و مادر او زنی سخت جگرآور بود ... تاریخ... بهقی- ذکر حسنک وزیر #به_یاد_آر #IranMassacre #IranRevolution2026show more

به نقل از نزدیکان: خانم مژگان زینالی، ۳۸ ساله... و مادر سه فرزند، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در اعتراضات کرج با شلیک گلوله نیروهای امنیتی به کمرش کشته شد. #مژگان_زینالی #IranMassacreshow more

نخست وزیر پیشین آلمان هلموت اشمیت: ما ملتی بنام... افغان نداریم، اقوام غیر پشتون افغان نیستند. این حرف را فیض محمد کاتب در «نژاد نامه افغان» تقریبا یک قرن پیش ذکر کرده بود و غیر پشتون ها را زیر عنوان #اقوام_غیر_افغان رده بندی کرده بود.show more

شعله ستوده، ۳۸ ساله و مادر دو فرزند، در... اعتراضات شهر ساحلی چاف از توابع شهرستان لنگرود کشته شد. * تاریخ کشته شدن برای من شفاف نیست. روای میگه شنبه، ۲۰ دی ۴۰۴ میدان اصلی چاف شلوغ شده بود، مردم شعار می‌دادند و چند مکان از جمله «خانه یک سپاهی معروف» آتش‌زده شده بود.show more

ما را تنها نگذارید … صدای مادرم باشید …... صدای مادری که چشم انتظار … چشم انتظاری سخت و جان فرساست #مریم_مهرابی کجاست ؟ فریادش باشید او فریاد مظلومیت برادرم #محمود_مهرابی بود فرزندانش دلتنگ هستند ‌و بیقرارند … چنین نکنید با فرزندان این وطن .show more

امشب آسمان شهرهای شمال اسرائیل هدف حملات گسترده موشکی... حزب الله و ایران قرار گرفت. رهگیرها سخت مشغول بودند ولی چندین مورد اصابت دیده میشه و‌ گزارش شده. دیروز وزیر دفاع آمریکا گفته بود شلیکهای موشکی ایران ۹۰٪ کم شده. امشب اینطور نبود.show more

«ایران هرگز نخواهد مرد» شاپور بختیار من مرغ طوفانم... نیندیشم ز طوفان موجم، نه آن موجی که از دریا گریزد شاپور بختیار آخرین نخست وزیر قانون اساسی مشروطه (مشروطه‌ای که سرآغاز به‌رسمیت شناختن حق مردم برای حاکمیت، خواست مردم برای حکومت قانون، تحقق عدالت و محدودیت یا پایان بخشیدن به حکومت لجام گسیخته و استبداد آشوب‌زا و شروعی دوباره در دادخواهی و آزادیخواهی مردم ایران بود.) مردی ایران‌دوست و آزادی‌خواه بود که دشمنان ایران او را تاب نیاورده و ترورش کردند، اون نیز آنگونه که گفته بود جانش را در راه آزادی و سربلندی ایران فدا کرد. امروز (١۵ مرداد ١٣٧٠) سالروز ترور شاپور بختیار است. یاد او و همه آنان که برای ایران‌دوستی و ازادی‌خواهی جان سپردند گرامی‌باد.show more

حدود ۶ سال قبل طالبان بزدل جنرال رازق را... در تاریخ ۲۶ میزان به شهادت رساندند، و نکته جالب این بود که فرد مهاجم در یک متری جنرال اسکات میلر قرار داشت و میتوانست به سادگی او را نیز از بین ببرد، اما به او‌هیچ آسیبی نمیرساند و وطندار و برادر مسلمان خود را به شهادت میرساند. روحش شادshow more

آلن ریکمن با صدایی منحصربه‌فرد، کاریزمایی بی‌بدیل و مهارت‌... بازی قدرتمندش، یکی از به‌یادماندنی‌ترین نام‌ها در تاریخ سینما است. او در طول دوران حرفه‌ای خود هم بر صحنهٔ تئاتر و هم بر پردهٔ سینما به موفقیت‌های بزرگی دست یافت و از نقش‌های نمایشنامه‌های شکسپیر تا تولیدات گوناگون پرده نقره‌ای را ایفا کرد. ریکمن با بازی در نقش پروفسور اسنیپ در مجموعهٔ «هری پاتر» شهرتی جهانی پیدا کرد، در حالی که نقش‌آفرینی او به عنوان هانس گروبر در فیلم «جان سخت» یکی از نمادین‌ترین شروران تاریخ سینما را خلق کرد. کاریزما، وقار خاص و عمقی که به هر نقش می‌بخشید، او را در نگاه طرفدارانش یگانه می‌کرد. درگذشت او در سال ۲۰۱۶ خلأیی عمیق در دنیای سینما بر جای گذاشت. Alan Rickmanshow more

