رو مثلاً در مقایسه با اعتراضات مهسا، چرا باید تفکیکش کرد؟ در وهله اول، وقتی از اعتراضات دی‌ماه صحبت می‌کنیم، باید ششم تا ۱۷ دی‌ماه رو از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه متمایز کنیم. اگه اعتراضاتِ به‌اصطلاح ۴۰۱، یعنی «زن، زندگی، آزادی» و جنبش «زن، زندگی، آزادی» رو به جان‌باختن مهسا تقلیل بدیم، همون‌قدر هم می‌تونیم اعتراضات دی‌ماه رو به فراخوان ۱۸ و ۱۹ دی تقلیل بدیم. در حالی که اعتراضات مهسا، جنبش مهسا، حاصل یک منازعه و یک ناجنبش زنان در ایران بود که اونجا خودش رو به نحو احسن نشون داد. تونست ۱۰۰ روز توی خیابون مقاومت کنه. تاکتیک‌هاش تا حد زیادی از تاکتیک جنبش‌های قبلی، اعم از جنبش ۹۶ و جنبش سبز تبعیت می‌کرد. شعارهاش بر مبنای نوعی خردگرایی و تجربه تاریخی سوار شده بود و بنابراین تونست این مسیر رو ۱۰۰ روز هم ادامه بده. توی دی‌ماه هم، از ۶ تا ۱۷ دی، شما همون خصلت‌ها و همون تاکتیک‌ها رو می‌بینید. جمعیت میاد توی خیابون. حالا این دفعه مثلاً از جمهوری شروع میشه، پاساژ علاءالدین و اون منطقه، که ترکیبی از طبقه متوسط و دست‌فروش‌هاست، و بعد آرام‌آرام گسترش پیدا می‌کنه. خود اینکه چجوری این‌ها توی اون فضای جنگی و امنیتی یک‌دفعه جمع میشن و بعد بلافاصله به‌صورت وسیع در سطح ملی گسترش پیدا می‌کنه، قابل توجهه. حتی خیلی بیشتر از مهسا، تقریباً دو برابر مهسا. این اتفاق تا ۱۷ دی چجوری میفته؟ این رو باید مرتبط بدونیم با پتانسیل‌هایی که جنبش‌های قبلی ایجاد کردن، شبکه‌های اجتماعی‌ای که از اون موقع شکل گرفته، نقش نیروها و گروه‌های غیررسمی‌ای که از اون زمان وجود داشتن و حتی ذهنیتی که از اون تجربه باقی مونده بود؛ اینکه میشه آمد، اعتراض کرد و توی خیابون حضور پیدا کرد. همه این‌ها ظرفیتی ایجاد کرده بود که توی ۶ تا ۱۷ دی تقریباً همون مسیر طی بشه. اما توی ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی میفته؛ یه فراخوان داده میشه. این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل هم نیست. بر اساس یک تحلیل غلط و به‌صورت غیرمسئولانه فراخوان داده میشه. اون فراخوان همراه خودش فرهنگ خودش رو هم میاره. یعنی تاکتیک‌هایی رو ترویج می‌کنه که در امتداد تاکتیک‌های قبلی نیست؛ مثل اینکه حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم سطحی که این تاکتیک‌ها تونستن عملی بشن خیلی گسترده بود. اتفاقاً خیلی محدود بود و اصلاً قابل توجه نیست. اما چیزی که تونست ایجاد کنه، یک گسست در ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون بود. چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، حتی می‌تونست روی جنگ تأثیر بذاره، روی تحولات آینده ایران تأثیر بذاره و حتی روی تصمیمات موجود اثرگذار باشه. ولی انگار از طریق اون فراخوان، یک پاس گل به اقتدارگرایی ایران داده شد و این گسست در نهایت مشکلاتی ایجاد کرد.

آرش یوسفی -ARASH

69,686 views • 17 days ago

هشدار: بخش‌هایی از این گزارش به‌دلیل بازگوییِ صحنه‌های فاجعه برای شنیدن بسیار آزاردهنده است. این گزارش کامل دومینیک واگورن، سردبیر بین‌الملل اسکای‌نیوز از مینابه. اولین گزارشگر خارجی که به اون‌جا رفته. دومینیک، از لشکرکشی آمریکا به عراق تا بهار عربی رو گزارش کرده، اما خودش می‌گه فشار عاطفی اون‌چه در میناب تجربه کرده، از همه بیشتر بوده و اشکش رو جاری کرده. رسیدن به میناب آسون نبوده. تیم اسکای‌نیوز چهار روز در راه بوده و یک هفته در شهر فیلم‌برداری کرده تا روایتی رو ثبت کنه که تا حالا از این شهر بیرون نرفته بود. ماجرا از روز اول جنگ آمریکا و ایران شروع می‌شه؛ صبح همون روز، یک مدرسه ابتدایی در میناب با موشک‌های دقیق‌هدایت‌شونده‌ی آمریکایی هدف قرار می‌گیره، درست وقتی مدرسه پر از بچه بوده. کارکنان مدرسه فهمیده بودن که کشور زیر حمله‌ست و به والدین زنگ زدن که بچه‌ها رو ببرن، اما بیشترشون به‌موقع نرسیدن. دخترها رو برای امنیت به طبقه‌ی بالا و اتاق نماز برده بودن؛ همون‌جا که موشک‌ها فرود اومد. کسایی که برای کمک رسیدن، با صحنه‌ای روبه‌رو شدن که حتی توصیفش سخته. دومینیک سراغ خانواده‌ها می‌ره. پرستشِ یازده‌ساله از زیر آوار زنده بیرون اومده، اما به‌شدت سوخته و هفته‌ها در بیمارستان بستری بوده؛ برادر نه‌ساله‌اش، علی‌اصغر، کشته شده. شهر مجبور شده گورستان رو گسترش بده تا همه‌ی کشته‌ها رو دفن کنه. خانواده‌ها هر شب کنار قبر بچه‌هاشون شمع روشن می‌کنن و ساعت‌ها می‌مونن. محمدطاها باید همون شب جشن ده‌سالگی‌اش رو می‌گرفت؛ مادرش خدیجه و خانواده‌اش به‌جاش سر قبرش براش کیک گذاشتن و تولدت مبارک خوندن. خدیجه در یک گفت‌وگوی بیش از دوساعته، در حالی که اشک می‌ریخت، تعریف می‌کنه که چطور از سردخانه‌ای به سردخانه‌ی دیگه رفته تا تکه‌های پیکر بچه‌ها رو ببینه. آخرش آزمایش دی‌ان‌ای فقط تکه‌ای از تنه و بازوی پسر نه‌ساله‌اش رو شناسایی کرده. اون رو در کفنی به خانواده تحویل دادن و خدیجه می‌گه پیش از خاک‌سپاری، آخرین چیزی که از پسرش مونده بود رو در آغوش گرفته و براش لالایی خونده. شواهد به سمت آمریکا اشاره داره. ایرانی‌ها می‌گن قطعاتی که در محل جمع شده، از موشک‌های کروز تاماهاوک آمریکاییه و آمریکا همون روز چند نقطه‌ی دیگه‌ی همون منطقه رو هم زده. این یک مدرسه ابتدایی بوده که بیش از یک دهه روی نقشه‌ها مشخص بوده، اما درست وسط ساختمونش هدف خورده. یا عمدی بوده، که اون‌وقت جنایت جنگیه، یا اشتباه شناسایی شده، که اون هم نقض قواعد جنگه. آمریکا در حادثه‌های مشابه در عراق و افغانستان ظرف چند روز تا چند هفته مسئولیت رو پذیرفته بود، اما اینجا نزدیک سه ماه گذشته و فقط می‌گن موضوع در حال بررسیه. در آغاز جنگ، دونالد ترامپ گفته بود ایران پشت این ماجراست؛ ادعایی که هیچ مدرکی براش ارائه نشد. خدیجه می‌گه ترامپ وعده داده بود به مردم ستمدیده‌ی ایران کمک کنه، اما در عمل دانش‌آموزها کشته شدن. حالا با آتش‌بسی شکننده و نزدیکی میناب به تنگه‌ی هرمز، ترس مردم اینه که اگر جنگ از سر گرفته بشه، چنین فاجعه‌ای دوباره تکرار بشه. چیزی که مردم میناب می‌خوان روشنه: پاسخ و عدالت.
12:52

هشدار: بخش‌هایی از این گزارش به‌دلیل بازگوییِ صحنه‌های فاجعه برای شنیدن بسیار آزاردهنده است. این گزارش کامل دومینیک واگورن، سردبیر بین‌الملل اسکای‌نیوز از مینابه. اولین گزارشگر خارجی که به اون‌جا رفته. دومینیک، از لشکرکشی آمریکا به عراق تا بهار عربی رو گزارش کرده، اما خودش می‌گه فشار عاطفی اون‌چه در میناب تجربه کرده، از همه بیشتر بوده و اشکش رو جاری کرده. رسیدن به میناب آسون نبوده. تیم اسکای‌نیوز چهار روز در راه بوده و یک هفته در شهر فیلم‌برداری کرده تا روایتی رو ثبت کنه که تا حالا از این شهر بیرون نرفته بود. ماجرا از روز اول جنگ آمریکا و ایران شروع می‌شه؛ صبح همون روز، یک مدرسه ابتدایی در میناب با موشک‌های دقیق‌هدایت‌شونده‌ی آمریکایی هدف قرار می‌گیره، درست وقتی مدرسه پر از بچه بوده. کارکنان مدرسه فهمیده بودن که کشور زیر حمله‌ست و به والدین زنگ زدن که بچه‌ها رو ببرن، اما بیشترشون به‌موقع نرسیدن. دخترها رو برای امنیت به طبقه‌ی بالا و اتاق نماز برده بودن؛ همون‌جا که موشک‌ها فرود اومد. کسایی که برای کمک رسیدن، با صحنه‌ای روبه‌رو شدن که حتی توصیفش سخته. دومینیک سراغ خانواده‌ها می‌ره. پرستشِ یازده‌ساله از زیر آوار زنده بیرون اومده، اما به‌شدت سوخته و هفته‌ها در بیمارستان بستری بوده؛ برادر نه‌ساله‌اش، علی‌اصغر، کشته شده. شهر مجبور شده گورستان رو گسترش بده تا همه‌ی کشته‌ها رو دفن کنه. خانواده‌ها هر شب کنار قبر بچه‌هاشون شمع روشن می‌کنن و ساعت‌ها می‌مونن. محمدطاها باید همون شب جشن ده‌سالگی‌اش رو می‌گرفت؛ مادرش خدیجه و خانواده‌اش به‌جاش سر قبرش براش کیک گذاشتن و تولدت مبارک خوندن. خدیجه در یک گفت‌وگوی بیش از دوساعته، در حالی که اشک می‌ریخت، تعریف می‌کنه که چطور از سردخانه‌ای به سردخانه‌ی دیگه رفته تا تکه‌های پیکر بچه‌ها رو ببینه. آخرش آزمایش دی‌ان‌ای فقط تکه‌ای از تنه و بازوی پسر نه‌ساله‌اش رو شناسایی کرده. اون رو در کفنی به خانواده تحویل دادن و خدیجه می‌گه پیش از خاک‌سپاری، آخرین چیزی که از پسرش مونده بود رو در آغوش گرفته و براش لالایی خونده. شواهد به سمت آمریکا اشاره داره. ایرانی‌ها می‌گن قطعاتی که در محل جمع شده، از موشک‌های کروز تاماهاوک آمریکاییه و آمریکا همون روز چند نقطه‌ی دیگه‌ی همون منطقه رو هم زده. این یک مدرسه ابتدایی بوده که بیش از یک دهه روی نقشه‌ها مشخص بوده، اما درست وسط ساختمونش هدف خورده. یا عمدی بوده، که اون‌وقت جنایت جنگیه، یا اشتباه شناسایی شده، که اون هم نقض قواعد جنگه. آمریکا در حادثه‌های مشابه در عراق و افغانستان ظرف چند روز تا چند هفته مسئولیت رو پذیرفته بود، اما اینجا نزدیک سه ماه گذشته و فقط می‌گن موضوع در حال بررسیه. در آغاز جنگ، دونالد ترامپ گفته بود ایران پشت این ماجراست؛ ادعایی که هیچ مدرکی براش ارائه نشد. خدیجه می‌گه ترامپ وعده داده بود به مردم ستمدیده‌ی ایران کمک کنه، اما در عمل دانش‌آموزها کشته شدن. حالا با آتش‌بسی شکننده و نزدیکی میناب به تنگه‌ی هرمز، ترس مردم اینه که اگر جنگ از سر گرفته بشه، چنین فاجعه‌ای دوباره تکرار بشه. چیزی که مردم میناب می‌خوان روشنه: پاسخ و عدالت.

Panah Farhadbahman 🎒

47,595 views • 3 months ago

آزاده کیان از پاریس اومده بود دانشگاه ژنو تا به سوئیسی ها از میناب بگه ، بخشی از یک‌ روزنامه حکومتی که داخل ایران چاپ شده را بخونه و تاکید فراوان داشت بر اینکه در ایران روزنامه های منتقد دولت وجود دارن که صدای مردم هستن و با آمار دقیق و مکتوب از هلال احمر جمهوری اسلامی ، از تعداد کشته شده ها و دست و پا قطع شده ها در جنگ اخیر بگه ! مدیونید اگر فکر کنید به رقم ۴۰ هزار نفر کشته دی ماه اشاره کنه ! ( گفت آمار دقیقی وجود نداره ) مدیونید اگر فکر کنید از وقتی که برای سخنرانی بهش داده بودن استفاده کنه و صدای مردمی باشه که صدایی ندارن ! فقط نه به جنگ نه به اسراییل و نه به امریکا . به عنوان یک جامعه شناس نه تحلیل کاملی ارایه داد و نه اشاره ای به چرایی وقایع کرد! البته که ما ایرانیان نیز بصورت خودجوش با تصاویر جاویدنامان و پرچم شیر و خورشید نشان در سالن بودیم .
3:44

آزاده کیان از پاریس اومده بود دانشگاه ژنو تا به سوئیسی ها از میناب بگه ، بخشی از یک‌ روزنامه حکومتی که داخل ایران چاپ شده را بخونه و تاکید فراوان داشت بر اینکه در ایران روزنامه های منتقد دولت وجود دارن که صدای مردم هستن و با آمار دقیق و مکتوب از هلال احمر جمهوری اسلامی ، از تعداد کشته شده ها و دست و پا قطع شده ها در جنگ اخیر بگه ! مدیونید اگر فکر کنید به رقم ۴۰ هزار نفر کشته دی ماه اشاره کنه ! ( گفت آمار دقیقی وجود نداره ) مدیونید اگر فکر کنید از وقتی که برای سخنرانی بهش داده بودن استفاده کنه و صدای مردمی باشه که صدایی ندارن ! فقط نه به جنگ نه به اسراییل و نه به امریکا . به عنوان یک جامعه شناس نه تحلیل کاملی ارایه داد و نه اشاره ای به چرایی وقایع کرد! البته که ما ایرانیان نیز بصورت خودجوش با تصاویر جاویدنامان و پرچم شیر و خورشید نشان در سالن بودیم .

