Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

Antisemitisme verandert van masker, maar nooit van doelwit. Dezelfde synagoge die tijdens de Tweede Wereldoorlog door Vlaamse nazi’s in brand werd gestoken, kreeg enkele dagen geleden opnieuw te maken met een déjà vu. Een onbekende man krabbelde “Joden = kindermoordenaars” op de voorgevel. Waar antisemitisme in de Middeleeuwen religieus...

MichaelFreilich's profile picture

Michael Freilich, MP

8,073 subscribers

23,325 views • 1 year ago •via X (Twitter)

News & PoliticsEducation
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

Wierd Duk over de jongerenbeweging van Pro die de staat Israël niet erkent: 'Dit is diepgeworteld antisemitisme, ik kan er niks anders van maken.' "Ze pleiten dus voor de ontmanteling van de staat Israël. Israël zetten ze tussen aanhalingstekens. Dus ze erkennen Israël helemaal niet als legitieme soevereine staat." "Dit verwacht je in het partijprogramma van BIJ1 of de Partij van de Dieren. Maar dit is de jongerenafdeling van wat ooit de Partij van de Arbeid was." "Dit kan natuurlijk helemaal niet. En het past ook nog in een trend. We hebben net het schandaal gehad rond Frans Timmermans, die de Holocaust vergelijkt met het optreden van de IDF in Gaza. En we hebben natuurlijk eerder die motie van Kati Piri gehad. Die wilde Israël het recht op zelfverdediging ontzeggen door het onmogelijk te maken om daar militaire onderdelen naartoe te sturen. Dus het past in een trend en die escaleert dan uiteindelijk in de jongerenafdeling." "Dat is een teken dat het met de Nederlandse linkse politiek echt heel erg slecht gaat. Omdat het niet het enige voorbeeld is van inmiddels diepgeworteld antisemitisme, want ik kan er niks anders van maken." "Dit soort mensen hebben vaak hun mond vol over de appjes van jongeren bij Forum voor Democratie." "Maar ondertussen is dit een officieel partijstandpunt van die politieke jongerenbeweging, die die ervoor pleiten om een van de belangrijkste bondgenoten van het Westen, het recht op zelfbeschikking te ontzeggen." "Bij de SP had je ook zo'n jongerenbeweging die veel te radicaal was geworden. En toen heeft de SP-leiding zich daarvan gedistantieerd, heeft de jongerenbeweging opgeheven. Dat zou dus eigenlijk de leiding van Pro, wat vroeger de Partij van de Arbeid en GroenLinks was, zou dat ook moeten doen. Dit accepteren we niet."
1:59

Wierd Duk over de jongerenbeweging van Pro die de staat Israël niet erkent: 'Dit is diepgeworteld antisemitisme, ik kan er niks anders van maken.' "Ze pleiten dus voor de ontmanteling van de staat Israël. Israël zetten ze tussen aanhalingstekens. Dus ze erkennen Israël helemaal niet als legitieme soevereine staat." "Dit verwacht je in het partijprogramma van BIJ1 of de Partij van de Dieren. Maar dit is de jongerenafdeling van wat ooit de Partij van de Arbeid was." "Dit kan natuurlijk helemaal niet. En het past ook nog in een trend. We hebben net het schandaal gehad rond Frans Timmermans, die de Holocaust vergelijkt met het optreden van de IDF in Gaza. En we hebben natuurlijk eerder die motie van Kati Piri gehad. Die wilde Israël het recht op zelfverdediging ontzeggen door het onmogelijk te maken om daar militaire onderdelen naartoe te sturen. Dus het past in een trend en die escaleert dan uiteindelijk in de jongerenafdeling." "Dat is een teken dat het met de Nederlandse linkse politiek echt heel erg slecht gaat. Omdat het niet het enige voorbeeld is van inmiddels diepgeworteld antisemitisme, want ik kan er niks anders van maken." "Dit soort mensen hebben vaak hun mond vol over de appjes van jongeren bij Forum voor Democratie." "Maar ondertussen is dit een officieel partijstandpunt van die politieke jongerenbeweging, die die ervoor pleiten om een van de belangrijkste bondgenoten van het Westen, het recht op zelfbeschikking te ontzeggen." "Bij de SP had je ook zo'n jongerenbeweging die veel te radicaal was geworden. En toen heeft de SP-leiding zich daarvan gedistantieerd, heeft de jongerenbeweging opgeheven. Dat zou dus eigenlijk de leiding van Pro, wat vroeger de Partij van de Arbeid en GroenLinks was, zou dat ook moeten doen. Dit accepteren we niet."

Strijder124

14,492 views • 15 days ago

Het zijn mannen die de Deltawerken ontwierpen: de grootste waterwerken ter wereld. Het zijn mannen die daarbij het grootste kunstmatige eiland ter wereld maakten: de Flevopolder, waar ik woon, met als hoofdstad een stad die is vernoemd naar de mannelijke ingenieur die het bedacht. En het waren mannen die hier op het werkeiland maandenlang, volledig afgesloten van de buitenwereld, woonden om dagelijks basaltblokken te storten en de baggermolens te bedienen. Voor deze twee vrouwen doet dat er niet toe. Dat we soms nog een snel stijgende rivier hebben die in Nederland tot een overstroming leidt, is volgens hen blijkbaar de schuld van mannen. En op basis van die ervaring moeten de toekomstige Deltawerken door vrouwen worden gemaakt. Ik ben benieuwd waar ze ineens een blik vrouwelijke ingenieurs en bouwvakkers vandaan halen om dit te organiseren. Deze vrouwen mogen van mij aan de keukentafel neerbuigend over mannen in de waterwereld praten, maar ik ben de mannen die dit bijzondere werk hebben neergezet stuk voor stuk dankbaar. Bron:
0:35

Het zijn mannen die de Deltawerken ontwierpen: de grootste waterwerken ter wereld. Het zijn mannen die daarbij het grootste kunstmatige eiland ter wereld maakten: de Flevopolder, waar ik woon, met als hoofdstad een stad die is vernoemd naar de mannelijke ingenieur die het bedacht. En het waren mannen die hier op het werkeiland maandenlang, volledig afgesloten van de buitenwereld, woonden om dagelijks basaltblokken te storten en de baggermolens te bedienen. Voor deze twee vrouwen doet dat er niet toe. Dat we soms nog een snel stijgende rivier hebben die in Nederland tot een overstroming leidt, is volgens hen blijkbaar de schuld van mannen. En op basis van die ervaring moeten de toekomstige Deltawerken door vrouwen worden gemaakt. Ik ben benieuwd waar ze ineens een blik vrouwelijke ingenieurs en bouwvakkers vandaan halen om dit te organiseren. Deze vrouwen mogen van mij aan de keukentafel neerbuigend over mannen in de waterwereld praten, maar ik ben de mannen die dit bijzondere werk hebben neergezet stuk voor stuk dankbaar. Bron:

Hildebrand Bijleveld

30,403 views • 1 month ago

📽 "Terwijl dwaze BV’s, die Israël en Gaza allicht niet eens kunnen aanduiden op een wereldkaart, zich voor de kar laten spannen van de genocidale moslimterroristen van Hamas, Qatar en Iran; terwijl onze mailboxen ontploffen door mails van Joodse mensen die het begrijpelijkerwijze niet snappen dat je, of toch als je een geliefde BV bent, in dit land mag schrijven dat je, citeer, "iedere Jood die je tegenkomt een puntig mes los door de keel wil rammen"; nu duidelijk is geworden dat men in dit land blijkbaar ongestraft op straat in het Arabisch mag oproepen om "de Joden te verbranden"; nu we ook vandaag weer, in dit parlement, konden vaststellen dat heel wat parlementsleden zich gedragen als nuttige idioot van de Palestijnse jihad; en op een moment dat door het toenemende antisemitisme steeds meer Joden zich steeds minder thuis voelen in onze samenleving, zich onveilig voelen, zichzelf censureren door hun keppel of davidster te verbergen en/of zelfs overwegen om België te verlaten; stel ik hier deze motie voor ter bestrijding van het virulente en toenemende antisemitisme in dit land. Het enige wat ik de regering vraag met deze motie is in feite: - Beschouw het antisemitisme als een specifiek hardnekkig fenomeen. - Erken dat het antisemitisme in onze samenleving problematisch hoog is. - En ontwikkel - ik leg de lat niet zo hoog - een specifiek actieplan om antisemitisme te detecteren en te bestrijden. Nogmaals, ik leg de lat niet zo hoog met deze motie, dus eenieder die het meent met de strijd tegen antisemitisme kan hier alleen maar vóór stemmen. Ik dank u." 👇🏻
2:09

📽 "Terwijl dwaze BV’s, die Israël en Gaza allicht niet eens kunnen aanduiden op een wereldkaart, zich voor de kar laten spannen van de genocidale moslimterroristen van Hamas, Qatar en Iran; terwijl onze mailboxen ontploffen door mails van Joodse mensen die het begrijpelijkerwijze niet snappen dat je, of toch als je een geliefde BV bent, in dit land mag schrijven dat je, citeer, "iedere Jood die je tegenkomt een puntig mes los door de keel wil rammen"; nu duidelijk is geworden dat men in dit land blijkbaar ongestraft op straat in het Arabisch mag oproepen om "de Joden te verbranden"; nu we ook vandaag weer, in dit parlement, konden vaststellen dat heel wat parlementsleden zich gedragen als nuttige idioot van de Palestijnse jihad; en op een moment dat door het toenemende antisemitisme steeds meer Joden zich steeds minder thuis voelen in onze samenleving, zich onveilig voelen, zichzelf censureren door hun keppel of davidster te verbergen en/of zelfs overwegen om België te verlaten; stel ik hier deze motie voor ter bestrijding van het virulente en toenemende antisemitisme in dit land. Het enige wat ik de regering vraag met deze motie is in feite: - Beschouw het antisemitisme als een specifiek hardnekkig fenomeen. - Erken dat het antisemitisme in onze samenleving problematisch hoog is. - En ontwikkel - ik leg de lat niet zo hoog - een specifiek actieplan om antisemitisme te detecteren en te bestrijden. Nogmaals, ik leg de lat niet zo hoog met deze motie, dus eenieder die het meent met de strijd tegen antisemitisme kan hier alleen maar vóór stemmen. Ik dank u." 👇🏻

