Bilal Khudadad
@bilal_khudadad • 27,486 subscribers
Founder & CEO | IntelMedium
Videos
چند روز پیش، محترم دکتر محییالدین مهدی، پژوهشگر تاریخ و نویسنده در یک نشست سخنی گفت که مرا به سالهایِ تاریک و پرابهام بازگشت طالبان بُرد. ایشان گفتند که سران اوغان، برای فرار از انتخابات و حفظ آیندهی سیاسی خود، زمینهی برگشت طالبان را فراهم کردند. با شنیدن این سخن، خاطرهای در ذهنم زنده شد، روایتی که در روزهایِ نُخست بازگشت طالبان شنیده بودم و شاید امروز زمانِ بازگو کردن آن رسیده باشد. پس ورودِ طالبان به کابل، چند ماهی هنوز در شهر ماندم. در همان روزها، با شخصی برخورد کردم که روایتِ عجیبی از پشتپردهی تحولات سیاسی برایم بیان کرد. روایتی که همان زمان نیز برایم قابل باور بود، روایتی که چهرهی واقعی بازیگران اوغان را از پشتپردهی قدرت آشکار میساخت و نشان میداد که چگونه برای حفظ اقتدار قومی و منافع سیاسی خود، چقدر بی وجدان میشوند که حاضر شدند سرنوشت، آزادی و آیندهی میلیونها انسان را وارد یک معاملهی خطرناک قومی کنند. او گفت: پس از رییس جمهور شدن غنی در دورهی دوم، شماری از چهرههایِ اثرگذار اوغان، نمایندگانِ طالبان، حزب اسلامی، حلقههایِ نزدیک به ارگ و جریان اوغان ملت، در نقطهای از پروان گرد هم آمدند تا دربارهی آیندهی قدرت سیاسی گفتوگو کنند. بحثِ اصلی آنان این بود: «پس از غنی چه خواهد شد؟» به گفتهی او، آنان به این نتیجه رسیده بودند که پس از غنی، چهرهای در میان اوغانان باقی نمانده که بتواند مانند گذشته محور قدرت باشد. از سوی دیگر، چهرههای غیر اوغانی که سالها در کنار ساختار قدرت قرار داشتند، دیگر یا حضور نداشتند یا جایگاه گذشته را از دست داده بودن، مارشال فهیم دیگر زنده نبود و نامهایی چون ضیا مسعود، قانونی، خلیلی، محقق، دوستم و در نهایت صالح، آخرین مهرههایی دانسته میشدند که دیگر تکرارشدنی نبودند. نگرانی اصلی آنان، این بود که اگر مسیر سیاسی از راه انتخابات ادامه پیدا کند، امکان دارد کنترل اصلی قدرت از دست اوغانان خارج شود. در نهایت، به این جمعبندی رسیدند که بازگشت طالبان بهترین گزینه برای حفظ معادلهی قدرت استط، زیرا طالبان یک گروهی قومی استند و با سلاح وارد میدان میشوند و به باور آنان، هر ساختاری که پس از طالبان شکل بگیرد، باز هم نقش تعیینکننده در دست اوغانان باقی خواهد ماند. این تنها روایتی است که من در همان روزهای نخست شنیدم؛ اما امروز که سخنان پژوهشگران و تحلیلگران دربارهی پشتپردهی سقوط جمهوریت بیشتر مطرح میشود، بازخوانی چنین روایتهایی میتواند گوشی از فضای سیاسی آن روزها را نشان دهد. این روایت باید هشداری باشد برای غیر اوغانانی که هنوز هم در محور اوغانیت میچرخند و چشم بر تجربههایِ تلخ گذشته بستهاند، زیرا تاریخ نشان داده است کسانی که از گذشته نمیآموزند، دوباره قربانی همان بازیها خواهند شد!
Bilal Khudadad10,744 görüntüleme • 1 ay önce
Daha fazla içerik yok.