Mana Mandegar | مانا ماندگار

12,101 views • 4 months ago

🔴 روشن شدن عامل جنایت لامرد در مستند جواد موگویی در مستندی که جواد موگویی از فاجعه اصابت موشک لامرد ساخته است چند نکته بسیار مهم وجود دارد: ۱. او در ابتدای مستندش تاکید می‌کند که نوع موشک‌هایی که اینجا خورده است با «نوع موشک‌هایی که در طول جنگ ۴۰ روزه» به تمام ایران اصابت کرده است فرق دارد. ۲. در ادامه او توضیح می‌دهد که موشک‌های اصابت کرده به لامرد در نزدیکی زمین منفجر شده‌اند و ترکش‌های این انفجارها سرتاسر منطقه را پوشش داده و علاوه بر خسارات مادی موجب کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از هم‌میهنانمان شده است و برای اثبات سخنانش آثار این ترکش‌ها بر ساختمان‌ها و یکی از ترکش‌های فرو رفته در زمین را هم نشان می‌دهد، البته او در سرتاسر مستندش به عمد و بر اساس آگاهی از عبارت کلاهک خوشه‌ای استفاده نمی‌کند، اما چرا؟ پاسخ روشن است: رژیم جمهوری اسلامی جزو معدود کشورهایی است که در موشک‌های (خرمشهر) و (ذوالفقار) از کلاهک خوشه‌ای هم استفاده می‌کند که اتفاقا این کلاهک‌ها به اصطلاح زمانی است و در نزدیکی زمین منفجر می‌شوند و بمب‌های کوچک داخل آنها که ترکش‌های بسیاری تولید می‌کند تا شعاع زیادی به اطراف منتشر می‌شوند. در واقع این موشک‌ها می‌توانند به جای یک کلاهک بزرگ، ده‌ها بمبلت یا زیرمهمات را در ارتفاع پخش کنند و یک منطقه وسیع را پوشش دهند. بر اساس نکاتی که جواد موگویی در مستندش نشان می‌دهد و توضیحاتی که ارائه می‌کند مشخص می‌شود که این موشک‌‌ها توسط رژیم جمهوری اسلامی پرتاب شده‌اند و با توجه به اینکه ۴ فروند موشک به فاصله کم به این محدوده پرتاب شده‌اند ما با پروژه‌ کثیف و جنایتکارانه‌ای مثل هدفگیری پرواز اوکراینی روبرو هستیم که این‌بار با قربانی کردن مردم و به ویژه کودکان و با هدف پروپاگاندا کردن و پیش کشیدن مسائل حقوق بشری علیه آمریکا طراحی و ساعتی پس از فاجعه مدرسه میناب انجام شده است. بر همین اساس می‌توان در مورد مدرسه میناب هم گمانه‌زنی‌هایی داشت. اگر جمهوری اسلامی و طرفدارانش مدعی هستند که اینطور نیست از کارشناسان سازمان ملل دعوت کنند تا با بررسی آثار اصابت و انفجارها منشا این پرتاب‌ها و عوامل این جنایت بزرگ شناسایی و معرفی شوند. دوشنبه ۱۸ خردادماه ۲۵۸۵ #شبنامه شبنامه
1:18

🔴 روشن شدن عامل جنایت لامرد در مستند جواد موگویی در مستندی که جواد موگویی از فاجعه اصابت موشک لامرد ساخته است چند نکته بسیار مهم وجود دارد: ۱. او در ابتدای مستندش تاکید می‌کند که نوع موشک‌هایی که اینجا خورده است با «نوع موشک‌هایی که در طول جنگ ۴۰ روزه» به تمام ایران اصابت کرده است فرق دارد. ۲. در ادامه او توضیح می‌دهد که موشک‌های اصابت کرده به لامرد در نزدیکی زمین منفجر شده‌اند و ترکش‌های این انفجارها سرتاسر منطقه را پوشش داده و علاوه بر خسارات مادی موجب کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از هم‌میهنانمان شده است و برای اثبات سخنانش آثار این ترکش‌ها بر ساختمان‌ها و یکی از ترکش‌های فرو رفته در زمین را هم نشان می‌دهد، البته او در سرتاسر مستندش به عمد و بر اساس آگاهی از عبارت کلاهک خوشه‌ای استفاده نمی‌کند، اما چرا؟ پاسخ روشن است: رژیم جمهوری اسلامی جزو معدود کشورهایی است که در موشک‌های (خرمشهر) و (ذوالفقار) از کلاهک خوشه‌ای هم استفاده می‌کند که اتفاقا این کلاهک‌ها به اصطلاح زمانی است و در نزدیکی زمین منفجر می‌شوند و بمب‌های کوچک داخل آنها که ترکش‌های بسیاری تولید می‌کند تا شعاع زیادی به اطراف منتشر می‌شوند. در واقع این موشک‌ها می‌توانند به جای یک کلاهک بزرگ، ده‌ها بمبلت یا زیرمهمات را در ارتفاع پخش کنند و یک منطقه وسیع را پوشش دهند. بر اساس نکاتی که جواد موگویی در مستندش نشان می‌دهد و توضیحاتی که ارائه می‌کند مشخص می‌شود که این موشک‌‌ها توسط رژیم جمهوری اسلامی پرتاب شده‌اند و با توجه به اینکه ۴ فروند موشک به فاصله کم به این محدوده پرتاب شده‌اند ما با پروژه‌ کثیف و جنایتکارانه‌ای مثل هدفگیری پرواز اوکراینی روبرو هستیم که این‌بار با قربانی کردن مردم و به ویژه کودکان و با هدف پروپاگاندا کردن و پیش کشیدن مسائل حقوق بشری علیه آمریکا طراحی و ساعتی پس از فاجعه مدرسه میناب انجام شده است. بر همین اساس می‌توان در مورد مدرسه میناب هم گمانه‌زنی‌هایی داشت. اگر جمهوری اسلامی و طرفدارانش مدعی هستند که اینطور نیست از کارشناسان سازمان ملل دعوت کنند تا با بررسی آثار اصابت و انفجارها منشا این پرتاب‌ها و عوامل این جنایت بزرگ شناسایی و معرفی شوند. دوشنبه ۱۸ خردادماه ۲۵۸۵ #شبنامه شبنامه

شبنامه

20,010 views • 2 months ago

با توجه به نزدیکی ماجرای نهایی و تاکید رضاشاه دوم برای آمادکی مردم ایران، مجبور به بازخوانی این موضوع شدم! چرا رضاشاه تاکید داره این‌بار فرق داره؟! در پیام چند روز پیش، نتانیاهو کاملا هوشمندانه همه چیز را لو داد! به همین ۱دقیقه و ۲۵ثانیه! خوب دقت کنید چون نتانیاهو خیلی خیلی دقیق واژگان رو پشت هم چیده: ۱- من و ما و اسرائیل جنگ نمی‌خوایم! شما مردم ایران هم که جنگ نمی‌خواید! جمله آشنا نیست؟! پس کی جنگ می‌خواد؟ بله دیکتاتورهای رژیم! نمیگه دیکتاتور رژیم! جمع می‌بنده! یعنی کل رژیم! این یعنی چی که هم رضاشاه دوم و هم اسرائیل و هم ترامپ تاکید دارند؟! این یعنی مردم ایران نباید قربانی این جنگ رژیم اسلامی شوند و نمی‌شوند! یعنی اگر رژیم تسلیم نشه و حکومت رو واگذار به مردم نکنه، تک تک مهره‌های رژیم را خواهند زد و نه مردم. ۲- نتانیاهو میگه: اما خبر خوبی هست! رژیم هر روز ضعیف‌تر و اسرائیل هر روز قوی‌تر میشه! خوب دقت کنید! داره با مردم ایران صحبت می‌کنه! چرا قوی شدن اسرائیل باید خبر خوبی برای مردم ایران باشه؟!!! بله! یعنی ما پشت شما هستیم و رژیم را ضعیفتر می‌کنیم. خب ضعیف‌تر می‌کنیم که چی بشه؟! حالا می‌ره سراغ اصل مطلب!!!! ۳- میگه رژیم از شما مردم بیشتر از اسرائیل می‌ترسه! میگه برای همین شمارو در بالاترین حد ممکن سرکوب کرده! میگه امیدتون رو از دست ندهید! و اینجا یک نکته امنیتی شاهکار میگه: «من زمزمه‌ها رو می‌شنوم! زن زندگی آزادی!» زن زندگی آزادی چی بود؟! بله خیزش مردم! به عبارتی نتانیاهو داره میگه که ما قوی‌تر هستیم و با شما! امیدتون رو از دست ندهید و زمزمه‌هایی که می‌کنید (نتانیاهو بزن بقیه‌اش با ما!) شما هم مثل زن زندگی آزادی بریزید بیرون! ۴- و اما اینجا یک تاکید موکد داره برای مردم ایران! میگه امیدتون رو از دست ندهید، چون اینبار نه تنها اسرائیل که کل دنیا پشت شما خواهند بود تا رژیم رو نابود کنید. ۵- پس از نکات بسیار مهم بالا، آینده ایران رو برای مردم ایران درصورت انقلاب مجدد، تصویر می‌کنه که ایرانی با کمک ما و کل جهان می‌سازیم سراسر رفاه و اعتبار و افتخار. پس مردم ایران؟! درنگ نکنید! زمان که رسید، زن زندگی آزادی! مثل ۳ سال پیش بریزید بیرون. پایان. جیمز سرباز پادشاهی ایران #KingRezaPahlavi
1:24

با توجه به نزدیکی ماجرای نهایی و تاکید رضاشاه دوم برای آمادکی مردم ایران، مجبور به بازخوانی این موضوع شدم! چرا رضاشاه تاکید داره این‌بار فرق داره؟! در پیام چند روز پیش، نتانیاهو کاملا هوشمندانه همه چیز را لو داد! به همین ۱دقیقه و ۲۵ثانیه! خوب دقت کنید چون نتانیاهو خیلی خیلی دقیق واژگان رو پشت هم چیده: ۱- من و ما و اسرائیل جنگ نمی‌خوایم! شما مردم ایران هم که جنگ نمی‌خواید! جمله آشنا نیست؟! پس کی جنگ می‌خواد؟ بله دیکتاتورهای رژیم! نمیگه دیکتاتور رژیم! جمع می‌بنده! یعنی کل رژیم! این یعنی چی که هم رضاشاه دوم و هم اسرائیل و هم ترامپ تاکید دارند؟! این یعنی مردم ایران نباید قربانی این جنگ رژیم اسلامی شوند و نمی‌شوند! یعنی اگر رژیم تسلیم نشه و حکومت رو واگذار به مردم نکنه، تک تک مهره‌های رژیم را خواهند زد و نه مردم. ۲- نتانیاهو میگه: اما خبر خوبی هست! رژیم هر روز ضعیف‌تر و اسرائیل هر روز قوی‌تر میشه! خوب دقت کنید! داره با مردم ایران صحبت می‌کنه! چرا قوی شدن اسرائیل باید خبر خوبی برای مردم ایران باشه؟!!! بله! یعنی ما پشت شما هستیم و رژیم را ضعیفتر می‌کنیم. خب ضعیف‌تر می‌کنیم که چی بشه؟! حالا می‌ره سراغ اصل مطلب!!!! ۳- میگه رژیم از شما مردم بیشتر از اسرائیل می‌ترسه! میگه برای همین شمارو در بالاترین حد ممکن سرکوب کرده! میگه امیدتون رو از دست ندهید! و اینجا یک نکته امنیتی شاهکار میگه: «من زمزمه‌ها رو می‌شنوم! زن زندگی آزادی!» زن زندگی آزادی چی بود؟! بله خیزش مردم! به عبارتی نتانیاهو داره میگه که ما قوی‌تر هستیم و با شما! امیدتون رو از دست ندهید و زمزمه‌هایی که می‌کنید (نتانیاهو بزن بقیه‌اش با ما!) شما هم مثل زن زندگی آزادی بریزید بیرون! ۴- و اما اینجا یک تاکید موکد داره برای مردم ایران! میگه امیدتون رو از دست ندهید، چون اینبار نه تنها اسرائیل که کل دنیا پشت شما خواهند بود تا رژیم رو نابود کنید. ۵- پس از نکات بسیار مهم بالا، آینده ایران رو برای مردم ایران درصورت انقلاب مجدد، تصویر می‌کنه که ایرانی با کمک ما و کل جهان می‌سازیم سراسر رفاه و اعتبار و افتخار. پس مردم ایران؟! درنگ نکنید! زمان که رسید، زن زندگی آزادی! مثل ۳ سال پیش بریزید بیرون. پایان. جیمز سرباز پادشاهی ایران #KingRezaPahlavi

JamesDean

25,455 views • 1 year ago

سخنان دیشب حسین رزاق در کلاب هاوس جنجالی شد. آنچه ایشان دیشب گفتند در این فضا قابل دسترس است. بخشی از اتاق دیشب، گفتگو (مجادله) من با ایشان بود که اینجا به اشتراک می‌گذارم با سرعت ۱.۲۵ x. رزاق با استناد به اتاق کلاب هاوسی‌ای که در ۱۹ دی در کلاب «راه‌سه» برگزار شد گفت، من آمدم به شما گفتم که آمار کشته‌شدگان در شب ۱۸ دی را دارم. دیشب هم گفتند که من آمار گرفته بودم از سه بیمارستان و از «نظام پزشکی هم چک کردم». ما در آن اتاق به آنچه گفته بودند تشکیک کردیم و گفتیم آمار شما باید راستی آزمایی شود و آمار را همینگونه نمی‌شود راجع به مرگ افراد منتشر کرد. در نهایت ایشون ما رو متهم کرد به اینکه باعث کشتار شدیم. از Farzad Seifikaran اسم آورده شد و گفته شد که ایشون داده‌های رزاق را مورد راستی آزمایی قرار داده و خبر کشته شدن ۲۰۰ نفر را در بی‌بی‌سی منتشر کرده است. این موضوعی بود که در تماس با جناب صیفی‌کاران، ایشون رد کردن و گفتند که منابع آقای رزاق قابل راستی آزمایی نبود و هیچ‌چیز به نقل از ایشان منتشر نشده است. جنجالی‌ترین بخش صحبت ایشون در مورد خشونت آمیز بودن اعتراضات دی‌ماه بود. ایشون گفتند که مردم کوکتیل مولوتوف استفاده کرده و با این کار شهرهایی سقوط کرده‌اند. اما هیچ داده‌ای مبنی بر اینکه چه کسی کوکتیل مولوتوف پرتاب کرده آیا از مردم عادی بودند یا از میان نیروهای جمهوری اسلامی، آیا همه شهرهایی که سقوط کردند اینگونه سقوط کرده‌اند یا نه ارايه نکردند. در واقع عملا گفتند که خشونت از سوی مردمی انجا مشده است که با خانواده برای اعتراض به خیابان آمده بودند. در این فایل صدای Masoud Safiri و Pedram Farhadi را نیز می‌شنوید.
16:49

سخنان دیشب حسین رزاق در کلاب هاوس جنجالی شد. آنچه ایشان دیشب گفتند در این فضا قابل دسترس است. بخشی از اتاق دیشب، گفتگو (مجادله) من با ایشان بود که اینجا به اشتراک می‌گذارم با سرعت ۱.۲۵ x. رزاق با استناد به اتاق کلاب هاوسی‌ای که در ۱۹ دی در کلاب «راه‌سه» برگزار شد گفت، من آمدم به شما گفتم که آمار کشته‌شدگان در شب ۱۸ دی را دارم. دیشب هم گفتند که من آمار گرفته بودم از سه بیمارستان و از «نظام پزشکی هم چک کردم». ما در آن اتاق به آنچه گفته بودند تشکیک کردیم و گفتیم آمار شما باید راستی آزمایی شود و آمار را همینگونه نمی‌شود راجع به مرگ افراد منتشر کرد. در نهایت ایشون ما رو متهم کرد به اینکه باعث کشتار شدیم. از Farzad Seifikaran اسم آورده شد و گفته شد که ایشون داده‌های رزاق را مورد راستی آزمایی قرار داده و خبر کشته شدن ۲۰۰ نفر را در بی‌بی‌سی منتشر کرده است. این موضوعی بود که در تماس با جناب صیفی‌کاران، ایشون رد کردن و گفتند که منابع آقای رزاق قابل راستی آزمایی نبود و هیچ‌چیز به نقل از ایشان منتشر نشده است. جنجالی‌ترین بخش صحبت ایشون در مورد خشونت آمیز بودن اعتراضات دی‌ماه بود. ایشون گفتند که مردم کوکتیل مولوتوف استفاده کرده و با این کار شهرهایی سقوط کرده‌اند. اما هیچ داده‌ای مبنی بر اینکه چه کسی کوکتیل مولوتوف پرتاب کرده آیا از مردم عادی بودند یا از میان نیروهای جمهوری اسلامی، آیا همه شهرهایی که سقوط کردند اینگونه سقوط کرده‌اند یا نه ارايه نکردند. در واقع عملا گفتند که خشونت از سوی مردمی انجا مشده است که با خانواده برای اعتراض به خیابان آمده بودند. در این فایل صدای Masoud Safiri و Pedram Farhadi را نیز می‌شنوید.

