Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

𝗦𝘁𝗲𝗺 𝗻𝘂 𝗼𝗽 𝗵𝗲𝘁 𝗗𝗼𝗲𝗹𝗽𝘂𝗻𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗪𝗲𝗲𝗸! 🤩 Stem via de link! 🏟️⚽️ 🔗 Doelpunt van de Week wordt mede mogelijk gemaakt door Holland Casino Online. #KeukenKampioenDivisie

37,162 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Комментарии: 10

Фото профиля Jeroen
Jeroen1 год назад

Kan alleen doelpunt 1 zijn. De rest is opvulling.

Фото профиля Kevs
Kevs1 год назад

Kan er maar ÉÉN zijn toch? 💛🖤

Фото профиля Robert Jan
Robert Jan1 год назад

Hoe kun je deze penalty nomineren voor doelpunt van de week 😅. Goed ingeschoten hoor maar er waren toch veel betere goals afgelopen speelronde?!

Фото профиля witte leeuw 1989
witte leeuw 19891 год назад

Die goal van eddahchouri was toch veel mooier dan die penalty? Hoe kan die niet genomineerd zijn?

Фото профиля J
J1 год назад

Nummer 3!!

Фото профиля Theo van Geel
Theo van Geel1 год назад

1.

Фото профиля Robin Vreman
Robin Vreman1 год назад

Nummmer 3

Фото профиля Kimberly
Kimberly1 год назад

3 💙🤍

Фото профиля Ties × × ×
Ties × × ×1 год назад

Wat een lelijke edit, het is 2024 he? Niet 1998. Doe eens een normale overgang.

Фото профиля Voetbalgraaf
Voetbalgraaf1 год назад

3

Похожие видео

Interessant fragment uit Het Land van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ, over hoe islamisering vanuit de geïntegreerde, hoogopgeleide vijfde colonne er in de praktijk uitziet. Deze week werden we namelijk geconfronteerd met een nogal beangstigend voorbeeld van een ware juridische ‘jiHaD-vOoR-dE-VReDe’. Wierd bespreekt met Femmetje de Wind hoe de Nederlandse Orde van Advocaten momenteel verdeeld wordt door een oproep van islamitische leden om de organisatie zich uit te laten spreken over Gaza en Israël. De desbetreffende advocaten proberen via diverse moties de Orde te laten onderschrijven dat Israël zich schuldig zou maken aan oorlogsmisdaden en om een interne commissie op te richten, die criteria opstelt over het bijstaan van cliënten die “de genocide steunen”. Dit komt neer op een keiharde politiek-religieuze coup binnen een publiekrechtelijke instelling, die in onze seculiere democratische rechtsstaat natuurlijk gewoon volstrekt neutraal dient te blijven. De Wind vertelt dat de Orde zelf eerder reeds heeft vastgesteld dat men zich niet met politieke kwesties behoort te bemoeien, maar dat dezelfde vasthoudende groep het nu dus opnieuw probeert via de algemene ledenvergadering op 30 oktober. Daarbij worden islamitische advocaten opgeroepen om massaal aanwezig zijn, om de stemming te beïnvloeden. Dit alles op een uiterst intimiderende, agressieve en dwingende toon. Deze kwestie laat maar weer eens zien hoe religieus-ideologische druk binnendringt in onze instituties. De Wind benadrukt dat de Orde géén politiek orgaan moet worden. Zij en tachtig collega’s bereiden daarom een tegenactie voor, om te zorgen dat de rechtsstaat niet (nog) verder wordt meegetrokken door activistische opvattingen. - Link: - De oproep van islamitische strafrechtadvocaat Haroon Raza in onderstaande tweet; - Fragment podcast:

Een ex-woke docent

36,913 просмотров • 10 месяцев назад

9/1/26 - Eerder werkten we de Venezolaanse cocaïnelijn uit via de betrokkenheid van de Nederlandse ABC-eilanden, de haven van Sint-Maarten en de link met haveneigenaar Jeffrey Epstein. Vandaag duiken we dieper in het web van Smartmatic Amsterdam. De volgende 🧵 (1/…) is een coproductie van Micha Kat, the last reporter standing en Denachtzuster(s), gebaseerd op onderzoek van Micha Kat en bijdragen van Denachtzusters door OSINT bronnenonderzoek. Hoofdstuk l De in Brazilië woonachtige onderzoeksjournalist Micha Kat deed al in 2020 onderzoek naar de op dit moment veelbesproken, mogelijk vervalste Amerikaanse verkiezingen van dat jaar. Kat zat er vroeg bij. Zo was hij in 2020 de enige journalist die in het spinnenweb van Smartmatic dook. Anno 2026 ligt de stemmachinegigant wereldwijd onder een vergrootglas vanwege de mogelijke manipulatie van de Amerikaanse verkiezingen. Op 18 november 2020 belt Kat naar Smartmatic in Amsterdam, gevestigd op het Gustav Mahlerplein aan de Zuidas – het epicentrum van macht en geld in Nederland. Hij krijgt Kim Wolters aan de lijn, destijds Legal Manager en bestuurder voor de EMEA- en APAC-regio’s. Wolters bevestigt zonder aarzelen: ja, Smartmatic heeft een kantoor in Amsterdam en daar werkt zij voor het bedrijf. Het gesprek verloopt vriendelijk en open… totdat Kat doorvraagt naar de concrete activiteiten. Dan blokkeert Wolters resoluut: “Ik kan daar geen antwoord op geven en verwijs u naar het hoofdkantoor in de VS.” Kat probeert het nog een keer, tevergeefs. Wolters houdt voet bij stuk en zwijgt over wat Smartmatic Amsterdam precies doet. Toch levert verder onderzoek genoeg op. Uit openbare bronnen blijkt dat het Amsterdamse kantoor een flink portfolio aan verantwoordelijkheden draagt. Het fungeert als regionaal hoofdkantoor voor Europa, het Midden-Oosten en Afrika (EMEA). Rond 2020 stuurde het ook de relaties in de APAC-regio (Azië-Pacific) aan; anno 2026 lijkt daarvoor een apart kantoor in Singapore te zijn opgezet. Maar de hamvraag blijft: wie maakt er in de EU daadwerkelijk gebruik van Smartmatic? Juist in het hart van Europa – in het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest, waar de Europese instellingen zetelen en miljoenen EU-burgers indirect worden vertegenwoordigd – verlopen álle verkiezingen, inclusief die voor het Europees Parlement, volledig elektronisch via stemmachines van Smartmatic. Sinds 2012 vertrouwen Brussel, Vlaanderen en de Duitstalige Gemeenschap op deze technologie van de omstreden stemmachinegigant. Terwijl de meeste Europese landen vasthouden aan papier, drukken Brusselse kiezers hun stem uit op een touchscreen van Smartmatic. Hetzelfde systeem werd ingezet bij nationale verkiezingen in Bulgarije en vormt de basis voor het wereldberoemde online stemsysteem in Estland. Kortom: in Brussel, de politieke hoofdstad van de EU, hangt de integriteit van verkiezingen volledig af van één private speler: Smartmatic. In een tijd waarin twijfel over stemtechnologie alleen maar groeit, roept dat steeds meer vragen op.

Denachtzuster(s)

