Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

🗣️ «𝚶𝛊 𝛑𝛆𝛉𝛂𝛍έ𝛎𝛐𝛊 𝛅𝛆𝛎 𝛏𝛂𝛎𝛂𝛇𝛐ύ𝛎. 𝚱𝛂𝛕ά𝛌𝛂𝛃𝛆 𝛂𝛒𝛄ά 𝛕𝛐 𝛌ά𝛉𝛐ς 𝛕𝛐𝛖» Η Μαίρη Λίντα και ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Μανώλης Χιώτης υπήρξαν ίσως το δημοφιλέστερο μουσικό ντουέτο και ζευγάρι της δεκαετίας του '60. Έζησαν μαζί δέκα χρόνια γεμάτα όμορφες στιγμές ως παντρεμένοι, όμως ο γάμος τους οδηγήθηκε σε ένα άδοξο...

iefimerida's profile picture

iefimerida

178,510 subscribers

10,105 просмотров • 25 дней назад •via X (Twitter)

LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

Καλό ταξίδι στην αξεπέραστη Μαίρη Λίντα, που έφυγε σήμερα από τη ζωή. Μια σπουδαία ερμηνεύτρια, με ξεχωριστό ταμπεραμέντο και μια φωνή που σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι. Μαζί με τον πρώτο της σύζυγο, τον θρυλικό Μανώλη Χιώτη, χάρισαν τη μουσική και τη φωνή τους σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ντύνοντας μερικές από τις πιο αγαπημένες στιγμές της μεγάλης οθόνης. Ανάμεσά τους οι ταινίες «Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η Βίλλα των Οργίων». Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της. Αντίο, Μαίρη Λίντα. ❤️ «Η ζωή έχει λουλούδια και αγκάθια. Δεν υπάρχει κάτι που δεν έκανα, δε μου έλειψε τίποτα και τα έχω χαρεί όλα.» — Μαίρη Λίντα (1935–2026)
1:08

Καλό ταξίδι στην αξεπέραστη Μαίρη Λίντα, που έφυγε σήμερα από τη ζωή. Μια σπουδαία ερμηνεύτρια, με ξεχωριστό ταμπεραμέντο και μια φωνή που σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι. Μαζί με τον πρώτο της σύζυγο, τον θρυλικό Μανώλη Χιώτη, χάρισαν τη μουσική και τη φωνή τους σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ντύνοντας μερικές από τις πιο αγαπημένες στιγμές της μεγάλης οθόνης. Ανάμεσά τους οι ταινίες «Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η Βίλλα των Οργίων». Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της. Αντίο, Μαίρη Λίντα. ❤️ «Η ζωή έχει λουλούδια και αγκάθια. Δεν υπάρχει κάτι που δεν έκανα, δε μου έλειψε τίποτα και τα έχω χαρεί όλα.» — Μαίρη Λίντα (1935–2026)

Finos Film

21,614 просмотров • 26 дней назад

Ο Αλέξης #Τσίπρας μαζί με τη σύντροφό του δεν χρειάζονται σκηνικά εξουσίας. Τους συναντάς σε μια ταβέρνα, σε ένα σινεμά, σε ένα θέατρο, κανονικοί άνθρωποι, μακριά από τις κάμερες, κοντά στην αλήθεια. Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ό,τι πιο έντιμο πέρασε από την πολιτική ζωή του τόπου μετά τη Μεταπολίτευση. Η παρουσία του απέδειξε ότι η πολιτική μπορεί να σταθεί με καθαρότητα και αξιοπρέπεια απέναντι σε συμφέροντα και πιέσεις.
1:21

Ο Αλέξης #Τσίπρας μαζί με τη σύντροφό του δεν χρειάζονται σκηνικά εξουσίας. Τους συναντάς σε μια ταβέρνα, σε ένα σινεμά, σε ένα θέατρο, κανονικοί άνθρωποι, μακριά από τις κάμερες, κοντά στην αλήθεια. Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ό,τι πιο έντιμο πέρασε από την πολιτική ζωή του τόπου μετά τη Μεταπολίτευση. Η παρουσία του απέδειξε ότι η πολιτική μπορεί να σταθεί με καθαρότητα και αξιοπρέπεια απέναντι σε συμφέροντα και πιέσεις.

Ταξιδιώτης 🕊️

12,821 просмотров • 9 месяцев назад

Ακόμα και σε αυτόν τον μουσικό διαγωνισμό (στον οποίο η Ελλάδα έλαμψε με το ήθος και την ποιότητα της Κλαυδίας) ο Γιώργος Καπουτζίδης φάνηκε πολύ κατώτερος των περιστάσεων! Τι και αν απευθύνονταν σε Έλληνες τηλεθεατές (μέσω της «κυβερνητικής ΕΡΤ» που την πληρώνουμε ΟΛΟΙ), τι και αν η #Αστερομάτα είναι ένα τραγούδι που πραγματεύεται την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ο διορισμένος παρουσιαστής δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για αυτό το γεγονός, την ώρα που ήταν λαλίστατος για όλες τις άλλες λεπτομέρειες της Ελληνικής αποστολής. Τόσο λοιπόν πριν, όσο και αμέσως μετά το τέλος του Ελληνικού τραγουδιού θυμήθηκε να πει για τους χορογράφους, για τους φωτιστές για τους στυλίστες και για τους στιχουργούς και δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην Ποντιακή Γενοκτονία! Πραγματικά εξοργιστική η στάση του! #βελόπουλος #Βελοπουλος #Ελλάδα #ελληνικη_λυση #μητσοτακης #Κλαυδία #Κλαυδια #Eurovision2025 #eurovisiongr #Klavdia #Klavdia_Asteromata #Αστερομάτα #καπουτζιδης #νεμο
1:25

Ακόμα και σε αυτόν τον μουσικό διαγωνισμό (στον οποίο η Ελλάδα έλαμψε με το ήθος και την ποιότητα της Κλαυδίας) ο Γιώργος Καπουτζίδης φάνηκε πολύ κατώτερος των περιστάσεων! Τι και αν απευθύνονταν σε Έλληνες τηλεθεατές (μέσω της «κυβερνητικής ΕΡΤ» που την πληρώνουμε ΟΛΟΙ), τι και αν η #Αστερομάτα είναι ένα τραγούδι που πραγματεύεται την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ο διορισμένος παρουσιαστής δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για αυτό το γεγονός, την ώρα που ήταν λαλίστατος για όλες τις άλλες λεπτομέρειες της Ελληνικής αποστολής. Τόσο λοιπόν πριν, όσο και αμέσως μετά το τέλος του Ελληνικού τραγουδιού θυμήθηκε να πει για τους χορογράφους, για τους φωτιστές για τους στυλίστες και για τους στιχουργούς και δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην Ποντιακή Γενοκτονία! Πραγματικά εξοργιστική η στάση του! #βελόπουλος #Βελοπουλος #Ελλάδα #ελληνικη_λυση #μητσοτακης #Κλαυδία #Κλαυδια #Eurovision2025 #eurovisiongr #Klavdia #Klavdia_Asteromata #Αστερομάτα #καπουτζιδης #νεμο

Κυριάκος Βελόπουλος

21,237 просмотров • 1 год назад

Πριν από 45 χρόνια, σαν σήμερα, 13.000 μέλη της συνδικαλιστικής οργάνωσης ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (PATCO) προχώρησαν σε παράνομη απεργία. Ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν έδωσε ένα ξεκάθαρο τελεσίγραφο: «Αν δεν επιστρέψουν στην εργασία τους μέσα σε 48 ώρες, θα έχουν χάσει τη θέση τους και θα απολυθούν.» Δύο ημέρες αργότερα, στις 5 Αυγούστου, έκανε πράξη τα λόγια του. Περισσότεροι από 11.000 ελεγκτές που δεν επέστρεψαν στην εργασία τους απολύθηκαν. Ως πρώην συνδικαλιστής, ο Ρίγκαν πίστευε βαθιά στα δικαιώματα των εργαζομένων. Πίστευε όμως εξίσου στον σεβασμό του νόμου και στην εμπιστοσύνη του κοινού προς τους θεσμούς. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές προεδρικής ηγεσίας στην αμερικανική ιστορία. ♥️
0:53

Πριν από 45 χρόνια, σαν σήμερα, 13.000 μέλη της συνδικαλιστικής οργάνωσης ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (PATCO) προχώρησαν σε παράνομη απεργία. Ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν έδωσε ένα ξεκάθαρο τελεσίγραφο: «Αν δεν επιστρέψουν στην εργασία τους μέσα σε 48 ώρες, θα έχουν χάσει τη θέση τους και θα απολυθούν.» Δύο ημέρες αργότερα, στις 5 Αυγούστου, έκανε πράξη τα λόγια του. Περισσότεροι από 11.000 ελεγκτές που δεν επέστρεψαν στην εργασία τους απολύθηκαν. Ως πρώην συνδικαλιστής, ο Ρίγκαν πίστευε βαθιά στα δικαιώματα των εργαζομένων. Πίστευε όμως εξίσου στον σεβασμό του νόμου και στην εμπιστοσύνη του κοινού προς τους θεσμούς. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές προεδρικής ηγεσίας στην αμερικανική ιστορία. ♥️

Mr President

14,433 просмотров • 12 дней назад

«𝝟𝝸 ό𝝿𝞈ς έ𝝵𝝶𝞂𝝴, έ𝞃𝞂𝝸 έ𝞅𝞄𝝲𝝴· ό𝞀𝝷𝝸𝝾ς 𝝹𝝰𝝸 𝝺𝝴𝝱έ𝝼𝞃𝝶ς...» 🕊️ Πένθος έχει σκεπάσει τη Σχοινούσα για τον θάνατο του 92χρονου Γιώργου Κωβαίου, του παππού που είχε γίνει viral για τους χορούς του με την αγαπημένη του εγγονή στα πανηγύρια του νησιού. Ο κ. Κωβαίος, μία από τις αγαπητές και χαρακτηριστικές μορφές του νησιού, τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο της Σύρου, μετά από πρόβλημα υγείας που προέκυψε στα τέλη Αυγούστου. 🗣️👏 «Ήταν για όλους μας παράδειγμα ζωντάνιας, λεβεντιάς και αγάπης για τη ζωή. Ένας άνθρωπος που, με το χαμόγελο και τη στάση του, μας έδειχνε πως η ηλικία δεν είναι εμπόδιο να χαίρεσαι, να αγαπάς και να στέκεσαι όρθιος. Η απουσία του θα είναι βαριά για το νησί μας, αλλά η μνήμη του θα μένει για πάντα ζωντανή σε κάθε γιορτή, σε κάθε χορό, σε κάθε χαμόγελο που θα θυμίζει το πνεύμα του», έγραψε ο Σύλλογος Σχοινουσιωτών σε ανακοίνωσή του. 📹 @panigirizo #iefimerida #sxoinousa #panigiri #γιώργοςκωβαίος
0:29

«𝝟𝝸 ό𝝿𝞈ς έ𝝵𝝶𝞂𝝴, έ𝞃𝞂𝝸 έ𝞅𝞄𝝲𝝴· ό𝞀𝝷𝝸𝝾ς 𝝹𝝰𝝸 𝝺𝝴𝝱έ𝝼𝞃𝝶ς...» 🕊️ Πένθος έχει σκεπάσει τη Σχοινούσα για τον θάνατο του 92χρονου Γιώργου Κωβαίου, του παππού που είχε γίνει viral για τους χορούς του με την αγαπημένη του εγγονή στα πανηγύρια του νησιού. Ο κ. Κωβαίος, μία από τις αγαπητές και χαρακτηριστικές μορφές του νησιού, τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο της Σύρου, μετά από πρόβλημα υγείας που προέκυψε στα τέλη Αυγούστου. 🗣️👏 «Ήταν για όλους μας παράδειγμα ζωντάνιας, λεβεντιάς και αγάπης για τη ζωή. Ένας άνθρωπος που, με το χαμόγελο και τη στάση του, μας έδειχνε πως η ηλικία δεν είναι εμπόδιο να χαίρεσαι, να αγαπάς και να στέκεσαι όρθιος. Η απουσία του θα είναι βαριά για το νησί μας, αλλά η μνήμη του θα μένει για πάντα ζωντανή σε κάθε γιορτή, σε κάθε χορό, σε κάθε χαμόγελο που θα θυμίζει το πνεύμα του», έγραψε ο Σύλλογος Σχοινουσιωτών σε ανακοίνωσή του. 📹 @panigirizo #iefimerida #sxoinousa #panigiri #γιώργοςκωβαίος

iefimerida

37,193 просмотров • 11 месяцев назад

Σήμερα η ΑΕ ο Πρέσβης του Israel in Greece 🇮🇱🇬🇷 🇮🇱 Noam Katz με κάλεσε στην εορτή για τα 78 χρόνια από την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ. Παρευρέθηκα με μεγάλη χαρά, καθώς ειλικρινά πιστεύω ότι το Ισραήλ είναι ένα αληθινό θαύμα της Ανθρωπότητας. Σε μία έκταση όσο η Πελοπόννησος κατάφεραν να φτιάξουν ένα Κράτος με ΑΕΠ όσο δύο Ελλάδες. Ένα Κράτος που ξεχωρίζει παγκοσμίως ως κορυφαίο στην υψηλή τεχνολογία, στην πληροφορική, στην Γεωργία, στις Επιστήμες κλπ. Ένα Κράτος που στηρίζει τους φίλους του και τιμωρεί τους εχθρούς του. Ταυτόχρονα έχει την πιο ώριμη και πλήρη Δημοκρατία της Μέσης Ανατολής, με πολυκομματικές Κυβερνήσεις και πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών του. Θα βρείτε πολλούς Αραβικής Καταγωγής Μουσουλμάνους Ισραηλινούς πολίτες που προκόβουν εκεί, αλλά ούτε έναν Εβραίο που να μπορεί έστω να πάω μια βόλτα στη Γάζα. Σήμερα το Ισραήλ είναι από τους πιο στενούς φίλους της Ελλάδος και η Στρατηγική μας συνεργασία είναι ένα τεράστιο στήριγμα για μας. Ειδική αναφορά θέλω να κάνω στην εξαιρετική παρουσία τα τελευταία 4 χρόνια από τον Πρέσβη τους, ο οποίος το καλοκαίρι φεύγει έχοντας ολοκληρώσει την θητεία του. Συνέβαλε καθοριστικά στην περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών μας σχέσεων σε δύσκολες στιγμές. Αληθινός μας φίλος Χρόνια Πολλά Israel ישראל
1:30

Σήμερα η ΑΕ ο Πρέσβης του Israel in Greece 🇮🇱🇬🇷 🇮🇱 Noam Katz με κάλεσε στην εορτή για τα 78 χρόνια από την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ. Παρευρέθηκα με μεγάλη χαρά, καθώς ειλικρινά πιστεύω ότι το Ισραήλ είναι ένα αληθινό θαύμα της Ανθρωπότητας. Σε μία έκταση όσο η Πελοπόννησος κατάφεραν να φτιάξουν ένα Κράτος με ΑΕΠ όσο δύο Ελλάδες. Ένα Κράτος που ξεχωρίζει παγκοσμίως ως κορυφαίο στην υψηλή τεχνολογία, στην πληροφορική, στην Γεωργία, στις Επιστήμες κλπ. Ένα Κράτος που στηρίζει τους φίλους του και τιμωρεί τους εχθρούς του. Ταυτόχρονα έχει την πιο ώριμη και πλήρη Δημοκρατία της Μέσης Ανατολής, με πολυκομματικές Κυβερνήσεις και πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών του. Θα βρείτε πολλούς Αραβικής Καταγωγής Μουσουλμάνους Ισραηλινούς πολίτες που προκόβουν εκεί, αλλά ούτε έναν Εβραίο που να μπορεί έστω να πάω μια βόλτα στη Γάζα. Σήμερα το Ισραήλ είναι από τους πιο στενούς φίλους της Ελλάδος και η Στρατηγική μας συνεργασία είναι ένα τεράστιο στήριγμα για μας. Ειδική αναφορά θέλω να κάνω στην εξαιρετική παρουσία τα τελευταία 4 χρόνια από τον Πρέσβη τους, ο οποίος το καλοκαίρι φεύγει έχοντας ολοκληρώσει την θητεία του. Συνέβαλε καθοριστικά στην περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών μας σχέσεων σε δύσκολες στιγμές. Αληθινός μας φίλος Χρόνια Πολλά Israel ישראל

Άδωνις Γεωργιάδης

86,882 просмотров • 3 месяцев назад

Όλα ξεκινούν με τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. Η αυτοκρατορία του διαμελίστηκε ανάμεσα στους στρατηγούς του, γνωστούς ως "Διάδοχοι". Οι πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ τους οδήγησαν στη δημιουργία των ελληνιστικών βασιλείων. Στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο δυναστείες κυριάρχησαν: οι Πτολεμαίοι στην Αίγυπτο και οι Σελευκίδες, με επίκεντρο τη Συρία. Η Ιουδαία πέρασε αρχικά υπό τον έλεγχο των Πτολεμαίων μετά τη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. Ωστόσο, το 200 π.Χ., μετά τη μάχη στις Πάνιες, οι Σελευκίδες υπό τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα κατάφεραν να ενσωματώσουν την Ιουδαία στην επικράτειά τους. Η κυριαρχία των Πτολεμαίων χαρακτηριζόταν από σχετική ανεκτικότητα προς τους Ιουδαίους, επιτρέποντας την άσκηση της θρησκείας και των παραδόσεών τους. Αντιθέτως, οι Σελευκίδες, ιδίως ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, προώθησαν τον Ελληνισμό και την ενοποίηση των πολιτισμών, προκαλώντας σοβαρές αντιδράσεις από τους Ιουδαίους. Οι Σελευκίδες και οι Πτολεμαίοι ήταν δύο από τις ισχυρότερες ελληνιστικές δυναστείες που διαδέχθηκαν τον Αλέξανδρο. 🔸Οι Σελευκίδες: Ιδρύθηκαν από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα και κυβέρνησαν μια εκτεταμένη περιοχή που περιλάμβανε τη Μεσοποταμία, τη Συρία, και μέρη της Ανατολίας και της Κεντρικής Ασίας. Επιδίωξαν να εδραιώσουν τον ελληνικό πολιτισμό σε όλη την επικράτειά τους. Δημιουργήθηκαν παντού γυμνάσια, βιβλιοθήκες και ναοί ώστε να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Λανθασμένα έχει επικρατήσει πως οι Σελευκίδες προσπάθησαν να εξελληνίσουν τους Ιουδαίους εξ' αρχής κάτι που δεν ισχύει. Πώς τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο; Απο τις πηγές μας φυσικά και την βασικότερη όλων η οποία είναι τα δικά τους βιβλία των ιστορικών τους απο τα οποία και σήμερα αντλώ αρκετές πληροφορίες. 🔸Οι Πτολεμαίοι: Κυβέρνησαν την Αίγυπτο και συνδύασαν ελληνικά και αιγυπτιακά στοιχεία στη διοίκηση τους. Αν και η προσέγγισή τους προς τους τοπικούς πληθυσμούς ήταν πιο ανεκτική, δεν απέφευγαν τις συγκρούσεις για την επέκταση και τη διατήρηση της εξουσίας τους. Οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο βασιλείων επηρέασαν την Ιουδαία, που βρέθηκε ανάμεσα σε αυτές τις ανταγωνιστικές δυνάμεις. Ας αναλύσουμε τα γεγονότα. - Η Πολιτική του Αντιόχου Δ΄ Επιφανή και οι Ιουδαίοι - Ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, ο οποίος βασίλεψε από το 175 έως το 164 π.Χ., επιδίωξε να ενοποιήσει την αυτοκρατορία του μέσω της προώθησης του Ελληνισμού όπως προείπα. Η πολιτική αυτή περιλάμβανε την προώθηση της ελληνικής γλώσσας, των επιστημών, της εκγύμνασης, της θρησκείας και τρόπου ζωής, με σκοπό την ενοποίηση των διαφορετικών λαών υπό κοινό πολιτιστικό και πολιτικό πλαίσιο. Οι πρακτικές του Αντιόχου προκάλεσαν έντονη αντίδραση από τους Ιουδαίους. Όλα αυτά δεν ήταν υποχρεωτικά για τους Ιουδαίους αλλά σχεδόν όλοι οι Εβραίοι είχαν ακολουθήσει τον ελληνικό τρόπο ζωής. Αυτό ήταν κάτι που ενοχλούσε τους Ιουδαίους με αποτέλεσμα να υπάρξουν εντάσεις. Για την καταστολή των αντιδράσεων τότε, ο Αντίοχος αποφάσισε να προχωρήσει στην άμεση αντιμετώπιση ώστε να μην υπάρξει κύμα επανάστασης. Ο βασιλιάς λοιπόν προχώρησε στην απαγόρευση της τήρησης του Ιουδαϊσμού και στη βεβήλωση του Ναού της Ιερουσαλήμ, τοποθετώντας βωμό αφιερωμένο στον Δία. Αυτά τα μέτρα είχαν ως στόχο να καταπνίξουν την αντίσταση και να ενσωματώσουν την Ιουδαία στη Σελευκιδική αυτοκρατορία. Η επανάσταση ξεκίνησε το 166 π.Χ. από τον Ματταθία, έναν ιουδαίο ιερέα, και τους γιους του, ιδιαίτερα τον Ιούδα Μακκαβαίο. Αρκετοί Εβραίοι της εποχής εκείνης είχαν ασπαστεί τον Ελληνισμό και το ελληνικό ιδεώδες απο μόνοι τους. Αυτό ήταν κάτι που ενοχλούσε αρκετούς Ιουδαίους. Ποια ήταν λοιπόν η σπίθα της επανάστασης των Μακκαβαίων : Στην Ιερουσαλήμ, ο τότε αρχιερέας Ιουδαίος, ο οποίος απο μόνος του είχε μετονομαστεί σε Ιάσων προς τιμή των Ελλήνων, ζήτησε απο τον Αντίοχο να ιδρύσουν ένα γυμνάσιο στην πόλη.Το γυμνάσιο ήταν ο χώρος εκγύμνασης και μόρφωσης των νέων σύμφωνα με το ελληνικό ιδεώδες. Μάλιστα οι Ιουδαίοι είχαν σταματήσει τις περιτομές ώστε να μοιάζουν με τους Έλληνες (εθνικούς όπως τους αναφέρει στο βιβλίο "Μακκαβαίων Α' "). Θα αναφέρω όλες τις πηγές στο τέλος της ανάρτησης αλλά τις συγκεκριμένες πληροφορίες τις βρίσκετε στο βιβλίο ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α' 1,11-1,15. Οι μόνοι που αντιστάθηκαν ήταν οι Μακκαβαίοι. Ο Ματταθίας έσφαξε τον αρχιερέα και ύστερα όλοι τους ξεκίνησαν να σφάζουν όσους Ιουδαίους είχαν ασπαστεί τον Ελληνισμό. Μια παύση για να πούμε ποιοι ήταν οι Μακκαβαίοι: Οι Μακκαβαίοι που ηγήθηκαν της επανάστασης κατά των Σελευκιδών ήταν μέλη της οικογένειας των Χασμοναίων, μιας ιερατικής οικογένειας στην Ιουδαία. Η επανάσταση ξεκίνησε από τον Ματταθία και τους πέντε γιους του. 0. Ματταθίας: Ήταν ένας ιερέας από την οικογένεια των Χασμοναίων, που έμενε στην πόλη Μωδεΐν. Το 166 π.Χ., αρνήθηκε να υπακούσει στις διαταγές των Σελευκιδών να προσφέρει θυσία στον βωμό του Διός της Ιερουσαλήμ και σκότωσε τον Ιουδαίο αρχιερέα καθώς και έναν σελευκιδικό αξιωματούχο. Αυτό το επεισόδιο αποτέλεσε το έναυσμα για την επανάσταση. Ο Ματταθίας και οι γιοι του κατέφυγαν στα βουνά, ξεκινώντας την αντάρτικη αντίσταση. Ο Ματταθίας πέθανε λίγο μετά την έναρξη της επανάστασης, αλλά οι γιοι του συνέχισαν τον αγώνα. 1. Ιούδας Μακκαβαίος: Ήταν ο τρίτος γιος του Ματταθία και ο κύριος ηγέτης της επανάστασης μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ο Ιούδας πήρε το προσωνύμιο "Μακκαβαίος," που σημαίνει "Σφυροκόπος,". Υπό την ηγεσία του, οι Ιουδαίοι πέτυχαν πολλές νίκες εναντίον των Σελευκιδών, όπως στη μάχη του Εμμαούς και στη Βηθ-Χωρών. Το 164 π.Χ., ο Ιούδας κατέλαβε την Ιερουσαλήμ και καθαγίασε ξανά τον Ναό, γεγονός που οδήγησε στην καθιέρωση της γιορτής του Χανουκά. Ο Ιούδας σκοτώθηκε στη μάχη το 160 π.Χ., αλλά η επανάσταση συνεχίστηκε. 2. Ιωνάθαν Απευστάρ: Ο τέταρτος γιος του Ματταθία, ανέλαβε την ηγεσία της επανάστασης μετά τον θάνατο του Ιούδα. Ο Ιωνάθαν κατόρθωσε να ενισχύσει τη θέση των Χασμοναίων και να επεκτείνει τις περιοχές που έλεγχαν. Επίσης, εισήλθε στην πολιτική σκηνή και διορίστηκε αρχιερέας, συνδυάζοντας την πολιτική και θρησκευτική εξουσία. 3. Σίμωνας Θασί: Ο δεύτερος γιος του Ματταθία, διαδέχθηκε τον Ιωνάθαν μετά τον θάνατό του και συνέχισε την ηγεσία της Χασμονικής δυναστείας. Ο Σίμωνας κατόρθωσε να επιτύχει την πλήρη ανεξαρτησία της Ιουδαίας από τους Σελευκίδες, καθιστώντας τον εαυτό του ηγεμόνα και αρχιερέα. Η διακυβέρνησή του έθεσε τα θεμέλια για την επέκταση της δυναστείας των Χασμοναίων. 4. Ιωάννης Γαδδίς και 5. Ελεάζαρος Αυράν: Ήταν οι άλλοι δύο γιοι του Ματταθία που συμμετείχαν στις πολεμικές συγκρούσεις κατά των Σελευκιδών, αλλά είχαν μικρότερο ρόλο στην ηγεσία της επανάστασης. Ο Ελεάζαρος σκοτώθηκε στη μάχη της Βαισαουρά το 162 π.Χ. Οι Μακκαβαίοι κατανόησαν απο νωρίς πως οι Μακεδόνες, οι Έλληνες, αν συνέχιζαν θα τους εξαφάνιζαν πολιτισμικά και θρησκευτικά. Ξεκίνησαν έτσι τις μαζικές σφαγές στους συμπατριώτες τους Ιουδαίους οι οποίοι ήθελαν να ασπαστουν το ελληνικό ιδεώδες. Ύστερα, αφού είχαν κερδίσει τον φόβο τους, στράφηκαν προς τους Έλληνες. Έβλεπαν τους Ιουδαίους να ασπάζονται τις επιστήμες, τις παλαίστρες, να μιλούν ελληνικά, να υιοθετούν την ελληνική θρησκεία, να γυμνάζονται και να φιλοσοφούν. Ήταν η μοναδική στιγμή στην ιστορία των Ιουδαίων που έφτασαν τόσο κοντά στο να εξαφανιστούν και όλα αυτά απο τους Έλληνες. Την ιστορία αυτή δεν την γνωρίζουν σήμερα διότι για κάποιο περίεργο λόγο δεν διδάσκεται στα σχολείο ενώ αποτελεί μέρος της ελληνικής ιστορίας. - Το Χανουκά και η Εορτή του - Το Χανουκά είναι μια εβραϊκή γιορτή που διαρκεί οκτώ ημέρες και γιορτάζεται προς το τέλος του Νοεμβρίου ή τον Δεκέμβριο, ανάλογα με το εβραϊκό ημερολόγιο. Η γιορτή αυτή τιμά την επανάκτηση και τον καθαγιασμό του Ναού της Ιερουσαλήμ το 164 π.Χ. από τους Μακκαβαίους κατά τη διάρκεια της επανάστασης κατά των Σελευκιδών όπως ακριβώς τα διαβάζουμε στο βιβλίο Α' των Μακκαβαίων. Όταν οι Ιουδαίοι καθάρισαν τον Ναό, βρήκαν μόνο μία μικρή ποσότητα καθαγιασμένου ελαίου για να ανάψουν τον επτάφωτο λυχνοστάτη (μενορά), που αρκούσε για μία μόνο ημέρα. Ωστόσο, το λάδι αυτό κατόρθωσε να διαρκέσει θαυματουργά για οκτώ ημέρες, γεγονός που θεωρήθηκε θεϊκό σημάδι. Το Χανουκά λοιπόν γιορτάζει τη νίκη των Ιουδαίων κατά των Έλληνων όταν αυτοί προσπάθησαν να τους εξαφανίσουν πολιτισμικά. Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι Εβραίοι ανάβουν μια ειδική λυχνία, τη Χανουκία, προσθέτοντας ένα κερί κάθε νύχτα, μέχρι να ανάψουν και τα οκτώ. - Ποιος ήταν ο ρόλος των Ρωμαίων σε όλη αυτή τη διαμάχη; - Οι Ρωμαίοι έπαιξαν κυρίως διπλωματικό και πολιτικό ρόλο στην υποστήριξη των Μακκαβαίων κατά τη διάρκεια της επανάστασής. Η ρωμαϊκή βοήθεια ήταν έμμεση και βασιζόταν περισσότερο στη διαμόρφωση στρατηγικών συμμαχιών παρά σε άμεση στρατιωτική παρέμβαση. Το 161 π.Χ., ο Ιούδας Μακκαβαίος έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη για να διαπραγματευτεί μία συμμαχία. Οι Μακκαβαίοι προσδοκούσαν ότι η ρωμαϊκή υποστήριξη θα λειτουργούσε ως ένας αποτρεπτικός παράγοντας ενάντια στις επιθετικές προθέσεις των Σελευκιδών. Οι Ρωμαίοι αποδέχθηκαν τη συμμαχία και αναγνώρισαν τους Μακκαβαίους ως συμμάχους. Έστειλαν επιστολές στους Σελευκίδες, προειδοποιώντας τους να μην επιτεθούν ή να ενοχλήσουν τους Ιουδαίους, υποδηλώνοντας την πρόθεση να διατηρήσουν την ειρήνη και να προστατεύσουν τους συμμάχους τους. Η Ρώμη είχε ήδη εμπλακεί σε συγκρούσεις με άλλες ελληνιστικές δυνάμεις, όπως το βασίλειο της Μακεδονίας, και οι συγκρούσεις αυτές είχαν αποδυναμώσει γενικότερα τον ελληνιστικό κόσμο. Ο εξασθενημένος πολιτικός και στρατιωτικός έλεγχος των Σελευκιδών διευκόλυνε τη δράση των Μακκαβαίων. Αν και οι Ρωμαίοι δεν έστειλαν στρατό για να υποστηρίξουν τους Μακκαβαίους άμεσα, η διπλωματική πίεση και οι άλλες συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκονταν, συνέβαλαν στην αποδυνάμωση των σελευκιδικών δυνάμεων. Η συμμαχία με τη Ρώμη αποτέλεσε σημαντικό πολιτικό κέρδος για τους Μακκαβαίους και τους διαδόχους τους, καθώς βοήθησε στην αναγνώριση της Ιουδαίας ως ανεξάρτητης δύναμης. - Μετάνιωσαν οι Ρωμαίοι για όσα έκαναν στους Έλληνες; - Όλα δείχνουν πως το μετάνιωσαν. Λίγα χρόνια αργότερα οι Ρωμαίοι θα ήταν αυτοί που θα ερχόντουσαν σε διαμάχη με τους Ιουδαίους. Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση, γνωστή ως η Μεγάλη Ιουδαϊκή Επανάσταση, ξέσπασε το 66 μ.Χ. Η Ιουδαία βρισκόταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία από το 63 π.Χ., όταν ο Πομπήιος κατέλαβε την περιοχή. Οι ρωμαϊκές αρχές στην Ιουδαία επιδίωξαν να εδραιώσουν τον έλεγχό τους και να εκμεταλλευτούν οικονομικά την περιοχή, γεγονός που οδήγησε σε αυξανόμενη δυσαρέσκεια. Οι Ιουδαίοι αντιδρούσαν επίσης στη φορολογία, τη διαφθορά των ρωμαϊκών αξιωματούχων και τις παρεμβάσεις στη θρησκευτική ζωή. Η επανάσταση ξεκίνησε όταν η εβραϊκή αντίσταση κατά των Ρωμαίων οδήγησε σε μια σειρά από συγκρούσεις και εξεγέρσεις στην Ιερουσαλήμ και σε άλλες πόλεις. Οι Ρωμαίοι αντέδρασαν με μεγάλη σκληρότητα. Το 70 μ.Χ., οι ρωμαϊκές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Τίτο κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ, κατέστρεψαν τον Δεύτερο Ναό και έσφαξαν ή εξόρισαν μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού. Η καταστροφή του Ναού αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα τραύματα στην εβραϊκή ιστορία. Ακολούθησε η εξέγερση του Κίτωνα, γνωστή και ως Κιτουβιανή Εξέγερση, η οποία ξέσπασε μεταξύ 115 και 117 μ.Χ. σε διάφορες περιοχές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη, όπου υπήρχαν μεγάλες εβραϊκές κοινότητες. Οι Ιουδαίοι επαναστάτησαν εναντίον των Ρωμαίων και των ελληνικών πληθυσμών σε αυτές τις περιοχές, αλλά οι Ρωμαίοι κατέστειλαν τις εξεγέρσεις με μεγάλη σκληρότητα. Η τελευταία μεγάλη εβραϊκή εξέγερση κατά των Ρωμαίων ήταν η εξέγερση του Μπαρ Κοχμπά (132-136 μ.Χ.), η οποία αποτέλεσε την πιο σοβαρή πρόκληση για τη ρωμαϊκή εξουσία στην Ιουδαία. Ο Σιμόν Μπαρ Κοχμπά ηγήθηκε μιας οργανωμένης εξέγερσης, που αρχικά γνώρισε σημαντική επιτυχία, αλλά τελικά κατεστάλη από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, η Ρώμη πήρε δραστικά μέτρα για να εξασφαλίσει ότι δεν θα ξεσπούσαν νέες εξεγέρσεις. Απαγόρευσαν στους Εβραίους την είσοδο στην Ιερουσαλήμ, την οποία μετονόμασαν σε "Αίλια Καπιτωλίνα" και κατέστρεψαν κάθε ίχνος της ιουδαϊκής ταυτότητας στην πόλη. Οι επιπτώσεις της αποτυχημένης εξέγερσης του Μπαρ Κοχμπά οδήγησαν στη διάσπαση του εβραϊκού πληθυσμού και την περαιτέρω εξάπλωση της Διασποράς. Η αλλαγή στη σχέση μεταξύ Ρωμαίων και Εβραίων ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων: Πολιτική και Θρησκευτική Καταπίεση: Οι Ρωμαίοι, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή του Ναού, αντιμετώπιζαν με καχυποψία οποιαδήποτε εβραϊκή εξέγερση, και επιδίωκαν να καταστείλουν οποιαδήποτε μορφή αντίστασης. Οικονομική Εκμετάλλευση: Η βαριά φορολογία και η εκμετάλλευση των πηγών εισοδήματος στην Ιουδαία οδήγησαν σε έντονες εντάσεις και δυσαρέσκεια. Πολιτιστικές και Θρησκευτικές Συγκρούσεις: Η μονοθεϊστική θρησκεία των Ιουδαίων συγκρουόταν με το πολυθεϊστικό και αυτοκρατορικό σύστημα των Ρωμαίων, οι οποίοι απαιτούσαν τη λατρεία του αυτοκράτορα ως θεϊκής μορφής. Συμπερασματικά, οι Ρωμαίοι αρχικά συνεργάστηκαν με τους Ιουδαίους για στρατηγικούς λόγους, αλλά οι μεταγενέστερες συγκρούσεις και οι πολιτικές καταστολής που ακολούθησαν οδήγησαν σε μια εχθρική σχέση, με τις ιουδαϊκές εξεγέρσεις να αφήνουν βαθιά τραύματα και στις δύο πλευρές. - Υπάρχει σχέση μεταξύ των Μακκαβαίων της Ιουδαϊκής Επανάστασης και των Αγίων επτά Μακκαβαίων του Ορθόδοξου Χριστιανισμού; - Οι Άγιοι Επτά Μακκαβαίοι ήταν επτά αδέλφια που, σύμφωνα με το Δεύτερο Βιβλίο των Μακκαβαίων, υπέστησαν μαρτύριο κατά τη διάρκεια των διώξεων από τον Αντίοχο Δ΄. Αυτοί οι Μακκαβαίοι δεν συνδέονται άμεσα με τους επαναστάτες του Ματταθία, αλλά το όνομά τους συμβολίζει την αντίσταση και την πίστη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τους Επτά Μακκαβαίους, μαζί με τη μητέρα τους Σολομονή και τον διδάσκαλό τους Ελεάζαρο, στις 1 Αυγούστου. Όμως κατά πάσα πιθανότητα η ιστορία αυτή δεν είναι αληθινή. Ο λόγος είναι διότι ως ιστορική πηγή δεχόμαστε τις πληροφορίες που αντλούμε απο το πρώτο βιβλίο των Μακκαβαίων το οποίο έχει ιστορική υπόσταση η οποία διασταυρώνεται απο άλλους ιστορικούς της εποχής. Το δεύτερο βιβλίο δεν το θεωρούμε ιστορική πηγή. Το παράδοξο είναι πως αποτελεί μέρος του Ιουδαϊσμού όμως μέχρι και σήμερα ο Χριστιανισμός τιμά τους Μακκαβαίους ως μάρτυρες της Χριστιανοσύνης κάτι που είναι λανθασμένο. Αυτό βέβαια εξηγείται όμως δεν είναι του παρόντος να ασχοληθούμε με την θρησκευτική ιστορία. - Επίλογος - Οι πληροφορίες είναι πάρα πολλές. Αρκετά ίσως τα έχω ξεχάσει ίσως και όχι, προσπάθησα να σας παραδώσω μια - όσο μπορώ - αναλυτική εργασία επί του θέματος. Θα διαβάσω τα σχόλια σας και αν έχετε ερωτήσεις θα χαρώ να μου τις γράψετε ώστε να τις συγκεντρώσω και να τις απαντήσω σε μια επόμενη ανάρτηση. Ερωτήσεις που να σχετίζονται με το θέμα της επανάστασης είτε ακόμη και θρησκευτικού περιεχομένου όσον αφορά εκείνη την εποχή. 🔸Πηγές -Μακκαβαίων Α' (η ιστορική διάσταση απο 175 π.Χ. μέχρι το 134 π.Χ.) -Μακκαβαίων Β' (η θρησκευτική διάσταση) -Ιώσηπος , Ιουδαϊκή αρχαιολογία (ιστορία) -Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη (Βιβλίο 18-20, Βιβλία 28-30 - Ιώσηπος , "Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου" - Ταλμούδ και Ραββινικές πηγές - Ο Πολύβιος αναφέρει μόνο τις συγκρούσεις μεταξύ των Διαδόχων και όχι τους Μακκαβαίους - Εκκλησιαστικές πηγές όπως ο Ευσέβιος ο οποίος ήταν επίσκοπος και ιστορικός. Ο ίδιος όμως δεν αναφέρεται στις στρατιωτικές επιχειρήσεις αλλά στις θρησκευτικές διαμάχες μεταξύ των δύο εθνών. (Collection of ancient martyrs) Εις το επανιδείν.
1:14

