Sırrı Er's banner
Sırrı Er's profile picture

Sırrı Er

@konusmasanati • 86,135 subscribers

TRT Spiker-686 KHK/Uluslararası Basın Kartı (IPC)-(DPV), Alman Basın Birliği üyesi European Union Accreditation Institute https://t.co/4oeCdjjgxV

Shorts

Ölümü gösterip sıtmaya razı etmek tam da bu işte! "Yusuf Kerim annesine kavuştu" haberleri gerçeği yansıtmıyor. Anne Gülten'e birkaç saat geçici izin verildi. Ceza erteleme vs. değil Gülten'e doğrudan tahliye! Gülten tahliye edilinceye kadar her gün bu videoyu yayınlayacağım!

Ölümü gösterip sıtmaya razı etmek tam da bu işte! "Yusuf Kerim annesine kavuştu" haberleri gerçeği yansıtmıyor. Anne Gülten'e birkaç saat geçici izin verildi. Ceza erteleme vs. değil Gülten'e doğrudan tahliye! Gülten tahliye edilinceye kadar her gün bu videoyu yayınlayacağım!

65,035 просмотров

Videos

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Bir olmak dışında başka seçenek yok! Acıyı yarıştırmak, insanın kendi yarasını iyileştirmek yerine başkasının yüküyle kıyaslayarak hem kendi duygularını geçersiz kılması hem de karşısındakini görmezden gelmesidir. Kimin daha çok kırıldığını, kimin uykusuz gecelerinin daha ağır bastığını ölçmeye çalışmak anlaşılmanın önündeki en büyük engellerden biridir. Oysa her acı, yaşayan kişinin kendi dünyasında gerçektir ve bir başkasının daha derin bir yara taşıması, mevcut sızıyı hafifletmez. İyileşme ancak kendi acımıza şefkâtle alan açtığımızda ve başkasının yükünü tartmadan sadece yanında durabildiğimizde başlar. Mağduriyetlerin sıralamaya tâbi tutulması, acının kutsallığını zedeleyen ve onu bir müsabakaya dönüştüren trajik bir yanılgıdır. Her kırılma, kendi bağlamında biricik ve derindir; ancak acıları birbiriyle yarıştırmak, bireyin uğradığı haksızlığı bir diğerinin gölgesinde unutturmaktan başka bir işe yaramaz. Bu edebî kıyas furyası, her şeyden önce insan haysiyetinin bizzat kendisine yöneltilmiş bir tenkit okudur. Kendi yarasını en derin, feryâdını en haklı bulan her yaklaşım, adaletin evrensel terazisini sarsmakta ve ortak bir vicdanın inşâsını geciktirmektedir. Bu parçalanmışlık ve kendi içine dönük marazî haklılık arayışı, ironik bir biçimde en çok da erkin kurduğu hegemonyanın ekmeğine yağ sürmektedir. Tahakküm odakları, kendi varlıklarını ve meşrûiyetlerini tam da bu çatışma ve bölerek yönetme taktiği üzerine kurarlar. Mağdurlar birbirinin acısına sağırlaştıkça ve adalet talebini bencilce tekelleştirdikçe, gücü elinde bulunduranların kurduğu baskı mekanizması daha da kökleşir. Eleştirel bir gözle bakıldığında, seslerin bu denli kakofoniye dönüşmesi, adaletsizliği görünmez kılan kusursuz bir illüzyondur. Dolayısıyla, mâruz kalınan haksızlıkların niteliği ne olursa olsun, tüm mahzun gönüllerin asgâri insânî müşterekte bir araya gelmesi elzemdir. Bu buluşma, acıların tek tipleştirilmesi değil, aksine her bir sızının birbirini çoğaltarak gür bir itiraz korosuna dönüşmesidir. Kurulacak köprüler, erkin bölen retoriğini boşa çıkaracak yegâne panzehirdir. Yaralarını yarıştırmayı bırakan ve haksızlığın her türüne karşı omuz omuza durabilen bir topluluk, muktedirin gölgesinden sıyrılıp gerçek bir adalet şafağına uyanabilir. Nâzım Hikmet'in ifadesiyle; "Yârin yanağından gayrı her yerde her şeyde hep beraber” diyebilmektedir bütün mesele.

