Loading video...

Video Failed to Load

There was a problem loading this video. This could be due to a temporary network issue or the video might be unavailable.

'𝘈 𝘵𝘩𝘶𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘣𝘢𝘵𝘵𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘸𝘪𝘵𝘩 𝘦𝘮𝘰𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴 𝘢𝘯𝘥 𝘥𝘦𝘤𝘪𝘴𝘪𝘰𝘯𝘴' ⛈️ Stefanos Tsitsipas openhartig in Toronto over zijn emotionele roller coaster en de terugkeer van zijn vader als coach 💬 #ZiggoSport #atptour #NBO25

Ziggo Sport

125,140 subscribers

35,965 views • 1 year ago •via X (Twitter)

Education Arts Sports #ZiggoSport #atptour #NBO25

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

'It 𝐬𝐮𝐜𝐤𝐬 for them as well' 📊 Ex-nummer 3 Stefanos Tsitsipas baalt van zijn ATP-ranking van 51, maar weet dat toppers hem liever ontlopen in een vroege ronde. De Griek versloeg in Miami al nummer 6 Alex de Minaur en treft nu Arthur Fils 💬 #ZiggoSport #MiamiOpen #atptour

'It 𝐬𝐮𝐜𝐤𝐬 for them as well' 📊 Ex-nummer 3 Stefanos Tsitsipas baalt van zijn ATP-ranking van 51, maar weet dat toppers hem liever ontlopen in een vroege ronde. De Griek versloeg in Miami al nummer 6 Alex de Minaur en treft nu Arthur Fils 💬 #ZiggoSport #MiamiOpen #atptour

Ziggo Sport

12,349 views • 5 months ago

'Verre van mogelijk om nu de baan op te gaan' 🤕 Tallon Griekspoor geeft tekst en uitleg over zijn last minute terugtrekking in Cincinnati 💬 #ZiggoSport #CincyTennis #atptour

'Verre van mogelijk om nu de baan op te gaan' 🤕 Tallon Griekspoor geeft tekst en uitleg over zijn last minute terugtrekking in Cincinnati 💬 #ZiggoSport #CincyTennis #atptour

Ziggo Sport

19,562 views • 15 days ago

Jay Francis (bekend als ‘Tisjeboy Jay’) werd voor het grote publiek bekend door zijn bezwaren tegen de coronamaatregelen, maar speelt als comedian theaters vol. En nu is er een documentaire: ‘De Schaduw Van de Lach’ over het huiselijk geweld in zijn jeugd. Hij is afgelopen jaar zelf vader geworden. #BarLaat

Jay Francis (bekend als ‘Tisjeboy Jay’) werd voor het grote publiek bekend door zijn bezwaren tegen de coronamaatregelen, maar speelt als comedian theaters vol. En nu is er een documentaire: ‘De Schaduw Van de Lach’ over het huiselijk geweld in zijn jeugd. Hij is afgelopen jaar zelf vader geworden. #BarLaat

Pauw & De Wit

84,276 views • 1 year ago

Effectieve terugkeer en integratie zijn gebaat bij een snel, maar zorgvuldig besluit over een asielverzoek. Na jaren bezuinigen moeten asielzoekers hier minstens 15 maanden op wachten. Steek energie en geld in de uitvoering in plaats van in proefballonnen als terugkeerhubs.

Effectieve terugkeer en integratie zijn gebaat bij een snel, maar zorgvuldig besluit over een asielverzoek. Na jaren bezuinigen moeten asielzoekers hier minstens 15 maanden op wachten. Steek energie en geld in de uitvoering in plaats van in proefballonnen als terugkeerhubs.

Tineke Strik

23,914 views • 1 year ago

In een tijd waarin vrijheid steeds vaker wordt ingeruild voor zekerheid, blijft één man zich uitspreken en weigert hij te zwijgen. Zijn vasthoudendheid heeft hem al meerdere keren in aanraking gebracht met de autoriteiten. In het ruige noorden van Nederland, waar ooit een volk leefde zonder heer of meester, praat wetenschapsjournalist, fotograaf en vrijdenker Rypke Zeilmaker over zijn scherpe kritiek op klimaatbeleid, globalisme en de groeiende greep van de overheid op het dagelijks leven. De Friese non-conformist spreekt openhartig over identiteit, verzet, geloof, gemeenschap en de vraag: Wat blijft er over van een volk dat zijn geschiedenis vergeet? Een gesprek over moed, waarheid en de kracht om jezelf te blijven — ook als de wereld om je heen iets anders van je vraagt.

In een tijd waarin vrijheid steeds vaker wordt ingeruild voor zekerheid, blijft één man zich uitspreken en weigert hij te zwijgen. Zijn vasthoudendheid heeft hem al meerdere keren in aanraking gebracht met de autoriteiten. In het ruige noorden van Nederland, waar ooit een volk leefde zonder heer of meester, praat wetenschapsjournalist, fotograaf en vrijdenker Rypke Zeilmaker over zijn scherpe kritiek op klimaatbeleid, globalisme en de groeiende greep van de overheid op het dagelijks leven. De Friese non-conformist spreekt openhartig over identiteit, verzet, geloof, gemeenschap en de vraag: Wat blijft er over van een volk dat zijn geschiedenis vergeet? Een gesprek over moed, waarheid en de kracht om jezelf te blijven — ook als de wereld om je heen iets anders van je vraagt.

Ongehoord Nederland TV

17,448 views • 9 months ago

Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat een groot deel van jouw voorouders werd afgeslacht in de gaskamers van de nazi’s. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en precies weten hoe dit kon gebeuren. Registratie, administratie, transport: Nederland was een efficiënt land dat de eigen Joden tot op de millimeter wist te traceren en vervolgens wist uit te leveren. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat er tijdens de gruwelijke vervolging door de nazi’s bitter weinig handen waren die zich uitstrekten om jouw voorouders te beschermen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat de weinige Joden die de Tweede Wereldoorlog overleefden, nauwelijks op steun konden rekenen van de Nederlandse samenleving- een samenleving die allerminst stond te juichen om de Joodse postgenocidale terugkeer. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat erkenning voor de Nederlandse medeplichtigheid aan de Holocaust pas decennia later op gang kwam. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe het motto ‘nooit weer’ uitgroeide tot een universeel verhaal, waarin het oerkwaad van de Holocaust snel werd omgekat tot een algemene morele preek over willekeurig slachtofferschap. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe dit land zich vanaf de jaren zestig ging profileren als progressief postmodern gidsland voor diversiteit. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten accepteren hoe onder die vlag vooral jouw unieke slachtofferschap werd ingezet en gul uitbesteed werd aan anderen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en helaas ontdekken dat met het massaal binnenhalen van allerlei nieuwe minderheden regelmatig óók virulent antisemitisch tribalisme werd geïmporteerd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en waarnemen dat politieke en culturele elites hun morele reflexen sindsdien steeds vaker inzetten ter bescherming van juist deze groepen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten constateren dat de mensen van wie juist jouw gemeenschap bescherming mocht verwachten, hun blik afwenden. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en ervaren hoe de prijs daarvan inmiddels zichtbaar wordt. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat het dragen van een keppeltje op straat inmiddels een groot veiligheidsrisico is. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat universiteiten géén inclusieve plek zijn, zodra het om jouw identiteit gaat. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe aanslagen worden gepleegd op synagoges en Joodse scholen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe antisemitisme opnieuw maatschappelijk wordt gefaciliteerd en gelegitimeerd in de media en door de gevestigde orde. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en meemaken hoe de Joodse staat, het historische thuisland van jouw volk dat na de Holocaust veiligheid zou bieden, voortdurend wordt gedemoniseerd en als excuus wordt gebruikt voor het hedendaags antisemitisme. Je zult toch als Nederlandse Jood moeten vernemen dat jouw thuisland het doelwit is van bloedsprookjes over uitgerekend de ondenkbare misdaad die ooit tegen jouw volk werd gepleegd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en de verhalen kennen die jouw grootouders je vertelden over het fascisme van hun tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en nu luisteren naar je kinderen die thuiskomen van school en de universiteit en die je vertellen over het fascisme van deze tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en beseffen dat de cirkel zich opnieuw heeft gesloten. En je zult ontdekken dat ‘nooit weer’ nu is, dat ‘nooit weer’ altijd nu is geweest en dat ‘nooit weer’ nu zal blijven wanneer we zo doorgaan. Mijn gedachten zijn bij de Joodse gemeenschap.

Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat een groot deel van jouw voorouders werd afgeslacht in de gaskamers van de nazi’s. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en precies weten hoe dit kon gebeuren. Registratie, administratie, transport: Nederland was een efficiënt land dat de eigen Joden tot op de millimeter wist te traceren en vervolgens wist uit te leveren. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat er tijdens de gruwelijke vervolging door de nazi’s bitter weinig handen waren die zich uitstrekten om jouw voorouders te beschermen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat de weinige Joden die de Tweede Wereldoorlog overleefden, nauwelijks op steun konden rekenen van de Nederlandse samenleving- een samenleving die allerminst stond te juichen om de Joodse postgenocidale terugkeer. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat erkenning voor de Nederlandse medeplichtigheid aan de Holocaust pas decennia later op gang kwam. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe het motto ‘nooit weer’ uitgroeide tot een universeel verhaal, waarin het oerkwaad van de Holocaust snel werd omgekat tot een algemene morele preek over willekeurig slachtofferschap. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe dit land zich vanaf de jaren zestig ging profileren als progressief postmodern gidsland voor diversiteit. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten accepteren hoe onder die vlag vooral jouw unieke slachtofferschap werd ingezet en gul uitbesteed werd aan anderen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en helaas ontdekken dat met het massaal binnenhalen van allerlei nieuwe minderheden regelmatig óók virulent antisemitisch tribalisme werd geïmporteerd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en waarnemen dat politieke en culturele elites hun morele reflexen sindsdien steeds vaker inzetten ter bescherming van juist deze groepen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten constateren dat de mensen van wie juist jouw gemeenschap bescherming mocht verwachten, hun blik afwenden. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en ervaren hoe de prijs daarvan inmiddels zichtbaar wordt. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat het dragen van een keppeltje op straat inmiddels een groot veiligheidsrisico is. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat universiteiten géén inclusieve plek zijn, zodra het om jouw identiteit gaat. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe aanslagen worden gepleegd op synagoges en Joodse scholen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe antisemitisme opnieuw maatschappelijk wordt gefaciliteerd en gelegitimeerd in de media en door de gevestigde orde. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en meemaken hoe de Joodse staat, het historische thuisland van jouw volk dat na de Holocaust veiligheid zou bieden, voortdurend wordt gedemoniseerd en als excuus wordt gebruikt voor het hedendaags antisemitisme. Je zult toch als Nederlandse Jood moeten vernemen dat jouw thuisland het doelwit is van bloedsprookjes over uitgerekend de ondenkbare misdaad die ooit tegen jouw volk werd gepleegd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en de verhalen kennen die jouw grootouders je vertelden over het fascisme van hun tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en nu luisteren naar je kinderen die thuiskomen van school en de universiteit en die je vertellen over het fascisme van deze tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en beseffen dat de cirkel zich opnieuw heeft gesloten. En je zult ontdekken dat ‘nooit weer’ nu is, dat ‘nooit weer’ altijd nu is geweest en dat ‘nooit weer’ nu zal blijven wanneer we zo doorgaan. Mijn gedachten zijn bij de Joodse gemeenschap.

Een ex-woke docent

10,625 views • 5 months ago

In 2018, of 2017?, werd Jan Bonte, die brommende horzelaar uit Dalfsen, John, gefilmd tijdens zijn werk. Deze film van Melliena Beckmann, werd uitgezonden door de EO. Ik heb wat relevante delen uit die prachtige docu bij elkaar gezet, zie video. Waarom? Nou, op het moment dat ik de laatste weken die domme en zuigende opmerkingen van Maarten Keulemans las over Jan, dacht ik dus aan de vader van Melliena. De vader die zijn leven te danken heeft aan Jan. Zijn leven hè. En ik dacht eraan dat Jan door de grens op te zoeken er voor heeft gezorgd dat andere mensen, die met een gelijke diagnose in het ziekenhuis terecht komen als de vader van Melliena, nu wel worden behandeld worden en een kans op leven houden. Want dat protocol waaraan Jan zich niet hield is herzien. En Maarten Keulemans waagt het dan om zo'n arts te beschimpen en te beschuldigen van het niet kleuren binnen de lijntjes. Het is van een treurniswekkend niveau. Niet Jan, nee. Maarten. Die clown.

Sensitive content

In 2018, of 2017?, werd Jan Bonte, die brommende horzelaar uit Dalfsen, John, gefilmd tijdens zijn werk. Deze film van Melliena Beckmann, werd uitgezonden door de EO. Ik heb wat relevante delen uit die prachtige docu bij elkaar gezet, zie video. Waarom? Nou, op het moment dat ik de laatste weken die domme en zuigende opmerkingen van Maarten Keulemans las over Jan, dacht ik dus aan de vader van Melliena. De vader die zijn leven te danken heeft aan Jan. Zijn leven hè. En ik dacht eraan dat Jan door de grens op te zoeken er voor heeft gezorgd dat andere mensen, die met een gelijke diagnose in het ziekenhuis terecht komen als de vader van Melliena, nu wel worden behandeld worden en een kans op leven houden. Want dat protocol waaraan Jan zich niet hield is herzien. En Maarten Keulemans waagt het dan om zo'n arts te beschimpen en te beschuldigen van het niet kleuren binnen de lijntjes. Het is van een treurniswekkend niveau. Niet Jan, nee. Maarten. Die clown.

leon1969

201,191 views • 1 year ago

In Marokko werkten de Nederlandse christenen Herman Boonstra en zijn vrouw 11 jaar als zendelingen. Ze richtten een christelijk kindertehuis op voor buitenechtelijke kinderen — kinderen die in de islamitische Marokkaanse samenleving als “kinderen van zonde” (walad al-zina) worden gezien. In een land dat de 'religie van de vrede' praktiseert, worden deze kinderen vaak verstoten door hun familie, zwaar gediscrimineerd en hebben ze nauwelijks rechten. Ze worden sociaal uitgesloten, hebben moeite met officiële registratie, onderwijs en een normale toekomst. Herman en zijn vrouw werden als vader en moeder voor tientallen van deze kinderen. Ze gaven ze liefde, veiligheid, onderwijs en hoop. Tot ze plotseling door de autoriteiten als “terroristen” het land uitgezet werden, omdat ze te veel goeds deden. De paniek en het immense verdriet bij de kinderen toen ze hun vertrouwde ouders en veilige thuis in één klap verloren, was onbeschrijfelijk. Een aangrijpend verhaal over echte christelijke liefde in een harde islamitische omgeving. De volledige video is hier te zien:

In Marokko werkten de Nederlandse christenen Herman Boonstra en zijn vrouw 11 jaar als zendelingen. Ze richtten een christelijk kindertehuis op voor buitenechtelijke kinderen — kinderen die in de islamitische Marokkaanse samenleving als “kinderen van zonde” (walad al-zina) worden gezien. In een land dat de 'religie van de vrede' praktiseert, worden deze kinderen vaak verstoten door hun familie, zwaar gediscrimineerd en hebben ze nauwelijks rechten. Ze worden sociaal uitgesloten, hebben moeite met officiële registratie, onderwijs en een normale toekomst. Herman en zijn vrouw werden als vader en moeder voor tientallen van deze kinderen. Ze gaven ze liefde, veiligheid, onderwijs en hoop. Tot ze plotseling door de autoriteiten als “terroristen” het land uitgezet werden, omdat ze te veel goeds deden. De paniek en het immense verdriet bij de kinderen toen ze hun vertrouwde ouders en veilige thuis in één klap verloren, was onbeschrijfelijk. Een aangrijpend verhaal over echte christelijke liefde in een harde islamitische omgeving. De volledige video is hier te zien:

卄𝐎ù𝔰ε 𝐨𝔣 ℙｏє𝐌 _

32,509 views • 1 month ago

Niemand vraagt meer door bij de persco van Jetten, netjes je plasje doen, de pudding aan woorden over je heen laten komen en dan door naar de volgende vraag. Hier hoor je Merel Ek, vroeger scherp als een mes maar nu ook tot een van de vele slaafjes van het journaille verworden. Dus doe ik het maar voor u. Dit gaat over het Migratie Pact. Hieronder ziet u de vragen en wat ik denk dat de antwoorden zijn. Oordeel zelf. Ek: Zijn we klaar voor het Migratie Pact? Ik: Nee, we zijn te laat met voorbereiden. Ek: Zijn we in 3 dagen (zoals afgesproken) klaar met de voorbereidingen? Ik: Nee, we lullen er nog steeds over. Ek: Heeft Nederland gevraagd om het Pact later in werking te laten gaan? Ik: Ja. Ek: Het Dublin Akkoord werkte niet, gaat dit wel werken? Ik: We willen het wel maar we weten het niet zeker. Ek: Hoe staat het met de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers? Terugkeer hubs? Ik: We praten met Egypte maar geen resultaat, Marokko geen resultaat, voor de rest niets geregeld. Terugkeer hubs? Nog helemaal niets geregeld. Binnenkort misschien een eerste pilot. Ik weet niet of u het met mij eens bent maar dit wordt een grote sof. En als ik gelijk heb, waarom zitten onze journalisten daar dan te slapen? Man man man Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ Annabel Nanninga Henk Vermeer Geert Wilders Mona Keijzer Gidi Markuszower

Niemand vraagt meer door bij de persco van Jetten, netjes je plasje doen, de pudding aan woorden over je heen laten komen en dan door naar de volgende vraag. Hier hoor je Merel Ek, vroeger scherp als een mes maar nu ook tot een van de vele slaafjes van het journaille verworden. Dus doe ik het maar voor u. Dit gaat over het Migratie Pact. Hieronder ziet u de vragen en wat ik denk dat de antwoorden zijn. Oordeel zelf. Ek: Zijn we klaar voor het Migratie Pact? Ik: Nee, we zijn te laat met voorbereiden. Ek: Zijn we in 3 dagen (zoals afgesproken) klaar met de voorbereidingen? Ik: Nee, we lullen er nog steeds over. Ek: Heeft Nederland gevraagd om het Pact later in werking te laten gaan? Ik: Ja. Ek: Het Dublin Akkoord werkte niet, gaat dit wel werken? Ik: We willen het wel maar we weten het niet zeker. Ek: Hoe staat het met de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers? Terugkeer hubs? Ik: We praten met Egypte maar geen resultaat, Marokko geen resultaat, voor de rest niets geregeld. Terugkeer hubs? Nog helemaal niets geregeld. Binnenkort misschien een eerste pilot. Ik weet niet of u het met mij eens bent maar dit wordt een grote sof. En als ik gelijk heb, waarom zitten onze journalisten daar dan te slapen? Man man man Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ Annabel Nanninga Henk Vermeer Geert Wilders Mona Keijzer Gidi Markuszower

Reneeke

28,354 views • 3 months ago

Nooit vergeten hoe de publieke omroep bijdraagt aan de terugkeer naar 1940. Nooit vergeven hoe de publieke omroep rivier-zee-fascisten onbeperkt een podium geeft. Luister naar dit huiveringwekkende onderonsje tussen twee glunderende islamistische griezels, die met nauwelijks verholen vreugde speculeren over de vernietiging van Israël. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een Pallie-propagandist als deze Mouin Rabbani de gelegenheid krijgt om zijn antisemitische drek en bloedlaster de ether in te slingeren:

Nooit vergeten hoe de publieke omroep bijdraagt aan de terugkeer naar 1940. Nooit vergeven hoe de publieke omroep rivier-zee-fascisten onbeperkt een podium geeft. Luister naar dit huiveringwekkende onderonsje tussen twee glunderende islamistische griezels, die met nauwelijks verholen vreugde speculeren over de vernietiging van Israël. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een Pallie-propagandist als deze Mouin Rabbani de gelegenheid krijgt om zijn antisemitische drek en bloedlaster de ether in te slingeren:

Een ex-woke docent

49,626 views • 6 months ago

Ad Verbrugge in De Nieuwe Wereld (DNW): "Jongeren in de val gelokt" In DNW Politiek vertelt filosoof Ad Verbrugge waarom volgens hem de parlementaire enquête corona moet onderzoeken waarom jongeren actief werden aangezet tot vaccinatie, terwijl bekend was dat zij geen risicogroep waren en vaccinatie de verspreiding niet stopte. Je ziet in alles dat dit onderwerp hem persoonlijk diep heeft geraakt: als universitair docent én als vader. “Je zag toch hoe dat erin hakte” Verbrugge blijft zich verbazen over hoe gemakkelijk jongeren zich lieten vaccineren: “Hoe makkelijk die jongeren in die val zijn gelokt.” “Ze behoorden níet tot de risicogroep.” “Ongehoord dat je dat als samenleving doet.” Ook benoemt hij het gevoelige verband met jongeren die tijdens sportevenementen in elkaar zakken: “Pericarditis en myocarditis zijn aangetoonde bijwerkingen. Soms zie je dat pas later.” En over de sociale druk: “Want als je het niet doet, bedreig je oma.” 🎥 Kijken? In het tweede deel van DNW Politiek spreekt Jasper van Dijk met Verbrugge en Jona Walk over de start van de parlementaire enquête corona. Ze blikken terug op hun eigen ervaringen met censuur en de smalle marges van het publieke debat. #PECorona

