Siyah Kedili Adam's banner

Siyah Kedili Adam

@KediKopek • 2,916 subscribers

Yazar | Sokak hayvanlarının sessiz hikâyelerini anlatan bir adam | Kedi ve köpek sever 🐾

Shorts

Kuşadası'nda bir yer var; konumunu belirtmeyeceğim ama adanın yerlileri orayı çok iyi bilir. Evindeki kediyi veya köpeği sokağa terk eden kişiler, suç mahalli olarak genelde o bölgeyi seçerler. Zannederler ki; hayvan orada güvende olacak, karnı doyacak… Oysa gerçek böyle değildir. Yaz sezonunda orası kalabalık olduğu için birileri o hayvanı besler ama kış geldiğinde, ıssızlığın ortasında, açlıkla baş başa kalacaktır. Bazı insanlar, kış aylarında düzenli olarak o bölgeye gidip etrafı kontrol ederler. Onların adı yoktur, iban numarası yoktur; hiçbir karşılık beklemeden, hayat kurtarmaya çalışırlar. Terk edilen hayvanlar için, o karanlık yerdeki tek umut ışığı onlardır. Bu yavru köpek, orada terk edilmiş olarak bulunmuş ve koruma altına alınmış… Küçücük bedeni soğuktan titrerken, gözlerinde "Beni bırakmayın" diyen sessiz bir yalvarış varmış; şimdi ise sıcak bir yuvanın, temiz bir su kabının ve doymuş bir midenin ne demek olduğunu öğreniyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Kuşadası'nda bir yer var; konumunu belirtmeyeceğim ama adanın yerlileri orayı çok iyi bilir. Evindeki kediyi veya köpeği sokağa terk eden kişiler, suç mahalli olarak genelde o bölgeyi seçerler. Zannederler ki; hayvan orada güvende olacak, karnı doyacak… Oysa gerçek böyle değildir. Yaz sezonunda orası kalabalık olduğu için birileri o hayvanı besler ama kış geldiğinde, ıssızlığın ortasında, açlıkla baş başa kalacaktır. Bazı insanlar, kış aylarında düzenli olarak o bölgeye gidip etrafı kontrol ederler. Onların adı yoktur, iban numarası yoktur; hiçbir karşılık beklemeden, hayat kurtarmaya çalışırlar. Terk edilen hayvanlar için, o karanlık yerdeki tek umut ışığı onlardır. Bu yavru köpek, orada terk edilmiş olarak bulunmuş ve koruma altına alınmış… Küçücük bedeni soğuktan titrerken, gözlerinde "Beni bırakmayın" diyen sessiz bir yalvarış varmış; şimdi ise sıcak bir yuvanın, temiz bir su kabının ve doymuş bir midenin ne demek olduğunu öğreniyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

79,820 Aufrufe

Cins köpek ticaretinin kurbanı karşımda duruyor. Sokağa terk edilen bu Fransız Bulldog'dan daha önce de bahsetmiştim. Bugün onu veterinere götürdüm; muayene ettikten sonra, birkaç kez doğum yaptığını söyledi. Kuluçka makinesi gibi kullanılmış, işi bitince de sokağa atılmış. Hayvan düşmanı deyince aklımıza "yaz sıcağında sokak hayvanlarına su verilmesine" tepki gösteren, saçları bol kepekli profesör (?) geliyor ama bu vicdansız tüccarlar da hayvan düşmanlarının başka bir versiyonudur. Bu ufaklık bir daha doğurmayacak. Şimdilik misafirimdir; hiç acele etmeden ona iyi bir yuva bulacağım, bundan sonraki hayatını sağlıklı ve mutlu bir şekilde yaşayacak. #SatınAlmaSahiplen

Cins köpek ticaretinin kurbanı karşımda duruyor. Sokağa terk edilen bu Fransız Bulldog'dan daha önce de bahsetmiştim. Bugün onu veterinere götürdüm; muayene ettikten sonra, birkaç kez doğum yaptığını söyledi. Kuluçka makinesi gibi kullanılmış, işi bitince de sokağa atılmış. Hayvan düşmanı deyince aklımıza "yaz sıcağında sokak hayvanlarına su verilmesine" tepki gösteren, saçları bol kepekli profesör (?) geliyor ama bu vicdansız tüccarlar da hayvan düşmanlarının başka bir versiyonudur. Bu ufaklık bir daha doğurmayacak. Şimdilik misafirimdir; hiç acele etmeden ona iyi bir yuva bulacağım, bundan sonraki hayatını sağlıklı ve mutlu bir şekilde yaşayacak. #SatınAlmaSahiplen

50,090 Aufrufe

Bahçemdeki kedi evinin sakinlerinden Mecnun, deniz kıyısındaki bir villaya iltica etti. Ara sıra oralarda geziyormuş, villadakiler onu sevmişler, "Bizim kedimiz olsun mu?" dediler; yaşam tarzları kedi beslemeye uygun olduğu için "Tamam" dedim. Elime ulaşan görüntülere bakılacak olursa, Mecnun'un sırtı artık yere gelmez. Darısı diğerlerinin başına... #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Bahçemdeki kedi evinin sakinlerinden Mecnun, deniz kıyısındaki bir villaya iltica etti. Ara sıra oralarda geziyormuş, villadakiler onu sevmişler, "Bizim kedimiz olsun mu?" dediler; yaşam tarzları kedi beslemeye uygun olduğu için "Tamam" dedim. Elime ulaşan görüntülere bakılacak olursa, Mecnun'un sırtı artık yere gelmez. Darısı diğerlerinin başına... #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

42,831 Aufrufe

Hanutçu Cafo heyecanla anlatmaya başladı: "Abeyyy… Kurtla kapıştığında kopmasın diye bu köpeğin kulaklarıyla kuyruğunu kestim." Ardından ekledi: "Boynuna dikenli tasma da taktım ama çalmışlar." Ona sordum: "Sen Kuşadası'na göç edeli kaç yıl oldu?" "10-15 yıl olmuştur" dedi. "10 ile 15 yıl arasında büyük fark var. İyi düşün" dedim. Bir süre durdu. Parmaklarıyla hesap yaptıktan sonra karar verdi: "13 yıl önce gelmişim." "Peki" dedim; "Buralarda kurt olmadığını 13 yıldır anlayamadın mı ki, bu zavallı hayvanın kulaklarını ve kuyruğunu kestin?" Tekrar sustu ve düşünmeye başladı. Bir anda, büyük bir fikir bulmuş olmanın heyecanıyla cevap verdi: "Başka köpeklerle kapışırken kulağı koparsa ne olacak, Abeyyy?.." "Beni iyi dinle" dedim; "Başka köpeklerle kavga ederken kulağı koparsa, bu doğal yaşamın içinde meydana gelen bir olaydır. Ama bir insan tarafından kulağı kesilirse, bunun adı işkencedir." Hanutçu Cafo sustu. Yine düşünmeye başlamıştı ki, oradan ayrıldım. O gece siyah bir kamyonet, kulakları ve kuyruğu kesilmiş köpeği alıp uzaklara götürdü. Şimdi Söke'deki bir narenciye bahçesinde, güvenli bir şekilde yaşamını sürdürüyor. Bu aslında yıllar önce yaşanmış bir hikâyedir. O gece kamyoneti kullanan Yörük Erkan, daha sonra Karadağ'ın Budva şehrine yerleşip bir mekân açtı. Son zamanlarda orada iş yapan Türk turizmcilerin sayısı hızla artıyor, o da arkadaşlarıyla birlikte gitti. Acı haberi bugün öğrendim. Yörük Erkan lenf kanserine yenik düşmüş... Geçen yıl görüşmüştük, hastalığı hakkında tek bir kelime bile etmemişti. Ruhu şad, mekânı cennet olsun... Hayatı boyunca hem insanlara, hem de hayvanlara çok iyilik yapmıştı. Bugün, o köpeğin yaşadığı narenciye bahçesine gittim. Kış mevsimi olduğu için yerini değiştirmişler, depo tarafına almışlar. Gece kapalı bir alanda yatıyor, gündüz de oralarda dolaşıyormuş. Yaşlanmıştı ama hâlâ dimdik duruyordu. O köpeğin hikâyesi, bu dünyadan göçüp giden bir dostuma veda olsun. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Hanutçu Cafo heyecanla anlatmaya başladı: "Abeyyy… Kurtla kapıştığında kopmasın diye bu köpeğin kulaklarıyla kuyruğunu kestim." Ardından ekledi: "Boynuna dikenli tasma da taktım ama çalmışlar." Ona sordum: "Sen Kuşadası'na göç edeli kaç yıl oldu?" "10-15 yıl olmuştur" dedi. "10 ile 15 yıl arasında büyük fark var. İyi düşün" dedim. Bir süre durdu. Parmaklarıyla hesap yaptıktan sonra karar verdi: "13 yıl önce gelmişim." "Peki" dedim; "Buralarda kurt olmadığını 13 yıldır anlayamadın mı ki, bu zavallı hayvanın kulaklarını ve kuyruğunu kestin?" Tekrar sustu ve düşünmeye başladı. Bir anda, büyük bir fikir bulmuş olmanın heyecanıyla cevap verdi: "Başka köpeklerle kapışırken kulağı koparsa ne olacak, Abeyyy?.." "Beni iyi dinle" dedim; "Başka köpeklerle kavga ederken kulağı koparsa, bu doğal yaşamın içinde meydana gelen bir olaydır. Ama bir insan tarafından kulağı kesilirse, bunun adı işkencedir." Hanutçu Cafo sustu. Yine düşünmeye başlamıştı ki, oradan ayrıldım. O gece siyah bir kamyonet, kulakları ve kuyruğu kesilmiş köpeği alıp uzaklara götürdü. Şimdi Söke'deki bir narenciye bahçesinde, güvenli bir şekilde yaşamını sürdürüyor. Bu aslında yıllar önce yaşanmış bir hikâyedir. O gece kamyoneti kullanan Yörük Erkan, daha sonra Karadağ'ın Budva şehrine yerleşip bir mekân açtı. Son zamanlarda orada iş yapan Türk turizmcilerin sayısı hızla artıyor, o da arkadaşlarıyla birlikte gitti. Acı haberi bugün öğrendim. Yörük Erkan lenf kanserine yenik düşmüş... Geçen yıl görüşmüştük, hastalığı hakkında tek bir kelime bile etmemişti. Ruhu şad, mekânı cennet olsun... Hayatı boyunca hem insanlara, hem de hayvanlara çok iyilik yapmıştı. Bugün, o köpeğin yaşadığı narenciye bahçesine gittim. Kış mevsimi olduğu için yerini değiştirmişler, depo tarafına almışlar. Gece kapalı bir alanda yatıyor, gündüz de oralarda dolaşıyormuş. Yaşlanmıştı ama hâlâ dimdik duruyordu. O köpeğin hikâyesi, bu dünyadan göçüp giden bir dostuma veda olsun. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