Sam van Rooy MP

19,245 views • 1 year ago

In 2018, of 2017?, werd Jan Bonte, die brommende horzelaar uit Dalfsen, John, gefilmd tijdens zijn werk. Deze film van Melliena Beckmann, werd uitgezonden door de EO. Ik heb wat relevante delen uit die prachtige docu bij elkaar gezet, zie video. Waarom? Nou, op het moment dat ik de laatste weken die domme en zuigende opmerkingen van Maarten Keulemans las over Jan, dacht ik dus aan de vader van Melliena. De vader die zijn leven te danken heeft aan Jan. Zijn leven hè. En ik dacht eraan dat Jan door de grens op te zoeken er voor heeft gezorgd dat andere mensen, die met een gelijke diagnose in het ziekenhuis terecht komen als de vader van Melliena, nu wel worden behandeld worden en een kans op leven houden. Want dat protocol waaraan Jan zich niet hield is herzien. En Maarten Keulemans waagt het dan om zo'n arts te beschimpen en te beschuldigen van het niet kleuren binnen de lijntjes. Het is van een treurniswekkend niveau. Niet Jan, nee. Maarten. Die clown.
16:33

Sensitive content

In 2018, of 2017?, werd Jan Bonte, die brommende horzelaar uit Dalfsen, John, gefilmd tijdens zijn werk. Deze film van Melliena Beckmann, werd uitgezonden door de EO. Ik heb wat relevante delen uit die prachtige docu bij elkaar gezet, zie video. Waarom? Nou, op het moment dat ik de laatste weken die domme en zuigende opmerkingen van Maarten Keulemans las over Jan, dacht ik dus aan de vader van Melliena. De vader die zijn leven te danken heeft aan Jan. Zijn leven hè. En ik dacht eraan dat Jan door de grens op te zoeken er voor heeft gezorgd dat andere mensen, die met een gelijke diagnose in het ziekenhuis terecht komen als de vader van Melliena, nu wel worden behandeld worden en een kans op leven houden. Want dat protocol waaraan Jan zich niet hield is herzien. En Maarten Keulemans waagt het dan om zo'n arts te beschimpen en te beschuldigen van het niet kleuren binnen de lijntjes. Het is van een treurniswekkend niveau. Niet Jan, nee. Maarten. Die clown.

leon1969

201,191 views • 1 year ago

Het is vandaag precies 40 (!) jaar geleden dat een van de grootste en meest legendarische benefietconcerten in de popgeschiedenis werd georganiseerd: Live Aid. Op 13 juli 1985 traden in Londen 🇬🇧 én Philadelphia 🇺🇸 maar liefst 75 van de bekendste bands en artiesten ter wereld op om geld op te halen voor de hongersnood in Ethiopië. Live Aid kende vele hoogtepunten, maar het optreden van Queen spande die dag wel de kroon. Niet alleen benutte de band hun 20 minuten durende set perféct met een medley van enkele van hun grootste hits; het was vooral Freddie Mercury die het tot een van de beste en meest gedenkwaardige rockconcerten óóit maakte. Door het publiek (alsook een cameraman) te bespelen zoals alleen hij dat kon, kreeg hij de handen van werkelijk iedereen in Wembley Stadium op elkaar en liet hij een te meer zien wat voor een gewéldige showman hij was. Geniet mee van Queen live op Live Aid op 13 juli 1985 ❤️
20:14

Het is vandaag precies 40 (!) jaar geleden dat een van de grootste en meest legendarische benefietconcerten in de popgeschiedenis werd georganiseerd: Live Aid. Op 13 juli 1985 traden in Londen 🇬🇧 én Philadelphia 🇺🇸 maar liefst 75 van de bekendste bands en artiesten ter wereld op om geld op te halen voor de hongersnood in Ethiopië. Live Aid kende vele hoogtepunten, maar het optreden van Queen spande die dag wel de kroon. Niet alleen benutte de band hun 20 minuten durende set perféct met een medley van enkele van hun grootste hits; het was vooral Freddie Mercury die het tot een van de beste en meest gedenkwaardige rockconcerten óóit maakte. Door het publiek (alsook een cameraman) te bespelen zoals alleen hij dat kon, kreeg hij de handen van werkelijk iedereen in Wembley Stadium op elkaar en liet hij een te meer zien wat voor een gewéldige showman hij was. Geniet mee van Queen live op Live Aid op 13 juli 1985 ❤️

Djeekop de Dichter ★

27,973 views • 1 year ago

Gisteren had ik de eer Itay Shabi te ontmoeten. Hij en zijn gezin overleefden de pogrom van 7 oktober 2023. Iedereen met gezond verstand begrijpt dat die zwarte dag méér was dan een terroristische daad. Het was een breuk met de beschaving zélf, een gebeurtenis die ons morele kompas op de proef stelde. Het was óók het moment waarop voor eens en voor altijd zichtbaar werd waar Hamas nooit een geheim van maakte: het enige doel van dit satansgebroed is het op zo sadistisch mogelijke wijze vernietigen van het Joodse volk. Itay vertelde hoe die dag begon met raketten en hoe de dreiging snel veranderde in een gevecht om te overleven. Samen met zijn vrouw en kinderen trok hij zich terug in de schuilkamer. Urenlang hield hij de deur gesloten terwijl terroristen door hun huis trokken. Uiteindelijk probeerden de monsters het gezin uit te roken. Buiten klonken schoten, explosies en geschreeuw. Toch restte slechts één mogelijkheid: via het raam ontsnappen. Daarna lag het gezin urenlang verscholen onder palmbladeren. Toen zij uiteindelijk werden gered, bleek een groot deel van hun gemeenschap te zijn afgeslacht. Vrienden en buren waren er niet meer. Itay benadrukt dat ingrijpen van God zijn gezin heeft gespaard. Zijn opvattingen veranderden op die dag volledig. Vóór 7 oktober was Itay een kibboetsbewoner die geloofde in vreedzame co-existentie met Gazanen. Zoals veel bewoners van zijn gemeenschap zag hij samenwerking en wederzijds begrip als weg naar de toekomst. Vandaag wordt zijn wereldbeeld niet langer vervormd door idealen en wensdenken, maar door de rauwe werkelijkheid: samenleven met een genocidale doodscultus is onmogelijk. Wat Itay beschrijft leidt tot vragen: waarom wordt van Israëli’s verwacht dat zij hun veiligheid baseren op de veronderstelling dat een destructieve vijand tóch stiekem naar vrede zou verlangen? Geen enkele staat zou de verdediging inrichten op basis van ijdele hoop. Dat deze waanzin aan Israël wordt opgelegd, zegt álles over de morele crisis van de internationale gemeenschap. Wat ook niet helpt, is dat de geschiedenis wordt geframed alsof Israël in 1948 uit het niets is ontstaan. Men gebruikt de gebeurtenissen als historische grabbelton. De band tussen het Joodse volk en Eretz Israël gaat duizenden jaren terug en is geworteld in de Bijbel, bevestigd door talloze archeologische vondsten én door onafgebroken Joodse aanwezigheid in het land. Wie de geschiedenis pas in ’48 laat beginnen, kiest dit punt als retorisch wapen. Geen historicus begint de geschiedenis van Nederland in 1945, die van Frankrijk in 1789 of die van Rusland in 1917. Het is een bewuste strategie om een inheemse beschaving om te katten tot koloniaal project, om die beschaving vervolgens te demoniseren. Itay gelooft niet meer in de onzinnige tweestatenmythe die in westerse hoofden nog altijd beschouwd wordt als dé oplossing. Dat de Palestijnen helemaal geen tweestatenoplossing wensen, maar slechts genoegen nemen met de volledige uitroeiing van Joden, wil men nog steeds niet serieus nemen. Staten zijn er bovendien niet primair om vrede te stichten, maar om het leven en vrijheid van hun burgers te beschermen. Vrede is een doel, veiligheid een plicht. Israël wordt paradoxaal genoeg veroordeeld omdat het zich precies zo gedraagt als iedere andere natie zou doen wanneer men met een existentiële dreiging wordt geconfronteerd. Wat mij ook zorgen baart, is de positie van de Joodse diaspora. Van Joden in Europa wordt verwacht dat zij zich distantiëren van Israëlisch beleid om geaccepteerd te worden door de maatschappelijke elite. De staat Israël is in feite de collectieve Jood geworden op het wereldtoneel. Voor ieder normaal mens is echter helder dat het Joodse volk exact hetzelfde onvervreemdbare recht heeft op zelfbeschikking en soevereiniteit in het historische thuisland als ieder ander volk. De ervaring van Itay is een krachtig pleidooi tegen ideologisch wensdenken. Het dwingt ons te breken met westerse projecties en achter Israël te staan.
8:12

