Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

yaşayamamak

valeamadeus_'s profile picture

uğur

11,349 subscribers

32,006 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

ОбразованиеЮморИскусство
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

Комментарии: 3

Фото профиля dehaan
dehaan1 год назад

saat daha yedi bıçaklama bizi abi

Фото профиля orucov
orucov1 год назад

🚬

Фото профиля Solar Heavy
Solar Heavy1 год назад

where space meets sound

Похожие видео

Çocukluğunu yaşayamamak.
0:40

Çocukluğunu yaşayamamak.

Tuhaf Ama Gerçek

159,372 просмотров • 2 лет назад

yaşayamamak..
0:33

yaşayamamak..

Louder

1,660,964 просмотров • 1 год назад

Çocukluğunu yaşayamamak…
0:23

Çocukluğunu yaşayamamak…

ོgönül kitabı

21,791 просмотров • 1 год назад

gördüğüm en güzel dusan tadic editi.. seninle şampiyonluk yaşayamamak aşırı koydu.
0:39

gördüğüm en güzel dusan tadic editi.. seninle şampiyonluk yaşayamamak aşırı koydu.

sude

18,673 просмотров • 1 год назад

Sosyal medyada paylaşılan 2007 ve 2026 yıllarındaki Şebnem Ferah konserleri ‘anı yaşayamamak’ başlığıyla karşılaştırıldı:
0:23

Sosyal medyada paylaşılan 2007 ve 2026 yıllarındaki Şebnem Ferah konserleri ‘anı yaşayamamak’ başlığıyla karşılaştırıldı:

ZAM Haber

142,291 просмотров • 2 месяцев назад

Polis demek, -Memurlarda en düşük saatlik ücrete talim etmek, -Baskı, mobinglerlemücadele etmek, -Günde 17-18 saate kadar çalışmak, -Mesai ücreti alamamak, -Emeklilik bile yaşayamamak demektir. Bunları unutmuş sayın cumhurbaşkanımız hatırlatalım dedim. #PolisHaberBekliyor
1:00

Polis demek, -Memurlarda en düşük saatlik ücrete talim etmek, -Baskı, mobinglerlemücadele etmek, -Günde 17-18 saate kadar çalışmak, -Mesai ücreti alamamak, -Emeklilik bile yaşayamamak demektir. Bunları unutmuş sayın cumhurbaşkanımız hatırlatalım dedim. #PolisHaberBekliyor

Ferman AVCI

18,810 просмотров • 1 год назад

🎙️ Mustafa Denizli: Kaybetmek de var neticede. Kaybedebilirsin ama Milli Takım'ın bu turnuvada saha içindeki vücut dilinde o birlikteliği göremedik. Benim çözemediğim bir görüntü var. Yaşayamamak gibi. Milli Takım, kendi kalitesinin altında bir turnuva geçirdi."
1:15

🎙️ Mustafa Denizli: Kaybetmek de var neticede. Kaybedebilirsin ama Milli Takım'ın bu turnuvada saha içindeki vücut dilinde o birlikteliği göremedik. Benim çözemediğim bir görüntü var. Yaşayamamak gibi. Milli Takım, kendi kalitesinin altında bir turnuva geçirdi."

