Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

На главную

ایمرجنسی راتګ کې دعا و سلام نکیږی 😀 هههههع سخت می وخندل ورته😀

44,304 просмотров • 7 месяцев назад •via X (Twitter)

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

واواوا طالب جانه ستا غیرت ستا قوي اراده ته سلام ✋ د هوایي ځواک او مدافعې قوماندانۍ څخه ۲۲ تنه منسوبین فارغ شول: د ملي دفاع وزارت اړوند د هوایي ځواک او مدافعې قوماندانۍ څخه ۲۲ تنه منسوبین په بېلابیلو مسلکي څانګو کې له شپږ میاشتني نظري او درې میاشتو عملي زده کړو څخه وروسته نن د یو لړ ځانګړو مراسمو په ترڅ کې فارغ شول. دغو منسوبینو کې ۷ تنه ځوان پیلوټان ۲ تنه معلم پیلوټان، ۱۰ تنه فلایټ انجینران او ۳ تنه کروچيفان شامل وو. د هوایي ځواک او مدافعې قوماندانۍ قوماندان الحاج عبدالغفار "محمدي" یادو فارغانو ته د مبارکۍ ترڅنګ زیاته کړه: موږ او تاسو باید تل سره متحد ووسو او خپلو هیوادوالو ته په مشترک ډول خدمت وکړو او خپل درسپارل شوي مسؤلیت په ښه شکل ادا کړئ. یادو فارغانو نن ورځ خپل عملي اپلوډ او مانورونه هم په Mi35 هلیکوپترو کې په بریالیتوب سره تر سره کړ او د خپلو مسؤلینو له لوري یې د فراغت سندونه ترلاسه کړل، د ملي اسلامي اردو ټول منسوبین په هر ډول شرایطو کې په بیلابیلو برخو کې له خپلو هیوادوالو څخه دفاع کولو ته چمتو دي. _______________ فراغت ۲۲ تن منسوبین از قوماندانی مدافع و قوای هوایی به تعداد ۲۲ تن منسوبین از قوماندانی مدافع و قوای هوایی وزارت دفاع ملی از یک دوره شش ماهه آموزشی نظری و سه ماهه عملی امروز طی مراسمی ویژه از بخش های مختلف مسلکی فارغ گردیدند. این منسوبین شامل، ۷ تن پیلوتان جوان، ۲ تن معلم پیلوت، ۱۰ تن انجنیر پرواز و ۳ تن کروچیف می باشد. الحاج عبدالغفار "محمدی" قوماندان قوای هوایی و مدافعه ضمن تبریکی به فارغان، افزود: «ما و شما باید همیشه متحد باشیم، در کنار همدیگر و به هموطنان خود خدمت کنیم و مسئولیت خود را به صورت بهتر انجام دهیم.» این فارغان امروز فعالیت ها و مانور های عملی خود را در هلیکوپتر MI35 موفقانه سپری کردند و تصدیق نامه های خویش را از مسئولان بدست آوردند. منسوبین اردوی ملی اسلامی در هر شرایطی در دفاع از وطن و مردم خود در نقاط مختلف کشور آماده می باشند.