Ata Tabriz

60,142 views • 4 months ago

دوباره با برچسب «جنگ‌طلب، فاحشه، لکاته و …» زیر حمله جماعتی که حیات‌شان در نفرت‌پراکنی است و‌ نیز حامیان نایاک و ارزشی‌های حکومت قرار گرفتم. حدود ۱۰ سال پیش وقتی کمپین علیه حجاب اجباری را در فیسبوک راه انداختم برای علنی کردن آزادی‌های یواشکی، صدا و سیما خبر تجاوز به من را پخش کرد. آن زمان که جوان‌تر بودم این ویدیو را ضبط کردم چون خوشحال بودم از اینکه زنان ایرانی میلیونی از کمپین استقبال کردند و حرف‌های کینه‌جویان و نایاکی‌ها و برخی خبرنگاران حکومتی که متحد بودند در دیوسازی و تخریبم بودند، هیچ ارزشی برای‌شان نداشت. حالا هم باید یادآوری کنم که قوی هستم در برابر تخریبگرانی که ادبیات‌شان همان ادبیات تجاوز و تخریب است. در مصاحبه‌ اخیر به روشنی اشاره کردم اگر دامنه جنگ در منطقه گسترده شود موضع من مثل همیشه خواهد بود، اینکه با جنگ علیه مردم ایران و غیرنظامیان هرگز موافق نیستم اما اگر هدف مراکز هسته‌ای ج.ا و شخص خامنه‌ای باشد من هم مثل بسیاری از مردم آن را قدمی مهم برای تضعیف حکومت می‌دانم. اما خبرنگار یک رسانه فارسی زبان و باند نایاک و حامیان‌ جمهوری اسلامی حرف مرا تقطیع شده و بدون ارجاع به مصاحبه اصلی، منتشر کردند. در همان مصاحبه هم گفتم؛ ریشه جنگ خود جمهوری اسلامی است، و باز هم تکرار میکنم شما صلح طلب‌‌های دروغین همان‌ها هستید که من هر کاری کنم دروغ خودتان را تکرار خواهید کرد. برخی از شما هم از جماعت نایاک هستید که هرگز صدایتان را علیه جمهوری اسلامی انقدر بلند نکردید تا گزینه نظامی هرگز روی میز کشورهای دموکراتیک قرار نگیرد. شما از جنگ‌طلبانی چون سلیمانی و ظریف دفاع کردید و میکنید و رسوای تاریخ هستید. سالهاست نایاک و طرفداران خامنه‌ای حمله به خامنه‌ای را حمله به مردم ایران میدانند. تحریم مراکز اسلامی نزدیک به بیت خامنه‌ای را تحریم مردم ترجمه می‌کنند و هر گونه تلاش فعالان را برای فشار بر حکومت، فشار بر مردم ایران تفسیر کرده و جلوی آن را سد میکنند. چون رسالتشان این است که حکومتِ خامنه‌ای و سپاه پاسداران را با مردم یکی کنند و آن را به غرب بفروشند. چه کسی موافق حمله به مردم ایران است غیر از شمایی که سالهاست جنگ یک حکومت علیه مردمش را در خیابانهای ایران توجیه می‌کنید، زره‌پوش‌ها و دوشکاها را علیه مردم بی‌اسلحه در ایران نمی‌بینید و بر سلاخی کردن مردم چشم می‌پوشید و عکس انگشتر قاتل اعظم را عکس پروفایلتان میکنید. شما حتی در برابر زنان کمپین #دوربین_ما_اسلحه_ما ایستادید و گفتید «رویارویی مردم در برابر مردم» و ترویج خشونت است. یعنی جنگ تمام عیار گشت ارشاد و حجاب‌بانان و آزارگران علیه زنان را دیدید ولی من و زنان کمپین را متهم به جنگ‌طلبی کردید. ولی تماشا کنید همان زنان داخل ایران از انفعال شما و از ادبیات تخریبگر شما عبور کردند. هنوز با افتخار دوربین‌شان را مقابل آزارگران بالا برده و حتی آنها را از اماکن عمومی اخراج میکنند و‌ برای استدلال‌های صلح‌طلبانه‌ی دروغین شما ذره‌ای ارزش قائل نشدند چون دفاع شخصی را حق خود می‌دانند. وقتی خامنه‌ای سه روزه بالای هزار و پانصد نفر را در داخل می‌کشد و برای قتل ما در خارج کشور هم قاتل می‌فرستد طبیعی است که من خواهان از بین بردن تروریست داعشی مستقر در ایرانم. جنگ‌طلب و حامی حکومت کشتار شمایید که از تحریم جواد ظریف و معصومه ابتکار هم آشفته می‌شوید. نه مردمی که سالهاست با دست خالی در خیابان‌ها علیه جنگ‌طلبان واقعی ایستادند و به هزار زبان از خواسته‌های انسانی‌شان گفتند اما باز به جنگ طلب و اغتشاشگر متهم می‌شوند. بگذارید با صدای بلند دوباره بگویم، من نه تنها از هر گونه تحریم و فشار برای نابودی خامنه‌ای و سپاه پاسداران و پایه‌های حکومت ترور استقبال میکنم بلکه همه تلاشم را نیز در همان جهت بکار می‌برم. مسیر ما همچنان مشخص است، سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی و در راس آنها سپاه و بیت رهبری و استقرار سکولار دموکراسی.
0:38

دوباره با برچسب «جنگ‌طلب، فاحشه، لکاته و …» زیر حمله جماعتی که حیات‌شان در نفرت‌پراکنی است و‌ نیز حامیان نایاک و ارزشی‌های حکومت قرار گرفتم. حدود ۱۰ سال پیش وقتی کمپین علیه حجاب اجباری را در فیسبوک راه انداختم برای علنی کردن آزادی‌های یواشکی، صدا و سیما خبر تجاوز به من را پخش کرد. آن زمان که جوان‌تر بودم این ویدیو را ضبط کردم چون خوشحال بودم از اینکه زنان ایرانی میلیونی از کمپین استقبال کردند و حرف‌های کینه‌جویان و نایاکی‌ها و برخی خبرنگاران حکومتی که متحد بودند در دیوسازی و تخریبم بودند، هیچ ارزشی برای‌شان نداشت. حالا هم باید یادآوری کنم که قوی هستم در برابر تخریبگرانی که ادبیات‌شان همان ادبیات تجاوز و تخریب است. در مصاحبه‌ اخیر به روشنی اشاره کردم اگر دامنه جنگ در منطقه گسترده شود موضع من مثل همیشه خواهد بود، اینکه با جنگ علیه مردم ایران و غیرنظامیان هرگز موافق نیستم اما اگر هدف مراکز هسته‌ای ج.ا و شخص خامنه‌ای باشد من هم مثل بسیاری از مردم آن را قدمی مهم برای تضعیف حکومت می‌دانم. اما خبرنگار یک رسانه فارسی زبان و باند نایاک و حامیان‌ جمهوری اسلامی حرف مرا تقطیع شده و بدون ارجاع به مصاحبه اصلی، منتشر کردند. در همان مصاحبه هم گفتم؛ ریشه جنگ خود جمهوری اسلامی است، و باز هم تکرار میکنم شما صلح طلب‌‌های دروغین همان‌ها هستید که من هر کاری کنم دروغ خودتان را تکرار خواهید کرد. برخی از شما هم از جماعت نایاک هستید که هرگز صدایتان را علیه جمهوری اسلامی انقدر بلند نکردید تا گزینه نظامی هرگز روی میز کشورهای دموکراتیک قرار نگیرد. شما از جنگ‌طلبانی چون سلیمانی و ظریف دفاع کردید و میکنید و رسوای تاریخ هستید. سالهاست نایاک و طرفداران خامنه‌ای حمله به خامنه‌ای را حمله به مردم ایران میدانند. تحریم مراکز اسلامی نزدیک به بیت خامنه‌ای را تحریم مردم ترجمه می‌کنند و هر گونه تلاش فعالان را برای فشار بر حکومت، فشار بر مردم ایران تفسیر کرده و جلوی آن را سد میکنند. چون رسالتشان این است که حکومتِ خامنه‌ای و سپاه پاسداران را با مردم یکی کنند و آن را به غرب بفروشند. چه کسی موافق حمله به مردم ایران است غیر از شمایی که سالهاست جنگ یک حکومت علیه مردمش را در خیابانهای ایران توجیه می‌کنید، زره‌پوش‌ها و دوشکاها را علیه مردم بی‌اسلحه در ایران نمی‌بینید و بر سلاخی کردن مردم چشم می‌پوشید و عکس انگشتر قاتل اعظم را عکس پروفایلتان میکنید. شما حتی در برابر زنان کمپین #دوربین_ما_اسلحه_ما ایستادید و گفتید «رویارویی مردم در برابر مردم» و ترویج خشونت است. یعنی جنگ تمام عیار گشت ارشاد و حجاب‌بانان و آزارگران علیه زنان را دیدید ولی من و زنان کمپین را متهم به جنگ‌طلبی کردید. ولی تماشا کنید همان زنان داخل ایران از انفعال شما و از ادبیات تخریبگر شما عبور کردند. هنوز با افتخار دوربین‌شان را مقابل آزارگران بالا برده و حتی آنها را از اماکن عمومی اخراج میکنند و‌ برای استدلال‌های صلح‌طلبانه‌ی دروغین شما ذره‌ای ارزش قائل نشدند چون دفاع شخصی را حق خود می‌دانند. وقتی خامنه‌ای سه روزه بالای هزار و پانصد نفر را در داخل می‌کشد و برای قتل ما در خارج کشور هم قاتل می‌فرستد طبیعی است که من خواهان از بین بردن تروریست داعشی مستقر در ایرانم. جنگ‌طلب و حامی حکومت کشتار شمایید که از تحریم جواد ظریف و معصومه ابتکار هم آشفته می‌شوید. نه مردمی که سالهاست با دست خالی در خیابان‌ها علیه جنگ‌طلبان واقعی ایستادند و به هزار زبان از خواسته‌های انسانی‌شان گفتند اما باز به جنگ طلب و اغتشاشگر متهم می‌شوند. بگذارید با صدای بلند دوباره بگویم، من نه تنها از هر گونه تحریم و فشار برای نابودی خامنه‌ای و سپاه پاسداران و پایه‌های حکومت ترور استقبال میکنم بلکه همه تلاشم را نیز در همان جهت بکار می‌برم. مسیر ما همچنان مشخص است، سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی و در راس آنها سپاه و بیت رهبری و استقرار سکولار دموکراسی.

Masih Alinejad

272,226 views • 2 years ago

حرفِ حساب: ‼️‼️‼️‼️‼️ دکتر سعید مدنی: تو ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی می‌افته. یه فراخوان داده می‌شه که این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، ‼️فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل نیست. به صورت… بر اساس تحلیل غلط و به صورت غیرمسئولانه فراخوان داده می‌شه.‼️‼️‼️ اون فراخوان همراه خودش، فرهنگ خودش رو هم میاره. ‼️یعنی ترویج می‌کنه تاکتیک‌هایی رو که متناسب با تاکتیک‌های… یعنی در مسیر تاکتیک‌های قبلی نیست: ‼️حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم که سطحی که تونست این تاکتیک‌ها عمل بکنه خیلی محدود بود، یعنی اصلاً قابل توجه نیست. اما آنچه که تونست ایجاد کنه، ایجاد یک گسست بود توی ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون.‼️ چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، ‼️‼️‼️حتی می‌تونست تأثیر بگذاره روی جنگ، حتی می‌تونست تأثیر بگذاره روی تحولات آینده ایران، حتی روی تصمیمات موجود می‌تونست اثر بگذاره. ولی انگار یک پاس گل داده شد به اقتدارگرایی ایران‼️‼️‼️، در واقع از طریق اون فراخوان، و این گسست در واقع مشکلات ایجاد کرد.
1:06

حرفِ حساب: ‼️‼️‼️‼️‼️ دکتر سعید مدنی: تو ۱۸ و ۱۹ دی یه اتفاقی می‌افته. یه فراخوان داده می‌شه که این فراخوان مبتنی بر فهم واقعی از وضعیت ایران نیست، فهم واقعی از جنبش‌های اجتماعی ایران نیست، ‼️فهم واقعی از ساختار حاکمیتی ایران نیست و مبتنی بر خرد جمعی داخل نیست. به صورت… بر اساس تحلیل غلط و به صورت غیرمسئولانه فراخوان داده می‌شه.‼️‼️‼️ اون فراخوان همراه خودش، فرهنگ خودش رو هم میاره. ‼️یعنی ترویج می‌کنه تاکتیک‌هایی رو که متناسب با تاکتیک‌های… یعنی در مسیر تاکتیک‌های قبلی نیست: ‼️حمله کنید به مراکز نظامی، مساجد رو آتش بزنید یا چیزهایی از این قبیل. حتی من نمی‌خوام بگم که سطحی که تونست این تاکتیک‌ها عمل بکنه خیلی محدود بود، یعنی اصلاً قابل توجه نیست. اما آنچه که تونست ایجاد کنه، ایجاد یک گسست بود توی ۱۸ و ۱۹ دی با قبل از اون.‼️ چون به نظر من، اگر با همون منطق ۶ تا ۱۷ دی اون اعتراضات ادامه پیدا می‌کرد، ‼️‼️‼️حتی می‌تونست تأثیر بگذاره روی جنگ، حتی می‌تونست تأثیر بگذاره روی تحولات آینده ایران، حتی روی تصمیمات موجود می‌تونست اثر بگذاره. ولی انگار یک پاس گل داده شد به اقتدارگرایی ایران‼️‼️‼️، در واقع از طریق اون فراخوان، و این گسست در واقع مشکلات ایجاد کرد.