Sırrı Er

10,879 просмотров • 4 дней назад

konusmasanati's profile picture

Ben geldim... Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. İnsan ruhunun en kuytu köşelerinde yankılanan üç kadim ses: Adalet, erdem ve ahlâk. Neredeyse herkes bu değerlerin yokluğundan yakınırken, neden bu değerler ortak yaşamda uygulamaya dönüşmez ve kalıcı bir manzûme olarak inşâ edilemez? Bu derin çelişkinin arkasında felsefî, psikolojik, sosyolojik ve sosyal yapının oluşturduğu mekanizmalar yatar. Bu durumu birkaç temel başlık altında inceleyebiliriz: -"Herkes İçin" Adalet Yerine "Kendim İçin" Adalet (Çıkar Çatışması) İnsanların adaletten ve ahlâktan şikâyet etmesi, çoğunlukla bu değerleri başkalarından beklemelerinden kaynaklanır. İnsan psikolojisi, kendi hatalarını şartlarla "Mecbur kaldım", başkalarının hatalarını ise karakter kusurlarıyla "Ahlâksız", "Bencil" tanımlamaya eğilimlidir. Ahlâki gevşeklik. -Sosyal Güven Eksikliği ve "Herkes Yapıyor" İllüzyonu Bir toplumda adalet ve ahlâkın inşâ edilebilmesi için karşılıklı güven (sosyal sermaye) gerekir. Eğer bir birey, kurallara sadece kendisi uyduğunda "enayi" durumuna düşeceğine, başkalarının kuralları çiğneyerek öne geçeceğine inanıyorsa, sistemli bir şekilde ahlâki aşınma başlar. -Değerlerin Kurumsallaşamaması ve Ceza/Ödül Mekanizmaları Ahlâk ve erdem iç/vicdan birer pusuladır ancak toplumda kalıcı olabilmeleri için denetim ve adil bir hukuk sistemiyle desteklenmeleri gerekir. Bir toplumda erdemli ve dürüst olmak bireye maddî/mânevî bir kayıp getiriyor; kuralsızlık, kayırmacılık veya adaletsizlik ise güç ve zenginlik kazandırıyorsa, sosyal yapı erdemi/erdemli bireyi cezalandırır hâle gelir. - Kültürel Kabilecilik (Biz ve Onlar Ayrımı) Kadim değerlerin inşâsındaki en büyük engellerden biri evrensel ahlâk ilkelerinin yerini grup ahlâkının almasıdır. Adalet ve ahlâk, "bizden olanlar" söz konusu olduğunda esnetiliyor, "onlardan olanlar" söz konusu olduğunda ise bir silah gibi katıca kullanılıyorsa, orada gerçek değerler manzûmesi yoktur. Özetle; Toplumun büyük bir çoğunluğunun bu değerlerin yokluğundan yakınması samimiyetsizlikten ziyâde, çaresizlik ve sistemsizlikten kaynaklanır. İnsanlar adil ve erdemli bir dünyada yaşamayı arzularlar ancak birey olarak adil davranmanın bedelini ödemek istemezler veya bu bedelin çok ağır olduğu bir düzende yaşarlar. Oysa bu üç mefhûm, insanı insan kılan ve cemiyeti ayakta tutan görünmez birer sütun gibidir. Ahlâk, ruhun kendi kendine fısıldadığı o mahrem ve asil doğrudur; bireyin iç dünyasında sessizce yeşeren, meyvesini ise topluma sunan bir niyet tohumudur. Bu tohum erdemle sulandığında, insan sadece kötülükten kaçınmakla kalmaz, iyiliği bir yaşam sanatı haline getirir. Erdem; ahlâkın ete kemiğe bürünmüş, sabırla ve zarafetle yoğrulmuş en olgun hâlidir. Fakat bu olgunluk, adaletin sarsılmaz terazisinde tartılmadıkça eksik kalır. Adalet, ahlâkın ve erdemin dış dünyaya vuran o berrak aksidir; o, ne bir cezalandırma hırsı ne de kuru bir kanun maddesinden ibarettir. Hak sahibine hakkını teslim etmeyen, zayıfı gözetmeyen bir erdem, kendi içine kapanmış bir avuntudan öteye geçemez. Gerçek adalet, gücünü ahlâktan, zarafetini ve merhametini ise erdemden alır ve ruhun bu üç kutsal sacayağı asla eskimez. Adalet, erdem ve ahlâk! Dünya, sadece var olduğumuz için değil; bu üç asil rehberin ışığında onurlu bir yaşam inşâ edebildiğimiz ölçüde güzelleşir. Teşhis ortada, reçete belli. Yapılması gereken, reçete edilen ilaçları kullanarak tedaviyi bir an önce başlatmaktır. Aksi hâlde kısır döngü devam eder; hastalık vücudu çepçevre kuşatır, hastanın durumu giderek ağırlaşır ve sonunda entübasyon aşamasına gelinir. Oradan çıkıp çıkamayacağını ise Allah bilir... #10Kasım

