Загрузка видео...

Не удалось загрузить видео

Возникла проблема при загрузке этого видео. Это может быть связано с временными проблемами сети или видео может быть недоступно.

На главную

خانواده ای که دربدر کردیم،قلب هایی که شکستیم.. و هنوز این اَبرمرد برای ما اینچنین از خودگذشتگی میکند! آیا برای این خاندان نباید مُرد؟ #ما_ارتش_شاهیم #KingRezaPahlavi

🇮🇷 سوگنـב

3,723 subscribers

63,009 просмотров • 1 год назад •via X (Twitter)

Новости и политика #ما_ارتش_شاهیم #KingRezaPahlavi

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

Комментарии: 0

Нет доступных комментариев

Здесь появятся комментарии из оригинального поста

Похожие видео

در کثافت این روزها بیشتر محمود درویش می‌خوانم. مخدر من است این مرد. نعشه می‌کند. کلمه‌های او که اگرچه برای سرزمین خودش می‌نوشت، خنجری بود که به استخوان ما هم می‌رسید، حالا که به زور، جرعه‌ای از شوکرانِ دردِ مردم او به حلقمان ریخته‌اند، بیشتر معنا می‌دهد: «بر این سرزمین چیزی هست، شایستۀ زیستن بر این سرزمین، بانوی سرزمین‌ها، آغاز آغازها پایان پایان‌ها» یزد باران می‌بارد. ملس و سکرآور. و من در این هوا نمی‌توانم به درویش و شعرش فکر نکنم. به اینکه نکند عاقبت نتوانم مثل او بر این سرزمین زندگی کنم آنقدر که دوست دارم. که «بی‌جا» شوم. بی‌خانه. بی‌ریشه. این روزها، راه رفتن هم حتی برایم سخت شده. پاهایم انگار به زمین می‌چسبد. کش می‌آید هر قدمم. مسأله فقط باران نیست. چیزی خیلی سفت‌تر از هر چسبی من را به این خاک دوخته و نمی‌گذارد با این کابوس کنار بیایم که فردا روزی، ایرانی نمانده باشد که بشود درباره آینده آن تخیل کرد. والا که ما خیلی گرفتار این زمین‌ایم آقا، خانم. برای همین هم دو دستی چسبیدیم‌اش، این زمین را که بر آن چیزیست شایسته زیستن. چه کاری میتوانم بکنم؟ روزمره‌نویسی. چون برایم مهم است که چهره انسانی ما حفظ شود. ما که قربانی جنگی ناموجه و بی‌ثمر و غیرلازم هستیم. برای «آنها» راحت است که درباره مشتی قربانی بی‌صورت حرف بزنند. مشتی جنازه. که ما را عددی بدانند در خیل هزاران قربانی‌ دیگرشان. ما اما نباید بگذاریم. نباید عدد شویم. نباید یکی باشیم برای سرشماری «موفقیت» عملیات نظامی و سنجه‌ای برای اندازه‌گیری دقت اسلحه‌های آنها. مهم‌ست که از شهر هم بنویسیم. اینکه پاکت‌های کوچکی از زندگی در گوشه‌های این شهرهای ما هنوز هم جاری است. اینکه هنوز هزاران نقطه‌ی نابِ کشف‌نشده در تهران و اصفهان و یزد و تبریز مانده که باید آنها را تجربه کرد. چشید. مزه‌مزه کرد. که احمقانه بودن «تخریب» و «دوباره می‌سازیم» را عریان نمایش دهیم. که بگویم اینها جایگزین‌ناپذیرند. بگوییم اشغال‌ها! ما هنوز نفس می‌کشیم در این شهر. خانه ما اینجاست. شهر ماست که موشک می‌اندازید بر سرش. زنده‌ست و باید از جان‌شان محافظت کرد. که نمیرند. زخم برندارند. در بازار کسی زد زیر آواز. و غمِ سنگین ِ صدای او تمام حرفهای من را در خود داشت. خیلی بهتر و قشنگ‌تر. ویدیوی چهارم.