آرش یوسفی -ARASH

46,947 views • 17 days ago

بخش هایی از مصاحبه ی صدیقه وسمقی: ‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: الان آقای پهلوی به عنوان چهره آلترناتیو در خارج از ایران مطرح شده و در داخل ایران هم پایگاه اجتماعی داره؛ حالا کم یا زیاد اندازه‌اش، درصدش رو نمی‌دونیم، ولی به هر حال صحبت‌های خود ایشونم اینه که منو در خیابان‌های ایران صدا کردن و خب به هر حال شعارهایی هم بود که در حمایت از ایشون بود. این چقدر این هم‌بستگی می‌تونه در بین داخل و آقای پهلوی اصلاً اتفاق بیفته؟ وسمقی: ببینید مشکلی که وجود داره این هست که جریان طرفدار آقای پهلوی، جریان پادشاهی‌خواهه‌. ببینید نظام پادشاهی، ما ازش سال ۵۷ عبور کردیم. نهاد پادشاهی و نهاد روحانیت، دو نهاد سنتی هستند که همیشه در طول قرن‌ها و هزاره‌ها با همدیگه رقابت داشتن. دو تا قدرت بودن که همیشه با همدیگه رقابت کردن، گاهی با هم سازش کردن، قدرتو تقسیم کردن، گاهی یکی قدرتو به دست آورده. خب ما به نظرم دیگه الان بعد از جمهوری اسلامی باید از این دو نهاد سنتی که هر دو هم در واقع نهادهای استبدادی هستن، باید بتونیم عبور بکنیم.ما سال ۵۷ از نهاد سلطنت عبور کردیم، گذاشتیمش کنار؛ هرچند از استبداد عبور نکردیم. خب نهاد روحانیت که در کمین بود و رقیب نهاد پادشاهی بود، قدرتو به دست گرفت و مردم ایران در اون زمان هنوز اون توانمندی رو برای اینکه نهاد روحانیت رو هم مثل نهاد سلطنت کنار بذارن و پس بزنن، نداشتن. این توانمندی به تدریج به وجود اومده و الان مردم می‌خوان که این نهاد سنتی استبدادی رو هم کنار بذارن. حالا طرفداران آقای پهلوی پادشاهی‌خواهند. نهاد پادشاهی یک نهاد سنتیست؛ هیچ‌وقت انتخابی نبوده، هیچ‌وقت دموکراتیک نبوده. یک نهادیست که خب می‌دونین، شما در تاریخ نگاه کنین در ایران و همه نقاط جهان، پادشاهان با زور اومدن. هر سلسله‌ای اومده، سلسله دیگری رو با زور کنار گذاشته و خودش نشسته و هیچ‌وقت مردم دخالتی نداشتن که مثلاً بیان و پادشاهان رو انتخاب بکنن. من تعجب می‌کنم که بعد از این تجربه‌های فراوان و رنج‌های فراوان، خون‌های زیادی که ما دادیم، ما می‌خوایم دوباره به جای پیدا کردن یک راه سوم و بنیان گذاشتن یک نهاد سوم، باز بیاییم برگردیم به نهاد پادشاهی که یک نهاد به هر حال کهنه و قدیمیست و ذاتشم استبداد داره. چرا؟ چون متمرکز بر فرده. ما مردم در دوره‌ای الان داریم زندگی می‌کنیم که خواهان حقوق بشریم، خواهان به رسمیت شناختن حقوق فردی هستیم، برای خودمون حق انتخاب قائلیم. چرا باید با اعطای یک قدرت مادام‌العمر به یک فرد، به یک خانواده و به یک خاندان، حق انتخاب رو برای همیشه از خودمون و از آیندگانمون سلب بکنیم؟ اگه نسل بعدی اومدن و گفتن که چرا شما این کارو کردید؟ ما نمی‌خوایم مثلاً این حکومت رو، حکومت فردی رو، چه بهش خواهیم گفت؟ اگر که سال ۵۷ مردم نهاد سلطنت رو کنار گذاشتن و از اون چاه افتادن تو چاه بعدی یعنی باز هم نهاد روحانیت، و حالا می‌خوان اونو کنار بذارن، آیا ما نباید از این تجربه‌ها درس بگیریم؟ به نظر من مردم به خاطر اینکه به استیصال رسیدن، مردم به خاطر عملکرد بسیار ناگوار و ناهنجار جمهوری اسلامی، دنبال یک مفری می‌گردن، دنبال یک راه نجات می‌گردن و خب سرمایه‌گذاری زیادی شده روی آقای پهلوی از لحاظ تبلیغاتی و غیره که ایشون به یک آلترناتیو و بدیل تبدیل بشه. حالا خیلی‌ها هم تصورشون اینه که میشه به این ترتیب از جمهوری اسلامی گذر کرد. اما کسانی که نظام پادشاهی رو نظام مناسبی برای آینده ایران نمی‌دونن، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. کسانی که خواهان استقلال ایرانن و نمی‌خوان که یک حکومت به وسیله قدرت‌های خارجی بر مردم ایران تحمیل بشه، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. این جریان متأسفانه این مشکلات رو داره. من می‌دونم ممکنه از این حرفای من هم این افراد ناراحت بشن، اما ما به فکر ایران و نجات ایران هستیم. به نظر من ما همهمون سرمایه‌هامون رو باید صرف ایران بکنیم نه اشخاص. خب اگر اشخاصی به آقای پهلوی علاقه دارن، در آینده وقتی که نظامی برای ایران، به قد و قواره ایران برای دموکراسی و آزادی در ایران به وسیله اندیشمندان و نخبگان این کشور ترسیم شد، تعیین شد، هر کسی بیاد انتخاب بشه توسط مردم برای یک مدت موقتی اداره کشور رو به دست بگیره، ولو آقای پهلوی باشه، دیگران باشن، به انتخاب ملت. خب این اشکالی نداره. ولی اینکه به خاطر علاقه به یک شخص یا به یک خانواده ما بیاییم یک نظام سیاسی برای ایران تعریف بکنیم که ممکنه آیندگان باز هم مخالفت بکنن و ایراد بگیرن و اونا به دردسر بیفتن، من این رو مناسب نمی‌دونم. من همیشه این جمله رو میگم که ما باید ساختار سیاسی آینده ایران رو به قد و قواره این کشور ببریم و بدوزیم، نه به قد و قواره یک شخص و فرد. ۱/۲
9:03

بخش هایی از مصاحبه ی صدیقه وسمقی: ‼️‼️‼️‼️‼️‼️‼️ مجری: الان آقای پهلوی به عنوان چهره آلترناتیو در خارج از ایران مطرح شده و در داخل ایران هم پایگاه اجتماعی داره؛ حالا کم یا زیاد اندازه‌اش، درصدش رو نمی‌دونیم، ولی به هر حال صحبت‌های خود ایشونم اینه که منو در خیابان‌های ایران صدا کردن و خب به هر حال شعارهایی هم بود که در حمایت از ایشون بود. این چقدر این هم‌بستگی می‌تونه در بین داخل و آقای پهلوی اصلاً اتفاق بیفته؟ وسمقی: ببینید مشکلی که وجود داره این هست که جریان طرفدار آقای پهلوی، جریان پادشاهی‌خواهه‌. ببینید نظام پادشاهی، ما ازش سال ۵۷ عبور کردیم. نهاد پادشاهی و نهاد روحانیت، دو نهاد سنتی هستند که همیشه در طول قرن‌ها و هزاره‌ها با همدیگه رقابت داشتن. دو تا قدرت بودن که همیشه با همدیگه رقابت کردن، گاهی با هم سازش کردن، قدرتو تقسیم کردن، گاهی یکی قدرتو به دست آورده. خب ما به نظرم دیگه الان بعد از جمهوری اسلامی باید از این دو نهاد سنتی که هر دو هم در واقع نهادهای استبدادی هستن، باید بتونیم عبور بکنیم.ما سال ۵۷ از نهاد سلطنت عبور کردیم، گذاشتیمش کنار؛ هرچند از استبداد عبور نکردیم. خب نهاد روحانیت که در کمین بود و رقیب نهاد پادشاهی بود، قدرتو به دست گرفت و مردم ایران در اون زمان هنوز اون توانمندی رو برای اینکه نهاد روحانیت رو هم مثل نهاد سلطنت کنار بذارن و پس بزنن، نداشتن. این توانمندی به تدریج به وجود اومده و الان مردم می‌خوان که این نهاد سنتی استبدادی رو هم کنار بذارن. حالا طرفداران آقای پهلوی پادشاهی‌خواهند. نهاد پادشاهی یک نهاد سنتیست؛ هیچ‌وقت انتخابی نبوده، هیچ‌وقت دموکراتیک نبوده. یک نهادیست که خب می‌دونین، شما در تاریخ نگاه کنین در ایران و همه نقاط جهان، پادشاهان با زور اومدن. هر سلسله‌ای اومده، سلسله دیگری رو با زور کنار گذاشته و خودش نشسته و هیچ‌وقت مردم دخالتی نداشتن که مثلاً بیان و پادشاهان رو انتخاب بکنن. من تعجب می‌کنم که بعد از این تجربه‌های فراوان و رنج‌های فراوان، خون‌های زیادی که ما دادیم، ما می‌خوایم دوباره به جای پیدا کردن یک راه سوم و بنیان گذاشتن یک نهاد سوم، باز بیاییم برگردیم به نهاد پادشاهی که یک نهاد به هر حال کهنه و قدیمیست و ذاتشم استبداد داره. چرا؟ چون متمرکز بر فرده. ما مردم در دوره‌ای الان داریم زندگی می‌کنیم که خواهان حقوق بشریم، خواهان به رسمیت شناختن حقوق فردی هستیم، برای خودمون حق انتخاب قائلیم. چرا باید با اعطای یک قدرت مادام‌العمر به یک فرد، به یک خانواده و به یک خاندان، حق انتخاب رو برای همیشه از خودمون و از آیندگانمون سلب بکنیم؟ اگه نسل بعدی اومدن و گفتن که چرا شما این کارو کردید؟ ما نمی‌خوایم مثلاً این حکومت رو، حکومت فردی رو، چه بهش خواهیم گفت؟ اگر که سال ۵۷ مردم نهاد سلطنت رو کنار گذاشتن و از اون چاه افتادن تو چاه بعدی یعنی باز هم نهاد روحانیت، و حالا می‌خوان اونو کنار بذارن، آیا ما نباید از این تجربه‌ها درس بگیریم؟ به نظر من مردم به خاطر اینکه به استیصال رسیدن، مردم به خاطر عملکرد بسیار ناگوار و ناهنجار جمهوری اسلامی، دنبال یک مفری می‌گردن، دنبال یک راه نجات می‌گردن و خب سرمایه‌گذاری زیادی شده روی آقای پهلوی از لحاظ تبلیغاتی و غیره که ایشون به یک آلترناتیو و بدیل تبدیل بشه. حالا خیلی‌ها هم تصورشون اینه که میشه به این ترتیب از جمهوری اسلامی گذر کرد. اما کسانی که نظام پادشاهی رو نظام مناسبی برای آینده ایران نمی‌دونن، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. کسانی که خواهان استقلال ایرانن و نمی‌خوان که یک حکومت به وسیله قدرت‌های خارجی بر مردم ایران تحمیل بشه، نمی‌تونن کنار این جریان بایستن. این جریان متأسفانه این مشکلات رو داره. من می‌دونم ممکنه از این حرفای من هم این افراد ناراحت بشن، اما ما به فکر ایران و نجات ایران هستیم. به نظر من ما همهمون سرمایه‌هامون رو باید صرف ایران بکنیم نه اشخاص. خب اگر اشخاصی به آقای پهلوی علاقه دارن، در آینده وقتی که نظامی برای ایران، به قد و قواره ایران برای دموکراسی و آزادی در ایران به وسیله اندیشمندان و نخبگان این کشور ترسیم شد، تعیین شد، هر کسی بیاد انتخاب بشه توسط مردم برای یک مدت موقتی اداره کشور رو به دست بگیره، ولو آقای پهلوی باشه، دیگران باشن، به انتخاب ملت. خب این اشکالی نداره. ولی اینکه به خاطر علاقه به یک شخص یا به یک خانواده ما بیاییم یک نظام سیاسی برای ایران تعریف بکنیم که ممکنه آیندگان باز هم مخالفت بکنن و ایراد بگیرن و اونا به دردسر بیفتن، من این رو مناسب نمی‌دونم. من همیشه این جمله رو میگم که ما باید ساختار سیاسی آینده ایران رو به قد و قواره این کشور ببریم و بدوزیم، نه به قد و قواره یک شخص و فرد. ۱/۲