42,544 просмотров • 7 месяцев назад

WAT GEBEURT ER MET WINDTURBINES OP HET EINDE VAN HUN LEVENSDUUR ? Windturbines hebben een gemiddelde levensduur van 20-25 jaar. Off shore turbines gemiddeld 15 jaar. Op het einde van hun levensduur moeten ze ontmanteld en vervangen worden. De wieken van windturbines zijn vervaardigd in composiet. Momenteel worden de afgedankte wieken meestal begraven op stortplaatsen, waar het eeuwen duurt voordat ze zijn afgebroken. Op 07.02.2020 heeft BBC een artikel gepubliceerd waarin bevestigd wordt dat composiet extreem moeilijk recycleerbaar is. De meest gangbare tactiek is via pyrolyse. Nadat de bladen eerst in stukken zijn gehakt, breekt pyrolyse de composietvezels in ovens met een inerte atmosfeer, bij ongeveer 450-700°C. Het proces recupereert vezels die andere industrieën kunnen hergebruiken voor lijm, verf en beton. Andere producten zijn syngas (synthesegas) dat kan worden gebruikt in verbrandingsmotoren. En char (houtskool) dat kan worden gebruikt als meststof. Goed voor het milieu ? Ecologisch verantwoord ? Weinig tot geen CO2 uitstoot ? Neen, op alle drie de vragen. Op 28.02.2022 is in de Daily Mail UK een artikel verschenen waarvan de titel niets aan de verbeelding overlaat : Kerkhof van de groene reuzen: Het zijn de verborgen kosten van onze jacht op windenergie - duizenden ontmantelde wieken die zo moeilijk te recyclen zijn, worden gewoon op een stortplaats gedumpt. Hoe zit dat in België ? Daarvoor moeten we naar een beperkte factcheck van Knack van 14.04.2021 : "Directeur Bart Bode van de Vlaamse Windenergie Associatie bevestigt dat windmolenwieken zijn samengesteld uit composiet, een mengeling van glasvezel of koolstofvezel met andere stoffen. ‘De materialen van de wieken worden aangewend om zoveel mogelijk wind op te vangen en zo sterk mogelijk te zijn om windstoten te weerstaan.’ Composiet is moeilijk te recycleren. ‘Maar,’ benadrukt Bode, ‘Negentig procent van een windturbine valt wél makkelijk te recycleren’. Dit percentage wordt ook gegeven door Sirris. ‘Bovendien wordt er bij het ontwerpen van nieuwe windturbines gestreefd naar honderd procent recycleerbaarheid,’ zegt Bode. Wat gebeurt er dan wel met oude windmolenwieken in België? Eerst en vooral wordt getracht om de levensduur van windturbines te verlengen. Een tweede optie is de doorverkoop van windmolens. De laatste jaren is er een tweedehandsmarkt voor windmolens ontstaan. ‘Windturbines die de afgelopen jaren zijn afgebroken, werden in het buitenland doorverkocht’, bevestigt Bode. Na wat opknapwerk beginnen de turbines daar aan een tweede leven. Ook Engie-woordvoerster Nele Scheerlinck bevestigt dat het bedrijf oude windturbines heeft doorverkocht aan landen als Zweden, Italië en Roemenië. Af en toe worden de bladen ook hergebruikt in alternatieve toepassingen, zoals fietsenstallingen. Als laatste optie kan het composiet van de windmolenwieken ook worden verbrand. Het wordt dan gebruikt als grondstof bij wegenwerken. Jan Verheyen, woordvoerder bij OVAM, stelt dat er op dit moment nog geen volwassen recyclagesector bestaat voor windturbinewieken. ‘Maar daar moet snel verandering in komen, gezien het grote volume composiet dat in de toekomst zal vrijkomen. Eind vorig jaar hadden we 573 windturbines in Vlaanderen en 399 voor onze kust. Als je rekening houdt met een levensduur van twintig tot vijfentwintig jaar, dan weet je dat we te maken gaan krijgen met een grote stijging. Bovendien zijn windmolenwieken nu substantieel groter en zwaarder dan twee decennia geleden.’ Op dit moment ligt het vrijgekomen volume composiet van windmolenwieken op 200 ton per jaar. Volgens cijfers van OVAM en Sirris zal dit tegen 2040 toenemen tot 12.000 ton voor offshore windturbines alleen. " De technieken zijn er,’ aldus Verheyen, ‘maar ze zijn nog niet economisch rendabel. Enerzijds zijn de technieken nog niet efficiënt genoeg om ze rendabel te maken op grote schaal en anderzijds is de marktprijs voor nieuwe glasvezel uit ruwe grondstoffen aan de lage kant.’ Er wordt nu gezocht naar nieuwe marktmogelijkheden voor het gerecycleerde materiaal. Linde De Vriese, teamleider composiet bij Sirris, geeft aan dat er momenteel een groot potentieel en veel interesse is bij bedrijven om de composieten afvalstroom lokaal te verwerken in nieuwe producten." Knack heeft zich niet verder geïnformeerd. POM West-Vlaanderen laat duidelijk verstaan dat de wieken van windturbines op vandaag nog niet gerecycleerd kunnen worden. Het is wel het ultieme doel om ze chemisch af te breken. POM spreekt in termen van " het is een uitdaging " en " het ultieme doel is ". Wat er tot nu toe mee met de wieken en andere onderdelen gebeurt wordt door POM niet vermeld. De Nederlandse website is dan weer van mening dat begraven inderdaad niet fraai is maar ook storten geen ramp is. Misschien zelfs beter dan verbranden. Er komt geen CO2 bij vrij en – mocht hoogwaardig recyclen later wél haalbaar zijn – opgraven is altijd nog mogelijk." De website heeft dan weer een globaal onderzoek gedaan waaruit blijkt dat in 2020 wereldwijd zo'n 400.000 windturbines draaiden die elke de 20 jaar moeten vervangen worden. 400.000.... Een in Science Direct gepubliceerde studie heeft uitgewezen dat tegen 2050 een afvalberg van turbinebladen van 43 miljoen ton (oftewel 43 miljard kilo) zal bestaan. In deze link de opsomming van alle redenen waarom we moeten vechten tegen windturbines :