31,986 Aufrufe

Elbisenin, ayakkabının, çantanın modası olduğu gibi, kedinin de modası varmış... Bazı kedi cinsleri demode olmuş, bazıları ise son moda imiş... Yeni edindiğim bu bilgileri paylaşmak istiyorum. Dün akşam bir restoranda otururken, yan masadaki çiftin konuşmasına kulak misafiri oldum. Kasten dinlemiş değilim; masalar birbirine yakın olduğu ve yüksek sesle konuştukları için duydum. Kadın şöyle dedi: "Hayatım, kulağı kıvrık kedinin modası geçti, haberin yok mu? O artık ayağa düştü, varoş oldu. Şu anda Bengal kedisi çok moda... Alacaksak, ondan alalım." Adam karşılık verdi: "Tamam aşkım; dediğin kediyi alırız, yeter ki sen iste... Buralarda orijinalini bulamazsak, yurtdışından getirtiriz." Vay be... Sanki bir eşya almaktan bahsediyorlar. Kedinin modası olduğuna göre; Bengal'in de birgün modası geçecek ve başka bir cins moda olacaktır. Bu durumda, onu sokağa atıp, son moda kediyi alacaklarını tahmin etmek zor değil... O anda kafamda bir şimşek çaktı. Acaba ben ne durumdayım; modayı takip ediyor muyum, yoksa geri mi kaldım?.. Siyah kedi besliyorum, siyah rengin modası asla geçmez. Akıllı davranarak iyi bir yatırım yaptığımı anlayınca içim rahatladı. Ama sonra, hafızamda bazı görüntüler canlandı. Sokakta bulduğu gözleri kör olmuş kedi yavrusunu evine alıp, ömür boyu bakan kadın... Kireç kuyusundan çıkardığı kedinin başında günlerce nöbet tutarak, yaşaması için dua eden adam... Harçlığıyla kantinden tost almak yerine, marketten mama alıp sokak kedisine yediren çocuk... Eros ve Cezve'yi katleden canilerin yargılandığı mahkeme salonunun önünde, adaletin tecellisini görmek için bekleyen gençler... Yazın sıcağında, kışın ayazında, her gün mahalleleri dolaşıp, aç kedileri ve köpekleri doyuran gönüllüler... Ve daha niceleri... Hayvanı moda olan veya modası geçen bir "eşya" değil, korunması gereken bir "can" olarak gören o iyi insanlar gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti. O anda bir tiksinti hissettim; yan masadaki çiftin konuşmasını daha fazla duymamak için masamı değiştirdim. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Elbisenin, ayakkabının, çantanın modası olduğu gibi, kedinin de modası varmış... Bazı kedi cinsleri demode olmuş, bazıları ise son moda imiş... Yeni edindiğim bu bilgileri paylaşmak istiyorum. Dün akşam bir restoranda otururken, yan masadaki çiftin konuşmasına kulak misafiri oldum. Kasten dinlemiş değilim; masalar birbirine yakın olduğu ve yüksek sesle konuştukları için duydum. Kadın şöyle dedi: "Hayatım, kulağı kıvrık kedinin modası geçti, haberin yok mu? O artık ayağa düştü, varoş oldu. Şu anda Bengal kedisi çok moda... Alacaksak, ondan alalım." Adam karşılık verdi: "Tamam aşkım; dediğin kediyi alırız, yeter ki sen iste... Buralarda orijinalini bulamazsak, yurtdışından getirtiriz." Vay be... Sanki bir eşya almaktan bahsediyorlar. Kedinin modası olduğuna göre; Bengal'in de birgün modası geçecek ve başka bir cins moda olacaktır. Bu durumda, onu sokağa atıp, son moda kediyi alacaklarını tahmin etmek zor değil... O anda kafamda bir şimşek çaktı. Acaba ben ne durumdayım; modayı takip ediyor muyum, yoksa geri mi kaldım?.. Siyah kedi besliyorum, siyah rengin modası asla geçmez. Akıllı davranarak iyi bir yatırım yaptığımı anlayınca içim rahatladı. Ama sonra, hafızamda bazı görüntüler canlandı. Sokakta bulduğu gözleri kör olmuş kedi yavrusunu evine alıp, ömür boyu bakan kadın... Kireç kuyusundan çıkardığı kedinin başında günlerce nöbet tutarak, yaşaması için dua eden adam... Harçlığıyla kantinden tost almak yerine, marketten mama alıp sokak kedisine yediren çocuk... Eros ve Cezve'yi katleden canilerin yargılandığı mahkeme salonunun önünde, adaletin tecellisini görmek için bekleyen gençler... Yazın sıcağında, kışın ayazında, her gün mahalleleri dolaşıp, aç kedileri ve köpekleri doyuran gönüllüler... Ve daha niceleri... Hayvanı moda olan veya modası geçen bir "eşya" değil, korunması gereken bir "can" olarak gören o iyi insanlar gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti. O anda bir tiksinti hissettim; yan masadaki çiftin konuşmasını daha fazla duymamak için masamı değiştirdim. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

25,289 Aufrufe

Tuhaf bir olaya tanık oldum. Yaşlı bir adam, bir sokak kedisinin önüne bir avuç kuru mama koydu. Ardından biraz ileride, sokak köpeğine simit veren gençlere çıkıştı. Yani kediye şefkat gösteriyor ama köpeğe düşmanlık besliyordu. Bunun tam tersine de rastlıyoruz. Köpekleri seven ama kedilerden hoşlanmayan insanlar da var. Bu zihniyeti anlamakta zorlanıyorum. Aynı kişi, sokaktaki kedinin tok, köpeğin aç olmasını istiyor... Veya tam tersi... Peki neden?.. Gündelik hayatta herhangi bir konuda ayrımcılığa şahit olduğumuzda hemen tepki veriyoruz, öyle değil mi?.. O hâlde ayrımcılığı sokak hayvanları üzerinde, hem de "açlık" gibi en ağır biçimiyle yapmak neden?.. Bir hayvanı doyurup, diğerinin aç kalmasına göz yummak, sevgi değildir. Vicdan bölünmez; ya vardır, ya yoktur. Sokakta canları türlerine göre ayırarak merhamet etmek insanı iyi yapmaz, sadece çelişkili kılar. Şahsen böyle bir kişiden uzak dururum çünkü bu çelişkinin tüm davranışlarına yansıyacağını düşünürüm. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Tuhaf bir olaya tanık oldum. Yaşlı bir adam, bir sokak kedisinin önüne bir avuç kuru mama koydu. Ardından biraz ileride, sokak köpeğine simit veren gençlere çıkıştı. Yani kediye şefkat gösteriyor ama köpeğe düşmanlık besliyordu. Bunun tam tersine de rastlıyoruz. Köpekleri seven ama kedilerden hoşlanmayan insanlar da var. Bu zihniyeti anlamakta zorlanıyorum. Aynı kişi, sokaktaki kedinin tok, köpeğin aç olmasını istiyor... Veya tam tersi... Peki neden?.. Gündelik hayatta herhangi bir konuda ayrımcılığa şahit olduğumuzda hemen tepki veriyoruz, öyle değil mi?.. O hâlde ayrımcılığı sokak hayvanları üzerinde, hem de "açlık" gibi en ağır biçimiyle yapmak neden?.. Bir hayvanı doyurup, diğerinin aç kalmasına göz yummak, sevgi değildir. Vicdan bölünmez; ya vardır, ya yoktur. Sokakta canları türlerine göre ayırarak merhamet etmek insanı iyi yapmaz, sadece çelişkili kılar. Şahsen böyle bir kişiden uzak dururum çünkü bu çelişkinin tüm davranışlarına yansıyacağını düşünürüm. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

