Loading video...

Video Failed to Load

There was a problem loading this video. This could be due to a temporary network issue or the video might be unavailable.

سه سال با داغِ نیکا، با اضطرابِ آیدا و تنها در احاطه‌ی گله‌ی گرگ‌ها خاموش ماند. اما علی‌رغم آن همه هتاکی‌، تهمت‌ و ویرانی که آتش شاکرمی بر زندگی، خانواده‌ و خاطرات جگرگوشه‌اش فروریخت، هنوز با جوانمردی می‌گوید: "پس از قتل دخترم، دومین مصیبت، سقوط آتش بود" #نسرین_شاکرمی

Nima. Monsefi

3,386 subscribers

52,970 views • 10 months ago •via X (Twitter)

#نسرین_شاکرمی

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

آتش شاکرمی، خالۀ #نیکا_شاکرمی، ویدئویی از نیکا را در یک آموزشگاه هنری منتشر کرده است. نیکا در این ویدئو به عنوان مدل نقاشی هنرجویان نشسته است و به پرسش‌هایی که از او می‌شود پاسخ می‌دهد. آتش شاکرمی با انتشار این ویدئو نیکا را خطاب قرار داده و نوشت: «امروز بعد از بیست و سه ماه از کشته شدنت به خودم جرات دادم و مدیر آموزشگاه ...خواستم ویدئو و عکس‌های ترا برایم بفرستد. جرات دیدنشان را نداشتم. نمی‌دانستم چطور توان تماشایشان، و به‌خاطر آوردن آن همه تلخی را خواهم داشت دردت به جانم». نیکا شاکرمی، معترض ۱۷ ساله، در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ در جریان نخستین روزهای اعتراضات «#زن_زندگی_آزادی» در بلوار کشاورز تهران ناپدید و پس از هشت روز پیکر او به خانواده‌اش تحویل داده شد.

آتش شاکرمی، خالۀ #نیکا_شاکرمی، ویدئویی از نیکا را در یک آموزشگاه هنری منتشر کرده است. نیکا در این ویدئو به عنوان مدل نقاشی هنرجویان نشسته است و به پرسش‌هایی که از او می‌شود پاسخ می‌دهد. آتش شاکرمی با انتشار این ویدئو نیکا را خطاب قرار داده و نوشت: «امروز بعد از بیست و سه ماه از کشته شدنت به خودم جرات دادم و مدیر آموزشگاه ...خواستم ویدئو و عکس‌های ترا برایم بفرستد. جرات دیدنشان را نداشتم. نمی‌دانستم چطور توان تماشایشان، و به‌خاطر آوردن آن همه تلخی را خواهم داشت دردت به جانم». نیکا شاکرمی، معترض ۱۷ ساله، در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ در جریان نخستین روزهای اعتراضات «#زن_زندگی_آزادی» در بلوار کشاورز تهران ناپدید و پس از هشت روز پیکر او به خانواده‌اش تحویل داده شد.

RadioFarda‌|‌راديو فردا

150,721 views • 2 years ago

امروز سالروز میلاد حضرت معصومه(س) و «روز دختر» بود. این مناسبت را به همه دختران ایران که روشنایی فردای این سرزمین‌اند و با لبخند زلال و طراوت وجودشان، امید را در دل‌ها می‌کارند و زندگی را معنا می‌بخشند، تبریک می‌گویم. در کنار این شادباش، نام دختران مدرسه «شجره طیبه» #میناب را با اندوهی عمیق و افتخاری جاودان زمزمه می‌کنیم؛ فرشتگان معصومی که مظلومانه از میان ما رفتند و آسمانی شدند. یاد و نام شما، با آن حضور کوتاه اما سرشار از برکت، بر دامان مام میهن تا همیشه خواهد ماند؛ نوری که خاموش نمی‌شود و روشنای راه دختران معصوم ایران و جهان خواهد شد.

امروز سالروز میلاد حضرت معصومه(س) و «روز دختر» بود. این مناسبت را به همه دختران ایران که روشنایی فردای این سرزمین‌اند و با لبخند زلال و طراوت وجودشان، امید را در دل‌ها می‌کارند و زندگی را معنا می‌بخشند، تبریک می‌گویم. در کنار این شادباش، نام دختران مدرسه «شجره طیبه» #میناب را با اندوهی عمیق و افتخاری جاودان زمزمه می‌کنیم؛ فرشتگان معصومی که مظلومانه از میان ما رفتند و آسمانی شدند. یاد و نام شما، با آن حضور کوتاه اما سرشار از برکت، بر دامان مام میهن تا همیشه خواهد ماند؛ نوری که خاموش نمی‌شود و روشنای راه دختران معصوم ایران و جهان خواهد شد.