HT Spor

39,856 просмотров • 1 месяц назад

Refaha Yürüyen Vicdan: Çocuklarımızın Yüzüne Bakmak İstiyorsak Kahire’de güneş, sabahın ilk saatlerinde bile bir keder gibi doğuyordu. Tozlu sokaklardan geçip Refah’a uzanan kalabalık bir yürüyüş başlamıştı. Herkesin adımlarında başka bir hikâye, başka bir suskunluk vardı. Kalabalık büyüktü ama sessizlik daha büyüktü. Bu sessizlik, utancın ve vicdanın ortak diline dönüşmüştü. İnsan bazen konuşarak değil, yürüyerek anlatır içindeki feryadı. Yürüyüş esnasında kalabalığın içinde, yüzünde ne medya kimliği ne de ülke rozeti taşıyan bir kadınla göz göze geldim. Adı Stella’ydı. Almanya’dan geldi. Elinde yalnızca bir su şişesi ve yorgun bir sırt çantası vardı. Ona kim olduğunu sormadım; ama neden burada olduğunu, durduğu yer, taşıdığı ifade zaten sessizce anlatıyordu. Sadece birkaç kelime etti, ama o kelimeler kalabalığın uğultusunda yankı oldu: “Bu hayatta çok kötü şeyler oluyor. Eğer çocuklarımızın yüzüne bakmak istiyorsak, sessiz kalamayız. Almanlar, Türkler… artık kim olduğumuzun önemi yok. Herkes burada çünkü herkes her şeyi görüyor. Elimizde telefonlar var, görüntüler var… Ama evde oturup kahvemizi içmeye, işe gitmeye devam edemeyiz. Böyle şey olmaz. Ayağa kalkmak lazım. Çünkü çocuklar ölüyor… Anneleri, babaları ölüyor...” Stella bir gazeteci değildi o gün. Haber yapan değil, acıyı taşıyan bir insandı. Belki de en gerçek habercilik artık kalbiyle yürümekten geçiyordu. Sessizce yürüyen insanların gözlerinde, anlatılamayan bir yük, bastırılmış bir haykırış vardı. Refah’a atılan adımların arasında yalnızca Ortadoğu’dan insanlar yoktu. İspanyol bir çift, ellerinde zeytin dalı taşıyordu. Kanada’dan gelen bir kadın gözyaşlarını mendiline değil, küçük bir çocuğun oyuncak ayısına siliyordu. Her birinin ortak bir yarası vardı: Görmek. Ve artık hiçbir şey olmamış gibi yaşayamamak. İnsan bazen kendi acısına bile yabancılaşır. Ama bu yürüyüşte insanlar birbirinin acısına yabancı değildi. Herkesin kalbinde, başkalarının çocukları için atan bir parça. Herkesin omuzunda, dünyanın başka ucundaki bombalanmış bir evin tuğlası. Kimileri sustukça içten içe yanıyor, kimileri ağlamayı bile unutur hale gelmişti. Bu yürüyüş, Gazze için yürünüyordu. O coğrafyada bombaların altında kalan çocuklar, enkazdan sağ çıkamayan anneler, göz göre göre susulan, görmezden gelinen bir vahşetin ortasındaydılar. Kalabalık; Gazzeli çocukların, annelerin, insanların hayatta kalabilmesi için yola düşmüştü. Bu yürüyüş, onların sesi olma gayretiydi. Gazze artık yalnız değildi. Bu kalabalık, o acının yalnızca bir ülkeye, dine ya da sınıra ait olmadığını gösteriyordu. Alanda Müslümanlar kadar Hristiyanlar da vardı. agnostikler de... Farklı kıtalardan, inançlardan, geçmişlerden gelen insanlar tek bir duyguda birleşmişti: Vicdan. Toprağın sıcağı, bedenin yorgunluğuyla birleşiyordu ama kimse durmak istemiyordu. Çünkü bu yürüyüş sadece Refah’a değil; insanlığın kendine dönüşüydü. Kalabalık, yeryüzünde hâlâ kalmış azıcık merhametin izini sürüyordu. Yol boyunca birbirine sıkıca sarılan insanlar vardı. Diller farklıydı ama duygular aynıydı. Göz göze gelen iki insan, hiçbir kelimeye ihtiyaç duymadan anlaşabiliyordu. O anda ne siyaset konuşuluyordu, ne analiz yapılıyordu. O anda sadece kalp konuşuyordu. Bir yaşlı adam, elinde bastonla yürüyordu. Her adımda hafifçe sendeleyerek ama inatla ilerliyordu. Yanından geçen genç bir adam, koluna girdi. İsimlerini sormadılar. Kim oldukları önemli değildi, neden orada oldukları yeterince güçlü bir cevaptı. Bir köşede susarak yürüyen genç bir kızın elinde kendi çizdiği bir pankart vardı: "İnsanım, çünkü acıyı taşıyabiliyorum." Yalnızca o yazı bile, sayfalarca rapordan, manşetten, söylemden daha etkiliydi. O gün Kahire’de, adımlarımızı bir hedefe değil, bir haykırışa doğru attık. Bu haykırış, sadece Gazze için değil; kaybettiğimiz merhamet için, unuttuğumuz ortak insanlık için, susturulmuş çocukların sesi için yankılandı. Ve o ses hâlâ kulaklarımızda çınlıyor: "Ayağa kalkmak lazım." Erdal Elibüyük 15.06. 2025, Kahire
0:53

