正在加载视频...

视频加载失败

ชิลีเจอ “ฝนแช่” ถล่มเมืองหลวงจมบาดาล

17,690 次观看 • 7 小时前 •via X (Twitter)

2 条评论

Kru safe 的头像
Kru safe6 小时前

คิดว่าโลกได้เปลี่ยนไปแล้ว เราแก้อะไรไม่ทันแล้ว สิ่งที่ต้องทำคือเตรียมรับมือ

Ms.Wongchandra 的头像
Ms.Wongchandra4 小时前

OMG

相关视频

ดูจบกูร้องไห้เลย😭 ป้าอายุ 71 ตอนป้าอายุ 13 โดนแฟนเก่าพี่สาวหลอกไป พี่แต่งงานไปกับผชอื่น แฟนเก่าพี่แค้นเลยหลอกน้องสาวว่าจะพาไปหาพี่ แต่จับไปข่มขืน 3 ครั้ง บอกเป็นเมียมันแล้วต้องเชื่อฟัง หลอกไปขายให้ซ่อง มีป้าแม่บ้านในซ่องสงสาร คอยดูแล มีผชสารเลวมาทารุณสารพัดแต่ก็ยอมจนเจ้าของซ่องตายใจ จนป้าแม่บ้านวางแผนให้หนีไป หนีไปภูเก็ต ร้องเพลงตามบาร์ แต่มีผชมาตบตูดจะเอาป้า ป้าเลยด่ากลับ แต่ผชมันจิกหัวป้า ป้าเลยเอาปืนมายิงมันตาย เพราะสัญญากับตัวเองจะไม่ยอมให้ผชมาข่มเหง ป้ามอบตัวขึ้นศาลเยาวชน พอออกจากคุกมา มีผชปีนเข้าห้องอีก ป้าเลยเอามีดอีโต้ฟันมันตาย ติดคุก ออกมาก็เจอผชคนเดิมคุกคามทุกวัน ป้าเลยยิงมัน สรุปป้าติดคุก 3 รอบ ชีวิตป้าเจอแต่ผชเหี้ยรอบตัวมาตลอดชีวิต
2:04

Sensitive content

ดูจบกูร้องไห้เลย😭 ป้าอายุ 71 ตอนป้าอายุ 13 โดนแฟนเก่าพี่สาวหลอกไป พี่แต่งงานไปกับผชอื่น แฟนเก่าพี่แค้นเลยหลอกน้องสาวว่าจะพาไปหาพี่ แต่จับไปข่มขืน 3 ครั้ง บอกเป็นเมียมันแล้วต้องเชื่อฟัง หลอกไปขายให้ซ่อง มีป้าแม่บ้านในซ่องสงสาร คอยดูแล มีผชสารเลวมาทารุณสารพัดแต่ก็ยอมจนเจ้าของซ่องตายใจ จนป้าแม่บ้านวางแผนให้หนีไป หนีไปภูเก็ต ร้องเพลงตามบาร์ แต่มีผชมาตบตูดจะเอาป้า ป้าเลยด่ากลับ แต่ผชมันจิกหัวป้า ป้าเลยเอาปืนมายิงมันตาย เพราะสัญญากับตัวเองจะไม่ยอมให้ผชมาข่มเหง ป้ามอบตัวขึ้นศาลเยาวชน พอออกจากคุกมา มีผชปีนเข้าห้องอีก ป้าเลยเอามีดอีโต้ฟันมันตาย ติดคุก ออกมาก็เจอผชคนเดิมคุกคามทุกวัน ป้าเลยยิงมัน สรุปป้าติดคุก 3 รอบ ชีวิตป้าเจอแต่ผชเหี้ยรอบตัวมาตลอดชีวิต

L O L A

1,322,807 次观看 • 9 天前

นั่งดูเวียดนามเจริญขึ้นทุกๆปี ปลื้มปริ่มแทนคนเวียดนามนะ จากที่เป็นประเทศยากจน ผ่านสงครามมาเกือบตาย คนหนีออกนอกประเทศลี้ภัยไปทุกที่ วันนี้ พวก Gen 2 เค้าอยากกลับมาใช้ชีวิตบนแผ่นดินแม่กันแล้ว ส่วนมาเลเซีย ปี 2027 กำลังจะเป็นประเทศพัฒนาแล้ว passport ranking อยู่ Rank 2 ของโลกเทียบเท่าสิงคโปร์ ทุกคนรอบๆตัวเรากำลังจะไปสู่ความเจริญ ส่วนหนึ่งก็เพราะ ปชช ฉลาด ทันนักการเมือง เลือกคนที่มีความสามารถมาบริหาร และระบอบยุติธรรมที่เข้มแข็ง เอาคนเหี้ยออกจากรัฐได้แบบไม่ต้องนั่งรอเวรกรรม ได้แต่มองตาปริบๆ ชาตินี้คงไม่ได้เห็นอะไรแบบนี้กับประเทศตัวเอง