Gisteren had ik de eer Itay Shabi te ontmoeten. Hij en zijn gezin overleefden de pogrom van 7 oktober 2023. Iedereen met gezond verstand begrijpt dat die zwarte dag méér was dan een terroristische daad. Het was een breuk met de beschaving zélf, een gebeurtenis die ons morele kompas op de proef stelde. Het was óók het moment waarop voor eens en voor altijd zichtbaar werd waar Hamas nooit een geheim van maakte: het enige doel van dit satansgebroed is het op zo sadistisch mogelijke wijze vernietigen van het Joodse volk. Itay vertelde hoe die dag begon met raketten en hoe de dreiging snel veranderde in een gevecht om te overleven. Samen met zijn vrouw en kinderen trok hij zich terug in de schuilkamer. Urenlang hield hij de deur gesloten terwijl terroristen door hun huis trokken. Uiteindelijk probeerden de monsters het gezin uit te roken. Buiten klonken schoten, explosies en geschreeuw. Toch restte slechts één mogelijkheid: via het raam ontsnappen. Daarna lag het gezin urenlang verscholen onder palmbladeren. Toen zij uiteindelijk werden gered, bleek een groot deel van hun gemeenschap te zijn afgeslacht. Vrienden en buren waren er niet meer. Itay benadrukt dat ingrijpen van God zijn gezin heeft gespaard. Zijn opvattingen veranderden op die dag volledig. Vóór 7 oktober was Itay een kibboetsbewoner die geloofde in vreedzame co-existentie met Gazanen. Zoals veel bewoners van zijn gemeenschap zag hij samenwerking en wederzijds begrip als weg naar de toekomst. Vandaag wordt zijn wereldbeeld niet langer vervormd door idealen en wensdenken, maar door de rauwe werkelijkheid: samenleven met een genocidale doodscultus is onmogelijk. Wat Itay beschrijft leidt tot vragen: waarom wordt van Israëli’s verwacht dat zij hun veiligheid baseren op de veronderstelling dat een destructieve vijand tóch stiekem naar vrede zou verlangen? Geen enkele staat zou de verdediging inrichten op basis van ijdele hoop. Dat deze waanzin aan Israël wordt opgelegd, zegt álles over de morele crisis van de internationale gemeenschap. Wat ook niet helpt, is dat de geschiedenis wordt geframed alsof Israël in 1948 uit het niets is ontstaan. Men gebruikt de gebeurtenissen als historische grabbelton. De band tussen het Joodse volk en Eretz Israël gaat duizenden jaren terug en is geworteld in de Bijbel, bevestigd door talloze archeologische vondsten én door onafgebroken Joodse aanwezigheid in het land. Wie de geschiedenis pas in ’48 laat beginnen, kiest dit punt als retorisch wapen. Geen historicus begint de geschiedenis van Nederland in 1945, die van Frankrijk in 1789 of die van Rusland in 1917. Het is een bewuste strategie om een inheemse beschaving om te katten tot koloniaal project, om die beschaving vervolgens te demoniseren. Itay gelooft niet meer in de onzinnige tweestatenmythe die in westerse hoofden nog altijd beschouwd wordt als dé oplossing. Dat de Palestijnen helemaal geen tweestatenoplossing wensen, maar slechts genoegen nemen met de volledige uitroeiing van Joden, wil men nog steeds niet serieus nemen. Staten zijn er bovendien niet primair om vrede te stichten, maar om het leven en vrijheid van hun burgers te beschermen. Vrede is een doel, veiligheid een plicht. Israël wordt paradoxaal genoeg veroordeeld omdat het zich precies zo gedraagt als iedere andere natie zou doen wanneer men met een existentiële dreiging wordt geconfronteerd. Wat mij ook zorgen baart, is de positie van de Joodse diaspora. Van Joden in Europa wordt verwacht dat zij zich distantiëren van Israëlisch beleid om geaccepteerd te worden door de maatschappelijke elite. De staat Israël is in feite de collectieve Jood geworden op het wereldtoneel. Voor ieder normaal mens is echter helder dat het Joodse volk exact hetzelfde onvervreemdbare recht heeft op zelfbeschikking en soevereiniteit in het historische thuisland als ieder ander volk. De ervaring van Itay is een krachtig pleidooi tegen ideologisch wensdenken. Het dwingt ons te breken met westerse projecties en achter Israël te staan.

Een ex-woke docent

13,899 views • 1 month ago

📺 Iconisch fragment op de Nederlandse televisie. Mona Keijzer zegt terecht, nota bene nog vrij voorzichtig, dat Jodenhaat "bijna een onderdeel is van de cultuur in islamitische landen" (waar de meeste asielmigranten vandaan komen). Onderzoek in de landen van herkomst toont dat ook gewoon aan: in de islamitische wereld wordt #antisemitisme doorgaans met de paplepel ingegeven (thuis, in de moskee, op school, door de media). In de moslimgemeenschap in Nederland en België is er niet alleen véél meer antisemitisme dan in de autochtone gemeenschap, het is er ook virulenter, gewelddadiger van aard. Het vervolg laat zich bijna raden: de presentatrice van @sophieenjeroen begint tegen te stribbelen en Arnon Grunberg Arnon Grunberg komt met een stropop, alsof Keijzer gezegd zou hebben dat antisemitisme "puur/alleen" een probleem zou zijn van mensen met een islamitische achtergrond. Er wordt in dat verband verwezen naar de Holocaust, terwijl die in het Westen net mee heeft gezorgd voor een maatschappij waarin antisemitisme/racisme wordt veroordeeld en voortdurend pogingen worden ondernomen om antisemitisme/racisme aan te pakken (wat nota bene dit tv-debat zélf én het nieuwe regeerakkoord bewijzen). Dit nog los van de link tussen Hitler en de islamitische wereld (o.a. grootmoefti Mohammed Amin al-Hoesseini). In de islamitische wereld is het daarentegen juist schering en inslag om de Holocaust te ontkennen/minimaliseren of om begrip te tonen voor Hitler en zijn antisemitische uitspraken en daden. Mein Kampf - volgens Churchill nota bene "de nieuwe Koran" - wordt in de islamitische wereld vaak beschouwd als een correcte analyse en handleiding, en niet als een verwerpelijk totalitair boek. De slag bij Khaybar in de zevende eeuw, waarbij de islamitische profeet Mohammed met zijn jihadistische bende Joden vermoordde dan wel tot slaaf maakte, is voor vele moslims een bron van inspiratie. De presentatrice en Grunberg noemen de correcte uitspraak van Keijzer echter "heftig", terwijl ze net het virulente islamitische antisemitisme dat de afgelopen maanden zo naar buiten is gekomen heftig zouden moeten vinden. Grunberg voegt eraan toe dat het "schandalig" is en dat je "twee minderheden niet tegen elkaar mag uitspelen". Dus als een Afghaanse clan en een Syrische clan elkaar in een asielcentrum de kop inslaan, mag je daar volgens Grunberg niet over praten omdat het "twee minderheden" zijn. En als homoseksuelen in asielcentra bedreigd worden of in elkaar geslagen worden door islamitische asielzoekers, mag je geen kritiek leveren op die islamitische homohaters, laat staan dat je een link mag leggen met hun cultuur. 🤡 Dit fragment uit een tv-debat anno 2024 vat in een notendop samen hoezeer de politieke correctheid nog altijd heerst en het establishment zich nog áltijd van vijand vergist. Vrij naar de helaas overleden Nederlandse schrijver Joost Zwagerman in zijn knappe traktaat getiteld 'Hitler in de Polder & Vrij van God': De les van wereldoorlog twee was: de ander mag nooit meer met het kwaad worden geassocieerd; wie dus iets kwaads zegde van een moslim was klip en klaar een halve nazi. Het was alsof Europa bij wijze van erfzonde de last en de schuld van het radicale kwaad droeg. Als je ondanks die erfzonde dan toch bij die ander enig kwaad bespeurt, getuig je ervan dat je zélf van dit kwaad bezwangerd bent. Indien deze heersende oikofobe houding en het daaruit voortkomende globalistische pamperbeleid niet worden gekeerd, zal West-Europa op termijn #Judenrein worden. En na zaterdag komt zondag, zo luidt een Arabisch-islamitisch gezegde: na de Joden zijn de andere niet-moslims aan de beurt. De Joden zijn de kanarie in de westerse kolenmijn. #islamisering #SophieEnJeroen 👇🏻
1:35

📺 Iconisch fragment op de Nederlandse televisie. Mona Keijzer zegt terecht, nota bene nog vrij voorzichtig, dat Jodenhaat "bijna een onderdeel is van de cultuur in islamitische landen" (waar de meeste asielmigranten vandaan komen). Onderzoek in de landen van herkomst toont dat ook gewoon aan: in de islamitische wereld wordt #antisemitisme doorgaans met de paplepel ingegeven (thuis, in de moskee, op school, door de media). In de moslimgemeenschap in Nederland en België is er niet alleen véél meer antisemitisme dan in de autochtone gemeenschap, het is er ook virulenter, gewelddadiger van aard. Het vervolg laat zich bijna raden: de presentatrice van @sophieenjeroen begint tegen te stribbelen en Arnon Grunberg Arnon Grunberg komt met een stropop, alsof Keijzer gezegd zou hebben dat antisemitisme "puur/alleen" een probleem zou zijn van mensen met een islamitische achtergrond. Er wordt in dat verband verwezen naar de Holocaust, terwijl die in het Westen net mee heeft gezorgd voor een maatschappij waarin antisemitisme/racisme wordt veroordeeld en voortdurend pogingen worden ondernomen om antisemitisme/racisme aan te pakken (wat nota bene dit tv-debat zélf én het nieuwe regeerakkoord bewijzen). Dit nog los van de link tussen Hitler en de islamitische wereld (o.a. grootmoefti Mohammed Amin al-Hoesseini). In de islamitische wereld is het daarentegen juist schering en inslag om de Holocaust te ontkennen/minimaliseren of om begrip te tonen voor Hitler en zijn antisemitische uitspraken en daden. Mein Kampf - volgens Churchill nota bene "de nieuwe Koran" - wordt in de islamitische wereld vaak beschouwd als een correcte analyse en handleiding, en niet als een verwerpelijk totalitair boek. De slag bij Khaybar in de zevende eeuw, waarbij de islamitische profeet Mohammed met zijn jihadistische bende Joden vermoordde dan wel tot slaaf maakte, is voor vele moslims een bron van inspiratie. De presentatrice en Grunberg noemen de correcte uitspraak van Keijzer echter "heftig", terwijl ze net het virulente islamitische antisemitisme dat de afgelopen maanden zo naar buiten is gekomen heftig zouden moeten vinden. Grunberg voegt eraan toe dat het "schandalig" is en dat je "twee minderheden niet tegen elkaar mag uitspelen". Dus als een Afghaanse clan en een Syrische clan elkaar in een asielcentrum de kop inslaan, mag je daar volgens Grunberg niet over praten omdat het "twee minderheden" zijn. En als homoseksuelen in asielcentra bedreigd worden of in elkaar geslagen worden door islamitische asielzoekers, mag je geen kritiek leveren op die islamitische homohaters, laat staan dat je een link mag leggen met hun cultuur. 🤡 Dit fragment uit een tv-debat anno 2024 vat in een notendop samen hoezeer de politieke correctheid nog altijd heerst en het establishment zich nog áltijd van vijand vergist. Vrij naar de helaas overleden Nederlandse schrijver Joost Zwagerman in zijn knappe traktaat getiteld 'Hitler in de Polder & Vrij van God': De les van wereldoorlog twee was: de ander mag nooit meer met het kwaad worden geassocieerd; wie dus iets kwaads zegde van een moslim was klip en klaar een halve nazi. Het was alsof Europa bij wijze van erfzonde de last en de schuld van het radicale kwaad droeg. Als je ondanks die erfzonde dan toch bij die ander enig kwaad bespeurt, getuig je ervan dat je zélf van dit kwaad bezwangerd bent. Indien deze heersende oikofobe houding en het daaruit voortkomende globalistische pamperbeleid niet worden gekeerd, zal West-Europa op termijn #Judenrein worden. En na zaterdag komt zondag, zo luidt een Arabisch-islamitisch gezegde: na de Joden zijn de andere niet-moslims aan de beurt. De Joden zijn de kanarie in de westerse kolenmijn. #islamisering #SophieEnJeroen 👇🏻