Sırrı Er

16,926 просмотров • 7 дней назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Bugün de böyle... Yol ve yolcu kendi lisânıyla konuşur; her patika, aşılan her engebeli geçit, insana sabrın ve tahammülün kadim sırlarını fısıldar. Geçilen nehirler geçici hevesleri akıtırken, tırmanılan sarp yokuşlar iradeyi bir demir gibi döver. Kıymetli olan, menzilin vaat ettiklerinden ziyâde, rüzgârın tenimizde bıraktığı yaşanmışlık tortusudur. Menzil, yolcunun yola çıkarken yanına aldığı ham düşüncelerin, yol boyunca elenip saflaşarak birer hakîkate dönüştüğü kutsal bir eşiktir. Oraya varıldığında anlarsınız ki, gözlerin gördüğü o son durak aslında bir bitiş çizgisi değil, ruhun kendi derinliğini seyrettiği berrak bir aynadır. Ne var ki adımların durduğu o büyülü anda, her vuslatın bağrında yeni bir firkatin gizlendiği aşikâr olur. Menzile ulaşan yolcu, artık yola çıkan o ilk heveskâr yabancı değildir; yol onu değiştirmiş, dönüştürmüş ve yeni bir göz ihsan etmiştir. Bir zamanlar zirve gibi görünen tepelerin aslında daha büyük bir dağın ilk basamağı olduğunu anlatır. Kalp, tam da menzilin dinginliğine alışacakken, ufkun ötesindeki yeni sırlar ve hiç yürünmemiş yollar için yeniden çarpmaya başlar. Çünkü bilir ki insan, menzile ulaştığı ölçüde değil, yolda olduğu ve yürüdüğü müddetçe diridir. Yol, zamanın alnına çekilmiş siyah bir çile çizgisi; yolcu ise o çizginin üzerinde kendi yükünü taşıyan bir zavallıdır. Toprağa değen her adım, ruhun sonsuz gurbetinden kopan bir feryat; her yâr, kaderin kendi kuytusunda bir sırdır. Kulaklara çarpan rüzgâr, gidenlerin geride bıraktığı yarım kalmış ahlar iken; yolcu, varacağı yerin değil, çoktan kaybettiği yurdun matemiyle yürür. Yol biter, mâtem çöker ve yolcu o dipsiz karanlıkta bir gölge gibi erir; çünkü en büyük menzil, sonu olmayan yolda hiç olmaktır. #Yolcu

