Sensitive content

This media may contain sensitive content.

Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

ผีจับหัวละครับจารย์

17,065 Aufrufe • vor 2 Jahren •via X (Twitter)

0 Kommentare

Keine Kommentare verfügbar

Kommentare vom Original-Post werden hier angezeigt

Ähnliche Videos

เรื่องจริงยิ่งกว่าละคร ลูกสาวของนักแสดงชื่อดังและนักวาดการ์ตูนในตำนานของญี่ปุ่น โดนคนร้ายเรียกค่าไถ่ 160 ล้านบาท สูงสุดในประวัติศาสตร์ คนร้ายเล่นเกมจิตวิทยากับแม่เด็กด้วยการส่งนิ้วก้อยของลูกสาวมาให้ ตำรวจสั่งห้ามไม่ให้สื่อออกข่าวเพื่อความปลอดภัยของเด็ก แต่พวกสื่อดันหิวแสง ถ่ายทอดสดแข่งกันออกข่าวทุกช่องทางทั่วประเทศ จนพวกสื่อทั้งหมดในประเทศไม่ต่างอะไรจากฆาตกรตัวจริง ในปี 1997 มีเด็กผู้หญิงชื่อ ‘ไป๋เสี่ยวเยียน’ อายุ 16 ลูกสาวคนเดียวของศิลปินนักแสดงสาวชื่อดังชาวไต้หวัน ไป๋ปิงปิง กับนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นในตำนาน คาจิวาระ อิคคิ (ผลงานดัง เช่น หน้ากากเสือ) ทั้งสองคนแต่งงานแล้วก็เลิกกัน ไป๋ปิงปิงเลยเลี้ยงลูกเองที่ไต้หวัน จนกระทั่งวันนึงลูกสาวไปโรงเรียนแล้วหายตัวไป ช่วงเย็นวันนั้นที่ลูกสาวหายไป มีคนโทรศัพท์มาที่บ้าน บอกให้ไปรับของที่สุสานแถวชานเมือง พี่ชายของไป๋ปิงปิงอาสาขับรถไปรับ เจอกับถุงพลาสติกสีเขียว พอเปิดดูก็ช็อค เพราะในนั้นมีรูปไป๋เสี่ยวเยียนโป๊ ถูกมัด และยังมีชิ้นส่วนนิ้วก้อยที่ถูกตัด มีกระดาษโน้ตจากสมุดของโรงเรียน เขียนด้วยลายมือของไป๋เสี่ยวเยียน ขอให้แม่จ่ายเงินค่าไถ่ 5 ล้านดอลลาร์ (160 กว่าล้านบาท) ซึ่งสูงสุดในประวัติศาสตร์การเรียกค่าไถ่ของไต้หวัน พวกคนร้ายนอกจากเล่นเกมปั่นประสาทแม่ของเด็กด้วยนิ้วก้อยของเด็กแล้ว ยังมีเงื่อนไขว่า เงินที่จะส่งมาต้องเป็นธนบัตรเก่าเท่านั้น ห้ามเป็นของใหม่ ห้ามให้เลขธนบัตรเรียงต่อกัน และห้ามแจ้งตำรวจ ไป๋ปิงปิงไปแจ้งตำรวจอย่างเงียบๆ ตำรวจไต้หวันส่งคนไปคุ้มกันที่บ้าน ดักฟังโทรศัพท์ และแจ้งสื่อมวลชนว่าห้ามออกข่าวเด็ดขาด เพื่อความปลอดภัยของเด็ก แต่แล้วเช้ามืดวันต่อมา หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ข่าวออกขายทันที