Refaha Yürüyen Vicdan: Çocuklarımızın Yüzüne Bakmak İstiyorsak Kahire’de güneş, sabahın ilk saatlerinde bile bir keder gibi doğuyordu. Tozlu sokaklardan geçip Refah’a uzanan kalabalık bir yürüyüş başlamıştı. Herkesin adımlarında başka bir hikâye, başka bir suskunluk vardı. Kalabalık büyüktü ama sessizlik daha büyüktü. Bu sessizlik, utancın ve vicdanın ortak diline dönüşmüştü. İnsan bazen konuşarak değil, yürüyerek anlatır içindeki feryadı. Yürüyüş esnasında kalabalığın içinde, yüzünde ne medya kimliği ne de ülke rozeti taşıyan bir kadınla göz göze geldim. Adı Stella’ydı. Almanya’dan geldi. Elinde yalnızca bir su şişesi ve yorgun bir sırt çantası vardı. Ona kim olduğunu sormadım; ama neden burada olduğunu, durduğu yer, taşıdığı ifade zaten sessizce anlatıyordu. Sadece birkaç kelime etti, ama o kelimeler kalabalığın uğultusunda yankı oldu: “Bu hayatta çok kötü şeyler oluyor. Eğer çocuklarımızın yüzüne bakmak istiyorsak, sessiz kalamayız. Almanlar, Türkler… artık kim olduğumuzun önemi yok. Herkes burada çünkü herkes her şeyi görüyor. Elimizde telefonlar var, görüntüler var… Ama evde oturup kahvemizi içmeye, işe gitmeye devam edemeyiz. Böyle şey olmaz. Ayağa kalkmak lazım. Çünkü çocuklar ölüyor… Anneleri, babaları ölüyor...” Stella bir gazeteci değildi o gün. Haber yapan değil, acıyı taşıyan bir insandı. Belki de en gerçek habercilik artık kalbiyle yürümekten geçiyordu. Sessizce yürüyen insanların gözlerinde, anlatılamayan bir yük, bastırılmış bir haykırış vardı. Refah’a atılan adımların arasında yalnızca Ortadoğu’dan insanlar yoktu. İspanyol bir çift, ellerinde zeytin dalı taşıyordu. Kanada’dan gelen bir kadın gözyaşlarını mendiline değil, küçük bir çocuğun oyuncak ayısına siliyordu. Her birinin ortak bir yarası vardı: Görmek. Ve artık hiçbir şey olmamış gibi yaşayamamak. İnsan bazen kendi acısına bile yabancılaşır. Ama bu yürüyüşte insanlar birbirinin acısına yabancı değildi. Herkesin kalbinde, başkalarının çocukları için atan bir parça. Herkesin omuzunda, dünyanın başka ucundaki bombalanmış bir evin tuğlası. Kimileri sustukça içten içe yanıyor, kimileri ağlamayı bile unutur hale gelmişti. Bu yürüyüş, Gazze için yürünüyordu. O coğrafyada bombaların altında kalan çocuklar, enkazdan sağ çıkamayan anneler, göz göre göre susulan, görmezden gelinen bir vahşetin ortasındaydılar. Kalabalık; Gazzeli çocukların, annelerin, insanların hayatta kalabilmesi için yola düşmüştü. Bu yürüyüş, onların sesi olma gayretiydi. Gazze artık yalnız değildi. Bu kalabalık, o acının yalnızca bir ülkeye, dine ya da sınıra ait olmadığını gösteriyordu. Alanda Müslümanlar kadar Hristiyanlar da vardı. agnostikler de... Farklı kıtalardan, inançlardan, geçmişlerden gelen insanlar tek bir duyguda birleşmişti: Vicdan. Toprağın sıcağı, bedenin yorgunluğuyla birleşiyordu ama kimse durmak istemiyordu. Çünkü bu yürüyüş sadece Refah’a değil; insanlığın kendine dönüşüydü. Kalabalık, yeryüzünde hâlâ kalmış azıcık merhametin izini sürüyordu. Yol boyunca birbirine sıkıca sarılan insanlar vardı. Diller farklıydı ama duygular aynıydı. Göz göze gelen iki insan, hiçbir kelimeye ihtiyaç duymadan anlaşabiliyordu. O anda ne siyaset konuşuluyordu, ne analiz yapılıyordu. O anda sadece kalp konuşuyordu. Bir yaşlı adam, elinde bastonla yürüyordu. Her adımda hafifçe sendeleyerek ama inatla ilerliyordu. Yanından geçen genç bir adam, koluna girdi. İsimlerini sormadılar. Kim oldukları önemli değildi, neden orada oldukları yeterince güçlü bir cevaptı. Bir köşede susarak yürüyen genç bir kızın elinde kendi çizdiği bir pankart vardı: "İnsanım, çünkü acıyı taşıyabiliyorum." Yalnızca o yazı bile, sayfalarca rapordan, manşetten, söylemden daha etkiliydi. O gün Kahire’de, adımlarımızı bir hedefe değil, bir haykırışa doğru attık. Bu haykırış, sadece Gazze için değil; kaybettiğimiz merhamet için, unuttuğumuz ortak insanlık için, susturulmuş çocukların sesi için yankılandı. Ve o ses hâlâ kulaklarımızda çınlıyor: "Ayağa kalkmak lazım." Erdal Elibüyük 15.06. 2025, Kahire