Sam van Rooy MP

260,010 views • 2 years ago

Politicus Mona Keijzer riep op om relschoppers in de benen te schieten, met als rechtvaardiging dat agenten waren “beschoten” tijdens de ongeregeldheden in de Haagse Schilderswijk na de WK-zege van Marokko. Toen ik haar vandaag om wederhoor vroeg, bleef ze volledig achter haar uitspraak staan, waarna ze het gesprek abrupt afbrak en wegliep. Wat niet wordt verteld: dat “beschieten” gebeurde met een waterballetjespistool. Geen vuurwapen, geen kogels, maar een speelgoedwapen. Ook Kamerlid Gidi Markuszower kreeg dezelfde vraag voorgelegd en begon te stotteren: een speelgoedpistool kan toch niet schieten? Dat kan wel, daarom hield de politie de verdachten met getrokken vuurwapen aan. Vandaag sprak ik tijdens het boerenprotest ook twee ooggetuigen die in de Schilderswijk aanwezig waren, met foto’s als bewijs. Ook zij bevestigen: het was een klein balletjespistool. De journalist die het verhaal ’s ochtends bracht, corrigeerde dit inmiddels ook. Twee politici die pleiten voor verscherpt politiegeweld tegen burgers. Geen van beiden op de hoogte van de basisfeiten. ©️Whispering Media
2:59

Politicus Mona Keijzer riep op om relschoppers in de benen te schieten, met als rechtvaardiging dat agenten waren “beschoten” tijdens de ongeregeldheden in de Haagse Schilderswijk na de WK-zege van Marokko. Toen ik haar vandaag om wederhoor vroeg, bleef ze volledig achter haar uitspraak staan, waarna ze het gesprek abrupt afbrak en wegliep. Wat niet wordt verteld: dat “beschieten” gebeurde met een waterballetjespistool. Geen vuurwapen, geen kogels, maar een speelgoedwapen. Ook Kamerlid Gidi Markuszower kreeg dezelfde vraag voorgelegd en begon te stotteren: een speelgoedpistool kan toch niet schieten? Dat kan wel, daarom hield de politie de verdachten met getrokken vuurwapen aan. Vandaag sprak ik tijdens het boerenprotest ook twee ooggetuigen die in de Schilderswijk aanwezig waren, met foto’s als bewijs. Ook zij bevestigen: het was een klein balletjespistool. De journalist die het verhaal ’s ochtends bracht, corrigeerde dit inmiddels ook. Twee politici die pleiten voor verscherpt politiegeweld tegen burgers. Geen van beiden op de hoogte van de basisfeiten. ©️Whispering Media

Whispering Media

13,096 views • 2 months ago

Mijn reactie op de troonrede. De koers van dit kabinet is er een van cosmetische ingrepen. Van pleisters plakken. De koning benoemde vandaag in zijn troonrede de primaire zorgen van Nederlanders: betaalbaarheid van het leven, de beschikbaarheid van woningen en de veiligheid en herkenbaarheid van onze leefomgeving. Maar de oplossingen blijven uit. Het ging over de veiligheid van jonge vrouwen, maar met geen woord over de massale immigratie - die ook afgelopen jaar onder “het meest rechtse kabinet ooit” nog altijd niet is beëindigd. Het ging over de exodus van ondernemers, maar niet over de desastreuze gevolgen van het klimaatbeleid voor de energierekening, onze welvaart en het vestigingsklimaat. Het ging over het voornemen om Nederland “van het stikstofslot” te halen, maar tegelijkertijd over de “noodzaak” om te voldoen aan de stikstofnormen - terwijl die normen nu juist de kérn zijn van het probleem. De flinterdunne basis van dit kabinet - slechts 32 zetels - dwingt partijen om kleur te bekennen: het parlement is nu aan zet. Met wisselende meerderheden zouden we als Kamer de regering kunnen opdragen om beter beleid door te voeren. Het is een keuze. Voor immigranten of voor onze eigen vrouwen. Voor een alsmaar uitdijende overheid of voor lastenverlichting. Voor Europese afspraken of voor Nederland. #FVD kiest voor Nederland. Morgen tijdens de Algemene Beschouwingen en op 29 oktober.
0:59

Mijn reactie op de troonrede. De koers van dit kabinet is er een van cosmetische ingrepen. Van pleisters plakken. De koning benoemde vandaag in zijn troonrede de primaire zorgen van Nederlanders: betaalbaarheid van het leven, de beschikbaarheid van woningen en de veiligheid en herkenbaarheid van onze leefomgeving. Maar de oplossingen blijven uit. Het ging over de veiligheid van jonge vrouwen, maar met geen woord over de massale immigratie - die ook afgelopen jaar onder “het meest rechtse kabinet ooit” nog altijd niet is beëindigd. Het ging over de exodus van ondernemers, maar niet over de desastreuze gevolgen van het klimaatbeleid voor de energierekening, onze welvaart en het vestigingsklimaat. Het ging over het voornemen om Nederland “van het stikstofslot” te halen, maar tegelijkertijd over de “noodzaak” om te voldoen aan de stikstofnormen - terwijl die normen nu juist de kérn zijn van het probleem. De flinterdunne basis van dit kabinet - slechts 32 zetels - dwingt partijen om kleur te bekennen: het parlement is nu aan zet. Met wisselende meerderheden zouden we als Kamer de regering kunnen opdragen om beter beleid door te voeren. Het is een keuze. Voor immigranten of voor onze eigen vrouwen. Voor een alsmaar uitdijende overheid of voor lastenverlichting. Voor Europese afspraken of voor Nederland. #FVD kiest voor Nederland. Morgen tijdens de Algemene Beschouwingen en op 29 oktober.

Lidewij de Vos

145,527 views • 11 months ago

“Horloge af, horloge af, anders schiet ik je dood!” Het zijn deze beangstigende woorden die over het parkeerterrein van het ziekenhuis OLVG-West weerklinken. Twee mannen op een fatbike fietsen in de avond van 21 juli over het terrein van het ziekenhuis. Een van deze twee mannen stapt af, zet een sprintje in en rent op een man af die nietsvermoedend op het parkeerterrein staat om in zijn auto te stappen. Het slachtoffer wordt onder bedreiging van een vuurwapen gesommeerd om een horloge af te geven aan de verdachte. De verdachten vluchten vervolgens samen op de fatbike. De politie heeft beelden van de verdachten. Herken jij hen? Neem dan contact op met de politie op 0800-6070 of Meld Misdaad Anoniem via 0800-7000. Zaaknummer: 2024172378
0:32

“Horloge af, horloge af, anders schiet ik je dood!” Het zijn deze beangstigende woorden die over het parkeerterrein van het ziekenhuis OLVG-West weerklinken. Twee mannen op een fatbike fietsen in de avond van 21 juli over het terrein van het ziekenhuis. Een van deze twee mannen stapt af, zet een sprintje in en rent op een man af die nietsvermoedend op het parkeerterrein staat om in zijn auto te stappen. Het slachtoffer wordt onder bedreiging van een vuurwapen gesommeerd om een horloge af te geven aan de verdachte. De verdachten vluchten vervolgens samen op de fatbike. De politie heeft beelden van de verdachten. Herken jij hen? Neem dan contact op met de politie op 0800-6070 of Meld Misdaad Anoniem via 0800-7000. Zaaknummer: 2024172378

Politie Eenheid Amsterdam

309,793 views • 1 year ago

Lidewij de Vos: "Minister van den Brink van het CDA heeft het steeds over een opvangcrisis. Maar het is natuurlijk een instroomcrisis." "We hebben niet een probleem omdat het niet lukt om genoeg huizen te bouwen waar asielzoekers in kunnen verblijven. Nee, er komen gewoon te veel mensen binnen. En dat zorgt voor een probleem." - Dan nog zitten er op dit moment 82.534 mensen bij het COA. Wat moet er met die mensen gebeuren? "Er zijn al te veel mensen binnengekomen. Daarom pleiten wij ook voor remigratie van mensen die hier niet aarden. Om ze te helpen vrijwillig terug te gaan." "Er is ook een grote groep mensen die hier illegaal verblijft. Of die zware misdrijven pleegt. Die hoef je natuurlijk niet te faciliteren om hier te zijn." "De asielaanvragen die nog in behandeling zijn die kan je natuurlijk stopzetten. Op het moment dat jij als land besluit: wij stappen uit het vluchtelingenverdrag wat ons verplicht om asielaanvragen in behandeling te nemen, om als ze aan bepaalde eisen voldoen die aanvragen dan ook te honoreren. Op het moment dat je daarmee stopt en als land daadwerkelijk zelf je migratiebeleid kan vormgeven, dan kun je wel zeggen: sorry jongens, spijt me zeer, we hebben ons van onze beste kant laten zien, maar er is wel ergens een grens en we gaan nu gewoon stoppen." "Het kan niet, want 'Brussel'. Op het moment dat jij zegt, de groeten aan Brussel. Wij willen het zelf niet, dus we stappen eruit." "Het uitgangspunt moet natuurlijk wel zijn: je stopt de instroom en er is ook al een probleem met de aantallen die er al zijn. Dat is de richting en hoe we dat dan precies uit gaan werken." "Dus het is uiteindelijk wel een keuze van Van den Brink om zich daar allemaal aan te willen houden. En dan dus te kiezen voor de asielzoeker ten koste van de Nederlander. Want dat is wel waar het uiteindelijk om gaat, die Nederlander. Die krijgt mensen in zijn wijk die voor overlast zorgen. Die de dochters bedreigt."
4:04