اولین استاد زن در پوهنتون کابل؛ پوهنیار فاطمه طرزی... عروس محمود طرزی؛ دختر اسدالله خان سراج ونواسه امیر حبیب الله خان بود. فاطمه طرزی دوره‌ی مکتب را در لیسه ملالی به اتمام رساند و در سال 1328خورشیدی از این لیسه فارغ شد. وی در آنکارا ترکیه پس از فراگیری زبان ترکی، وارد «پوهنتون زبان‌های کلاسیک شرق» پوهنتون زبان، ادبیات، تاریخ و جغرافیه شهر آنکارا شد و تا درجه ماستری درس خواند. او در سال 1335 خورشیدی در رشته تاریخ و ادبیات از این پوهنتون فارغ شد، و درسال 1338 خورشیدی به عنوان استاد زبان و ادبیات پوهنتون کابل استخدام شد. منبع: رسانه‌های اجتماعی #افغانستان #تاریخ #تعلیم 🇦🇫show more

خانواده #امیرمحمد_شاه‌کرمی ۶۰ روز تمام دنبال پسر ۱۴ ساله‌شان... گشتند؛ تا اینکه پیکرش را در سردخانه کهریزک پیدا کردند. در این مدت حتی با گوشی امیرمحمد با خانواده‌اش تماس گرفتند و وانمود کردند که او بازداشت شده و زنده است. خواهرش از لحظه دیدن پیکر امیرمحمد در سردخانه و شیون مادر و پدر ویدیویی منتشر کرده و نوشته: «برادرم خوابیده بود؛ سرد، بی‌صدا…» امیرمحمد ۱۸ دی از خانه بیرون رفت و دیگر هرگز به خانه برنگشت. #انقلاب_شیروخورشید #IranMassacre‌show more

زادروز #رضا_شاه_بزرگ تولد دوباره‌ی ایران است. مردی که بلند... بود؛ همچون اراده و ایمانش به ساختن میهن؛ مرد نظم و رزم و آبادنی؛ پیوند انضباط و آزادی. ما خوشبختیم که هرآنچه داریم از متن «نظم رضا»‌ست. او که به ملت شناسنامه داد تا هویت خویش را در تاریخ خویش جستجو کند. تا ایرانی مزدور و نوکر و رعیت نباشد. تا خان و خان‌زادگی برچیده شود. کوتوله‌های سیاسی( همان خان‌زاده‌های باطل‌شده و رعیت‌های ایدئولوژیک چپ) هنوز نام او را تاب نمی‌آورند چراکه زخم‌ مرام میهنی رضا، بر‌جان نحیف‌شان همچنان تازه است. رضا افق است و راهش روشنایی رضایان زمان #رضاشاه_روحت_شادshow more

جانفدای راه آزادی شیما_کوهی ۱۹ دی ۱۴۰۴ – فردیس،... کرج او مادر بود؛ مادری ۲۷ ساله با پسری یک‌ساله در آغوش. در شامگاه ۱۹ دی، وقتی مردم برای آزادی فریاد می‌زدند، دو گلـ.وله جـ.نـ.گی مستقیم به سرش شلـ.یـ.ک شد: یکی به بینی، یکی از سمت چپ. شیما رفت، اما عشقش به فرزند، شجاعتش در خیابان و خو..نش بر زمین فردیس هنوز زنده است. این مادر نشان داد که آزادی فقط برای خودمان نیست؛ برای فرزندانمان، برای نسل بعدی. هر مادری که امروز فرزندش را در آغوش می‌گیرد، هر فریادی که برای عدالت کشیده می‌شود، بخشی از ادامه راه شیماست. تا وقتی مادران ایرانی هستند، این مبارزه پایان نمی‌پذیرد. نام شیما، صدای آزادی است. پس با فریادهای خودمان صدای شیما و شیماها را هر چه پر توانتر و بلند وبلندتر کنیم #شیما_کوهی #IranRevolution2026 #KingRezaPahlavishow more

#سجاد_رعدی ۱۹ سالش بود و تازه در شهرک «ولیعصر»... تهران در یک کافه باریستا شده بود؛ در صفحه اینستاگرامش از قهوه زدن‌هایش محتوا می‌گذاشت و هدفش این بود که بتواند گوشی بهتری بخرد و با تولید محتوای باکیفیت‌تر مشتری بیشتری جذب کند. شب ۱۹ دی ماه برای ساختن آینده‌ای روشن و آزادی ایران به خیابان رفت. جمهوری اسلامی او را ۱۹ دی ماه با شلیک گلوله به سر و چشمش در شهرک «ولیعصر» به قتل رساند. مادرش برایش گفته بود: «بادستای خودم گذاشتمت توی خاک، به سمت راست صورتت که باقی مونده بود دست کشیدم، موهات هنوز خیس بود؛ صورتت نرم بود انگار خوابیده بودی، هر روز ساعت یازده شب که میشه منتظرم پیام بدیات. هنوز صدای زنگ خونه که میاد فکر میکنم تویی، هر شب از گوشیت به خودم زنگ میزنم تا اسمتو ببینم روی گوشیم. من هنوز با تو زندگی میکنم، راستی هنوز گوشیت ساعت ۹ صبح آلارم میزنه بری سرکار، پس جان مادر کجایی؟»show more