آرش یوسفی -ARASH

32,920 views • 6 months ago

صحبتهای بانو در مورد اقای خامنه ای : آقای خامنه‌ای سه کار مهم انجام داد. اولین موفقیت آقای خامنه‌ای با نوع مرگی که خودش انتخاب کرد، به‌نوعی شرایط را تغییر داد. چون وقتی یک رهبر سیاسی در قلمرو کشور خودش هدف قرار می‌گیرد و در نخستین اقدام کشته می‌شود، از نگاه بسیاری این می‌تواند جنگ را در چارچوبی غیرقانونی قرار دهد. در دنیا معمول نیست که به یک کشور حمله شود و رهبر سیاسی آن کشور را بالافاصله در مقر اصلی خود هدف قرار دهند. به همین دلیل، هیچ‌کدام از متحدان اروپایی امریکا و کشورهای متحد امریکا در جنگ همراهی نکردند. همین موضوع باعث شد آمریکا نیز ریسک ورود مستقیم به خاک ایران و اعزام نیرو در جنگ را نپذیرد. حتی گفته می‌شود ترامپ به اسرائیل گفته بود اگر قرار باشد نیروی زمینی وارد شود، اسرائیل نیز باید در کنار آمریکا نیرو اعزام کند و در نهایت این موضوع منتفی شد. به همین دلیل، از نگاه برخی، حرمت ایران حفظ شد؛ زیرا ورود نیروی خارجی به داخل ایران نوعی هتک حرمت تلقی می‌شود. دومین موفقیت نکته دوم این بود که تنگه هرمز در جنگ ۱۲ روزه بسته نشد و در مرحله بعدی این اقدام انجام شد. این موضوع باعث اختلافات جدی میان ترامپ و نتانیاهو شد . گفته می‌شود ترامپ از عملکرد نتانیاهو ناراضی شد و به او گفت: «مگر نمی‌دانستی که چنین توانایی دارند؟ چرا چنین تصمیمی گرفتی؟» در مقابل نیز این استدلال مطرح شد که ما هم باور داشتیم ایرانیان توانایی انجام آن را دارند اما نکته اینجاست که اگر ایران واقعاً قصد بستن تنگه را داشت، چرا در جنگ ۱۲ روزه این کار را انجام نداد؟ سومین موفقیت نکته سوم این بود که اگر آقای خامنه‌ای کشته نمی‌شد و در پناهگاه باقی می‌ماند، سپس حوادث بعدی رخ می‌داد، ممکن بود تصویر بسیار منفی‌ای از او که سالها بر کشور حکومت کرده بود در تاریخ ثبت شود. در آن صورت، بسیاری از اتفاقات و خسارت‌ها و ننگ بر گرده تاریخ می ماند و این می‌توانست میراث سیاسی بسیار سنگینی بر دوش ایرانیان بر جای بگذارد. اما به‌جای آن، روند وقایع به شکل دیگری رقم خورد. من مطمئنم نیروهای حفاظت به ایشان پیشنهاد داده بودند که محل را ترک کند. آیا آقای خامنه‌ای اگر آنجا می‌ماند کشته نمی‌شد؟ چرا، مرگی با ذلت و در اوج نفرت عمومی برای ایشان در نظر گرفته شده بود؛ و در شرایطی که وجهه او به‌شدت آسیب دیده بود. تصور کنید همه آن اتفاقات رخ می‌داد؛ طبیعی بود که نگاه جامعه کاملاً متفاوت می‌شد. همین ها که امروز جنایت مدرسه میناب را انکار می کنند. اگر آقای خامنه ای در پناهگاه بود برای کشته های میناب ناله ها سر می کردند. البته باید گفت برخی حوادثی که درباره حملات بعدی یا مسائل دیگر مطرح می‌شود، برای بعد از درگذشت ایشان برنامه‌ریزی شده بود. ایشان شخصا چگونگی مقابله با امریکا و اسراییل را برای پسا خودشان هم ترسیم کردند در اصل، آقای خامنه‌ای تلاش کرد روند بازی را به نفع ایران تغییر دهند و در مناسب ترین زمان ممکن از اهرم تنگه هرمز استفاده کند. سال‌ها بود که بسیاری از ایرانی‌ها می‌گفتند اگر جنگی رخ دهد، ایران تنگه هرمز را خواهد بست. این موضوع جدیدی نبود. اما در مرحله اول تصمیم گرفته شد که این کار انجام نشود و از نگاه طرفداران این تحلیل، همین تصمیم یک موفقیت بود. برنامه‌ای که برای هدف قرار دادن ایشان مطرح می‌شد، مربوط به خردادماه بود. حتی برخی افراد نیز گفته بودند که برنامه عملیات برای ماه ژوئن تنظیم شده بود. اسرائیل قصد داشت بیت رهبری را هدف قرار دهد و آقای خامنه‌ای را تحقیر کند. من بارها گفته بودم که هدف فقط یک حمله نظامی نیست، بلکه تلاش برای تحقیر و شکستن نمادهای حاکمیت است. به همین دلیل، از نگاه این تحلیل، آقای خامنه‌ای با آگاهی و شجاعت تصمیم گرفت در محل باقی بماند. اگر در آن شرایط فاجعه‌ای بزرگ رخ می‌داد و کشور آمادگی لازم را نداشت، نتایج بسیار متفاوت می‌شد. در نهایت، طرفداران این دیدگاه معتقدند که آقای خامنه‌ای با استفاده از اطلاعات موجود، بهترین برنامه‌ریزی و تاکتیک‌ها را به کار گرفت و نتایجی که امروز دیده می‌شود، حاصل همان مدیریت است. این روند همچنان ادامه دارد. از نگاه این تحلیل، شهادت آقای خامنه‌ای باعث برانگیخته شدن مردم شد. او بارها گفته بود: «روزی که من نباشم، مردم مبعوث خواهند شد.» طرفداران این دیدگاه معتقدند که او می‌دانست مرگش می‌تواند به عاملی برای اتحاد و همبستگی ملی تبدیل شود. آن‌ها باور دارند که این تصمیم آگاهانه گرفته شد تا مردم متحد شوند و نوعی غیرت ملی شکل بگیرد. خلاصه، او عمداً ماند تا با کشته شدن خود، مردم را متحد کند و حقیقت آشکار شود. این همان چیزیست که خودش از آن با عنوان «مبعوث شدن مردم» یاد می‌شود. #شخصی
1:25

صحبتهای بانو در مورد اقای خامنه ای : آقای خامنه‌ای سه کار مهم انجام داد. اولین موفقیت آقای خامنه‌ای با نوع مرگی که خودش انتخاب کرد، به‌نوعی شرایط را تغییر داد. چون وقتی یک رهبر سیاسی در قلمرو کشور خودش هدف قرار می‌گیرد و در نخستین اقدام کشته می‌شود، از نگاه بسیاری این می‌تواند جنگ را در چارچوبی غیرقانونی قرار دهد. در دنیا معمول نیست که به یک کشور حمله شود و رهبر سیاسی آن کشور را بالافاصله در مقر اصلی خود هدف قرار دهند. به همین دلیل، هیچ‌کدام از متحدان اروپایی امریکا و کشورهای متحد امریکا در جنگ همراهی نکردند. همین موضوع باعث شد آمریکا نیز ریسک ورود مستقیم به خاک ایران و اعزام نیرو در جنگ را نپذیرد. حتی گفته می‌شود ترامپ به اسرائیل گفته بود اگر قرار باشد نیروی زمینی وارد شود، اسرائیل نیز باید در کنار آمریکا نیرو اعزام کند و در نهایت این موضوع منتفی شد. به همین دلیل، از نگاه برخی، حرمت ایران حفظ شد؛ زیرا ورود نیروی خارجی به داخل ایران نوعی هتک حرمت تلقی می‌شود. دومین موفقیت نکته دوم این بود که تنگه هرمز در جنگ ۱۲ روزه بسته نشد و در مرحله بعدی این اقدام انجام شد. این موضوع باعث اختلافات جدی میان ترامپ و نتانیاهو شد . گفته می‌شود ترامپ از عملکرد نتانیاهو ناراضی شد و به او گفت: «مگر نمی‌دانستی که چنین توانایی دارند؟ چرا چنین تصمیمی گرفتی؟» در مقابل نیز این استدلال مطرح شد که ما هم باور داشتیم ایرانیان توانایی انجام آن را دارند اما نکته اینجاست که اگر ایران واقعاً قصد بستن تنگه را داشت، چرا در جنگ ۱۲ روزه این کار را انجام نداد؟ سومین موفقیت نکته سوم این بود که اگر آقای خامنه‌ای کشته نمی‌شد و در پناهگاه باقی می‌ماند، سپس حوادث بعدی رخ می‌داد، ممکن بود تصویر بسیار منفی‌ای از او که سالها بر کشور حکومت کرده بود در تاریخ ثبت شود. در آن صورت، بسیاری از اتفاقات و خسارت‌ها و ننگ بر گرده تاریخ می ماند و این می‌توانست میراث سیاسی بسیار سنگینی بر دوش ایرانیان بر جای بگذارد. اما به‌جای آن، روند وقایع به شکل دیگری رقم خورد. من مطمئنم نیروهای حفاظت به ایشان پیشنهاد داده بودند که محل را ترک کند. آیا آقای خامنه‌ای اگر آنجا می‌ماند کشته نمی‌شد؟ چرا، مرگی با ذلت و در اوج نفرت عمومی برای ایشان در نظر گرفته شده بود؛ و در شرایطی که وجهه او به‌شدت آسیب دیده بود. تصور کنید همه آن اتفاقات رخ می‌داد؛ طبیعی بود که نگاه جامعه کاملاً متفاوت می‌شد. همین ها که امروز جنایت مدرسه میناب را انکار می کنند. اگر آقای خامنه ای در پناهگاه بود برای کشته های میناب ناله ها سر می کردند. البته باید گفت برخی حوادثی که درباره حملات بعدی یا مسائل دیگر مطرح می‌شود، برای بعد از درگذشت ایشان برنامه‌ریزی شده بود. ایشان شخصا چگونگی مقابله با امریکا و اسراییل را برای پسا خودشان هم ترسیم کردند در اصل، آقای خامنه‌ای تلاش کرد روند بازی را به نفع ایران تغییر دهند و در مناسب ترین زمان ممکن از اهرم تنگه هرمز استفاده کند. سال‌ها بود که بسیاری از ایرانی‌ها می‌گفتند اگر جنگی رخ دهد، ایران تنگه هرمز را خواهد بست. این موضوع جدیدی نبود. اما در مرحله اول تصمیم گرفته شد که این کار انجام نشود و از نگاه طرفداران این تحلیل، همین تصمیم یک موفقیت بود. برنامه‌ای که برای هدف قرار دادن ایشان مطرح می‌شد، مربوط به خردادماه بود. حتی برخی افراد نیز گفته بودند که برنامه عملیات برای ماه ژوئن تنظیم شده بود. اسرائیل قصد داشت بیت رهبری را هدف قرار دهد و آقای خامنه‌ای را تحقیر کند. من بارها گفته بودم که هدف فقط یک حمله نظامی نیست، بلکه تلاش برای تحقیر و شکستن نمادهای حاکمیت است. به همین دلیل، از نگاه این تحلیل، آقای خامنه‌ای با آگاهی و شجاعت تصمیم گرفت در محل باقی بماند. اگر در آن شرایط فاجعه‌ای بزرگ رخ می‌داد و کشور آمادگی لازم را نداشت، نتایج بسیار متفاوت می‌شد. در نهایت، طرفداران این دیدگاه معتقدند که آقای خامنه‌ای با استفاده از اطلاعات موجود، بهترین برنامه‌ریزی و تاکتیک‌ها را به کار گرفت و نتایجی که امروز دیده می‌شود، حاصل همان مدیریت است. این روند همچنان ادامه دارد. از نگاه این تحلیل، شهادت آقای خامنه‌ای باعث برانگیخته شدن مردم شد. او بارها گفته بود: «روزی که من نباشم، مردم مبعوث خواهند شد.» طرفداران این دیدگاه معتقدند که او می‌دانست مرگش می‌تواند به عاملی برای اتحاد و همبستگی ملی تبدیل شود. آن‌ها باور دارند که این تصمیم آگاهانه گرفته شد تا مردم متحد شوند و نوعی غیرت ملی شکل بگیرد. خلاصه، او عمداً ماند تا با کشته شدن خود، مردم را متحد کند و حقیقت آشکار شود. این همان چیزیست که خودش از آن با عنوان «مبعوث شدن مردم» یاد می‌شود. #شخصی

خبرگزاری شیر و خورشید

26,900 views • 3 months ago

تحلیل شخصی من گزاره شماره ۱: ژنرال متیس ۲۶ امین وزیر دفاع آمریکا و فرمانده سابق سنت‌کام، در ویدیو شماره ۱ که پیوست کردم نکته کلیدی و تعیین کننده‌ای رو میگه، او ادعا می‌کنه که CIA برای ارزیابی احتمال سقوط دولت‌ها ۷۰ پارامتر رو می‌سنجد، ولی ۱ پارامتر در مورد ایران از همه مهمتره، و اونم اینه که آیا نظام برای حفظ خودش حاضره در ابعاد وسیع دست به کشتار کردم خودش بزنه؟ پاسخ این سوال الان برای من و شما روشنه، بله جمهوری اسلامی چنین کاری رو انجام داده و به احتمال نزدیک به یقین دوباره هم این کار رو خواهد کرد. بدین ترتیب جمهوری اسلامی با ماشین کشتار خودش مخالفین رو خفه می‌کنه تا باقی بمونه. گزاره شماره ۲: ریموند گیوس در کتاب فلسفه و سیاست واقعی میگه شما باید ابتدا نگاه کنید قدرت دست چه فرد یا گروهی هست و این گروه برای حفظ قدرت چه می‌کنه و پیامد عملکرد اون چیه، بعد می‌تونید تشخیص بدید آیا مبارزات مدنی نتیجه بخش هست یا نه، و اگر بی‌نتیجه هست، یعنی حکومت با خشونت بی حد و حصر داخلی و بین‌المللی می‌خواد حفظ بشه، اصولاً دیگه مبارزه مدنی به خودی خود اخلاقی نیست! زیرا فقط منجر به کشتار وسیع میشه ولی تأثیری در سرنگونی این حکومت نداره. در چنین وضعیتی یک حکومت فاسد فقط با دخالت خارجی، جنگ، کودتا و چنین سناریوهایی سرنگون خواهد شد. گزاره شماره ۳: این سوال پیش میاد که آیا چنین وضعیتی قبلاً هم در دنیا رخ داده؟ جواب مثبته، بله حکومت شوروی سابق در ابعاد بسیار وسیع بازها به قتل عام مردم پرداخت و چون قدرت مطلق نظامی داشت، مردم هیچ وقت موفق به سرنگونی اون نمی‌شدند. از طرفی حمله نظامی به شوروی ممکن نبود، چون شوروی برخلاف جمهوری اسلامی یک قدرت اتمی بود. ------ من معتقد هستم آمریکا و اسرائیل با دونستن این موضوعات اقدام به حمله به جمهوری اسلامی کردن، و یک سناریو چیدن که در ادامه برای شما شرح خواهم داد. حمله به جمهوری اسلامی در این مرحله از جنگ فقط یک هدف رو دنبال می‌کنه: وادار کردن ج.ا به تغییر ساختار و معرفی یک چهره جدید برای مذاکره با دنیا، دقیقاً مشابه کاری که با شوروی کردند و بعد از گورباچف، بوریس یلتسین رهبری رو بر عده گرفت، او فردی ضعیف النفس، الکلی و فاسد بود. نتیجه این اقدام این خواهد بود که یا همین مجتبی، یا افرادی مثل قالیباف، حسن روحانی، حسن خمینی یا هر کس دیگری امور رو به دست بگیره (آدمش اصلا مهم نیست) و هدف نهایی اینه که بیاد پای مذاکره با آمریکا و دنیا. در این مرحله یه آتش بس اتفاق میفته که ممکنه از دو سه هفته دیگه بشه در نظر گرفت، بعد از اینکه زیرساخت‌های کشور به صورت جدی آسیب ببینند. چرا چنین چیزی لازمه؟ چون با وضعیت فعلی مردم ایران نخواهند توانست با اعتراضات مدنی حکومت رو عوض کنند، پس باید حکومت به شکلی تغییر کنه و تضعیف بشه که امکان اعتراضات مردمی و به دست گرفتن حکومت فراهم بشه. زدن فولاد، نیروگاه‌های برق و سایر زیرساخت‌ها هم در همین راستا هست، چون همین طرفداران ج.ا که به اعتقاد من نزدیک به ۳ الی ۵ میلیون هستند، وقتی سفره‌هاشون خالی بشه، به فلاکت و بدبختی دچار بشن، و سیستم هم امکانی برای تأمین مایحتاج اونها نداشته باشه، دیگه به شکل وحشیانه خشونت رو راه حل نخواهند دید. در این مرحله هست که نقش رهبری رضا پهلوی خودشو نشون خواهد داد و با حضور در میدان می‌تونه امور رو به دست بگیره. اگر چنین اتفاقی افتاد، در اون زمان تحلیل تکمیلی خودمو ارائه خواهم داد. پس جمع بندی: ۱- این مرحله از جنگ برای وادار کردن جمهوری اسلامی به آمدن به میز مذاکره و یک رهبری ملایمتر خواهد بود. ۲- وضعیت اقتصادی و اجتماعی به شدت رو به وخامت خواهد رفت، خیلی بدتر از الان. ۳- اواسط سال ۱۴۰۵ به بعد، احتمالا آبان و آذر و دی، اعتراضات شدت میگیره و احتمالاً درگیری‌ها داخلی + خارجی همزمان خواهد بود. خلاصه کلام اینکه خیلی بدبختی پیش رو خواهیم داشت. طبق معمول میگم اینا تحلیل‌های شخصی منه، ادعایی ندارم و تحلیلگر نظامی یا سیاسی هم نیستم، بخونید و رد بشید، اگر فحاشی کنید یا دری‌وری بگید بلاکتون می‌کنم، اینا رو هم نوشتم چون چندنفر خواستن نظرمو بگم، این نظرات من هم منطبق با تحلیل قبلی ام است که قبلاً نوشته بودم.
1:02