Lidewij de Vos: "Minister van den Brink van het CDA heeft het steeds over een opvangcrisis. Maar het is natuurlijk een instroomcrisis." "We hebben niet een probleem omdat het niet lukt om genoeg huizen te bouwen waar asielzoekers in kunnen verblijven. Nee, er komen gewoon te veel mensen binnen. En dat zorgt voor een probleem." - Dan nog zitten er op dit moment 82.534 mensen bij het COA. Wat moet er met die mensen gebeuren? "Er zijn al te veel mensen binnengekomen. Daarom pleiten wij ook voor remigratie van mensen die hier niet aarden. Om ze te helpen vrijwillig terug te gaan." "Er is ook een grote groep mensen die hier illegaal verblijft. Of die zware misdrijven pleegt. Die hoef je natuurlijk niet te faciliteren om hier te zijn." "De asielaanvragen die nog in behandeling zijn die kan je natuurlijk stopzetten. Op het moment dat jij als land besluit: wij stappen uit het vluchtelingenverdrag wat ons verplicht om asielaanvragen in behandeling te nemen, om als ze aan bepaalde eisen voldoen die aanvragen dan ook te honoreren. Op het moment dat je daarmee stopt en als land daadwerkelijk zelf je migratiebeleid kan vormgeven, dan kun je wel zeggen: sorry jongens, spijt me zeer, we hebben ons van onze beste kant laten zien, maar er is wel ergens een grens en we gaan nu gewoon stoppen." "Het kan niet, want 'Brussel'. Op het moment dat jij zegt, de groeten aan Brussel. Wij willen het zelf niet, dus we stappen eruit." "Het uitgangspunt moet natuurlijk wel zijn: je stopt de instroom en er is ook al een probleem met de aantallen die er al zijn. Dat is de richting en hoe we dat dan precies uit gaan werken." "Dus het is uiteindelijk wel een keuze van Van den Brink om zich daar allemaal aan te willen houden. En dan dus te kiezen voor de asielzoeker ten koste van de Nederlander. Want dat is wel waar het uiteindelijk om gaat, die Nederlander. Die krijgt mensen in zijn wijk die voor overlast zorgen. Die de dochters bedreigt."

Strijder124

28,478 views • 4 months ago

"Dus het ging om gedrag?!" Burgemeester Halsema vertelt aan de Parlementaire Enquête Commissie dat het mondkapje geen medische interventie was, maar een gedragsinterventie. Om bij mensen irrationele angst op te wekken. "Dus gedrag was dit" mompelt de interviewer met opengesperde ogen, die tot dan toe dacht dat het kapje jou en je oma beschermt. Want die leugen werd verspreid. Angst voor een medemens moest echter worden opgewekt. Angst die massaal omsloeg in haat en agressie. Leugens. Om mensen bang te maken. Ze zegt het alsof het de normaalse zaak van de wereld is. Maar dat is het niet. Je mag mensen niet tegen hun wil, en zonder hen vooraf eerlijk te informeren, onderwerpen aan een onwetenschappelijke gedragspsychologische interventie die gericht is op verdeeldheid, angst en haat, en die zo vreselijk veel schade aanricht. Psychologisch, sociologisch en fysiek! Dit zou reden moeten zijn om direkt alle betrokkenen ter verantwoording te roepen.
0:41

"Dus het ging om gedrag?!" Burgemeester Halsema vertelt aan de Parlementaire Enquête Commissie dat het mondkapje geen medische interventie was, maar een gedragsinterventie. Om bij mensen irrationele angst op te wekken. "Dus gedrag was dit" mompelt de interviewer met opengesperde ogen, die tot dan toe dacht dat het kapje jou en je oma beschermt. Want die leugen werd verspreid. Angst voor een medemens moest echter worden opgewekt. Angst die massaal omsloeg in haat en agressie. Leugens. Om mensen bang te maken. Ze zegt het alsof het de normaalse zaak van de wereld is. Maar dat is het niet. Je mag mensen niet tegen hun wil, en zonder hen vooraf eerlijk te informeren, onderwerpen aan een onwetenschappelijke gedragspsychologische interventie die gericht is op verdeeldheid, angst en haat, en die zo vreselijk veel schade aanricht. Psychologisch, sociologisch en fysiek! Dit zou reden moeten zijn om direkt alle betrokkenen ter verantwoording te roepen.

Wendy Mittemeijer

92,122 views • 2 months ago

Wouter de Winther over de ondermijning van de samenleving door de georganiseerde misdaad: "In Rutte 4 was Yesilgöz minister van Justitie. Haar grootste prioriteit was het aanpakken van de georganiseerde misdaad." "Yesilgöz is nog steeds degene die met gewapende lijfwachten over straat moet om zich te beschermen tegen mensen die haar van het leven willen beroven." "Die haar afrekenen op wat zij destijds als minister van Justitie in werking heeft gezet." "En met haar nog vele anderen natuurlijk. Ook andere politici, maar ook mensen in de magistratuur, in de journalistiek, die voor hun leven moeten vrezen. Omdat zij over dit soort onderwerpen niet alleen beslissen, maar ook over schrijven of mensen verdedigen." "Net als natuurlijk het vanzelfsprekend is voor een heleboel mensen om drugs te gebruiken. Want deze mensen kunnen hier aan de slag mee omdat er geld mee te verdienen valt." "Er wordt tegen van alles gewaarschuwd. Over klimaatverandering tot met alcohol op achter het stuur zitten." "Maar waar zijn de overheidscampagnes tegen het gebruik van drugs? Die zijn er eigenlijk niet. Dat is min of meer normaal geworden." "En dat hangt natuurlijk nauw samen met het feit dat er een markt is en dat er daar dus ook geld kan worden verdiend. Dus daar laat de politiek het behoorlijk liggen."
1:19

Wouter de Winther over de ondermijning van de samenleving door de georganiseerde misdaad: "In Rutte 4 was Yesilgöz minister van Justitie. Haar grootste prioriteit was het aanpakken van de georganiseerde misdaad." "Yesilgöz is nog steeds degene die met gewapende lijfwachten over straat moet om zich te beschermen tegen mensen die haar van het leven willen beroven." "Die haar afrekenen op wat zij destijds als minister van Justitie in werking heeft gezet." "En met haar nog vele anderen natuurlijk. Ook andere politici, maar ook mensen in de magistratuur, in de journalistiek, die voor hun leven moeten vrezen. Omdat zij over dit soort onderwerpen niet alleen beslissen, maar ook over schrijven of mensen verdedigen." "Net als natuurlijk het vanzelfsprekend is voor een heleboel mensen om drugs te gebruiken. Want deze mensen kunnen hier aan de slag mee omdat er geld mee te verdienen valt." "Er wordt tegen van alles gewaarschuwd. Over klimaatverandering tot met alcohol op achter het stuur zitten." "Maar waar zijn de overheidscampagnes tegen het gebruik van drugs? Die zijn er eigenlijk niet. Dat is min of meer normaal geworden." "En dat hangt natuurlijk nauw samen met het feit dat er een markt is en dat er daar dus ook geld kan worden verdiend. Dus daar laat de politiek het behoorlijk liggen."

Strijder124

32,256 views • 23 hours ago

‘Ik zakte bijna van mijn stoel’: zo zette Den Haag #Aruba het mes op de keel tijdens #corona Ziekenhuisdirecteur Jacco Vroegop beschrijft in een gesprek bij De Nieuwe Wereld de corona #chantage van Nederland richting Aruba. Vroegop, die tijdens corona aan het hoofd stond van het enige ziekenhuis op het eiland én voorzitter was van het lokale OMT, doet een boekje open over financiële dreigementen, afluisterpraktijken, censuur en de strijd om lichamelijke autonomie te beschermen terwijl Den Haag aan de touwtjes trok. Vaccins als ruilmiddel voor financiële steun Het meest explosieve moment in het gesprek betreft een online vergadering waarbij alle eilanden van het koninkrijk aanschoven, samen met de toenmalige staatssecretaris van VWS Paul Blokhuis. Vroegop beschrijft hoe Blokhuis Aruba en Sint Maarten ronduit meedeelde dat financiële steun zou worden ingehouden als de vaccinatiegraad niet omhoogging. “Ik zakte bijna van mijn stoel,” aldus Vroegop. Voor een eiland waarvan 80 procent van alle inkomsten afhankelijk is van toerisme — dat tijdens corona volledig instortte — was dat geen lege dreiging. Een derde van de Arubaanse bevolking stond op enig moment in de rij bij de voedselbank. Den Haag wist dat, en gebruikte die kwetsbaarheid als hefboom. Vroegop is er helder over: dit was chantage. Niet in zoveel woorden misschien, maar in effect kwam de boodschap neer op het onder druk zetten van een bevolking die al amper het hoofd boven water kon houden. Het heeft er alle schijn van dat het Haagse coronabeleid niet alleen een volksgezondheidsstrategie was, maar ook een politiek instrument om autonome eilanden in het gareel te houden. Een ziekenhuisdirecteur die zijn eigen data bijhield Wat Vroegop onderscheidt van de meeste bestuurders in die periode, is zijn weigering om blindelings het officiële narratief te volgen. Hij bouwde in zijn eigen elektronisch patiëntendossier velden in om bij te houden of patiënten al een infectie hadden doorgemaakt én of ze gevaccineerd waren. Dat leverde resultaten op die lijnrecht ingingen tegen wat Hugo de Jonge destijds op televisie beweerde. Terwijl de minister sprak van een ‘pandemie van de ongevaccineerden’, zag Vroegop op Aruba dat zo’n 70 procent van de ziekenhuispatiënten wél gevaccineerd was. Diezelfde uitkomst verscheen, onafhankelijk van hem, ook in het Nijmeegse Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis. Beide ziekenhuizen publiceerden hun bevindingen. De rest — inclusief onderzoekers van het RIVM en de GGD — zweeg. Vroegop wijst er ook op dat het grote landelijke Nederlandse vaccin-effectiviteitsonderzoek werd geleid door dezelfde OMT-leden die dag in dag uit publiekelijk hadden gepleit voor vaccinatie van kinderen. Van onafhankelijk onderzoek was daarmee nauwelijks sprake. Afgeluisterd, gehackt en onder druk gezet om op te stappen De gevolgen voor Vroegop waren concreet en persoonlijk. Zijn eigen OMT-leden namen achter zijn rug om afstand van hem in een brief naar de media. Hij werd op het matje geroepen door de minister van volksgezondheid van Aruba, die hem vroeg publiekelijk te verklaren dat hij zijn uitspraken verkeerd had bedoeld. Dat weigerde hij. Vervolgens ontving hij een officiële waarschuwing van zijn eigen Raad van Toezicht — het hoogste orgaan boven zijn functie. En een plaatsvervangend secretaris-generaal van een Nederlands ministerie belde hem op met een nauwelijks verhulde boodschap: hij kon maar beter opstappen. Vroegop is er bovendien van overtuigd dat hij is afgeluisterd. Hij wisselde van telefoon en nummer. Volgens recente onthullingen in de parlementaire enquête speelde terreurbestrijder NCTV een centrale rol bij het vormgeven van de coronamaatregelen. Geen 3G-pas op Aruba, maar de druk was er wel Nederland oefende ook druk uit om Aruba het coronatoegangsbewijs in te laten voeren. De toenmalige minister van Aruba weigerde dat uiteindelijk, mede op advies van Vroegop en zijn OMT. Voor hem was de 3G-pas een breekpunt: mensen uitsluiten van zwembaden, terrassen en parken op basis van een medische keuze beschouwt hij als een directe schending van grondrechten. Hij trok daarin een parallel met de jaren dertig — een vergelijking die velen ongemakkelijk vinden, maar die hij bewust maakt om de ernst van gedwongen uitsluiting te benoemen. Eén op de zes mensen heeft spijt — en niemand trekt conclusies Dat de bevolking niet massaal de boostervaccins heeft genomen op Aruba — de opkomst bleef steken onder de tien procent — beschouwt Vroegop als een direct gevolg van zijn openheid. Mensen spreken hem er wekelijks op aan. Ondertussen toont recent onderzoek van RTL Nieuws dat één op de zes Nederlanders spijt heeft van het nemen van het coronavaccin, waarbij een aanzienlijk deel aangeeft zich gedwongen te hebben gevoeld. Vroegop en zijn gesprekspartner arts Jona Walk constateren dat dit nauwelijks doorwerkt in het publieke debat of in de bestuurlijke wereld. De parlementaire enquêtecommissie, die het coronabeleid onder de loep neemt, lijkt bovendien het Caribisch deel van het koninkrijk grotendeels te negeren. Daarmee dreigt één van de meest onthullende casussen — een eiland dat een ander pad bewandelde en werd gechanteerd — buiten beeld te blijven. Vroegop hoopt dat dat alsnog verandert. Niet voor zijn eigen eerherstel, maar omdat dezelfde mechanismen die op Aruba werkten ook elders opnieuw kunnen worden ingezet.
52:19