سمیر مجاهد

16,368 просмотров • 2 лет назад

بسم الله الرحمن الرحیم زه هغه څه چې زموږ له مهاجرینو سره د اجباري ستنولو برخه کې روان دي، په ډېرې اندېښنې له نژدې تعقیبوم. دغو واقعاتو وښوده چې ګاونډیان د افغانستان له ټولو وګړو سره د یوه تعریف، او یوې زاویې له مخې چلند کوي چې هغه افغانیت دی. دې خبرې به یوځل بیا هغو کسانو ته هم چې ځانونه یې له ملي مشارکت نه ایستلي، ثابته کړې وي چې نور، دوی هم تر همدغه تعریف لاندې راولي. له بلې خوا، د طالبانو حرکت هم باید پوه سي چې اعمال یې پر ټولو افغانانو، د نړۍ هره برخه کې چې وي، تاثیر کوي او مسوولیت یې په دوی راځي. در عین حال، باید به این حقیقت تلخ اعتراف نمود که کشورها، زمانی که دُچار بحرانهای اجتماعی و اقتصادی می گردند، لبه تیز انتقاد خود را متوجه مهاجرین می سازند و تلاش می کنند بار ملامت را به گردن آنها بیاندازند. این پدیده، تنها به منطقهٔ ما اختصاص نه داشته و عمومیت جهانی دارد. به امریکا بنگرید، و یا آنچه را در اروپا اتفاق می افتد، پیش خود مجسم سازید. بحران جاری، پدیده یک روزه نه بوده و منحصر به پاکستان هم نه می ماند. تحلیل های اخیر از ایران تاکید بر آن دارد که جمعیت مهاجرین افغان در آن کشور در ظرف دونیم سال گذشته، دو برابر شده و از دو نیم ملیون به پنج ملیون رسیده است. برخورد با آنها نیز به حال سابق نه مانده است. افغانستان د ټولو افغانانو د ګډ کور په توګه، د خپلو مهاجرینو له باعزته ستنولو پرته بله لار نه لري. زموږ دوو ګاونډیو هېوادو کې په خاص ډول، او په نوره نړۍ کې په عمومي توګه، د افغان مهاجرینو کثرت او د هغوی له پاره د عاجلو اقداماتو ضرورت، هم زموږ ملت او هم د طالبانو حرکت له یوې دوراهي سره مخامخ کړی دی. له هغې نه د وتلو یواځینۍ ښه لار، مشترکاً یو سم انتخاب ته رسېدل دي. دلته یوه لار، نورې انزوا او لا ډېر انحصار ته ځي او بله ملي وحدت او ملي، منطقوي او بین المللي مشروعیت ته ځان رسوي. راهی که به انحصار و انزوا منتج می گردد، حد اقل در این پنج بُعد خلاصه می شود: ۱ – انکار از وخامت اوضاع. تمام نشانه ها حکایت از آن دارند که حالت وخیم و دیرپا است و بدون یک راه حلِ درست، به سوی وخامت بیشتر خواهد رفت. ۲ – اتکا به جبر و استبداد. در جامعه ای که پنج اصل اساسی حقوق اسلامی (مصوونیت زندگی، مصوونیت دین، مصوونیت دارایی، مصوونیت اجتماعی و مصوونیت عقل) عملاً وجود نه داشته باشد، اوضاع بحرانی تر شده و منجر به صدور فیصله های تَحَکُم آمیز و تَعمیل استبدادی آن می گردد. عواقب این روش و طرز فکر آنی، جدی و دیرپا خواهد بود. ۳ – د اجتماعي افراط او تفریط لا ژورتیا. د اسلام د مبین دین د تعلیماتو او د خلفای راشدینو د کړنلارو په خلاف، همدا اوس په ټولنه کې د افراط او تفریط میزان په چټکۍ سره ډېرېږي. دې ډول افراط او تفریط ته زموږ په دیني تعالیمو کې هیڅ ډول اساس نه شته او نه یې ولس په حقه او مشروع بولي. ۴ – په بهرنیو مرستو د اتکا ډېرېدل. د طالبانو ادارې لا دمخه، عملاً په محدودو نړیوالو مرستو باندې اتکا قبوله کړې ده او د مهاجرینو په راتګ، له نوي بحران سره دا اتکا نوره ډېرېږي. خو دا باید هېره نه شي چې افغانستان، نور نه د جهانیانو د پام په مرکز کې دی او نه د نړۍ ولسونه یا حتی هغه هېوادونه چې پخوا یې د طالب حرکت ملاتړ کاوه، د افغانانو له پاره د کومې اساسي چارې یا د ستونزې د حل په فکر کې دي. له طالبانو سره د هېوادونو مخکني روابط د هماغو شرایطو او خاصو معاملو له پاره وو چې هغه مرحله نوره پای ته رسېدلې ده. ۵ – بروز همزمان بحرانهای متعدد. تراکم و بروز بحرانهای اقتصادی و اجتماعی بطور همزمان، بحران سیاسی را عمیق تر و پیچیده تر خواهد ساخت و خدا ناخواسته، وضعیت امنیت منفی را به یک بحران تمام عیار امنیتی مبدل خواهد ساخت. خو په دې دوراهي کې د دویمې لارې انتخاب هم روښانه او واضح دی او دا پنځه بُعدونه یې اساسي برخې جوړوي: ۱- د اوضاع د جدیت منل او درک کول. په دې ډول منلو او درک کولو کې باید د ملت لویه برخه، د طالبانو حرکت او د هېواد لوی او عمده قشرونه ټول په ګډه سهم ولري. ۲- د ملي او بین المللي مشروعیت له پاره لازمي اجماع. د لازمي اجماع مقصد د ملت ډېره برخه، خاصتاً هغوی دي چې «خاموش اکثریت» بلل کېږي. دا ډول اجماع، خودگذري او د اوسنیو او راتلونکو نسلونو