Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

𝗥𝗕𝗖 𝗯𝗶𝗷 𝗘𝗦𝗣𝗡 𝗩𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 Vanavond zond ESPN in het tv-programma ‘ESPN Vandaag’ het item uit waarvoor afgelopen zaterdag opnamen waren gemaakt. Een mooie reportage was het resultaat. 🧡🤍💙 #SamenHogerop

14,283 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Комментарии: 2

Фото профиля Rik
Rik1 год назад

@ESPNnl Tot zondag! @bouwens88 zin in!

Фото профиля Wim Jongeneelen
Wim Jongeneelen1 год назад

@ESPNnl Goeie interviews met mooie beelden van het stadion en publieke belangstelling

Похожие видео

Heftig geëmotioneerd op het ChristenUnie-congres zeggen dat je je niet veilig voelt, omdat het interne migratiedebat voor het eerst niet jouw kant op rolt: we konden het vandaag meemaken. Het was op zichzelf al een vrij bizarre vertoning, maar voor mij persoonlijk was het al helemaal vervreemdend. Dit ChristenUnie-lid kreeg jarenlang de rode loper voor zich uitgerold binnen de partij. Hij diende motie na motie in, waarvan meerdere een positief preadvies kregen van het landelijk bestuur. Moties als “Overplaatsing van vluchtelingen uit Lesbos” (2018) en “Verbetering asielbeleid coalitie” (2017) van dit lid haalden ook meerderheden op congressen en hadden daarmee invloed op de koers ( Toen ik vervolgens voor het eerst in decennia een migratiekritisch amendement indiende op een congres, kreeg ik niet alleen een negatief preadvies van het landelijk bestuur, maar het was nota bene dit ChristenUnie-lid dat al mijn ondertekenaars mailde met de boodschap dat mijn amendement nergens op sloeg. Hij verzocht ons ook het amendement in te trekken. Pure politieke intimidatie, waarop de partijvoorzitter zich genoodzaakt voelde in te grijpen. Het was ook deze asielactivist die volgens het Reformatorisch Dagblad medeverantwoordelijk was voor de politieke druk op Gert-Jan Segers, wat mede leidde tot zijn vertrek uit de politiek. Segers zei destijds: “De suggestie die ik soms proefde – dat onze opstelling bij asiel en migratie een indicatie was voor de mate van ons geloof, onze moraal en onze persoonlijke integriteit – raakte me misschien nog wel het meest.” ( Het was ook dit ChristenUnie-lid dat beweerde dat mensenrechten bij de ChristenUnie niet in goede handen waren ( en dat er in de migratievisie van de ChristenUnie een “islamofobe grondtoon” zat ( Dat zo’n asielactivist zich niet meer ‘veilig’ voelt omdat zijn invloed afneemt en gewone middenchristenen inmiddels de moed hebben gevonden om zich uit te spreken tegen zijn morele kielhalen, lijkt mij eerlijk gezegd een gezonde ontwikkeling. Wie de bal kaatst, kan hem terugverwachten.