Erdal ELİBÜYÜK

23,319 просмотров • 1 год назад

Tipik bir kuduz vakası... Allah şifa versin!
0:53

Tipik bir kuduz vakası... Allah şifa versin!

Oktay SARAL

307,220 просмотров • 3 месяцев назад

Sevgili Komşularım, Bir süredir sizlere anlatmaya çalıştığım gibi, 50 bin Tuzlalının evlerinin yıkılması riskiyle karşı karşıyayız. İki yıldır mesele bu noktaya gelmesin diye büyük bir çaba harcadık ama maalesef sorunun çözümünde hiç mesafe alamadık. Tüm Tuzlalıların ilçemizin geleceğini tehdit eden bu sorun hakkında her şeyi bilmeye hakkı var! Bundan sonra susmayacağım ve bütün gerçeği olduğu gibi sizlere anlatacağım. Benim öncelikli görevim ve sorumluluğum Tuzlalının hakkını ve hukukunu korumaktır. Sorun çözümsüz değildir; çözülmesini istemeyenlerin dayatmalarına da boyun eğmeyeceğim. Tuzlalılar müsterih olsunlar, 50 bin insanı evsiz bırakmanın vebalini asla boynuma almayacağım… #TuzlalınınHakkı
3:44

Sevgili Komşularım, Bir süredir sizlere anlatmaya çalıştığım gibi, 50 bin Tuzlalının evlerinin yıkılması riskiyle karşı karşıyayız. İki yıldır mesele bu noktaya gelmesin diye büyük bir çaba harcadık ama maalesef sorunun çözümünde hiç mesafe alamadık. Tüm Tuzlalıların ilçemizin geleceğini tehdit eden bu sorun hakkında her şeyi bilmeye hakkı var! Bundan sonra susmayacağım ve bütün gerçeği olduğu gibi sizlere anlatacağım. Benim öncelikli görevim ve sorumluluğum Tuzlalının hakkını ve hukukunu korumaktır. Sorun çözümsüz değildir; çözülmesini istemeyenlerin dayatmalarına da boyun eğmeyeceğim. Tuzlalılar müsterih olsunlar, 50 bin insanı evsiz bırakmanın vebalini asla boynuma almayacağım… #TuzlalınınHakkı

Eren Ali Bingöl

2,380,664 просмотров • 14 дней назад

Fenerbahçe'ye transfer olan N'Golo Kante'nin yalnız ve utangaç kişiliğini konu alan bir edit, sosyal medyada gündem oldu.
1:00

Fenerbahçe'ye transfer olan N'Golo Kante'nin yalnız ve utangaç kişiliğini konu alan bir edit, sosyal medyada gündem oldu.