له خوا د یوې ښې آینده په هیله په شخصي او فرقه یي ګټو د ملي ګټو د برترۍ منل غواړي. هدف «د آزمایلو بیا آزمایل» یا پر اشخاصو ټینګار نه دی. اصلي ټکی، د داسې یوه شفاف بهیر چمتو کول او جوړول دي چې د افغانستان ټول خلک په کې د خپل سرنوشت د ټاکلو له پاره د خدای ورکړو حقونو د استعمال واک او امکان پیدا کړي. در پهلوی آن، ضرورت به تأمین بی طرفی دوامدار افغانستان به حیث یک کشور مستقل در قلب آسیا، در تعامل با کشورهای همسایه، با آسیای متحرک، با جهان اسلام و با جامعه بین المللی می باشد. ۳- ایجاد دیدگاه و نقشهٔ راه برای مدیریت بحران های فعلی و جلوگیری از بحران های آینده. از تجارب بین المللی، بخصوص از مشکلاتی که کشورِ توانمندی مثل جرمنی پس از جذب بیش از یک ملیون مهاجر خارجی در چند سال قبل با آن مواجه شد، باید درس گرفت. با توجه به این، افغانستان حد اقل به ۹ درصد رشد سالانه اقتصادی، برای حد اقل بیست سال آینده نیاز دارد تا قادر به ایجاد فرصت هایی شود که جذب و ادغامِ با عزت مهاجرین در جامعه را، تسهیل و تضمین می نماید. ۴- نیاز به انسجام ظرفیت ها، منابع و سرمایه های داخلی با هدف ممکن سازیِ تطبیق این نقشه. خوشبختانه، ما دارای سرمایه های قابل ملاحظهٔ پنهان هستیم که با تامین مشروعیت ملی و ایجاد همکاری های منطقوی و جهانی میتوان به رشدِ موردِ نیاز اقتصادی، و فراهم سازیِ زندگی آبرومندانه برای تمام زنان، مردان، کودکان و جوانان کشور دست یافت. اما چنین روندی نیازمند تشخیصِ روشنِ ظرفیت های لازم و به کار انداختن آنها، بدون هرگونه خود پسندی، تبعیض و یا تاکید بر منافع یک اقلیت کوچک می باشد. ۵- خشونت مسلحانه بمثابه مانع اصلی در راه ایجاد یک دولت خدمتگذار. جنگ های پیهم چهل سال گذشته، سدِ بزرگی در راه اصلاحاتی قرار داد که در نتیجه آن ممکن بود یک دولت فعال و خدمتگذار، اقتصاد پویا، وحدت اجتماعی و ثبات سیاسی ایجاد و استحکام یابد. اگر می خواهیم که با گذشته تلخ خود وداع کنیم، لازم است تا همان اصلاحات را با خونسردی، تأمل دقیق، اقدامات عملی و استفاده از طرحهایی که در محیط و ماحول ما امکان تطبیقِ عملی داشته باشند، نه با نسخه برداری های کورکورانه، مجدداً آغاز و به سرانجام برسانیم. د نړۍ ډېر لرې او نژدې هېوادونه اوس، له هم زمانو او مسلسلو بحرانونو سره مخامخ دي. نړۍ د تېرو پنځو لسیزو له ټولنیزو، سیاسي او اقتصادي روابطو نه د وتلو او یوه داسې نوي نظم او نظام ته د ننوتلو په حال کې ده چې شکل او څرنګوالی یې لا پوره ترسیم شوی نه دی او د لوبې قواعد یې روښانه شوي نه دي. د نړۍ د تاریخ په دې حساس پړاو کې د هېوادونو او ولسونو بری یا ماته د هغوی په درک او ملي عواطفو پورې اړه پیدا کوي. هغوی چې ځانونه پخپله ویشي او جلا کوي او خپل ستروالی او ارزښت قصداً ټیټوي، له نورو عمیقو بحرانو سره مخامخېږي او حتماً به د خپلې لارې په موندلو او انتخاب کې اشتباه کوي. خو هغوی چې واقعیتونه درک کولی، د اوضاع وخامت لیدلی او پېژندلی او لاسونه سره ورکولی او زړونه سره نژدې کولی شي، ددې توان او امکان مومي چې بحرانونه په فرصتونو تبدیل کړي. افغان مهاجرینو د کورني بحران په ټول بهیر کې، په پاکستان کې د پناه او ژوندانه امکانات موندلي او خاصتاً د کرښې د هغې خوا پښتنو او بلوڅو ولسونو او سیاسي مشرانو له ملاتړ او ننګې برخَمَن پاتې شوي دي. دغه مرسته او ملاتړ نن هم په هماغه حال پاتې دی. دا حقیقت له اوسني اجباري اخراج سره په مخالفت کې، چې د پاکستان د واکمنو له خوا ترسره کېږي، یو ځل بیا روښانه وځلېد. افغانان د خپلو پښتنو او بلوڅو خویندو او وروڼو ددغه ملاتړ او خواخوږۍ قدرداني کوي. اوس هغه وخت رارسېدلی چې ټول افغانان، که په مجازي صفحو کې وي یا ولسي غونډو کې، یو ملي بحث او ګفتمان باندې موافقې ته ورسېږي چې د خپلو مهاجرو خویندو او وروڼو مشکلاتو ته مشترکاً یوه لاره پیدا کړي. ددغو بحثونو اساس به دا وي چې عمومي ګټې تل پر شخصي او فردي ګټو لوړوالی لري. له دې لارې د مهاجرینو د اوسني بحران سره د برخورد په ارتباط یوه ضروري اجماع جوړېدلی شي. د ملت په مقابل کې زموږ مسوولیتونه او د قیامت په ورځ د پاک خدای (ج) په حضور کې زموږ د حساب ورکولو څرنګوالی له همدې سره رابطه لري. یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان ژوندی دې وي افغانستان