Hildebrand Bijleveld

115,374 просмотров • 2 месяцев назад

HET SPOOR VAN DE KINDERVERKRACHTERS - DUTROUX EN DE DODE GETUIGEN Op 28 november 2001 was er op de Duitse tv-zender ZDF, een documentaire voorzien over de affaire Dutroux. Straffe onderzoeksjournastiek die het een en ander bloot legde. Dit programma werd ook aangekondigd in Belgische dag-en weekbladen. De documentaire werd niet uitgezonden. Niet in Duitsland en ook niet in België. Tot op de dag van vandaag niet. Waarom niet ? Wie heeft de uitzendingen tegen gehouden? En waarom ? Het was voor iedereen die van ver of van dichtbij betrokken was bij de zaak ab initio duidelijk dat Dutroux en Nihoul slechts pionnen waren in een groot netwerk van kinderhandel. Waarom is dat netwerk nooit bloot gelegd ? Is er ooit grondig naar gezocht ? Carine Hutsebaut heeft zich 30 jaar lang in het dossier verdiept en onderzoek verricht. Zij verleende eertijds bijstand aan de ouders van Julie en Melissa en is van dichtbij betrokken geweest bij het onderzoek. Ik heb veel gesprekken gehad met Carine. Wat zij met mij gedeeld heeft tart alle verbeelding. Zij beschikt over een grote hoeveelheid bewijzen die zij, voor haar eigen veiligheid, opgeslagen heeft op verschillende geheime plaatsen. Carine heeft veel doodsbedreigingen gekregen ( waarom ? ) en leeft ondergedoken, ver weg van alle schijnwerpers. Iedereen die weet, zwijgt, uit angst of omdat hij/of zij gechanteerd of bedreigd wordt. Er wordt geen enkele inspanning onbenut gelaten om het deksel op de pot te houden. Dit geeft een idee van de magnitude en het belang van het hele gebeuren. Kinderhandel, kinderorgaanhandel, kinderprostitutie, kinderporno ... is een miljardenbusiness en bestaat al zeer, zeer lang. Zolang de bevolking de ogen blijft dicht knijpen, het niet wil weten en het beschouwt als een ver-van-mijn-bed-show, " niet mijn probleem ", zal dit kwaad nooit uit de wereld geholpen worden. Hieronder vindt u de documentaire. Oordeel zelf.

Carine Knapen

115,264 просмотров • 2 лет назад

Wie de-escaleerde er eigenlijk in de Schilderswijk? Opinie. Afgelopen dinsdag stond ik op het Rembrandtplein bij Marokko–Nederland. Een beladen wedstrijd, Oranje uitgeschakeld en toch verliep alles vlekkeloos. Er stonden welgeteld een paar agenten. Zaterdagavond in de Schilderswijk zag het er anders uit, al vóór de aftrap: ME-busjes, bereden politie, hondenbrigade, een waterkanon. De wedstrijd moest nog beginnen, maar het decor van een confrontatie stond al klaar. Toch leidden niet de agenten de avond in goede banen, maar de buurt zelf. Buurtvaders hielden het kruispunt vrij, stuurden gezinnen op tijd naar huis, spraken jongeren aan. Zonder wapenstok. Urenlang was dit gewoon wat het was: ruim duizend mensen die een overwinning vierden en agenten die zichtbaar meegenoten. Maar wat ik filmde, roept vragen op over de andere kant. Een bezorgjongen die door een agent in burger werd toegeschreeuwd. Een jongen die bij zijn aanhouding vertelde van zijn scooter te zijn geduwd. En de balans: 29 aanhoudingen, waarvan er 25 dezelfde nacht met een boete naar huis mochten. Hoe gericht was dit optreden eigenlijk? De vraag is niet óf de politie mocht ingrijpen, maar of deze aanpak verstandig was. Waarom kon het op het Rembrandtplein met een handjevol agenten, en stond hier een compleet arsenaal klaar? Wordt zo’n inzet dan een reactie of een uitkomst die al klaarstond? Eén ding houd ik over aan zaterdag: de effectiefste ordehandhavers droegen geen uniform, maar een hesje van de buurt. Complimenten!