Όλα ξεκινούν με τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. Η αυτοκρατορία του διαμελίστηκε ανάμεσα στους στρατηγούς του, γνωστούς ως "Διάδοχοι". Οι πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ τους οδήγησαν στη δημιουργία των ελληνιστικών βασιλείων. Στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο δυναστείες κυριάρχησαν: οι Πτολεμαίοι στην Αίγυπτο και οι Σελευκίδες, με επίκεντρο τη Συρία. Η Ιουδαία πέρασε αρχικά υπό τον έλεγχο των Πτολεμαίων μετά τη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. Ωστόσο, το 200 π.Χ., μετά τη μάχη στις Πάνιες, οι Σελευκίδες υπό τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα κατάφεραν να ενσωματώσουν την Ιουδαία στην επικράτειά τους. Η κυριαρχία των Πτολεμαίων χαρακτηριζόταν από σχετική ανεκτικότητα προς τους Ιουδαίους, επιτρέποντας την άσκηση της θρησκείας και των παραδόσεών τους. Αντιθέτως, οι Σελευκίδες, ιδίως ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, προώθησαν τον Ελληνισμό και την ενοποίηση των πολιτισμών, προκαλώντας σοβαρές αντιδράσεις από τους Ιουδαίους. Οι Σελευκίδες και οι Πτολεμαίοι ήταν δύο από τις ισχυρότερες ελληνιστικές δυναστείες που διαδέχθηκαν τον Αλέξανδρο. 🔸Οι Σελευκίδες: Ιδρύθηκαν από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα και κυβέρνησαν μια εκτεταμένη περιοχή που περιλάμβανε τη Μεσοποταμία, τη Συρία, και μέρη της Ανατολίας και της Κεντρικής Ασίας. Επιδίωξαν να εδραιώσουν τον ελληνικό πολιτισμό σε όλη την επικράτειά τους. Δημιουργήθηκαν παντού γυμνάσια, βιβλιοθήκες και ναοί ώστε να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Λανθασμένα έχει επικρατήσει πως οι Σελευκίδες προσπάθησαν να εξελληνίσουν τους Ιουδαίους εξ' αρχής κάτι που δεν ισχύει. Πώς τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο; Απο τις πηγές μας φυσικά και την βασικότερη όλων η οποία είναι τα δικά τους βιβλία των ιστορικών τους απο τα οποία και σήμερα αντλώ αρκετές πληροφορίες. 🔸Οι Πτολεμαίοι: Κυβέρνησαν την Αίγυπτο και συνδύασαν ελληνικά και αιγυπτιακά στοιχεία στη διοίκηση τους. Αν και η προσέγγισή τους προς τους τοπικούς πληθυσμούς ήταν πιο ανεκτική, δεν απέφευγαν τις συγκρούσεις για την επέκταση και τη διατήρηση της εξουσίας τους. Οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο βασιλείων επηρέασαν την Ιουδαία, που βρέθηκε ανάμεσα σε αυτές τις ανταγωνιστικές δυνάμεις. Ας αναλύσουμε τα γεγονότα. - Η Πολιτική του Αντιόχου Δ΄ Επιφανή και οι Ιουδαίοι - Ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής, ο οποίος βασίλεψε από το 175 έως το 164 π.Χ., επιδίωξε να ενοποιήσει την αυτοκρατορία του μέσω της προώθησης του Ελληνισμού όπως προείπα. Η πολιτική αυτή περιλάμβανε την προώθηση της ελληνικής γλώσσας, των επιστημών, της εκγύμνασης, της θρησκείας και τρόπου ζωής, με σκοπό την ενοποίηση των διαφορετικών λαών υπό κοινό πολιτιστικό και πολιτικό πλαίσιο. Οι πρακτικές του Αντιόχου προκάλεσαν έντονη αντίδραση από τους Ιουδαίους. Όλα αυτά δεν ήταν υποχρεωτικά για τους Ιουδαίους αλλά σχεδόν όλοι οι Εβραίοι είχαν ακολουθήσει τον ελληνικό τρόπο ζωής. Αυτό ήταν κάτι που ενοχλούσε τους Ιουδαίους με αποτέλεσμα να υπάρξουν εντάσεις. Για την καταστολή των αντιδράσεων τότε, ο Αντίοχος αποφάσισε να προχωρήσει στην άμεση αντιμετώπιση ώστε να μην υπάρξει κύμα επανάστασης. Ο βασιλιάς λοιπόν προχώρησε στην απαγόρευση της τήρησης του Ιουδαϊσμού και στη βεβήλωση του Ναού της Ιερουσαλήμ, τοποθετώντας βωμό αφιερωμένο στον Δία. Αυτά τα μέτρα είχαν ως στόχο να καταπνίξουν την αντίσταση και να ενσωματώσουν την Ιουδαία στη Σελευκιδική αυτοκρατορία. Η επανάσταση ξεκίνησε το 166 π.Χ. από τον Ματταθία, έναν ιουδαίο ιερέα, και τους γιους του, ιδιαίτερα τον Ιούδα Μακκαβαίο. Αρκετοί Εβραίοι της εποχής εκείνης είχαν ασπαστεί τον Ελληνισμό και το ελληνικό ιδεώδες απο μόνοι τους. Αυτό ήταν κάτι που ενοχλούσε αρκετούς Ιουδαίους. Ποια ήταν λοιπόν η σπίθα της επανάστασης των Μακκαβαίων : Στην Ιερουσαλήμ, ο τότε αρχιερέας Ιουδαίος, ο οποίος απο μόνος του είχε μετονομαστεί σε Ιάσων προς τιμή των Ελλήνων, ζήτησε απο τον Αντίοχο να ιδρύσουν ένα γυμνάσιο στην πόλη.Το γυμνάσιο ήταν ο χώρος εκγύμνασης και μόρφωσης των νέων σύμφωνα με το ελληνικό ιδεώδες. Μάλιστα οι Ιουδαίοι είχαν σταματήσει τις περιτομές ώστε να μοιάζουν με τους Έλληνες (εθνικούς όπως τους αναφέρει στο βιβλίο "Μακκαβαίων Α' "). Θα αναφέρω όλες τις πηγές στο τέλος της ανάρτησης αλλά τις συγκεκριμένες πληροφορίες τις βρίσκετε στο βιβλίο ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α' 1,11-1,15. Οι μόνοι που αντιστάθηκαν ήταν οι Μακκαβαίοι. Ο Ματταθίας έσφαξε τον αρχιερέα και ύστερα όλοι τους ξεκίνησαν να σφάζουν όσους Ιουδαίους είχαν ασπαστεί τον Ελληνισμό. Μια παύση για να πούμε ποιοι ήταν οι Μακκαβαίοι: Οι Μακκαβαίοι που ηγήθηκαν της επανάστασης κατά των Σελευκιδών ήταν μέλη της οικογένειας των Χασμοναίων, μιας ιερατικής οικογένειας στην Ιουδαία. Η επανάσταση ξεκίνησε από τον Ματταθία και τους πέντε γιους του. 0. Ματταθίας: Ήταν ένας ιερέας από την οικογένεια των Χασμοναίων, που έμενε στην πόλη Μωδεΐν. Το 166 π.Χ., αρνήθηκε να υπακούσει στις διαταγές των Σελευκιδών να προσφέρει θυσία στον βωμό του Διός της Ιερουσαλήμ και σκότωσε τον Ιουδαίο αρχιερέα καθώς και έναν σελευκιδικό αξιωματούχο. Αυτό το επεισόδιο αποτέλεσε το έναυσμα για την επανάσταση. Ο Ματταθίας και οι γιοι του κατέφυγαν στα βουνά, ξεκινώντας την αντάρτικη αντίσταση. Ο Ματταθίας πέθανε λίγο μετά την έναρξη της επανάστασης, αλλά οι γιοι του συνέχισαν τον αγώνα. 1. Ιούδας Μακκαβαίος: Ήταν ο τρίτος γιος του Ματταθία και ο κύριος ηγέτης της επανάστασης μετά τον θάνατο του πατέρα του. Ο Ιούδας πήρε το προσωνύμιο "Μακκαβαίος," που σημαίνει "Σφυροκόπος,". Υπό την ηγεσία του, οι Ιουδαίοι πέτυχαν πολλές νίκες εναντίον των Σελευκιδών, όπως στη μάχη του Εμμαούς και στη Βηθ-Χωρών. Το 164 π.Χ., ο Ιούδας κατέλαβε την Ιερουσαλήμ και καθαγίασε ξανά τον Ναό, γεγονός που οδήγησε στην καθιέρωση της γιορτής του Χανουκά. Ο Ιούδας σκοτώθηκε στη μάχη το 160 π.Χ., αλλά η επανάσταση συνεχίστηκε. 2. Ιωνάθαν Απευστάρ: Ο τέταρτος γιος του Ματταθία, ανέλαβε την ηγεσία της επανάστασης μετά τον θάνατο του Ιούδα. Ο Ιωνάθαν κατόρθωσε να ενισχύσει τη θέση των Χασμοναίων και να επεκτείνει τις περιοχές που έλεγχαν. Επίσης, εισήλθε στην πολιτική σκηνή και διορίστηκε αρχιερέας, συνδυάζοντας την πολιτική και θρησκευτική εξουσία. 3. Σίμωνας Θασί: Ο δεύτερος γιος του Ματταθία, διαδέχθηκε τον Ιωνάθαν μετά τον θάνατό του και συνέχισε την ηγεσία της Χασμονικής δυναστείας. Ο Σίμωνας κατόρθωσε να επιτύχει την πλήρη ανεξαρτησία της Ιουδαίας από τους Σελευκίδες, καθιστώντας τον εαυτό του ηγεμόνα και αρχιερέα. Η διακυβέρνησή του έθεσε τα θεμέλια για την επέκταση της δυναστείας των Χασμοναίων. 4. Ιωάννης Γαδδίς και 5. Ελεάζαρος Αυράν: Ήταν οι άλλοι δύο γιοι του Ματταθία που συμμετείχαν στις πολεμικές συγκρούσεις κατά των Σελευκιδών, αλλά είχαν μικρότερο ρόλο στην ηγεσία της επανάστασης. Ο Ελεάζαρος σκοτώθηκε στη μάχη της Βαισαουρά το 162 π.Χ. Οι Μακκαβαίοι κατανόησαν απο νωρίς πως οι Μακεδόνες, οι Έλληνες, αν συνέχιζαν θα τους εξαφάνιζαν πολιτισμικά και θρησκευτικά. Ξεκίνησαν έτσι τις μαζικές σφαγές στους συμπατριώτες τους Ιουδαίους οι οποίοι ήθελαν να ασπαστουν το ελληνικό ιδεώδες. Ύστερα, αφού είχαν κερδίσει τον φόβο τους, στράφηκαν προς τους Έλληνες. Έβλεπαν τους Ιουδαίους να ασπάζονται τις επιστήμες, τις παλαίστρες, να μιλούν ελληνικά, να υιοθετούν την ελληνική θρησκεία, να γυμνάζονται και να φιλοσοφούν. Ήταν η μοναδική στιγμή στην ιστορία των Ιουδαίων που έφτασαν τόσο κοντά στο να εξαφανιστούν και όλα αυτά απο τους Έλληνες. Την ιστορία αυτή δεν την γνωρίζουν σήμερα διότι για κάποιο περίεργο λόγο δεν διδάσκεται στα σχολείο ενώ αποτελεί μέρος της ελληνικής ιστορίας. - Το Χανουκά και η Εορτή του - Το Χανουκά είναι μια εβραϊκή γιορτή που διαρκεί οκτώ ημέρες και γιορτάζεται προς το τέλος του Νοεμβρίου ή τον Δεκέμβριο, ανάλογα με το εβραϊκό ημερολόγιο. Η γιορτή αυτή τιμά την επανάκτηση και τον καθαγιασμό του Ναού της Ιερουσαλήμ το 164 π.Χ. από τους Μακκαβαίους κατά τη διάρκεια της επανάστασης κατά των Σελευκιδών όπως ακριβώς τα διαβάζουμε στο βιβλίο Α' των Μακκαβαίων. Όταν οι Ιουδαίοι καθάρισαν τον Ναό, βρήκαν μόνο μία μικρή ποσότητα καθαγιασμένου ελαίου για να ανάψουν τον επτάφωτο λυχνοστάτη (μενορά), που αρκούσε για μία μόνο ημέρα. Ωστόσο, το λάδι αυτό κατόρθωσε να διαρκέσει θαυματουργά για οκτώ ημέρες, γεγονός που θεωρήθηκε θεϊκό σημάδι. Το Χανουκά λοιπόν γιορτάζει τη νίκη των Ιουδαίων κατά των Έλληνων όταν αυτοί προσπάθησαν να τους εξαφανίσουν πολιτισμικά. Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι Εβραίοι ανάβουν μια ειδική λυχνία, τη Χανουκία, προσθέτοντας ένα κερί κάθε νύχτα, μέχρι να ανάψουν και τα οκτώ. - Ποιος ήταν ο ρόλος των Ρωμαίων σε όλη αυτή τη διαμάχη; - Οι Ρωμαίοι έπαιξαν κυρίως διπλωματικό και πολιτικό ρόλο στην υποστήριξη των Μακκαβαίων κατά τη διάρκεια της επανάστασής. Η ρωμαϊκή βοήθεια ήταν έμμεση και βασιζόταν περισσότερο στη διαμόρφωση στρατηγικών συμμαχιών παρά σε άμεση στρατιωτική παρέμβαση. Το 161 π.Χ., ο Ιούδας Μακκαβαίος έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη για να διαπραγματευτεί μία συμμαχία. Οι Μακκαβαίοι προσδοκούσαν ότι η ρωμαϊκή υποστήριξη θα λειτουργούσε ως ένας αποτρεπτικός παράγοντας ενάντια στις επιθετικές προθέσεις των Σελευκιδών. Οι Ρωμαίοι αποδέχθηκαν τη συμμαχία και αναγνώρισαν τους Μακκαβαίους ως συμμάχους. Έστειλαν επιστολές στους Σελευκίδες, προειδοποιώντας τους να μην επιτεθούν ή να ενοχλήσουν τους Ιουδαίους, υποδηλώνοντας την πρόθεση να διατηρήσουν την ειρήνη και να προστατεύσουν τους συμμάχους τους. Η Ρώμη είχε ήδη εμπλακεί σε συγκρούσεις με άλλες ελληνιστικές δυνάμεις, όπως το βασίλειο της Μακεδονίας, και οι συγκρούσεις αυτές είχαν αποδυναμώσει γενικότερα τον ελληνιστικό κόσμο. Ο εξασθενημένος πολιτικός και στρατιωτικός έλεγχος των Σελευκιδών διευκόλυνε τη δράση των Μακκαβαίων. Αν και οι Ρωμαίοι δεν έστειλαν στρατό για να υποστηρίξουν τους Μακκαβαίους άμεσα, η διπλωματική πίεση και οι άλλες συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκονταν, συνέβαλαν στην αποδυνάμωση των σελευκιδικών δυνάμεων. Η συμμαχία με τη Ρώμη αποτέλεσε σημαντικό πολιτικό κέρδος για τους Μακκαβαίους και τους διαδόχους τους, καθώς βοήθησε στην αναγνώριση της Ιουδαίας ως ανεξάρτητης δύναμης. - Μετάνιωσαν οι Ρωμαίοι για όσα έκαναν στους Έλληνες; - Όλα δείχνουν πως το μετάνιωσαν. Λίγα χρόνια αργότερα οι Ρωμαίοι θα ήταν αυτοί που θα ερχόντουσαν σε διαμάχη με τους Ιουδαίους. Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση, γνωστή ως η Μεγάλη Ιουδαϊκή Επανάσταση, ξέσπασε το 66 μ.Χ. Η Ιουδαία βρισκόταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία από το 63 π.Χ., όταν ο Πομπήιος κατέλαβε την περιοχή. Οι ρωμαϊκές αρχές στην Ιουδαία επιδίωξαν να εδραιώσουν τον έλεγχό τους και να εκμεταλλευτούν οικονομικά την περιοχή, γεγονός που οδήγησε σε αυξανόμενη δυσαρέσκεια. Οι Ιουδαίοι αντιδρούσαν επίσης στη φορολογία, τη διαφθορά των ρωμαϊκών αξιωματούχων και τις παρεμβάσεις στη θρησκευτική ζωή. Η επανάσταση ξεκίνησε όταν η εβραϊκή αντίσταση κατά των Ρωμαίων οδήγησε σε μια σειρά από συγκρούσεις και εξεγέρσεις στην Ιερουσαλήμ και σε άλλες πόλεις. Οι Ρωμαίοι αντέδρασαν με μεγάλη σκληρότητα. Το 70 μ.Χ., οι ρωμαϊκές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Τίτο κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ, κατέστρεψαν τον Δεύτερο Ναό και έσφαξαν ή εξόρισαν μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού. Η καταστροφή του Ναού αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα τραύματα στην εβραϊκή ιστορία. Ακολούθησε η εξέγερση του Κίτωνα, γνωστή και ως Κιτουβιανή Εξέγερση, η οποία ξέσπασε μεταξύ 115 και 117 μ.Χ. σε διάφορες περιοχές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Λιβύη, όπου υπήρχαν μεγάλες εβραϊκές κοινότητες. Οι Ιουδαίοι επαναστάτησαν εναντίον των Ρωμαίων και των ελληνικών πληθυσμών σε αυτές τις περιοχές, αλλά οι Ρωμαίοι κατέστειλαν τις εξεγέρσεις με μεγάλη σκληρότητα. Η τελευταία μεγάλη εβραϊκή εξέγερση κατά των Ρωμαίων ήταν η εξέγερση του Μπαρ Κοχμπά (132-136 μ.Χ.), η οποία αποτέλεσε την πιο σοβαρή πρόκληση για τη ρωμαϊκή εξουσία στην Ιουδαία. Ο Σιμόν Μπαρ Κοχμπά ηγήθηκε μιας οργανωμένης εξέγερσης, που αρχικά γνώρισε σημαντική επιτυχία, αλλά τελικά κατεστάλη από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, η Ρώμη πήρε δραστικά μέτρα για να εξασφαλίσει ότι δεν θα ξεσπούσαν νέες εξεγέρσεις. Απαγόρευσαν στους Εβραίους την είσοδο στην Ιερουσαλήμ, την οποία μετονόμασαν σε "Αίλια Καπιτωλίνα" και κατέστρεψαν κάθε ίχνος της ιουδαϊκής ταυτότητας στην πόλη. Οι επιπτώσεις της αποτυχημένης εξέγερσης του Μπαρ Κοχμπά οδήγησαν στη διάσπαση του εβραϊκού πληθυσμού και την περαιτέρω εξάπλωση της Διασποράς. Η αλλαγή στη σχέση μεταξύ Ρωμαίων και Εβραίων ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων: Πολιτική και Θρησκευτική Καταπίεση: Οι Ρωμαίοι, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή του Ναού, αντιμετώπιζαν με καχυποψία οποιαδήποτε εβραϊκή εξέγερση, και επιδίωκαν να καταστείλουν οποιαδήποτε μορφή αντίστασης. Οικονομική Εκμετάλλευση: Η βαριά φορολογία και η εκμετάλλευση των πηγών εισοδήματος στην Ιουδαία οδήγησαν σε έντονες εντάσεις και δυσαρέσκεια. Πολιτιστικές και Θρησκευτικές Συγκρούσεις: Η μονοθεϊστική θρησκεία των Ιουδαίων συγκρουόταν με το πολυθεϊστικό και αυτοκρατορικό σύστημα των Ρωμαίων, οι οποίοι απαιτούσαν τη λατρεία του αυτοκράτορα ως θεϊκής μορφής. Συμπερασματικά, οι Ρωμαίοι αρχικά συνεργάστηκαν με τους Ιουδαίους για στρατηγικούς λόγους, αλλά οι μεταγενέστερες συγκρούσεις και οι πολιτικές καταστολής που ακολούθησαν οδήγησαν σε μια εχθρική σχέση, με τις ιουδαϊκές εξεγέρσεις να αφήνουν βαθιά τραύματα και στις δύο πλευρές. - Υπάρχει σχέση μεταξύ των Μακκαβαίων της Ιουδαϊκής Επανάστασης και των Αγίων επτά Μακκαβαίων του Ορθόδοξου Χριστιανισμού; - Οι Άγιοι Επτά Μακκαβαίοι ήταν επτά αδέλφια που, σύμφωνα με το Δεύτερο Βιβλίο των Μακκαβαίων, υπέστησαν μαρτύριο κατά τη διάρκεια των διώξεων από τον Αντίοχο Δ΄. Αυτοί οι Μακκαβαίοι δεν συνδέονται άμεσα με τους επαναστάτες του Ματταθία, αλλά το όνομά τους συμβολίζει την αντίσταση και την πίστη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τους Επτά Μακκαβαίους, μαζί με τη μητέρα τους Σολομονή και τον διδάσκαλό τους Ελεάζαρο, στις 1 Αυγούστου. Όμως κατά πάσα πιθανότητα η ιστορία αυτή δεν είναι αληθινή. Ο λόγος είναι διότι ως ιστορική πηγή δεχόμαστε τις πληροφορίες που αντλούμε απο το πρώτο βιβλίο των Μακκαβαίων το οποίο έχει ιστορική υπόσταση η οποία διασταυρώνεται απο άλλους ιστορικούς της εποχής. Το δεύτερο βιβλίο δεν το θεωρούμε ιστορική πηγή. Το παράδοξο είναι πως αποτελεί μέρος του Ιουδαϊσμού όμως μέχρι και σήμερα ο Χριστιανισμός τιμά τους Μακκαβαίους ως μάρτυρες της Χριστιανοσύνης κάτι που είναι λανθασμένο. Αυτό βέβαια εξηγείται όμως δεν είναι του παρόντος να ασχοληθούμε με την θρησκευτική ιστορία. - Επίλογος - Οι πληροφορίες είναι πάρα πολλές. Αρκετά ίσως τα έχω ξεχάσει ίσως και όχι, προσπάθησα να σας παραδώσω μια - όσο μπορώ - αναλυτική εργασία επί του θέματος. Θα διαβάσω τα σχόλια σας και αν έχετε ερωτήσεις θα χαρώ να μου τις γράψετε ώστε να τις συγκεντρώσω και να τις απαντήσω σε μια επόμενη ανάρτηση. Ερωτήσεις που να σχετίζονται με το θέμα της επανάστασης είτε ακόμη και θρησκευτικού περιεχομένου όσον αφορά εκείνη την εποχή. 🔸Πηγές -Μακκαβαίων Α' (η ιστορική διάσταση απο 175 π.Χ. μέχρι το 134 π.Χ.) -Μακκαβαίων Β' (η θρησκευτική διάσταση) -Ιώσηπος , Ιουδαϊκή αρχαιολογία (ιστορία) -Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη (Βιβλίο 18-20, Βιβλία 28-30 - Ιώσηπος , "Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου" - Ταλμούδ και Ραββινικές πηγές - Ο Πολύβιος αναφέρει μόνο τις συγκρούσεις μεταξύ των Διαδόχων και όχι τους Μακκαβαίους - Εκκλησιαστικές πηγές όπως ο Ευσέβιος ο οποίος ήταν επίσκοπος και ιστορικός. Ο ίδιος όμως δεν αναφέρεται στις στρατιωτικές επιχειρήσεις αλλά στις θρησκευτικές διαμάχες μεταξύ των δύο εθνών. (Collection of ancient martyrs) Εις το επανιδείν.