23,998 Aufrufe

Güm… Güm… Güm… Sert toprağa vurulan kazmanın sesi kafamın içinde yankılanıyor. Henüz 4 yaşındayken uyutulacak olan köpeğin, eskiden neşeyle koştuğu bahçeye mezarı kazılıyor. Vakti zamanında, Cane Corso almaya karar veren komşuya şöyle demiştim: "Bu köpek dikkat ve özen ister. Yetişkin hâle geldiğinde 50–60 kilo olacak; sürekli arka ayakları üzerinde zıplar ve merdiven çıkıp inerse, zamanla kalça displazisi ve eklem dejenerasyonu meydana gelir, sonunda felç olur. Bütün gün evde yoksun, yatalak bir köpeğe bakamazsın; böyle bir durumda ne yapacağını tahmin ediyorum. Eğer köpek alacaksan, küçük ırk tercih etmelisin." Komşu tabii ki beni dinlemedi ve bir Cane Corso yavrusu aldı. Köpek evin içinde yaşıyor, istediği zaman bahçeye çıkıyordu. Alan koruma içgüdüsü çok güçlüydü; müstakil evin üst katında yatarken dışarıdan bir ses duyduğunda koşarak merdivenlerden iner, bahçe duvarının kenarında zıplayıp havlardı. Her gün defalarca tekrarlanan bu hareketler yüzünden 4 yaşına geldiğinde kalçası ve arka bacak eklemleri tamamen çöktü. Ameliyat işe yaramadı, vücudunun arka tarafı felç kaldı. 60 kiloluk felçli bir köpeği yerinden bile kımıldatmak mümkün olmadığından, sonunda uyutmaya karar verdiler. Önce bahçeye mezarını kazıyorlar, sonra veterinere haber verip iğneyi yaptıracaklar. Bir anlık heves + Bilinçsizlik = Ölüm Çok iyi bir köpekti; beni severdi, ben de onu severdim. Gözümün önünde büyüdü. Gerçekten üzgünüm... #BirDostaVeda

Güm… Güm… Güm… Sert toprağa vurulan kazmanın sesi kafamın içinde yankılanıyor. Henüz 4 yaşındayken uyutulacak olan köpeğin, eskiden neşeyle koştuğu bahçeye mezarı kazılıyor. Vakti zamanında, Cane Corso almaya karar veren komşuya şöyle demiştim: "Bu köpek dikkat ve özen ister. Yetişkin hâle geldiğinde 50–60 kilo olacak; sürekli arka ayakları üzerinde zıplar ve merdiven çıkıp inerse, zamanla kalça displazisi ve eklem dejenerasyonu meydana gelir, sonunda felç olur. Bütün gün evde yoksun, yatalak bir köpeğe bakamazsın; böyle bir durumda ne yapacağını tahmin ediyorum. Eğer köpek alacaksan, küçük ırk tercih etmelisin." Komşu tabii ki beni dinlemedi ve bir Cane Corso yavrusu aldı. Köpek evin içinde yaşıyor, istediği zaman bahçeye çıkıyordu. Alan koruma içgüdüsü çok güçlüydü; müstakil evin üst katında yatarken dışarıdan bir ses duyduğunda koşarak merdivenlerden iner, bahçe duvarının kenarında zıplayıp havlardı. Her gün defalarca tekrarlanan bu hareketler yüzünden 4 yaşına geldiğinde kalçası ve arka bacak eklemleri tamamen çöktü. Ameliyat işe yaramadı, vücudunun arka tarafı felç kaldı. 60 kiloluk felçli bir köpeği yerinden bile kımıldatmak mümkün olmadığından, sonunda uyutmaya karar verdiler. Önce bahçeye mezarını kazıyorlar, sonra veterinere haber verip iğneyi yaptıracaklar. Bir anlık heves + Bilinçsizlik = Ölüm Çok iyi bir köpekti; beni severdi, ben de onu severdim. Gözümün önünde büyüdü. Gerçekten üzgünüm... #BirDostaVeda

19,428 Aufrufe

Ben çocukken, mahallede bir köpek doğum yaptığında sevinirdik. Yavrulara isim verirdik, etrafta dolaşıp bizimle oynarlardı. Büyüdüklerini görürdük, yıllar boyunca yanı başımızda yaşarlardı. Bugün ise durum çok farklı… Artık bir köpek doğum yaptığında hayvanseverler sevinmek yerine korkuya kapılıyor ve anneyle yavrularını koruma telaşına düşüyor. Maalesef, böyle hissetmekte ve davranmakta haklılar. Ankara'daki bir arkadaşım, bir anne köpeğin ve yavrularının videosunu gönderdi, sonra da telefon etti. Oturduğu apartmanın karşısındaki yarım kalmış bir inşaata sığınmış hâlde bulduğu bu hayvancağızları bir pansiyona yerleştirmiş. "Bu işleri sen de biliyorsun" dedi; "Yavrular cins olsaydı sahiplendirmek kolaydı ama…" "Ama"dan sonrasını dinlememe gerek yoktu. Sokak köpeği yavrularını sahiplendirmenin zor olduğunu hepimiz biliyoruz. Arkadaşım anne köpeğin ve yavrularının bir süreliğine pansiyonda kalabileceklerini ama onlara bir yuva bulmanın şart olduğunu söyledi. Ege Bölgesi'ndeki narenciye bahçeleri, köpek beslemek için en uygun yerlerdir. Özel mülk statüsünde oldukları için güvenlidirler. Köpek oraya yerleştirilip kimlik çipi taktırıldığında, hukuken sahipli sayılır ve kimse ona dokunamaz. Gözlerden uzak bir şekilde, rahatça yaşar. Ben Kuşadası'ndayım; burası turizm bölgesi olduğu için narenciye bahçeleri ortadan kalktı, yerlerine inşaatlar yapıldı. Ama turistik olmayan komşu ilçelerde hâlâ çok sayıda narenciye bahçesi bulunuyor. Ankara'daki arkadaşımla bu konuda işbirliği yapmaya karar verdik. Anne köpeğin ve yavrularının Ege'ye gönderilmesini o üstlenecek; ben ise onlar için uygun ve güvenli bir yer bulacağım. Sultanhisar İlçesi'nde büyük bir narenciye bahçesi bulunan bir arkadaşım var. Kendisiyle görüştüm, köpekleri beslemeyi kabul etti. Bekçilik yaparak bahçeyi koruyacaklar. Sultanhisar, İstiklâl Savaşı yıllarında Ege Bölgesi Kuvayı Milliye komutanlarından biri olan, yiğitler yiğidi Yörük Ali Efe'nin doğduğu ilçedir. Bugün de orada Yörükler yaşıyor. Örf, adet ve geleneklerinden ötürü doğayı ve hayvanları severler. Şu anda köpeklerin gelmesini bekliyorum. Yeni gelişmeleri paylaşacağım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Ben çocukken, mahallede bir köpek doğum yaptığında sevinirdik. Yavrulara isim verirdik, etrafta dolaşıp bizimle oynarlardı. Büyüdüklerini görürdük, yıllar boyunca yanı başımızda yaşarlardı. Bugün ise durum çok farklı… Artık bir köpek doğum yaptığında hayvanseverler sevinmek yerine korkuya kapılıyor ve anneyle yavrularını koruma telaşına düşüyor. Maalesef, böyle hissetmekte ve davranmakta haklılar. Ankara'daki bir arkadaşım, bir anne köpeğin ve yavrularının videosunu gönderdi, sonra da telefon etti. Oturduğu apartmanın karşısındaki yarım kalmış bir inşaata sığınmış hâlde bulduğu bu hayvancağızları bir pansiyona yerleştirmiş. "Bu işleri sen de biliyorsun" dedi; "Yavrular cins olsaydı sahiplendirmek kolaydı ama…" "Ama"dan sonrasını dinlememe gerek yoktu. Sokak köpeği yavrularını sahiplendirmenin zor olduğunu hepimiz biliyoruz. Arkadaşım anne köpeğin ve yavrularının bir süreliğine pansiyonda kalabileceklerini ama onlara bir yuva bulmanın şart olduğunu söyledi. Ege Bölgesi'ndeki narenciye bahçeleri, köpek beslemek için en uygun yerlerdir. Özel mülk statüsünde oldukları için güvenlidirler. Köpek oraya yerleştirilip kimlik çipi taktırıldığında, hukuken sahipli sayılır ve kimse ona dokunamaz. Gözlerden uzak bir şekilde, rahatça yaşar. Ben Kuşadası'ndayım; burası turizm bölgesi olduğu için narenciye bahçeleri ortadan kalktı, yerlerine inşaatlar yapıldı. Ama turistik olmayan komşu ilçelerde hâlâ çok sayıda narenciye bahçesi bulunuyor. Ankara'daki arkadaşımla bu konuda işbirliği yapmaya karar verdik. Anne köpeğin ve yavrularının Ege'ye gönderilmesini o üstlenecek; ben ise onlar için uygun ve güvenli bir yer bulacağım. Sultanhisar İlçesi'nde büyük bir narenciye bahçesi bulunan bir arkadaşım var. Kendisiyle görüştüm, köpekleri beslemeyi kabul etti. Bekçilik yaparak bahçeyi koruyacaklar. Sultanhisar, İstiklâl Savaşı yıllarında Ege Bölgesi Kuvayı Milliye komutanlarından biri olan, yiğitler yiğidi Yörük Ali Efe'nin doğduğu ilçedir. Bugün de orada Yörükler yaşıyor. Örf, adet ve geleneklerinden ötürü doğayı ve hayvanları severler. Şu anda köpeklerin gelmesini bekliyorum. Yeni gelişmeleri paylaşacağım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