در کثافت این روزها بیشتر محمود درویش می‌خوانم. مخدر من است این مرد. نعشه می‌کند. کلمه‌های او که اگرچه برای سرزمین خودش می‌نوشت، خنجری بود که به استخوان ما هم می‌رسید، حالا که به زور، جرعه‌ای از شوکرانِ دردِ مردم او به حلقمان ریخته‌اند، بیشتر معنا می‌دهد: «بر این سرزمین چیزی هست، شایستۀ زیستن بر این سرزمین، بانوی سرزمین‌ها، آغاز آغازها پایان پایان‌ها» یزد باران می‌بارد. ملس و سکرآور. و من در این هوا نمی‌توانم به درویش و شعرش فکر نکنم. به اینکه نکند عاقبت نتوانم مثل او بر این سرزمین زندگی کنم آنقدر که دوست دارم. که «بی‌جا» شوم. بی‌خانه. بی‌ریشه. این روزها، راه رفتن هم حتی برایم سخت شده. پاهایم انگار به زمین می‌چسبد. کش می‌آید هر قدمم. مسأله فقط باران نیست. چیزی خیلی سفت‌تر از هر چسبی من را به این خاک دوخته و نمی‌گذارد با این کابوس کنار بیایم که فردا روزی، ایرانی نمانده باشد که بشود درباره آینده آن تخیل کرد. والا که ما خیلی گرفتار این زمین‌ایم آقا، خانم. برای همین هم دو دستی چسبیدیم‌اش، این زمین را که بر آن چیزیست شایسته زیستن. چه کاری میتوانم بکنم؟ روزمره‌نویسی. چون برایم مهم است که چهره انسانی ما حفظ شود. ما که قربانی جنگی ناموجه و بی‌ثمر و غیرلازم هستیم. برای «آنها» راحت است که درباره مشتی قربانی بی‌صورت حرف بزنند. مشتی جنازه. که ما را عددی بدانند در خیل هزاران قربانی‌ دیگرشان. ما اما نباید بگذاریم. نباید عدد شویم. نباید یکی باشیم برای سرشماری «موفقیت» عملیات نظامی و سنجه‌ای برای اندازه‌گیری دقت اسلحه‌های آنها. مهم‌ست که از شهر هم بنویسیم. اینکه پاکت‌های کوچکی از زندگی در گوشه‌های این شهرهای ما هنوز هم جاری است. اینکه هنوز هزاران نقطه‌ی نابِ کشف‌نشده در تهران و اصفهان و یزد و تبریز مانده که باید آنها را تجربه کرد. چشید. مزه‌مزه کرد. که احمقانه بودن «تخریب» و «دوباره می‌سازیم» را عریان نمایش دهیم. که بگویم اینها جایگزین‌ناپذیرند. بگوییم اشغال‌ها! ما هنوز نفس می‌کشیم در این شهر. خانه ما اینجاست. شهر ماست که موشک می‌اندازید بر سرش. زنده‌ست و باید از جان‌شان محافظت کرد. که نمیرند. زخم برندارند. در بازار کسی زد زیر آواز. و غمِ سنگین ِ صدای او تمام حرفهای من را در خود داشت. خیلی بهتر و قشنگ‌تر. ویدیوی چهارم.