Ad Verbrugge in De Nieuwe Wereld (DNW): "Jongeren in de val gelokt" In DNW Politiek vertelt filosoof Ad Verbrugge waarom volgens hem de parlementaire enquête corona moet onderzoeken waarom jongeren actief werden aangezet tot vaccinatie, terwijl bekend was dat zij geen risicogroep waren en vaccinatie de verspreiding niet stopte. Je ziet in alles dat dit onderwerp hem persoonlijk diep heeft geraakt: als universitair docent én als vader. “Je zag toch hoe dat erin hakte” Verbrugge blijft zich verbazen over hoe gemakkelijk jongeren zich lieten vaccineren: “Hoe makkelijk die jongeren in die val zijn gelokt.” “Ze behoorden níet tot de risicogroep.” “Ongehoord dat je dat als samenleving doet.” Ook benoemt hij het gevoelige verband met jongeren die tijdens sportevenementen in elkaar zakken: “Pericarditis en myocarditis zijn aangetoonde bijwerkingen. Soms zie je dat pas later.” En over de sociale druk: “Want als je het niet doet, bedreig je oma.” 🎥 Kijken? In het tweede deel van DNW Politiek spreekt Jasper van Dijk met Verbrugge en Jona Walk over de start van de parlementaire enquête corona. Ze blikken terug op hun eigen ervaringen met censuur en de smalle marges van het publieke debat. #PECorona

Artsen Collectief

51,788 views • 2 months ago

In perspectief - Nederlandse normen en waarden Daar zit ik dan, aan de keukentafel, als jongetje van acht. M’n ogen zijn rood en opgezwollen van het huilen en ik heb een brok in mijn keel. Mijn moeder doet een klontje Croma in de koekenpan en begint met het rul bakken van het gehakt. Je vader komt zo thuis, zegt ze, en die wil dan zeker even met je praten voordat we gaan eten. Ik begin weer te huilen, met de gedachte dat ik mijn vader moet gaan vertellen wat ik heb uitgespookt. Pakweg een half uur geleden heeft de wijkagent mij thuis gebracht, nadat ik met een paar vrienden koek en snoep had gestolen in de lokale Spar supermarkt. Het was de eerste maar zeker ook de laatste keer, want ik voelde eigenlijk meteen al dat het fout was, stelen doe je immers niet. Toen m’n vader binnenkwam, zijn broodtrommel in zijn ene hand, zijn jas in de andere, probeerde ik zijn blik te ontwijken terwijl een overweldigend gevoel van schaamte mij overviel. Hij ging naast mij zitten, sloeg een arm om mij heen en gaf mij een kus op mijn hoofd. Met zijn staalblauwe ogen keek hij mij indringend aan en zei: vertel het maar jongen, wat is er gebeurd? Met een overslaande stem begin ik te vertellen: ik heb iets gestolen papa, terwijl ik tegelijkertijd weer in huilen uitbarst. Tijdens mijn jeugd en tienerjaren zijn er een heleboel van dit soort gesprekken geweest, over de meest uiteenlopende zaken. De insteek was eigenlijk altijd om mij dezelfde Nederlandse normen en waarden bij te brengen die mijn ouders zelf hadden meegekregen. Gesprekken over respect, tolerantie, liefde en sexualiteit, ethiek, ambitie, weerbaarheid, maar ook dat arbeidsethos en doorzettingsvermogen belangrijk zijn als ik later een succesvol bestaan wil kunnen opbouwen. Deze gesprekken zijn altijd een belangrijk deel van mijn opvoeding geweest. Mijn ouders waren streng maar rechtvaardig en de regels waren van meet af aan duidelijk omkaderd en stonden niet ter discussie. Dit duidelijk gedefinieerde raamwerk heeft mij als kind opgroeiend naar een eigenwijze tiener altijd veel houvast gegeven. Ik wist altijd waar ik aan toe was en kon altijd bij mijn ouders terecht voor een luisterend oor als ik worstelde met de zaken waar ieder opgroeiend kind mee worstelt. Maar vooral gaf dit raamwerk stabiliteit in een periode waarin je leven snel, en soms ingrijpend, verandert toen ik opgroeide van tiener naar jongeman. Als ik hier nu op terugkijk dan realiseer ik mij dat niet iedereen dit gegeven is, zeker vandaag de dag niet. Sterker nog, als ik om mij heen kijk zie ik dat deze Nederlandse normen en waarden snel aan het vervagen zijn. Dat er stevig gemorreld wordt aan de fundamenten van onze Joods-Christelijke samenleving. We leven inmiddels in een tijd waarin kinderen opvoeden bijzaak lijkt te zijn geworden omdat beide ouders het te druk hebben met hun fulltime baan? Het lijkt erop alsof kinderen vandaag de dag geen strobreed in de weg wordt gelegd? Het ontbreekt ze daardoor vaak aan bijna iedere vorm van respect? Ze komen letterlijk bijna overal mee weg en van duidelijk omkaderde grenzen lijkt geen sprake meer te zijn? Drammen lijkt de norm tegenwoordig, net zolang tot een kind zijn zin krijgt? En misschien nog wel zorgwekkender, zelfs met een kind van acht wordt tegenwoordig een discussie op inhoud gevoerd, hoezo grenzen stellen, hoezo opvoeden? En dan heb ik het over kinderen van Nederlandse ouders. Als ik kijk naar hoe het gesteld is met kinderen van ouders met een migratieachtergrond dan krijg ik acuut medelijden met de leraren op de lagere en middelbare school, want deze kinderen zijn vaak bijna onhandelbaar. Ze missen vaak basale sociale vaardigheden, kennen geen discipline of respect en zijn dan niet te motiveren om ergens moeite voor te doen, juist omdat ze het raamwerk van Nederlandse normen en waarden missen. Dit vertaalt zich direct naar een steeds slechter wordend niveau op basis- en middelbare scholen. We zijn inmiddels op een punt gekomen dat lesprogramma’s ingrijpend worden veranderd omdat anders veel kinderen het beoogde niveau niet halen. Daar komt bij dat, ondanks de riante salarissen, er steeds minder animo is om voor de klas te gaan staan. Dat is logisch als je dag in dag uit geconfronteerd wordt met klassen van pakweg dertig kinderen van wie meer dan de helft geen ambitie of motivatie heeft en dus volledig buiten de boot valt, dat frustreert enorm. Dit heeft uiteraard ook tot gevolg dat het niveau van het onderwijs tanende is, al jaren presteert het Nederlandse onderwijs ver onder de maat. Er zijn inmiddels generaties tieners en jongvolwassenen opgegroeid die nooit geleerd hebben om te incasseren, om ergens moeite voor te moeten doen en gewend zijn om zaken op een presenteerblaadje aangeboden te krijgen. Dat ze hiermee onvoldoende voorbereid zijn op hun functioneren in de maatschappij behoeft eigenlijk geen verdere uitleg en de uitwassen hiervan zien we dan ook direct terug in de samenleving. Hun positie op de arbeidsmarkt verslechtert, ze zijn minder weerbaar, hebben een verminderd arbeidsethos en doorzettingsvermogen, kunnen daardoor vaker geen werk vinden en glijden dan vaker af naar crimineel gedrag. Nu klink ik misschien als een nostalgische oude l*l met een hang naar vroeger, maar dit wordt allemaal gestaafd door onderzoek van de onderwijsinspectie, tien jaar geleden al. Wordt het daarmee niet hoog tijd om ook in de opvoeding en in het onderwijs de ‘ruk naar rechts’ te maken? Ervoor te zorgen dat wij kinderen vanaf jonge leeftijd meer in het gareel krijgen, duidelijker regels en omkadering opstellen in de opvoeding thuis en op scholen? Kortom, dat we de opvoeding op basis van traditionele Nederlandse waarden en normen weer nieuw leven inblazen? Om zo komende generaties, en de toekomst van ons land, veilig te stellen? Ik ben benieuwd naar hoe u als lezer van deze column hierin staat? Als toegift het nummer 'Pa', een klassieker van Doe Maar uit 1983, met daarin een duidelijke boodschap over het verval van normen en waarden. #normenenwaarden #opvoeding #nederland #onderwijs #leraar #ouders #tiener #kind #school