‘Ik zakte bijna van mijn stoel’: zo zette Den Haag #Aruba het mes op de keel tijdens #corona Ziekenhuisdirecteur Jacco Vroegop beschrijft in een gesprek bij De Nieuwe Wereld de corona #chantage van Nederland richting Aruba. Vroegop, die tijdens corona aan het hoofd stond van het enige ziekenhuis op het eiland én voorzitter was van het lokale OMT, doet een boekje open over financiële dreigementen, afluisterpraktijken, censuur en de strijd om lichamelijke autonomie te beschermen terwijl Den Haag aan de touwtjes trok. Vaccins als ruilmiddel voor financiële steun Het meest explosieve moment in het gesprek betreft een online vergadering waarbij alle eilanden van het koninkrijk aanschoven, samen met de toenmalige staatssecretaris van VWS Paul Blokhuis. Vroegop beschrijft hoe Blokhuis Aruba en Sint Maarten ronduit meedeelde dat financiële steun zou worden ingehouden als de vaccinatiegraad niet omhoogging. “Ik zakte bijna van mijn stoel,” aldus Vroegop. Voor een eiland waarvan 80 procent van alle inkomsten afhankelijk is van toerisme — dat tijdens corona volledig instortte — was dat geen lege dreiging. Een derde van de Arubaanse bevolking stond op enig moment in de rij bij de voedselbank. Den Haag wist dat, en gebruikte die kwetsbaarheid als hefboom. Vroegop is er helder over: dit was chantage. Niet in zoveel woorden misschien, maar in effect kwam de boodschap neer op het onder druk zetten van een bevolking die al amper het hoofd boven water kon houden. Het heeft er alle schijn van dat het Haagse coronabeleid niet alleen een volksgezondheidsstrategie was, maar ook een politiek instrument om autonome eilanden in het gareel te houden. Een ziekenhuisdirecteur die zijn eigen data bijhield Wat Vroegop onderscheidt van de meeste bestuurders in die periode, is zijn weigering om blindelings het officiële narratief te volgen. Hij bouwde in zijn eigen elektronisch patiëntendossier velden in om bij te houden of patiënten al een infectie hadden doorgemaakt én of ze gevaccineerd waren. Dat leverde resultaten op die lijnrecht ingingen tegen wat Hugo de Jonge destijds op televisie beweerde. Terwijl de minister sprak van een ‘pandemie van de ongevaccineerden’, zag Vroegop op Aruba dat zo’n 70 procent van de ziekenhuispatiënten wél gevaccineerd was. Diezelfde uitkomst verscheen, onafhankelijk van hem, ook in het Nijmeegse Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis. Beide ziekenhuizen publiceerden hun bevindingen. De rest — inclusief onderzoekers van het RIVM en de GGD — zweeg. Vroegop wijst er ook op dat het grote landelijke Nederlandse vaccin-effectiviteitsonderzoek werd geleid door dezelfde OMT-leden die dag in dag uit publiekelijk hadden gepleit voor vaccinatie van kinderen. Van onafhankelijk onderzoek was daarmee nauwelijks sprake. Afgeluisterd, gehackt en onder druk gezet om op te stappen De gevolgen voor Vroegop waren concreet en persoonlijk. Zijn eigen OMT-leden namen achter zijn rug om afstand van hem in een brief naar de media. Hij werd op het matje geroepen door de minister van volksgezondheid van Aruba, die hem vroeg publiekelijk te verklaren dat hij zijn uitspraken verkeerd had bedoeld. Dat weigerde hij. Vervolgens ontving hij een officiële waarschuwing van zijn eigen Raad van Toezicht — het hoogste orgaan boven zijn functie. En een plaatsvervangend secretaris-generaal van een Nederlands ministerie belde hem op met een nauwelijks verhulde boodschap: hij kon maar beter opstappen. Vroegop is er bovendien van overtuigd dat hij is afgeluisterd. Hij wisselde van telefoon en nummer. Volgens recente onthullingen in de parlementaire enquête speelde terreurbestrijder NCTV een centrale rol bij het vormgeven van de coronamaatregelen. Geen 3G-pas op Aruba, maar de druk was er wel Nederland oefende ook druk uit om Aruba het coronatoegangsbewijs in te laten voeren. De toenmalige minister van Aruba weigerde dat uiteindelijk, mede op advies van Vroegop en zijn OMT. Voor hem was de 3G-pas een breekpunt: mensen uitsluiten van zwembaden, terrassen en parken op basis van een medische keuze beschouwt hij als een directe schending van grondrechten. Hij trok daarin een parallel met de jaren dertig — een vergelijking die velen ongemakkelijk vinden, maar die hij bewust maakt om de ernst van gedwongen uitsluiting te benoemen. Eén op de zes mensen heeft spijt — en niemand trekt conclusies Dat de bevolking niet massaal de boostervaccins heeft genomen op Aruba — de opkomst bleef steken onder de tien procent — beschouwt Vroegop als een direct gevolg van zijn openheid. Mensen spreken hem er wekelijks op aan. Ondertussen toont recent onderzoek van RTL Nieuws dat één op de zes Nederlanders spijt heeft van het nemen van het coronavaccin, waarbij een aanzienlijk deel aangeeft zich gedwongen te hebben gevoeld. Vroegop en zijn gesprekspartner arts Jona Walk constateren dat dit nauwelijks doorwerkt in het publieke debat of in de bestuurlijke wereld. De parlementaire enquêtecommissie, die het coronabeleid onder de loep neemt, lijkt bovendien het Caribisch deel van het koninkrijk grotendeels te negeren. Daarmee dreigt één van de meest onthullende casussen — een eiland dat een ander pad bewandelde en werd gechanteerd — buiten beeld te blijven. Vroegop hoopt dat dat alsnog verandert. Niet voor zijn eigen eerherstel, maar omdat dezelfde mechanismen die op Aruba werkten ook elders opnieuw kunnen worden ingezet.