Hossein Hamdieh | حسین حمدیه

21,027 просмотров • 6 месяцев назад

بدمینتون | دیشب پارک پردیسان در یک‌ماهگی جنگ و دقایقی بعد از تسلط صدای پدافند بر تن بی‌دفاع تهران. من همیشه شیفته همشهری‌هایم بوده‌ام. آنها که در این شهر گرانِ پرغمِ عزیز ادامه می‌دهند. «زندگی»، این تمام آن چیزیست که آدم‌های این شهر می‌خواهند. چیزی که ما را به هم وصل می‌کند و همزمان ما را از دیگران مجزا می‌کند. «زندگی» مقصد ماست که عاشقانه می‌خواهیمش در برابر هزاران نیرویی که مرگ می‌خواهند. تمام آنها که از نفرت پرند. موتور محرک‌شان مرگ‌خواهی است برای این و آن. تمام آنها که برای جان انسان دسته‌بندی دارند و مردن مردم ارزش‌گذاری می‌کنند. تمام آنهایی که برای «دیگری» بد می‌خواهند و اصلا از مسیر این بدخواهی است که جان و انرژی و انگیزه می‌گیرند. ما اما «زندگی» می‌خواهیم. خیلی خیلی زیاد می‌خواهیمش. و برای «همه» می‌خواهیمش. و بدون تبعیض می‌خواهیمش. ما که خط‌های جنسیت و طبقه و عقیده و حاشیه/مرکز برایمان بی‌معناست. ما که «پیروزی‌مان در شکست دیگری نیست». ما که زیر موشک هم، بدمینتون بازی می‌کنیم و زندگی را قدر می‌گذاریم و ادامه می‌دهیم. ما مردم خسته این شهر.

بدمینتون | دیشب پارک پردیسان در یک‌ماهگی جنگ و دقایقی بعد از تسلط صدای پدافند بر تن بی‌دفاع تهران. من همیشه شیفته همشهری‌هایم بوده‌ام. آنها که در این شهر گرانِ پرغمِ عزیز ادامه می‌دهند. «زندگی»، این تمام آن چیزیست که آدم‌های این شهر می‌خواهند. چیزی که ما را به هم وصل می‌کند و همزمان ما را از دیگران مجزا می‌کند. «زندگی» مقصد ماست که عاشقانه می‌خواهیمش در برابر هزاران نیرویی که مرگ می‌خواهند. تمام آنها که از نفرت پرند. موتور محرک‌شان مرگ‌خواهی است برای این و آن. تمام آنها که برای جان انسان دسته‌بندی دارند و مردن مردم ارزش‌گذاری می‌کنند. تمام آنهایی که برای «دیگری» بد می‌خواهند و اصلا از مسیر این بدخواهی است که جان و انرژی و انگیزه می‌گیرند. ما اما «زندگی» می‌خواهیم. خیلی خیلی زیاد می‌خواهیمش. و برای «همه» می‌خواهیمش. و بدون تبعیض می‌خواهیمش. ما که خط‌های جنسیت و طبقه و عقیده و حاشیه/مرکز برایمان بی‌معناست. ما که «پیروزی‌مان در شکست دیگری نیست». ما که زیر موشک هم، بدمینتون بازی می‌کنیم و زندگی را قدر می‌گذاریم و ادامه می‌دهیم. ما مردم خسته این شهر.

Hossein Hamdieh | حسین حمدیه

13,948 просмотров • 6 месяцев назад

که نگران پلی بودید که هنوز افتتاح هم نشده بزرگترین پل خاورمیانه وقتی ارزش داره که این بچه‌ها هر روز برای مدرسه رفتن مجبور نباشن اینجوری از رودخونه رد بشن با پول اون پل شاید هزارن از این پل های کوچک برای این روستاها میشد ساخت ، حالا تهرانی ها چند ساعت دیر تر برای تفریح برسن شمال

که نگران پلی بودید که هنوز افتتاح هم نشده بزرگترین پل خاورمیانه وقتی ارزش داره که این بچه‌ها هر روز برای مدرسه رفتن مجبور نباشن اینجوری از رودخونه رد بشن با پول اون پل شاید هزارن از این پل های کوچک برای این روستاها میشد ساخت ، حالا تهرانی ها چند ساعت دیر تر برای تفریح برسن شمال

