Sensitive content

This media may contain sensitive content.

Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

ความรู้สึกเวลาเพื่อนอมให้มันเป็นแบบนี้นี่เอง โคตรเสียวเลยสัส

35,153 Aufrufe • vor 1 Jahr •via X (Twitter)

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

“ขอบคุณนะ ! ที่เป็นกำลังใจให้ทุกๆวันรู้สึกว่าเป็นวันที่มีเหตุผล มีการรอคอย ดีใจที่ได้รักนะครับ“ ก่อนอื่นเลย เสียชื่อมากนะ เรียกตัวเองว่าเป็นนักเขียน แต่สิ่งที่เขียนดันออกมาเป็นประโยคแปลกๆ ลายมือก็ไม่สวย เพราะไม่ได้เตรียมตัวใดๆทั้งสิ้น เข้างาน รับใบโพสอิทและปากกาจากสตาฟ แล้วรีบเขียน รีบเดินไปแปะไวๆ ก่อนกลับมานั่งที่ รอเริ่มกิจกรรมแบบงงๆ ไม่มีใครเตรียมพร้อมหรอก ว่าจะได้พูดประโยคบอกรักให้ออกมาใจความครบถ้วนที่สุดตอนไหน และเราเองก็คือคนๆนั้น ที่ตัดระบบสมองกรองคำ แล้วปล่อยทุกอย่างตามความรู้สึก ให้มันไหลผ่านออกไปตามน้ำหมึกจรดบนช่องสี่เหลี่ยมในกระดาษแผ่นเล็ก เป็นประโยคสั้นๆแปร่งๆตามข้อความในอัญประกาศด้านบน วันนี้อยู่ๆก็นึกถึง เลยอยากมาขยายความเขียนเก็บไว้ ว่าทำไมความในใจของเรามันถึงออกมาเป็นคีย์เวิร์ด 4 คำ “ขอบคุณ” “เหตุผล” “การรอคอย” และ “ดีใจ” ไม่รู้ว่าสาส์นนี้จะส่งถึงมือเค้าเหมือนที่ได้พูดและเขียนออกไปในวันนั้นรึเปล่า แต่ถ้าเกิดพี่ 2 คนมาอ่าน เราอยากบอกว่าความในใจของเราที่อยากบอก จริงๆมันควรถูกเรียบเรียงออกมาเป็นแบบนี้นะ แล้วมันก็คงไม่เพียงพอจริงๆ ถ้าจะให้เขียนลงไปในช่องกรอกนั้น หรือภายในเวลา 1 นาที 33 วินาทีที่เราพูดไปแบบไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรเลย เนื่องจากเราไม่ได้มีความคิดแม้แต่เสี้ยวเดียวในหัว ว่าจิมมี่ซีจะหยิบได้ใบของเรา รวมถึงที่เขียนไปคือลืมไปแล้วด้วยซ้ำ มันแค่คุ้นๆกับประโยคที่หมอจิมอ่านเฉยๆ ว่า เอ๊ะ นี่ของเราหรอวะ จนมารู้ตัวว่ามันใช่ มันเกิดขึ้นจริงๆ วี่ เค้าอ่านใบของแกอยู่ แล้วในอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้แกต้องลุกขึ้นยืนเพื่อพูดสิ่งนี้ให้เค้าฟังแล้วนะ สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นมันเลยเรียลและสดมากๆ เราโคตรไม่เป็นตัวของตัวเองเลย เราที่ปกติเดินเชิ่ด ติดแกลม แต่ตอนถือไมค์คือตัวห่อฟีบ ทำตัวเล็ก มือสั่นไม่หยุด เราที่ปกติพูดดัง หัวไว ใช้ชีวิตเหมือนถ่าย vlog ตลอดเวลา แต่ตอนนั้นคือเสียงเบา เสียงสั่น พูดวกวนกับคำว่าขอบคุณซ้ำๆ วันนั้น ตอนที่เราได้พูดความในใจถึงพวกคุณ ทุกๆคำที่เราเปล่งเสียงออกไป คือตอนที่เราได้ทบทวนทุกเรื่องราวทุกอย่างที่ทำให้เราได้มาหลงรัก ได้มาเจอประสบการณ์ใหม่ๆ หรือทำอะไรที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตนึงจะได้มาทำ และได้มาอยู่จุดนี้ รวมถึงตอนนี้ ที่กำลังดำว่ายอยู่ในมหาสมุทรที่เรียกว่าความทรงจำ เพื่อพยายามหว่านแหตกทุกห้วงอารมณ์ความรู้สึกเพื่อถ่ายทอดสิ่งนี้ออกมา เราที่ปกติเป็นคนร้องไห้ยาก แต่ในตอนนั้น น้ำตาเราไหลตอนเราพูดคำว่า “ขอบคุณครับ” คำสุดท้ายจบ อ๋อ เวลาเรารักใครมากๆ เราจะไม่เป็นตัวของตัวเอง มันเป็นแบบนี้นี่เอง ในลูปที่มีความยาว 7 วัน เรียกกันว่าจันทร์ถึงอาทิตย์ที่เราใช้ชีวิตอยู่ในนั้นมาตลอด มันถูกพังลงเหลือเพียงระยะเวลารอคอยการเจอพวกคุณในนัดหมายครั้งต่อไปของเรา เคยคิดว่าการรอคอยมันทรมาน และไร้ประโยชน์ แต่ถ้าปลายทางของเวลาที่ถูกนับไป มีพวกคุณยืนอยู่บนเวทีตรงนั้น ตรงที่แสงส่องถึง และเป็นจุดเดียวกันกับที่สายตาเรามองเห็น การรอคอยพวกนั้นก็คุ้มค่าเกินกว่าจะมาเทียบว่าเราเสียโอกาสทำอะไรไป เพราะแท้จริงแล้ว เราไม่ได้เสียอะไรไปเลย มีแต่ได้กลับมาทุกครั้งด้วยซ้ำ หัวใจที่เต้นด้วยความเร็วคงที่มาตลอด มันคงถูกเร่งความเร็วขึ้นทีละเล็กละน้อย เหมือนการลงวิ่งแข่งกันระหว่างหัวใจกับเข็มนาฬิกา แม้เริ่มออกตัวพร้อมกัน แต่เมื่อใกล้ถึงเวลาเจอหน้าพวกคุณ ใจเรามันก็ค่อยๆเร่งฝีเท้าจนแซงนักวิ่งที่ชื่อว่าเข็มวินาทีไปแล้ว ขอบคุณนะ ที่พวกคุณเป็นเหมือนพลัง ให้ใจของเรามันเร่งฝีก้าวแบบนั้นได้ ขอบคุณนะ ที่การทำงานของพวกคุณ มันกลายมาเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมในชีวิตที่มาทำลายลูปของความจำเจและเหนื่อยล้าที่เราพบเจอ ขอบคุณนะ ที่มาเป็นเหตุผลให้กับทุกการตัดสินใจ และความตั้งใจของเรา เราดูแลตัวเองดีขึ้นมาก เพราะอยากให้ตัวเองดูดีที่สุดเวลาได้มาเจอพวกคุณ แล้วคุณก็คือหนึ่งในเหตุผลของการรักตัวเองนั้น ทั้งของเรา และอีกหลายๆคนเลย เราได้สร้างความสัมพันธ์ดีๆกับคนหลายคน หลายอาชีพ อายุต่างกัน ที่มันดูไม่น่ามีอะไรมาโคจรพบปะพูดคุยกันได้ แต่เรากลับสนิทสนมเป็นกันเองแบบที่ไม่มีเส้นแบ่งอะไรมากั้น เรียกกันได้ว่าเป็นครอบครัวแฟนคลับที่วิเศษมาก แล้วคุณก็คือหนึ่งในเหตุผลของความมหัศจรรย์นี้ที่เกิดขึ้นจริง ขอบคุณนะ ที่คุณให้คุณค่ากับการรอคอยกับพวกเราเสมอเลย ไม่ว่าจะเป็นการบอกให้รอ หรือไม่ต้องรอ (ต่อ)