Eindhoven-in-verzet

16,044 views • 8 days ago

📽️ Deze week las ik in het parlement de pakkende en zorgwekkende brandbrief voor van een Joodse jongeman uit Antwerpen. Ik zag dat de minister (Verlinden, Justitie) onder de indruk was. Ga er even voor zitten, want het is vijf na twaalf. 🎙️ Dames en heren, Ik heb deze interpellatie over de aanpak van het toenemende antisemitisme enkele weken geleden ingediend, en ze komt – helaas - niks te vroeg. Want gisteren nog werd Herman Brusselmans vrijgesproken nadat hij had geschreven, ik citeer: “Ik wil iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel rammen”. De afgelopen maanden heb ik in dit parlement herhaalde malen aangekaart dat een islamitische prediker op een grote anti-Israëlmanifestatie in Brussel in het Arabisch had opgeroepen om, ik citeer “de Joden te verbranden”. Hij wordt daar, voor zover ik weet, niet eens voor vervolgd. Conclusie: virulent antisemitisme wordt in dit land niet bestraft, of toch zeker niet als de dader een geliefde BV of moslim is. Het is in deze ellendige en zeker voor Joden ronduit beangstigende context dat ik hier vandaag deze zorgwekkende brief breng van een Joodse jongeman, een kennis van me. Hier ga ik: Geachte Voorzitter, geachte leden van het Federaal Parlement, dames en heren, Ik ben 26 jaar en geboren en getogen in Antwerpen, in een Joodse familie die al generaties lang in België woont. Mijn overgrootouders kwamen na de Holocaust uit Polen naar België, op zoek naar een veilige plek om een nieuw leven op te bouwen. Ze geloofden in de waarden van dit land — vrijheid, gelijkheid, broederschap. Maar vandaag kan ik niet anders dan vaststellen dat die waarden voor mij, en voor vele Joodse Belgen, steeds verder afbrokkelen. Vanaf mijn kindertijd werd ik al geconfronteerd met antisemitisme. Het was altijd aanwezig, als een achtergrondgeluid in mijn leven. Op straat werd ik uitgescholden — "vuile Jood" klonk me te vaak in de oren. Ik hoorde mensen "Heil Hitler" roepen. In het park escaleerde dit soms tot gevechten met jongeren. Maar als kind voelde ik me nooit echt bang. Het was kwetsend, het was vernederend, maar ik voelde me nog steeds veilig. Pas later, op een leeftijd waarop je zou verwachten dat volwassenheid en redelijkheid de overhand krijgen, leerde ik hoe gevaarlijk diep antisemitisme in België geworteld zit. Mijn ervaringen in het hoger onderwijs waren niet min. In 2020 begon ik te studeren aan de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Ik maakte vrienden, voelde me geaccepteerd, dacht dat ik gewoon een student kon zijn zoals iedereen. Maar in 2021, toen er een conflict uitbrak tussen Israël en Hamas, vielen de maskers af. Mensen die ik als vrienden beschouwde, keerden zich opeens tegen mij. Niet wegens iets wat ik had gezegd of gedaan, maar simpelweg omdat ik Joods ben. Plotseling was ik een doelwit. In groepsgesprekken werd ik uitgescholden, openlijk veracht en uiteindelijk zelfs uit groepen gezet. Een medestudent ging zo ver dat hij mij bedreigde. Dat was het moment waarop ik echt besefte hoe diep antisemitisme in België geworteld is. Niet alleen op straat, niet alleen bij extremisten, maar overal — zelfs in het hoger onderwijs, waar we zouden moeten leren over respect, kritisch denken en verdraagzaamheid. Maar het werd nog erger. In oktober 2023 brak opnieuw een oorlog uit in Israël, en de gevolgen daarvan waren hier in België onmiddellijk merkbaar. De sfeer op school veranderde. Vanaf dat moment voelde ik de haat in de gangen van de hogeschool. Blikken die me vroeger neutraal aankeken, waren nu vijandig. Soms voelde ik me letterlijk bekeken alsof ik de vijand was. Ik was niet langer gewoon een student. Ik was "de Jood". Mijn laatste semester, het semester waarin ik moest afstuderen, werd een van de moeilijkste periodes van mijn leven. Niet door de academische druk, maar door de antisemitische haat die overal om me heen merkbaar was. En toen kwam 2024. Een jaar waarin ik in mijn eigen stad, in het centrum van Antwerpen, twee keer fysiek werd aangevallen. De eerste keer liep ik nietsvermoedend met een vriend over straat, toen een groep moslims ons plots omsingelde. Ze riepen antisemitische beledigingen, noemden ons "Israëlische moordenaars" en "vuile Joden." Voor ik goed en wel kon reageren, voelde ik de eerste klap in mijn gezicht. Mijn bril vloog op de grond, ik wankelde achteruit. Ze schopten en sloegen, terwijl ze bleven schreeuwen. Mijn vriend probeerde me te beschermen, maar we waren met z’n tweeën tegen een hele groep. Mensen keken toe, maar niemand greep in. De tweede aanval gebeurde slechts enkele maanden later, opnieuw in het hart van Antwerpen. Dit keer was ik alleen. Een groep van vijf of zes moslimmannen liep op me af. Ik hoorde ze zeggen: "Kijk, een smerige Jood." Voordat ik kon weglopen, voelde ik een harde duw. Ik struikelde, en toen kwamen de slagen. Ik werd tegen de grond geduwd en geschopt. Mijn hoofd bonsde tegen de stoep. Deze keer eindigde ik in het ziekenhuis. Twee keer deed ik aangifte bij de politie. Twee keer werd er een PV opgesteld. En twee keer gebeurde er verder niets. Ik ben geboren in dit land, in Antwerpen, en ik woon hier al mijn hele leven. Maar ik voel me hier niet meer veilig. Dit is niet normaal. En ik ben niet de enige. Dit is niet slechts mijn verhaal. Dit is het verhaal van honderden, wellicht duizenden Belgische Joden die elke dag de groeiende dreiging van antisemitisme voelen. Die zich moeten afvragen of ze nog wel een keppel of davidster kunnen dragen op straat; die zich afvragen of hun kinderen wel veilig zijn op school of op de weg daarnaartoe; en die zich afvragen of een klacht indienen wegens antisemitisme eigenlijk wel zin heeft. Toch wordt het probleem van antisemitisme in België onderschat. Er wordt te weinig aandacht aan besteed. Word alstublieft wakker, want de toestand wordt jaar na jaar erger. Ik wil ook benadrukken dat dit niet enkel een probleem is voor de Joodse gemeenschap. Dit is een probleem voor iedereen in België. Want als een deel van de samenleving niet meer veilig is, en als een groeiend deel van de samenleving zelfs overweegt om daarom het land te verlaten, dan faalt de samenleving als geheel. En dan zal uiteindelijk niemand nog veilig zijn. Premier De Wever heeft al jaren een goede relatie met de Joodse gemeenschap. Hij begrijpt de ernst van dit probleem en heeft zich meermaals uitgesproken tegen antisemitisme. Maar woorden alleen zijn niet genoeg. We hebben actie nodig. Strengere handhaving, betere bescherming, en de duidelijke, ondubbelzinnige boodschap dat antisemitisme niet getolereerd wordt. Ik vertel mijn eigen verhaal om een wake-up call te geven. Het toenemend antisemitisme mag niet genegeerd worden. Dit moet stoppen. Ik dank u. Dames en heren, minister, tot daar dus de noodkreet van een Joodse jongeman. Ik zou zeggen laat het tot u doordringen. Herbeluister het, of ik zal u de brief uiteraard graag bezorgen. Minister, mijn vragen aan u zijn dan ook: Eén: erkent deze regering dat het antisemitisme de pan uitswingt en veel te hoog is? Twee: erkent deze regering dat sinds de dodelijk jihadistische terreuraanslag van Hamas van 7 oktober 2023 in Israël, de grootste slachting op Joden sinds de Holocaust, het vaak reeds latent aanwezige antisemitisme een extra boost heeft gekregen en dus naar de oppervlakte is gekomen? Drie: beseft deze regering dat steeds meer Joden hun joodse identiteit verbergen (keppel, davidsster…)? Dat steeds meer Joden zich hier niet meer thuis voelen, zich gewoonweg onveilig voelen in onze samenleving of zelfs overwegen om België te verlaten wegens het toenemende antisemitisme? Vier: wil deze regering antisemitisme niet zomaar onder noemers als ‘racisme’ en ‘discriminatie’ scharen, maar het behandelen én aanpakken als een specifiek hardnekkig fenomeen? Vijf: wil deze regering een specifiek actieplan ontwikkelen om antisemitisme zoveel mogelijk te detecteren en te bestrijden, met dus uiteraard als doel het aantal antisemitische incidenten drastisch terug te dringen en ervoor te zorgen dat elke Jood zich veilig én thuis voelt in onze samenleving, in ons land? En dus niet meer zijn of haar joodse identiteit verbergt, en dus niet meer overweegt om dit land te verlaten, of het effectief doet? De laatste jaren hebben heel wat Joden, die ik persoonlijk ook ken, België verlaten, onder andere of specifiek wegens het toenemende antisemitisme. Minister, ik kijk uit naar uw antwoorden op deze toch wel klemmende en prangende vragen. Dank u alvast. 👇
9:35