Ashraf Ghani

406,571 просмотров • 2 лет назад

یاره، قرار صاحب ته دې د مور او پلار دعا وي! افسوس نه، فخر کوم پر داسې سپینه او روڼ دریځ. سوال ډېر پېچلی و، خو تا ورته یوه جمله کې مستقیم، بې‌ویره او واضح ځواب ورکړ! هغه بونیري چې د پلار، نیکه، انا، په جیب کې د پاکستان شناختي کارټ پروت دی . او د کـــورنۍ غړې یې د پاکستان په پوځ استخپاراتو کې مامورین دی. هغه بونیري مېډیاوال، خبریال، ټک‌ټاکر او یوټوبر هڅه کوله چې موضوع مړه او نرمه کړي، او خپلې موخې پوره کړي . خو تا ورته لا له مخکې حقیقت را بربنډ کړه ! ⸻ مونږ افغانان یو، نه طالبان! پاکستان پر افغانستان برید کړی، نه پر طالبانو! او طالبان هماغه دي چې دي: د پاکستان نیابتي جګړه‌ماران، نه د افغانستان زامن! Majeed Qarar Rahman Bunairee —————————————- موضوع به څومره هم پېچلې شي، خو حقیقت یو دی افغانستان قرباني دی نه مهاجم.او دغه مهاجم ته پاکستان د قطر د سفرونو زمینه برابره ول . نن چې کومه لوبه روانه ده دا ډرامه ده . که پاکستان سره د ټالبانو د افغانستان په سر جنګ دی ، نو GHQ دې ټارګیټ کړې نه فرضی کرښه . دغه فرضی کرښه باندې دا پنځم کال دی چې جګړه ایز مانورونه اجارا کیږی . د پر مختګ څرک نشته .؟

Zaheer Barakzai Sf 🇦🇫

10,661 просмотров • 10 месяцев назад

د هرات ښاروالۍ مسوولین وایي، د هرات ښار د مرکزي ځمکتلي سړک د بشپړولو او ښکلا چارو بهیر لا هم روان دی او ټاکل شوې چې ډېر ژر په دې پروژه کې برېښنايي زینه هم نصب شي. د هرات ښاروالۍ د ښاري حکومتولۍ رئیس، مولوي عبدالاحد خیرخواه وایي، دغه ځمکتلی سړک په بشپړ ډول معیاري او د تخنیکي او انجینرۍ معیارونو سره سم جوړ شوی دی. د مولوي خیرخواه په وینا، دغه ځمکتلی سړک د سطحي اوبو او د موسمي بارانونو د اوبو د مدیریت لپاره په شپږو جذبي څاه‌ګانو، د هوا د تبادلې (وېنټیلیشن) سیستم، اضطراري تم‌ځای (پارکینګ) او د وتلو په دروازې سمبال دی، او د ښاریانو د خوندي او اسانه تګ راتګ لپاره ټولې اړینې اسانتیاوې پکې په پام کې نیول شوې دي. مسئولان شاروالی هرات می‌گویند که کارهای تکمیلی و تزئیناتی زیرگذر مرکز شهر هرات همچنان ادامه دارد و به‌زودی رمپ برقی نیز در این پروژه نصب خواهد شد. مولوی عبدالاحد خیرخواه، رئیس حکومت‌داری شهری شاروالی هرات می گوید که این زیرگذر به‌گونه کاملاً معیاری و مطابق با معیارهای فنی و مهندسی ساخته شده است به گفته مولوی خیرخواه، این زیرگذر مجهز به شش حلقه چاه جذبی برای مدیریت آب‌های سطحی و آب‌های ناشی از باران‌های موسمی، سیستم تهویه، پارکینگ اضطراری و دروازه خروجی است و تمامی امکانات لازم برای استفاده ایمن و راحت شهروندان در آن در نظر گرفته شده است. جزئیات بیشتر در گزارش زیر...👇