ข่าวแพร่ไปทั่วเหมือนไฟลามทุ่ง จะเรียกคืนก็ไม่ทันแล้ว ไป๋ปิงปิงขนเงินจะไปไถ่ตัวลูกสาวคืน โจรก็ติดต่อให้ไปตามจุดต่างๆ แต่ทุกที่ก็มีบรรดาสื่อตามติด มีรถนักข่าวขับตามเป็นสิบๆ คัน มีเฮลิคอปเตอร์ ถ่ายทอดสดสถานการณ์ไม่สนสี่สนแปด ไป๋ปิงปิงต้องลงจากรถ ขอร้องอ้อนวอนนักข่าวให้หยุดตาม แต่นักข่าวก็ไม่สน บอกว่าถ้านักข่าวคนอื่นไม่หยุด กูก็ไม่หยุด นักข่าวตามติดชีวิตไป๋ปิงปิง แอบถ่ายถึงบ้าน ดักรอถ่ายหน้าบ้านตอนเธอแง้มผ้าม่านดู ถ่ายรูปตอนที่เธอร้องไห้เสียใจสติแตกไปขาย โจรที่ดักรอเอาเงินก็ไม่ออกมารับเงิน เปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อยๆ เพราะมีแต่พวกสื่อตาม ยิ่งเวลาผ่านไปก็หมายถึงชีวิตของเด็กคนนึงเข้าใกล้ความตายมากขึ้น แต่พวกสื่อก็ไม่ได้สนใจห่วงเด็กเลยแม้แต่น้อย ขณะเดียวกันตำรวจไต้หวันก็ไม่แพ้กัน มีตำรวจใหม่แอบดักฟังโทรศัพท์ของตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จะแย่งเอาผลงาน และบางคนก็ขายข้อมูลให้สื่อเอาไปเต้าข่าว ไม่นานโจรก็หมดความอดทน ไม่ติดต่อมาอีก และไม่กี่วันต่อมาก็มีการพบศพของไป๋เสี่ยวเยียนในร่องระบายน้ำอุตสาหกรรม สภาพศพถูกถ่วงด้วยดัมเบล ถูกข่มขืนและทุบตีจนตาย เพราะคนร้ายโมโหที่มีแต่สื่อตามติดเลยมาลงที่เด็ก ทุบตีเด็ก และแม้แต่ตอนที่เด็กผู้หญิงเสียชีวิตแล้ว พวกสื่อก็ยังไม่หยุด แย่งกันถ่ายภาพ เอาภาพไปลงข่าวและเขียนข่าวแนวเสียว กระตุ้นทางเพศ ละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของเด็กคนนึงอย่างร้ายแรง จนประชาชนที่เสพข่าวทนไม่ไหวและประท้วง ตำรวจจับคนร้ายไม่ได้ เพราะสื่อลงข่าวการทำงานอย่างละเอียด ไป๋ปิงปิงสูญเสียลูกสาวไปตลอดกาล ต้องใช้เวลา 7 เดือน พวกตำรวจถึงจับคนร้ายได้ คนร้ายมี 3 คน ทุกคนหนีไปก่อคดีร้ายแรง ฆ่าคน ข่มขืนผู้หญิง มีคนร้าย 2 ใน 3 คนจบชีวิตตัวเอง เหลือแค่ เฉิน จินซิง ที่ถูกจับ ต่อมาเรื่องนี้ทำให้มีกฎหมายใหม่ในไต้หวันว่า ห้ามรายงานข่าวคดีลักพาตัวจนกว่าตัวประกันจะปลอดภัย ห้ามตีพิมพ์ภาพความรุนแรงและภาพศพที่ไม่เซ็นเซอร์ และห้ามสัมภาษณ์คนร้ายถ่ายทอดสดผ่านสื่อ เพื่อตัดวงจรการสร้างความชอบธรรมให้แก่อาชญากร
0:22