Homer Pavlos

61,191 просмотров • 1 год назад

🇬🇷 Η λαμπρή καριέρα του θρυλικού Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι αδιαμφισβήτητη. Μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του ήταν η αγάπη του για την Ελλάδα και ιδιαίτερα για την Κρήτη. 🙌 Σε συνέντευξη στο Greek Reporter, είχε αποκαλύψει ότι πέρασε πέντε μήνες έξω από το Ηράκλειο, στα μέσα της δεκαετίας του ’60: «Πήγα με την οικογένειά μου… επειδή την αγαπώ, είχα διαβάσει γι’ αυτή και ήθελα πολύ να πάω». 🙏 Η Κρήτη, με τα τοπία, τους ανθρώπους και τη γοητεία της τον μάγεψε και άφησε κι εκείνη το σημάδι της σε έναν μεγάλο δημιουργό του σινεμά. 📹 GreekReporter #iefimerida #robertredfordrip #greece #crete #RIP #Ρομπερτ_Ρεντφορντ
0:28

🇬🇷 Η λαμπρή καριέρα του θρυλικού Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι αδιαμφισβήτητη. Μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του ήταν η αγάπη του για την Ελλάδα και ιδιαίτερα για την Κρήτη. 🙌 Σε συνέντευξη στο Greek Reporter, είχε αποκαλύψει ότι πέρασε πέντε μήνες έξω από το Ηράκλειο, στα μέσα της δεκαετίας του ’60: «Πήγα με την οικογένειά μου… επειδή την αγαπώ, είχα διαβάσει γι’ αυτή και ήθελα πολύ να πάω». 🙏 Η Κρήτη, με τα τοπία, τους ανθρώπους και τη γοητεία της τον μάγεψε και άφησε κι εκείνη το σημάδι της σε έναν μεγάλο δημιουργό του σινεμά. 📹 GreekReporter #iefimerida #robertredfordrip #greece #crete #RIP #Ρομπερτ_Ρεντφορντ

iefimerida

20,972 просмотров • 11 месяцев назад

Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών – Ξεχωρίζει για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. [...] Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών και να είναι ο Πάπας που δεν μιλάει μονάχα για ζητήματα θρησκευτικά, αλλά κυρίως για ζητήματα βαθιά ανθρώπινα, για όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα, για τα δράματα του ανθρώπου, για τις μεγάλες ανισότητες, για τη φτώχεια, για τον πόλεμο, για την περιβαλλοντική κρίση, για τα δικαιώματα και κυρίως για όλους εκείνους που τα στερούνται. Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται από τις εκδόσεις Gutenberg είναι ένα βιβλίο που είναι μοναδικό, γιατί είναι η μοναδική αυτοβιογραφία ενός Πάπα. Ο Πάπας Φραγκίσκος επιχειρεί να αυτοβιογραφηθεί σε ένα βιβλίο που δεν μιλάει μονάχα για τη διαδρομή του, αλλά και για τα πάθη του. Μιλάει για όσα συνάντησε σ’ αυτό τον κόσμο και κυρίως για τη δράση, για τη δράση του ως ποντίφικας, για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. Μιλάει για τις τραγωδίες αυτού του κόσμου, μιλάει για τους πολέμους και τη μετανάστευση, μιλάει και για όσα έζησε την περίοδο που μεγάλωνε και που έγινε ιερέας και ανέβηκε στα αξιώματα της Καθολικής Εκκλησίας στη γενέτειρά του, την Αργεντινή. Και εκεί κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην αντιπερονιστική καταγωγή της οικογένειάς του, αλλά αργότερα στην ταύτισή του με την κοινωνική πολιτική του περονισμού υπέρ των φτωχών. Μιλάει για τη δικτατορία του Βιντέλα, για τις διώξεις, για τις δολοφονίες, για τη σκοτεινή εμπλοκή της Εκκλησίας με το καθεστώς της δικτατορίας και για τη δική του δράση για να προστατεύσει τη ζωή αντιστασιακών. [...] Και το σημείο τομής είναι η ισότητα και η αλληλεγγύη. Η αγάπη για τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου, ταυτότητας, καταγωγής, εθνικής ή ταξικής προέλευσης. Η δεύτερη φορά που συνάντησα τον Πάπα Φραγκίσκο ήταν το 2016 ως πρωθυπουργός στη Μόρια. Ήταν φανερό ότι η προσφυγική κρίση τον συγκινούσε βαθιά και θέλησε να μάθει τις λεπτομέρειες. Βρέθηκε δίπλα στους ανθρώπους. Ήθελε να συνομιλήσει με πολλούς από τους πρόσφυγες. Και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι του είχε κάνει εντύπωση το πώς ο ελληνικός λαός, οι κάτοικοι της Λέσβου, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να δώσουν τότε, πριν αλλάξουν τα πράγματα, να δώσουν στήριξη και αλληλεγγύη στους ανθρώπους αυτούς. Και βεβαίως είχα την ευκαιρία να του εξηγήσω τις πιέσεις που ασκήθηκαν τότε στην κυβέρνηση την ελληνική, προκειμένου να ακολουθήσει μια άλλη πολιτική στη θάλασσα, προκειμένου να επαναπροωθεί πρόσφυγες στη θάλασσα, πράγμα το οποίο αρνηθήκαμε αντιστεκόμενοι στην άνοδο εκείνης της ρητορικής του ακροδεξιού λαϊκισμού που θεωρούσε τους ανθρώπους αυτούς μια στατιστική και τους θανάτους τους μια στατιστική. [...] Έτσι, με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να εκφράσω την ευχή να ξεπεράσει ο Πάπας Φραγκίσκος τα προβλήματα της υγείας του, θα τα υπομείνει και να τα ξεπεράσει, και σε καλύτερες μέρες να συνεχίσει τη διακονία του, το έργο του, το πολύ σημαντικό αυτό πνευματικό έργο, να συνεχίσει να μιλάει για τις αδικίες και τις ανισότητες. Να συνεχίσει να είναι ο Πάπας του απλού καθημερινού ανθρώπου, ο Πάπας των φτωχών και το μήνυμά του να φτάσει παντού. Το μήνυμά του για ειρήνη, ιδίως στις μέρες μας, για τερματισμό των εμπόλεμων συγκρούσεων, για την ανάγκη να ξανακοιτάξουμε τον άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φύλου και θρησκείας, ανεξαρτήτως σε ποιο Θεό πιστεύει. Και εύχομαι και αυτό το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται εδώ στην Ελλάδα, να αποτελέσει, όπως και ο λόγος του Πάπα Φραγκίσκου, πηγή έμπνευσης για τους αναγνώστες του, όπως πηγή έμπνευσης αποτέλεσε για τον ελληνικό λαό θα έλεγα, ο λόγος του και η στάση του τις δύσκολες στιγμές του 2016, κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης. Δήλωση με αφορμή την Έκδοση του βιβλίου του Πάπα Φραγκίσκου, «Ελπίδα».
10:18

Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών – Ξεχωρίζει για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. [...] Ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να είναι ο Πάπας των φτωχών και να είναι ο Πάπας που δεν μιλάει μονάχα για ζητήματα θρησκευτικά, αλλά κυρίως για ζητήματα βαθιά ανθρώπινα, για όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα, για τα δράματα του ανθρώπου, για τις μεγάλες ανισότητες, για τη φτώχεια, για τον πόλεμο, για την περιβαλλοντική κρίση, για τα δικαιώματα και κυρίως για όλους εκείνους που τα στερούνται. Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται από τις εκδόσεις Gutenberg είναι ένα βιβλίο που είναι μοναδικό, γιατί είναι η μοναδική αυτοβιογραφία ενός Πάπα. Ο Πάπας Φραγκίσκος επιχειρεί να αυτοβιογραφηθεί σε ένα βιβλίο που δεν μιλάει μονάχα για τη διαδρομή του, αλλά και για τα πάθη του. Μιλάει για όσα συνάντησε σ’ αυτό τον κόσμο και κυρίως για τη δράση, για τη δράση του ως ποντίφικας, για τη δράση του δίπλα στον άνθρωπο. Μιλάει για τις τραγωδίες αυτού του κόσμου, μιλάει για τους πολέμους και τη μετανάστευση, μιλάει και για όσα έζησε την περίοδο που μεγάλωνε και που έγινε ιερέας και ανέβηκε στα αξιώματα της Καθολικής Εκκλησίας στη γενέτειρά του, την Αργεντινή. Και εκεί κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην αντιπερονιστική καταγωγή της οικογένειάς του, αλλά αργότερα στην ταύτισή του με την κοινωνική πολιτική του περονισμού υπέρ των φτωχών. Μιλάει για τη δικτατορία του Βιντέλα, για τις διώξεις, για τις δολοφονίες, για τη σκοτεινή εμπλοκή της Εκκλησίας με το καθεστώς της δικτατορίας και για τη δική του δράση για να προστατεύσει τη ζωή αντιστασιακών. [...] Και το σημείο τομής είναι η ισότητα και η αλληλεγγύη. Η αγάπη για τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως φύλου, ταυτότητας, καταγωγής, εθνικής ή ταξικής προέλευσης. Η δεύτερη φορά που συνάντησα τον Πάπα Φραγκίσκο ήταν το 2016 ως πρωθυπουργός στη Μόρια. Ήταν φανερό ότι η προσφυγική κρίση τον συγκινούσε βαθιά και θέλησε να μάθει τις λεπτομέρειες. Βρέθηκε δίπλα στους ανθρώπους. Ήθελε να συνομιλήσει με πολλούς από τους πρόσφυγες. Και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι του είχε κάνει εντύπωση το πώς ο ελληνικός λαός, οι κάτοικοι της Λέσβου, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να δώσουν τότε, πριν αλλάξουν τα πράγματα, να δώσουν στήριξη και αλληλεγγύη στους ανθρώπους αυτούς. Και βεβαίως είχα την ευκαιρία να του εξηγήσω τις πιέσεις που ασκήθηκαν τότε στην κυβέρνηση την ελληνική, προκειμένου να ακολουθήσει μια άλλη πολιτική στη θάλασσα, προκειμένου να επαναπροωθεί πρόσφυγες στη θάλασσα, πράγμα το οποίο αρνηθήκαμε αντιστεκόμενοι στην άνοδο εκείνης της ρητορικής του ακροδεξιού λαϊκισμού που θεωρούσε τους ανθρώπους αυτούς μια στατιστική και τους θανάτους τους μια στατιστική. [...] Έτσι, με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να εκφράσω την ευχή να ξεπεράσει ο Πάπας Φραγκίσκος τα προβλήματα της υγείας του, θα τα υπομείνει και να τα ξεπεράσει, και σε καλύτερες μέρες να συνεχίσει τη διακονία του, το έργο του, το πολύ σημαντικό αυτό πνευματικό έργο, να συνεχίσει να μιλάει για τις αδικίες και τις ανισότητες. Να συνεχίσει να είναι ο Πάπας του απλού καθημερινού ανθρώπου, ο Πάπας των φτωχών και το μήνυμά του να φτάσει παντού. Το μήνυμά του για ειρήνη, ιδίως στις μέρες μας, για τερματισμό των εμπόλεμων συγκρούσεων, για την ανάγκη να ξανακοιτάξουμε τον άνθρωπο ανεξαρτήτως χρώματος, φύλου και θρησκείας, ανεξαρτήτως σε ποιο Θεό πιστεύει. Και εύχομαι και αυτό το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζεται εδώ στην Ελλάδα, να αποτελέσει, όπως και ο λόγος του Πάπα Φραγκίσκου, πηγή έμπνευσης για τους αναγνώστες του, όπως πηγή έμπνευσης αποτέλεσε για τον ελληνικό λαό θα έλεγα, ο λόγος του και η στάση του τις δύσκολες στιγμές του 2016, κατά τη διάρκεια της προσφυγικής κρίσης. Δήλωση με αφορμή την Έκδοση του βιβλίου του Πάπα Φραγκίσκου, «Ελπίδα».

Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras

76,925 просмотров • 1 год назад

Ο Πρύτανης του ΕΜΠ κ. Χατζηγεωργίου χθες μπήκε στην ιστορία. Στο Ίδρυμα, στην αίθουσα Τελετών, είχαν διοργανώσει μία μεγάλη εκδήλωση για «την βραδια του ερευνητή». Καθηγητές καλεσμένοι από το εξωτερικό, ερευνητές κλπ Ως συνήθως μία ομάδα της Άκρας Αριστεράς (η γνωστή συμμορία της μιζέριας) εμφανίστηκε εκεί με πανό και φωνές και τραμπουκισμούς για να διακόψει την εκδήλωση και να διαμαρτυρεί για όσα διαμαρτύρονται συνήθως αυτοί (από την Παλαιστίνη έως τις αμοιβές κλπ). Ο κ. Πρύτανης όχι μόνον δεν φοβήθηκε αλλά τους είπε κατάμουτρα: «…το Ίδρυμα αυτό ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ». Επιτέλους κάποιος είπε το αυτονόητο. Στους μπάχαλους, ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ τα Πανεπιστήμιά μας, στους μονίμως διαμαρτυρομένους ΔΕΝ ΑΚΗΚΟΥΝ τα Νοσοκομεία μας και γενικά οι ελάχιστοι κάθε φορά Διαμαρτυρόμενοι δεν έχουν περισσότερα δικαιώματα ιδιοκτησίας από την υπόλοιπη σιωπηλή μεν πλειοψηφία δε! Το θάρρος του παράδειγμα για όλους μας. Μετά κάλεσαν την ΕΛΑΣ η οποία και παρά τις διαμαρτυρίες και τις φωνές τους, τους έβγαλαν έξω για να συνεχιστεί η εκδήλωση και να αποδειχθεί ότι όταν υπάρχει αντίδραση η «γενναιότητά τους» πάει περίπατο. Δείτε όλο το περιστατικό από το ΑΠΕ και ένα επιπλέον βίντεο από άλλη κάμερα για να δείτε με τα μάτια σας πώς όλα πήγαν μία χαρά και η Αστυνομία απομάκρυνε και εύκολα αυτούς που καταστρέφουν το Πολυτεχνείο μας τόσα χρόνια ανενόχλητοι
0:24

Ο Πρύτανης του ΕΜΠ κ. Χατζηγεωργίου χθες μπήκε στην ιστορία. Στο Ίδρυμα, στην αίθουσα Τελετών, είχαν διοργανώσει μία μεγάλη εκδήλωση για «την βραδια του ερευνητή». Καθηγητές καλεσμένοι από το εξωτερικό, ερευνητές κλπ Ως συνήθως μία ομάδα της Άκρας Αριστεράς (η γνωστή συμμορία της μιζέριας) εμφανίστηκε εκεί με πανό και φωνές και τραμπουκισμούς για να διακόψει την εκδήλωση και να διαμαρτυρεί για όσα διαμαρτύρονται συνήθως αυτοί (από την Παλαιστίνη έως τις αμοιβές κλπ). Ο κ. Πρύτανης όχι μόνον δεν φοβήθηκε αλλά τους είπε κατάμουτρα: «…το Ίδρυμα αυτό ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ». Επιτέλους κάποιος είπε το αυτονόητο. Στους μπάχαλους, ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ τα Πανεπιστήμιά μας, στους μονίμως διαμαρτυρομένους ΔΕΝ ΑΚΗΚΟΥΝ τα Νοσοκομεία μας και γενικά οι ελάχιστοι κάθε φορά Διαμαρτυρόμενοι δεν έχουν περισσότερα δικαιώματα ιδιοκτησίας από την υπόλοιπη σιωπηλή μεν πλειοψηφία δε! Το θάρρος του παράδειγμα για όλους μας. Μετά κάλεσαν την ΕΛΑΣ η οποία και παρά τις διαμαρτυρίες και τις φωνές τους, τους έβγαλαν έξω για να συνεχιστεί η εκδήλωση και να αποδειχθεί ότι όταν υπάρχει αντίδραση η «γενναιότητά τους» πάει περίπατο. Δείτε όλο το περιστατικό από το ΑΠΕ και ένα επιπλέον βίντεο από άλλη κάμερα για να δείτε με τα μάτια σας πώς όλα πήγαν μία χαρά και η Αστυνομία απομάκρυνε και εύκολα αυτούς που καταστρέφουν το Πολυτεχνείο μας τόσα χρόνια ανενόχλητοι

Άδωνις Γεωργιάδης

124,323 просмотров • 1 год назад

Για κακούργημα η βουλευτής Τρικάλων Κατερίνα Παπακώστα κ μάλιστα θεωρείται από τις πιο «βαριές» περιπτώσεις παρανομίας. ▫️Κατηγορείται για ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ για λογαριασμό συντοπίτη της. Ικανοποίηση εκλογικής πελατείας δηλαδή. ▫️Το ποσό που καταλογίζεται είναι 142.000 και σύμφωνα με πληροφορίες η κα Παπακώστα μίλησε η ίδια με τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και μετά την επικοινωνία τους ο κ. Μελάς επικοινώνησε με κτηνίατρο και του ζήτησε να ΠΡΟΣΘΕΣΕΙ (χειροκίνητα) σε αίτηση ένα έγγραφο που έλειπε, κάτι το οποίο θεωρείται πλαστογραφία.
1:25

Για κακούργημα η βουλευτής Τρικάλων Κατερίνα Παπακώστα κ μάλιστα θεωρείται από τις πιο «βαριές» περιπτώσεις παρανομίας. ▫️Κατηγορείται για ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ για λογαριασμό συντοπίτη της. Ικανοποίηση εκλογικής πελατείας δηλαδή. ▫️Το ποσό που καταλογίζεται είναι 142.000 και σύμφωνα με πληροφορίες η κα Παπακώστα μίλησε η ίδια με τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και μετά την επικοινωνία τους ο κ. Μελάς επικοινώνησε με κτηνίατρο και του ζήτησε να ΠΡΟΣΘΕΣΕΙ (χειροκίνητα) σε αίτηση ένα έγγραφο που έλειπε, κάτι το οποίο θεωρείται πλαστογραφία.