Ahmadullah.Muttaqi

16,915 просмотров • 3 месяцев назад

وارسا - واحد اطلاعات روند سبز افغانستان : ثبت صدای داکتر بشیر رییس قبلی استخبارات طالبان در ننگرهار و رییس کنونی به اصطلاح ضد جاسوسی. پرده برداری از کشتار های درونی ، خویش خوری، فساد، آینده مبهم و فرجام حتمی و ننگین ===================== سلام علیکم و رحمت الله و برکاته د ګروپ ملګرو الله تعالی دې خیر درکړي، زه خو ولاکه پوهیږم چې په دې ګروپ کې به کوم کوم ملګري وي، خو بیا هم زه پکې داخل شوي یم. چې اوس په دا ګروپ کې یم، د خپل مسوولیت په اساس به خبره وکړم، داکتر بشیر یم. دغه ګروپ کې چې موږ او تاسو اکثریت د ننګرهار مجاهدین یوو. او ټولو ته به دغه پته وي چې په ننګرهار کې زمونږ او تاسو زیاتره غټ غټ ډلګې مشران که د بټیکوټ طرف ته وه او که د خوګیانو و طرف ته وه، اکثریت په شخصي مسایلو او دوښمنیو په نتیجه کې شهيدان نه شول؟ زمونږ د ننګرهار مجاهدین به دومره د دښمن سره په مقابلې کې نه وي شهيدان شوي لکه خپلمنځي مقابلو کې چې شهيدان شويدي. نو يو سړی چې د یو چا وينه بیولي شي، نو هغه به د هغو په اړه معلومات نشي شریکولای؟ په ولا بالله چې هغه څه ور پسي ووایي، چې هغه خبرې د ده په جامعه/ ټولنه کې نه وي. زه وایم ټوله د دغه ځای یو، که کره کتنې کمیتې ډله ده او که د بل ځای ډله ده، زه وایم چې د الله لپاره "یسرو ولا تعسر" بس له دغه مسلمانانو سره آسانې وکړئ ، نور دغه د څو مرحلو څخه ووتله، د څو تصیفه ګانو څخه دغه مجاهدین ووتل، زه وایم چي کوم مجاهد چې معمولې چانس د داخليدو درلودی، پکې را داخل يې کړي، نظام خلګو ته ضرورت لري، دا چې په راتلوونکي کي مونږ د ضرورت پر اساس نوي خلک و نظام ته را داخلو، نو خو دغه مجاهدین تیار ستاسو سره شته دي، کوم مجاهد به خطا نه وي کړي، داسي څه مه ورته لیکي چې د يوي وړې خطا په خاطر باید یو مجاهدین له دې صف څخه و ایستل شي، هغه به په دې صف کې قربانۍ ورکړي وي، مه يې د هغو خلکو د پيغور کوي؛ د کومو خلکو پر وړاندې چې یو څو وخته ولاړ وه. د کميټې هدف باید دا وي چې د يوي اشتبا د اصلاح توصیه ورته وشي، دا مجاهدین د الله تعالي نازولي دي، ان شاءالله چې اصلاح به يې کړي. په ولا چې دا په هغه سختو شرایطو کې چې امکانات هم نه وه، او ګرځیدل به، که څوک به وړکی وه او که څوک به غټ وه، چې هر رقم حالات به ول؛ دوي به په اول خط کې وه. نرمې ورسره وکړي، او چې څومره مو په وسه او توان کې وي آسانې ور سره وکړي، په معمولي خطا پسي يې مه کیږي، او که دا مو ګروپ ته پورته کړی، چې هله د پلانکې نوبت دی تکړه شي ور پسي، په اړه معلومات را وکړي، نو هغه به په شخصي کې داسي معلومات درته پسي را ولیږي، د الله په ذات دې مې قسم وي چې په هیڅ رقم به هغه سړی په صف کې پرې نږدي، زه وایم زما د اوسني کره کميټې څخه ډیر غټ امید دا وه، چې دا د تیرې تصفیه کمیسون کومې کمې او نیمګړتیاوي چې وي، هغه به پکې حل شي، او اوس مې هم د اصلاح آرزو ده. بس ډیره سختي مه کوي، هغه سړی معلوم دی، چې هغه باید له صف څخه ويستل شي، هغه وتلي دی، زما په فکر سره دا کره کتنې کمیته د هغه چا لپاره ده، هغه چې ډير ځوریدلي دي او حق يې تلف شويدي، هغه پکې بیرته راشي، زه يې په دې تعبیر نیسم، خو په ګروپ کې نشرول او د ګروپ د لارې د هغه په اړه معلومات را ټولول، په ګروپ کې هغسې خلک تیار ورته ناست وي، چې د هغو په مغزو کې د هغه په اړه د پيدايښت څخه يو انتقاد او کینه موجوده وي، او هغه د ځان څخه بغیر بل هيڅ مجاهد په ننګرهار کې نه مني. که چا لږ جهاد کړی وي او که یې ډیر کړي وي، زه وایم دا د قيامت د ورځې د جنت او دوزخ کیلې ګانې خه دې چې زمونږ مسلمانانو سره ندي کنه په ولاکه په جنت زمونږ څخه څوک ننوتلي وايي. راسئ یو څه آسانې وکړي، الله تعالی په آسانې خوشحالیږي، دغه مجاهدین و نازوی، چې یو چا یوه ورځ هم تیره کړی وي، بس وي نازوی، د چا څخه به ګناه نه وي شوي، ولا زه خو په ننګرهار کې چې اوه کاله پاته شوي یم، الله تعالی ته پته شته دی، چې څه شخصي کیسۍ به موږ او تاسو نه وي کړي، بس د مجاهد په یوه وړه اشتباه څوک مه باسي، هغه اصلاح کړي، د هغه د ایستلو کوشش او یا د هغه د حيثيت د زخمې کولو کوشش مکوئ، زما خو دغه غوښتنه ده. دا که په ګروپ کې د یو چا په اړه د معلومات غوښتل نشر شي، او تاسي بس شخصې ګروپونو ته شي، چې هله هلکه تکړه شته نن د پلانکې ډلګۍ په اړه معلومات دې، په یو سړی امارت دومره اعتبار کړی؛ چې هغه ډلګې مشر کړی، ته يې هم پریګده، که صادقه نه وه، خدای يې شرموي. دا مې د زړه یو درد وه، درسره مې شریک کړو، د ننګرهار د مجاهدینو حال چې په نورو ولایتونو کې وګورئ، چې ما او تا دلته يې نه پیژنو نو هغه به يې څه وپیژنې، ځکه په ننګرهار کې د خوارجو په نوم داسې يوه بلا تیره شوي ده، چې هلته ( په نورو ولایتونو ) کې په روغ سړی باندې هم د داعش ګمان وي، خو هغه یې له دې وجهي دا شک کوي، چې دوې یې نه پیژنې، هلته دا کیسه وي، دلته بیا مونږ او تاسي داسي کیسه سره را روانه کړي، یو په بل پسي مو را اخیستي، هغه پخوانې پخوانې مسائل اوس دلته سره مطرح کیږي، د کره کتنې کمیته ماشاءالله خه کمیته ده، خو معلومات راټولو دغه رقم طریقه صحیح نده، زه د دغه رقم معلوماتو را ټولو طريقي سره موافق نه یم، نور دې الله تعالی خیر وکړي، الله تعالی دې ټولو مجاهدینو ته خیر ورکړي، چې خپل مسوولیتونه په خه طریقه سره ترسره کړي. السلام علیکم

Afg Green Trend

20,962 просмотров • 2 лет назад

ویاړ لرم چې نن د خپلې کورنۍ له غړو سره یوځای می په هغه ستره غونډه کې ګډون وکړ، چې د دوبۍ حکومت له خوا جوړه شوې وه. پدی غونډه کی چی د کوکا کولا ارینا په استډیوم کې دایره شوې وه، د متحده عربي اماراتو مرستیال ولسمشر، صدراعظم، او د دوبۍ واکمن، والاحضرت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم سربیره د دولت لوړپوړي چارواکو، او د اماراتو نورو زرګونو وګړو حضور درلود. دا ستره غونډه "د عربي نړۍ د امیدونو معماران" تر عنوان لاندې دایره شوې وه، چې هدف یې په عربي هیوادونو کې د بشري مرستو او خیریه فعالیتونو ستاینه وه. په دې محفل کې زما د مرحومې لور فرشته عزیزی، چې څو میاشتې وړاندې د سرطان ناروغۍ له امله وفات شوه، د ژوند او وفات په هکله مستند فلم خپور شو. ما په خپله لنډه وینا کی د والاحضرت شیخ محمد په حضور کې اعلان وکړ چې زه اراده لرم د درې (۳) میلیارده اماراتي درهمو اعانه د یوه طبي کمپلکس د جوړولو لپاره ځانګړې کړم، چې پکې شفاخانه او د ناروغیو، په ځانګړې توګه د سرطان د څېړنې مرکز شامل دي. دا اعانه به د فرشته عزيزي په نوم او شيخ محمد بن راشد آل مكتوب د خيريه نهاد لخو "د پلرونو د اعاني صندوق" په چوكاټ کی وړاندی شی. همدارنګه نوموړی طبي کمپلکس به پدی هیواد کی له اړمنو خلکو سره در مرستی سره سره،‌ د دنیا په نورو هیوادونو کی د ورته روغتیایي مرکزونو د جوړولو او پرمختګ ملاتړ وکړي. د خورا ویاړ ځای دی چی دا مرسته به د متحده اماراتو په تاریخ کی تر ټولو لویه خصوصی اعانه وګنل شی. همداراز، ما له دې فرصت څخه په استفادی سره د دوبۍ له حکومت، او په ځانګړې توګه له والاحضرت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم څخه مننه وکړه او و ومی ویل چی دا یوازې د د دوی د هوښیار، انسان‌ پاله او راتلونکي محوره مشرتابه نتیجه ده، چې نن خلک د نړۍ له بیلابیلو برخو څخه په دوبۍ کې په خوشحالۍ او رفاه ژوند کوي او د دې ښار له بی ساری فرصتونو څخه د ارام ژوند او کار کولو لپاره ګټه اخلي. په دوبۍ ښار کې د طبي کمپلکس د جوړولو د یاد شوی پروګرام نور تفصیلات به وروسته اعلان شي.