Sensitive content

เรื่องจริงยิ่งกว่าละคร ลูกสาวของนักแสดงชื่อดังและนักวาดการ์ตูนในตำนานของญี่ปุ่น โดนคนร้ายเรียกค่าไถ่ 160 ล้านบาท สูงสุดในประวัติศาสตร์ คนร้ายเล่นเกมจิตวิทยากับแม่เด็กด้วยการส่งนิ้วก้อยของลูกสาวมาให้ ตำรวจสั่งห้ามไม่ให้สื่อออกข่าวเพื่อความปลอดภัยของเด็ก แต่พวกสื่อดันหิวแสง ถ่ายทอดสดแข่งกันออกข่าวทุกช่องทางทั่วประเทศ จนพวกสื่อทั้งหมดในประเทศไม่ต่างอะไรจากฆาตกรตัวจริง ในปี 1997 มีเด็กผู้หญิงชื่อ ‘ไป๋เสี่ยวเยียน’ อายุ 16 ลูกสาวคนเดียวของศิลปินนักแสดงสาวชื่อดังชาวไต้หวัน ไป๋ปิงปิง กับนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นในตำนาน คาจิวาระ อิคคิ (ผลงานดัง เช่น หน้ากากเสือ) ทั้งสองคนแต่งงานแล้วก็เลิกกัน ไป๋ปิงปิงเลยเลี้ยงลูกเองที่ไต้หวัน จนกระทั่งวันนึงลูกสาวไปโรงเรียนแล้วหายตัวไป ช่วงเย็นวันนั้นที่ลูกสาวหายไป มีคนโทรศัพท์มาที่บ้าน บอกให้ไปรับของที่สุสานแถวชานเมือง พี่ชายของไป๋ปิงปิงอาสาขับรถไปรับ เจอกับถุงพลาสติกสีเขียว พอเปิดดูก็ช็อค เพราะในนั้นมีรูปไป๋เสี่ยวเยียนโป๊ ถูกมัด และยังมีชิ้นส่วนนิ้วก้อยที่ถูกตัด มีกระดาษโน้ตจากสมุดของโรงเรียน เขียนด้วยลายมือของไป๋เสี่ยวเยียน ขอให้แม่จ่ายเงินค่าไถ่ 5 ล้านดอลลาร์ (160 กว่าล้านบาท) ซึ่งสูงสุดในประวัติศาสตร์การเรียกค่าไถ่ของไต้หวัน พวกคนร้ายนอกจากเล่นเกมปั่นประสาทแม่ของเด็กด้วยนิ้วก้อยของเด็กแล้ว ยังมีเงื่อนไขว่า เงินที่จะส่งมาต้องเป็นธนบัตรเก่าเท่านั้น ห้ามเป็นของใหม่ ห้ามให้เลขธนบัตรเรียงต่อกัน และห้ามแจ้งตำรวจ ไป๋ปิงปิงไปแจ้งตำรวจอย่างเงียบๆ ตำรวจไต้หวันส่งคนไปคุ้มกันที่บ้าน ดักฟังโทรศัพท์ และแจ้งสื่อมวลชนว่าห้ามออกข่าวเด็ดขาด เพื่อความปลอดภัยของเด็ก แต่แล้วเช้ามืดวันต่อมา หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ข่าวออกขายทันที ข่าวแพร่ไปทั่วเหมือนไฟลามทุ่ง จะเรียกคืนก็ไม่ทันแล้ว ไป๋ปิงปิงขนเงินจะไปไถ่ตัวลูกสาวคืน โจรก็ติดต่อให้ไปตามจุดต่างๆ แต่ทุกที่ก็มีบรรดาสื่อตามติด มีรถนักข่าวขับตามเป็นสิบๆ คัน มีเฮลิคอปเตอร์ ถ่ายทอดสดสถานการณ์ไม่สนสี่สนแปด ไป๋ปิงปิงต้องลงจากรถ ขอร้องอ้อนวอนนักข่าวให้หยุดตาม แต่นักข่าวก็ไม่สน บอกว่าถ้านักข่าวคนอื่นไม่หยุด กูก็ไม่หยุด นักข่าวตามติดชีวิตไป๋ปิงปิง แอบถ่ายถึงบ้าน ดักรอถ่ายหน้าบ้านตอนเธอแง้มผ้าม่านดู ถ่ายรูปตอนที่เธอร้องไห้เสียใจสติแตกไปขาย โจรที่ดักรอเอาเงินก็ไม่ออกมารับเงิน เปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อยๆ เพราะมีแต่พวกสื่อตาม ยิ่งเวลาผ่านไปก็หมายถึงชีวิตของเด็กคนนึงเข้าใกล้ความตายมากขึ้น แต่พวกสื่อก็ไม่ได้สนใจห่วงเด็กเลยแม้แต่น้อย ขณะเดียวกันตำรวจไต้หวันก็ไม่แพ้กัน มีตำรวจใหม่แอบดักฟังโทรศัพท์ของตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จะแย่งเอาผลงาน และบางคนก็ขายข้อมูลให้สื่อเอาไปเต้าข่าว ไม่นานโจรก็หมดความอดทน ไม่ติดต่อมาอีก และไม่กี่วันต่อมาก็มีการพบศพของไป๋เสี่ยวเยียนในร่องระบายน้ำอุตสาหกรรม สภาพศพถูกถ่วงด้วยดัมเบล ถูกข่มขืนและทุบตีจนตาย เพราะคนร้ายโมโหที่มีแต่สื่อตามติดเลยมาลงที่เด็ก ทุบตีเด็ก และแม้แต่ตอนที่เด็กผู้หญิงเสียชีวิตแล้ว พวกสื่อก็ยังไม่หยุด แย่งกันถ่ายภาพ เอาภาพไปลงข่าวและเขียนข่าวแนวเสียว กระตุ้นทางเพศ ละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของเด็กคนนึงอย่างร้ายแรง จนประชาชนที่เสพข่าวทนไม่ไหวและประท้วง ตำรวจจับคนร้ายไม่ได้ เพราะสื่อลงข่าวการทำงานอย่างละเอียด ไป๋ปิงปิงสูญเสียลูกสาวไปตลอดกาล ต้องใช้เวลา 7 เดือน พวกตำรวจถึงจับคนร้ายได้ คนร้ายมี 3 คน ทุกคนหนีไปก่อคดีร้ายแรง ฆ่าคน ข่มขืนผู้หญิง มีคนร้าย 2 ใน 3 คนจบชีวิตตัวเอง เหลือแค่ เฉิน จินซิง ที่ถูกจับ ต่อมาเรื่องนี้ทำให้มีกฎหมายใหม่ในไต้หวันว่า ห้ามรายงานข่าวคดีลักพาตัวจนกว่าตัวประกันจะปลอดภัย ห้ามตีพิมพ์ภาพความรุนแรงและภาพศพที่ไม่เซ็นเซอร์ และห้ามสัมภาษณ์คนร้ายถ่ายทอดสดผ่านสื่อ เพื่อตัดวงจรการสร้างความชอบธรรมให้แก่อาชญากร