In perspectief - Nederlandse normen en waarden Daar zit ik dan, aan de keukentafel, als jongetje van acht. M’n ogen zijn rood en opgezwollen van het huilen en ik heb een brok in mijn keel. Mijn moeder doet een klontje Croma in de koekenpan en begint met het rul bakken van het gehakt. Je vader komt zo thuis, zegt ze, en die wil dan zeker even met je praten voordat we gaan eten. Ik begin weer te huilen, met de gedachte dat ik mijn vader moet gaan vertellen wat ik heb uitgespookt. Pakweg een half uur geleden heeft de wijkagent mij thuis gebracht, nadat ik met een paar vrienden koek en snoep had gestolen in de lokale Spar supermarkt. Het was de eerste maar zeker ook de laatste keer, want ik voelde eigenlijk meteen al dat het fout was, stelen doe je immers niet. Toen m’n vader binnenkwam, zijn broodtrommel in zijn ene hand, zijn jas in de andere, probeerde ik zijn blik te ontwijken terwijl een overweldigend gevoel van schaamte mij overviel. Hij ging naast mij zitten, sloeg een arm om mij heen en gaf mij een kus op mijn hoofd. Met zijn staalblauwe ogen keek hij mij indringend aan en zei: vertel het maar jongen, wat is er gebeurd? Met een overslaande stem begin ik te vertellen: ik heb iets gestolen papa, terwijl ik tegelijkertijd weer in huilen uitbarst. Tijdens mijn jeugd en tienerjaren zijn er een heleboel van dit soort gesprekken geweest, over de meest uiteenlopende zaken. De insteek was eigenlijk altijd om mij dezelfde Nederlandse normen en waarden bij te brengen die mijn ouders zelf hadden meegekregen. Gesprekken over respect, tolerantie, liefde en sexualiteit, ethiek, ambitie, weerbaarheid, maar ook dat arbeidsethos en doorzettingsvermogen belangrijk zijn als ik later een succesvol bestaan wil kunnen opbouwen. Deze gesprekken zijn altijd een belangrijk deel van mijn opvoeding geweest. Mijn ouders waren streng maar rechtvaardig en de regels waren van meet af aan duidelijk omkaderd en stonden niet ter discussie. Dit duidelijk gedefinieerde raamwerk heeft mij als kind opgroeiend naar een eigenwijze tiener altijd veel houvast gegeven. Ik wist altijd waar ik aan toe was en kon altijd bij mijn ouders terecht voor een luisterend oor als ik worstelde met de zaken waar ieder opgroeiend kind mee worstelt. Maar vooral gaf dit raamwerk stabiliteit in een periode waarin je leven snel, en soms ingrijpend, verandert toen ik opgroeide van tiener naar jongeman. Als ik hier nu op terugkijk dan realiseer ik mij dat niet iedereen dit gegeven is, zeker vandaag de dag niet. Sterker nog, als ik om mij heen kijk zie ik dat deze Nederlandse normen en waarden snel aan het vervagen zijn. Dat er stevig gemorreld wordt aan de fundamenten van onze Joods-Christelijke samenleving. We leven inmiddels in een tijd waarin kinderen opvoeden bijzaak lijkt te zijn geworden omdat beide ouders het te druk hebben met hun fulltime baan? Het lijkt erop alsof kinderen vandaag de dag geen strobreed in de weg wordt gelegd? Het ontbreekt ze daardoor vaak aan bijna iedere vorm van respect? Ze komen letterlijk bijna overal mee weg en van duidelijk omkaderde grenzen lijkt geen sprake meer te zijn? Drammen lijkt de norm tegenwoordig, net zolang tot een kind zijn zin krijgt? En misschien nog wel zorgwekkender, zelfs met een kind van acht wordt tegenwoordig een discussie op inhoud gevoerd, hoezo grenzen stellen, hoezo opvoeden? En dan heb ik het over kinderen van Nederlandse ouders. Als ik kijk naar hoe het gesteld is met kinderen van ouders met een migratieachtergrond dan krijg ik acuut medelijden met de leraren op de lagere en middelbare school, want deze kinderen zijn vaak bijna onhandelbaar. Ze missen vaak basale sociale vaardigheden, kennen geen discipline of respect en zijn dan niet te motiveren om ergens moeite voor te doen, juist omdat ze het raamwerk van Nederlandse normen en waarden missen. Dit vertaalt zich direct naar een steeds slechter wordend niveau op basis- en middelbare scholen. We zijn inmiddels op een punt gekomen dat lesprogramma’s ingrijpend worden veranderd omdat anders veel kinderen het beoogde niveau niet halen. Daar komt bij dat, ondanks de riante salarissen, er steeds minder animo is om voor de klas te gaan staan. Dat is logisch als je dag in dag uit geconfronteerd wordt met klassen van pakweg dertig kinderen van wie meer dan de helft geen ambitie of motivatie heeft en dus volledig buiten de boot valt, dat frustreert enorm. Dit heeft uiteraard ook tot gevolg dat het niveau van het onderwijs tanende is, al jaren presteert het Nederlandse onderwijs ver onder de maat. Er zijn inmiddels generaties tieners en jongvolwassenen opgegroeid die nooit geleerd hebben om te incasseren, om ergens moeite voor te moeten doen en gewend zijn om zaken op een presenteerblaadje aangeboden te krijgen. Dat ze hiermee onvoldoende voorbereid zijn op hun functioneren in de maatschappij behoeft eigenlijk geen verdere uitleg en de uitwassen hiervan zien we dan ook direct terug in de samenleving. Hun positie op de arbeidsmarkt verslechtert, ze zijn minder weerbaar, hebben een verminderd arbeidsethos en doorzettingsvermogen, kunnen daardoor vaker geen werk vinden en glijden dan vaker af naar crimineel gedrag. Nu klink ik misschien als een nostalgische oude l*l met een hang naar vroeger, maar dit wordt allemaal gestaafd door onderzoek van de onderwijsinspectie, tien jaar geleden al. Wordt het daarmee niet hoog tijd om ook in de opvoeding en in het onderwijs de ‘ruk naar rechts’ te maken? Ervoor te zorgen dat wij kinderen vanaf jonge leeftijd meer in het gareel krijgen, duidelijker regels en omkadering opstellen in de opvoeding thuis en op scholen? Kortom, dat we de opvoeding op basis van traditionele Nederlandse waarden en normen weer nieuw leven inblazen? Om zo komende generaties, en de toekomst van ons land, veilig te stellen? Ik ben benieuwd naar hoe u als lezer van deze column hierin staat? Als toegift het nummer 'Pa', een klassieker van Doe Maar uit 1983, met daarin een duidelijke boodschap over het verval van normen en waarden. #normenenwaarden #opvoeding #nederland #onderwijs #leraar #ouders #tiener #kind #school