Carine Knapen

84,865 просмотров • 2 лет назад

De afgelopen dagen is er veel op mij afgekomen, waaronder de inmiddels veelbesproken geluidsopname waarin wordt gesuggereerd dat ik mij ernstig zou hebben misdragen tegenover de zoon van Dikkeboom. Er zijn mensen om mij heen die dit als onrecht ervaren en mij hierin willen steunen. Daarom wil ik nadrukkelijk benadrukken dat het niet mijn keuze is geweest om deze audio op X openbaar te maken. Ik heb de volledige opname inmiddels nu wel via derden verkregen. Mijn X- account beschikt over de volledige opname. Daarbij wil ik toelichten dat mijn reactie destijds volgde op een bericht van de zoon van Dikkeboom, waarin meerdere aanwijzingen aanwezig zijn dat deze accounts door Dikkeboom zelf worden gemonitord of aangestuurd. Ondanks deze weet/gedachte heb ik besloten een geluidsbericht in te spreken, in de overtuiging dat ik wellicht wel sprak tegen een jongen van circa 15 jaar, aan wie was verteld dat zijn moeder hem mishandeld zou hebben. Daarbij wil ik benadrukken dat vooral het jongere zusje hier naar mijn weten (vooral) heviger onder lijdt en dat bij hen het beeld is ontstaan dat ik een gevaar zou vormen voor hen. Dat beeld herken ik absoluut niet en acht ik zorgelijk, zeker temeer een jong meisje (ook) berichten stuurt naar een man “Okkie Durham”. Ik acht het zeer aannemelijk dat hier sprake is van beïnvloeding. Daarmee bemoeienis, van een vrouw Sill, die zelfs de naam van deze zoon publiekelijk bespreekt op het internet. Feit: Deze groep mensen vertoont kenmerken van sektarische groeperingen. Ja, er is mogelijk één moment in de opname waarop ik mijn stem (iets) verheft en aangeef dat de jongen zich zou moeten verdiepen in wie ik in de praktijk ben: iemand die haar hele leven met kinderen en jongeren heeft gewerkt. Ik beschouw deze situatie bijna als een casus waarin de buitenwereld zelf kan beoordelen of mijn handelen daadwerkelijk verkeerd is geweest. Stel dat een kind oprecht gelooft dat iemand gevaarlijk is, omdat hem dat is verteld. Stel dat iemand zelfs is aangehouden door toedoen van een man en groep die – naar mijn overtuiging – sektarische kenmerken vertoont. Zou een jeugdrechercheur in zo’n situatie anders beoordeeld zijn? En wat als een geluidsopname een kind juist helpt om zichzelf vragen te stellen en te beseffen dat het gezien en gehoord wordt? Ik erken dat mijn toon wellicht wat volwassen is. Ik sprak echter met iemand van 15 jaar en heb geprobeerd duidelijk te maken dat ik een verhaal bevestigde waar ik zelf eveneens slachtoffer van ben. Ik heb gehandeld naar eer en geweten. Fleur van der Pols