مادر جاویدنام محراب گلستانی پس از درآوردن لباس عزا... نوشت: «ما پیمان بستیم؛ ادامه داریم» سوره دهقانی، مادر جاویدنام #محراب_گلستانی، در ویدئویی که از خود منتشر کرده، اعلام کرد پس از گذشت چهل روز لباس عزا را از تن درآورده است. او در متن همراه این ویدئو، در پایان خطاب به خاله‌ها، عمه‌ها و دایی‌ها نوشت: «چهل روز گذشت .... وقتی عمه ی عزیزم این لباس را بمن هدیه داد تا به رسم سنت مرا از عزا در بیاورد ، گفتم نه از من نخواهید ... من تا همیشه عزادارم . اما یادم رفته بود که من پیمان بستم ، پیمان بسته بودم که بجای پاره ی تنم محرابم عشق بورزم ، مهر بورزم ، زندگی کنم ..... زندگی کنم... پس خواسته ی ذهن و جسمم را پس زدم ، سخت بود ..... اما دنیای من ، الان به فرکانس پرانرژی من نیاز دارد به نور نیاز دارد .... پس برخاستم نه خاله ها عمه ها ، دایی ... یادتون نره ما پیمان بستیم ، ما..... ادامه داریم نه برای فرزندم ، فرزند وطن محراب گلستانی» جاویدنام محراب گلستانی، دانش‌آموز ۱۷ساله بود که در ۱۹ دی به دلیل اصابت گلوله جنگی در اصفهان جان باخت. محراب گلستانی متولد شهریور ۱۳۸۷ و دانش‌آموز سال آخر دبیرستان تیزهوشان اصفهان بود. او به‌گفتۀ بستگانش داشت خود را برای کنکور آماده می‌کرد و دوست داشت دندانپزشکی بخواند. محراب گلستانی روز ۱۹ دی با شلیک گلوله جنگی از ناحیه پا هدف قرار گرفت. در حالی که تمام خیابان‌ها بسته بود، مردم او را به یک درمانگاه رساندند، اما به‌دلیل نبود خون برای تزریق، جان خود را از دست داد. #محراب_گلستانیshow more

روایت مرگ یک رؤیا، جنایتی علیه شورِ زندگی: جاوید... نام زهرا (رها) بهلولی‌پور، جوانی بود در آستانه شکفتن، دختری ۲۲ ساله با چشم‌هایی پر از آینده و ذهنی پر از رؤیا. دانشجوی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران بود، ورودی مهر ۱۴۰۲، متولد ۳۰ آذر ۱۳۸۱، اهل فیروزآباد فارس؛ دختری که می‌خواست زبان بیاموزد تا دنیا را بفهمد، سفر کند، زندگی کند، و در وطنی آزاد نفس بکشد. او نه دنبال قدرت بود و نه وابسته به هیچ جناح و گروهی؛ فقط به زندگی ایمان داشت و به شعاری ساده و انسانی: زن، زندگی، آزادی. جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۱۰، میدان فاطمی تهران. گلوله‌ای مستقیم از پشت سر، بی‌هشدار و بی‌دفاع. نه درگیری بود، نه خشونت، نه تهدید؛ فقط راه رفتن یک دختر جوان با تمام آرزوهای ناتمامش. رها روی زمین افتاد، همراه با آینده‌ای که هنوز فرصت زیستن نیافته بود. رهگذری با موتور او را به بیمارستان مهر رساند، اما ساعت ۲۰:۴۰، جوانی‌اش تمام شد؛ نه با بیماری، نه با حادثه،با ترس حکومتی که از شور زندگی نسلش وحشت دارد. چهار روز، خانواده‌اش میان امید و کابوس معلق ماندند؛ چهار روز پیکر دختری که قرار بود فرداهایش را زندگی کند، در اختیار نهادهای امنیتی بود. و سرانجام سه‌شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴، در سکوتی تحمیلی و زیر سایه تهدید، رها را به خاک سپردند؛ بی‌آن‌که اجازه دهند مادرش با صدای بلند گریه کند یا پدرش نام دخترش را فریاد بزند. پدر و مادرش زنده‌اند، اما شکسته؛ زیر فشار امنیتی و در سوگی که کلمات تاب گفتنش را ندارند، فعلاً توان سخن گفتن ندارند. رها عدد نیست، خبر نیست، ابزار تبلیغ نیست. او روایت مرگ یک رؤیاست؛ جنایتی علیه شور زندگی. او یکی از نام‌های #انقلاب_ملی_ایران است، نماد نسلی که می‌خواست زندگی کند و با گلوله پاسخ گرفت؛ نسلی که رؤیاهایش از هر سلاحی برای استبداد خطرناک‌تر بود. فیلم و عکس از طرف خانواده رهای عزیز برایم ارسال شده. #IranMassacre #IranRevolutionshow more