Πεν Νταλαούρα

14,415 просмотров • 4 месяцев назад

Σιωνισμός:Το ανώτατο στάδιο του δυτικού Φασισμού Ένα τέτοιο κείμενο δεν θα μπορούσε να γραφτεί πριν τις 7 Οκτώβρη 2023. Θα ξεκινήσω με μια μικρή συνοπτική και ελλειπτική ιστορική αναδρομή του πως φτάσαμε εδώ. Μέχρι τότε η σύνδεση της Σιωνιστικής ιδεολογίας με την φασιστική είχε γίνει στο παρελθόν από ανθρώπους όπως ο Faris Glubb και Εβραίους όπως ο Hajo Meyer στο βιβλίο του: “The End of Judaism.” Η συνεργασία Σιωνιστών με την Ναζιστική Γερμανία με κοινό σκοπό να εκτοπίσουν τους Ευρωπαίους Εβραίους και να τους στείλουν στην Παλαιστίνη, έχει επίσης εκτεθεί στα βιβλία του Lenni Brenner και ειδικότερα στο βιβλίο του: “51 Documents: Zionist Collaboration with the Nazis” και πιο πρόσφατα στο βιβλίο του Tony Greenstein: “Zionism during the Holocaust.” Είχα γράψει κι ο ίδιος μια σχετική δημοσίευση με μαρτυρίες αντισιωνιστών Εβραίων. Το ίδιο το κράτος του Ισραήλ δημιουργήθηκε με μεθόδους μαζικής τρομοκρατίας όπως εξιστορείται στο βιβλίο του Thomas Suarez: “State of Terror how terrorism created modern Israel.” Μια ιδεολογία λοιπόν όπως η Σιωνιστική που ήταν βασικά ένα βίαιο εποικιστικό σχέδιο εμπνευσμένο από την δυτική αποικιοκρατία και ήθελε να επαναπροσδιορίσει την έννοια του Εβραίου από θρησκευτική σε εθνοφυλετική, και σε συνεργασία με τους φασίστες αντισημίτες που για τους δικούς τους λόγους ήθελαν κι αυτοί να αντιμετωπίσουν τους Εβραίους εθνοφυλετικά και σαν ξένο παρασιτικό σώμα στην Ευρώπη, δεν θα μπορούσε να αποφύγει από το να γίνει και η ίδια φασιστική. Όμως να φτάσει η Σιωνιστική ιδεολογία να γίνει το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού; Πώς μπόρεσε να γίνει αυτό; Το 1967 ήταν ένα έτος κλειδί για την εξέλιξη της. Η εισβολή και επέκταση του Ισραήλ σε εδάφη που δεν είχαν αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ με την απανθρωπη μεταχείριση κατεχόμενων πληθυσμών άνοιξε το δρόμο για την δημιουργία του νέου Ισραήλ ως το πιο φασιστικό κράτος του πλανήτη. Τα προσχήματα έφυγαν. Το Ισραήλ άρχισε να στηρίζει και να εξοπλίζει τις πιο βίαιες φασιστικές δικτατορίες του πλανήτη χωρίς να κάνει εξαίρεση ούτε στο ανοιχτά ρατσιστικό απαρτχάιντ καθεστώς της Νότιας Αφρικής. Ενώ στήριζε με τον πιο ενεργό τρόπο γενοκτονίες όπως αυτή της Γουατεμάλα και συνεργαζόταν με χούντες όπως αυτή της Αργεντινής που δολοφόνησε χιλιάδες αριστερούς Εβραίους. Πάντα με την φανατική συνεργασία της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ ως το σημείο το Ισραήλ να φαίνεται προέκταση των ΗΠΑ στην δυτική Ασία την εποχή που αυτές διεξήγαγαν τον δικό της αντικομμουνιστικό ψυχρό πόλεμο και βάζοντας πολλές φορές το Ισραήλ να κάνει τις βρωμοδουλειές της Αυτοκρατορίας που ούτε η ίδια ήθελε να παραδεχτεί ότι τις κάνει. Στο εσωτερικό του το Ισραήλ είχε δημιουργήσει ένα καθεστώς τρόμου για τον γηγενή Παλαιστινιακό πληθυσμό με συνεχόμενες δολοφονίες, διώξεις, βασανιστήρια, εκτοπισμούς και φυλακίσεις που ωθούσε τους Παλαιστίνιους να εξεγείρονται και να αντιστέκονται με τεράστιο τίμημα. Η πολιτική του εξέλιξη ευθυγραμμισμένη με την νέα απροκάλυπτη φασιστική του φύση έφερνε πια στην εξουσία κόμματα όπως το Λικούντ που δεν έκρυβαν τον ρατσιστικό τους χαρακτήρα αλλά και την δημιουργία νέων φασιστικών κομμάτων χειρότερων ακόμα και από το Λικούντ. Η δεκαετία του 90 με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και τον παγκόσμιο γεωπολιτικό θρίαμβο των ΗΠΑ ήταν επίσης η χρυσή εποχή για την νομιμοποίηση του φασιστικού Σιωνισμού. Νέοι έποικοι που δεν είχαν σχέση με την Παλαιστίνη ήρθαν από τις διαλυμένες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες και την Ρωσία, χώρες όπως η Ελλάδα που την δεκαετία του 80 είχαν στηρίξει ανοιχτά τους Παλαιστίνιους, βρέθηκαν με την βοήθεια πολιτικών καθαρμάτων όπως ο Μητσοτάκης κάτω από την Σιωνιστική επιρροή, οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι διασπάστηκαν με την ανάδυση μιας νέας Παλαιστινιακής αρχής που χρησιμοποιήθηκε από το Ισραήλ σαν μέσο ελέγχου και καταστολής της Παλαιστινιακής αντίστασης, και ήταν τότε επίσης που το Ισραήλ άρχισε να αναπτύσσει ραγδαία την τεχνολογία επιτήρησης και ελέγχου που έγινε βασικό εξαγωγικό του προϊόν. Ο 21ος αιώνας ξεκίνησε με νέα εξέγερση των Παλαιστινίων και φρικτή δολοφονική καταστολή αλλά και με τον από τις ΗΠΑ διακηρυγμένο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας που διέλυσε κοσμικά καθεστώτα της δυτικής Ασίας όπως του Ιράκ, με εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους και σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις φιλοδοξίες του Ισραήλ να αποσταθεροποιήσει την περιοχή και να φέρει τον όλεθρο. Μέσα στο χάος και την καταστροφή αναδύθηκαν και με την βοήθεια του Ισραήλ, φανατικές σαλαφιστικές και γουαχαμπιστικές ομάδες που μισούν και στοχεύουν περισσότερο τους μουσουλμάνους που δεν υιοθετούν τις θέσεις τους παρά τους Ισραηλινούς και οι οποίες στην περίοδο του ψυχρού πολέμου είχαν χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Τέτοιες ομάδες είναι τώρα που έχουν την εξουσία στην Συρία με τις ευλογίες της δύσης. Στον 21ο αιώνα ήταν επίσης που έγινε η Γάζα μια απολύτως αποκλεισμένη περιοχή, με τείχη και μέσα επιτήρησης να ελέγχουν κάθε σημείο της, η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου όπως είχε χαρακτηριστεί, και κάθε προσπάθεια αντίστασης και της πιο ειρηνικής, αντιμετωπιζόταν με φονική καταστολή, εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες όπως έγινε το 2018 και το 2019. Ο φασιστικός Σιωνισμός διέπραττε τα χειρότερα εγκλήματα και στην Γάζα και στην Δυτική Όχθη με την ατιμωτική σιωπή και αδιαφορία της ανθρωπότητας. Διεφθαρμένες και πουλημένες Αραβικές ηγεσίες σε Αίγυπτο και Ιορδανία και δεσπότες όπως της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είχαν έμπρακτα αποκαταστήσει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ και συκοφαντούσαν την Παλαιστινιακή αντίσταση. Χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ έπαιζαν διπλό ύπουλο παιχνίδι, από την μια αναγνώριζαν την Παλαιστινιακή αντίσταση και την βοηθούσαν οικονομικά αλλά ποτέ στρατιωτικά και από την άλλη στήριζαν τους έμπρακτα φιλοισραηλινούς Σαλαφιστές να διαλύουν κοσμικά αραβικά καθεστώτα που ήταν ενάντια στο Ισραήλ όπως στην Λιβύη και στην Συρία, πάντα μένοντας γεωπολιτικά στην επιρροή της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας. Και στο ενδιάμεσο ο φασισμός του Ισραήλ γινόταν όλο και πιο βίαιος και απροκάλυπτος τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και πολιτικά σε επίπεδο ηγεσίας βγάζοντας για επικεφαλής της έναν τύπο σαν τον Νετανιάχου που αθώωσε τον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και αποδίδοντας το σε έναν Μουσουλμάνο μουφτή. Ο εκφασισμός της Ισραηλινής κοινωνίας συνεχιζόταν ακάθεκτος, με την απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων να γίνεται κοινός τόπος και τις περιοδικές μαζικές σφαγές που γίνονταν από τον πάνοπλο ισραηλινό στρατό στην Γάζα να παρουσιάζονται σαν Pallywood και να δημιουργούν αντί για αποτροπιασμό, θυμηδία και ευχαρίστηση. Κάθε κριτική στην Ισραηλινή βαρβαρότητα στιγματιζόταν σαν αντισημιτική και το ίδιο το Ισραήλ άρχισε να συνεργάζεται ανοιχτά με όλα τα ανερχόμενα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης και να καταστρέφει την προοπτική φιλοπαλαιστίνιων και αριστερών αντινεοφιλελεύθερων ηγετών να πάρουν την πολιτική εξουσία όπως ο Κόρμπιν στην Αγγλία, με στημένες συκοφαντικές καμπάνιες εναντίον τους. Με την συνενοχή και την εγκληματική αδιαφορία όλου του πλανήτη, οι Παλαιστίνιοι βίωναν τον χειρότερο φασισμό ενώ παράλληλα το Ισραήλ είχε γίνει η έμπνευση όλων των νέων φασιστών της Ευρώπης, από την Λεπέν μέχρι την Λατινοπούλου και τον Βελόπουλο. Αυτή η ιστορική διαδικασία γινόταν παράλληλα με τον αισχρό και απαράδεκτο ιστορικό αναθεωρητισμό της αντιφασιστικής ιστορίας του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου όπου η γενοκτονία των Ευρωπαίων Εβραίων διαχωρίστηκε από τον φανατικό αντικομμουνισμό των Γερμανών Ναζί και επέτρεψε το θάψιμο των υπολοίπων γενοκτονιών που αυτοί διέπραξαν στο όνομα της αντικομμουνιστικής ιδεολογίας τους, των Ρομά, των Σλάβων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες και των Κομμουνιστών ώστε και να κρύβεται η ιστορική συνεργασία των Σιωνιστών με τους Γερμανούς Ναζί και να παρουσιάζεται ο σημερινός τους αντικομμουνιστικός Σιωνισμός σαν ιδεολογικά και ιστορικά συνεπής. Αναθεώρηση που από την μία εξίσωσε τον Κομμουνισμό με τον Ναζισμό και από την άλλη επέτρεψε σε απογόνους των Γερμανών Ναζί να στηρίζουν τους φασίστες στην Ουκρανία και να είναι και οι πιο φανατικοί Σιωνιστές. Εδώ να τονίσουμε ότι ο νέος δυτικός φασισμός σε αντίθεση με τον παλιό που είχε να αντιμετωπίσει ένα οργανωμένο και μαζικό εργατικό κίνημα με επαναστατικούς στόχους και είχε τότε κύριο στόχο του να συντρίψει αυτό το κίνημα και να αποκαταστήσει σε εθνικό επίπεδο την κυριαρχία του κεφαλαίου, είναι προϊόν της αποσύνθεσης των δυτικών κοινωνιών μετά από δεκαετίες νεοφιλελευθερισμού, διάλυσης της βιομηχανικής εργατικής του τάξης και μη αναστρέψιμης γεωπολιτικής υποχώρησης τους μετά τον σύντομο θρίαμβο τους την δεκαετία του 90. Κρατάει από τον παλιό φασισμό, τον φανατικό του αντικομμουνισμό παρότι δεν υπάρχει καν κομμουνιστική απειλή στο εσωτερικό του, την τάση να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για τις εγγενείς αντιφάσεις και αδικίες του συστήματος, την καταγγελία του για την παρακμή και την έλλειψη καθαρότητας των δυτικών κοινωνιών, τον ρατσισμό του προς τους Ρομά και τους ανθρώπους που δεν προέρχονται από λευκές χώρες και αντικατέστησε το μένος του προς τους Εβραίους με αυτό προς τους Άραβες και τους μουσουλμάνους. Ο σημερινός φασισμός όχι μόνο δεν προσποιείται τον σοσιαλιστικό όπως ήταν υποχρεωμένος να κάνει η πρώτη εκδοχή του αλλά είναι και ανοιχτά νεοφιλελεύθερος όπως μας δείχνει η περίπτωση του φασιστικού σούργελου της Λατινοπούλου που έχει για ηρωίδα της την Θάτσερ και όπως στο υψηλότερο επίπεδο του εκφράζεται από το Ισραήλ, τον Τραμπ και τον Μασκ. Όλα αυτά τα γράφω εισαγωγικά και χωρίς να έχω μπει καν στο κύριο θέμα. Γιατί μετά τις 7 Οκτώβρη 2023 και την ηρωική επίθεση της Παλαιστινιακής αντίστασης ενάντια στον άγριο Ισραηλινό φασισμό και την προκλητική αδιαφορία του πλανήτη που τον είχε νομιμοποιήσει, είδαμε νέα πράγματα που ήταν ως τότε αδιανόητα, πράγματα που δεν είχα ποτέ μου δει στα 50 μου χρόνια. Μια ήδη αποκλεισμένη περιοχή με εκατομμύρια πληθυσμό να της κόβεται η πρόσβαση σε νερό, τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα, τον πιο εντατικό βομβαρδισμό με τα πιο σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη και drones που ξεπέρασε οτιδήποτε έχει συμβεί στην παγκόσμια ιστορία σε περιοχή που δεν είχε κανένα μέσο για να τον αντιμετωπίσει, την στόχευση και καταστροφή νοσοκομείων πάλι σε πρωτοφανή επίπεδο και κλίμακα, την αναγόρευση κάθε κτιρίου και οικήματος σε στρατιωτικό στόχο, είτε αυτό αφορούσε κατοικίες ανθρώπων, είτε σχολεία και πανεπιστήμια, είτε θρησκευτικούς χώρους, είτε ακόμα και νεκροταφεία, την μαζική δολοφονία δημοσιογράφων, καθηγητών και διανοούμενων, την ακόμα χειρότερη και ασταμάτητη σφαγή μωρών και παιδιών μαζί με τις μητέρες τους, την χρησιμοποίηση χημικών όπλων και βομβών φωσφόρου μαζί με την πρωτοφανής χρησιμοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης σε ένα Ολοκαύτωμα, το βομβαρδισμό με εμπρηστικές βόμβες τεντών που είχαν καταφύγει άνθρωποι από τα ισοπεδωμένα σπίτια τους και τον βομβαρδισμό ανθρώπων που είχαν πάει να αναζητήσουν τροφή, την χρήση ψυχολογικών όπλων με drones να βγάζουν ήχους μωρών, την συνειδητή προσπάθεια να φέρουν πείνα, δίψα και αρρώστιες σε αποκλεισμένο πληθυσμό που βομβαρδίζεται, τις εκτελέσεις ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους ή τις συλλήψεις τους για να βασανιστούν μέχρι θανάτου, τις συλλήψεις και βασανισμούς μέχρι θανάτου ακόμα και γιατρών. Ο κρατικός φασισμός που εξαπολύθηκε στην Γάζα μπορεί να συγκριθεί μόνο αν συνδυάσουμε τα χειρότερα γεγονότα του Β Παγκοσμίου Πολέμου και με τα χειρότερα εγκλήματα που έκαναν οι ΗΠΑ σε Κορέα,Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος, Ιράκ και πάλι τα ξεπερνά στην αγριότητα και τον σαδισμό τους. Εξαπολύθηκε σε έναν πληθυσμό που είχε ήδη βασανιστεί για πολλές δεκαετίες από τον Ισραηλινό φασισμό και δεν είχε καμία δυνατότητα διαφυγής. Αυτός ο φασισμός είχε την καθολική στήριξη των Σιωνιστών εποίκων σε ένα βαθμό που ποτέ δεν κατάφερε να πετύχει ο Γερμανικός Ναζισμός από τους δικούς του πολίτες. Είχε όμως και την φανατική στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών καθεστώτων που χωρίς αυτή δεν θα μπορούσε να δράσει έτσι για 15 ολόκληρους μήνες. Τεράστια ψέματα προωθήθηκαν από τα δυτικά ΜΜΕ για να στηριχθεί αυτό το Ολοκαύτωμα. Η ξεδιάντροπη ισραηλινή προπαγάνδα κατασκευής ακροτήτων έγινε η επίσημη δυτική προπαγάνδα. Δυτικοί δημοσιογράφοι και βέβαια πολλοί Έλληνες ανάμεσα τους, διέδωσαν τα χειρότερα ψευδή, απέκρυψαν συνειδητά το μέγεθος και την έκταση του ολέθρου και δαιμονοποίησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση που αντιμαχόταν την πιο ξεκάθαρη γενοκτονική επίθεση που έχει δεχθεί πληθυσμός στην εποχή μας. Δυτικά και αμερικανικά όπλα στέλνονταν συνεχώς για να συνεχίζεται το Ολοκαύτωμα, διαμαρτυρίες σε δυτικά πανεπιστήμια αντιμετωπίστηκαν με άγρια αστυνομική καταστολή, απαγορεύτηκε να εκφραστείς υπέρ της αντίστασης και λογοκρίθηκαν ντοκουμέντα της γενοκτονίας. Ισραηλινοί γενοκτόνοι φασίστες που ήθελαν να κάνουν πογκρόμ και να ασκήσουν τρομοκρατία στο Άμστερνταμ αντιμετωπίστηκαν σαν θύματα αντισημιτισμού, στην Αθήνα αφέθηκαν να αλωνίζουν και να χτυπάνε κόσμο, οι γενοκτόνοι φονιάδες μωρών έγιναν καλοδεχούμενοι τουρίστες που δεν μπορεί κανείς να τους πειράξει. Όλα αυτά στο όνομα του Σιωνισμού και της αποτρόπαιας τάσης του που βαφτίστηκε “δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα”, να επιβάλλει το εποικιστικό του σχέδιο με γενοκτονικό τρόπο και με την στήριξη της αντικομμουνιστικής δύσης που έχει αναθεωρήσει την ιστορία του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Και αυτός ο φασισμός σε σύγκριση με τον παλιό δεν έχει καμία ντροπή και επιθυμία να κρύψει τα εγκλήματα του. Μπορεί να κάνει τα χειρότερα εγκλήματα αλλά οι οπαδοί του χαίρονται και πανηγυρίζουν ανοιχτά για τα εγκλήματα του. Νιώθουν περηφάνια για την μαζική σφαγή μωρών και την ισοπέδωση νοσοκομείων ενώ παράλληλα έχουν και το αμίμητο θράσος να παριστάνουν και τα θύματα που τώρα αποδίδουν ιστορική δικαιοσύνη. Στην πιο εφιαλτική αντίστροφη της πραγματικότητας, αυτοί που πανηγύριζαν για το Ολοκαύτωμα της Γάζας χρέωσαν στην αντίσταση μαζικούς βιασμούς και ανήκουστα εγκλήματα για αποκεφαλισμένα μωρά που μόνο οι φασίστες Ισραηλινοί αποδεδειγμένα διέπραξαν και τόλμησαν να μιλήσουν για ανθρώπινες ασπίδες που χρησιμοποιεί η αντίσταση ενώ ήταν αυτοί που το έκαναν σε πολλές περιπτώσεις. Μια ανίερη συμμαχία Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων, δυτικών εγκληματιών πολιτικών ηγετών, μεγαλοδημοσιογράφων και ενός γενοκτονικού εποικιστικού καθεστώτος έφερε τον κρατικό φασισμό στο ανώτερο επίπεδο του. Και μια κοινωνία εξαχρειωμένων και αυτοθυματοποιημένων εποίκων που δέχτηκαν να υλοποιήσουν το παλιό φασιστικό σχέδιο εκτοπισμού των Ευρωπαίων Εβραίων, εφαρμόζει σε κοινωνικό επίπεδο αυτό το ανώτατο στάδιο του φασισμού και του δίνει την μαζική βάση που κάθε φασιστικό κίνημα χρειάζεται. Έποικοι που καταφέρθηκαν με λύσσα και ενάντια στους δικούς τους που ήταν αιχμάλωτοι της αντίστασης γιατί ψέλισσαν κάποια λόγια ανθρωπιάς και αγκάλιασαν τους μαχητές της αντίστασης, έποικοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα που το Ισραηλινό κράτος δολοφόνησε μαζικά τους δικούς τους και την 7 Οκτώβρη 2023 και αργότερα με τους μαζικούς βομβαρδισμούς, έποικοι που διαδήλωναν για το δικαίωμα του Ισραηλινού στρατού να βιάζει Παλαιστίνιους, έποικοι που μας έδειξαν που θα έφτανε η Γερμανική κοινωνία αν οι Ναζί είχαν κερδίσει τον πόλεμο. Το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού από κάθε άποψη. Όχι τυχαία η αντίσταση σε αυτό το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού έρχεται αποκλειστικά από τις χώρες και τους λαούς του παγκόσμιου Νότου που βλέπουν στην Γάζα να καθρεφτίζεται η δική τους ιστορία των εγκλημάτων και των φρικαλεοτήτων που δέχθηκαν από την δυτική αποικιοκρατία. Χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Κούβα και η Κολομβία λένε την αλήθεια για αυτό που έγινε στην Γάζα και στέλνουν το Ισραήλ για γενοκτονία στο διεθνές δικαστήριο ενώ οι δυτικές χώρες έγιναν απόλυτα συνένοχες. Το δυτικό αντιφασιστικό κίνημα με κάποιες εξαιρέσεις ξεφτιλίστηκε, εδώ είχαμε και αναρχικούς που κράτησαν ίσες αποστάσεις και συνολικά δεν βγήκε μια μαζική συγκρουσιακή διαδήλωση για το Ολοκαύτωμα της Γάζας. Στην Γερμανία ήταν ακόμα χειρότερα με πολλούς αντίφα να βγαίνουν υπέρ του Ισραήλ κι ενώ το Γερμανικό κράτος με όρους ιστορικής συνέχειας αφού οι Γερμανοί Ναζί είχαν συνεργαστεί με τους Σιωνιστές, τσάκισε κάθε διαμαρτυρία κατά της γενοκτονίας της Γάζας και ξεφτίλισε κάθε ανθρώπινο δικαίωμα προχωρώντας και σε εισβολές σε σπίτια για δημοσιεύσεις σε κοινωνικά δίκτυα και σε συλλήψεις Εβραίων αντισιωνιστών. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο η μάχη κατά του Σιωνισμού, της ανώτατης μορφής του φασισμού, δεν θεωρήθηκε αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης του δυτικού αντιφασιστικού κινήματος. “Δεν είναι αντιφασισμός να σκοτώνεις Εβραίους” υποστήριξαν οι σιχαμένοι Γερμανοί αντίφα λες και στην συμπεριφορά και στις δράσεις ενός γενοκτονικού στρατού καθρεφτίζεται η ιδιότητα του Εβραίου που πρέπει να προστατευτεί και όχι η ιδιότητα ενός φασίστα γενοκτόνου και λες και είναι αντιφασισμός να στηρίζεις την μαζική σφαγή Παλαιστινίων ή οποιαδήποτε άλλης εθνότητας που δέχεται τον χειρότερο είδος φασισμού. Εν τω μεταξύ ο Σιωνισμός είναι αυτή την στιγμή ο πιο επικίνδυνος παράγοντας για να νεκραστηθεί ο παλαιού τύπου ναζισμός που μισεί τυφλά και αδιάκριτα τους Εβραίους και θεωρεί τον κομμουνισμό Εβραϊκή επινόηση και συνωμοσία και όλους τους Εβραίους άξιους για εξόντωση. Τύποι που μετά τα ανήκουστα εγκλήματα στην Γάζα πήραν το θάρρος να γράψουν για το πόσο δίκιο είχε ο Χίτλερ και οι οποίοι προστατεύονται από τον Μασκ στην πλατφόρμα του. Σε πολιτικό επίπεδο δεν έχουν καμία τύχη. Η τεράστια πλειοψηφία των φασιστών στην δύση είναι με το Ισραήλ αφού βλέπουν σε αυτό τις μεθόδους και τις πρακτικές που θαυμάζουν και θέλουν να εφαρμόσουν αν πάρουν την εξουσία ενάντια στους εχθρούς τους αλλά και μοιράζονται μαζί του το μεγάλο μίσος για τους μουσουλμάνους. Και έχουμε και τύπους που γουστάρουν να χαιρετούν ναζιστικά να στηρίζουν τώρα το Ισραήλ. Πότε θα τους τσακίσουμε; Εδώ οι δικοί μας αντίφα κάνουν συγκεντρώσεις στο Μοναστηράκι ενώ δίπλα τους περπατούν ανενόχλητοι οι γενοκτόνοι του Ισραήλ και δεν έχουν καν καταλάβει πόσο άθλιο είναι αυτό. Ευτυχώς το αναρχικό και αντιφασιστικό κίνημα μετά τις 28 Φλεβάρη δείχνει να ξυπνά και να προωθεί το σύνθημα: “Τέμπη, Πύλος, Παλαιστίνη Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη “ Σε κάθε περίπτωση, η πλήρης στήριξη του ανώτατου σταδίου του φασισμού από τις δυτικές χώρες προμηνύει και την αρχή του τέλους τους. Η οικονομική και γεωπολιτική τους παρακμή είναι μη αναστρέψιμη σε μια εποχή που η τεχνολογία και τα μέσα παραγωγής θα μπορούσαν να φέρουν μια κοινωνία αφθονίας, δημιουργίας και σχόλης αντί για ρεκόρ δισεκατομμυριούχων και πλήρη υποταγή στις δυνάμεις του χρήματος. Το χάος που φέρνει στις ΗΠΑ ο Τραμπ και ο Σιωνιστής πολυδισεκατομμυριούχος που χαιρετά ναζιστικά, είναι σύμπτωμα αυτής της μη αναστρέψιμης παρακμής του συστήματος τους. Η διαφαινόμενη κατάρρευση του δυτικού proxy πολέμου στην Ουκρανία είναι επίσης άλλο ένα σύμπτωμα της ραγδαίας υποχώρησης της δύναμης τους. Η ανάδυση της Κίνας σαν νέας δύναμης που η δύση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει και του επαναστατικού λαού της Υεμένης που έχει βάλει σαν ιστορικό του καθήκον να συντρίψει τον Σιωνισμό, συμπληρώνουν την γενική εικόνα. Αργά ή γρήγορα το ανώτερο στάδιο του φασισμού θα ηττηθεί. Εμείς που μένουμε σε δυτικές και εκδυτικοποιημένες χώρες όπως η Ελλάδα, με τις εξατομικοποιημένες, παθητικές και προπαγανδισμένες μάζες που στις περισσότερες περιπτώσεις αδυνατούν να δράσουν ιστορικά, ας αφυπνιστούμε κι ας δράσουμε όσο γίνεται για να επιταχύνουμε την πτώση του. Είναι ο μόνος τρόπος να πάψουμε να είμαστε τέρατα και να γίνουμε πάλι άνθρωποι. ΥΓ Το κείμενο το είχα σχεδόν έτοιμο από τις 12 Φλεβάρη αλλά τότε απορροφήθηκα να γράφω κείμενα για τις 28 Φλεβάρη και το άφησα αδημοσίευτο. Το βίντεο που το συνοδεύει ήταν επίσης έτοιμο από τότε και ξεκινά με δηλώσεις Τραμπ που είχαν βγει τότε και καταλήγει με δηλώσεις του Fred Hampton, χαρισματικού επαναστάτη που γεννήθηκε μετά τον Τραμπ και δολοφονήθηκε στις ΗΠΑ στα 21 του χρόνια, το 1969, γιατί ήταν συνεπής αντιιμπεριαλιστής και με φοβερή ικανότητα να ενώνει ταξικά τον κόσμο ανεξαρτήτως χρώματος ενάντια στους ιμπεριαλιστές πλουτοκράτες. Το κείμενο τελικά δημοσιεύεται μετά την ιστορική για την Ελλάδα 28 Φλεβάρη 2025, τις σφαγές των Σαλαφιστών στην Συρία, τις φασιστικές διώξεις στις ΗΠΑ ενάντια σε υποστηρικτές της Παλαιστίνης και την Γάζα πλήρως αποκλεισμένη και έτοιμη να υποστεί δεύτερο γύρο γενοκτονικής επίθεσης, χειρότερο κι από τον πρώτο. Σε μια περίοδο που ισχύει περισσότερο από ποτέ το: “Τέμπη Πύλος Παλαιστίνη Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη” Συνδυάζεται ταιριαστά με ένα άλλο κείμενο που είχα γράψει για την Παλαιστινιακή αντίσταση:
6:57

Σιωνισμός:Το ανώτατο στάδιο του δυτικού Φασισμού Ένα τέτοιο κείμενο δεν θα μπορούσε να γραφτεί πριν τις 7 Οκτώβρη 2023. Θα ξεκινήσω με μια μικρή συνοπτική και ελλειπτική ιστορική αναδρομή του πως φτάσαμε εδώ. Μέχρι τότε η σύνδεση της Σιωνιστικής ιδεολογίας με την φασιστική είχε γίνει στο παρελθόν από ανθρώπους όπως ο Faris Glubb και Εβραίους όπως ο Hajo Meyer στο βιβλίο του: “The End of Judaism.” Η συνεργασία Σιωνιστών με την Ναζιστική Γερμανία με κοινό σκοπό να εκτοπίσουν τους Ευρωπαίους Εβραίους και να τους στείλουν στην Παλαιστίνη, έχει επίσης εκτεθεί στα βιβλία του Lenni Brenner και ειδικότερα στο βιβλίο του: “51 Documents: Zionist Collaboration with the Nazis” και πιο πρόσφατα στο βιβλίο του Tony Greenstein: “Zionism during the Holocaust.” Είχα γράψει κι ο ίδιος μια σχετική δημοσίευση με μαρτυρίες αντισιωνιστών Εβραίων. Το ίδιο το κράτος του Ισραήλ δημιουργήθηκε με μεθόδους μαζικής τρομοκρατίας όπως εξιστορείται στο βιβλίο του Thomas Suarez: “State of Terror how terrorism created modern Israel.” Μια ιδεολογία λοιπόν όπως η Σιωνιστική που ήταν βασικά ένα βίαιο εποικιστικό σχέδιο εμπνευσμένο από την δυτική αποικιοκρατία και ήθελε να επαναπροσδιορίσει την έννοια του Εβραίου από θρησκευτική σε εθνοφυλετική, και σε συνεργασία με τους φασίστες αντισημίτες που για τους δικούς τους λόγους ήθελαν κι αυτοί να αντιμετωπίσουν τους Εβραίους εθνοφυλετικά και σαν ξένο παρασιτικό σώμα στην Ευρώπη, δεν θα μπορούσε να αποφύγει από το να γίνει και η ίδια φασιστική. Όμως να φτάσει η Σιωνιστική ιδεολογία να γίνει το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού; Πώς μπόρεσε να γίνει αυτό; Το 1967 ήταν ένα έτος κλειδί για την εξέλιξη της. Η εισβολή και επέκταση του Ισραήλ σε εδάφη που δεν είχαν αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ με την απανθρωπη μεταχείριση κατεχόμενων πληθυσμών άνοιξε το δρόμο για την δημιουργία του νέου Ισραήλ ως το πιο φασιστικό κράτος του πλανήτη. Τα προσχήματα έφυγαν. Το Ισραήλ άρχισε να στηρίζει και να εξοπλίζει τις πιο βίαιες φασιστικές δικτατορίες του πλανήτη χωρίς να κάνει εξαίρεση ούτε στο ανοιχτά ρατσιστικό απαρτχάιντ καθεστώς της Νότιας Αφρικής. Ενώ στήριζε με τον πιο ενεργό τρόπο γενοκτονίες όπως αυτή της Γουατεμάλα και συνεργαζόταν με χούντες όπως αυτή της Αργεντινής που δολοφόνησε χιλιάδες αριστερούς Εβραίους. Πάντα με την φανατική συνεργασία της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ ως το σημείο το Ισραήλ να φαίνεται προέκταση των ΗΠΑ στην δυτική Ασία την εποχή που αυτές διεξήγαγαν τον δικό της αντικομμουνιστικό ψυχρό πόλεμο και βάζοντας πολλές φορές το Ισραήλ να κάνει τις βρωμοδουλειές της Αυτοκρατορίας που ούτε η ίδια ήθελε να παραδεχτεί ότι τις κάνει. Στο εσωτερικό του το Ισραήλ είχε δημιουργήσει ένα καθεστώς τρόμου για τον γηγενή Παλαιστινιακό πληθυσμό με συνεχόμενες δολοφονίες, διώξεις, βασανιστήρια, εκτοπισμούς και φυλακίσεις που ωθούσε τους Παλαιστίνιους να εξεγείρονται και να αντιστέκονται με τεράστιο τίμημα. Η πολιτική του εξέλιξη ευθυγραμμισμένη με την νέα απροκάλυπτη φασιστική του φύση έφερνε πια στην εξουσία κόμματα όπως το Λικούντ που δεν έκρυβαν τον ρατσιστικό τους χαρακτήρα αλλά και την δημιουργία νέων φασιστικών κομμάτων χειρότερων ακόμα και από το Λικούντ. Η δεκαετία του 90 με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και τον παγκόσμιο γεωπολιτικό θρίαμβο των ΗΠΑ ήταν επίσης η χρυσή εποχή για την νομιμοποίηση του φασιστικού Σιωνισμού. Νέοι έποικοι που δεν είχαν σχέση με την Παλαιστίνη ήρθαν από τις διαλυμένες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες και την Ρωσία, χώρες όπως η Ελλάδα που την δεκαετία του 80 είχαν στηρίξει ανοιχτά τους Παλαιστίνιους, βρέθηκαν με την βοήθεια πολιτικών καθαρμάτων όπως ο Μητσοτάκης κάτω από την Σιωνιστική επιρροή, οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι διασπάστηκαν με την ανάδυση μιας νέας Παλαιστινιακής αρχής που χρησιμοποιήθηκε από το Ισραήλ σαν μέσο ελέγχου και καταστολής της Παλαιστινιακής αντίστασης, και ήταν τότε επίσης που το Ισραήλ άρχισε να αναπτύσσει ραγδαία την τεχνολογία επιτήρησης και ελέγχου που έγινε βασικό εξαγωγικό του προϊόν. Ο 21ος αιώνας ξεκίνησε με νέα εξέγερση των Παλαιστινίων και φρικτή δολοφονική καταστολή αλλά και με τον από τις ΗΠΑ διακηρυγμένο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας που διέλυσε κοσμικά καθεστώτα της δυτικής Ασίας όπως του Ιράκ, με εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους και σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις φιλοδοξίες του Ισραήλ να αποσταθεροποιήσει την περιοχή και να φέρει τον όλεθρο. Μέσα στο χάος και την καταστροφή αναδύθηκαν και με την βοήθεια του Ισραήλ, φανατικές σαλαφιστικές και γουαχαμπιστικές ομάδες που μισούν και στοχεύουν περισσότερο τους μουσουλμάνους που δεν υιοθετούν τις θέσεις τους παρά τους Ισραηλινούς και οι οποίες στην περίοδο του ψυχρού πολέμου είχαν χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Τέτοιες ομάδες είναι τώρα που έχουν την εξουσία στην Συρία με τις ευλογίες της δύσης. Στον 21ο αιώνα ήταν επίσης που έγινε η Γάζα μια απολύτως αποκλεισμένη περιοχή, με τείχη και μέσα επιτήρησης να ελέγχουν κάθε σημείο της, η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου όπως είχε χαρακτηριστεί, και κάθε προσπάθεια αντίστασης και της πιο ειρηνικής, αντιμετωπιζόταν με φονική καταστολή, εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες όπως έγινε το 2018 και το 2019. Ο φασιστικός Σιωνισμός διέπραττε τα χειρότερα εγκλήματα και στην Γάζα και στην Δυτική Όχθη με την ατιμωτική σιωπή και αδιαφορία της ανθρωπότητας. Διεφθαρμένες και πουλημένες Αραβικές ηγεσίες σε Αίγυπτο και Ιορδανία και δεσπότες όπως της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είχαν έμπρακτα αποκαταστήσει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ και συκοφαντούσαν την Παλαιστινιακή αντίσταση. Χώρες όπως η Τουρκία και το Κατάρ έπαιζαν διπλό ύπουλο παιχνίδι, από την μια αναγνώριζαν την Παλαιστινιακή αντίσταση και την βοηθούσαν οικονομικά αλλά ποτέ στρατιωτικά και από την άλλη στήριζαν τους έμπρακτα φιλοισραηλινούς Σαλαφιστές να διαλύουν κοσμικά αραβικά καθεστώτα που ήταν ενάντια στο Ισραήλ όπως στην Λιβύη και στην Συρία, πάντα μένοντας γεωπολιτικά στην επιρροή της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας. Και στο ενδιάμεσο ο φασισμός του Ισραήλ γινόταν όλο και πιο βίαιος και απροκάλυπτος τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και πολιτικά σε επίπεδο ηγεσίας βγάζοντας για επικεφαλής της έναν τύπο σαν τον Νετανιάχου που αθώωσε τον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και αποδίδοντας το σε έναν Μουσουλμάνο μουφτή. Ο εκφασισμός της Ισραηλινής κοινωνίας συνεχιζόταν ακάθεκτος, με την απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων να γίνεται κοινός τόπος και τις περιοδικές μαζικές σφαγές που γίνονταν από τον πάνοπλο ισραηλινό στρατό στην Γάζα να παρουσιάζονται σαν Pallywood και να δημιουργούν αντί για αποτροπιασμό, θυμηδία και ευχαρίστηση. Κάθε κριτική στην Ισραηλινή βαρβαρότητα στιγματιζόταν σαν αντισημιτική και το ίδιο το Ισραήλ άρχισε να συνεργάζεται ανοιχτά με όλα τα ανερχόμενα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης και να καταστρέφει την προοπτική φιλοπαλαιστίνιων και αριστερών αντινεοφιλελεύθερων ηγετών να πάρουν την πολιτική εξουσία όπως ο Κόρμπιν στην Αγγλία, με στημένες συκοφαντικές καμπάνιες εναντίον τους. Με την συνενοχή και την εγκληματική αδιαφορία όλου του πλανήτη, οι Παλαιστίνιοι βίωναν τον χειρότερο φασισμό ενώ παράλληλα το Ισραήλ είχε γίνει η έμπνευση όλων των νέων φασιστών της Ευρώπης, από την Λεπέν μέχρι την Λατινοπούλου και τον Βελόπουλο. Αυτή η ιστορική διαδικασία γινόταν παράλληλα με τον αισχρό και απαράδεκτο ιστορικό αναθεωρητισμό της αντιφασιστικής ιστορίας του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου όπου η γενοκτονία των Ευρωπαίων Εβραίων διαχωρίστηκε από τον φανατικό αντικομμουνισμό των Γερμανών Ναζί και επέτρεψε το θάψιμο των υπολοίπων γενοκτονιών που αυτοί διέπραξαν στο όνομα της αντικομμουνιστικής ιδεολογίας τους, των Ρομά, των Σλάβων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες και των Κομμουνιστών ώστε και να κρύβεται η ιστορική συνεργασία των Σιωνιστών με τους Γερμανούς Ναζί και να παρουσιάζεται ο σημερινός τους αντικομμουνιστικός Σιωνισμός σαν ιδεολογικά και ιστορικά συνεπής. Αναθεώρηση που από την μία εξίσωσε τον Κομμουνισμό με τον Ναζισμό και από την άλλη επέτρεψε σε απογόνους των Γερμανών Ναζί να στηρίζουν τους φασίστες στην Ουκρανία και να είναι και οι πιο φανατικοί Σιωνιστές. Εδώ να τονίσουμε ότι ο νέος δυτικός φασισμός σε αντίθεση με τον παλιό που είχε να αντιμετωπίσει ένα οργανωμένο και μαζικό εργατικό κίνημα με επαναστατικούς στόχους και είχε τότε κύριο στόχο του να συντρίψει αυτό το κίνημα και να αποκαταστήσει σε εθνικό επίπεδο την κυριαρχία του κεφαλαίου, είναι προϊόν της αποσύνθεσης των δυτικών κοινωνιών μετά από δεκαετίες νεοφιλελευθερισμού, διάλυσης της βιομηχανικής εργατικής του τάξης και μη αναστρέψιμης γεωπολιτικής υποχώρησης τους μετά τον σύντομο θρίαμβο τους την δεκαετία του 90. Κρατάει από τον παλιό φασισμό, τον φανατικό του αντικομμουνισμό παρότι δεν υπάρχει καν κομμουνιστική απειλή στο εσωτερικό του, την τάση να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για τις εγγενείς αντιφάσεις και αδικίες του συστήματος, την καταγγελία του για την παρακμή και την έλλειψη καθαρότητας των δυτικών κοινωνιών, τον ρατσισμό του προς τους Ρομά και τους ανθρώπους που δεν προέρχονται από λευκές χώρες και αντικατέστησε το μένος του προς τους Εβραίους με αυτό προς τους Άραβες και τους μουσουλμάνους. Ο σημερινός φασισμός όχι μόνο δεν προσποιείται τον σοσιαλιστικό όπως ήταν υποχρεωμένος να κάνει η πρώτη εκδοχή του αλλά είναι και ανοιχτά νεοφιλελεύθερος όπως μας δείχνει η περίπτωση του φασιστικού σούργελου της Λατινοπούλου που έχει για ηρωίδα της την Θάτσερ και όπως στο υψηλότερο επίπεδο του εκφράζεται από το Ισραήλ, τον Τραμπ και τον Μασκ. Όλα αυτά τα γράφω εισαγωγικά και χωρίς να έχω μπει καν στο κύριο θέμα. Γιατί μετά τις 7 Οκτώβρη 2023 και την ηρωική επίθεση της Παλαιστινιακής αντίστασης ενάντια στον άγριο Ισραηλινό φασισμό και την προκλητική αδιαφορία του πλανήτη που τον είχε νομιμοποιήσει, είδαμε νέα πράγματα που ήταν ως τότε αδιανόητα, πράγματα που δεν είχα ποτέ μου δει στα 50 μου χρόνια. Μια ήδη αποκλεισμένη περιοχή με εκατομμύρια πληθυσμό να της κόβεται η πρόσβαση σε νερό, τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα, τον πιο εντατικό βομβαρδισμό με τα πιο σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη και drones που ξεπέρασε οτιδήποτε έχει συμβεί στην παγκόσμια ιστορία σε περιοχή που δεν είχε κανένα μέσο για να τον αντιμετωπίσει, την στόχευση και καταστροφή νοσοκομείων πάλι σε πρωτοφανή επίπεδο και κλίμακα, την αναγόρευση κάθε κτιρίου και οικήματος σε στρατιωτικό στόχο, είτε αυτό αφορούσε κατοικίες ανθρώπων, είτε σχολεία και πανεπιστήμια, είτε θρησκευτικούς χώρους, είτε ακόμα και νεκροταφεία, την μαζική δολοφονία δημοσιογράφων, καθηγητών και διανοούμενων, την ακόμα χειρότερη και ασταμάτητη σφαγή μωρών και παιδιών μαζί με τις μητέρες τους, την χρησιμοποίηση χημικών όπλων και βομβών φωσφόρου μαζί με την πρωτοφανής χρησιμοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης σε ένα Ολοκαύτωμα, το βομβαρδισμό με εμπρηστικές βόμβες τεντών που είχαν καταφύγει άνθρωποι από τα ισοπεδωμένα σπίτια τους και τον βομβαρδισμό ανθρώπων που είχαν πάει να αναζητήσουν τροφή, την χρήση ψυχολογικών όπλων με drones να βγάζουν ήχους μωρών, την συνειδητή προσπάθεια να φέρουν πείνα, δίψα και αρρώστιες σε αποκλεισμένο πληθυσμό που βομβαρδίζεται, τις εκτελέσεις ανθρώπων μέσα στα σπίτια τους ή τις συλλήψεις τους για να βασανιστούν μέχρι θανάτου, τις συλλήψεις και βασανισμούς μέχρι θανάτου ακόμα και γιατρών. Ο κρατικός φασισμός που εξαπολύθηκε στην Γάζα μπορεί να συγκριθεί μόνο αν συνδυάσουμε τα χειρότερα γεγονότα του Β Παγκοσμίου Πολέμου και με τα χειρότερα εγκλήματα που έκαναν οι ΗΠΑ σε Κορέα,Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος, Ιράκ και πάλι τα ξεπερνά στην αγριότητα και τον σαδισμό τους. Εξαπολύθηκε σε έναν πληθυσμό που είχε ήδη βασανιστεί για πολλές δεκαετίες από τον Ισραηλινό φασισμό και δεν είχε καμία δυνατότητα διαφυγής. Αυτός ο φασισμός είχε την καθολική στήριξη των Σιωνιστών εποίκων σε ένα βαθμό που ποτέ δεν κατάφερε να πετύχει ο Γερμανικός Ναζισμός από τους δικούς του πολίτες. Είχε όμως και την φανατική στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών καθεστώτων που χωρίς αυτή δεν θα μπορούσε να δράσει έτσι για 15 ολόκληρους μήνες. Τεράστια ψέματα προωθήθηκαν από τα δυτικά ΜΜΕ για να στηριχθεί αυτό το Ολοκαύτωμα. Η ξεδιάντροπη ισραηλινή προπαγάνδα κατασκευής ακροτήτων έγινε η επίσημη δυτική προπαγάνδα. Δυτικοί δημοσιογράφοι και βέβαια πολλοί Έλληνες ανάμεσα τους, διέδωσαν τα χειρότερα ψευδή, απέκρυψαν συνειδητά το μέγεθος και την έκταση του ολέθρου και δαιμονοποίησαν την Παλαιστινιακή αντίσταση που αντιμαχόταν την πιο ξεκάθαρη γενοκτονική επίθεση που έχει δεχθεί πληθυσμός στην εποχή μας. Δυτικά και αμερικανικά όπλα στέλνονταν συνεχώς για να συνεχίζεται το Ολοκαύτωμα, διαμαρτυρίες σε δυτικά πανεπιστήμια αντιμετωπίστηκαν με άγρια αστυνομική καταστολή, απαγορεύτηκε να εκφραστείς υπέρ της αντίστασης και λογοκρίθηκαν ντοκουμέντα της γενοκτονίας. Ισραηλινοί γενοκτόνοι φασίστες που ήθελαν να κάνουν πογκρόμ και να ασκήσουν τρομοκρατία στο Άμστερνταμ αντιμετωπίστηκαν σαν θύματα αντισημιτισμού, στην Αθήνα αφέθηκαν να αλωνίζουν και να χτυπάνε κόσμο, οι γενοκτόνοι φονιάδες μωρών έγιναν καλοδεχούμενοι τουρίστες που δεν μπορεί κανείς να τους πειράξει. Όλα αυτά στο όνομα του Σιωνισμού και της αποτρόπαιας τάσης του που βαφτίστηκε “δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα”, να επιβάλλει το εποικιστικό του σχέδιο με γενοκτονικό τρόπο και με την στήριξη της αντικομμουνιστικής δύσης που έχει αναθεωρήσει την ιστορία του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Και αυτός ο φασισμός σε σύγκριση με τον παλιό δεν έχει καμία ντροπή και επιθυμία να κρύψει τα εγκλήματα του. Μπορεί να κάνει τα χειρότερα εγκλήματα αλλά οι οπαδοί του χαίρονται και πανηγυρίζουν ανοιχτά για τα εγκλήματα του. Νιώθουν περηφάνια για την μαζική σφαγή μωρών και την ισοπέδωση νοσοκομείων ενώ παράλληλα έχουν και το αμίμητο θράσος να παριστάνουν και τα θύματα που τώρα αποδίδουν ιστορική δικαιοσύνη. Στην πιο εφιαλτική αντίστροφη της πραγματικότητας, αυτοί που πανηγύριζαν για το Ολοκαύτωμα της Γάζας χρέωσαν στην αντίσταση μαζικούς βιασμούς και ανήκουστα εγκλήματα για αποκεφαλισμένα μωρά που μόνο οι φασίστες Ισραηλινοί αποδεδειγμένα διέπραξαν και τόλμησαν να μιλήσουν για ανθρώπινες ασπίδες που χρησιμοποιεί η αντίσταση ενώ ήταν αυτοί που το έκαναν σε πολλές περιπτώσεις. Μια ανίερη συμμαχία Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων, δυτικών εγκληματιών πολιτικών ηγετών, μεγαλοδημοσιογράφων και ενός γενοκτονικού εποικιστικού καθεστώτος έφερε τον κρατικό φασισμό στο ανώτερο επίπεδο του. Και μια κοινωνία εξαχρειωμένων και αυτοθυματοποιημένων εποίκων που δέχτηκαν να υλοποιήσουν το παλιό φασιστικό σχέδιο εκτοπισμού των Ευρωπαίων Εβραίων, εφαρμόζει σε κοινωνικό επίπεδο αυτό το ανώτατο στάδιο του φασισμού και του δίνει την μαζική βάση που κάθε φασιστικό κίνημα χρειάζεται. Έποικοι που καταφέρθηκαν με λύσσα και ενάντια στους δικούς τους που ήταν αιχμάλωτοι της αντίστασης γιατί ψέλισσαν κάποια λόγια ανθρωπιάς και αγκάλιασαν τους μαχητές της αντίστασης, έποικοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα που το Ισραηλινό κράτος δολοφόνησε μαζικά τους δικούς τους και την 7 Οκτώβρη 2023 και αργότερα με τους μαζικούς βομβαρδισμούς, έποικοι που διαδήλωναν για το δικαίωμα του Ισραηλινού στρατού να βιάζει Παλαιστίνιους, έποικοι που μας έδειξαν που θα έφτανε η Γερμανική κοινωνία αν οι Ναζί είχαν κερδίσει τον πόλεμο. Το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού από κάθε άποψη. Όχι τυχαία η αντίσταση σε αυτό το ανώτατο στάδιο του δυτικού φασισμού έρχεται αποκλειστικά από τις χώρες και τους λαούς του παγκόσμιου Νότου που βλέπουν στην Γάζα να καθρεφτίζεται η δική τους ιστορία των εγκλημάτων και των φρικαλεοτήτων που δέχθηκαν από την δυτική αποικιοκρατία. Χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Κούβα και η Κολομβία λένε την αλήθεια για αυτό που έγινε στην Γάζα και στέλνουν το Ισραήλ για γενοκτονία στο διεθνές δικαστήριο ενώ οι δυτικές χώρες έγιναν απόλυτα συνένοχες. Το δυτικό αντιφασιστικό κίνημα με κάποιες εξαιρέσεις ξεφτιλίστηκε, εδώ είχαμε και αναρχικούς που κράτησαν ίσες αποστάσεις και συνολικά δεν βγήκε μια μαζική συγκρουσιακή διαδήλωση για το Ολοκαύτωμα της Γάζας. Στην Γερμανία ήταν ακόμα χειρότερα με πολλούς αντίφα να βγαίνουν υπέρ του Ισραήλ κι ενώ το Γερμανικό κράτος με όρους ιστορικής συνέχειας αφού οι Γερμανοί Ναζί είχαν συνεργαστεί με τους Σιωνιστές, τσάκισε κάθε διαμαρτυρία κατά της γενοκτονίας της Γάζας και ξεφτίλισε κάθε ανθρώπινο δικαίωμα προχωρώντας και σε εισβολές σε σπίτια για δημοσιεύσεις σε κοινωνικά δίκτυα και σε συλλήψεις Εβραίων αντισιωνιστών. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο η μάχη κατά του Σιωνισμού, της ανώτατης μορφής του φασισμού, δεν θεωρήθηκε αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης του δυτικού αντιφασιστικού κινήματος. “Δεν είναι αντιφασισμός να σκοτώνεις Εβραίους” υποστήριξαν οι σιχαμένοι Γερμανοί αντίφα λες και στην συμπεριφορά και στις δράσεις ενός γενοκτονικού στρατού καθρεφτίζεται η ιδιότητα του Εβραίου που πρέπει να προστατευτεί και όχι η ιδιότητα ενός φασίστα γενοκτόνου και λες και είναι αντιφασισμός να στηρίζεις την μαζική σφαγή Παλαιστινίων ή οποιαδήποτε άλλης εθνότητας που δέχεται τον χειρότερο είδος φασισμού. Εν τω μεταξύ ο Σιωνισμός είναι αυτή την στιγμή ο πιο επικίνδυνος παράγοντας για να νεκραστηθεί ο παλαιού τύπου ναζισμός που μισεί τυφλά και αδιάκριτα τους Εβραίους και θεωρεί τον κομμουνισμό Εβραϊκή επινόηση και συνωμοσία και όλους τους Εβραίους άξιους για εξόντωση. Τύποι που μετά τα ανήκουστα εγκλήματα στην Γάζα πήραν το θάρρος να γράψουν για το πόσο δίκιο είχε ο Χίτλερ και οι οποίοι προστατεύονται από τον Μασκ στην πλατφόρμα του. Σε πολιτικό επίπεδο δεν έχουν καμία τύχη. Η τεράστια πλειοψηφία των φασιστών στην δύση είναι με το Ισραήλ αφού βλέπουν σε αυτό τις μεθόδους και τις πρακτικές που θαυμάζουν και θέλουν να εφαρμόσουν αν πάρουν την εξουσία ενάντια στους εχθρούς τους αλλά και μοιράζονται μαζί του το μεγάλο μίσος για τους μουσουλμάνους. Και έχουμε και τύπους που γουστάρουν να χαιρετούν ναζιστικά να στηρίζουν τώρα το Ισραήλ. Πότε θα τους τσακίσουμε; Εδώ οι δικοί μας αντίφα κάνουν συγκεντρώσεις στο Μοναστηράκι ενώ δίπλα τους περπατούν ανενόχλητοι οι γενοκτόνοι του Ισραήλ και δεν έχουν καν καταλάβει πόσο άθλιο είναι αυτό. Ευτυχώς το αναρχικό και αντιφασιστικό κίνημα μετά τις 28 Φλεβάρη δείχνει να ξυπνά και να προωθεί το σύνθημα: “Τέμπη, Πύλος, Παλαιστίνη Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη “ Σε κάθε περίπτωση, η πλήρης στήριξη του ανώτατου σταδίου του φασισμού από τις δυτικές χώρες προμηνύει και την αρχή του τέλους τους. Η οικονομική και γεωπολιτική τους παρακμή είναι μη αναστρέψιμη σε μια εποχή που η τεχνολογία και τα μέσα παραγωγής θα μπορούσαν να φέρουν μια κοινωνία αφθονίας, δημιουργίας και σχόλης αντί για ρεκόρ δισεκατομμυριούχων και πλήρη υποταγή στις δυνάμεις του χρήματος. Το χάος που φέρνει στις ΗΠΑ ο Τραμπ και ο Σιωνιστής πολυδισεκατομμυριούχος που χαιρετά ναζιστικά, είναι σύμπτωμα αυτής της μη αναστρέψιμης παρακμής του συστήματος τους. Η διαφαινόμενη κατάρρευση του δυτικού proxy πολέμου στην Ουκρανία είναι επίσης άλλο ένα σύμπτωμα της ραγδαίας υποχώρησης της δύναμης τους. Η ανάδυση της Κίνας σαν νέας δύναμης που η δύση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει και του επαναστατικού λαού της Υεμένης που έχει βάλει σαν ιστορικό του καθήκον να συντρίψει τον Σιωνισμό, συμπληρώνουν την γενική εικόνα. Αργά ή γρήγορα το ανώτερο στάδιο του φασισμού θα ηττηθεί. Εμείς που μένουμε σε δυτικές και εκδυτικοποιημένες χώρες όπως η Ελλάδα, με τις εξατομικοποιημένες, παθητικές και προπαγανδισμένες μάζες που στις περισσότερες περιπτώσεις αδυνατούν να δράσουν ιστορικά, ας αφυπνιστούμε κι ας δράσουμε όσο γίνεται για να επιταχύνουμε την πτώση του. Είναι ο μόνος τρόπος να πάψουμε να είμαστε τέρατα και να γίνουμε πάλι άνθρωποι. ΥΓ Το κείμενο το είχα σχεδόν έτοιμο από τις 12 Φλεβάρη αλλά τότε απορροφήθηκα να γράφω κείμενα για τις 28 Φλεβάρη και το άφησα αδημοσίευτο. Το βίντεο που το συνοδεύει ήταν επίσης έτοιμο από τότε και ξεκινά με δηλώσεις Τραμπ που είχαν βγει τότε και καταλήγει με δηλώσεις του Fred Hampton, χαρισματικού επαναστάτη που γεννήθηκε μετά τον Τραμπ και δολοφονήθηκε στις ΗΠΑ στα 21 του χρόνια, το 1969, γιατί ήταν συνεπής αντιιμπεριαλιστής και με φοβερή ικανότητα να ενώνει ταξικά τον κόσμο ανεξαρτήτως χρώματος ενάντια στους ιμπεριαλιστές πλουτοκράτες. Το κείμενο τελικά δημοσιεύεται μετά την ιστορική για την Ελλάδα 28 Φλεβάρη 2025, τις σφαγές των Σαλαφιστών στην Συρία, τις φασιστικές διώξεις στις ΗΠΑ ενάντια σε υποστηρικτές της Παλαιστίνης και την Γάζα πλήρως αποκλεισμένη και έτοιμη να υποστεί δεύτερο γύρο γενοκτονικής επίθεσης, χειρότερο κι από τον πρώτο. Σε μια περίοδο που ισχύει περισσότερο από ποτέ το: “Τέμπη Πύλος Παλαιστίνη Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη” Συνδυάζεται ταιριαστά με ένα άλλο κείμενο που είχα γράψει για την Παλαιστινιακή αντίσταση:

Γρηγόρης Αρετάκης Greg Aretakis 格雷格·阿雷塔基斯

32,016 просмотров • 1 год назад

Παρευρέθηκα σήμερα στην τελετή του Μνημοσύνου για τα 70 χρόνια από τον θάνατο του Στρατάρχου Αλεξάνδρου Παπάγου στις 04 Οκτωβρίου του 1955. Ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883–1955) υπήρξε Στρατάρχης και Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1883. Ήταν γόνος στρατιωτικής οικογένειας και από νωρίς έδειξε ενδιαφέρον για τη στρατιωτική σταδιοδρομία. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912–1913), διακρινόμενος για την ανδρεία και την οργανωτικότητά του. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919–1922) υπηρέτησε σε επιτελικές θέσεις. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή συνέχισε να ανεβαίνει στην ιεραρχία, αποκτώντας φήμη ικανού στρατηγού. Στη δεκαετία του 1930 διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, συμβάλλοντας στον εκσυγχρονισμό και την αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων. Κατά τον Πόλεμο του 1940–41, ο Παπάγος ήταν Αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού. Υπό την ηγεσία του, ο ΕΣ πέτυχε σημαντικές νίκες εναντίον των Ιταλών στην Ήπειρο και στην Αλβανία, αναγκάζοντας τις ιταλικές δυνάμεις σε υποχώρηση. Η δράση του τον κατέστησε σύμβολο στρατιωτικής ανδρείας και ηγετικής ικανότητας. Μετά τη γερμανική εισβολή (Απρίλιος 1941), συνελήφθη και κρατήθηκε αιχμάλωτος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, επανήλθε στο στράτευμα και το 1949 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Στρατάρχη — ο πρώτος και μοναδικός στην Νεοελληνική ιστορία με αυτόν τον βαθμό. Το 1951 ίδρυσε τον πολιτικό σχηματισμό «Ελληνικός Συναγερμός», με τον οποίο κέρδισε τις εκλογές του Νοεμβρίου 1952, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η κυβέρνησή του έδωσε έμφαση: •στη σταθεροποίηση της οικονομίας, •στην ενίσχυση της εθνικής άμυνας, •στην είσοδο της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1952), •και στην αποκατάσταση της τάξης μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Αλέξανδρος Παπάγος απεβίωσε στις 4 Οκτωβρίου 1955, ενώ βρισκόταν ακόμη στην πρωθυπουργία. Τον διαδέχθηκε προσωρινά ο Στέφανος Στεφανόπουλος και στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η κηδεία του τελέστηκε με τιμές αρχηγού κράτους, και η μορφή του τιμήθηκε ως στρατιωτικού ηγέτη που ενσάρκωσε την πειθαρχία, την ευσυνειδησία και τον πατριωτισμό. Ο Παπάγος, ως αρχηγός του κόμματος «Ελληνικός Συναγερμός», υπήρξε πολιτικός μέντορας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο Καραμανλής, τότε νεαρός και ικανός πολιτικός, είχε εκλεγεί βουλευτής Σερρών και διακρινόταν για τη δραστηριότητα και την αποφασιστικότητά του. Ο Παπάγος εκτίμησε τις ικανότητές του και τον ενέταξε στον στενό του κύκλο. Μετά τη νίκη του Ελληνικού Συναγερμού στις εκλογές του 1952, ο Παπάγος διόρισε τον Καραμανλή Υπουργό Δημοσίων Έργων. Σε αυτή τη θέση ο Καραμανλής: •ανέδειξε το έργο υποδομών, •εγκαινίασε μεγάλα οδικά και αναπτυξιακά προγράμματα, •και ενίσχυσε τη φήμη του ως οργανωτικού και αποτελεσματικού πολιτικού. Η υπουργική του θητεία αποτέλεσε σημείο καμπής, καθιερώνοντάς τον ως ανερχόμενη πολιτική προσωπικότητα. Μετά τον θάνατο του Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου 1955, ο Ελληνικός Συναγερμός βρέθηκε χωρίς ηγέτη. Ο τότε βασιλιάς Παύλος Α΄, εκτιμώντας τη μετριοπάθεια και την ικανότητα του Καραμανλή, τον διόρισε πρωθυπουργό στις 6 Οκτωβρίου 1955, παρότι δεν ήταν ο φυσικός διάδοχος εντός του κόμματος. Λίγο αργότερα, ο Καραμανλής ίδρυσε την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), συνεχίζοντας ουσιαστικά το έργο του Παπάγου αλλά με πιο εκσυγχρονισμένο και προσωπικό στίγμα. Κοινώς ο αείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος υπήρξε ο νικητής του Έπους του 1940, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων που έληξε τον Εμφύλιο και νίκησε τον λεγόμενο «Δημοκρατικό Στρατό». Ως Πρωθυπουργός έβαλε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και ανέδειξε την πολιτική προσωπικότητα του ανθρώπου που οδήγησε την Ελλάδα στην ΕΟΚ και ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία. Αιωνία του η Μνήμη Αθάνατος!
0:33