هادى مهرانى 🇮🇷🇮🇷

29,149 просмотров • 6 месяцев назад

شاید ما تنها ملتی در جهان هستیم که ۱۴۰۰ سال مبارزه و مقاومت کردیم، تا دین و آیین بیگانه را از خود بزداییم. با این رنسانس ایرانی،هم جمهوری و هم اسلام برای همیشه از این سرزمین اهورایی بیرون انداخته می‌شوند. #جاویدشاه #پاينده_ایران_جاویدشاه

شاید ما تنها ملتی در جهان هستیم که ۱۴۰۰ سال مبارزه و مقاومت کردیم، تا دین و آیین بیگانه را از خود بزداییم. با این رنسانس ایرانی،هم جمهوری و هم اسلام برای همیشه از این سرزمین اهورایی بیرون انداخته می‌شوند. #جاویدشاه #پاينده_ایران_جاویدشاه

Vida

136,387 просмотров • 8 месяцев назад

لحظه ای که بابای" سپهر بابا"، چشمش به این دختر زیبا و نوجوان #ستاره_رفیعی افتاد، گریست و برای لحظه ای غم خودش رو از یاد میبره! 💔 #IranMassacre‌

لحظه ای که بابای" سپهر بابا"، چشمش به این دختر زیبا و نوجوان #ستاره_رفیعی افتاد، گریست و برای لحظه ای غم خودش رو از یاد میبره! 💔 #IranMassacre‌

Benjamin Hamedبنیامین

115,936 просмотров • 3 месяцев назад

🔴 ما تو ایران داریم صحنه هایی و زندگی میکنیم که اینستاگرام از کاربراش میپرسه آیا مایل هستی این صحنه رو ببینی؟ یا نه!

🔴 ما تو ایران داریم صحنه هایی و زندگی میکنیم که اینستاگرام از کاربراش میپرسه آیا مایل هستی این صحنه رو ببینی؟ یا نه!

AbdiMedia - Abdollah Abdi

31,248 просмотров • 8 месяцев назад

آرتمیا در #دریاچه_ارومیه دیده شده؛ نه به این معنا که بحران تمام شده، بلکه به این معنا که حیات هنوز در این اکوسیستم نفس می‌کشد. آرتمیا قلب زنجیره غذایی دریاچه است؛ بازگشتش نشانه آن است که هنوز برای نجات دریاچه ارومیه دیر نشده، اگر آب پایدار بماند.

آرتمیا در #دریاچه_ارومیه دیده شده؛ نه به این معنا که بحران تمام شده، بلکه به این معنا که حیات هنوز در این اکوسیستم نفس می‌کشد. آرتمیا قلب زنجیره غذایی دریاچه است؛ بازگشتش نشانه آن است که هنوز برای نجات دریاچه ارومیه دیر نشده، اگر آب پایدار بماند.

Azadeh Mokhtari

108,952 просмотров • 2 месяцев назад

این خیلی خوب بود از صمیم قلب دلم برای دخترایی که باباشون بابایی نیست ناراحته همیشه دختری که باباش بابای خوبی باشه زندگی عشقی و آینده خوبی داره به‌نظرم

این خیلی خوب بود از صمیم قلب دلم برای دخترایی که باباشون بابایی نیست ناراحته همیشه دختری که باباش بابای خوبی باشه زندگی عشقی و آینده خوبی داره به‌نظرم

sepid

427,535 просмотров • 2 лет назад

صفحه مسیح علی‌نژاد با انتشار این ویدیو شرح ماجرا را این گونه نوشت: پدر را به جرم حمایت از دختر بدون حجابش کتک زدند. این صفحه ادامه داد: «این ویدئو را شهروندی از منطقه توریستی نمک آبرود در نزدیکی چالوس برای من فرستاده است. او در شرح آن نوشته است که در روز ۲۸ تیرماه آ حجاب و ماموران پلیس با یک خانواده اصفهانی که برای گردش و تفریح به منطقه نمک آبرود آمده بودند به خاطر حجاب درگیر می‌شوند. آنها پدر خانواده را مقابل چشم اعضای خانواده به شدت کتک زدند. فرستنده ویدیو نوشته است که در ادامه این درگیری، مادر این خانواده و یکی از فرزندانش توسط ماشین پلیس زیر گرفته شدند که او نتوانست ویدیوی آن صحنه را ضبط کند.» #گشت_ارشاد #آمران_به_معروف #دادبان