Sırrı Er

15,414 просмотров • 8 дней назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Bu videoyu, özellikle derviş hırkasıyla dolaşan siyasilere ve yandaşlarına ithaf ediyorum. Bir gün yaralı bir kuş Hazreti Süleyman'a gelerek kanadını bir dervişin kırdığını söyler. Hazreti Süleyman dervişi hemen huzuruna çağırtır ve sorar: "Bak! Bu kuş senden şikâyetçi, neden kanadını kırdın?" Derviş kendini şöyle savunur: "Sultanım, kuşu avlamak istedim. Önce kaçmadı, yaklaştım yine kaçmadı. Teslim olacağını düşünüp atladım. Yakalayacağım esnada kaçmaya çalışınca kanadı kırıldı." Hazret-i Süleyman: "Bu adam haklı, niye kaçmadın? O sinsice yaklaşmamış, hakkını savunabilirdin? Şimdi kolum kırıldı diye şikâyet ediyorsun." diyerek kuşa söz verir. Kuş: "Onu derviş kıyafetinde gördüğüm için kaçmadım. Avcı olsa hemen kaçardım. Derviş olmuş birinden bana zarar gelmez dedim!" Hazreti Süleyman, kuşun bu savunmasını doğru bulur ve kısasın yerine getirilmesini ister. "Kuş haklı, hemen dervişin kolunu kırın!" diye emreder. Ancak bu emre kuş itiraz eder: "Efendim, sakın böyle bir şey yaptırmayın!" diyerek öne atılır. Hazreti Süleyman; "Neden?" diye sorar. Kuş sebebini şöyle açıklar: "Efendim, dervişin kolunu kırarsanız, kolu iyileşince yine aynı şeyi yapar. Siz en iyisi onun üzerindeki derviş kıyafetini, hırkasını çıkarın. Çıkarın ki, benim gibi kuşlar bundan sonra bir daha aldanmasın!" Özetlemek gerekirse: En tehlikeli insan, kötülüğünü iyilikle maskeleyendir. Hz. Süleyman, kuş ve derviş hikayesinin de günümüz insan ilişkilerinin de özü aynı kapıya çıkar: İnsan, açık bir düşmandan korunabilir; ancak derviş hırkasına bürünmüş, güven veren ve "zararsız" görünen bir maskenin arkasındaki niyetle savaşamaz. En büyük ihanetler ve en derin yaralar, tam da bu sahte sığınaklarda, güvenin istismar edildiği yerde başlar. Kimi kişiler kötülüklerini gizlemek için iyiliğin kisvesine bürünür; en büyük ihanet güvenin istismar edildiği yerde başlar. "En yüksek mahkeme, en yoksul kişinin tek bir sözüyle harekete geçemiyorsa, orada adalet sadece bir tiyatrodur." Arthur Miller, Cadı Kazanı #Cadı

Sırrı Er

21,368 просмотров • 15 дней назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Fare Çuvalı Teorisi Mısır'da bir laboratuvara fare taşıyan bir köylü, yol boyunca çuvalı her çeyrek saatte bir sertçe sallar. Bunun sebebini soranlara ise şu cevabı verir: "Eğer çuvalı sallamazsam fareler sakinleşir, nerede olduklarını anlar, çuvalı kemirip kaçarlar. Ama salladığımda can derdine düşüp birbirlerine saldırırlar ve çuvalı delmeyi akıl edemezler." Fare Çuvalı Teorisi, yönetenlerin ve güç odaklarının, yozlaşmış sistemlerini korumak için kitleleri birbirine kırdırma sanatıdır. Tam da böyle! Seni ezen sisteme başkaldırmaz, yanındakini düşman beller, onu parçalarsın. Çuvalı sallayan egemenler ise yukarıdan sırıtarak seyreder. Siyasiler; yolsuzlukları, adaletsizlikleri, hukuksuzlukları, haksızlıkları, vurgunları, liyâkatsizlikleri, enflasyonu ve beceriksizlikleri gizlemek için çuvalı delicesine sallar; halk ise açlığı unutur, kimlik savaşlarına tutuşur. Siyasiler; yolsuzlukları, adaletsizlikleri, hukuksuzlukları, haksızlıkları, vurgunları, liyâkatsizlikleri, enflasyonu ve beceriksizlikleri gizlemek için çuvalı delicesine sallar; halk ise açlığı unutur, kimlik savaşlarına tutuşur. Öyle ki bir süre sonra kendi gölgesiyle bile kavga etmeye başlar. Sahte düşmanlar üreten sistemi ve onu yöneten seçkinleri sorgulaması gereken toplumun öfkesi; etnik kimlikler, mezhepler, ötekileştirici söylemler ve yaşam tarzları üzerinden birbirine yöneltilir. Ezilen vatandaş, asıl sorumluyu eleştirmek yerine kendisinden daha çaresiz durumda olanı düşman görür ve körleşir. Sağında solunda kim varsa o'cu, bu'cu, şu'cu diye yaftalar; ardından ihbar eder. Neticede birleşmesi gereken toplum, birbirinin boğazına çökmeye hazır güdümlü kalabalıklara dönüşür. Böylece ortaya, zavallının zavallıya duyduğu bir öfke yumağı çıkar. Oysa mesele çuvalın içindekiler değil, çuvalı sallayanlardır! "İftiracılar her zaman kutsal mıdır artık? Suçsuzluk ne zamandan beri koruyamaz oldu kendini?" Arthur Miller, Cadı Kazanı #SinemDedetaş