13,025 Aufrufe

Kuşadası'nın en iyi tarafı nedir, biliyor musunuz?.. Neredeyse her dükkânın önünde bir kedi veya köpek vardır. Kimse bu hayvanlardan rahatsız olmaz, korkmaz. Sosyal medyada gördüğümüz ruh hastası hayvan düşmanlarına Kuşadası'nda rastlanmaz. Burada kimse bir hayvanı şikâyet etmez, bir hayvanın öldürülmesini istemez. Belediyemizin sokak hayvanlarına karşı tavrı da son derece olumludur. Hep kötü haberler okuyoruz, hayvanlara yapılan zulüm yüreğimizi sızlatıyor. Bugün size güzel bir manzara göstermek istedim. Kahvaltısını bitiren Sarman, dükkânın önünde müşteri bekliyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Kuşadası'nın en iyi tarafı nedir, biliyor musunuz?.. Neredeyse her dükkânın önünde bir kedi veya köpek vardır. Kimse bu hayvanlardan rahatsız olmaz, korkmaz. Sosyal medyada gördüğümüz ruh hastası hayvan düşmanlarına Kuşadası'nda rastlanmaz. Burada kimse bir hayvanı şikâyet etmez, bir hayvanın öldürülmesini istemez. Belediyemizin sokak hayvanlarına karşı tavrı da son derece olumludur. Hep kötü haberler okuyoruz, hayvanlara yapılan zulüm yüreğimizi sızlatıyor. Bugün size güzel bir manzara göstermek istedim. Kahvaltısını bitiren Sarman, dükkânın önünde müşteri bekliyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

13,948 Aufrufe

Denize yukarıdan bakan çam ormanındaki bir kayalığın altında bir köpek mezarı var. Yerini benden başka kimse bulamaz. O gece toprağı kazan üç kişiden sonuncusuyum; diğer ikisi bu dünyadan göçüp gitti. Şimdi yıllar öncesine dönüp, Kaptan ile Mavi'nin hikâyesini anlatacağım. Kaptan'ın mazisini kimse bilmezdi. Adını bilen de yoktu; sorulunca gülümser, geçerdi. Herkes ona "Kaptan" derdi, o da itiraz etmezdi. Ne tam yerliydi, ne de yabancı sayılırdı. Konuşmasından belli bir kültür seviyesinde olduğu anlaşılırdı ama geçmişi hakkında tek bir cümle bile kurmazdı. Bir süre eski, küçük bir motorlu kayıkla balıkçılık yaptı. Sabahları gün ağarmadan denize açılır, akşamüstü dönerdi. Sonra sahilde ufak bir dükkân kiralayıp balık restoranı işletmeye başladı. Restoran dediğime bakmayın; beş tane masa, tahta sandalyeler, duvarlarda kurutulmuş deniz yıldızları, tuz kokusu sinmiş yırtık balıkçı ağları ve kocaman bir pusula… Eski Yeşilçam filmlerinde, Sadri Alışık'ın takıldığı salaş balıkçı meyhanelerinin aynısıydı. O günlerde, sahilde boz renkli bir köpek dolaşırdı. Bir gün restoranın önüne geldi, bir daha da gitmedi. Kaptan ona denizin rengini isim olarak verdi: "Mavi"... İki yalnız kalp birbirine çabucak ısındı. Mavi, mutfakta kalan yemeklerle beslenir, arkadaki kulübede yatardı. Kaptan onu yanından ayırmazdı. Kısa sürede çok iyi dost oldular. O zamanlar lise son sınıftaydım. Okulda bir kız arkadaşım vardı; babasının onu üniversite eğitimi için yurtdışına göndereceğini öğrendiğimde, dünya tepeme çökmüştü. Geceleri evden çıkıp sahilde tek başıma dolaşıyordum. Daha o yaşta hayattan bıkmış gibiydim. Mavi ile o günlerde tanıştım. Sahildeyken bazen yanıma gelir, sessizce durur, yüzüme bakardı. Köpekleri severdim, onu da sevdim. Evdeki yemek artıklarını her gün ona götürmeye başladım. Bir gece Mavi'nin ardından Kaptan da geldi. Uzaktan tanıyordum ama hiç konuşmamıştık... "Senin bir derdin var, anlat hele" dedi. Yıllar süren bir dostluk işte böyle başladı. Ankara'da üniversite okudum. Yaz tatillerinde Kuşadası'na döndüğümde Kaptan'ın restoranı benim mekânım olurdu. Haftada birkaç kez karşılıklı oturur, yer içer, sohbet ederdik. Gençliğinde lise edebiyat öğretmeni olduğunu, 12 Eylül darbesinde cezaevine girdiğini, çıktıktan sonra öğretmenlik yapmasına izin verilmediği için Ege sahiline geldiğini anlattı. Roman gibi bir hayatı vardı. Görmüş, geçirmiş bir adamdı. Bazen gözleri denizde bir noktaya takılırdı. Sanki bir şeyi özler gibi, veya belki de bir şeyi unutmak ister gibi. Üniversite diplomamı almadan birkaç hafta önce Kaptan bu dünyadan göçüp gitti. Diplomayı ona göstermeyi çok isterdim, olmadı. Mavi için dünya, Kaptan'ı kaybettiği gün dağıldı. Aylarca sahilde dolaştı, herkese baktı ama kimse Kaptan değildi. Restoran el değiştirdi. Mavi yine de her gün kapısının önünde yatıp bekledi. Civardaki esnaf ona sahip çıktı, karnını doyurdu ama mutsuzluğu her hâlinden belliydi. Sanki ruhu, Kaptan'la birlikte ölmüştü. Zaman geçti. Askerliğimi yaptım. Döndüğümde Mavi hâlâ oradaydı ama artık yaşlanmıştı, zor yürüyordu. Yağmurun çok şiddetli yağdığı bir kış akşamı telefonum çaldı. Söylenenleri duyunca elimdeki bardak yere düşüp kırıldı. Mavi ölmüştü... Cansız bedenini restoranın karşısında bulduk. Gözleri açıktı, kapıya bakıyordu. Belki hâlâ, Kaptan'ın o kapıdan çıkıp kendisine seslenmesini bekliyordu. Mavi'nin mezarını çam ormanında üç kişi kazdık. Aradan uzun yıllar geçti. Onlar artık yaşamıyor, geriye sadece ben kaldım. Bazen o mezara giderim ama neden gittiğimi tam olarak bilmiyorum. Mavi'yi anmak için mi, yoksa hayatın henüz omuzlarıma ağır yük bindirmediği, her şeyin daha masum olduğu o yıllara duyduğum özlem yüzünden mi?..