Populicc

362,767 просмотров • 6 месяцев назад

Bu iş bitmiş efendi! Bu meydanlar sandığa koşacak, hakkını söke söke alacak!
1:50

Bu iş bitmiş efendi! Bu meydanlar sandığa koşacak, hakkını söke söke alacak!

Özgür Özel

389,359 просмотров • 3 месяцев назад

📍Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan: "Kamu çalışanlarımızın 26 Mayıs Salı günü öğleden sonra başlayacak olan resmi tatillerine bir buçuk gün daha eklenmesini kararlaştırdık. Böylece Pazartesi tam gün ve Salı öğleye kadar olmak üzere bayram öncesi bir buçuk günü idari izin kapsamına alarak toplamda 9 günlük bir tatil imkanı vermiş oluyoruz.”
0:44

📍Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan: "Kamu çalışanlarımızın 26 Mayıs Salı günü öğleden sonra başlayacak olan resmi tatillerine bir buçuk gün daha eklenmesini kararlaştırdık. Böylece Pazartesi tam gün ve Salı öğleye kadar olmak üzere bayram öncesi bir buçuk günü idari izin kapsamına alarak toplamda 9 günlük bir tatil imkanı vermiş oluyoruz.”

Prof. Dr. Vedat Işıkhan

49,580 просмотров • 3 месяцев назад

Müslüman olduğu için shot içmeyi reddeden Kick yayıncısı Neon, İslam hakkında aşağılayıcı ifadeler kullanan Chromazz’la tartıştıktan sonra ortamı terk etti.
4:27

Müslüman olduğu için shot içmeyi reddeden Kick yayıncısı Neon, İslam hakkında aşağılayıcı ifadeler kullanan Chromazz’la tartıştıktan sonra ortamı terk etti.

platcorn

3,312,249 просмотров • 9 дней назад

Pkk sarkisi açan dükkana gelip tehtid etti...
2:15

Pkk sarkisi açan dükkana gelip tehtid etti...

DestinaMedia

464,175 просмотров • 3 дней назад

Kırklareli'nde bir şahıs, yağmur suyu mazgallarını çaldı.
0:30

Kırklareli'nde bir şahıs, yağmur suyu mazgallarını çaldı.

Boşuna Tıklama

79,964 просмотров • 2 дней назад

Kocası, oğlunun saçlarını haber vermeden kestiği için yaşadığı hayal kırıklığını anlatan kadın: • O kadar üzgünüm, o kadar kırgınım ki... Yaşadığım bu duygunun tarifi yok ama gösterebilirim. Eminim beni anlayacaksınız. • ⁠Bunu yapan eşim! Hangi birine üzüleyim? Eşimin benden habersiz oğlumun saçlarını kesmesine mi, yoksa bebekliğinden beri kıyamayıp uzattığım o güzelim saçların gitmesine mi? • ⁠Belki birçoğunuz "Abartıyorsun" vesaire diyecek ama yaşadığım duyguyu anlatamıyorum. Eminim beni anneler çok iyi anlayacaktır. • Evet, ben de farkındayım; saçları hiç kesmediğimiz için gözlerine geliyordu. Bir de havalar ısındığı için yaz mevsiminde daha fazla bunaltıyordu. • ⁠Ama benim o saçları uzatma sebebim arkada toplayabilmekti. Hatta alabildiğim kadarıyla toplamaya da başlamıştım. • ⁠Yoksa ben de biliyorum önden kesmeyi. Ayrıca çocuk o kadar bunalmıyordu. Çocuğa bakan benim, ilgilenen benim, gören ve deneyimleyen benim. • ⁠Birkaç kere yüzüne geldiğinde görmesini engellediği için darlandığını düşündüm. • Bir an eşim dün akşam gaza gelip oğlumun saçlarını önden kesmiş. • ⁠Benim o sırada işim vardı, uyku saati gelmişti. Eşim çocuğu uyuttu ve bana hiçbir şey söylemedi. Sabah da işe gitti. • ⁠Uyandığımda bir farklılık olduğunun farkındaydım. Sonra yüzümü yıkamaya gittim ve acı gerçekle yüzleştim...
1:19