Sırrı Er

15,895 просмотров • 17 дней назад

konusmasanati's profile picture

Görünürlük kısıtlaması için nokta dahi olsa yorum yazmanızı rica ediyorum. Her şeye rağmen "ayrımsız adalet" vurgusu yapmaya devam edeceğiz. Eline silah almamış; savcılar, hakimler, öğretmenler, avukatlar, doktorlar, mühendisler, akademisyenler, 15 Temmuz gecesi verilen emre uyan askerler, subaylar ve askerî öğrenciler; pasta-börek yaparak geçimini sağlayan, talebelerine burs verenler; devletin faaliyet izni verdiği bankaya parasını yatıran sıradan insanlar yıllardır mahpus. Bir ülkede suç ile fiil, delil ile kanaat birbirine karışmışsa; hukukun kendisi de mahpus demektir. Adalet, kişiye göre değişen bir ölçü değildir. Suç, failine göre suç olmaktan çıkmaz; delilin niteliği de kişiye, makama, zamana veya siyâsî şartlara göre değişmez. Mukaddime'de İbni Haldun: "Adalet, bir devletin can damarı ve medeniyetin koruyucu kalkanıdır." diyor. Hukuk herkese aynı mesafede durmadığında, adalet olmaktan çıkar ve gücün aracı hâline gelir. Bugün mesele yalnızca cezaevlerinde tutulan insanların yaşadığı mağduriyet değildir. Yarın aynı ölçünün başkaları için de kullanılabileceği endişesidir. Hukuk, herkesi koruyan ortak bir güvence olmaktan çıkıp siyasî tercihlere göre işletilen bir araca dönüşürse, hiç kimse kendisini güvende hissedemez. Bir toplumda adaletin terazisi şaşarsa, sadece masumlar ağır bedel ödemez; devletin vicdanı, toplumun güveni ve geleceğe dair umudu da yara alır. Ertuğrul Günay'ın ifadesiyle: -Bu bir af yasasıdır. -Kapsamı sorunlu ve adaletsizdir. -Silahlı bir yapı ile barışırken, silahla, şiddetle ilgisi olmayanları içerde tutmak hukuka uymaz. -Yasanın hukuka uygun hale gelmesi için AYM’ye gitmek doğru olur. Ertuğrul Günay

Sırrı Er

67,836 просмотров • 3 месяцев назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Ülkenin ekonomik ve siyasi geleceğine ilişkin çok önemli çelişkiler ve endişeler var. Fabrikalar kapanıyor. On binlerce insan işini kaybediyor. Adaletin olmadığı yerde ot bile bitmez. AİHM, Türkiye aleyhine adil yargılanma, ifade özgürlüğü ve yaşam hakkı gibi çeşitli başlıklarda çok sayıda hak ihlâli kararı veriyor ve tazminat cezalarına hükmediyor. Uluslararası endeks kuruluşları Türkiye sermaye piyasasının güvenilirliği konusunda ciddi uyarılarda bulunuyor. Fon piyasasındaki tartışmalı işlemler, denetim eksiklikleri, yatırımcı güvenindeki aşınma vs. Peki, siyasette ne oluyor? Muhalefetten milletvekilleri, belediye başkanları iktidar saflarına geçiyor. Umudumu korumaya çalışıyorum fakat böyle giderse adalete dayalı refah toplumu çok uzakta. Milletvekili ve belediye başkanı transferiyle Meclis’teki sandalye sayısı ile yönettiğiniz belediyeleri artırabilirsiniz. Adalet, hukuk, ekonomi peki? Siyaseten kazanmaya devam ederken değerlerin kaybedilmesi ve yozlaşmanın artarak devam etmesi hiç hesaba katılmıyor. Ülkenin gerçek zenginliği, iktidar partisinin milletvekili sayısıyla değil; Adaletin ve hukukun üstünlüğüyle, ürettiği teknolojiyle, açtığı fabrikalarla, istihdamla ve vatandaşına sağladığı refahla ölçülür… Koltuğun bekâsı için değil, nesillerin geleceği için inşâ edilen her değer çok kıymetlidir.