Whispering Media

10,355 просмотров • 1 месяц назад

Beste Overheid Tweede Kamer , gefeliciteerd! In een live-uitgezonden openbaar verhoor dat vooral draaide om emoties, frustratie en een ongevraagd slotwoord, heeft voormalig staatssecretaris Mona Keijzer Mona Keijzer – ondanks haar evidente politieke kleur – de enige zin uitgesproken die er écht toe deed: “De democratische rechtsstaat heeft gefaald.” Geen stapel nieuwe documenten. Geen schokkende getuigenverklaringen vol onweerlegbare bewijzen. Geen diepe duik in de precieze mechanismen van de noodwetten, de besluitvorming in het Catshuis of de precieze rol van het OMT. Nee. Het bleef vooral bij een boze, emotionele monoloog over hoe de “wij slaan het virus kapot”-mentaliteit de tolerante samenleving die we ooit waren, volledig heeft kapotgemaakt. Jongeren kregen de rekening gepresenteerd voor een virus dat voor hen nauwelijks gevaarlijk was. De coronapas creëerde vaccinatiedwang die botste met de lichamelijke integriteit. En het harde optreden tegen critici en weigeraars heeft het vertrouwen in politiek en samenleving blijvend geschaad. En toen, aan het einde, het ongevraagde slotakkoord: “de democratische rechtsstaat heeft gefaald!!@ Overheid, dit is jullie erfenis. Jullie hebben het voor elkaar gekregen dat zelfs een voormalig bewindspersoon uit eigen gelederen, in een parlementaire enquête die nota bene bedoeld is om lessen te trekken, tot deze vernietigende conclusie komt. En dat terwijl de feitelijke details dun gezaaid bleven. Het was vooral een catharsis met camera’s aan. Zweden deed het anders. Jullie kozen voor de sledgehammer, de QR-code als toegangspoort tot het normale leven en de framing van iedereen die twijfelde als gevaar voor de volksgezondheid. Resultaat, jaren later: een enquête die bevestigt wat velen allang voelden – de rechtsstaat is niet “onder druk gezet”, hij is gewoon even buiten werking gesteld. Beste ministers van toen en beleidsmakers van nu: de satire schrijft zichzelf. Jullie hebben een parlementaire enquête overgelaten met als hoogtepunt een emotionele bekentenis dat de fundamenten van de democratie het hebben begeven. En de details? Die komen misschien nog wel in latere verhoren. Of niet. Maakt ook niet uit. De eindconclusie staat al zwart op wit: gefaald‼️‼️ Trots op jullie werk? Of is dit precies het soort “lessen trekken” waar jullie zo dol op zijn? Daan de Kort Beluister en kijk hier het gehele verhoor van Mona Keijzer 👇🏼👇🏼