𝐯𝐢𝐦𝐢𝐧𝐢𝒷𝓊🦄🍀✨

130,000 Aufrufe • vor 2 Jahren

ทุกคนเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดไหมคะ ? นี่คือเรื่องจริงของ ช่อง ตต #ครูปลาสอนปฐมวัย กับน้องอุ๋มอิ๋ม เป็นเรื่องราวของสองแม่ลูกในอดีตชาติที่พลัดพรากจากกัน แต่น้องดันจำสัญญาเก่าได้ เด็กหญิงวัย 7 ขวบ ที่ทำให้เราอึ้งกับคำพูดและความสามารถของน้อง ที่น้องสามารถพูดเรื่องราวในอดีต และคำศัพท์โบราณได้อย่างน่ามหัศจรรย์ 1.โรคไอป่วง (โรคระบาดที่เกิดจากอาการไอ) 2. ขนมพะพาย บวชกล้วย แกงแก 3. ไพรเวศ 4. ยาผลิตฟัน 5. ข่อยสีฟัน (และพูดวิธีการที่คนสมัยก่อนใช้แปรงฟันได้อยากถูกต้อง) 6. บงบวย (กระบวยตักน้ำ) 7. กัปปะ (นานเป็นกัปเป็นกัลป์) 8. เมืองบาโรดี , ละโว้ , หลัวหู 9. ลูกตุ้มร้อยปี (ต่างหู) 10. พวงวไลแขน (กำไลข้อมือ) 11. บอกให้ใช้ใบบัวบกตำๆ เอามาเคี้ยว เรื่องราวแบบย่อที่เราไปไล่ดูมา คือ .. การที่น้องได้มาเจอกับครูปลา น้องเรียกครูปลาว่าแม่ทันที น้องบอกว่ารอมานานแล้ว รอมาเป็นร้อยๆ ปี จำดวงตาแม่ได้ .. น้องบอกว่าในชาติที่แล้วแม่เสียชีวิตก่อน เป็นโรคไอป่วง (โรคระบาดที่เกิดจากอาการไอ) น้องบอกว่าเมื่อแม่เสียชีวิต พี่ทหารก็เอาแม่ลงขุม พี่ทหารรับน้องไปเลี้ยงแทน ในวัด ไปเล่นในวัด และเล่นเอาต้นกล้วยมาทำแบบปืน เอาทำบ้าน และ น้องมักจะอยู่ในครัวตอนเด็ก น้องบอกมีพระสอนหนังสือด้วย และแม่ปลาจะชอบกิน บวชกล้วย ขนมพระพาย แกงแก และน้องก็สามารถจดจำได้ว่าน้องเสียชีวิตจาก เสียใจเยอะๆ ร้องไห้เยอะๆ แล้วจากไป น้องบอกว่าน้องเสียใจที่แม่เสียชีวิตมากจะมีการตั้งจิตอธิษฐานตลอดว่าขอให้เราได้เกิดมาเป็นแม่ลูกหรือได้เจอกันอีก จะมีหลายคลิปมากที่น้องจะคอยบอกรักแม่และคอยพูดว่ารอคอยมานานเป็นร้อยๆปี และมีคลิปหนึงเราร้องไห้เลย น้องบอกว่า “ แม่จะหนีหนูไปอีกไหม แม่จะกลับไปป่าอีกไหม หนูรอแม่มา 100 ปี รออยู่ที่บ้านไม้ แม่นอนตายอยู่ในดิน ถ้าแม่จะจากไปหนูก็จะจากไปด้วย ” “ หนูไม่มีหัวใจ เพราะหนูเอาหัวใจให้แม่หมดแล้ว เรามีหัวใจดวงเดียวกัน ” แต่ละคลิปที่เราไล่ดูคือเราน้ำตาไหลไม่รู้ตัวเลย หากเราเรียบเรียงไทม์ไลน์ผิดต้องขออภัยด้วย ไปตามดูได้ที่ช่อง ตต ครูปลาปฐมวัย ฝากติดตามครูปลาและน้องอุ๋มอิ๋มด้วยนะคะ

แม่หมอเอื้อมดาว | Eaemdowtarot 🌟

455,978 Aufrufe • vor 19 Tagen