Sırrı Er

16,563 просмотров • 19 дней назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Birlik olmalı ve sesimizin daha geniş kitlelere ulaşmasını sağlamalıyız. Adalet çağrımız, kim olduğuna, ne düşündüğüne bakmaksızın toplumun her bir ferdini çok yakından ilgilendiriyor. 73 yaşındaki Abdullah Tırpan hayatını kaybetti. Ağır hastalığına rağmen tahliye edilmeyen bir insanın ölümünden söz ediyoruz. Önce bacağı kesildi, ardından yoğun bakıma alındı, entübe edildi. Ailesinin, milletvekillerinin ve insan hakları savunucularının tahliye çağrıları sonuçsuz kaldı. Adli Tıp, cezaevinde kalabileceğini söyledi. Sonuç: Abdullah Tırpan artık hayatta değil. Biz neden yıllardır AİHM kararları uygulansın, hukuk herkesi eşit korusun diyoruz? İşte tam da bu yüzden! Mehmet Uçum’un “AİHM de, Amor da haddini bilsin” sözlerinin ardından soruyorum: Hukukun evrensel ilkelerini küçümsemenin, insan haklarını siyasi hesapların gölgesinde bırakmanın bedelini kim ödüyor? Bunu sizler de sorun lütfen. “Bana ne, bize ne? Babam değil, dedem değil!” diyenlerin kayıtsızlığı, bir insanın hayatını geri getirebilir mi? Abdullah Tırpan’a rahmet, acılı ailesine sabır diliyorum. Ağır hasta bir insanın tahliyesi için daha ne olması gerekiyordu? Bir bacağının kesilmesi, yoğun bakıma alınması, entübe edilmesi yetmedi mi? Bu ölümün vicdani sorumluluğunu kim üstlenecek? Adalet, yalnızca kendi düşüncesinden olanı korumak değildir. Hukuk, herkes içindir. İnsan hakları, insanın kimliğine, düşüncesine ve siyasi aidiyetine göre değişmez. Bugün Abdullah Tırpan’ı görmezden gelenler, yarın aynı adaletsizliğin kendi kapılarına dayanmayacağından emin olabilir mi? Olamaz elbette... Yarın, her birimiz bir Abdullah Tırpan olabiliriz. #AbdullahTırpan

Sırrı Er

15,313 просмотров • 20 дней назад

konusmasanati's profile picture

Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin. Ülke uyurken neler neler oldu! Cebe dokunmasa belki de uyumaya devam edecekti. Çünkü cep, en kudretli muhaliftir! Kronolojik sıralamada bazı tarihleri özellikle boş bıraktım. Dileyenler, eksik tarihleri videonun altına yazabilir. 2008 – Deniz Feneri: Almanya’daki yargılamada, 41 milyon avroluk bağışın 14 milyon avrosunun kullanım amacı belirlenemedi. 2016: 15 Temmuz'un ardından OHAL ilan edildi. KHK’lerle yüz binlerce kamu görevlisi ihraç edildi; yetişmiş insan kaynağımız ve kurumsal hafızamız ağır yara aldı. 2017 – Man Adası: 18 milyon dolarlık para transferi iddiası gündeme geldi; tazminat kararları Yargıtay tarafından bozuldu. 2018 – Çiftlik Bank: İddianameye göre 132 bin 222 kişiden 1 milyar 140 milyon lira toplandı. 2019 – Kamu bankaları: Reuters, bir günde 4,5 milyar dolarlık döviz satışı yapıldığını duyurdu. 2021 – Thodex: İddianamede 356 milyon liralık zarar hesaplandı; hüküm istinafta bozuldu. 2023 – Seçil Erzan: Gizli fon vaadiyle milyonlarca dolar toplandığı iddiası yargıya taşındı. 2026 – Fonlar: SPK, 7 şirkete ait 131 fonun tasfiyesine karar verdi. Tekil yatırımcı sayısı yaklaşık 455 bindi. Sayıştay raporlarındaki denetim bulguları ve mevzuata aykırılık tespitleri de cabası. Bunlar; farklı nitelikte iddia, tahsilat ve işlem tutarlarıdır. İddia edilen bütün bu skandallar dün mü başladı? Hayır! Bugün vatandaşın cebine dokundu. Yıllardır biriken, görmezden gelinen, üzeri örtülen ve hesabı sorulmayan meselelerdi bunlar. Ancak bugün artık yalnızca rakamlardan, raporlardan ve finansal işlemlerden ibaret değiller. Bugün vatandaşın cebine, sofrasına, alın terine ve geleceğine dokunuyor. Düne kadar kâğıt üzerinde kalan rakamlar, bugün milyonlarca insanın hayatında karşılık buluyor. Bir ülkede denetimsizlik, liyâkatsizlik ve hesap vermeme kültürü büyüdükçe bedelini en nihayetinde vatandaş öder. Öyle de oldu! Cep, en kudretli muhaliftir! #cep