تحلیل شخصی من گزاره شماره ۱: ژنرال متیس ۲۶ امین وزیر دفاع آمریکا و فرمانده سابق سنت‌کام، در ویدیو شماره ۱ که پیوست کردم نکته کلیدی و تعیین کننده‌ای رو میگه، او ادعا می‌کنه که CIA برای ارزیابی احتمال سقوط دولت‌ها ۷۰ پارامتر رو می‌سنجد، ولی ۱ پارامتر در مورد ایران از همه مهمتره، و اونم اینه که آیا نظام برای حفظ خودش حاضره در ابعاد وسیع دست به کشتار کردم خودش بزنه؟ پاسخ این سوال الان برای من و شما روشنه، بله جمهوری اسلامی چنین کاری رو انجام داده و به احتمال نزدیک به یقین دوباره هم این کار رو خواهد کرد. بدین ترتیب جمهوری اسلامی با ماشین کشتار خودش مخالفین رو خفه می‌کنه تا باقی بمونه. گزاره شماره ۲: ریموند گیوس در کتاب فلسفه و سیاست واقعی میگه شما باید ابتدا نگاه کنید قدرت دست چه فرد یا گروهی هست و این گروه برای حفظ قدرت چه می‌کنه و پیامد عملکرد اون چیه، بعد می‌تونید تشخیص بدید آیا مبارزات مدنی نتیجه بخش هست یا نه، و اگر بی‌نتیجه هست، یعنی حکومت با خشونت بی حد و حصر داخلی و بین‌المللی می‌خواد حفظ بشه، اصولاً دیگه مبارزه مدنی به خودی خود اخلاقی نیست! زیرا فقط منجر به کشتار وسیع میشه ولی تأثیری در سرنگونی این حکومت نداره. در چنین وضعیتی یک حکومت فاسد فقط با دخالت خارجی، جنگ، کودتا و چنین سناریوهایی سرنگون خواهد شد. گزاره شماره ۳: این سوال پیش میاد که آیا چنین وضعیتی قبلاً هم در دنیا رخ داده؟ جواب مثبته، بله حکومت شوروی سابق در ابعاد بسیار وسیع بازها به قتل عام مردم پرداخت و چون قدرت مطلق نظامی داشت، مردم هیچ وقت موفق به سرنگونی اون نمی‌شدند. از طرفی حمله نظامی به شوروی ممکن نبود، چون شوروی برخلاف جمهوری اسلامی یک قدرت اتمی بود. ------ من معتقد هستم آمریکا و اسرائیل با دونستن این موضوعات اقدام به حمله به جمهوری اسلامی کردن، و یک سناریو چیدن که در ادامه برای شما شرح خواهم داد. حمله به جمهوری اسلامی در این مرحله از جنگ فقط یک هدف رو دنبال می‌کنه: وادار کردن ج.ا به تغییر ساختار و معرفی یک چهره جدید برای مذاکره با دنیا، دقیقاً مشابه کاری که با شوروی کردند و بعد از گورباچف، بوریس یلتسین رهبری رو بر عده گرفت، او فردی ضعیف النفس، الکلی و فاسد بود. نتیجه این اقدام این خواهد بود که یا همین مجتبی، یا افرادی مثل قالیباف، حسن روحانی، حسن خمینی یا هر کس دیگری امور رو به دست بگیره (آدمش اصلا مهم نیست) و هدف نهایی اینه که بیاد پای مذاکره با آمریکا و دنیا. در این مرحله یه آتش بس اتفاق میفته که ممکنه از دو سه هفته دیگه بشه در نظر گرفت، بعد از اینکه زیرساخت‌های کشور به صورت جدی آسیب ببینند. چرا چنین چیزی لازمه؟ چون با وضعیت فعلی مردم ایران نخواهند توانست با اعتراضات مدنی حکومت رو عوض کنند، پس باید حکومت به شکلی تغییر کنه و تضعیف بشه که امکان اعتراضات مردمی و به دست گرفتن حکومت فراهم بشه. زدن فولاد، نیروگاه‌های برق و سایر زیرساخت‌ها هم در همین راستا هست، چون همین طرفداران ج.ا که به اعتقاد من نزدیک به ۳ الی ۵ میلیون هستند، وقتی سفره‌هاشون خالی بشه، به فلاکت و بدبختی دچار بشن، و سیستم هم امکانی برای تأمین مایحتاج اونها نداشته باشه، دیگه به شکل وحشیانه خشونت رو راه حل نخواهند دید. در این مرحله هست که نقش رهبری رضا پهلوی خودشو نشون خواهد داد و با حضور در میدان می‌تونه امور رو به دست بگیره. اگر چنین اتفاقی افتاد، در اون زمان تحلیل تکمیلی خودمو ارائه خواهم داد. پس جمع بندی: ۱- این مرحله از جنگ برای وادار کردن جمهوری اسلامی به آمدن به میز مذاکره و یک رهبری ملایمتر خواهد بود. ۲- وضعیت اقتصادی و اجتماعی به شدت رو به وخامت خواهد رفت، خیلی بدتر از الان. ۳- اواسط سال ۱۴۰۵ به بعد، احتمالا آبان و آذر و دی، اعتراضات شدت میگیره و احتمالاً درگیری‌ها داخلی + خارجی همزمان خواهد بود. خلاصه کلام اینکه خیلی بدبختی پیش رو خواهیم داشت. طبق معمول میگم اینا تحلیل‌های شخصی منه، ادعایی ندارم و تحلیلگر نظامی یا سیاسی هم نیستم، بخونید و رد بشید، اگر فحاشی کنید یا دری‌وری بگید بلاکتون می‌کنم، اینا رو هم نوشتم چون چندنفر خواستن نظرمو بگم، این نظرات من هم منطبق با تحلیل قبلی ام است که قبلاً نوشته بودم.

تنسی‌تاکسیدو 

77,042 views • 5 months ago

یادآوری با طعم تلخ! این گفتگو متعلق به شش و نیم سال قبل(۲۰۱۹) از امروز است. وقتی که این مصاحبه پخش شد یک عده از «خدمه‌های ارگ و سپیدار» که حالا پیشمرگه‌های دوستی با «پاکستان عزیز»! شده‌اند، مثل مور و ملخ به جانم افتادند و چه دشنام‌هایی که نثارم نکردند! فرمودند، پدرام برخلاف سیاست استادربانی به خصوص قهرمان‌ملی شهیدمسعود گپ زده است؛ دوستی با پاکستان خیانت است و در این مبارزه و دشمنی با پاکستان الگوی ما احمدشاه‌مسعود است و تمام. آن زمان که قدرت در دست استادربانی و فرمانده‌مسعود بود و مثلا می‌شد پنجاه-پنجاه چانه‌زنی کرد نکردند؛ -به دستور یک عده از سران تاجیک در عصر جمهوریت به سفارت پاکستان حمله کردند تا سفارت را آتش بزنند؛ و حالا که چیزی جز دست شکسته در آستین نمانده است، دیر و ناوقت به اسلام‌آباد مراجعه کرده‌اند. فراموش نکنید پاکستان و هر کشور دیگر به جریان شکست‌خورده و آن هم چاپلوس احترام نمی‌گذارد. به چاپلوسی‌های شهبازشریف نگاه کنید که چگونه رسوای عام و خاص شد حتا در رسانه‌های پاکستان. -فراموش نکنم که ما در سفر اسلام‌آباد بعد از سقوط کابل، تجربه‌ی تلخی داشتیم، اگر عرف مهمان‌نوازی نمی‌بود پاکستانی‌ها حتا یک پیاله چای هم برای رهبران کابل نمی‌دادند. -یک عده اظهار لحیه میفرمایند: این جنگ، جنگ مردم ما نیست! واقعا درست است؟ لااقل این را بپذیرید که جنگ در کابل در واقع جنگ در افغانستان/خراسان یعنی در سرزمین ما است و ما را متاثر می‌سازد. همین حالا ده‌ها تن از فرزندان رودابه و مهراب‌کابلی، زنان و کودکان خراسان‌زمین کشته و زخمی در بیمارستان‌های کابل افتاده‌اند! این ها هم به شما ربطی ندارند؟ این‌ها که ‌ط‌الب نبودند. حتا اگر از قوم افغان باشند مگر چنین نیست که میگوییم در حوزه‌ی تمدن خراسانی همه‌ی اقوام سهیم اند؟ -چندی پیش در هفته‌ی شهید، جناب شیخ‌الحدیث فرمودند: مقدمات سقوط ط‌البان فراهم شده است به زودی به کابل بر می‌گردیم؛ و شماری هم گفتند انار را در قندهار نوش‌جان می‌کنیم… لابد دل به همین تجاوز پاکستانی‌ها بسته بودند، یعنی سوار بر تانک‌های ارتش پاکستان وارد ارگ می‌شوند! -این شعار که این جنگ، جنگ مردم افغانستان نیست، از شاهزاده رضاپهلوی و عوامل رژیم صهیونیستی در حمله بر ایران وام گرفته شده است. بهتر بود رفرنس آن را می‌دادید؛ همان شعاری که مسلمان و غیرمسلمان ایرانی و هر وطن‌پرست ایرانی آن را محکوم کرد. -ما با رژیم ط‌البان مخالف هستیم اما هر نوع براندازی را از وظایف مردم افغانستان/خراسان می‌دانیم نه پاکستانی‌ها و آمریکایی‌ها و هر قدرت خارجی دیگر. یک بار دیگر در عین تاکید بر داشتن روابط خوب با همه‌ی همسایه‌ها و منجمله پاکستان، حمله ارتش پاکستان بر سرزمین مان را تجاوز میدانیم و محکوم می‌کنیم، چرا؟ برای این که ما خود را صاحب این سرزمین میدانیم و جنگ و صلح آن‌ را مسائل خودمان میدانیم و نسبت به آن احساس مسوولیت می‌کنیم. انزجار و نفرت نسبت به رژیم مستبد ط‌البان نباید ما را در غرقاب خیانت و نوکری به بیگانگان فروافکند. نیز باید از نظر علمی متوجه باشیم که از سیاست هویت، ایدیولوژی نسازیم.
1:07

یادآوری با طعم تلخ! این گفتگو متعلق به شش و نیم سال قبل(۲۰۱۹) از امروز است. وقتی که این مصاحبه پخش شد یک عده از «خدمه‌های ارگ و سپیدار» که حالا پیشمرگه‌های دوستی با «پاکستان عزیز»! شده‌اند، مثل مور و ملخ به جانم افتادند و چه دشنام‌هایی که نثارم نکردند! فرمودند، پدرام برخلاف سیاست استادربانی به خصوص قهرمان‌ملی شهیدمسعود گپ زده است؛ دوستی با پاکستان خیانت است و در این مبارزه و دشمنی با پاکستان الگوی ما احمدشاه‌مسعود است و تمام. آن زمان که قدرت در دست استادربانی و فرمانده‌مسعود بود و مثلا می‌شد پنجاه-پنجاه چانه‌زنی کرد نکردند؛ -به دستور یک عده از سران تاجیک در عصر جمهوریت به سفارت پاکستان حمله کردند تا سفارت را آتش بزنند؛ و حالا که چیزی جز دست شکسته در آستین نمانده است، دیر و ناوقت به اسلام‌آباد مراجعه کرده‌اند. فراموش نکنید پاکستان و هر کشور دیگر به جریان شکست‌خورده و آن هم چاپلوس احترام نمی‌گذارد. به چاپلوسی‌های شهبازشریف نگاه کنید که چگونه رسوای عام و خاص شد حتا در رسانه‌های پاکستان. -فراموش نکنم که ما در سفر اسلام‌آباد بعد از سقوط کابل، تجربه‌ی تلخی داشتیم، اگر عرف مهمان‌نوازی نمی‌بود پاکستانی‌ها حتا یک پیاله چای هم برای رهبران کابل نمی‌دادند. -یک عده اظهار لحیه میفرمایند: این جنگ، جنگ مردم ما نیست! واقعا درست است؟ لااقل این را بپذیرید که جنگ در کابل در واقع جنگ در افغانستان/خراسان یعنی در سرزمین ما است و ما را متاثر می‌سازد. همین حالا ده‌ها تن از فرزندان رودابه و مهراب‌کابلی، زنان و کودکان خراسان‌زمین کشته و زخمی در بیمارستان‌های کابل افتاده‌اند! این ها هم به شما ربطی ندارند؟ این‌ها که ‌ط‌الب نبودند. حتا اگر از قوم افغان باشند مگر چنین نیست که میگوییم در حوزه‌ی تمدن خراسانی همه‌ی اقوام سهیم اند؟ -چندی پیش در هفته‌ی شهید، جناب شیخ‌الحدیث فرمودند: مقدمات سقوط ط‌البان فراهم شده است به زودی به کابل بر می‌گردیم؛ و شماری هم گفتند انار را در قندهار نوش‌جان می‌کنیم… لابد دل به همین تجاوز پاکستانی‌ها بسته بودند، یعنی سوار بر تانک‌های ارتش پاکستان وارد ارگ می‌شوند! -این شعار که این جنگ، جنگ مردم افغانستان نیست، از شاهزاده رضاپهلوی و عوامل رژیم صهیونیستی در حمله بر ایران وام گرفته شده است. بهتر بود رفرنس آن را می‌دادید؛ همان شعاری که مسلمان و غیرمسلمان ایرانی و هر وطن‌پرست ایرانی آن را محکوم کرد. -ما با رژیم ط‌البان مخالف هستیم اما هر نوع براندازی را از وظایف مردم افغانستان/خراسان می‌دانیم نه پاکستانی‌ها و آمریکایی‌ها و هر قدرت خارجی دیگر. یک بار دیگر در عین تاکید بر داشتن روابط خوب با همه‌ی همسایه‌ها و منجمله پاکستان، حمله ارتش پاکستان بر سرزمین مان را تجاوز میدانیم و محکوم می‌کنیم، چرا؟ برای این که ما خود را صاحب این سرزمین میدانیم و جنگ و صلح آن‌ را مسائل خودمان میدانیم و نسبت به آن احساس مسوولیت می‌کنیم. انزجار و نفرت نسبت به رژیم مستبد ط‌البان نباید ما را در غرقاب خیانت و نوکری به بیگانگان فروافکند. نیز باید از نظر علمی متوجه باشیم که از سیاست هویت، ایدیولوژی نسازیم.