صفحه مسیح علی‌نژاد با انتشار این ویدیو شرح ماجرا را این گونه نوشت: پدر را به جرم حمایت از دختر بدون حجابش کتک زدند. این صفحه ادامه داد: «این ویدئو را شهروندی از منطقه توریستی نمک آبرود در نزدیکی چالوس برای من فرستاده است. او در شرح آن نوشته است که در روز ۲۸ تیرماه آ حجاب و ماموران پلیس با یک خانواده اصفهانی که برای گردش و تفریح به منطقه نمک آبرود آمده بودند به خاطر حجاب درگیر می‌شوند. آنها پدر خانواده را مقابل چشم اعضای خانواده به شدت کتک زدند. فرستنده ویدیو نوشته است که در ادامه این درگیری، مادر این خانواده و یکی از فرزندانش توسط ماشین پلیس زیر گرفته شدند که او نتوانست ویدیوی آن صحنه را ضبط کند.» #گشت_ارشاد #آمران_به_معروف #دادبان

دادبان

24,534 просмотров • 2 лет назад

می‌دانید دل امثال ما برای چه می‌سوزد؟ برای آن جوانان پاک‌ضمیر در تصویر که خزعبلات این بابا را گوش می‌دهند و فردا که بزرگتر شدند و تناقضات گفتاری و عملکردی جمهوری اسلامی را دیدند، از اعتقادات خود سرخورده می‌شوند 😐

می‌دانید دل امثال ما برای چه می‌سوزد؟ برای آن جوانان پاک‌ضمیر در تصویر که خزعبلات این بابا را گوش می‌دهند و فردا که بزرگتر شدند و تناقضات گفتاری و عملکردی جمهوری اسلامی را دیدند، از اعتقادات خود سرخورده می‌شوند 😐

یوسف عزیزی

24,218 просмотров • 9 месяцев назад

رفتیم تجریش برای سنت هرساله خرید ماهی قرمز و سبزه و گل. رفتیم که یک کم سر دخترک گرم بشود. که یک کم از زندان خانه بیرون بزنیم. که یک هوایی بخوریم. اما بدتر دلگیر بود برای ما. تجریشی که در شب‌های عید سوزن به زمین‌اش نمی‌رسید خالی بود و کم‌فروغ. هیچ خبری از دست‌فروش‌ها و بلوایِ شادِ همیشگی نبود. همه‌جا ساکت. همه گذرها و کوچه‌ها خالی از حضور انسان. نمیدانم در میانه این کثافت جنگ چند کاسب برشکست شده‌اند، چند سفره خالی مانده، چند آدم ناامید شده‌اند. کاش میشد کاری کرد. تجریش در روزهای منتهی به نوروز همیشه برای من قابی بود از تاب‌آوری ما ایرانی‌ها. که هرچقدر شرایط تاریک و هرچقدر شکاف‌های میان ما عمیق، هنوز هم بهار می‌آید و شکوفه‌های می‌رسند و نوروز، این آیین ملی، ما را کنار هم می‌آورد. اما انگار سایه این جنگ لعنتی روی همه‌چیز افتاده. تاریکی به هر گوشه‌ای رسیده. من خیلی دوست دارم باور کنم که نوروز امسال هم مثل هر سال خواهد بود. که این آیین باستانی بالاخره دوباره چراغ خانه‌های ما را روشن خواهد کرد. که ما جوری (نمیدانم چطور) از انتهای این تونل وحشت بیرون می‌آییم و غرور ملی ترک خورده‌مان را بند می‌زنیم و ادامه می‌دهیم. من به این امیدِ (شاید احمقانه) خودم چنگ می‌زنم. و با همین ادامه می‌دهم. که نوروز برای ما پیامی دارد. که فردایی هست. که زمستان سر می‌آید (؟).