Sırrı Er

10,360 просмотров • 14 дней назад

konusmasanati's profile picture

MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız, Meclis'e sunulacak çerçeve yasanın yalnızca PKK/KCK'yı kapsayacağını, suç türüne göre yapılacak düzenlemelerin eşitlik ilkesine aykırı olmayacağını savundu. Asıl cevaplanması gereken soru şudur: Sayın Yıldız, bu ayrımı Anayasa'nın eşitlik ilkesiyle nasıl bağdaştırıyorsunuz? Mahkeme tarafından takipsizlik almış, beraat etmiş, hakkında hiçbir ceza soruşturması bulunmayan, eline silah almamış; hatta işlendiği tarihte suç teşkil etmeyen fiiller nedeniyle mahkûmiyet kararı verilen veya idârî yaptırımlara maruz bırakılan binlerce KHK mağduru yıllardır "suçlu" muamelesi görmeye devam edecek... Bırakın terör suçunu, çoğunun trafik cezası bile yok ama yıllarca elinde silahla dağda bulunmuş örgüt mensupları için yeni bir hukukî düzenleme yapılacak ve bunun eşitlik ilkesine aykırı olmadığı söylenecek... Vicdan sahibi insanları asıl yaralayan da bu çelişkidir. Eğer gerçekten toplumda barış hedefleniyorsa, hukuk herkese eşit uygulanmalıdır. Adalet, bir kesime tanınan imkânın diğerinden esirgenmesi değildir. Bu yüzden bugün Türkiye'nin ihtiyacı, ayrım yapan değil; mağduriyetleri gideren, hukuku ve eşitliği esas alan kapsamlı bir genel af düzenlemesidir. Ancak o zaman adalet duygusu yeniden güçlenebilir. Aksi takdirde içinde bulunduğumuz bu kısır döngüden çıkmak mümkün olmayacaktır.

Sırrı Er

52,983 просмотров • 3 месяцев назад

konusmasanati's profile picture

Adalet Bakanı Akın Gürlek, TRT Haber'de katıldığı programda "genel af" tartışmalarına ilişkin açıklamalarda bulundu. Gürlek, hükümetin gündeminde genel af çalışmasının bulunmadığını, hazırlanan 15 maddelik düzenleme taslağının yalnızca PKK mensuplarına yönelik hükümler içerdiğini ve düzenleme taslağının gelecek hafta TBMM Adalet Komisyonu'nda, ardından da Genel Kurul'da ele alınmasının beklendiğini ifade etti. "Terörsüz Türkiye süreci güzel bir aşamaya geldi." diyen Gürlek, Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş'un da sürece ilişkin açıklama yaptığını hatırlatarak, teknik destek dışında Adalet Bakanlığı'nın yasa hazırlık sürecinde doğrudan yer almadığını, yalnızca talep edilmesi hâlinde görüş ve öneri sunduklarını belirtti. "Genel af" iddialarına da açıklık getiren Gürlek, "Bu pakette genel af düzenlemesi yok. Şu an böyle bir çalışma da bulunmuyor. Hazırlanan düzenleme sadece PKK silahlı terör örgütü mensuplarına ilişkin hükümler içeriyor." dedi. Ayrıca, yeni bir yasal düzenleme yapılıp yapılmayacağının ise gelecekte tamamen TBMM'nin takdirinde olduğunu söyledi. Netice: Sokrates'in Savunması'ndan Hâlide Edib'in Ateşten Gömlek'ine uzanan ortak bir çizgi var: Adalet, vicdana göre değerlendirilmelidir. "Gece en karanlık ve ebedî göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır." Hâlide Edib Adıvar, 23 Mayıs 1919 Sultanahmet Mitingi.

Sırrı Er

40,068 просмотров • 3 месяцев назад