Fleur van der Pols

38,208 просмотров • 6 месяцев назад

Iedere totalitair ingestelde politiekcorrectbabbelaar die democratie graag framet als pOPuLisMe, wees gewaarschuwd: "Dames en heren, Allereerst dank aan alle afgevaardigden, prominenten en mediaprofessionals. Mijn speciale dank aan de organisatoren van de Munich Security Conference voor het mogelijk maken van dit buitengewone evenement. We zijn blij hier te zijn, en ik wil graag enkele zaken bespreken die voor ons allen van fundamenteel belang zijn: onze gedeelde waarden. Het is geweldig om terug te zijn in Duitsland. Vorig jaar was ik hier als Amerikaans senator, en nu, een jaar later, vervul ik een andere rol, net als mijn Britse collega, minister van Buitenlandse Zaken David Lammy. Dit is het moment waarop wij, die door onze volkeren in politieke macht zijn geplaatst, die verantwoordelijkheid wijs moeten gebruiken om hun leven te verbeteren. De afgelopen 24 uur heb ik ook buiten deze conferentiezalen doorgebracht en ben ik opnieuw onder de indruk geraakt van de gastvrijheid van de mensen hier—zelfs terwijl ze nog nasidderen van de afschuwelijke aanval van gisteren. Mijn eerste bezoek aan München was privé, samen met mijn vrouw, en ik heb altijd van deze stad en haar inwoners gehouden. Onze gedachten en gebeden zijn bij iedereen die getroffen is door deze kwaadaardige daad, en we staan achter jullie in de komende dagen en weken. Maar we zijn hier samengekomen om te praten over veiligheid. Normaal gesproken bedoelen we dan externe bedreigingen, en ik zie hier vele militaire leiders die zich met dergelijke kwesties bezighouden. De regering-Trump is uiteraard bezorgd over de veiligheid van Europa en gelooft dat een redelijke oplossing tussen Rusland en Oekraïne mogelijk is. Tegelijkertijd is het cruciaal dat Europa de komende jaren een grotere rol speelt in zijn eigen defensie. Toch is de dreiging die mij het meest zorgen baart geen externe vijand zoals Rusland of China. Wat mij werkelijk bezighoudt, is de interne dreiging: het feit dat Europa zich steeds verder terugtrekt van enkele van zijn meest fundamentele waarden—waarden die het met de Verenigde Staten deelt. Onlangs zag ik een voormalig Europees commissielid op televisie juichen over het feit dat de Roemeense regering een volledige verkiezing had geannuleerd. Hij waarschuwde zelfs dat, als de dingen niet volgens plan verliepen, hetzelfde in Duitsland kon gebeuren. Zulke achteloze uitspraken zijn schokkend voor Amerikaanse oren. Jarenlang werd ons verteld dat alles wat we financierden en steunden, in naam van onze gedeelde democratische waarden gebeurde. Maar als Europese rechtbanken verkiezingen annuleren en hoge functionarissen dreigen andere verkiezingen te schrappen, moeten we ons afvragen of we nog wel de juiste standaarden hanteren. Binnen het collectieve geheugen van velen in deze zaal vond de Koude Oorlog plaats. Toen stonden de verdedigers van de democratie tegenover tirannieke krachten op dit continent. Bedenk eens: welke kant in die strijd censureerde dissidenten, sloot kerken en schrapte verkiezingen? Waren zij de goeden? Zeker niet. En gelukkig hebben ze de Koude Oorlog verloren. Vrijheid kan niet worden opgelegd, net zoals innovatie of creativiteit niet kunnen worden afgedwongen. Je kunt mensen niet verplichten om iets te denken, te voelen of te geloven. En dat alles is met elkaar verbonden. Daarom baart het