Sander Sassen

133,684 views • 2 years ago

Ik zie iets anders dan sommigen in dit fragment. Ik zie de diplomacratie in actie. Ik zie de verheffing op steroids. Meritocratie die leidt tot morele verhevenheid. Waar in vroeger tijden je je nooit in één generatie kon opwerken van horige tot landsheer (laat staan landsvrouwe) is er de afgelopen halve eeuw een nieuwe, schijnbaar “self-made” klasse met academische bul ontstaan met huizenhoge spatjes, torenhoge pretenties. Velen verachten hun afkomst. Ik moet denken aan de brugklas. Als eerste in mijn familie ging ik naar het vwo. Een kakschool zei iedereen. Ik merkte dat mijn vader het er moeilijk mee had. Een mate van jaloezie, dat speelde mee, maar ik werd ook zo’n onverbiddelijke belerende wijsneus met mijn culturele referenties aan de eettafel, zo’n lul de behanger met mijn gedweep met Goethe en de Grote Drie en al m’n geouwehoer over racisme en homofobie dat ik me met terugwerkende kracht alsnog voor de bakkes zou willen slaan. Inmiddels heb ik ook een serieuze bril en woon ik niet meer in Brabant maar in hartje centrum van de hoofdstad. Het stikt hier van de provinciale social climbers, zoals ik. Velen zijn als bekeerlingen tot een geloof: 1000 keer geloviger en badinerender tegen ongelovigen dan the real thing. Mijn vader ervaart na zijn pensioen een gevoel dat zijn waardigheid en de samenleving die hij liefheeft hem zijn afgepakt. Als hij PVV zou stemmen, zou ik dat begrijpen, maar dat is het niet. Hij moet stemmen wat hij wil. Wel baart me zorgen als hij in algoritmische konijnenholen valt nu hij een tablet heeft gekocht en ’s avonds van filmpje naar filmpje scrollt. Ik ben vaak boos geweest. We hebben tegen elkaar geschreeuwd. “Papa, je hebt Joodse kleinkinderen, godverdomme, pas op, geloof niet alle bagger die je ziet.” We zijn het vaak pertinent oneens, maar ik houd van mijn vader. En ik weet het oprecht ook niet. Ik weet meer niet dan wel. Hoe het tij te keren zodat die val in waardigheid die hij ervaart, die ik ook zie, kan worden bestreden. Eén ding zou ik niet doen: met mijn serieuze bril bij HUMAN, met mijn door eeuwenlange Brabantse genenmix getekende gezicht, mijn vader te kakken zetten. Lang leve de vaders 🫶

Ik zie iets anders dan sommigen in dit fragment. Ik zie de diplomacratie in actie. Ik zie de verheffing op steroids. Meritocratie die leidt tot morele verhevenheid. Waar in vroeger tijden je je nooit in één generatie kon opwerken van horige tot landsheer (laat staan landsvrouwe) is er de afgelopen halve eeuw een nieuwe, schijnbaar “self-made” klasse met academische bul ontstaan met huizenhoge spatjes, torenhoge pretenties. Velen verachten hun afkomst. Ik moet denken aan de brugklas. Als eerste in mijn familie ging ik naar het vwo. Een kakschool zei iedereen. Ik merkte dat mijn vader het er moeilijk mee had. Een mate van jaloezie, dat speelde mee, maar ik werd ook zo’n onverbiddelijke belerende wijsneus met mijn culturele referenties aan de eettafel, zo’n lul de behanger met mijn gedweep met Goethe en de Grote Drie en al m’n geouwehoer over racisme en homofobie dat ik me met terugwerkende kracht alsnog voor de bakkes zou willen slaan. Inmiddels heb ik ook een serieuze bril en woon ik niet meer in Brabant maar in hartje centrum van de hoofdstad. Het stikt hier van de provinciale social climbers, zoals ik. Velen zijn als bekeerlingen tot een geloof: 1000 keer geloviger en badinerender tegen ongelovigen dan the real thing. Mijn vader ervaart na zijn pensioen een gevoel dat zijn waardigheid en de samenleving die hij liefheeft hem zijn afgepakt. Als hij PVV zou stemmen, zou ik dat begrijpen, maar dat is het niet. Hij moet stemmen wat hij wil. Wel baart me zorgen als hij in algoritmische konijnenholen valt nu hij een tablet heeft gekocht en ’s avonds van filmpje naar filmpje scrollt. Ik ben vaak boos geweest. We hebben tegen elkaar geschreeuwd. “Papa, je hebt Joodse kleinkinderen, godverdomme, pas op, geloof niet alle bagger die je ziet.” We zijn het vaak pertinent oneens, maar ik houd van mijn vader. En ik weet het oprecht ook niet. Ik weet meer niet dan wel. Hoe het tij te keren zodat die val in waardigheid die hij ervaart, die ik ook zie, kan worden bestreden. Eén ding zou ik niet doen: met mijn serieuze bril bij HUMAN, met mijn door eeuwenlange Brabantse genenmix getekende gezicht, mijn vader te kakken zetten. Lang leve de vaders 🫶

Remco Yizhak Cooremans

43,355 views • 3 months ago

Op welke partijen kunnen huiseigenaren en starters nog rekenen? In ieder geval niet op VVD, CDA, D66 en PvdA. Zij stemden tégen mijn voorstel om de Wet Hillen te behouden — de regeling die ervoor zorgde dat je géén belasting hoefde te betalen over je eigen woning als je je hypotheek had afgelost. Die bescherming is nu weg. Absurd! Dezelfde partijen, samen met de ChristenUnie, zijn ook verantwoordelijk voor het versneld afbouwen van de hypotheekrenteaftrek, met steeds hogere lasten voor wie werkt en spaart als gevolg. FVD kiest wél de kant van woningbezitters en starters! ✅ Terugkeer van de Wet Hillen ✅ Behoud van de hypotheekrenteaftrek ✅ Radicale belastingverlichting voor werkende Nederlanders Stop de aanval op jouw bezit - stem FVD op 29 oktober.

Op welke partijen kunnen huiseigenaren en starters nog rekenen? In ieder geval niet op VVD, CDA, D66 en PvdA. Zij stemden tégen mijn voorstel om de Wet Hillen te behouden — de regeling die ervoor zorgde dat je géén belasting hoefde te betalen over je eigen woning als je je hypotheek had afgelost. Die bescherming is nu weg. Absurd! Dezelfde partijen, samen met de ChristenUnie, zijn ook verantwoordelijk voor het versneld afbouwen van de hypotheekrenteaftrek, met steeds hogere lasten voor wie werkt en spaart als gevolg. FVD kiest wél de kant van woningbezitters en starters! ✅ Terugkeer van de Wet Hillen ✅ Behoud van de hypotheekrenteaftrek ✅ Radicale belastingverlichting voor werkende Nederlanders Stop de aanval op jouw bezit - stem FVD op 29 oktober.