📽️ Deze week las ik in het parlement de pakkende en zorgwekkende brandbrief voor van een Joodse jongeman uit Antwerpen. Ik zag dat de minister (Verlinden, Justitie) onder de indruk was. Ga er even voor zitten, want het is vijf na twaalf. 🎙️ Dames en heren, Ik heb deze interpellatie over de aanpak van het toenemende antisemitisme enkele weken geleden ingediend, en ze komt – helaas - niks te vroeg. Want gisteren nog werd Herman Brusselmans vrijgesproken nadat hij had geschreven, ik citeer: “Ik wil iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel rammen”. De afgelopen maanden heb ik in dit parlement herhaalde malen aangekaart dat een islamitische prediker op een grote anti-Israëlmanifestatie in Brussel in het Arabisch had opgeroepen om, ik citeer “de Joden te verbranden”. Hij wordt daar, voor zover ik weet, niet eens voor vervolgd. Conclusie: virulent antisemitisme wordt in dit land niet bestraft, of toch zeker niet als de dader een geliefde BV of moslim is. Het is in deze ellendige en zeker voor Joden ronduit beangstigende context dat ik hier vandaag deze zorgwekkende brief breng van een Joodse jongeman, een kennis van me. Hier ga ik: Geachte Voorzitter, geachte leden van het Federaal Parlement, dames en heren, Ik ben 26 jaar en geboren en getogen in Antwerpen, in een Joodse familie die al generaties lang in België woont. Mijn overgrootouders kwamen na de Holocaust uit Polen naar België, op zoek naar een veilige plek om een nieuw leven op te bouwen. Ze geloofden in de waarden van dit land — vrijheid, gelijkheid, broederschap. Maar vandaag kan ik niet anders dan vaststellen dat die waarden voor mij, en voor vele Joodse Belgen, steeds verder afbrokkelen. Vanaf mijn kindertijd werd ik al geconfronteerd met antisemitisme. Het was altijd aanwezig, als een achtergrondgeluid in mijn leven. Op straat werd ik uitgescholden — "vuile Jood" klonk me te vaak in de oren. Ik hoorde mensen "Heil Hitler" roepen. In het park escaleerde dit soms tot gevechten met jongeren. Maar als kind voelde ik me nooit echt bang. Het was kwetsend, het was vernederend, maar ik voelde me nog steeds veilig. Pas later, op een leeftijd waarop je zou verwachten dat volwassenheid en redelijkheid de overhand krijgen, leerde ik hoe gevaarlijk diep antisemitisme in België geworteld zit. Mijn ervaringen in het hoger onderwijs waren niet min. In 2020 begon ik te studeren aan de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Ik maakte vrienden, voelde me geaccepteerd, dacht dat ik gewoon een student kon zijn zoals iedereen. Maar in 2021, toen er een conflict uitbrak tussen Israël en Hamas, vielen de maskers af. Mensen die ik als vrienden beschouwde, keerden zich opeens tegen mij. Niet wegens iets wat ik had gezegd of gedaan, maar simpelweg omdat ik Joods ben. Plotseling was ik een doelwit. In groepsgesprekken werd ik uitgescholden, openlijk veracht en uiteindelijk zelfs uit groepen gezet. Een medestudent ging zo ver dat hij mij bedreigde. Dat was het moment waarop ik echt besefte hoe diep antisemitisme in België geworteld is. Niet alleen op straat, niet alleen bij extremisten, maar overal — zelfs in het hoger onderwijs, waar we zouden moeten leren over respect, kritisch denken en verdraagzaamheid. Maar het werd nog erger. In oktober 2023 brak opnieuw een oorlog uit in Israël, en de gevolgen daarvan waren hier in België onmiddellijk merkbaar. De sfeer op school veranderde. Vanaf dat moment voelde ik de haat in de gangen van de hogeschool. Blikken die me vroeger neutraal aankeken, waren nu vijandig. Soms voelde ik me letterlijk bekeken alsof ik de vijand was. Ik was niet langer gewoon een student. Ik was "de Jood". Mijn laatste semester, het semester waarin ik moest afstuderen, werd een van de moeilijkste periodes van mijn leven. Niet door de academische druk, maar door de antisemitische haat die overal om me heen merkbaar was. En toen kwam 2024. Een jaar waarin ik in mijn eigen stad, in het centrum van Antwerpen, twee keer fysiek werd aangevallen. De eerste keer liep ik nietsvermoedend met een vriend over straat, toen een groep moslims ons plots omsingelde. Ze riepen antisemitische beledigingen, noemden ons "Israëlische moordenaars" en "vuile Joden." Voor ik goed en wel kon reageren, voelde ik de eerste klap in mijn gezicht. Mijn bril vloog op de grond, ik wankelde achteruit. Ze schopten en sloegen, terwijl ze bleven schreeuwen. Mijn vriend probeerde me te beschermen, maar we waren met z’n tweeën tegen een hele groep. Mensen keken toe, maar niemand greep in. De tweede aanval gebeurde slechts enkele maanden later, opnieuw in het hart van Antwerpen. Dit keer was ik alleen. Een groep van vijf of zes moslimmannen liep op me af. Ik hoorde ze zeggen: "Kijk, een smerige Jood." Voordat ik kon weglopen, voelde ik een harde duw. Ik struikelde, en toen kwamen de slagen. Ik werd tegen de grond geduwd en geschopt. Mijn hoofd bonsde tegen de stoep. Deze keer eindigde ik in het ziekenhuis. Twee keer deed ik aangifte bij de politie. Twee keer werd er een PV opgesteld. En twee keer gebeurde er verder niets. Ik ben geboren in dit land, in Antwerpen, en ik woon hier al mijn hele leven. Maar ik voel me hier niet meer veilig. Dit is niet normaal. En ik ben niet de enige. Dit is niet slechts mijn verhaal. Dit is het verhaal van honderden, wellicht duizenden Belgische Joden die elke dag de groeiende dreiging van antisemitisme voelen. Die zich moeten afvragen of ze nog wel een keppel of davidster kunnen dragen op straat; die zich afvragen of hun kinderen wel veilig zijn op school of op de weg daarnaartoe; en die zich afvragen of een klacht indienen wegens antisemitisme eigenlijk wel zin heeft. Toch wordt het probleem van antisemitisme in België onderschat. Er wordt te weinig aandacht aan besteed. Word alstublieft wakker, want de toestand wordt jaar na jaar erger. Ik wil ook benadrukken dat dit niet enkel een probleem is voor de Joodse gemeenschap. Dit is een probleem voor iedereen in België. Want als een deel van de samenleving niet meer veilig is, en als een groeiend deel van de samenleving zelfs overweegt om daarom het land te verlaten, dan faalt de samenleving als geheel. En dan zal uiteindelijk niemand nog veilig zijn. Premier De Wever heeft al jaren een goede relatie met de Joodse gemeenschap. Hij begrijpt de ernst van dit probleem en heeft zich meermaals uitgesproken tegen antisemitisme. Maar woorden alleen zijn niet genoeg. We hebben actie nodig. Strengere handhaving, betere bescherming, en de duidelijke, ondubbelzinnige boodschap dat antisemitisme niet getolereerd wordt. Ik vertel mijn eigen verhaal om een wake-up call te geven. Het toenemend antisemitisme mag niet genegeerd worden. Dit moet stoppen. Ik dank u. Dames en heren, minister, tot daar dus de noodkreet van een Joodse jongeman. Ik zou zeggen laat het tot u doordringen. Herbeluister het, of ik zal u de brief uiteraard graag bezorgen. Minister, mijn vragen aan u zijn dan ook: Eén: erkent deze regering dat het antisemitisme de pan uitswingt en veel te hoog is? Twee: erkent deze regering dat sinds de dodelijk jihadistische terreuraanslag van Hamas van 7 oktober 2023 in Israël, de grootste slachting op Joden sinds de Holocaust, het vaak reeds latent aanwezige antisemitisme een extra boost heeft gekregen en dus naar de oppervlakte is gekomen? Drie: beseft deze regering dat steeds meer Joden hun joodse identiteit verbergen (keppel, davidsster…)? Dat steeds meer Joden zich hier niet meer thuis voelen, zich gewoonweg onveilig voelen in onze samenleving of zelfs overwegen om België te verlaten wegens het toenemende antisemitisme? Vier: wil deze regering antisemitisme niet zomaar onder noemers als ‘racisme’ en ‘discriminatie’ scharen, maar het behandelen én aanpakken als een specifiek hardnekkig fenomeen? Vijf: wil deze regering een specifiek actieplan ontwikkelen om antisemitisme zoveel mogelijk te detecteren en te bestrijden, met dus uiteraard als doel het aantal antisemitische incidenten drastisch terug te dringen en ervoor te zorgen dat elke Jood zich veilig én thuis voelt in onze samenleving, in ons land? En dus niet meer zijn of haar joodse identiteit verbergt, en dus niet meer overweegt om dit land te verlaten, of het effectief doet? De laatste jaren hebben heel wat Joden, die ik persoonlijk ook ken, België verlaten, onder andere of specifiek wegens het toenemende antisemitisme. Minister, ik kijk uit naar uw antwoorden op deze toch wel klemmende en prangende vragen. Dank u alvast. 👇

Sam van Rooy MP

56,219 views • 1 year ago

Gisteravond bespraken diverse NPO Start presentatoren hun terughoudendheid om mij uit te nodigen in shows en discussie-programma's. Dit ongetwijfeld mede naar aanleiding van de officiële klacht die #FVD heeft ingediend bij het Commissariaat voor de Media. Het is immers de wettelijke taak van de #NPO (die gefinancierd wordt met ruim 1 miljard euro belastinggeld per jaar) om een evenwichtig media-aanbod te verzorgen dat de diverse meningen en denkbeelden die leven in de maatschappij weerspiegelt (art. 2.1. onder 2b MEDIAWET 2008). Het systematisch uitsluiten van - met afstand! - de grootste ledenpartij van het land is overduidelijk in strijd met die wettelijke taak. Het is een stap in de goede richting dat er nu tenminste in alle openheid wordt gesproken over de bewuste keuze van redacties en presentatoren om na te laten te voldoen aan deze wettelijke opdracht die op hen rust. Ook zij erkennen overduidelijk dat het een uiterst merkwaardige situatie is. Het argument dat ze aandragen voor hun opstelling is dat ik "fact free politics" zou bedrijven. Het voorbeeld dat wordt aangehaald is een gesprek dat ik bijna 3,5 jaar geleden (!) had - toen ik, voor het allerlaatst, bij @op1npo mocht aanschuiven. Ik sprak toen over de NSA-basis op Hawaii - waarover we weten door het boek van Edward Snowden. Maar het bestaan van die basis wordt door letterlijk niemand betwist. Het staat op wikipedia: Mainstream-nieuwszender CBS maakte er een documentaire over: Voor ons blijft de deur openstaan om zowel in het openbaar als achter de schermen met journalisten te praten over eventuele issues die er zijn (of zijn geweest). We zijn bereid tot zelfreflectie en tot het beantwoorden van kritische vragen. Wat ons betreft is de huidige situatie ongezond en onplezierig en eenvoudig op te lossen. Enfin, jullie hebben mijn nummer!😉
4:40

Gisteravond bespraken diverse NPO Start presentatoren hun terughoudendheid om mij uit te nodigen in shows en discussie-programma's. Dit ongetwijfeld mede naar aanleiding van de officiële klacht die #FVD heeft ingediend bij het Commissariaat voor de Media. Het is immers de wettelijke taak van de #NPO (die gefinancierd wordt met ruim 1 miljard euro belastinggeld per jaar) om een evenwichtig media-aanbod te verzorgen dat de diverse meningen en denkbeelden die leven in de maatschappij weerspiegelt (art. 2.1. onder 2b MEDIAWET 2008). Het systematisch uitsluiten van - met afstand! - de grootste ledenpartij van het land is overduidelijk in strijd met die wettelijke taak. Het is een stap in de goede richting dat er nu tenminste in alle openheid wordt gesproken over de bewuste keuze van redacties en presentatoren om na te laten te voldoen aan deze wettelijke opdracht die op hen rust. Ook zij erkennen overduidelijk dat het een uiterst merkwaardige situatie is. Het argument dat ze aandragen voor hun opstelling is dat ik "fact free politics" zou bedrijven. Het voorbeeld dat wordt aangehaald is een gesprek dat ik bijna 3,5 jaar geleden (!) had - toen ik, voor het allerlaatst, bij @op1npo mocht aanschuiven. Ik sprak toen over de NSA-basis op Hawaii - waarover we weten door het boek van Edward Snowden. Maar het bestaan van die basis wordt door letterlijk niemand betwist. Het staat op wikipedia: Mainstream-nieuwszender CBS maakte er een documentaire over: Voor ons blijft de deur openstaan om zowel in het openbaar als achter de schermen met journalisten te praten over eventuele issues die er zijn (of zijn geweest). We zijn bereid tot zelfreflectie en tot het beantwoorden van kritische vragen. Wat ons betreft is de huidige situatie ongezond en onplezierig en eenvoudig op te lossen. Enfin, jullie hebben mijn nummer!😉

Thierry Baudet

240,699 views • 2 years ago