Denize yukarıdan bakan çam ormanındaki bir kayalığın altında bir köpek mezarı var. Yerini benden başka kimse bulamaz. O gece toprağı kazan üç kişiden sonuncusuyum; diğer ikisi bu dünyadan göçüp gitti. Şimdi yıllar öncesine dönüp, Kaptan ile Mavi'nin hikâyesini anlatacağım. Kaptan'ın mazisini kimse bilmezdi. Adını bilen de yoktu; sorulunca gülümser, geçerdi. Herkes ona "Kaptan" derdi, o da itiraz etmezdi. Ne tam yerliydi, ne de yabancı sayılırdı. Konuşmasından belli bir kültür seviyesinde olduğu anlaşılırdı ama geçmişi hakkında tek bir cümle bile kurmazdı. Bir süre eski, küçük bir motorlu kayıkla balıkçılık yaptı. Sabahları gün ağarmadan denize açılır, akşamüstü dönerdi. Sonra sahilde ufak bir dükkân kiralayıp balık restoranı işletmeye başladı. Restoran dediğime bakmayın; beş tane masa, tahta sandalyeler, duvarlarda kurutulmuş deniz yıldızları, tuz kokusu sinmiş yırtık balıkçı ağları ve kocaman bir pusula… Eski Yeşilçam filmlerinde, Sadri Alışık'ın takıldığı salaş balıkçı meyhanelerinin aynısıydı. O günlerde, sahilde boz renkli bir köpek dolaşırdı. Bir gün restoranın önüne geldi, bir daha da gitmedi. Kaptan ona denizin rengini isim olarak verdi: "Mavi"... İki yalnız kalp birbirine çabucak ısındı. Mavi, mutfakta kalan yemeklerle beslenir, arkadaki kulübede yatardı. Kaptan onu yanından ayırmazdı. Kısa sürede çok iyi dost oldular. O zamanlar lise son sınıftaydım. Okulda bir kız arkadaşım vardı; babasının onu üniversite eğitimi için yurtdışına göndereceğini öğrendiğimde, dünya tepeme çökmüştü. Geceleri evden çıkıp sahilde tek başıma dolaşıyordum. Daha o yaşta hayattan bıkmış gibiydim. Mavi ile o günlerde tanıştım. Sahildeyken bazen yanıma gelir, sessizce durur, yüzüme bakardı. Köpekleri severdim, onu da sevdim. Evdeki yemek artıklarını her gün ona götürmeye başladım. Bir gece Mavi'nin ardından Kaptan da geldi. Uzaktan tanıyordum ama hiç konuşmamıştık... "Senin bir derdin var, anlat hele" dedi. Yıllar süren bir dostluk işte böyle başladı. Ankara'da üniversite okudum. Yaz tatillerinde Kuşadası'na döndüğümde Kaptan'ın restoranı benim mekânım olurdu. Haftada birkaç kez karşılıklı oturur, yer içer, sohbet ederdik. Gençliğinde lise edebiyat öğretmeni olduğunu, 12 Eylül darbesinde cezaevine girdiğini, çıktıktan sonra öğretmenlik yapmasına izin verilmediği için Ege sahiline geldiğini anlattı. Roman gibi bir hayatı vardı. Görmüş, geçirmiş bir adamdı. Bazen gözleri denizde bir noktaya takılırdı. Sanki bir şeyi özler gibi, veya belki de bir şeyi unutmak ister gibi. Üniversite diplomamı almadan birkaç hafta önce Kaptan bu dünyadan göçüp gitti. Diplomayı ona göstermeyi çok isterdim, olmadı. Mavi için dünya, Kaptan'ı kaybettiği gün dağıldı. Aylarca sahilde dolaştı, herkese baktı ama kimse Kaptan değildi. Restoran el değiştirdi. Mavi yine de her gün kapısının önünde yatıp bekledi. Civardaki esnaf ona sahip çıktı, karnını doyurdu ama mutsuzluğu her hâlinden belliydi. Sanki ruhu, Kaptan'la birlikte ölmüştü. Zaman geçti. Askerliğimi yaptım. Döndüğümde Mavi hâlâ oradaydı ama artık yaşlanmıştı, zor yürüyordu. Yağmurun çok şiddetli yağdığı bir kış akşamı telefonum çaldı. Söylenenleri duyunca elimdeki bardak yere düşüp kırıldı. Mavi ölmüştü... Cansız bedenini restoranın karşısında bulduk. Gözleri açıktı, kapıya bakıyordu. Belki hâlâ, Kaptan'ın o kapıdan çıkıp kendisine seslenmesini bekliyordu. Mavi'nin mezarını çam ormanında üç kişi kazdık. Aradan uzun yıllar geçti. Onlar artık yaşamıyor, geriye sadece ben kaldım. Bazen o mezara giderim ama neden gittiğimi tam olarak bilmiyorum. Mavi'yi anmak için mi, yoksa hayatın henüz omuzlarıma ağır yük bindirmediği, her şeyin daha masum olduğu o yıllara duyduğum özlem yüzünden mi?..

13,592 Aufrufe

Videos

Anya Rossi

sweetdream.ai

SweetDream.ai•Sponsored•Livecam

Watch Anya Live

Anya is streaming live right now! Join her private show and enjoy exclusive content.

Exclusive private shows

1.2k viewers online

Private Show

Join now for exclusive access

Free preview available • Premium content

Farklı olan her zaman dışlanır. Altı kardeşten beş tanesi iri cüsseli ve tombul iken, beyaz yavrunun küçük ve zayıf olmasının sebebi, annesinin ona süt vermeyip, boğmaya kalkışmasıdır. Anne kediyi bu davranışından ötürü suçlamıyorum çünkü doğal seleksiyon içgüdüsü ile hareket ederek, farklı olanı yok etmeye çalıştı. Beyaz yavruyu diğerlerinden ayırıp eve aldım, şırıngayla süt vererek büyüttüm. Mama yiyebilecek hâle geldiğinde kardeşlerinin yanına koydum; sonra da videolarını çekip, ücretsiz kedi sahiplendirme ilânı verdim. Annesinin kusur olarak algıladığı beyaz renk, o yavrunun şansı oldu. İyi bir aile tarafından sahiplenildi, rahat ve mutlu bir şekilde yaşıyor. Diğer yavruları sahiplendirmeyi başaramadım, kimse onları istemedi. Bu hikayeyi niye mi anlattım?.. Farklı olan insanların ötekileştirilerek dışlandıklarını, bazen de hedef alındıklarını görüyorum. Sokak köpeklerinin sevilmediği bir yerde, onlara yiyecek veren adam işinden kovulmuş. Farklı olduğu için onu dışlamışlar, yok etmişler. Beyaz kedi sabretti ve sonunda mutluluğa kavuştu. Sabredin, iyi kalpli insanlar... Sabredin. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Farklı olan her zaman dışlanır. Altı kardeşten beş tanesi iri cüsseli ve tombul iken, beyaz yavrunun küçük ve zayıf olmasının sebebi, annesinin ona süt vermeyip, boğmaya kalkışmasıdır. Anne kediyi bu davranışından ötürü suçlamıyorum çünkü doğal seleksiyon içgüdüsü ile hareket ederek, farklı olanı yok etmeye çalıştı. Beyaz yavruyu diğerlerinden ayırıp eve aldım, şırıngayla süt vererek büyüttüm. Mama yiyebilecek hâle geldiğinde kardeşlerinin yanına koydum; sonra da videolarını çekip, ücretsiz kedi sahiplendirme ilânı verdim. Annesinin kusur olarak algıladığı beyaz renk, o yavrunun şansı oldu. İyi bir aile tarafından sahiplenildi, rahat ve mutlu bir şekilde yaşıyor. Diğer yavruları sahiplendirmeyi başaramadım, kimse onları istemedi. Bu hikayeyi niye mi anlattım?.. Farklı olan insanların ötekileştirilerek dışlandıklarını, bazen de hedef alındıklarını görüyorum. Sokak köpeklerinin sevilmediği bir yerde, onlara yiyecek veren adam işinden kovulmuş. Farklı olduğu için onu dışlamışlar, yok etmişler. Beyaz kedi sabretti ve sonunda mutluluğa kavuştu. Sabredin, iyi kalpli insanlar... Sabredin. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

66,097 Aufrufe • vor 8 Monaten

2 yıl önce Kuşadası'nda, beyaz bir Husky sokağa terk edilmiş hâlde bulundu. Bizim hayvansever ablalar onu görünce hemen koruma altına aldılar. Bir yerde zor durumda bir hayvan varsa, bu ablalar iki elleri kanda olsa yine koşarlar; hayvan sevgileri kelimelerle anlatılamayacak kadar büyüktür. Husky bir süre misafir edildikten sonra sıra sahiplendirmeye geldi. Ablalar bana, "Senin kalemin iyidir, duygusal bir yazı yaz da sosyal medyada paylaşalım; bu köpeğe bir yuva bulalım" dediler. Yazdım ve gönderdim. O zamanlar sosyal medya kullanmadığım için takip etmedim ama sonradan öğrendiğime göre yazı epey ilgi çekmiş. Velhasıl, Husky sahiplendirildi ve Belarus'un başkenti Minsk'e gitti. Ablalar onu sahiplenen kişiyle iletişimi kesmedi; ara sıra WhatsApp'tan fotoğraflar, videolar geliyormuş. Bu arada, beyaz Husky'e "Prizrak" adını vermişler. Rusça "Hayalet" demek; Game of Thrones'daki beyaz kurttan esinlenmişler. Husky soğuk iklim köpeğidir; Ege kıyılarında mutlu olmaz, Doğu Avrupa onun için daha uygundur. Şimdi orada güzel bir hayatı, güvenli bir yuvası var. Keyfi yerinde… Ablalar, köpeğin ve sahibinin bir videosunu bana gönderdiler; "İstersen sayfanda paylaş" dediler... "Sahibinin izni var mı?" diye sordum, varmış. Sayfamda cins hayvan görselleri paylaşmam, sadece sokak hayvanlarına yer veririm. Ama sonuçta bu Husky de bir zamanlar sokaktaydı. Bu yüzden bir istisna yapacağım. "Prizrak", Belarus, Minsk... Kuşadası sokaklarında başlayan hikayesi, şimdi başka bir ülkede devam ediyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