Mirwais Azizi

77,236 просмотров • 1 год назад

دا لاندې غږیز کلیپ حتما وآؤرئ شیخ خماری موټکمار پرون مې د شیخ خماري موټکمار په اړه پوسټ ورکړ چې شیخ موټکي چې د هیبتیاتو شیخ الکل فی الکل دی علمي سویه یې د درېیم صنف شاګرد ته هم نه رسیږي خو ځینو دده پټ سترګو مقلدینو غپا شروع کړه چې نه ، نه ، زموږ شیخ په عربو او عجمو کې بدیل نه لري. زه به یې اوس ځینې جملې راواخلم باور وکړئ داسې فاحشې غلطې کوي چې د دیني علومو ابتدآئی شاګرد یې هم نکوي خو مټکي صاحب پرې بې بریکه ور روان وي هاهاها پرون مې لیکلي وو چې حتی سلام یې غلط وویل نن زه یې څو نورې بیلګې لاندې لیکم 1. (في الافغانستان المیمون) دا جمله یې غلطه ده، افغانستان اسم علم ده او معرفه ده او پر معرفې باندې الف او لام نه راځي ، صحیح جمله داسې ده (أفغانستان المیمونة). 2. (بمجیئتکم) دا جمله سمه نه ده، دلته (ت) لفظ بې مورده او بې مفهومه دی صحیح لفظ (بمجیئکم) دی. 3. (قبل خمسین سنوات) دا دومره ستره اشتباه ده چې د لومړی درجې ددیني علومو محصل هم ورباندې پوهیږي او داسې اشتباه نه کوي ، خمسین ممیز دی او سنوات یې تمیز دی، او د ۱۱ نه تر ۹۹ پورې عدد تمیز مفرد منصوب راځي خو دی شیخ چې نه په عربو کې دده په څېر محقق شته او نه په عجمو کې ، خو بیا هم نه پوهیږي ، صحیح جمله داسې ده (قبل خمسین سنة). 4. (هذه الوفد) دا هم داسې بارزه اشتباه ده چې یو بنګالی جټ چې درې ورځې هم د علماؤو په مجلس کې کښېني نو پرې پوهیږي چې جمله ویل حماقت دی، صحیح تلفظ یې (هذا الوفد) دی. 5. (هذه الوقت) وقت لفظ مذکر دی او یو ساده طالب العلم هم په دې پوهیږي چې اسم اشاره ورته باید مذکر وي او بعیده اشاره ورته استفاده شي خو شیخ خماري صاحب چې په مجلس کې خمار ؤ او پر ځان او خپلو چټیاتو نه پوهیدلو، داسې نوادرات ورنه ویل کېده، صحیح تلفظ یې (في ذاک الوقت) دی. 6. (الذین جئن الی افغانستان) دا خو بیخي د متضادو الفاظو مجموعه او رشخند یې وهلی، الذین لفظ د مذکر صله ده او جئن د جمع مؤنث غائب صیغه ده، یعني هغه علماء چې هغوی (ښځینه ) راغلې وې. بیخي شرم دی د خدای لپاره ، دا به نو شیخ وي ، او بیا شیخ القرآن او شیخ الحدیث، او په عربو او عجمو کې بې مثیله شیخ؟! صحیح بڼه یې داسې ده، (الذین جاءوا الی أفغانستان) 7. (الممالک الاسلامي) دا هم داسې بارزه غلطي ده چې د نحومیر زده کونکي هم ورباندې پوهیږي د جمع غیر عاقل لفظ صفت ، واحد مؤنث راځي، صحیح بڼه یې داسې ده، (الممالک الإسلامية) 8. (ستة ممالك في هذا الخط) خط دلته هیڅ معنی نه ورکوي او مهمل دی لکه خپله چې دا شیخ مهمل دی، خَط صحیح نه دی خِطة صحیح لفظ دی، د منطقې معنی ورکوي او هذا هم صحیح نه دی هذه یې صحیح بڼه ده. 9. (الف کتابا وسماها) سماها کې د مؤنث ضمیر دی، دا شرمېدلی په دې نه پوهیږي چې کتاب لفظ مذکر دی او ضمیر باید د مذکر ورته استفاده شي خو د هیبتیانو شیخ الکل دی چې هر رقم یې ډزوي جاهلان ورته ماشاء الله او سبحان الله وایي. صحیح بڼه یې (وسماه) دی نه (و سماها). 10. (علی انعم علینا) دا هم شرم دی علی حرف جر دی فعل سره نه راځي ، له دې وروسته باید اسم وي او یا حرف مصدریه استفاده کیږي، صحیح بڼه یې (علی أن أنعم علینا) دی. 11. (هذا کلمه واحده) دا بیا د بنګالیانو عربي شوه، کلمة مؤنث لفظ دی، هذا لفظ ورته نه استفاده کیږي هذه کلمة واحدة یې صحیح بڼه ده. 12. (کما عرِفتم) دا لفظ یې هم سم شرمولوی ، عرِف نه دی عَرَف لفظ دی دا چې عرَفتم او عرِفتم تر منځ پر تفریق نشي کولای نو د خدای عظیم کتاب او د رسول الله جامع الکلم الفاظ به دی څنګه خلکو ته تشریح کوي .اذا کان الغراب دلیل قوم ، فلا فلحوا ولا فلح الغراب. دا او دې ته ورته نورې ډېرې شرمونکې غلطیانې چې د افغانستان د علماءو نوم یې دنیاوالو ته وشرماؤو ، بس هغه د پښتو ټپه ده: پرتوګ دې سوړې سوړې راؤړ هره سوړه دې ګنډم ژړا راځینه 13. او په اخیر کې خماري صاحب چې د خمار په حالت کې ؤ دې خبیث د افغانستان ټول ولس ته توهین وکړ چې زموږ د افغانستان خلک حضاري خلک (متمدنه خلک) نه دي او ټول بدویان/کوچیان دي او دوی د ذهنونه لا تعلیم ته نه دي اماده شوي، او دوه کاله ډېره کمه موده ده په دې کمه موده کې دې بدویانو ته قناعت ورکؤل ممکنه نه دی. لومړی خو دا احمق د قروي/ اطرافي او بدوي/کوچي تر منځ فرق نشي کولای دویم دا چې نه قرویان د ښځو د تحصیل مخالف ؤ او نه کوچیان. هو یوه خبره یې صحیح ده چې یو څو خره بدویان ( هیبتوف او دده اتباع) د علم او پوهې دښمنان هم پخوا ؤ او هم اوس یې مخالف دي. که چڼي یې نه مني چې نورهم ولیکم