Sensitive content

Kocası, oğlunun saçlarını haber vermeden kestiği için yaşadığı hayal kırıklığını anlatan kadın: • O kadar üzgünüm, o kadar kırgınım ki... Yaşadığım bu duygunun tarifi yok ama gösterebilirim. Eminim beni anlayacaksınız. • ⁠Bunu yapan eşim! Hangi birine üzüleyim? Eşimin benden habersiz oğlumun saçlarını kesmesine mi, yoksa bebekliğinden beri kıyamayıp uzattığım o güzelim saçların gitmesine mi? • ⁠Belki birçoğunuz "Abartıyorsun" vesaire diyecek ama yaşadığım duyguyu anlatamıyorum. Eminim beni anneler çok iyi anlayacaktır. • Evet, ben de farkındayım; saçları hiç kesmediğimiz için gözlerine geliyordu. Bir de havalar ısındığı için yaz mevsiminde daha fazla bunaltıyordu. • ⁠Ama benim o saçları uzatma sebebim arkada toplayabilmekti. Hatta alabildiğim kadarıyla toplamaya da başlamıştım. • ⁠Yoksa ben de biliyorum önden kesmeyi. Ayrıca çocuk o kadar bunalmıyordu. Çocuğa bakan benim, ilgilenen benim, gören ve deneyimleyen benim. • ⁠Birkaç kere yüzüne geldiğinde görmesini engellediği için darlandığını düşündüm. • Bir an eşim dün akşam gaza gelip oğlumun saçlarını önden kesmiş. • ⁠Benim o sırada işim vardı, uyku saati gelmişti. Eşim çocuğu uyuttu ve bana hiçbir şey söylemedi. Sabah da işe gitti. • ⁠Uyandığımda bir farklılık olduğunun farkındaydım. Sonra yüzümü yıkamaya gittim ve acı gerçekle yüzleştim...

🎙️ Muhbir

148,488 просмотров • 7 дней назад

“Kürtçe şarkı mı açıyorsun?” Bursa’da dükkanında Ahmet Kaya çalan esnafa ırkçı saldırı: “Senin memleketin nere? Kürtçe şarkı mı açıyorsun? Senin kafanı cama geçirebilirim ama yapmıyorum, gerçeği anla diye. Bunu çalma, ekmeğinden olma. Bu tezgahı dağıtır, seni buraya gömerim.”
2:15

“Kürtçe şarkı mı açıyorsun?” Bursa’da dükkanında Ahmet Kaya çalan esnafa ırkçı saldırı: “Senin memleketin nere? Kürtçe şarkı mı açıyorsun? Senin kafanı cama geçirebilirim ama yapmıyorum, gerçeği anla diye. Bunu çalma, ekmeğinden olma. Bu tezgahı dağıtır, seni buraya gömerim.”

Gazete Pano

3,037,871 просмотров • 1 месяц назад

📌AKP'li Osman Mesten'den köpekler hakkında skandal sözler: Can dost değil ittir! 🗣️İsmail Saymaz (İsmail Saymaz): Allah yaratmış tasnif etmemiş; sen kimsin de tasnif ediyorsun 'İtin annesi ittir' diye! Olacak iş mi Allah aşkına!
2:41

📌AKP'li Osman Mesten'den köpekler hakkında skandal sözler: Can dost değil ittir! 🗣️İsmail Saymaz (İsmail Saymaz): Allah yaratmış tasnif etmemiş; sen kimsin de tasnif ediyorsun 'İtin annesi ittir' diye! Olacak iş mi Allah aşkına!

Halk TV

61,228 просмотров • 3 месяцев назад

başkası yapınca yerin dibine sokup rezil ettiğimiz bi olayı bacım yapınca
0:30

başkası yapınca yerin dibine sokup rezil ettiğimiz bi olayı bacım yapınca

mery

69,642 просмотров • 9 дней назад