The Kimhun🍁

2,496,824 次观看 • 5 天前

รากศัพท์ไม่ใช่สิทธิบัตร: เมื่อ “คำยืมและนิทานปรัมปรา” ไม่อาจทดแทนงานฝีมือจริง คนเขมรมักทึกทักเอาว่า เมื่อคำว่า สไบ มีรากศัพท์มาจากภาษามอญ-เขมร ชุดไทยสวมใส่สไบทั้งหมดจึงต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของตนนี่คือความสับสนระหว่าง "การยืมคำในภาษา" กับ "งานฝีมือที่จับต้องได้" พฤติกรรมของคนเขมรโดยเฉพาะผู้มีอำนาจและนักวิชาการบางกลุ่ม กำลังโหนตรรกะวิบัติที่สับสนระหว่าง วิวัฒนาการทางภาษา กับ ภูมิปัญญาเชิงช่าง ทั้งที่ภาษาเป็นสิ่งที่ข้ามพรมแดนได้ง่ายดายจากการไปมาหาสู่ค้าขายแลกเปลี่ยน แต่คำยืมไม่เคยเป็นตราประทับผูกขาดสิ่งประดิษฐ์ในอารยธรรมโลก ตัวอย่างง่ายๆ เช่น: ▪️ Pajamas (ชุดนอน): พจนานุกรม OED บันทึกว่าคำนี้มาจากภาษาเปอร์เซีย/ฮินดี (pāy-jāmeh) แต่แพตเทิร์นชุดนอนสากลสองชิ้นติดกระดุมถูกประดิษฐ์และตัดเย็บโดยโลกตะวันตก อินเดียจึงไม่อาจอ้างสิทธิ์ผูกขาดชุดนอนของคนทั้งโลก ▪️ Cravat (เนกไท): หนังสือ The Little Book of the Cravat บันทึกว่า ฝรั่งเศสยืมคำว่า cravate มาจากผ้าพันคอทหารรับจ้างชาวโครแอต (Croat) ในศตวรรษที่ 17 แล้วราชสำนักฝรั่งเศสนำมาตัดเย็บประดิดประดอย โครเอเชียจึงไม่สามารถเคลมเนกไทสากลทั้งหมดเป็นของตน ▪️ Jeans & Denim: คำว่า Jeans เพี้ยนมาจากเมืองเจนัวในอิตาลี (Gênes) และ Denim มาจากเมืองนีมส์ในฝรั่งเศส (de Nîmes) แต่กางเกงยีนส์เดนิมตอกหมุดทองแดงอันเป็นเอกลักษณ์ เกิดจากนวัตกรรมและสิทธิบัตรของสหรัฐอเมริกา (สิทธิบัตรเลขที่ 139,121 ค.ศ. 1873) ▪️ Kimono (กิโมโน): แม้โครงสร้างกิโมโนญี่ปุ่นจะรับอิทธิพลจากชุดฮั่นฝูราชวงศ์ถังของจีน (Liza Dalby, Kimono, Yale University Press) แต่งานย้อมยูเซ็นและการผูกโอบิอันประณีต ได้หล่อหลอมเป็นอัตลักษณ์เฉพาะของช่างญี่ปุ่นที่จีนไม่อาจทวงคืนได้ เมื่อย้อนกลับมาดูคำว่า สไบ ที่เป็นคำยืมสามัญใช้ร่วมกันในลุ่มน้ำอุษาคเนย์จริง แต่ “พจนานุกรมไม่เคยทอผ้าได้ด้วยตัวเอง” เทคนิคการจับจีบอัดพลีท (ผ้ากลีบ) ผ้ายกทอง การปักสะดึงกรึงไหมด้วยดิ้นข้อดิ้นโปร่ง และธรรมเนียมการห่มผ้าชั้นสูง ล้วนเป็นงานประณีตศิลป์ที่มีชีวิตของราชสำนักสยาม ซึ่งมีชื่อทางการบัญญัติไว้ในกฎมณเฑียรบาลอยุธยามาช้านานว่า “ผ้าสะพัก” และ “ผ้าห่มนาง” เมื่อหลักฐานไม่มี รมว. จึงต้องถอยไปโหน “นิทานพระทอง-นางนาค” ความจนมุมต่อหลักฐานทางประวัติศาสตร์สิ่งทอนี้ ปรากฏชัดเจนที่สุดในคลิปคำกล่าวของ ดร. เพือง สกุณา (Phoeurng Sackona) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลป์ของกัมพูชา