Qari Eisa Mohammadi

59,777 просмотров • 3 лет назад

بسم الله الرحمن الرحیم د لوی اختر په راتګ خپل ملت او اسلامي اُمت ته صمیمانه مبارکي وړاندې کوم. فرارسیدن عید سعید قربان به مردم کشور و مسلمانان جهان مبارک باد. قربان هاییت بیرمنگیز مبارک. وطنوالو، د ستر ابراهیمي او اسلامي سنت بیا تازه کېدل چې همدا یې مبارکې شپې ورځې دي، موږ ته په خپلو ملي قربانیو د بیا فکر کولو یو فرصت برابروي. نژدې نیمه پېړۍ وشوه چې موږ د عمومي منفعت په نامه د فردي قربانیو سخت امتحان تېروو. سره له دې چې له دې امتحانه د ملت په توګه بریالي وځو، عمومي منفعت ته نه رسېږو او نتیجه یې ناکامي راوځي. همدغو مسلسلو سیاسي ناکامیو، زموږ هېواد له ترقۍ راګرځولی دی. د اوږدو لسیزو دا ملي ماته چې زموږ د ټولنې او هېواد روحي او جسمي روغتیا یې زیانمنه کړې، تل په خشونت کې منعکسه شوې ده. سره له دې چې د وروستیو شلو کلو د خشونت اصلي عاملینو یعنې طالبانو، د واک په نیولو یو څه کراري راوسته، خو خشونت یې ونه دراوه. دوی د دایمي او عادلانه سولې پرځای چې موږ غوښته، د منفي امنیت لاره غوره کړه او دا، لاسته راوړنه نه ده؛ دا جبري امنیت دی چې نتیجه نه ورکوي، ځکه افغانان وایي «په زور کلي نه کېږي»! منفي امنیت نه یوازې هوسایي را نه وسته بلکې طالبان یې، هم له افغانانو او هم نړۍ سره په تقابل کې ودرول چې فقط یوه خبره کوي: «نه یې منم!» دا یو بې ګټې دریځ دی، ځکه اصلي زیان یې وطن ته رسېږي چې فرصتونه بایلي. طالبانو یو ځل بیا د هدف او وسیلې تر منځ توپیر ونه شو کړای: واک یې قبضه کړ، خو مشروعیت ته ونه رسېدل او رسېدلی هم نه شول. له بلې خوا، دا هم ښکاره ده چې ملي ثبات له طالبانو پرته راتللی نه شي. د سولې او ثبات دایمي کېدل اوس په دې اړه لري چې له طالب سره د تېرو شلو کلو چلند صادقانه وڅېړل شي، په خطاګانو اعتراف وشي او له دې لارې، خشونت او غچ اخیستنې ته بهانې له منځه ولاړې شي. ددغې غچ اخیستنې اصلي بیه زموږ خویندې او وروڼه، زموږ ولسونه او نسلونه ورکوي. اوس باید هدف دا وي چې د بې اعتمادۍ فضا پورته او له دې لارې، نهیوازې اوسنيو، بلکې خپلو راتلونکو نسلونو ته سوله، مثبت امنیت او ملي وحدت تضمین کړو. هموطنان، خون و خشونت دومدار، روان جمعی ما را پیهم صدمه زده و شاید دیگر زمان آن فرا رسیده باشد که همه با هم، استفاده از آن به عنوان وسیله حصول به اهداف سیاسی را رد کنیم. استفاده معقول از فرصت موجود میتواند داستان نیم قرنه خون و آتش در کشور را به تاریخ تحویل دهد، مشروط بر اینکه بعنوان حربه ای برای حصول اهداف گروهی توسط طالبان مورد استفاده قرار نه گیرد. اکثریت آنها نیز شاید اکنون درک کرده باشند که گذار به یک امنیت پایدار، خواست ملی است و اگر با وجود واقعیت های عینی کنونی تحقق یافته نه تواند، مسوولیت عواقب آن بر دوش رهبران این گروه خواهد بود. اما برای رسیدن به این هدف، طالبان باید نخست با خود، در گام دوم با دین مقدس ما - اسلام که مخالف خشونت است، و بعد با ملت افغان صلح کنند. له اسلام سره د طالبانو سوله به د دین په پلمه د وطن، افغانانو او نړۍ په ارتباط د هغوی تنګ نظري له منځه یوسي او سترګې به یې هغو لارښوونو ته پرانستل شي چې پاک خدای (ج) خپل منلي رسول (ص) ته په قرآن شریف کې اورولې دي. د دوی اعمال او سیاستونه له ډېرو قرآني احکامو سره په ټکر کې راځي. د مثال په ډول، د الغاشیه سورت په ۲۱ آیت کې صریح الهي حکم دی چې تفسیر یې داسې راځي: «په یاد ولره چې ته نورو ته د یادونې او نصحیت له پاره استول شوی یې، نه ددې له پاره چې پر هغوی مسلط شې یا قضاوت وکړې. مجازات او مکافات هر چاته، په آخرت کې د الله (ج) له خوا ورکول کېږي». خو طالبانو د مکافاتو او مجازاتو الهي حق ځان ته اخیستی، لکه هماغسې چې یې د خلکو دونیایی حقوق د اسلام په نامه له هغوی ضبط کړي دي. خویندو او وروڼو، موږ غوښتل افغانستان د آسیا په متحرک زړه تبدیل کړو، پر نورو د تکیې پرځای، هغوی په ځان تکیه کړو، خو له بده مرغه د سمسورتیا دغه کاروان په نیمه لار کې ودرول شو. تاسې اوس حق لرئ له طالبانو وپوښتئ چې دوی څه غواړي او څنګه یې غواړي عملي کړي. کوم حالت ته چې دوی افغانستان ورساوه، آیا فکر کوئ دغه زړه به متحرک او ژوندی پاتې شي؟ همدا اوس هېوادونه هغه نړیوال بحران ته په تابیا بوخت دي چې پر جهان خپور دی او تر ډېرو کلونو به پاتې وي. آیا طالبان ددغه بحران په ژورتیا پوهېږي؟ آیا له هغه سره د مخامخېدو بشري، مالي او تخنیکي امکانات یې سنجولي دي؟ ځواب منفي دی، ځکه دوی د دین په نامه له ملت او دین سره په شخړه دي. د افغانستان طبیعي ثروت یې د عاجلې ګټې له پاره لیلام کړی او له دې امله یې ځان له تاریخي مسوولیت سره مخامخ کړی دی. نه طالبان دا مشروعیت او حق لري چې د افغانستان کانونه په پټو معاملو چاته ورکړي او نه بهرني هېوادونه او شرکتونه دا حق لري چې د مشروعیت په خلا کې د هېواد زېرمې تالا کړي. زموږ جغرافیه، زموږ فضا، زموږ اوبه، زموږ چاپېریال او نور، زموږ د کانونو غوندې ډېر ارزښتناک دي او هره ذره یې دقیق پام او ساتنه غواړي. هموطنان، در اینجا میخواهم از افغانان متواری در کشور های دیگر به خاطر خدمات صادقانه شان به مردم اظهار سپاس کنم که با زحمات خود عزت و آبروی افغانها را تامین کردند. اکنون هم با وجود دوری فزیکی، آنها هر لحظه در کنار وطن و مردم خود قرار دارند و دردی را که مردم در داخل متحمل می شوند، اینها در غربت به دوش می کشند. تجربه جهانی دیاسپورا همواره شاخص های مثبت و منفی داشته که افغانها نیز از آن مستثنی بوده نمی توانند. در حالیکه آشنایی با جهان باعث رشد فکری و مسلکی شده است، خلای ایجاد شده، زمینه دامن زدن به نفاق ملی توسط بعضی ها را نیز مساعد ساخته است. اما افغانهای مقیم خارج نه باید حق نمایندگی خود را به یک حلقه کوچک نفاق افگن بسپارد. شما باید وسیلهٔ یک اندیشه سازنده شوید تا ازین حالت بیرون بیایید. خوشبختانه فرصت ها و چاره های زیادی برایتان میسر است که از آن به نفع جامعه خود در خارج و داخل استفاده نمایید. یکی از این راه ها، دیجیتل سازی و کار روی ایجاد یک افغانستان دیگر در فضای مجازی است که محور تجمع هموطنان ما در خارج شود. زندگی در غربت، هیچګاه برای هیچ کسی یک انتخاب طبیعی نه بوده است و به همین دلیل است که به قول مولانای بزرګ، «باز جویند روزگار وصل خویش». عودت منسجم و با عزت مهاجرین افغان از ایران و پاکستان در چهارچوب یک صلح پایدار، در صدر برنامه های کاری ما قرار داشت. اکنون تنها ثبات سیاسی، صلح پایدار و امنیت دوامدار امکان برگشت پنج ملیون مهاجر افغان، از جمله سیل مهاجرین ماه های پسین را فراهم کرده می تواند. خویندو او وروڼو، اوس ددې وخت رارسېدلی چې هېواد کې د لوبې اصول مشخص شي او هغه دا چې باید نتیجې ته ورسېږو چې څه غواړو. د نظام شکل او اساسي قانون باندې باید نتیجې ته ورسېږو؛ حدود د بحث باید واضح شي، خو فیصله باید ولس وکړي. همدا مشروعیت ته د رسېدو لاره ده. ولس له جنګسالارانو نه هم د پوښتنې حق لري چې ولې یې طلایي فرصتونه ضایع او خپل جېبونه او بانکونه ډک کړل. دلته زه له دې فرصت نه په استفادې غواړم په ډاګه ووایم چې تر هغو په ما پورې اړه لري، د افغانستان په سیاسي ډګر کې له جنګسالارانو سره یو ګام پورته کولو ته هم چمتو نه یم. خو د هغوی د سیاسي سرنوشت او هېواد کې د اوسېدو د حق په ارتباط فیصله د ولس لاس کې ده. په دې برخه کې یوه پاک احتساب ته اړتیا ده چې د سو‌ٔ استفادې عمق روښانه او بیا د هغې له مخې پرېکړه وشي. د طالبانو سیاسي ناتوانۍ او د ډېرو سیاستوالو مفکوروي افلاس روښانه کړه چې د مسالې حل د دوی تر وس پورته دی. موږ باید اوس ټوله هڅه ددې له پاره وکړو چې مشروع نظام زر جوړ او قانونیت تامین شي چې له موږ سره د ولس پاتې امانت ور وسپارل شي. دغه هدف ته د رسېدو له پاره یوې دریمې لارې ته اړتیا ده او زه، بې له دې چې د وطن له خیر پرته ځان ته څه وغواړم، چمتو یم په خپلو نظریاتو ددغې لار نقشې په جوړولو او بریالي کولو کې مرسته وکړم. ژوندی دې وي افغانستان زنده باد افغانستان یشه سین افغانستان