L O L A

1,916,315 Aufrufe • vor 8 Tagen

นั่งคิดมา 2 วันว่าจะลงอันนี้ดีมั้ย เพราะบางทีลงคลิปไปก็หาว่าแขวนลูกค้า แต่ถ้าเงียบก็เท่ากับปล่อยให้เค้าเขียนวิจารณ์ในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง งั้นก็ขอลุกขึ้นมาปกป้องพนักงานดีกว่า เพราะน้องไม่ได้ทำแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ เหตุการณ์คือ - ลูกค้าเดินเข้าร้านมา 4 ท่าน เวลา 09:17 พนักงานticket ได้แจ้งตั้งแต่ก่อนชำระเงินว่า minizoo จะเปิดเวลา 10:00 และแจ้งว่าคูปองเป็นส่วนลด 1 ใบต่อ 1 รายการ ลูกค้ารับทราบและชำระค่าคูปอง - พอเข้ามา ลูกค้าเริ่มคิดได้ว่า ไม่อยากซื้อ 4 รายการตามจำนวนคน จึงแจ้ง cashier ว่าต้องการซื้อกลับบ้านแค่ 2 แก้ว ซึ่งพนักงานก็ใจดี บอกไปว่า งั้นเดี๋ยวลูกค้าสามารถไปรับเงินค่าคูปองคืนและสั่งเครื่องดื่มตรงticketได้เลย (เพราะตรง cashier ติดรับออร์เดอร์ลูกค้าอื่นอยู่ จะได้ไม่ต้องรอนาน) - ลูกค้าจึงเดินไปรับเงินคืนตรง ticket จำนวน 200 บาท และสั่ง americano 2 แก้ว แก้วละ 95 บาท แบบกลับบ้านแทน พนักงานแจ้งว่ายืนรอรับตรงนี้ได้เลย เพราะไม่ถึง 1 นาทีก็เสร็จแล้ว “ไม่ได้มีการห้ามนั่ง หรือห้ามเข้าร้านแต่อย่างใด” - สั่งเสร็จลูกค้าก็เดินกลับเข้าไปนั่งในร้านตามปกติ ซึ่งทางร้านก็ไม่ได้ว่าอะไร การเจอลูกค้าที่ฝ่าฝืนกฏแบบนี้บ่อยๆมันเครียดค่ะ พนักงานเลยปล่อยผ่านบ้าง ย้ำอีกครั้งว่า ไม่ได้มีการห้ามเข้าร้าน/ห้ามนั่ง แต่อย่างใด แถมทั้งคืนเงินและให้เข้าฟรีทั้ง 4 คนไปอีก - ส่วน minizoo ยังไม่ถึงเวลาเปิด แต่ร้านจะเก็บค่าเข้า ก็เป็นสิทธิ์ของทางร้านนะคะ 🙂 ใครจะไปรู้ล่ะ ถ้าไม่เก็บ ทุกคนก็จ้องจะมาเข้าตอน 09:50 เพื่อจะได้เข้า Minizoo ตอน 10:00 แบบไม่เสียเงินกันหมดสิคะ คิดสิคิด - สุดท้ายการเป็นลูกค้า แน่นอนคุณย่อมวิจารณ์ได้ แต่ขอให้อยู่ในพื้นฐานของความเป็นจริง พนักงานเรา เราก็รัก ลูกค้าเราก็รัก เพราะงั้นใครถูกใครผิด อิงตามกล้องวงจรปิดเท่านั้นค่ะ เคสนี้น้อง พนง. ทำดีที่สุดแล้ว ขออภัยหากยังไม่ดีเท่าแม่มรุง #BucolicKhaoyai

Mr.Hap

1,455,513 Aufrufe • vor 2 Jahren

STF: ปกติเวลาไปกองถ่าย ในกระเป๋านายใส่อะไรไว้บ้าง? 🐽: อย่างแรกก็พกน้ำดื่มครับ แล้วก็มีของกิน แล้วก็โทรศัพท์มือถือ หูฟัง แล้วก็หน้ากากอนามัยครับ อ๋อ ตอนนี้ให้จัดกระเป๋าเหรอครับ? ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่มีอะไรจะใส่แล้วนะครับ งั้นเอาเจ้านี่ใส่ไปแล้วกันครับ STF: กระเป๋าใบไหน? 🐽: กระเป๋าใบนี้ครับ ใบนี้ STF: โอเค แล้วน้ำจะใส่ไว้ในช่องไหน? แล้วก็หูฟังด้วยใช่ไหม? 🐽: ใช่แล้วครับ STF: ถ้าอย่างนั้นของกินก็ไม่มีที่ใส่แล้วสิ 🐽: ใส่ไว้ในท้องครับ STF: ปกตินายพกของกินประเภทไหนไปบ้าง? 🐽: ของอร่อยครับ ก็พวกขนมกินเล่นนิด ๆ หน่อย ๆ ก็คือ ก็คือเผื่อจู่ ๆ ผมอยากกินขึ้นมาครับ STF: ถ้าของพวกนี้พกไปได้แค่อย่างเดียว นายจะเลือกพกอะไร? 🐽: ยังต้องถามอีกเหรอครับ? แน่นอนว่าต้องเป็นโทรศัพท์มือถือครับ STF: นอกจากโทรศัพท์มือถือแล้วล่ะ? 🐽: ถ้าอย่างนั้นก็ของกินครับ

SERIMヾ🧸

164,210 Aufrufe • vor 5 Tagen