2 yıl önce Kuşadası'nda, beyaz bir Husky sokağa terk edilmiş hâlde bulundu. Bizim hayvansever ablalar onu görünce hemen koruma altına aldılar. Bir yerde zor durumda bir hayvan varsa, bu ablalar iki elleri kanda olsa yine koşarlar; hayvan sevgileri kelimelerle anlatılamayacak kadar büyüktür. Husky bir süre misafir edildikten sonra sıra sahiplendirmeye geldi. Ablalar bana, "Senin kalemin iyidir, duygusal bir yazı yaz da sosyal medyada paylaşalım; bu köpeğe bir yuva bulalım" dediler. Yazdım ve gönderdim. O zamanlar sosyal medya kullanmadığım için takip etmedim ama sonradan öğrendiğime göre yazı epey ilgi çekmiş. Velhasıl, Husky sahiplendirildi ve Belarus'un başkenti Minsk'e gitti. Ablalar onu sahiplenen kişiyle iletişimi kesmedi; ara sıra WhatsApp'tan fotoğraflar, videolar geliyormuş. Bu arada, beyaz Husky'e "Prizrak" adını vermişler. Rusça "Hayalet" demek; Game of Thrones'daki beyaz kurttan esinlenmişler. Husky soğuk iklim köpeğidir; Ege kıyılarında mutlu olmaz, Doğu Avrupa onun için daha uygundur. Şimdi orada güzel bir hayatı, güvenli bir yuvası var. Keyfi yerinde… Ablalar, köpeğin ve sahibinin bir videosunu bana gönderdiler; "İstersen sayfanda paylaş" dediler... "Sahibinin izni var mı?" diye sordum, varmış. Sayfamda cins hayvan görselleri paylaşmam, sadece sokak hayvanlarına yer veririm. Ama sonuçta bu Husky de bir zamanlar sokaktaydı. Bu yüzden bir istisna yapacağım. "Prizrak", Belarus, Minsk... Kuşadası sokaklarında başlayan hikayesi, şimdi başka bir ülkede devam ediyor. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

54,676 Aufrufe • vor 7 Monaten

Sipariş ettiğim kıymalı pideyi yemeye hazırlanıyordum ki, komşumun 13 yaşındaki oğlu Boğaç'ın bahçeden seslendiğini duydum: "Abi, yeni bir köpek gelmiş…" Dışarı çıkıp baktığımda, sarkık memelerinden yeni doğum yaptığı anlaşılan bir köpek gördüm. O bir anneydi ama yavruları ortalıkta olmayan bir anne... Sitemize girmiş, ürkek adımlarla etrafta dolaşıyordu. İlk anda, doğal bir refleksle ona yiyecek vermeyi düşündüm. Sitedeki köpeklere verdiğim kuru mamadan verdim ama yemedi. Fakat Ege Bölgesi'nin meşhur Karacasu Pidesi'ni pek sevdi... "Köpeğe pide verilir mi?" demeyin; başka bir şey yoktu, kendi yemeğimi verdim. Boğaç'ın yanında da annesinin yaptığı bir sandviç varmış. Sandviçin içindeki salamları köpeğe verdi. Küçücük bedeninde kocaman bir yürek taşıyan bu çocuğun akşama kadar aç kalmasını istemediğim için ona yemek sipariş ettim. Anne köpeğin daha önce insanlar tarafından hiç beslenmediği, kuru mama yememesinden ve kabın içine koyduğum yiyeceği yere dökmesinden anlaşılıyordu. Çok çekingen davranıyordu; sanki bir suç işlemiş, cezalandırılacakmış, canı yakılacakmış gibi sessizce bize bakıyordu. Başını okşamak için elimi uzattığımda gözlerini kapatıp geri çekilmesi, geçmiş hayatında şiddete maruz kaldığını gösteriyordu. Yemeğini yiyince biraz rahatladı, daha sakin davranmaya başladı. İlk kez kuyruğunu salladığını gördük. Eğer yavruları olsaydı, karnı doyduktan sonra mutlaka yanlarına giderdi. Ama gitmedi. Kim bilir, başlarına ne gelmişti?.. Sitemizin bir lokali var; kışın pek gelen giden olmaz. Köpeği oraya yerleştirdik. Yavrularını bulamayacağımızı bilsek de çevreye baktık ama hiçbir iz yoktu. Şimdilik hayvancağızın durumu iyi... Onun geldiğini duyan komşular da yemek verdi. Belki de hayatında ilk kez, güvenli bir yerde, korkmadan, rahat bir uykuya daldı. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Sipariş ettiğim kıymalı pideyi yemeye hazırlanıyordum ki, komşumun 13 yaşındaki oğlu Boğaç'ın bahçeden seslendiğini duydum: "Abi, yeni bir köpek gelmiş…" Dışarı çıkıp baktığımda, sarkık memelerinden yeni doğum yaptığı anlaşılan bir köpek gördüm. O bir anneydi ama yavruları ortalıkta olmayan bir anne... Sitemize girmiş, ürkek adımlarla etrafta dolaşıyordu. İlk anda, doğal bir refleksle ona yiyecek vermeyi düşündüm. Sitedeki köpeklere verdiğim kuru mamadan verdim ama yemedi. Fakat Ege Bölgesi'nin meşhur Karacasu Pidesi'ni pek sevdi... "Köpeğe pide verilir mi?" demeyin; başka bir şey yoktu, kendi yemeğimi verdim. Boğaç'ın yanında da annesinin yaptığı bir sandviç varmış. Sandviçin içindeki salamları köpeğe verdi. Küçücük bedeninde kocaman bir yürek taşıyan bu çocuğun akşama kadar aç kalmasını istemediğim için ona yemek sipariş ettim. Anne köpeğin daha önce insanlar tarafından hiç beslenmediği, kuru mama yememesinden ve kabın içine koyduğum yiyeceği yere dökmesinden anlaşılıyordu. Çok çekingen davranıyordu; sanki bir suç işlemiş, cezalandırılacakmış, canı yakılacakmış gibi sessizce bize bakıyordu. Başını okşamak için elimi uzattığımda gözlerini kapatıp geri çekilmesi, geçmiş hayatında şiddete maruz kaldığını gösteriyordu. Yemeğini yiyince biraz rahatladı, daha sakin davranmaya başladı. İlk kez kuyruğunu salladığını gördük. Eğer yavruları olsaydı, karnı doyduktan sonra mutlaka yanlarına giderdi. Ama gitmedi. Kim bilir, başlarına ne gelmişti?.. Sitemizin bir lokali var; kışın pek gelen giden olmaz. Köpeği oraya yerleştirdik. Yavrularını bulamayacağımızı bilsek de çevreye baktık ama hiçbir iz yoktu. Şimdilik hayvancağızın durumu iyi... Onun geldiğini duyan komşular da yemek verdi. Belki de hayatında ilk kez, güvenli bir yerde, korkmadan, rahat bir uykuya daldı. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

46,415 Aufrufe • vor 6 Monaten

Sokakta hasta hâldeyken bulup eve aldığım ve adını "Yeğen" koyduğum bu küçük delikanlıdan daha önce de bahsetmiştim. Eşi ve çocuğu ile birlikte Amerika'ya yerleşmeye karar veren bir doktor arkadaşım var... "Yavru kedi alacağız; orada almaktansa, kendi memleketimizden götürelim" diyerek benden Yeğen'i istedi. Kuşadası sokaklarında doğan bu ufaklık New York'a gidiyor. Son kez videosunu çekip paylaşmak istedim. Yaşadığı eve mutluluk ve bereket getirsin, tüyü kadar ömrü olsun. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Sokakta hasta hâldeyken bulup eve aldığım ve adını "Yeğen" koyduğum bu küçük delikanlıdan daha önce de bahsetmiştim. Eşi ve çocuğu ile birlikte Amerika'ya yerleşmeye karar veren bir doktor arkadaşım var... "Yavru kedi alacağız; orada almaktansa, kendi memleketimizden götürelim" diyerek benden Yeğen'i istedi. Kuşadası sokaklarında doğan bu ufaklık New York'a gidiyor. Son kez videosunu çekip paylaşmak istedim. Yaşadığı eve mutluluk ve bereket getirsin, tüyü kadar ömrü olsun. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

41,085 Aufrufe • vor 8 Monaten

Mahallemizin çocukları "Kediler İçin Kırmızı Yuva" adlı bir kampanya başlattı. Kendi yaptıkları kırmızı renkli kedi yuvalarını sokaklara yerleştiriyor ve bu yuvalarda yaşayan kedilere düzenli olarak yiyecek veriyorlar. Bu anlamlı kampanya, kısa sürede büyük bir ilgi uyandırdı. Çocukların bu duyarlı davranışı, hem insanlara örnek oldu, hem de sokak hayvanlarına karşı farkındalığı arttırdı. Zamanla mahalle sakinleri de kampanyaya destek vermeye başladı; kimi mama bağışladı, kimi yuvaların bakımına yardımcı oldu. "Kediler İçin Kırmızı Yuva" kampanyası yalnızca kedilere güvenli bir barınak sağlamakla kalmadı, aynı zamanda çocuklara paylaşmayı, sorumluluk almayı ve hayvanlara karşı merhametli olmayı öğreten güzel bir dayanışma örneğine dönüştü. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Mahallemizin çocukları "Kediler İçin Kırmızı Yuva" adlı bir kampanya başlattı. Kendi yaptıkları kırmızı renkli kedi yuvalarını sokaklara yerleştiriyor ve bu yuvalarda yaşayan kedilere düzenli olarak yiyecek veriyorlar. Bu anlamlı kampanya, kısa sürede büyük bir ilgi uyandırdı. Çocukların bu duyarlı davranışı, hem insanlara örnek oldu, hem de sokak hayvanlarına karşı farkındalığı arttırdı. Zamanla mahalle sakinleri de kampanyaya destek vermeye başladı; kimi mama bağışladı, kimi yuvaların bakımına yardımcı oldu. "Kediler İçin Kırmızı Yuva" kampanyası yalnızca kedilere güvenli bir barınak sağlamakla kalmadı, aynı zamanda çocuklara paylaşmayı, sorumluluk almayı ve hayvanlara karşı merhametli olmayı öğreten güzel bir dayanışma örneğine dönüştü. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