Dr. Latif Pedram

13,573 views • 10 months ago

بیاین بهتون بگم چه اتفاقاتی در حال رخ دادنه؛ شاید تلنگری باشه که بیشتر به جای حاشیه، به اصل بپردازین. دارن با هر نقشه و ترفندی، تقریباً هرکسی رو که ۱۸ و ۱۹ دی بیرون بوده پیدا می‌کنن. اگر هم مدرکی نداشته باشن، با تهدید و شکنجه برای مردم پرونده می‌سازن. دارن صدای مردم رو حتی در فضای ناشناس مجازی هم می‌بندن. فقط در همین یک ماه گذشته، کلی از بچه‌های اینجا رو گرفتن. دارن یکی‌یکی صدای خانواده‌های جاویدنامان رو که سعی می‌کنن در فضای مجازی یاد عزیزانشون رو زنده نگه دارن، با بستن همین صفحات کوچک و محدود هم خفه می‌کنن. حتی خبر موثق دارم که بعضی وقت‌ها به بستن صفحه هم اکتفا نکردن؛ با تهدید یا دستگیری فرزند، پدر، مادر یا بستگان جاویدنامان، سعی دارن اون‌ها رو برای همیشه به سکوت وادار کنن. تقریباً تمام ویدئوهای جنایت دی‌ماه، به یک نحو مشکوکی دارن از اینجا محدود یا پاک می‌شن. دارن تلاش می‌کنن اسناد و شواهد اون جنایت رو از بین ببرن. هر روز دارن بچه‌های ایران رو اعدام می‌کنن. دارن بی‌صداترین و ضعیف‌ترین آدم‌هایی رو که در زندگیتون می‌شناسین، به چوبه دار می‌سپرن. هر روز به تعداد کسانی که حتی کوچک‌ترین نشانه‌ای از اون جنایت دارن و برایشان حکم اعدام صادر می‌شه، اضافه می‌شه. شرایط زندانی‌های دی‌ماه اسفناکه. خیلی راحت و غیرمستقیم، با هزینه‌ای کمتر، آدم‌هایی رو که مطلقاً بی‌گناهن با روش‌های دیگری شکنجه می‌کنن و از بین می‌برن. اگر نتونن با اعدام حذفشون کنن، حبس‌های باورنکردنی و طولانی‌مدت به بچه‌ها می‌دن. کلی دانشجو داریم که برای همیشه از ادامه تحصیل در مملکت خودشون محروم و زندانی شدن. خیلی از کسانی که نظامی بودن رو در سکوت و سیاهی مطلق یا اعدام می‌کنن، یا کاری می‌کنن که حتی خانواده‌هاشون هم کم‌کم حذف بشن. هر روز به تعداد آدم‌ها و خانواده‌هایی که در فقر مطلق به سر می‌برن اضافه می‌شه. تورم و ناامیدی به جایی رسیده که پایان دادن به زندگی، برای بعضی‌ها دیگه به یک «راه‌حل» تبدیل شده. مردم! انفجار دوباره جامعه نزدیکه و ج.ا. این رو بهتر از هرکسی می‌دونه. حالا اگر فکر می‌کنین هر چیزی جز این‌ها اصل داستانه و ارزش پرداختن بیشتری داره، انتخاب با خودتونه. شاید این حرف کلیشه‌ای به نظر بیاد، اما تنها راه پایان دادن به این بازی که ج.ا. تا امروز صدها بار اجراش کرده، پرداختن به حاشیه‌ها و افشای تک‌تک‌شون نیست؛ پایان دادن به کارگردان و راوی این حاشیه‌هاست. و در آخر، روی صحبتم با هرکسیه که هوا برش داشته؛ با هرکسی که شاید حتی برای یک لحظه فکر کرده از خواست و خود مردم مهم‌تره. هر وقت حس کردین گنده‌تون کردن، یا فکر کردین کسی شدین، حرف‌های زنده‌یاد فرخزاد رو دوباره گوش کنید؛ نه یک بار، بلکه چند بار!
1:05

بیاین بهتون بگم چه اتفاقاتی در حال رخ دادنه؛ شاید تلنگری باشه که بیشتر به جای حاشیه، به اصل بپردازین. دارن با هر نقشه و ترفندی، تقریباً هرکسی رو که ۱۸ و ۱۹ دی بیرون بوده پیدا می‌کنن. اگر هم مدرکی نداشته باشن، با تهدید و شکنجه برای مردم پرونده می‌سازن. دارن صدای مردم رو حتی در فضای ناشناس مجازی هم می‌بندن. فقط در همین یک ماه گذشته، کلی از بچه‌های اینجا رو گرفتن. دارن یکی‌یکی صدای خانواده‌های جاویدنامان رو که سعی می‌کنن در فضای مجازی یاد عزیزانشون رو زنده نگه دارن، با بستن همین صفحات کوچک و محدود هم خفه می‌کنن. حتی خبر موثق دارم که بعضی وقت‌ها به بستن صفحه هم اکتفا نکردن؛ با تهدید یا دستگیری فرزند، پدر، مادر یا بستگان جاویدنامان، سعی دارن اون‌ها رو برای همیشه به سکوت وادار کنن. تقریباً تمام ویدئوهای جنایت دی‌ماه، به یک نحو مشکوکی دارن از اینجا محدود یا پاک می‌شن. دارن تلاش می‌کنن اسناد و شواهد اون جنایت رو از بین ببرن. هر روز دارن بچه‌های ایران رو اعدام می‌کنن. دارن بی‌صداترین و ضعیف‌ترین آدم‌هایی رو که در زندگیتون می‌شناسین، به چوبه دار می‌سپرن. هر روز به تعداد کسانی که حتی کوچک‌ترین نشانه‌ای از اون جنایت دارن و برایشان حکم اعدام صادر می‌شه، اضافه می‌شه. شرایط زندانی‌های دی‌ماه اسفناکه. خیلی راحت و غیرمستقیم، با هزینه‌ای کمتر، آدم‌هایی رو که مطلقاً بی‌گناهن با روش‌های دیگری شکنجه می‌کنن و از بین می‌برن. اگر نتونن با اعدام حذفشون کنن، حبس‌های باورنکردنی و طولانی‌مدت به بچه‌ها می‌دن. کلی دانشجو داریم که برای همیشه از ادامه تحصیل در مملکت خودشون محروم و زندانی شدن. خیلی از کسانی که نظامی بودن رو در سکوت و سیاهی مطلق یا اعدام می‌کنن، یا کاری می‌کنن که حتی خانواده‌هاشون هم کم‌کم حذف بشن. هر روز به تعداد آدم‌ها و خانواده‌هایی که در فقر مطلق به سر می‌برن اضافه می‌شه. تورم و ناامیدی به جایی رسیده که پایان دادن به زندگی، برای بعضی‌ها دیگه به یک «راه‌حل» تبدیل شده. مردم! انفجار دوباره جامعه نزدیکه و ج.ا. این رو بهتر از هرکسی می‌دونه. حالا اگر فکر می‌کنین هر چیزی جز این‌ها اصل داستانه و ارزش پرداختن بیشتری داره، انتخاب با خودتونه. شاید این حرف کلیشه‌ای به نظر بیاد، اما تنها راه پایان دادن به این بازی که ج.ا. تا امروز صدها بار اجراش کرده، پرداختن به حاشیه‌ها و افشای تک‌تک‌شون نیست؛ پایان دادن به کارگردان و راوی این حاشیه‌هاست. و در آخر، روی صحبتم با هرکسیه که هوا برش داشته؛ با هرکسی که شاید حتی برای یک لحظه فکر کرده از خواست و خود مردم مهم‌تره. هر وقت حس کردین گنده‌تون کردن، یا فکر کردین کسی شدین، حرف‌های زنده‌یاد فرخزاد رو دوباره گوش کنید؛ نه یک بار، بلکه چند بار!

Immortal 🇮🇷

14,414 views • 8 days ago

هموطن عزیزم، اگر از کشتار دی‌ماه همان‌قدر بغض و خشم دارید که از فاجعه‌ی مدرسه‌ی میناب؛ اگر فاجعه ورزشگاه لامرد، همان‌قدر خشمگینید که برای ۱۴۰۱ اگر هنوز برای پرواز اوکراینی، برای کشتار آبان ۹۸، برای اعدام‌های هر روزه و برای رد خون بر سینه‌ی این خیابان رنج‌کشیده عزادارید بدانید من و شما اقلیت نیستیم. ما یک اکثریت بی‌صدا، بی‌رسانه، بی‌قدرت، بی‌پول و بی‌پروپاگاندا هستیم که آرزوهایمان هر روز محال تر و عمرمان کوتاه تر میشود ما همان اکثریتی هستیم که کشورمان را دیوانه‌وار دوست داریم.. هموطنمان را دوست داریم. از کشتار و #جنگ و خشونت بیزاریم. صلح و آزادی و آبادانی وطنمان را میخواهیم و خوب می‌دانیم که هیچ کشور خارجی قرار نیست برای ما دموکراسی بیاورد. همان‌قدر که با جمهوری اسلامی مسئله داریم، با جنگ هم مسئله داریم. همان‌قدر که از سرکوب، #اعدام فساد، دروغ و کشورگشایی‌های جمهوری اسلامی خشمگینیم، از بمب و موشک و ویرانی ایران هم بیزاریم. اگر همان اندازه که از آسیب‌های سو مدیریت جمهوری اسلامی در مورد #خلیج_فارس خشمگین شدید و برایش اشک ریختید، از آلودگی نفتی خلیج فارس و مرگ تدریجی اکوسیستم منحصربه‌فردش در حمله امریکا هم خشمگینید و اگر از بمباران نفتکش‌ها و آنچه امروز بر آب‌های خلیج فارس و زیست‌بومش می‌گذرد، در حالی که صدای بسیاری برای محیط زیست درنمی‌آید، فریاد دارید؛ اگر از نابودی زیستگاه‌ها و خطر انقراض یوز ایرانی قلبتان می‌گیرد؛ اگر از بمباران زیرساخت‌های کشور، از ویران شدن خانه‌ها، بیمارستان‌ها، نیروگاه‌ها، جاده‌ها و هر آنچه برای زندگی مردم ساخته شده، خشمگینید… ماها مثل همیم. ما همان مردمی هستیم که یک شب از صدای نعره‌هایی که خیابان و خانه‌مان را از آرامش خالی می‌کند می‌ترسیم، و شب دیگر از صدای جنگنده‌هایی که در آسمان می‌غُرند و قلبمان را به لرزه درمی‌آورند. ما از هر دو صدا می‌ترسیم، چون هر دو یادآور این حقیقت هستند که جان، آرامش و خانه‌ی ما، چقدر آسان می‌تواند قربانی قدرت‌طلبی دیگران شود. ما از یک سو زیر سایه‌ی حکومتی زندگی کرده‌ایم که سال‌ها زندگی، آزادی و کرامت انسانی را سرکوب کرده؛ و از سوی دیگر نمی‌خواهیم برای رهایی از استبداد، کشورمان زیر آوار جنگ و بمباران دفن شود. ما انتخابمان را کرده‌ایم.. نه جمهوری اسلامی، نه جنگ، نه اعدام، نه بمباران، نه سرکوب، نه کشورگشایی، نه ویرانی ایران. ما ایران را می‌خواهیم، ایرانی آزاد، آباد، سکولار، دموکراتیک و صلح‌دوست. چشممان برای اشک کودکی که کنار خیابان زباله‌گردی می‌کند، همان‌قدر می‌سوزد که برای جوان ایرانیِ پناهجویی که هزاران کیلومتر دورتر از خانه، حاضر است به هر کاری تن بدهد، فقط برای اینکه جانش در امان باشد. دلمان برای هر دو می‌گیرد؛ برای کودکی که در ایران فرصت کودکی ندارد، و برای جوانی که آن‌قدر از ایران رانده شده که دیگر حتی جرئت برگشتن ندارد. ما همان‌قدر از آمدن #محسن_نامجو خشمگین می‌شویم که از نیامدن هموطنی که حتی نمی‌تواند در مراسم خاکسپاری مادر یا پدرش حاضر شود، دلگیر و شکسته می‌شویم. مسئله برای«طرف ما» بودن نیست...جان انسان است!! ایران است. ما خیلی تنهاییم… ما اکثریتی هستیم که صدایمان را از ما گرفته‌اند.
3:00

هموطن عزیزم، اگر از کشتار دی‌ماه همان‌قدر بغض و خشم دارید که از فاجعه‌ی مدرسه‌ی میناب؛ اگر فاجعه ورزشگاه لامرد، همان‌قدر خشمگینید که برای ۱۴۰۱ اگر هنوز برای پرواز اوکراینی، برای کشتار آبان ۹۸، برای اعدام‌های هر روزه و برای رد خون بر سینه‌ی این خیابان رنج‌کشیده عزادارید بدانید من و شما اقلیت نیستیم. ما یک اکثریت بی‌صدا، بی‌رسانه، بی‌قدرت، بی‌پول و بی‌پروپاگاندا هستیم که آرزوهایمان هر روز محال تر و عمرمان کوتاه تر میشود ما همان اکثریتی هستیم که کشورمان را دیوانه‌وار دوست داریم.. هموطنمان را دوست داریم. از کشتار و #جنگ و خشونت بیزاریم. صلح و آزادی و آبادانی وطنمان را میخواهیم و خوب می‌دانیم که هیچ کشور خارجی قرار نیست برای ما دموکراسی بیاورد. همان‌قدر که با جمهوری اسلامی مسئله داریم، با جنگ هم مسئله داریم. همان‌قدر که از سرکوب، #اعدام فساد، دروغ و کشورگشایی‌های جمهوری اسلامی خشمگینیم، از بمب و موشک و ویرانی ایران هم بیزاریم. اگر همان اندازه که از آسیب‌های سو مدیریت جمهوری اسلامی در مورد #خلیج_فارس خشمگین شدید و برایش اشک ریختید، از آلودگی نفتی خلیج فارس و مرگ تدریجی اکوسیستم منحصربه‌فردش در حمله امریکا هم خشمگینید و اگر از بمباران نفتکش‌ها و آنچه امروز بر آب‌های خلیج فارس و زیست‌بومش می‌گذرد، در حالی که صدای بسیاری برای محیط زیست درنمی‌آید، فریاد دارید؛ اگر از نابودی زیستگاه‌ها و خطر انقراض یوز ایرانی قلبتان می‌گیرد؛ اگر از بمباران زیرساخت‌های کشور، از ویران شدن خانه‌ها، بیمارستان‌ها، نیروگاه‌ها، جاده‌ها و هر آنچه برای زندگی مردم ساخته شده، خشمگینید… ماها مثل همیم. ما همان مردمی هستیم که یک شب از صدای نعره‌هایی که خیابان و خانه‌مان را از آرامش خالی می‌کند می‌ترسیم، و شب دیگر از صدای جنگنده‌هایی که در آسمان می‌غُرند و قلبمان را به لرزه درمی‌آورند. ما از هر دو صدا می‌ترسیم، چون هر دو یادآور این حقیقت هستند که جان، آرامش و خانه‌ی ما، چقدر آسان می‌تواند قربانی قدرت‌طلبی دیگران شود. ما از یک سو زیر سایه‌ی حکومتی زندگی کرده‌ایم که سال‌ها زندگی، آزادی و کرامت انسانی را سرکوب کرده؛ و از سوی دیگر نمی‌خواهیم برای رهایی از استبداد، کشورمان زیر آوار جنگ و بمباران دفن شود. ما انتخابمان را کرده‌ایم.. نه جمهوری اسلامی، نه جنگ، نه اعدام، نه بمباران، نه سرکوب، نه کشورگشایی، نه ویرانی ایران. ما ایران را می‌خواهیم، ایرانی آزاد، آباد، سکولار، دموکراتیک و صلح‌دوست. چشممان برای اشک کودکی که کنار خیابان زباله‌گردی می‌کند، همان‌قدر می‌سوزد که برای جوان ایرانیِ پناهجویی که هزاران کیلومتر دورتر از خانه، حاضر است به هر کاری تن بدهد، فقط برای اینکه جانش در امان باشد. دلمان برای هر دو می‌گیرد؛ برای کودکی که در ایران فرصت کودکی ندارد، و برای جوانی که آن‌قدر از ایران رانده شده که دیگر حتی جرئت برگشتن ندارد. ما همان‌قدر از آمدن #محسن_نامجو خشمگین می‌شویم که از نیامدن هموطنی که حتی نمی‌تواند در مراسم خاکسپاری مادر یا پدرش حاضر شود، دلگیر و شکسته می‌شویم. مسئله برای«طرف ما» بودن نیست...جان انسان است!! ایران است. ما خیلی تنهاییم… ما اکثریتی هستیم که صدایمان را از ما گرفته‌اند.