Thierry Baudet

37,706 views • 11 months ago

Vanavond om 20:00 uur: Soul Session met Diedert de Wagt! De eindstrijd voor Amerika is nu gaande. In deze aflevering van Soul Session gaat psycholoog Huibrecht Boluijt in gesprek met historicus en auteur Diedert de Wagt. Diedert schreef een lijvig boek naar aanleiding van zijn vijftien jaar durende onderzoek naar de waarheid en de verklaringen voor hoe de moderne geopolitieke geschiedenis zich heeft ontvouwd. Daarbij ontdekte hij een parallelle wereld van krachten, machten en strategieën die de geschiedenisboeken, en hun lezers, nooit hebben bereikt. Zo ontwaarde hij een draaiboek dat zich tot op de dag van vandaag afspeelt. Regime changes met miljoenen doden tot gevolg: volgens hem is het de destructieve uitwerking van een op macht belust Westen dat al decennialang gruweldaden weet te verkopen onder de vlag van vrede en voorspoed, waarbij media en politici de camouflage leverden. Het goede van deze tijd is volgens Diedert echter ook dat al het kwaad aan het licht komt. Daardoor lijkt het soms groter dan voorheen, maar juist daarom zijn we volgens hem dichter bij een oplossing dan ooit. De explosie van geweld ontstaat omdat de macht wankelt en reageert als een kat in het nauw. Het wordt een mooi gesprek waarin hij krachttermen niet schuwt en het kwaad ongezouten veroordeelt. Over de westerse machtswellust neemt hij geen blad voor de mond. Maar ook over zijn persoonlijke leven spreekt hij open. Hij deelt wijze woorden over hoe je staande blijft in een wereld die in brand staat. Het besef dat de wereld door hogere machten en krachten niet naar vrede maar naar ellende wordt geleid, en dat de leugen wordt verpakt in hoogdravende schijnmoraal, kan hem diep raken. Zo gaat dit gesprek niet alleen over geopolitiek, maar juist ook over gevoelige zaken die hij niet eerder openlijk deelde. Naast de academicus ziet men ook het gevoelige kind, de bewogen vader en de man die openstaat voor zijn spirituele pad, waarop zijn missie zich verder ontvouwt. Mis het niet: #huibrechtboluijt #soulsession #diedertdewagt #amerika #bijgebrekaanbeter

blckbx

19,276 views • 5 months ago

Het Westen is zó failliet. Onze rechtsstatelijke en democratische ziel is verkocht aan totalitaire oerbarbaren door pro-fascistisch links. Luister. Huiver. “Ik wil mij rechtstreeks richten tot de mensen in Europa. In de afgelopen twee weken heb ik twee persconferenties gegeven: één in Stockholm en één in Berlijn. Samen brachten die meer dan 150 journalisten op de been. We spraken meer dan twee uur met elkaar. In die twee uur stelde geen enkele van die 150 journalisten mij een vraag over de 40.000 Iraniërs die op 8 en 9 januari op straat zijn afgeslacht. Geen enkele van die 150 journalisten vroeg naar de 19 politieke gevangenen die in de afgelopen twee weken zijn geëxecuteerd. Toen ik ze vertelde dat er op dit moment 20 politieke gevangenen ter dood veroordeeld zijn, stelde geen enkele van die 150 journalisten daar een vraag over. Toen ik naast een moeder stond wier zoon was vermoord en een vader wiens zoon was vermoord op 8 en 9 januari, en ze vroeg deze verhalen aan te horen, stelde geen enkele van de 150 Europese journalisten een vraag. Hier, in het hart van een continent dat beweert te staan voor mensenrechten, rechtvaardigheid en waardigheid, hebben de journalisten hun professionele verantwoordelijkheid en zelfs hun morele objectiviteit volledig opgegeven. Het is mij duidelijk dat mijn 40.000 dappere, onschuldige landgenoten die zijn afgeslacht in de strijd voor vrijheid, voor deze journalisten van weinig belang zijn. Zij lijken meer geïnteresseerd in het bekritiseren van Amerika en in het stellen van vragen waarom de Verenigde Staten en Israël de dictator hebben gedood die ons volk al 47 jaar afslacht, dan in het bekritiseren van het regime dat verantwoordelijk is voor het bloedvergieten. Zij lijken meer geïnteresseerd in vragen over het verleden en de geschiedenis van Iran dan over wat er vandaag in Iran gebeurt, of over de democratische toekomst waar Iraniërs naar streven. Een parlementslid vertelde mij zelfs dat men niet dacht dat Iraniërs klaar waren voor democratie. Tegen dat parlementslid en tegen de journalisten zeg ik dit: Iraniërs zijn niet alleen klaar voor democratie, 40.000 mensen hebben er zojuist hun leven voor gegeven, en ik zal niet toestaan dat dat tevergeefs is geweest. Weet dus dit: of Europa ons nu steunt of niet, of uw journalisten hun werk doen of niet, of uw politici de moed tonen om te handelen of niet, ik zal blijven vechten voor mijn volk en mijn land. Zélfs als wij dit alleen moeten doen, zullen wij blijven vechten totdat Iran vrij is” - Reza Pahlavi

Het Westen is zó failliet. Onze rechtsstatelijke en democratische ziel is verkocht aan totalitaire oerbarbaren door pro-fascistisch links. Luister. Huiver. “Ik wil mij rechtstreeks richten tot de mensen in Europa. In de afgelopen twee weken heb ik twee persconferenties gegeven: één in Stockholm en één in Berlijn. Samen brachten die meer dan 150 journalisten op de been. We spraken meer dan twee uur met elkaar. In die twee uur stelde geen enkele van die 150 journalisten mij een vraag over de 40.000 Iraniërs die op 8 en 9 januari op straat zijn afgeslacht. Geen enkele van die 150 journalisten vroeg naar de 19 politieke gevangenen die in de afgelopen twee weken zijn geëxecuteerd. Toen ik ze vertelde dat er op dit moment 20 politieke gevangenen ter dood veroordeeld zijn, stelde geen enkele van die 150 journalisten daar een vraag over. Toen ik naast een moeder stond wier zoon was vermoord en een vader wiens zoon was vermoord op 8 en 9 januari, en ze vroeg deze verhalen aan te horen, stelde geen enkele van de 150 Europese journalisten een vraag. Hier, in het hart van een continent dat beweert te staan voor mensenrechten, rechtvaardigheid en waardigheid, hebben de journalisten hun professionele verantwoordelijkheid en zelfs hun morele objectiviteit volledig opgegeven. Het is mij duidelijk dat mijn 40.000 dappere, onschuldige landgenoten die zijn afgeslacht in de strijd voor vrijheid, voor deze journalisten van weinig belang zijn. Zij lijken meer geïnteresseerd in het bekritiseren van Amerika en in het stellen van vragen waarom de Verenigde Staten en Israël de dictator hebben gedood die ons volk al 47 jaar afslacht, dan in het bekritiseren van het regime dat verantwoordelijk is voor het bloedvergieten. Zij lijken meer geïnteresseerd in vragen over het verleden en de geschiedenis van Iran dan over wat er vandaag in Iran gebeurt, of over de democratische toekomst waar Iraniërs naar streven. Een parlementslid vertelde mij zelfs dat men niet dacht dat Iraniërs klaar waren voor democratie. Tegen dat parlementslid en tegen de journalisten zeg ik dit: Iraniërs zijn niet alleen klaar voor democratie, 40.000 mensen hebben er zojuist hun leven voor gegeven, en ik zal niet toestaan dat dat tevergeefs is geweest. Weet dus dit: of Europa ons nu steunt of niet, of uw journalisten hun werk doen of niet, of uw politici de moed tonen om te handelen of niet, ik zal blijven vechten voor mijn volk en mijn land. Zélfs als wij dit alleen moeten doen, zullen wij blijven vechten totdat Iran vrij is” - Reza Pahlavi