Παρευρέθηκα σήμερα στην τελετή του Μνημοσύνου για τα 70 χρόνια από τον θάνατο του Στρατάρχου Αλεξάνδρου Παπάγου στις 04 Οκτωβρίου του 1955. Ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883–1955) υπήρξε Στρατάρχης και Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1883. Ήταν γόνος στρατιωτικής οικογένειας και από νωρίς έδειξε ενδιαφέρον για τη στρατιωτική σταδιοδρομία. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912–1913), διακρινόμενος για την ανδρεία και την οργανωτικότητά του. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919–1922) υπηρέτησε σε επιτελικές θέσεις. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή συνέχισε να ανεβαίνει στην ιεραρχία, αποκτώντας φήμη ικανού στρατηγού. Στη δεκαετία του 1930 διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, συμβάλλοντας στον εκσυγχρονισμό και την αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων. Κατά τον Πόλεμο του 1940–41, ο Παπάγος ήταν Αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού. Υπό την ηγεσία του, ο ΕΣ πέτυχε σημαντικές νίκες εναντίον των Ιταλών στην Ήπειρο και στην Αλβανία, αναγκάζοντας τις ιταλικές δυνάμεις σε υποχώρηση. Η δράση του τον κατέστησε σύμβολο στρατιωτικής ανδρείας και ηγετικής ικανότητας. Μετά τη γερμανική εισβολή (Απρίλιος 1941), συνελήφθη και κρατήθηκε αιχμάλωτος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, επανήλθε στο στράτευμα και το 1949 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Στρατάρχη — ο πρώτος και μοναδικός στην Νεοελληνική ιστορία με αυτόν τον βαθμό. Το 1951 ίδρυσε τον πολιτικό σχηματισμό «Ελληνικός Συναγερμός», με τον οποίο κέρδισε τις εκλογές του Νοεμβρίου 1952, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η κυβέρνησή του έδωσε έμφαση: •στη σταθεροποίηση της οικονομίας, •στην ενίσχυση της εθνικής άμυνας, •στην είσοδο της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1952), •και στην αποκατάσταση της τάξης μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Αλέξανδρος Παπάγος απεβίωσε στις 4 Οκτωβρίου 1955, ενώ βρισκόταν ακόμη στην πρωθυπουργία. Τον διαδέχθηκε προσωρινά ο Στέφανος Στεφανόπουλος και στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η κηδεία του τελέστηκε με τιμές αρχηγού κράτους, και η μορφή του τιμήθηκε ως στρατιωτικού ηγέτη που ενσάρκωσε την πειθαρχία, την ευσυνειδησία και τον πατριωτισμό. Ο Παπάγος, ως αρχηγός του κόμματος «Ελληνικός Συναγερμός», υπήρξε πολιτικός μέντορας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο Καραμανλής, τότε νεαρός και ικανός πολιτικός, είχε εκλεγεί βουλευτής Σερρών και διακρινόταν για τη δραστηριότητα και την αποφασιστικότητά του. Ο Παπάγος εκτίμησε τις ικανότητές του και τον ενέταξε στον στενό του κύκλο. Μετά τη νίκη του Ελληνικού Συναγερμού στις εκλογές του 1952, ο Παπάγος διόρισε τον Καραμανλή Υπουργό Δημοσίων Έργων. Σε αυτή τη θέση ο Καραμανλής: •ανέδειξε το έργο υποδομών, •εγκαινίασε μεγάλα οδικά και αναπτυξιακά προγράμματα, •και ενίσχυσε τη φήμη του ως οργανωτικού και αποτελεσματικού πολιτικού. Η υπουργική του θητεία αποτέλεσε σημείο καμπής, καθιερώνοντάς τον ως ανερχόμενη πολιτική προσωπικότητα. Μετά τον θάνατο του Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου 1955, ο Ελληνικός Συναγερμός βρέθηκε χωρίς ηγέτη. Ο τότε βασιλιάς Παύλος Α΄, εκτιμώντας τη μετριοπάθεια και την ικανότητα του Καραμανλή, τον διόρισε πρωθυπουργό στις 6 Οκτωβρίου 1955, παρότι δεν ήταν ο φυσικός διάδοχος εντός του κόμματος. Λίγο αργότερα, ο Καραμανλής ίδρυσε την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), συνεχίζοντας ουσιαστικά το έργο του Παπάγου αλλά με πιο εκσυγχρονισμένο και προσωπικό στίγμα. Κοινώς ο αείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος υπήρξε ο νικητής του Έπους του 1940, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων που έληξε τον Εμφύλιο και νίκησε τον λεγόμενο «Δημοκρατικό Στρατό». Ως Πρωθυπουργός έβαλε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και ανέδειξε την πολιτική προσωπικότητα του ανθρώπου που οδήγησε την Ελλάδα στην ΕΟΚ και ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία. Αιωνία του η Μνήμη Αθάνατος!

Άδωνις Γεωργιάδης

15,896 просмотров • 10 месяцев назад

Το χαμόγελο, που έκρυβε αποφασιστικότητα, η αποφασιστικότητα που δεν αγνοούσε τη μετριοπάθεια, η διαρκής εγρήγορση της εντιμότητας και της αφοσίωσης στα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Των ανθρώπων που ζουν, δημιουργούν και παλεύουν στα νησιά μας κυρίως. Αυτός ήταν ο δικός μας Νεκτάριος. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο παρών στα μικρά και τα μεγάλα. Στα δύσκολα του αγώνα και τα ακόμα πιο δύσκολα της εξουσίας. Στην προσπάθεια της Αριστεράς, τα δίσεκτα χρόνια, να υπάρχει ως καταλύτης της προόδου. Και αργότερα, της κυβερνώσας Αριστεράς, με τη σκληρή αναμέτρησή της με τους δανειστές, στα πάνω και τα κάτω της διαπραγμάτευσης, ο Νεκτάριος ήταν ένα νησί σταθερότητας μέσα σε ένα πέλαγος από ταλαντεύσεις, δισταγμούς, εχθρότητα και αμηχανία. Η μνήμη του συνοδεύει πάντα τα βήματά μας. Μας λείπει όμως. Λείπει από το πλάι μας το χαμόγελό του, ο καλός λόγος, η ετοιμότητά του να συμβάλει όπου χρειαστεί. Και κυρίως το αποτύπωμά του στα μικρά και μεγάλα έργα, όταν είχε την ευθύνη του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Η έμπνευση και η λαχτάρα του να κάνουμε πράξη το μεταφορικό ισοδύναμο, για να γίνει λίγο πιο εύκολη τη ζωή των ανθρώπων του Αιγαίου. Ίσως μια από τις πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις για τον νησιωτικό τόπο μας, που δυστυχώς εγκατέλειψε η σημερινή κυβέρνηση. Η σημερινή μέρα, όμως, είναι για όλους όσους τον γνωρίσαμε μια μέρα δικαίωσης και συγκίνησης. Που αποδεικνύει ότι τίποτε δεν πήγε χαμένο από τη σύντομη ζωή του. Θυμάμαι με συγκίνηση, με πόσο συγκλονιστικό θάρρος έδινε τη μάχη με την ασθένεια, που τελικά τον κατέβαλε. Πώς, ενώ πάλευε με τον καρκίνο, δεν σταματούσε να παλεύει και για όσα πίστευε. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Είμαι ευτυχής που ταξιδέψαμε μαζί του στη ρότα της Αριστεράς. Περήφανος που δώσαμε πλάι - πλάι τη μάχη για την απαλλαγή της πατρίδας μας από τη μνημονιακή επιτροπεία. Και πολύ χαρούμενος που ο δήμαρχος της Σύμης, το νησί που τόσο πολύ αγαπούσε, έκανε την υπόσχεσή του πράξη και δίνει σήμερα το όνομά του στο λιμάνι του νησιού. Έτσι, ο Νεκτάριος, πέρα από τη μνήμη και τις καρδιές μας, θα μείνει για πάντα και δίπλα στους ανθρώπους και στις θάλασσες που τόσο αγάπησε, στα Δωδεκάνησα. Αυτή τη πολύ σημαντική ημέρα, λοιπόν, θέλω με μια υπόσχεση να τιμήσω τη μνήμη του: Θα επιμείνουμε στον δικό του δρόμο. Τον δρόμο της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και, όταν θα ταξιδεύουμε στη ρότα του αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία, θα τον έχουμε πάντα μαζί μας, στη πλώρη μας. Δήλωση στο Συμπόσιο για τη Νησιωτικότητα "Νεκτάριος Σαντορινιός: Βιώσιμες πολιτικές για το μέλλον των νησιών", με αφορμή την ονοματοδοσία του λιμανιού της Σύμης ως "Λιμένας Σύμης Νεκτάριος Σαντορινιός".
3:55

Το χαμόγελο, που έκρυβε αποφασιστικότητα, η αποφασιστικότητα που δεν αγνοούσε τη μετριοπάθεια, η διαρκής εγρήγορση της εντιμότητας και της αφοσίωσης στα συμφέροντα των απλών ανθρώπων. Των ανθρώπων που ζουν, δημιουργούν και παλεύουν στα νησιά μας κυρίως. Αυτός ήταν ο δικός μας Νεκτάριος. Ο Νεκτάριος Σαντορινιός. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο παρών στα μικρά και τα μεγάλα. Στα δύσκολα του αγώνα και τα ακόμα πιο δύσκολα της εξουσίας. Στην προσπάθεια της Αριστεράς, τα δίσεκτα χρόνια, να υπάρχει ως καταλύτης της προόδου. Και αργότερα, της κυβερνώσας Αριστεράς, με τη σκληρή αναμέτρησή της με τους δανειστές, στα πάνω και τα κάτω της διαπραγμάτευσης, ο Νεκτάριος ήταν ένα νησί σταθερότητας μέσα σε ένα πέλαγος από ταλαντεύσεις, δισταγμούς, εχθρότητα και αμηχανία. Η μνήμη του συνοδεύει πάντα τα βήματά μας. Μας λείπει όμως. Λείπει από το πλάι μας το χαμόγελό του, ο καλός λόγος, η ετοιμότητά του να συμβάλει όπου χρειαστεί. Και κυρίως το αποτύπωμά του στα μικρά και μεγάλα έργα, όταν είχε την ευθύνη του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Η έμπνευση και η λαχτάρα του να κάνουμε πράξη το μεταφορικό ισοδύναμο, για να γίνει λίγο πιο εύκολη τη ζωή των ανθρώπων του Αιγαίου. Ίσως μια από τις πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις για τον νησιωτικό τόπο μας, που δυστυχώς εγκατέλειψε η σημερινή κυβέρνηση. Η σημερινή μέρα, όμως, είναι για όλους όσους τον γνωρίσαμε μια μέρα δικαίωσης και συγκίνησης. Που αποδεικνύει ότι τίποτε δεν πήγε χαμένο από τη σύντομη ζωή του. Θυμάμαι με συγκίνηση, με πόσο συγκλονιστικό θάρρος έδινε τη μάχη με την ασθένεια, που τελικά τον κατέβαλε. Πώς, ενώ πάλευε με τον καρκίνο, δεν σταματούσε να παλεύει και για όσα πίστευε. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Είμαι ευτυχής που ταξιδέψαμε μαζί του στη ρότα της Αριστεράς. Περήφανος που δώσαμε πλάι - πλάι τη μάχη για την απαλλαγή της πατρίδας μας από τη μνημονιακή επιτροπεία. Και πολύ χαρούμενος που ο δήμαρχος της Σύμης, το νησί που τόσο πολύ αγαπούσε, έκανε την υπόσχεσή του πράξη και δίνει σήμερα το όνομά του στο λιμάνι του νησιού. Έτσι, ο Νεκτάριος, πέρα από τη μνήμη και τις καρδιές μας, θα μείνει για πάντα και δίπλα στους ανθρώπους και στις θάλασσες που τόσο αγάπησε, στα Δωδεκάνησα. Αυτή τη πολύ σημαντική ημέρα, λοιπόν, θέλω με μια υπόσχεση να τιμήσω τη μνήμη του: Θα επιμείνουμε στον δικό του δρόμο. Τον δρόμο της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και, όταν θα ταξιδεύουμε στη ρότα του αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία, θα τον έχουμε πάντα μαζί μας, στη πλώρη μας. Δήλωση στο Συμπόσιο για τη Νησιωτικότητα "Νεκτάριος Σαντορινιός: Βιώσιμες πολιτικές για το μέλλον των νησιών", με αφορμή την ονοματοδοσία του λιμανιού της Σύμης ως "Λιμένας Σύμης Νεκτάριος Σαντορινιός".

Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras

28,390 просмотров • 11 месяцев назад

Αρχικά ένα ΜΠΡΑΒΟ στον Καρανίκα για τη στάση του. Λέει μια αλήθεια, που οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε: Η «αριστερά» ως ευρεία έννοια, έχει αφήσει κάποια ανεγκέφαλα, ανθελληνικά σκουπίδια να εισχωρήσουν κάτω από την ομπρέλα της. Ο κάθε ψευτοεπαναστάτης, χαρτζιλικωμένος τίποτας εκμεταλλεύεται την ανάγκη της αριστεράς να δείχνει μεγαλύτερη, οπότε και χώνει την παρανοιά του εκεί. Το ίδιο συνέβαινε για πολλά χρόνια με τη «ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα», που μάζεψε κάθε παιδόφιλο και άρρωστο υποκείμενο και τώρα τους πετάει έξω μέρα με τη μέρα, διαχωρίζοντας τα σκουπίδια από τους σοβαρούς ομοφυλόφιλους ανθρώπους. Το ίδιο θα αναγκαστεί να κάνει και η αριστερά. Να πετάξει έξω τους μισέλληνες, τους προδότες και τους «να πεθάνει η οικογένεια να ζήσουνε αυτοί». Σήμερα; Αύριο; Σε δέκα χρόνια; Αυτό εξαρτάται από το πόσο θα ανεχτούν οι σοβαροί αριστεροί να τους παίρνει η μπάλα για κάθε ανόητο και άπλυτο. Το σίγουρο είναι ένα: ΑΥΤΟΙ οφείλουν να καθαρίσουν το «σπίτι» τους. Όχι εμείς να είμαστε προσεκτικοί με το ποιον θα δείχνουμε με το δάχτυλο για την ξεφτίλα τους.
1:41

Αρχικά ένα ΜΠΡΑΒΟ στον Καρανίκα για τη στάση του. Λέει μια αλήθεια, που οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε: Η «αριστερά» ως ευρεία έννοια, έχει αφήσει κάποια ανεγκέφαλα, ανθελληνικά σκουπίδια να εισχωρήσουν κάτω από την ομπρέλα της. Ο κάθε ψευτοεπαναστάτης, χαρτζιλικωμένος τίποτας εκμεταλλεύεται την ανάγκη της αριστεράς να δείχνει μεγαλύτερη, οπότε και χώνει την παρανοιά του εκεί. Το ίδιο συνέβαινε για πολλά χρόνια με τη «ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα», που μάζεψε κάθε παιδόφιλο και άρρωστο υποκείμενο και τώρα τους πετάει έξω μέρα με τη μέρα, διαχωρίζοντας τα σκουπίδια από τους σοβαρούς ομοφυλόφιλους ανθρώπους. Το ίδιο θα αναγκαστεί να κάνει και η αριστερά. Να πετάξει έξω τους μισέλληνες, τους προδότες και τους «να πεθάνει η οικογένεια να ζήσουνε αυτοί». Σήμερα; Αύριο; Σε δέκα χρόνια; Αυτό εξαρτάται από το πόσο θα ανεχτούν οι σοβαροί αριστεροί να τους παίρνει η μπάλα για κάθε ανόητο και άπλυτο. Το σίγουρο είναι ένα: ΑΥΤΟΙ οφείλουν να καθαρίσουν το «σπίτι» τους. Όχι εμείς να είμαστε προσεκτικοί με το ποιον θα δείχνουμε με το δάχτυλο για την ξεφτίλα τους.

Andreas Panagopoulos

23,360 просмотров • 10 месяцев назад

Ναι, υπάρχει ελπίδα και για την Ελλάδα. Ελ Σαλβαδόρ: Από επίγεια κόλαση, έγινε παράδεισος επειδή ο λαός ξύπνησε και εξέλεξε έναν άξιο πρόεδρο. Ο Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε, μόλις δημοσίευσε αυτό το υπέροχο βίντεο από τα Χριστούγεννα στη χώρα του, αφού την καθάρισε από τους διεφθαρμένους δικαστές, τα μέλη συμμοριών, τους εγκληματίες και τις υποδομές που διέθεταν σε όλους τους αρμούς της εξουσίας. «Το Ελ Σαλβαδόρ ήταν πάντα μια υπανάπτυκτη χώρα, αλλά το χειρότερο μέρος, το πιο επικίνδυνο, εγκαταλελειμμένο και κατεστραμμένο, ήταν το Ιστορικό Κέντρο του Σαν Σαλβαδόρ.» Ήταν μια περιοχή που καταστράφηκε από περισσότερα από 30 χρόνια συμμοριών. Ονομαζόταν «Ιστορικό Κέντρο» επειδή το πραγματικό κέντρο της πόλης είχε μετατοπιστεί και το μέρος αυτό είχε αφεθεί στην τύχη του. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως το δικό μας «ιστορικό κέντρο» που έχει απαξιωθεί; Και όμως ο Μπουκέλε, με ισχυρή λαϊκή εντολή τα κατάφερε και ξεβρώμισε τον τόπο του. Χιλιάδες εγκληματίες, συμμορίτες, διεφθαρμένοι πολιτικοί, δικαστές, αστυνομικοί, οδηγήθηκαν σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Σκουλήκια ναρκεμποροι που δολοφονούσαν ολόκληρες οικογένειες, έλαβαν την πρέπουσα αντιμετώπιση. Ως, ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ. Και κάπως έτσι, η πατρίδα του απελευθερώθηκε.
0:48

Ναι, υπάρχει ελπίδα και για την Ελλάδα. Ελ Σαλβαδόρ: Από επίγεια κόλαση, έγινε παράδεισος επειδή ο λαός ξύπνησε και εξέλεξε έναν άξιο πρόεδρο. Ο Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγίμπ Μπουκέλε, μόλις δημοσίευσε αυτό το υπέροχο βίντεο από τα Χριστούγεννα στη χώρα του, αφού την καθάρισε από τους διεφθαρμένους δικαστές, τα μέλη συμμοριών, τους εγκληματίες και τις υποδομές που διέθεταν σε όλους τους αρμούς της εξουσίας. «Το Ελ Σαλβαδόρ ήταν πάντα μια υπανάπτυκτη χώρα, αλλά το χειρότερο μέρος, το πιο επικίνδυνο, εγκαταλελειμμένο και κατεστραμμένο, ήταν το Ιστορικό Κέντρο του Σαν Σαλβαδόρ.» Ήταν μια περιοχή που καταστράφηκε από περισσότερα από 30 χρόνια συμμοριών. Ονομαζόταν «Ιστορικό Κέντρο» επειδή το πραγματικό κέντρο της πόλης είχε μετατοπιστεί και το μέρος αυτό είχε αφεθεί στην τύχη του. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως το δικό μας «ιστορικό κέντρο» που έχει απαξιωθεί; Και όμως ο Μπουκέλε, με ισχυρή λαϊκή εντολή τα κατάφερε και ξεβρώμισε τον τόπο του. Χιλιάδες εγκληματίες, συμμορίτες, διεφθαρμένοι πολιτικοί, δικαστές, αστυνομικοί, οδηγήθηκαν σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Σκουλήκια ναρκεμποροι που δολοφονούσαν ολόκληρες οικογένειες, έλαβαν την πρέπουσα αντιμετώπιση. Ως, ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ. Και κάπως έτσι, η πατρίδα του απελευθερώθηκε.

olympiaGR

35,837 просмотров • 7 месяцев назад