Esmaeil Baqaei

53,983 views • 5 months ago

#امیرعلی_باستانی سراسر زندگی و شور بود برای عشق به پزشکی و آرزویش خدمت به شهر محرومی بود که در آن زندگی کرده بود. از او که دانشجوی سال آخر پزشکی در مشهد بود بنویسید. خانواده علی به شدت تحت فشار هستند که در مورد قتل او با گلوله اطلاعرسانی نکنند و پیکر او را به گروگان گرفته اند.

#امیرعلی_باستانی سراسر زندگی و شور بود برای عشق به پزشکی و آرزویش خدمت به شهر محرومی بود که در آن زندگی کرده بود. از او که دانشجوی سال آخر پزشکی در مشهد بود بنویسید. خانواده علی به شدت تحت فشار هستند که در مورد قتل او با گلوله اطلاعرسانی نکنند و پیکر او را به گروگان گرفته اند.

Azam Bahrami

54,394 views • 8 months ago

نسرین شاکرمی، مادر دادخواه نیکا شاکرمی، در تجمع بزرگ ایرانیان در دوسلدورف آلمان گفت در گذشته «با دروغ و نیرنگ» خاندان پهلوی را در چشم مردم «دیو» جلوه دادند و «اهریمن را فرشته کردند». او تاکید کرد از ناآگاهی مردم سوءاستفاده شد، اما اکنون جامعه ایران آگاه شده و این آگاهی را نمی‌توان از او گرفت. شاکرمی افزود مردم با تکیه بر آگاهی، قدرتی را که به گفته او در گذشته از خاندان پهلوی گرفته شد، «از اهریمن پس می‌گیرند» و به خاندان پهلوی بازمی‌گردانند تا کشور دوباره ساخته و آباد شود.

نسرین شاکرمی، مادر دادخواه نیکا شاکرمی، در تجمع بزرگ ایرانیان در دوسلدورف آلمان گفت در گذشته «با دروغ و نیرنگ» خاندان پهلوی را در چشم مردم «دیو» جلوه دادند و «اهریمن را فرشته کردند». او تاکید کرد از ناآگاهی مردم سوءاستفاده شد، اما اکنون جامعه ایران آگاه شده و این آگاهی را نمی‌توان از او گرفت. شاکرمی افزود مردم با تکیه بر آگاهی، قدرتی را که به گفته او در گذشته از خاندان پهلوی گرفته شد، «از اهریمن پس می‌گیرند» و به خاندان پهلوی بازمی‌گردانند تا کشور دوباره ساخته و آباد شود.

اتاق خبر منوتو | آرشیو

32,721 views • 8 months ago

آخرین نفس‌های نیکا نیکا شاکرمی، روز ۲۹ شهریور ۱۴۰۱، روی سطل آشغال ایستاده بود، قدش بلندتر از ترس و دلهره‌ی جمعیت، نام فیلم را بگذاریم «آخرین نفس‌های نیکا» روسری‌اش را آتش زده و می‌رقصاند، فریاد می‌کند و به گفته شاهدان جمعیت نیز پشت او شعار را تکرار می‌کنند. چه لحظات نابی را جمعیت از نیکا برای آخرین بار دیده‌اند. لحظه‌ای که او ایستاده بود، هر کلمه‌اش حکم شجاعت و امید را داشت، و هر نگاهش، جرقه‌ای بود بر آتش مبارزه‌ای که در دل مردم شعله‌ور بود. و تنها چند ساعت بعد… ناپدید شد. چیزی نماند جز سکوت سنگین خیابان‌ها و یاد نیکا، که حالا تبدیل شده بود به نماد مقاومت، صدای کسی که به جای وحشت، شجاعت را به ارمغان آورد. نیکا در این سه سال همیشه زنده بود، خنده‌هایش، شیطنت چشم‌هایش و رقص او ….. امشب آخرین شبی است که نیکا زنده است. #نیکا_شاکرمی #دادبان