رفتیم تجریش برای سنت هرساله خرید ماهی قرمز و سبزه و گل. رفتیم که یک کم سر دخترک گرم بشود. که یک کم از زندان خانه بیرون بزنیم. که یک هوایی بخوریم. اما بدتر دلگیر بود برای ما. تجریشی که در شب‌های عید سوزن به زمین‌اش نمی‌رسید خالی بود و کم‌فروغ. هیچ خبری از دست‌فروش‌ها و بلوایِ شادِ همیشگی نبود. همه‌جا ساکت. همه گذرها و کوچه‌ها خالی از حضور انسان. نمیدانم در میانه این کثافت جنگ چند کاسب برشکست شده‌اند، چند سفره خالی مانده، چند آدم ناامید شده‌اند. کاش میشد کاری کرد. تجریش در روزهای منتهی به نوروز همیشه برای من قابی بود از تاب‌آوری ما ایرانی‌ها. که هرچقدر شرایط تاریک و هرچقدر شکاف‌های میان ما عمیق، هنوز هم بهار می‌آید و شکوفه‌های می‌رسند و نوروز، این آیین ملی، ما را کنار هم می‌آورد. اما انگار سایه این جنگ لعنتی روی همه‌چیز افتاده. تاریکی به هر گوشه‌ای رسیده. من خیلی دوست دارم باور کنم که نوروز امسال هم مثل هر سال خواهد بود. که این آیین باستانی بالاخره دوباره چراغ خانه‌های ما را روشن خواهد کرد. که ما جوری (نمیدانم چطور) از انتهای این تونل وحشت بیرون می‌آییم و غرور ملی ترک خورده‌مان را بند می‌زنیم و ادامه می‌دهیم. من به این امیدِ (شاید احمقانه) خودم چنگ می‌زنم. و با همین ادامه می‌دهم. که نوروز برای ما پیامی دارد. که فردایی هست. که زمستان سر می‌آید (؟).

Hossein Hamdieh | حسین حمدیه

60,883 просмотров • 6 месяцев назад

این فیلم رو یکی از دوستام فرستاده میگه این مادر کارش این شده که هر شب بیاد میدون آزادی و تو این نقطه بایسته و برای آقامون قرآن بخونه

این فیلم رو یکی از دوستام فرستاده میگه این مادر کارش این شده که هر شب بیاد میدون آزادی و تو این نقطه بایسته و برای آقامون قرآن بخونه

محمد اکبرزاده

10,642 просмотров • 2 месяцев назад

برای خنک شدن دل مردم ایران. این مادرقحبه‌هایی که در این تصاویر بخار شدند، نماینده همه اون قاتلانی هستند که خون چندتا از بچه‌های ما روی دستشون هست.

Sensitive content

برای خنک شدن دل مردم ایران. این مادرقحبه‌هایی که در این تصاویر بخار شدند، نماینده همه اون قاتلانی هستند که خون چندتا از بچه‌های ما روی دستشون هست.

saeed

78,606 просмотров • 7 месяцев назад

بمیرم برای خواهرت که نوشته: «ابوالفضل رو ازمون گرفتن، حداقل تو خوب نشو...» علیرضا روز اجرای حکم سکته کرد و هنوز بیمارستانه... وای از این درد... چه کابوسیه که خوب شدن برادرت، یعنی از دست دادنش... 💔😭

بمیرم برای خواهرت که نوشته: «ابوالفضل رو ازمون گرفتن، حداقل تو خوب نشو...» علیرضا روز اجرای حکم سکته کرد و هنوز بیمارستانه... وای از این درد... چه کابوسیه که خوب شدن برادرت، یعنی از دست دادنش... 💔😭

هایدی | به یاد ابوالفضل مرشدعباسی 🇮🇷

48,596 просмотров • 2 месяцев назад