mij zorgen wanneer ik kijk naar het Europa van vandaag. Wat is er gebeurd met de overwinnaars van de Koude Oorlog? In Brussel waarschuwen EU-commissarissen burgers dat ze sociale media zullen uitschakelen tijdens periodes van maatschappelijke onrust als zij vinden dat er ‘haatdragende inhoud’ wordt gedeeld. In dit land heeft de politie onlangs invallen gedaan bij burgers die ‘anti-feministische’ opmerkingen online hadden geplaatst. In Zweden is een christelijke activist veroordeeld omdat hij deelnam aan een Koranverbranding, wat leidde tot de moord op een vriend. En in het Verenigd Koninkrijk wordt een man veroordeeld voor de misdaad van… stil bidden. Adam Smith-Connor, een fysiotherapeut en voormalig soldaat, stond op 50 meter afstand van een abortuskliniek en bad stilletjes gedurende drie minuten. Hij blokkeerde niemand, hij sprak met niemand. Toen de Britse politie hem vroeg waarvoor hij bad, antwoordde hij eenvoudigweg: voor de ongeboren zoon die hij en zijn ex-vriendin jaren eerder hadden geaborteerd. De agenten waren niet onder de indruk. Hij werd veroordeeld op grond van de nieuwe ‘buffer zone’-wet en moest duizenden ponden aan juridische kosten betalen. Helaas was dit geen eenmalige fout. In oktober begon de Schotse regering brieven te verspreiden aan burgers die binnen deze ‘buffer zones’ wonen, waarin stond dat zelfs privégebed in hun eigen huis mogelijk een overtreding van de wet zou zijn. Vrijheid van meningsuiting is in Europa in de verdediging gedrukt. Maar laat ik eerlijk zijn: ook in mijn eigen land kwamen de luidste roepingen om censuur vaak uit onze eigen regering. De vorige Amerikaanse regering zette techbedrijven onder druk om zogenaamde ‘desinformatie’ te censureren—zoals het idee dat COVID-19 uit een laboratorium in China zou zijn gelekt. Achteraf bleek dat idee juist. Daarom kom ik hier vandaag niet alleen met observaties, maar met een aanbod. Onder president Trump zal de Amerikaanse regering geen mensen het zwijgen opleggen. Integendeel. Er is een nieuwe sheriff in Washington. Wij zullen vechten voor jullie recht om jullie mening te uiten, of we het nu met die mening eens zijn of niet. En laten we eerlijk zijn: als je democratie kan worden vernietigd door een paar honderd euro aan Russische Facebook-advertenties, dan was je democratie sowieso niet erg sterk. Maar ik geloof dat de democratieën van Europa robuuster zijn dan dat. En ze zullen nog sterker worden als hun burgers vrijuit kunnen spreken. Dit brengt mij terug naar München, waar de organisatoren van deze conferentie parlementsleden van zowel linkse als rechtse populistische partijen hebben uitgesloten van deelname. Als leiders moeten we in dialoog blijven met degenen die door het volk zijn gekozen, of we hun standpunten nu delen of niet. Wat we steeds vaker zien, is dat gevestigde belangen onder het mom van ‘desinformatie’ proberen alternatieve opvattingen het zwijgen op te leggen. Maar democratie betekent dat de stem van het volk telt. Ofwel handhaaf je dit principe, ofwel niet. De mensen van Europa hebben een stem. De leiders van Europa hebben een keuze. Mijn advies? Wees niet bang voor de toekomst. Luister naar jullie burgers, ook als hun boodschap verrassend is. Enkel zo kunnen we met vertrouwen en stabiliteit vooruit. En met die gedachte wil ik afsluiten met de woorden van paus Johannes Paulus II: “Wees niet bang.” Dank u wel." - JD Vance 🔥🔥🔥