Ashraf Ghani

428,080 просмотров • 3 лет назад

ګلبدین حکمتیار (د کابل قصاب)، احمد شاه مسعود او نور مجاهدینو څنګه افغانستان وپلورل؟🚫💔 د داکتر نجیب‌الله د ملي مصالحې طرح او د مجاهدینو د حکومت له سقوط وروسته ویجاړۍ – یوه پرتله: د ملي مصالحې طرح چې په ۱۹۸۷ کال کې د داکتر نجیب‌الله له‌خوا اعلان شوه، هدف یې د جګړې پای، د ملي یووالي رامنځته کول او د مخالفو ډلو د سیاسي مشارکت زمینه برابرول وه. دا طرح د خبرو، بښنې او ګډ حکومت پر اصولو ولاړه وه. برخې: مرحلې‌وار اوربند او د مخالفینو سره د خبرو اترو پیل. د ائتلافي حکومت بلنه چې مجاهدین او نورې ډلې پکې ونډه ولري. سیاسي او قانوني اصلاحات، په شمول د نوې اساسي قانون تصویب. د اقلیتونو د حقونو ملاتړ او د مهاجرینو بېرته راستنول. پرمخ‌بیوونکي خنډونه: د پاکستان او امریکا له‌خوا د ملاتړ شویو مجاهدینو مخالفت. د لوریو ترمنځ ژوره بې‌باوري. د شوروي اتحاد فشار د خپلو عسکرو د ایستلو لپاره. د نجیب د حکومت سقوط او د مجاهدینو واکمنۍ (له ۱۹۹۲ وروسته). د مصالحې ناکامي: له دې سره چې د نجیب‌الله حکومت سقوط وکړ، د مصالحې چانس له منځه ولاړ او مجاهدین پرته له کوم تفاهم یا منظم پلان څخه کابل ته ننوتل. د ۱۹۹۰مې لسیزې د کابل جګړه/د کورنیو جګړو یوه خونړۍ مرحله: په ۱۹۹۰مه لسیزه کې افغانستان د خپل تاریخ له تر ټولو ستونزمنو او خونړیو دورو څخه تېر شو. د دې لسیزې په سر کې، کابل چې د هېواد سیاسي او فرهنګي زړه بلل کېده، د سختو جګړو، راکټي بریدونو او ویجاړیو صحنه شوه. دا جګړه، چې اصلي لوري یې د حزب اسلامي مشر ګلبدین حکمتیار او د جمعیت اسلامي قوماندان احمدشاه مسعود وو، د مجاهدینو ترمنځ د واک لپاره روان رقابت و، چې بالاخره یې نه یوازې کابل، بلکې ټول افغانستان له بشري ناورین سره مخ کړ. د جګړې شالید: کله چې شوروي ځواکونه په ۱۹۸۹ کال کې له افغانستانه ووتل، د کمونستي رژیم واک تر څو کلونو پورې لا هم پر کابل پاتې و. خو له وتو وروسته، د مجاهدینو بېلابېل ګوندونه چې پخوا یې د شوروي ضد جهاد تر چتر لاندې یووالي درلود، ژر له یو بل سره په قدرتي سیالیو اخته شول. د نجیب‌الله حکومت په ۱۹۹۲ کې نسکور شو، او له هغه وروسته کابل ته د مجاهدینو د ننوتلو سره د کورنیو جګړو نوې مرحله پیل شوه. حکمتیار او حزب اسلامي: ګلبدین حکمتیار د حزب اسلامي مشر، یو له هغو کسانو څخه و چې د شوروي ضد جهاد پر مهال یې له پاکستان او د هغه هېواد د استخباراتو (آی اس آی) پراخ ملاتړ ترلاسه کړی و. حکمتیار سخت دریځه سیاسي لیدلوری درلود او د مطلق واک ترلاسه کول یې هدف و. کله چې د مجاهدینو حکومت جوړ شو، حکمتیار د واک له وېش سره موافق نه و او د کابل پر ښار یې راکټي بریدونه پيل کړل. ده تل هڅه وکړه چې د زور له لارې سیاسي برلاسي ترلاسه کړي. احمدشاه مسعود او شمالي ټلواله: احمدشاه مسعود، چې د جمعیت اسلامي مهم قوماندان و، د افغانستان شمال یې تر کنټرول لاندې درلود او د جنګي مهارتونو له امله ورته "شیر پنجشیر" ویل کېدل. د مجاهدینو د حکومت د دفاع وزیر په توګه، هغه هڅه وکړه چې د حکمتیار بریدونه دفع کړي. مسعود د سولې او تفاهم پلوی و، خو د حکمتیار د دوامداره حملو له امله یې دفاعي حالت غوره کړ. د کابل د جګړې بهیر: د جګړې تر ټولو شدیده مرحله له ۱۹۹۲ تر ۱۹۹6 کلونو پورې وه. حکمتیار د کابل له شاوخوا څخه د ښار پر استوګنیزو سیمو راکټونه ویشتل، چې زرګونه ملکي وګړي یې ووژل. په ځواب کې، د مسعود ځواکونو د ښار دفاع وکړه. د جګړې شدت، د بې‌نظمۍ خپرېدل، لوټماري او جنګي جنایتونه د کابل ښاریان له فاجعوي وضعیت سره مخ کړل. د بریښنا، اوبو، روغتیا او تعلیم سیستمونه له کاره ولوېدل، او زرګونه کورنۍ بې‌کوره شوې. د بهرني ملاتړ اغېز: په دې جګړه کې د بهرني ملاتړ رول ډېر مهم و. حکمتیار ته د شوروي ضد جهاد پر مهال د سی آی ای شاوخوا ۹۰٪ مرستې د پاکستان له ISI له لارې سپارل کېدې. له امریکايي او سعودي مرستو سره، اټکل کېږي چې د شوروي ضد جهاد پر مهال یوازې حزب اسلامي تر ۶۰۰ میلیونه تر ۱ میلیارد ډالرو پورې مرسته ترلاسه کړې. د ۱۹۷۵ تر ۲۰۲۱ پورې د بهرنیو مرستو مجموعه یې حتی تر ۵ میلیاردو ډالرو رسېدلای شي. پاکستان د حکمتیار ملاتړ د خپلو ستراتېژیکو موخو لپاره کاوه. هغوی غوښتل چې د افغانستان راتلونکی حکومت د دوی له نفوذ لاندې وي. که څه هم حکمتیار له آی اس آی سره نږدې اړیکې درلودې، خو ده تل خپلواکه اجندا تعقیب کړې، چې د وخت په تېرېدو یې دغه اړیکې ترخې هم شوې. بشري ناورین او جنګي جنایتونه: د کابل د جګړې تر ټولو غم‌انګیز اړخ د ملکي وګړو حال و. اټکل کېږي چې یوازې په کابل کې ۲۵،۰۰۰ تر ۵۰،۰۰۰ یا زیات کسان وژل شوي یا ټپیان شوي دي. د ۱۹۹۳ کال په یوه راکټي برید کې، له ۱،۰۰۰ زیات ملکیان ووژل شول. د حزب اسلامي ځواکونو له لوري د ملکي استوګنځایونو په نښه کول، جبري بې‌ځایه کول، شکنجه او فراقانوني وژنې د بشري حقونو جدي نقض و. غمجن او تاریخي میراث: د کابل جګړه نه یوازې د یو ښار فزیکي ویجاړۍ راوسته، بلکې د افغانستان ملي یووالي ته هم ستر زیان واړاوه. دا جګړه د مرکزي حکومت د سقوط، د طالبانو د راختو او د نړیوالو لاسوهنو د نوې مرحلې پیلامه وه. ګلبدین حکمتیار، سره له دې چې د جهاد اتل بلل کېده، خو د ده د افراطي سیاست، زغم نه‌لرونکي چلند، او تاوتریخوالي پالنې له امله یو بحث‌برانگیز شخصیت پاتې شو. ده ته د امریکا لخوا د ۲۰۰۳ کال په نوملړ کې د نړیوال ترهګر نوم ورکړ شو. پای‌لیک: که څه هم د داکتر نجیب‌الله د ملي مصالحې طرح د جګړې په شرایطو کې یو مثالي خو ستونزمن اقدام و، خو د هغه د حکومت له سقوط وروسته د مجاهدینو له‌خوا رامنځته شوې ویجاړۍ ته په کتو، دا طرح یو منطقي او عاقلانه بدیل ګڼل کېدای شو. د مصالحې د نه‌منلو له امله هېواد له خونړۍ کورنۍ جګړې، ویجاړیو او بشري ناورین سره مخ شو. د ۱۹۹۰مې لسیزې د کابل جګړه یو خونړی درس دی. دا جګړه ښيي چې کله سیاسي سیالۍ د ملي تفاهم پر ځای د زور له لارې حل شي، نو نتیجه یې ویجاړۍ، مرګ ژوبله او تاریخي شاتګ وي. د حکمتیار او مسعود ترمنځ رقابت، که څه هم دواړه د شوروي ضد جهاد اتلان وو، خو د واک لپاره یې جګړه ټول ملت له ناورین سره مخ کړ. د دې جګړې میراث لا هم د افغانستان پر نسلونو اغېز لري. 💔💚❤️🖤💔 افغان و وطن جارم آرزوست!

تریخ حقیقتونه/ حقایق تلخ

36,402 просмотров • 1 год назад

من میدانستم که دسیسه ی بر ضد کشورم مهندسی شده بود. اما ایستادن تک فردی در وسط راه سیلاب ممکن نبود. خواستم از داخل قدرت با این دسیسه مبارزه نمایم. متاسفانه تعداد غافل شده های عمدی ، غیر عمد و ابلهان موثر در حمایت از دسیسه اکثریت را تشکیل میدادند. ما در خلا معلومات قرار نداشتیم. مکانیزم تصمیم واجرا چنان نبود که باید می بود. مصاحبه من از سال ۲۰۱۸ ==================================== په 2018 کې د امریکا غږ راډیو تلویزون سره د زرغون بهیر رهبر ښاغلي امرالله صالح د مرکې څو مهم ټکې: - د امریکا د سولې پروسه بلکل اوس زموږ په لاس کې نده، دا د افغانانو پروسه نده، د یو باعزته او تلپاتې سولې لپاره تر ټوله ښه ګام د افغان حکومت او طالبان تر منځ خبري اتري دي، بین الافغاني اصطلاح او خبري اتري کومه نتیجه نه ورکوي، ښه به دا وي چې د حکومت او طالبانو تر منځ خبري وشي. - په افغانستان کې سوله را ويستل د واشنګټن په تقسیم اوقات کې نشته. - طالبانو پخوا هم د سولې یا سیاسي حللاري؛ د لارې ستونزه نه حلول، او په راتلونکي کې هم هغوي سیاسي حللاری نه غواړي، د نظامي لاري حل غواړي چې دا امکان نلري. دا او دې ته ورته نوري تاريخي خبري په ويډيو کې لیدلای شي

Amrullah Saleh

89,563 просмотров • 2 лет назад