ที่ยอมรับบนเวทีว่ากำลังมีข้อพิพาทเรื่องสไบกับประเทศเพื่อนบ้าน แต่แทนที่จะงัดจดหมายเหตุ เอกสารประวัติศาสตร์ หรือหลักฐานโบราณคดีสิ่งทอมาแสดง ดร. เพือง กลับถอยร่นไปอ้าง "นิทานปรัมปราเรื่องพระทอง-นางนาค" และยกพิธีเดินจับชายสไบในงานแต่งงานมาอ้างความชอบธรรมให้กับฝั่งตนเอง ในแวดวงวิชาการสากล การเอานิทานปรัมปรามาเป็นหลักฐานอ้างสิทธิ์ในมรดกทางวัฒนธรรมถือเป็นเรื่องไร้สาระอย่างยิ่ง และแปลกประหลาดมากที่คนระดับรัฐมนตรีเจ้ากระทรวงวัฒนธรรมต้องลดตัวลงไปใช้วิธีนี้ เพราะหากดูตามหลักฐานประวัติศาสตร์ชั้นต้นจริงอย่างพงศาวดารจีนราชวงศ์เหลียง (Liang Shu) ยุคฟูนันดั้งเดิมบันทึกไว้ชัดเจนว่า ชนพื้นเมืองและสตรีต่างเปลือยกายล่อจ้อน จนพราหมณ์ต้องเอาผ้ามาผ่ารูสวมหัวให้ ยุคฟูนันไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าใส่ แล้วจะมีผ้าสไบอัดพลีทปักดิ้นทองให้เจ้าบ่าวเดินเกาะชายผ้าได้อย่างไร? อีกทั้งพิธีการผูกหรือจับชายผ้าบ่าวสาวก็มีรากมาจากพิธีแต่งงานพราหมณ์-ฮินดูของอินเดีย (Saptapadi) ซึ่งเป็นวัฒนธรรมร่วมที่กัมพูชารับธรรมเนียมนี้มาจากอินเดีย ก่อนที่จะลุกขึ้นมาเคลม ช่วยไปสืบค้นหาเอกสารและหลักฐานเชิงประจักษ์มารองรับคำกล่าวอ้างของฝั่งกัมพูชาให้ได้เสียก่อน และนี่คือเหตุผลที่ตอบคำถามชัดเจนว่า ทำไมกัมพูชาถึงไม่เคยกล้ายื่นเรื่องขอขึ้นทะเบียนชุดห่มสไบเป็น "ชุดประจำชาติ" ต่อ UNESCO แบบตรงไปตรงมา แต่กลับต้องใช้วิธีลักไก่ แอบยัดไส้สไบเข้าไปในชุดแต่งงานโบราณแทน เพราะพวกเขารู้ดีแก่ใจว่าไม่มีหลักฐานเอกสารหรือสายช่างฝีมือโบราณใดๆ มารองรับความต่อเนื่องทางประวัติศาสตร์ได้เลย หากจะอ้างว่ากัมพูชารับอิทธิพลสยามไปแล้วกลายเป็นชุดของตนเองเหมือนกิโมโนญี่ปุ่น ก็ยิ่งขัดแย้งกับหลักฐานประวัติศาสตร์ เพราะญี่ปุ่นพัฒนาต่อยอดจนเกิดนวัตกรรมของตนเองที่จีนไม่มี แต่ภาพถ่ายชนชั้นสูงกัมพูชาในศตวรรษที่ 19 เป็นเพียง "การบริโภคแฟชั่นจากกรุงเทพฯ" เท่านั้น พงศาวดารและบันทึกข้าหลวงฝรั่งเศสยืนยันตรงกันว่า ราชสำนักกัมพูชาในยุคนั้นขาดแคลนช่างฝีมือชั้นสูง ทั้งผ้ายกทองลายอย่าง ผ้าสะพักตาดทอง และเครื่องประดับ ล้วนต้องสั่งซื้อหรือได้รับพระราชทานจากกรุงเทพฯ การสั่งซื้อผ้าในรูปแบบของสยามนำเข้ามาใช้งานในราชสำนักกัมพูชา ไม่เคยทำให้ผู้ซื้อกลายเป็นเจ้าของภูมิปัญญา แน่นอนว่ากัมพูชาก็สามารถทอผ้าและมีสิ่งทอเป็นของตนเองในรูปแบบของผ้าทอชั้นสูงของกัมพูชาก็มีแต่กลับไม่เคยถูกเชิดชูและนำมาใช้ในราชสำนักกัมพูชาและชนชั้นนำของกัมพูชา นั่นต่างหากคือความน่าอับอายของคนเขมรเองที่ไม่รู้คุณค่าของสิ่งทอประจำชาติตน ที่สำคัญ คำยืมจากสยามก็มีปรากฏในราชสำนักเขมรก็มีไม่น้อย เพราะเป็นที่รับรู้กันดีว่านับตั้งแต่ปลายกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงรัตนโกสินทร์เป็นต้นมา ราชสำนักกัมพูชาโดยเฉพาะชนชั้นปกครองต่างล้วนได้รับอิทธิพลจากสยาม ยกตัวอย่างผลงานของ ศ.