Een ex-woke docent

24,662 просмотров • 1 год назад

🆘 16/5/26 – EXPLOSIEF: Nederlandse wetenschap verantwoordelijk voor de creatie van COVID19!? Brazilië — Nederland: Volgens een eerder onthullend artikel van de gecancelde journalist Micha Kat en De Nachtzusters, wat dankzij Laura Loomer internationaal veel aandacht kreeg, brengen de twee onderzoekers een nieuwe verdieping aan in hun gezamenlijke onderzoek: “Wie creëerde COVID19 nu echt?” Met andere woorden: welke wetenschappers hebben de wereld en de mensheid die allesverwoestende klap toegebracht? In april 2022 werd Marion Koopmans geïnterviewd in Room for Discussion, een programma gemaakt door studenten van de Universiteit van Amsterdam. Daarin vertelt Marion Koopmans, publications: dat ze met Shi Zhengli (directeur van het Wuhan Institute of Virology) heeft gesproken. Ze stelt nadrukkelijk dat er geen Gain-of-Function-onderzoek (GoF) plaatsvond in het WIV in Wuhan en dat dit soort riskante experimenten juist in de Verenigde Staten werden uitgevoerd. Koopmans benadrukt in het bewuste interview dat alle bewijs bij elkaar opgeteld zou wijzen op een zoönose, niet op een lab-incident! Koopmans loog tijdens het interview in 2022, het verhaal krijgt een forse deuk. Op 11 juli 2016 mailde Peter Daszak (directeur van EcoHealth Alliance, de organisatie die via Amerikaanse NIH-subsidies geld doorsluisde naar Wuhan) het volgende aan de NIH: “This is terrific! We are very happy to hear that our Gain of Function research funding pause has been lifted.” Deze e-mail bewijst dat Daszak zelf het werk in Wuhan expliciet als Gain-of-Function bestempelde – precies het type onderzoek dat Koopmans ontkent. Het ging om het maken van chimere coronavirussen (hybride virussen) met aangepaste eigenschappen, gefinancierd met Amerikaans geld via het WIV! Waarom botst dit keihard met Koopmans’ uitspraken? • Zij ontkent GoF in Wuhan en schuift alles naar “de VS”. • De mail laat zien dat Amerikaans geld via EcoHealth juist dat riskante werk in China mogelijk maakte – met Nederlandse connecties via onder meer Vincent Munster (RML) en het afgewezen DEFUSE-project zoals het er nu uit ziet in het geheim doorging! Resumé: A. Loog Koopmans om de Nederlandse link via de VS en het RML (Vincent Munster) met COVID-19 onder de pet te houden? B. Loog Koopmans om het eerder afgewezen DEFUSE-project, dat in het geheim in China werd voortgezet, onder de pet te houden? C. Loog Koopmans, terwijl de Nederlandse politiek dom en blind is, de Nederlandse instituten mee logen en totaal verrot zijn, de Nederlandse wetenschap meeliegde, de MSM volledig corrupt is en de alternatieve media nog steeds ligt te slapen? Bronnen: 1. Fragment Koopmans: “geen GoF in Wuhan China” op 31:28 & “GoF gebeurde in Amerika” op 31:31. 2. E-mail Peter Daszak, 11 juli 2016 (FOIA-documenten). 3. Twaalf mei 2026, Loomered 4. Dank Rozemarijn voor assist

Denachtzuster(s)

17,625 просмотров • 3 месяцев назад

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s*, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. *Link naar het rapport in onderstaande tweet