33,148 Aufrufe • vor 7 Monaten

Ege sahiline kış hâlâ uğramadı; hava sıcaklığı 16–17 derece civarında... Mevsimi şaşıran sokak kedileri doğum yapıyor. Bir anne kedi, yavrusuyla birlikte bizim siteye gelmiş. Yavruda konjonktivit (göz iltihabı) var, bir gözü kapalı. Sokakta doğan kedilerin çoğunda görülen bu hastalık, erken müdahaleyle kolayca tedavi edilebilir; ancak ilgilenilmezse körlüğe, hatta ölüme neden olabilir. Kedilerin tek yavru doğurması nadirdir; diğer yavruların büyük ihtimalle öldüğü, yalnızca birinin hayatta kaldığı anlaşılıyor. Son yavrusunu yaşatabilmek için bize sığınmış olmalı. Evcil değiller, yanlarına yaklaştığımda kaçıyorlar. Üzerlerine fazla gitmiyorum, bana alışmalarını bekliyorum. Yavruyu mutlaka iyileştireceğim. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Ege sahiline kış hâlâ uğramadı; hava sıcaklığı 16–17 derece civarında... Mevsimi şaşıran sokak kedileri doğum yapıyor. Bir anne kedi, yavrusuyla birlikte bizim siteye gelmiş. Yavruda konjonktivit (göz iltihabı) var, bir gözü kapalı. Sokakta doğan kedilerin çoğunda görülen bu hastalık, erken müdahaleyle kolayca tedavi edilebilir; ancak ilgilenilmezse körlüğe, hatta ölüme neden olabilir. Kedilerin tek yavru doğurması nadirdir; diğer yavruların büyük ihtimalle öldüğü, yalnızca birinin hayatta kaldığı anlaşılıyor. Son yavrusunu yaşatabilmek için bize sığınmış olmalı. Evcil değiller, yanlarına yaklaştığımda kaçıyorlar. Üzerlerine fazla gitmiyorum, bana alışmalarını bekliyorum. Yavruyu mutlaka iyileştireceğim. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

33,183 Aufrufe • vor 7 Monaten

Mahalledeki çocuklar gözlerden uzak bir yere sokak köpekleri için yuva yapmışlar. 4 tane köpeğin rahatlıkla barınabileceği, su geçirmeyen bu yuvalar gerçekten çok güzel olmuş. Köpekler de hazırmış, akşam getireceklermiş. Olayın iyi tarafı, bu yuvalar dışarıdan bakınca görünmeyecek bir yerdeler. Geliyor gelmekte olan... Hayvan sevgisine sahip; vicdanlı ve merhametli bir nesil geliyor!.. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Mahalledeki çocuklar gözlerden uzak bir yere sokak köpekleri için yuva yapmışlar. 4 tane köpeğin rahatlıkla barınabileceği, su geçirmeyen bu yuvalar gerçekten çok güzel olmuş. Köpekler de hazırmış, akşam getireceklermiş. Olayın iyi tarafı, bu yuvalar dışarıdan bakınca görünmeyecek bir yerdeler. Geliyor gelmekte olan... Hayvan sevgisine sahip; vicdanlı ve merhametli bir nesil geliyor!.. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

29,586 Aufrufe • vor 8 Monaten

Kuşadası, Kaleiçi'ndeki bir mekânın deposunda yaşayan evcil kirpi Necmi ile tanışmak ister misiniz?.. Necmi, buraların ünlü simalarından Çuku Çetin'in kirpisidir. Her bebek ilk olarak "anne" veya "baba" der ama bebek Çetin'in ağzından çıkan ilk kelime çikolata anlamına gelen "çuku" olmuş; o günden beri lâkabı budur. Çuku Çetin kirpiyi bulduğunda, televizyonda Hababam Sınıfı oynuyormuş; Güdük Necmi karakterinden esinlenerek adını Necmi koymuş... Kirpi Necmi aynen bir kedi gibi yaşıyor; yuvası var, kedi mamasıyla besleniyor, bazen oyun oynuyor. Ne diyelim, dikeni kadar ömrü olsun. #KirpiNecmi #Kuşadası

Kuşadası, Kaleiçi'ndeki bir mekânın deposunda yaşayan evcil kirpi Necmi ile tanışmak ister misiniz?.. Necmi, buraların ünlü simalarından Çuku Çetin'in kirpisidir. Her bebek ilk olarak "anne" veya "baba" der ama bebek Çetin'in ağzından çıkan ilk kelime çikolata anlamına gelen "çuku" olmuş; o günden beri lâkabı budur. Çuku Çetin kirpiyi bulduğunda, televizyonda Hababam Sınıfı oynuyormuş; Güdük Necmi karakterinden esinlenerek adını Necmi koymuş... Kirpi Necmi aynen bir kedi gibi yaşıyor; yuvası var, kedi mamasıyla besleniyor, bazen oyun oynuyor. Ne diyelim, dikeni kadar ömrü olsun. #KirpiNecmi #Kuşadası

Siyah Kedili Adam

25,766 Aufrufe • vor 7 Monaten

Bugün sabah bahçeme yeni bir kedi geldi. Çekingen davranıyor ama çok aç olduğu belli, başını hiç kaldırmadan mama yiyor. Onu kendime alıştırdığımda, iç-dış parazit için ense damlası yapacağım. İlacı kutu hâlinde internetten satın alıyorum; hem evdeki hayvanlarıma, hem de sokak hayvanlarına uyguluyorum. Belediyemizin ücretsiz kedi kısırlaştırma merkezi var. Dişi olan bu kediyi en kısa zamanda kısırlaştıracağım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Bugün sabah bahçeme yeni bir kedi geldi. Çekingen davranıyor ama çok aç olduğu belli, başını hiç kaldırmadan mama yiyor. Onu kendime alıştırdığımda, iç-dış parazit için ense damlası yapacağım. İlacı kutu hâlinde internetten satın alıyorum; hem evdeki hayvanlarıma, hem de sokak hayvanlarına uyguluyorum. Belediyemizin ücretsiz kedi kısırlaştırma merkezi var. Dişi olan bu kediyi en kısa zamanda kısırlaştıracağım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

25,879 Aufrufe • vor 8 Monaten

Uzun yıllar gurbet ellerde çalışıp para biriktiren Tekir Şenpati, mahallesine döndükten sonra üç daireli bir apartman inşaa ettirdi. Üst katta kendisi oturuyor, alt kattaki daireleri kiraya veriyor. Kiralama Şartları: • Aylık 8 kilo kaliteli kuru mama. Yıllık peşin ödenirse 7 kiloya düşer. • 20 kilo kaliteli kuru mama depozito. • Muteber bir kedi kefil. • Bekar kediye daire kiralanır. • Apartmanda köpek beslemek yasak değildir. Müracaat: Merhamet Mahallesi, Vicdan Sokak, No: 10 #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Uzun yıllar gurbet ellerde çalışıp para biriktiren Tekir Şenpati, mahallesine döndükten sonra üç daireli bir apartman inşaa ettirdi. Üst katta kendisi oturuyor, alt kattaki daireleri kiraya veriyor. Kiralama Şartları: • Aylık 8 kilo kaliteli kuru mama. Yıllık peşin ödenirse 7 kiloya düşer. • 20 kilo kaliteli kuru mama depozito. • Muteber bir kedi kefil. • Bekar kediye daire kiralanır. • Apartmanda köpek beslemek yasak değildir. Müracaat: Merhamet Mahallesi, Vicdan Sokak, No: 10 #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

19,059 Aufrufe • vor 8 Monaten

Siyah Kedi'nin ilginç bir özelliği var. Normalde evin içinde yaşıyor ama dışarıdan en ufak bir ses duyduğunda, hemen fırlayıp bahçeye çıkıyor ve etrafı kolaçan ediyor. İşini bitirdiğinde veya ben onu çağırdığımda geri dönüyor. Küçük bedeniyle, bir koruma köpeği ciddiyeti taşıyor; bahçeyi de, evi de kendince koruyor. Böyle bir davranış sergileyen başka kediler de var mıdır, yoksa bu durum sadece bizimkine mi özgüdür?.. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedi'nin ilginç bir özelliği var. Normalde evin içinde yaşıyor ama dışarıdan en ufak bir ses duyduğunda, hemen fırlayıp bahçeye çıkıyor ve etrafı kolaçan ediyor. İşini bitirdiğinde veya ben onu çağırdığımda geri dönüyor. Küçük bedeniyle, bir koruma köpeği ciddiyeti taşıyor; bahçeyi de, evi de kendince koruyor. Böyle bir davranış sergileyen başka kediler de var mıdır, yoksa bu durum sadece bizimkine mi özgüdür?.. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