Een ex-woke docent

40,742 views • 4 months ago

Op Radio 1 over de Europese terugkeerwet die vandaag is goedgekeurd. 👉 Mensen uit oorlogsgebied of die vervolgd dreigen te worden, moeten bescherming krijgen. Maar een kordaat en menselijk #asielbeleid werkt alleen als wie niet in aanmerking komt om te blijven ook effectief terugkeert. Vandaag gebeurt dat veel te weinig. 80% van de mensen zonder recht op asiel in Europa verdwijnt in de illegaliteit. Daar zijn ze bijzonder kwetsbaar voor uitbuiting, criminaliteit en verslaving. Slechts 2 op de 10 keert effectief terug. Voor mij is terugkeer het sluitstuk van een kordaat en humaan #migratiebeleid. Wie dat niet steunt, steunt in feite illegaliteit, uitbuiting of open grenzen. Dan wordt het asielbeleid chaotisch en onmenselijk, en smelt het draagvlak als sneeuw voor de zon. Het Europees Parlement heeft vandaag een strenger #terugkeerbeleid goedgekeurd. Ik heb mij daarbij onthouden, omdat ik het als christendemocraat belangrijk vind dat we voor dit soort dossiers samen met de centrumpartijen tot oplossingen komen, en het debat niet overlaten aan de extremen. Zo wil ik socialisten en liberalen de kans geven hun verantwoordelijkheid op te nemen in de komende onderhandelingen en zich te scharen achter een akkoord tussen het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad. De bal ligt nu bij socialisten en liberalen. Het is onbegrijpelijk dat ze federaal forse taal gebruiken over migratie en terugkeer, maar op Europees niveau hun verantwoordelijkheid ontlopen.

Op Radio 1 over de Europese terugkeerwet die vandaag is goedgekeurd. 👉 Mensen uit oorlogsgebied of die vervolgd dreigen te worden, moeten bescherming krijgen. Maar een kordaat en menselijk #asielbeleid werkt alleen als wie niet in aanmerking komt om te blijven ook effectief terugkeert. Vandaag gebeurt dat veel te weinig. 80% van de mensen zonder recht op asiel in Europa verdwijnt in de illegaliteit. Daar zijn ze bijzonder kwetsbaar voor uitbuiting, criminaliteit en verslaving. Slechts 2 op de 10 keert effectief terug. Voor mij is terugkeer het sluitstuk van een kordaat en humaan #migratiebeleid. Wie dat niet steunt, steunt in feite illegaliteit, uitbuiting of open grenzen. Dan wordt het asielbeleid chaotisch en onmenselijk, en smelt het draagvlak als sneeuw voor de zon. Het Europees Parlement heeft vandaag een strenger #terugkeerbeleid goedgekeurd. Ik heb mij daarbij onthouden, omdat ik het als christendemocraat belangrijk vind dat we voor dit soort dossiers samen met de centrumpartijen tot oplossingen komen, en het debat niet overlaten aan de extremen. Zo wil ik socialisten en liberalen de kans geven hun verantwoordelijkheid op te nemen in de komende onderhandelingen en zich te scharen achter een akkoord tussen het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad. De bal ligt nu bij socialisten en liberalen. Het is onbegrijpelijk dat ze federaal forse taal gebruiken over migratie en terugkeer, maar op Europees niveau hun verantwoordelijkheid ontlopen.

Wouter Beke

10,154 views • 5 months ago

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s*, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. *Link naar het rapport in onderstaande tweet

Vorige week nog deed een hoogleraar aan de VU tijdens een symposium over Israël aan keiharde verkrachtingsapologetiek: de ronduit satanische orgie van gruwelen op 7 oktober was voor hem kennelijk ‘business as usual’. Dezelfde morele aftakeling zagen we terug in bizarre palliewappiepropaganda over honden en ratten die op Gazanen zouden worden losgelaten. Dit is het niveau van middeleeuwse bloedsprookjes, omgekat tot hip mensenrechtenactivisme. Dit is doelbewuste laster vanuit een antisemitische gevestigde orde die zichzelf schaamteloos verheven acht boven iedere vorm van waarheidsvinding en gezond verstand. Vandaag nemen we kennis van de volle omvang van het seksuele geweld door Hamas en Gazanen op en na 7 oktober. Iedereen die niet wegkeek wist meteen wat er gebeurd was. Nu ligt er een onafhankelijk rapport van bijna 300 pagina’s, gebaseerd op honderden getuigenissen en duizenden beelden. De conclusies zijn volstrekt helder: het seksuele geweld gepleegd door de demonische beesten uit Gaza was systematisch, georganiseerd en een integraal onderdeel van de massaslachting. Het ging om verkrachting, groepsverkrachting, seksuele martelingen, opzettelijke verminking van genitaliën, executies tijdens en na seksueel geweld, gedwongen naaktheid, ontering van lichamen en seksueel geweld tijdens gijzeling in Gaza. Het rapport beschrijft hoe vrouwen en meisjes halfnaakt en bebloed werden teruggevonden met vastgebonden handen. Er zijn getuigenissen over lichamen met schotwonden in gezicht en genitaliën, over verbrande en ernstig verminkte lichamen, over vrouwen die tijdens de aanval publiekelijk werden tentoongesteld en vernederd. Ook mannen en jongens werden slachtoffer van seksueel geweld. Gijzelaars verklaarden dat het seksueel geweld doorging in Gaza. Het tunnelgebroed filmde de eigen misdaden. Het verspreidde de beelden via Telegram, telefoons van slachtoffers en social media om zo maximale psychologische terreur te veroorzaken. Families zagen de laatste momenten van hun geliefden online verschijnen. Het geweld was niet alleen fysiek. Het werd bewust ingezet als spektakel en voor collectieve intimidatie. Het rapport benoemt tevens expliciet een patroon van kinocide: geweld dat bewust wordt ingezet om families als sociale en emotionele eenheid kapot te maken. Seksueel geweld vond plaats terwijl familieleden gedwongen moesten toekijken of zelfs onder dwang betrokken werden. Het doel was de vernietiging van menselijke banden, vertrouwen en iedere vorm van waardigheid. Ondanks dat ieder beschaafd mens begreep wat er gaande was, waren er academici, activisten en zelfverklaarde feministen die vanaf het allereerste moment probeerden de gruwelijkheden te verdoezelen. Alles werd in het werk gesteld om het daderschap van de antisemitische monsters te verkopen als gelegitimeerd geweld. Deze medeplichtigen zijn inmiddels al jaren bezig met het opwerpen van semantische en juridische rookgordijnen en het relativeren van de absolute oerhaat. Eerst framede men de seksuele terreur als zionistische propaganda. Daarna hield men stug vol dat de misdaden “onvoldoende bewezen” waren of plaatsvonden in een “context van verzet”. De morele keuze om slachtoffers serieus te nemen verdween zodra die slachtoffers Joods waren. 7 oktober en het duistere tijdperk dat erop volgde legden het complete morele failliet bloot van een westers milieu dat seksueel geweld onderhandelbaar maakte zodra het politiek onhandig werd om ook maar enige medemenselijkheid te tonen. Laten we hopen dat er alsnog consequenties volgen en dat iedereen krijgt wat hij of zij verdient, zónder uitzondering. Link naar het rapport in onderstaande tweet

Een ex-woke docent

41,289 views • 3 months ago