Een ex-woke docent

41,289 просмотров • 3 месяцев назад

Extreemlinks geweld in Amsterdam Daar sta je dan als politieagent op het Rokin in je beschermende kleding. Je had vandaag al een normale dienst gedraaid maar werd toch op het laatste moment ingeroosterd voor de ME omdat de situatie in Amsterdam uit de hand liep. Gelukkig kon je nog net even langs huis rijden, snel even douchen, schone kleren aantrekken en je vrouw en kinderen een knuffel geven. Zelfs het avondeten schoot erbij in, dus onderweg heb je even een banaan en een Snickers gegeten om de ergste honger te stillen. Maar dat was ruim twee uur geleden, inmiddels is je rug zeiknat van het zweet, beslaat het vizier van je helm continue en heb je barstende koppijn na alle lichamelijke inspanning van het ontruimen van het Binnengasthuisterrein van de UvA en het feit dat je nog steeds niets fatsoenlijks gegeten hebt. Dan krijg je het commando om samen met je collega’s een deel van het Rokin schoon te vegen en je maakt een charge naar voren terwijl de gemaskerde pro-Palestina demonstranten in luid protest uitbarsten. Je ziet allerlei projectielen door de lucht vliegen en links, rechts, voor en achter je neerkomen. Volle blikjes frisdrank, bakstenen, plastic flessen. Terwijl je het etiket van één van de flessen leest, Reinigingsmiddel - Ammonia, die langzaam leegloopt op de plavuizen van het Rokin wordt het opeens zwart voor je ogen. Het volgende wat je je herinnert is het gepiep van een infuuspomp naast je. Je ligt op een brancard in een ambulance en de ambulancebroeder is net klaar met het opnemen van je bloeddruk. Je proeft een bloederige smaak in je mond en probeert rechtop te gaan zitten. De ambulancebroeder houdt je tegen en legt uit dat er een baksteen vol op je vizier terecht is gekomen met als resultaat dat een paar voortanden zijn afgebroken, een gebroken neus en een gekneusde oogkas, ook was je ongeveer een minuut of tien buiten westen. Je naam is Johan de Vries, je bent politieagent in de regio Amsterdam-West. Normaliter zou je nu in de sportschool zijn, voor een stuk conditietraining, in plaats daarvan ben je één van de agenten die gewond is geraakt bij de pro-Palestina protesten en de ontruiming van het Binnengasthuisterrein van de UvA. Je realiseert je dat dit de tweede keer vandaag is dat je deze ambulancebroeder treft. Jullie spraken elkaar vanochtend, bij de afhandeling van een aanrijding met letsel. Twee studenten aan de UvA op een Fatbike waren ten val gekomen toen een taxi ze aantikte tijdens het voorsorteren. De één had wat schaafwonden, maar de ander een gebroken pols en sleutelbeen. Je hebt ze alletwee opgevangen in je patrouillevoertuig en het zo comfortabel mogelijk voor ze gemaakt totdat de ambulance arriveerde. De studenten waren je dankbaar voor je hulp en je wenste ze allebei veel succes met hun herstel toen de ambulance wegreed. UvA studenten en pro-Palestina demonstranten van pakweg dezelfde leeftijd zijn de reden dat je nu op een brancard ligt, je vraagt je af of het wellicht studenten waren van dezelfde opleiding? En dan hoor je in de verte de spreekkoren weer aanzwellen in volume: ‘Oink, Oink, Piggy, Piggy, we will make your life shitty! De ambulancebroeder kijkt je aan en zegt ‘Het kan raar lopen hè, vanochtend help d’r twee bij een aanrijding en hier lig je dan en moet je ze nu eens horen..’. Je probeert te glimlachen, want de ambulancebroeder heeft je inderdaad herkend, maar het is meer een grimas door de pijn. Terwijl de ambulancebroeder de brancard vergrendelt en zijn veiligheidsriem vastmaakt begint de ambulance te rijden op weg naar het ziekenhuis voor röntgenfoto’s en een uitgebreid onderzoek. Hopelijk valt het kwa verwondingen en het herstel ervan mee en kun je vlot weer aan het werk, want aan thuis zitten heb je een hekel. Je hebt dit vak gekozen omdat je je graag dienstbaar opstelt en mensen helpt in benarde situaties, dat is wat je motiveert, zelfs als die mensen zich tegen je keren, zoals nu. Aangekomen in het ziekenhuis twijfel je of je je vrouw gaat bellen of niet, het is immers al laat en ze ligt misschien al te slapen. Maar waarschijnlijker is dat ze al uren zit te wachten op een telefoontje en de gewelddadige protesten volgt via het nieuws en sociale media, dus je besluit haar toch te bellen. Direct nadat de telefoon overgaat neemt ze op en hoor je de bezorgdheid in haar stem, 'Hoe gaat het lieverd, ik heb het nieuws gezien en het leek wel een veldslag?' Je doet je best om dat brok in je keel weg te slikken en probeert zo nonchalant mogelijk te zeggen dat je in het ziekenhuis bent omdat je gewond bent geraakt bij de demonstratie, maar dat het niets voorstelt. Haar stem slaat over en je kunt dat brok in je keel niet langer wegslikken, terwijl de tranen over je wangen biggelen en je stem breekt druk je haar op het hart dat zij zich niet druk hoeft te maken en dat het goedkomt, dat je straks naar huis komt. Je hangt op en legt de telefoon neer, starend naar het wit gestucte plafond van de behandelkamer waar je op bed ligt. De kloppende pijn in je gezicht is hevig, maar de gedachte aan het verdriet van je vrouw en kinderen thuis doet meer pijn. Je denkt aan de studenten van vanochtend, dankbaar voor je hulp, en het contrast met de gewelddadige demonstranten, vervuld van woede en haat. Toch is het er nog steeds, die stille vastberadenheid in je: dit is jouw roeping, jouw beroep, hoe zwaar het ook is. Morgen help je weer, want dat is wie je bent, en waar je voor staat: politieagent Johan de Vries. #uvaprotest #uva_amsterdam #politie #piggy #oink #amsterdam #extreemlinks #links #palestina #antifa

Sander Sassen

106,960 просмотров • 10 месяцев назад