Remco

22,297 просмотров • 1 месяц назад

Extreemlinks geweld in Amsterdam Daar sta je dan als politieagent op het Rokin in je beschermende kleding. Je had vandaag al een normale dienst gedraaid maar werd toch op het laatste moment ingeroosterd voor de ME omdat de situatie in Amsterdam uit de hand liep. Gelukkig kon je nog net even langs huis rijden, snel even douchen, schone kleren aantrekken en je vrouw en kinderen een knuffel geven. Zelfs het avondeten schoot erbij in, dus onderweg heb je even een banaan en een Snickers gegeten om de ergste honger te stillen. Maar dat was ruim twee uur geleden, inmiddels is je rug zeiknat van het zweet, beslaat het vizier van je helm continue en heb je barstende koppijn na alle lichamelijke inspanning van het ontruimen van het Binnengasthuisterrein van de UvA en het feit dat je nog steeds niets fatsoenlijks gegeten hebt. Dan krijg je het commando om samen met je collega’s een deel van het Rokin schoon te vegen en je maakt een charge naar voren terwijl de gemaskerde pro-Palestina demonstranten in luid protest uitbarsten. Je ziet allerlei projectielen door de lucht vliegen en links, rechts, voor en achter je neerkomen. Volle blikjes frisdrank, bakstenen, plastic flessen. Terwijl je het etiket van één van de flessen leest, Reinigingsmiddel - Ammonia, die langzaam leegloopt op de plavuizen van het Rokin wordt het opeens zwart voor je ogen. Het volgende wat je je herinnert is het gepiep van een infuuspomp naast je. Je ligt op een brancard in een ambulance en de ambulancebroeder is net klaar met het opnemen van je bloeddruk. Je proeft een bloederige smaak in je mond en probeert rechtop te gaan zitten. De ambulancebroeder houdt je tegen en legt uit dat er een baksteen vol op je vizier terecht is gekomen met als resultaat dat een paar voortanden zijn afgebroken, een gebroken neus en een gekneusde oogkas, ook was je ongeveer een minuut of tien buiten westen. Je naam is Johan de Vries, je bent politieagent in de regio Amsterdam-West. Normaliter zou je nu in de sportschool zijn, voor een stuk conditietraining, in plaats daarvan ben je één van de agenten die gewond is geraakt bij de pro-Palestina protesten en de ontruiming van het Binnengasthuisterrein van de UvA. Je realiseert je dat dit de tweede keer vandaag is dat je deze ambulancebroeder treft. Jullie spraken elkaar vanochtend, bij de afhandeling van een aanrijding met letsel. Twee studenten aan de UvA op een Fatbike waren ten val gekomen toen een taxi ze aantikte tijdens het voorsorteren. De één had wat schaafwonden, maar de ander een gebroken pols en sleutelbeen. Je hebt ze alletwee opgevangen in je patrouillevoertuig en het zo comfortabel mogelijk voor ze gemaakt totdat de ambulance arriveerde. De studenten waren je dankbaar voor je hulp en je wenste ze allebei veel succes met hun herstel toen de ambulance wegreed. UvA studenten en pro-Palestina demonstranten van pakweg dezelfde leeftijd zijn de reden dat je nu op een brancard ligt, je vraagt je af of het wellicht studenten waren van dezelfde opleiding? En dan hoor je in de verte de spreekkoren weer aanzwellen in volume: ‘Oink, Oink, Piggy, Piggy, we will make your life shitty! De ambulancebroeder kijkt je aan en zegt ‘Het kan raar lopen hè, vanochtend help d’r twee bij een aanrijding en hier lig je dan en moet je ze nu eens horen..’. Je probeert te glimlachen, want de ambulancebroeder heeft je inderdaad herkend, maar het is meer een grimas door de pijn. Terwijl de ambulancebroeder de brancard vergrendelt en zijn veiligheidsriem vastmaakt begint de ambulance te rijden op weg naar het ziekenhuis voor röntgenfoto’s en een uitgebreid onderzoek. Hopelijk valt het kwa verwondingen en het herstel ervan mee en kun je vlot weer aan het werk, want aan thuis zitten heb je een hekel. Je hebt dit vak gekozen omdat je je graag dienstbaar opstelt en mensen helpt in benarde situaties, dat is wat je motiveert, zelfs als die mensen zich tegen je keren, zoals nu. Aangekomen in het ziekenhuis twijfel je of je je vrouw gaat bellen of niet, het is immers al laat en ze ligt misschien al te slapen. Maar waarschijnlijker is dat ze al uren zit te wachten op een telefoontje en de gewelddadige protesten volgt via het nieuws en sociale media, dus je besluit haar toch te bellen. Direct nadat de telefoon overgaat neemt ze op en hoor je de bezorgdheid in haar stem, 'Hoe gaat het lieverd, ik heb het nieuws gezien en het leek wel een veldslag?' Je doet je best om dat brok in je keel weg te slikken en probeert zo nonchalant mogelijk te zeggen dat je in het ziekenhuis bent omdat je gewond bent geraakt bij de demonstratie, maar dat het niets voorstelt. Haar stem slaat over en je kunt dat brok in je keel niet langer wegslikken, terwijl de tranen over je wangen biggelen en je stem breekt druk je haar op het hart dat zij zich niet druk hoeft te maken en dat het goedkomt, dat je straks naar huis komt. Je hangt op en legt de telefoon neer, starend naar het wit gestucte plafond van de behandelkamer waar je op bed ligt. De kloppende pijn in je gezicht is hevig, maar de gedachte aan het verdriet van je vrouw en kinderen thuis doet meer pijn. Je denkt aan de studenten van vanochtend, dankbaar voor je hulp, en het contrast met de gewelddadige demonstranten, vervuld van woede en haat. Toch is het er nog steeds, die stille vastberadenheid in je: dit is jouw roeping, jouw beroep, hoe zwaar het ook is. Morgen help je weer, want dat is wie je bent, en waar je voor staat: politieagent Johan de Vries. #uvaprotest #uva_amsterdam #politie #piggy #oink #amsterdam #extreemlinks #links #palestina #antifa

Sander Sassen

106,960 просмотров • 10 месяцев назад