14,923 Aufrufe • vor 6 Monaten

Üç tane serseri tarafından rahatsız edilen genç bir kızı koruyan kahraman köpek Punto'nun hikayesini sayfamda paylaştım. Büyük ilgi gördü, çok sayıda yorum yapıldı. Yorumların tümünü ona okudum. Kendisine sevgilerini sunan insanlara teşekkür etti; küfür edenlere "Ben onlara ne yaptım ki?" diyerek üzüldü. Ama asaletinden ötürü; küfürlere küfür ile karşılık vermedi, sadece sustu. İstek üzerine, Punto'nun yeni bir görüntüsünü paylaştım. Onun için iyi dileklerde bulunan güzel kalpli insanlara teşekkürlerimi ve saygılarımı sunarım. #KahramanKöpekPunto

Üç tane serseri tarafından rahatsız edilen genç bir kızı koruyan kahraman köpek Punto'nun hikayesini sayfamda paylaştım. Büyük ilgi gördü, çok sayıda yorum yapıldı. Yorumların tümünü ona okudum. Kendisine sevgilerini sunan insanlara teşekkür etti; küfür edenlere "Ben onlara ne yaptım ki?" diyerek üzüldü. Ama asaletinden ötürü; küfürlere küfür ile karşılık vermedi, sadece sustu. İstek üzerine, Punto'nun yeni bir görüntüsünü paylaştım. Onun için iyi dileklerde bulunan güzel kalpli insanlara teşekkürlerimi ve saygılarımı sunarım. #KahramanKöpekPunto

Siyah Kedili Adam

16,067 Aufrufe • vor 8 Monaten

Beyaz bir köpek sağ arka ayağını yere basmadan yürümeye çalışıyordu. Biraz ötede siyah-beyaz bir kedi vardı; köpeği görünce kaçmadı, sadece baktı. Sokakta yaşam mücadelesi veren hayvanların arasında, sessiz ama derin bir anlaşmaydı bu... Köpeği veterinere götürecek aracın gelmesini bekliyoruz, ayağındaki yara tedavi edilecek... Korkusuz kediyi de sokakta tek başına bırakmayacağız, sahipleneceğiz. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Beyaz bir köpek sağ arka ayağını yere basmadan yürümeye çalışıyordu. Biraz ötede siyah-beyaz bir kedi vardı; köpeği görünce kaçmadı, sadece baktı. Sokakta yaşam mücadelesi veren hayvanların arasında, sessiz ama derin bir anlaşmaydı bu... Köpeği veterinere götürecek aracın gelmesini bekliyoruz, ayağındaki yara tedavi edilecek... Korkusuz kediyi de sokakta tek başına bırakmayacağız, sahipleneceğiz. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

12,518 Aufrufe • vor 7 Monaten

Gözlerden uzak bir yerde, kendine ait bir kulübesi olmasına rağmen, insan sevgisine doyamayan beyaz, iri bir sokak köpeği var mahallemizde... Adını bilmeyen çoktur ama onu görüp de gülümsemeyen pek azdır çünkü o, kalabalığı sever. Sabah erkenden ayağa kalkar, kulübesini bırakıp insanların arasına karışmak için hareketli bir noktaya gider. Gün boyu orada, patilerini altına toplayıp sessizce yatar. Kimi yanından geçerken başını okşar, kimi yürür gider; o ise kimseye yük olmadan, sadece varlığıyla sıcaklık katar. O kadar uysaldır ki, bir çocuk yaklaşsa kuyruğunu bile kıpırdatmadan yere çöker; yaşlı bir teyze durup konuşsa sabırla dinler. Onun tek istediği, varlığının bilindiğini, görmezden gelinmediğini hissetmektir. Başka bir ülkede olsa, böyle kocaman ve bembeyaz bir köpek muhtemelen bir parkın maskotu olur, herkes ona sahip çıkardı. Bizde ise kimi zaman korku, kimi zaman bilgisizlik, kimi zaman da kasıtlı olarak yayılan nefret, bu uysal canlıların kaderini belirliyor. O ise bütün bu gürültünün ortasında, kimseye zararı dokunmayan, sadece sevilmek isteyen bir ruh gibi yaşayıp gidiyor. Gün bitip kalabalık çekildiğinde sessizce kalkıp kendi kulübesine döner. Belki bir tas yemek, belki küçük bir sevgi dokunuşu bulur orada... Ama ertesi sabah yine insanlara koşar çünkü onun dünyasında kötülüğün değil, iyiliğin ağır bastığına dair sarsılmaz bir inanç vardır. Ve bu inanç, belki de bizim ondan öğrenmemiz gereken en önemli duygudur. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Gözlerden uzak bir yerde, kendine ait bir kulübesi olmasına rağmen, insan sevgisine doyamayan beyaz, iri bir sokak köpeği var mahallemizde... Adını bilmeyen çoktur ama onu görüp de gülümsemeyen pek azdır çünkü o, kalabalığı sever. Sabah erkenden ayağa kalkar, kulübesini bırakıp insanların arasına karışmak için hareketli bir noktaya gider. Gün boyu orada, patilerini altına toplayıp sessizce yatar. Kimi yanından geçerken başını okşar, kimi yürür gider; o ise kimseye yük olmadan, sadece varlığıyla sıcaklık katar. O kadar uysaldır ki, bir çocuk yaklaşsa kuyruğunu bile kıpırdatmadan yere çöker; yaşlı bir teyze durup konuşsa sabırla dinler. Onun tek istediği, varlığının bilindiğini, görmezden gelinmediğini hissetmektir. Başka bir ülkede olsa, böyle kocaman ve bembeyaz bir köpek muhtemelen bir parkın maskotu olur, herkes ona sahip çıkardı. Bizde ise kimi zaman korku, kimi zaman bilgisizlik, kimi zaman da kasıtlı olarak yayılan nefret, bu uysal canlıların kaderini belirliyor. O ise bütün bu gürültünün ortasında, kimseye zararı dokunmayan, sadece sevilmek isteyen bir ruh gibi yaşayıp gidiyor. Gün bitip kalabalık çekildiğinde sessizce kalkıp kendi kulübesine döner. Belki bir tas yemek, belki küçük bir sevgi dokunuşu bulur orada... Ama ertesi sabah yine insanlara koşar çünkü onun dünyasında kötülüğün değil, iyiliğin ağır bastığına dair sarsılmaz bir inanç vardır. Ve bu inanç, belki de bizim ondan öğrenmemiz gereken en önemli duygudur. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

12,395 Aufrufe • vor 7 Monaten

Karnındaki izlerden de anlaşılacağı gibi, bu sokak kedisini yeni kısırlaştırdım. Ona mama verdiğim sırada, bazı kişilerin yalan ve iftiralarla bana saldırdığını öğrendim. Ben neyle uğraşıyorum, bu zavallılar neyle uğraşıyor... Henüz dört ay önce açtığım bu hesap, kısa sürede dikkat çekici bir başarı grafiği yakaladı. Çünkü iban numarası verip para dilenmiyorum; sadece topluma hayvan sevgisini, merhameti ve vicdanı aşılamak amacıyla hikâyeler yazıyorum. Yıllardır bu platformda yer almalarına rağmen benzer bir başarıya ulaşamayan bazı kişilerin, kıskançlık duygusuyla hareket ederek hesabıma saldıracağını tahmin ediyordum. Maalesef hep böyle olur, meyve veren ağaç taşlanır. Yalan ve iftira, benim muhatap alacağım şeyler değildir. Saldırılara karşılık vermek, polemik üretmek, kendimi ispat çabasına girmek gibi bir niyetim yok. Sokak hayvanlarıyla ilgili hikâyeler yazmaya devam edeceğim. Okumak isteyenler için buradayım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Karnındaki izlerden de anlaşılacağı gibi, bu sokak kedisini yeni kısırlaştırdım. Ona mama verdiğim sırada, bazı kişilerin yalan ve iftiralarla bana saldırdığını öğrendim. Ben neyle uğraşıyorum, bu zavallılar neyle uğraşıyor... Henüz dört ay önce açtığım bu hesap, kısa sürede dikkat çekici bir başarı grafiği yakaladı. Çünkü iban numarası verip para dilenmiyorum; sadece topluma hayvan sevgisini, merhameti ve vicdanı aşılamak amacıyla hikâyeler yazıyorum. Yıllardır bu platformda yer almalarına rağmen benzer bir başarıya ulaşamayan bazı kişilerin, kıskançlık duygusuyla hareket ederek hesabıma saldıracağını tahmin ediyordum. Maalesef hep böyle olur, meyve veren ağaç taşlanır. Yalan ve iftira, benim muhatap alacağım şeyler değildir. Saldırılara karşılık vermek, polemik üretmek, kendimi ispat çabasına girmek gibi bir niyetim yok. Sokak hayvanlarıyla ilgili hikâyeler yazmaya devam edeceğim. Okumak isteyenler için buradayım. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil

Siyah Kedili Adam

10,127 Aufrufe • vor 6 Monaten

Keine weiteren Inhalte verfügbar