ฟังแล้วรีเลทกับตัวเองมาก

เหมือนที่เขาว่า “เด็กสิบขวบนับว่าพิเศษ 15 ปี กำลังหลักแหลม แต่พออายุ 20 ปี ก็จะเป็นแค่คนธรรมดา”

ฝากน้องข้าวจ้าว BNK48 รุ่น 6 ด้วยค้าบ สาววิศวะตาแป๋ว

เมื่อเราเจอโลกที่กว้างขึ้นก็เป็นธรรมดาที่ความพิเศษของเรามันจะน้อยลงครับ (ยกเว้นพวกตัวบัคจริงๆ อะนะ) แล้วเราก็จะรู้ได้เองครับว่าจริงๆ เราไม่จำเป็นต้องเป็น Only One ขนาดนั้นหรอก แค่มีที่มีทางของตัวเองในสังคม/กลุ่มที่เราอยู่ก็เริศละ

เข้าใจเลย บางทีเราเคยชินกับความรู้สึกพิเศษ พอวันหนึ่งเจอโลกกว้างมันจะดาวน์ แต่สุดท้ายไม่มีใครเก่งกว่าใคร ไม่มีใครพิเศษกว่า บางคนแค่อยู่ถูกที่เลยโดดเด่น แต่ถ้าเอาทั้งชีวิตมาเทียบกันเขาต้องมีสักเรื่องที่ทำไม่ได้เพราะทุกคนก็มนุษย์

ที่หนึ่งของห้องคือคนธรรมดา เกียรตินิยมอันดับหนึ่งก็คนธรรมดาค่ะ บางทีโดนมองไม่เก่งด้วยซ้ำ แต่มปรนะ คนเรามันไม่มีใครเก่งทุกอย่าง คิดแบบนี้ก็จะไม่ยึดติดกับอะไรพวกนี้

คนนี้บอคมั้ยคะ ชื่ออะไรหรอคะะ

ใช่ค้าบ ข้าวจ้าว BNK48 รุ่น 6 พี่คนรองของรุ่นสาววิดวะ เป็นเมนเต้น ฝากด้วยค้าบ 🥺🤟🏻 #KhowjowBNK48

ขอบคุณมากๆเลยค่ะ

เทอเป็นคนธรรมดามาตั้งแต่แรกแล้ว แค่เทอพึ่งรู้ตัว

เมื่อไหร่ที่เลิกเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น และรู้จักตัวเองมี self esteem ให้มาก เราจะมีความสุขมากขึ้น

คือจริงอ่ะ 🥹🥹

แล้วจริงมาก เมื่อเราโตขึ้น โลกจะเหวี่ยงอีกหลายๆ มุมมาให้เราเรียนรู้แบบนี้แหละเนอะ

จริง แต่ลึกๆก็เชื่อว่าทุกคนมีความพิเศษที่ไม่เหมือนกัน วันนี้พบว่าเก่งอย่างนึง วันข้างหน้าอาจจะกลายเป็นเก่งอีกอย่างก็ได้

ถ้าเปรียบเทียบแล้วไม่ได้ประโยชน์ก็อย่าทำเลยครับ โฟกัสตัวเองทำสิ่งที่ตัวเองทำได้ เป็นที่1ไม่ได้ก็เป็น Top เป็น Top ไม่ได้ก็ขอให้ above average ก็โอเค การที่คุณเข้าจุฬาได้นี่ก็ระดับ1%หรือน้อยกว่าของปท.แล้วครับ