Golshan

14,409 views • 3 days ago

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.
0:41

یه چیزی می‌خوام بگم. احتمالاً روشنفکرها می‌خندند و بقیه فحش می‌دن؛ ولی می‌گم. من فکر می‌کنم ما اگر یه روزی قراره هرگونه «گذار» به دموکراسی داشته باشیم، اگه یه روزی قراره به آشتی ملی فکر کنیم، اگر یه روز قراره یک ائتلاف، هم‌گرایی‌، هم‌افزایی، شکل بگیره، به کسی مثل داریوش اقبالی نیاز داریم. نه لزوماً به‌عنوان یک چهره سیاسی. اتفاقاً شاید مهم‌ترین ویژگی‌ش اینه که هیچ‌وقت یک چهره سیاسی به معنای متعارفش نبوده و در عین حالز هیچ‌وقت فقط خواننده هم نبوده؛ و احساس تعهد اجتماعی خودش به مردم ایران رو ثابت کرده. کسی که در هر دو حکومت، صدای مستقل خودش رو داشته و بابتش در هر دو حکومت هزینه داده. در عین این‌که موضع سیاسی خودش رو داشته و داره، تا جایی که من دیده‌ام، کمتر وارد بازی نفی دیگران شده. با اندکی ضریب خطا، زیر پرچم هیچ دسته و گروهی نرفته. در ترانه‌هاش ظلم، تمامیت‌خواهی و تحجر رو هدف قرار داده، از هر جنس و لباس. و به نظرم این دقیقاً همون چیزی‌یه که برای آشتی ملی بهش نیاز داریم. آشتی ملی فقط کنار هم نشستن چند گروه و چهره سیاسی نیست. به آدم‌هایی نیاز داره که اعتبارشون رو بیرون از قبیله‌های سیاسی ساخته‌اند؛ آدم‌هایی که هنوز می‌تونن با چند ایرانِ متفاوت حرف بزنن، بدون این‌که برای شنیده شدن، اول از مخاطب بخوان هویت و گذشته خودش رو انکار کنه. بدون طلبِ اعلامِ وفاداری. داریوش، غایبِ همیشه‌حاضرِ فضای سیاسی و اجتماعی ایرانه. کمتر کسی رو سراغ دارم که به اندازه داریوش تلنگر زده باشه که ما اگر به دنبال تغییریم، باید از خودمون شروع کنیم. در کارهاش، دیکتاتور درونمون رو هنرمندانه و صریح به رومون آورده. نقدش ارزشمنده؛ چون خودش، نقد رو از نقد خودش شروع کرده. در مورد گذشته‌اش شفاف، و شاید سخت‌گیرترین منتقدِ خودش بوده. دیگران رو نقد کرده، اما شهامت پذیرش اشتباهات خودش رو هم داشته. و مهم‌تر از همه، رنج شخصی خودش رو فقط روایت نکرده؛ سعی کرده اون رنج رو با محبوبیت عمومی‌ش پیوند بده و از توش به دنبال کاهش درد بقیه باشه. . اینجاست که ماجرای اعتیادش برای من فقط یک داستان شخصی یا قصه «سقوط و بازگشت» نیست. سال‌ها پیش، معاون وزیر بهداشت می‌گفت ابعاد و عمق کمکی که داریوش به ترک و مبارزه با اعتیاد کرده، خیلی از نهادهای مسئول جمهوری اسلامی نکرده‌اند. محبوبیت داریوش، البته، محصول چیزی که خودش بهش «تولد دوباره» می‌گه، نیست. در روزهای اوج اعتیادش هم، در طبقات مختلف اجتماعی، نه فقط محبوب که برای خیلی‌ها اسطوره بود. مبارزه‌اش با اعتیاد احترامش رو بیشتر کرد و بهش کاریزمای تازه‌ای داد، اما مهم‌تر از اون، چیزی رو که سال‌ها در ترانه‌هاش گفته بود، در زندگی خودش به محک گذاشت: این‌که تغییر، قبل از هر جا، باید از خود آدم شروع بشه. داریوش در این سال‌ها، بی‌ادعا و در حد بضاعت خودش، نهادسازی کرد. شبکه‌سازی کرد. باورش به کار جمعی رو در عمل ثابت کرد. اشتباهاتش رو به رسمیت شناخت، روی باورهاش ایستاد و در همه سال‌هایی که در اوج بوده، کماکان رشد کرده. این ترانه جدید هم برای من مثال و نشونه روشنی از جایگاه داریوشه و پنجره‌ای که از اون، به ایران نگاه می‌کنه. و شاید یکی از رازهای موندن، و اسطوره شدن، همین باشه: قدرت انتخاب همراهان درست در هر پیچ مسیر. همراه داریوش در این ترانه، فرزاد فتاحی عزیزه. ولی ورای این ترانه، چیزی که برای من مهم‌تره همون حرف اوله. اگر یه روز واقعاً قرار باشه از حذف همدیگه عبور کنیم، اگر قرار باشه آدم‌هایی با گذشته‌ها، باورها و روایت‌های متفاوت دوباره بتونن کنار هم بایستن، فقط به سیاستمدار احتیاج نداریم. به سرمایه اجتماعی آدم‌هایی هم احتیاج داریم که سال‌هاست، بی‌اون‌که از ما بخوان شبیه‌شون فکر کنیم، دارن یادمون می‌ندازن که تغییر از خودمون شروع می‌شه. برای من، داریوش یکی از اون آدم‌هاست.

Panah Farhadbahman 🎒

23,386 views • 23 days ago

سوالی که نباید با بی تفاوتی از کنار آن گذشت، این است که این حرامزاده از کدام کاندوم پاره در آمده است؟ که چنین وقیحانه، تهاجم خارجی را تبلیغ کرده و از حمله به ایران، حمایت می کند! فیلم قدیمی و مربوط به دوران قبل از جنگ است و دستاورد این شیرین عقلی ها، فقط در یک حمله، قتل عام کودکان میناب بود! همین احمق ها و دلقک های مجازی بودند که جنگ را بر ایران عزیز ما تحمیل کرده و حالا هم به عادی سازی و سفید شویی کشتار و جنایت اربابانشان می پردازند! دیگر لازم نیست که بعد از تحمیل این جنگ، من به شما یادآوری کنم که عضویت خود را از چنل یوتیوب اینها لغو کنید! اکانت هایشان را آنفالو کنید، و این اراذل و اوباش را بایکوت کامل نمایید! هر کجا صدای ضد ایرانی شنیدید، باید آن محیط آلوده را ترک کنید. این دلقک فقط یک نمونه بود! اکانت های کارکنان اسرائیل اینترنشنال، فراموش نشود. دیگر در طول این چند سال خوب می دانید که چه کسانی، چه مواضعی را ترویج می کنند! دشمنان ایران، باید بایکوت کامل شوند. خیلی از این اراذل و اوباش، با تایتل های جنجالی، سعی می کنند که از شما ویو بگیرند، حتی به این قیمت که حاضرند، شما بیننده شان شوید و به آنها دشنام بنویسید، تا بازخورد کانالشان افزایش یافته و از این طریق، بتوانند درآمد کسب کنند! لطفاً حتی از روی کنجکاوی هم شده، تماشاگر برنامه های مزخرف این افراد نشوید و بازخوردشان را بالا نبرید!
1:39

سوالی که نباید با بی تفاوتی از کنار آن گذشت، این است که این حرامزاده از کدام کاندوم پاره در آمده است؟ که چنین وقیحانه، تهاجم خارجی را تبلیغ کرده و از حمله به ایران، حمایت می کند! فیلم قدیمی و مربوط به دوران قبل از جنگ است و دستاورد این شیرین عقلی ها، فقط در یک حمله، قتل عام کودکان میناب بود! همین احمق ها و دلقک های مجازی بودند که جنگ را بر ایران عزیز ما تحمیل کرده و حالا هم به عادی سازی و سفید شویی کشتار و جنایت اربابانشان می پردازند! دیگر لازم نیست که بعد از تحمیل این جنگ، من به شما یادآوری کنم که عضویت خود را از چنل یوتیوب اینها لغو کنید! اکانت هایشان را آنفالو کنید، و این اراذل و اوباش را بایکوت کامل نمایید! هر کجا صدای ضد ایرانی شنیدید، باید آن محیط آلوده را ترک کنید. این دلقک فقط یک نمونه بود! اکانت های کارکنان اسرائیل اینترنشنال، فراموش نشود. دیگر در طول این چند سال خوب می دانید که چه کسانی، چه مواضعی را ترویج می کنند! دشمنان ایران، باید بایکوت کامل شوند. خیلی از این اراذل و اوباش، با تایتل های جنجالی، سعی می کنند که از شما ویو بگیرند، حتی به این قیمت که حاضرند، شما بیننده شان شوید و به آنها دشنام بنویسید، تا بازخورد کانالشان افزایش یافته و از این طریق، بتوانند درآمد کسب کنند! لطفاً حتی از روی کنجکاوی هم شده، تماشاگر برنامه های مزخرف این افراد نشوید و بازخوردشان را بالا نبرید!

تحلیل راهبرد

14,777 views • 23 days ago

💢چگونه تله‌ی جنگ، جنگ را به خاک کشور کشاند؟ ♨️هادی معصومی زارع در گفتگو با موضوع «جنگ، آتش‌بس و آینده جمهوری اسلامی ایران» در تمام‌رخ 🔸تله ادراکی همان چیزی بود که سال‌ها از آن با عنوان تله جنگ تعبیر می‌شد. این‌که ما نباید به هر قیمتی که شده درگیر جنگ بشویم و باید توافق کنیم. در یک سال و نیمه گذشته به طور مکرر مقامات سیاسی و متاسفانه بدتر از آن مقامات نظامی و امنیتی ما سیگنال های مکرری را ارسال کردند مبنی بر این که ایران خواهان جنگ نیست. 🔸اگر دیپلمات‌های شما بگویند که ایران خواستار جنگ نیست و به‌دنبال مذاکرات است، مشکلی نیست. طبیعی است. اما اگر مقامات نظامی شما آن‌هم در تریبون عمومی دائم ترس از جنگ را القاء کنند یا این‌گونه بگویند که جنگ برای ما خیلی هزینه دارد و ما زیر بار جنگ و تله جنگ نخواهیم رفت، دلیلی دارد که دشمن شما چنین سیگنال‌هایی را دریافت کند و به شما حمله نکند؟ اگر ترکیب متوازنی از مذاکره و آمادگی حقیقی برای رویارویی خلق می‌شد، شاید برداشت دشمن متفاوت می‌شد. 🔸صلح‌طلبی افراطی جریان موسوم به عقلانیت، فشارهای بیش از اندازه که به سیستم آوردند و ادارک‌سازی رسانه‌ای که انجام دادند، که بسیاری از فرماندهان شهید هم متاثر از آن فضای غالب بودند، منجر به این وضعیت شد. 🔸مسئله و دغدغه حقیقی این جریان که این‌ روزها تلاش می‌کند خودش را به عنوان منجی و زبان مردم معرفی کند، مهندسی سیاست داخلی است تا حل واقعی مشکلات کشور. کما آن‌که بخشی از اهداف حمله اسرائیلی‌ها به ایران، مهندسی سیاست داخلی و تغییر آرایش سیاسی بود. 🔸این‌ها حالا با احساس این‌که لایه انقلابی توسط اسرائیل تراشیده شده است، می‌خواهد خودش را به عنوان منجی به مردم بفروشد. حال این‌که این‌ها خودشان با ادراک‌سازی‌هایی که برای سیستم خلق کردند زمینه‌ساز جنگ‌کنونی و وضعیت موجود شدند. 🔸داستان تله‌ی جنگ برای کشور ما بسیار عبرت‌آموز شد. تماشای فیلم کامل: شنیدن صوت کامل:
6:33

💢چگونه تله‌ی جنگ، جنگ را به خاک کشور کشاند؟ ♨️هادی معصومی زارع در گفتگو با موضوع «جنگ، آتش‌بس و آینده جمهوری اسلامی ایران» در تمام‌رخ 🔸تله ادراکی همان چیزی بود که سال‌ها از آن با عنوان تله جنگ تعبیر می‌شد. این‌که ما نباید به هر قیمتی که شده درگیر جنگ بشویم و باید توافق کنیم. در یک سال و نیمه گذشته به طور مکرر مقامات سیاسی و متاسفانه بدتر از آن مقامات نظامی و امنیتی ما سیگنال های مکرری را ارسال کردند مبنی بر این که ایران خواهان جنگ نیست. 🔸اگر دیپلمات‌های شما بگویند که ایران خواستار جنگ نیست و به‌دنبال مذاکرات است، مشکلی نیست. طبیعی است. اما اگر مقامات نظامی شما آن‌هم در تریبون عمومی دائم ترس از جنگ را القاء کنند یا این‌گونه بگویند که جنگ برای ما خیلی هزینه دارد و ما زیر بار جنگ و تله جنگ نخواهیم رفت، دلیلی دارد که دشمن شما چنین سیگنال‌هایی را دریافت کند و به شما حمله نکند؟ اگر ترکیب متوازنی از مذاکره و آمادگی حقیقی برای رویارویی خلق می‌شد، شاید برداشت دشمن متفاوت می‌شد. 🔸صلح‌طلبی افراطی جریان موسوم به عقلانیت، فشارهای بیش از اندازه که به سیستم آوردند و ادارک‌سازی رسانه‌ای که انجام دادند، که بسیاری از فرماندهان شهید هم متاثر از آن فضای غالب بودند، منجر به این وضعیت شد. 🔸مسئله و دغدغه حقیقی این جریان که این‌ روزها تلاش می‌کند خودش را به عنوان منجی و زبان مردم معرفی کند، مهندسی سیاست داخلی است تا حل واقعی مشکلات کشور. کما آن‌که بخشی از اهداف حمله اسرائیلی‌ها به ایران، مهندسی سیاست داخلی و تغییر آرایش سیاسی بود. 🔸این‌ها حالا با احساس این‌که لایه انقلابی توسط اسرائیل تراشیده شده است، می‌خواهد خودش را به عنوان منجی به مردم بفروشد. حال این‌که این‌ها خودشان با ادراک‌سازی‌هایی که برای سیستم خلق کردند زمینه‌ساز جنگ‌کنونی و وضعیت موجود شدند. 🔸داستان تله‌ی جنگ برای کشور ما بسیار عبرت‌آموز شد. تماشای فیلم کامل: شنیدن صوت کامل:

تمام‌رخ | TamamRokh

29,101 views • 1 year ago