ดร. ศเวรอส ปู (Prof. Saveros Pou) นักภาษาศาสตร์เขมรผู้ทรงคุณวุฒิระดับโลกแห่งสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติฝรั่งเศส (CNRS) ในผลงาน Recherches sur le vocabulaire cambodgien: Les mots d'origine siamoise en khmer และงานของ Judith M. Jacob (มหาวิทยาลัยลอนดอน) ต่างชี้ชัดว่า ราชสำนักกัมพูชาได้รับคำศัพท์ชั้นสูง สถาปัตยกรรม และนาฏศิลป์ไปจากราชสำนักสยามอย่างเป็นระบบ เช่น คำว่า พระที่นั่ง (Preah Thinang), ละคร (Lakhon หรือ ลโขล), มงกุฎ (Makut) และลำดับยศ เช่น คำว่า หม่อม ดังนั้น รากศัพท์และนิทานปรัมปราเป็นเพียงร่องรอยการติดต่อทางภาษาและความเชื่อ แต่งานประณีตศิลป์ย่อมเป็นกรรมสิทธิ์และอัตลักษณ์ของผู้ที่สร้างสรรค์และสืบทอดมันขึ้นมาด้วยฝีมือช่างอย่างเป็นระบบแบบแผนที่แท้จริง ซึ่งไม่สามารถแอบอ้างกันได้ เอกสารอ้างอิง: ▪️Oxford English Dictionary (OED): ประวัติและการใช้คำ pyjamas/pajamas (คำยืมแองโกล-อินเดียน จากเปอร์เซีย pāy-jāmeh) ▪️Chaille, François. The Little Book of the Cravat. Flammarion, 2004 (การรับแฟชั่นผ้าพันคอโครแอตเข้าสู่ราชสำนักฝรั่งเศส) ▪️U.S. Patent Office: สิทธิบัตรเลขที่ 139,121 (ค.ศ. 1873, สิทธิบัตรการตอกหมุดยีนส์ของ Jacob Davis และ Levi Strauss) ▪️Dalby, Liza. Kimono: Fashioning Culture. Yale University Press, 1993 (รากเหง้าฮั่นฝูสู่มรดกเชิงช่างเฉพาะตัวของกิโมโนญี่ปุ่น) ▪️Liang Shu (梁書 - พงศาวดารราชวงศ์เหลียง): บันทึกสภาพสังคมและชนพื้นเมืองยุคฟูนัน ▪️กฎหมายตราสามดวง: กฎมณเฑียรบาล (บันทึกโบราณราชประเพณีว่าด้วยเครื่องยศฝ่ายใน: "ผ้าสะพัก" และ "ผ้าห่มนาง") ▪️Pou, Saveros. Recherches sur le vocabulaire cambodgien: Les mots d'origine siamoise en khmer. Journal Asiatique, Paris (งานวิจัยชี้คำยืมภาษาไทยในราชสำนักเขมร: พระที่นั่ง, หม่อม, เครื่องยศ) ▪️Jacob, Judith M. The Traditional Literature of Cambodia. Oxford University Press, 1993 (การถ่ายทอดคำว่า "ละคร" และคำศัพท์นาฏศิลป์จากสยาม) #UNESCO #ThaiCulture #StopClaimingThaiCulture #ChudThai #RoyalThaiCostume #IntangibleCulturalHeritage #SaveThaiCulture #Thailand

404NOTFOUND 🇹🇭😁🇺🇸

10,233 次观看 • 2 天前