آخرین نفس‌های نیکا نیکا شاکرمی، روز ۲۹ شهریور ۱۴۰۱، روی سطل آشغال ایستاده بود، قدش بلندتر از ترس و دلهره‌ی جمعیت، نام فیلم را بگذاریم «آخرین نفس‌های نیکا» روسری‌اش را آتش زده و می‌رقصاند، فریاد می‌کند و به گفته شاهدان جمعیت نیز پشت او شعار را تکرار می‌کنند. چه لحظات نابی را جمعیت از نیکا برای آخرین بار دیده‌اند. لحظه‌ای که او ایستاده بود، هر کلمه‌اش حکم شجاعت و امید را داشت، و هر نگاهش، جرقه‌ای بود بر آتش مبارزه‌ای که در دل مردم شعله‌ور بود. و تنها چند ساعت بعد… ناپدید شد. چیزی نماند جز سکوت سنگین خیابان‌ها و یاد نیکا، که حالا تبدیل شده بود به نماد مقاومت، صدای کسی که به جای وحشت، شجاعت را به ارمغان آورد. نیکا در این سه سال همیشه زنده بود، خنده‌هایش، شیطنت چشم‌هایش و رقص او ….. امشب آخرین شبی است که نیکا زنده است. #نیکا_شاکرمی #دادبان

دادبان

41,861 views • 1 year ago

وقتی امیر احمدوند کشته شد، همسرش نیلوفر سه ماهه باردار و در استراحت مطلق بود. نزدیکان خانواده می‌گویند امیر با عشق و دقت از همسرش مراقبت می‌کرد؛ تا جایی که در یکی از ویدیوهای به‌جا مانده از او، در حالی دیده می‌شود که موهای نیلوفر را می‌بافد. آن‌ها می‌گویند پس از کشته‌شدن امیر، نیلوفر هنوز نتوانسته با این فقدان کنار بیاید و به زندگی عادی بازگردد.

وقتی امیر احمدوند کشته شد، همسرش نیلوفر سه ماهه باردار و در استراحت مطلق بود. نزدیکان خانواده می‌گویند امیر با عشق و دقت از همسرش مراقبت می‌کرد؛ تا جایی که در یکی از ویدیوهای به‌جا مانده از او، در حالی دیده می‌شود که موهای نیلوفر را می‌بافد. آن‌ها می‌گویند پس از کشته‌شدن امیر، نیلوفر هنوز نتوانسته با این فقدان کنار بیاید و به زندگی عادی بازگردد.

ایران وایر

59,758 views • 3 months ago

جریان زندگی بعد از آتش بس اینجا در زمان #جنگ خالی از شور زندگی بود. کلاغ‌ها برگشته‌اند. نه هیاهو دارنذ و نه با اطمینان پرواز میکنند آرامند و محتاط، انگار که هنوز به آسمان شک دارند. پرنده‌ها دوباره روی سیم‌ها نشسته‌اند و شهر، با همه زخم‌هایش، دارد وانمود می‌کند که هنوز بلد است نفس بکشد. مردم به هم لبخند می‌زنند…لبخندهایی که بیشتر از جنسِ زنده ماندن‌اند تا خوشحالی لبخندهایی که پشت‌شان شب‌های بی‌خوابی است، صداهایی که هنوز از ذهن پاک نشده، و ترسی که فقط کمی عقب رفته، نه اینکه تمام شده باشد. زندگی دارد برمی‌گردد،اما نه مثل قبل. مثل کسی که از یک حادثه جان سالم به در برده و حالا هر حرکت ساده‌اش کمی احتیاط، کمی تردید، و کمی درد در خودش دارد. چای‌ها دوباره دم می‌شوند،مغازه‌ها نیمه‌جان باز می‌شوند، پیاده‌روها کم‌کم یادشان می‌آید که باید شلوغ باشند… اما در همه این‌ها، یک اما ی بزرگ نفس می‌کشد. ما برگشته‌ایم به روتین‌ها، چون چاره‌ای نداریم. چون زندگی، حتی وقتی زخمی است، اصرار عجیبی به ادامه دادن دارد. و شاید… شاید همین ادامه دادن،همین لبخندهای نصفه،همین پرنده‌هایی که با تردید برگشته‌اند،تنها شکلِ ممکنِ امید در این روزهاست. هرچند پررنگ و مطمئن نیست امیدی کم‌جان و لرزان است که فقط می‌گوید هنوز تمام نشده‌ایم.

جریان زندگی بعد از آتش بس اینجا در زمان #جنگ خالی از شور زندگی بود. کلاغ‌ها برگشته‌اند. نه هیاهو دارنذ و نه با اطمینان پرواز میکنند آرامند و محتاط، انگار که هنوز به آسمان شک دارند. پرنده‌ها دوباره روی سیم‌ها نشسته‌اند و شهر، با همه زخم‌هایش، دارد وانمود می‌کند که هنوز بلد است نفس بکشد. مردم به هم لبخند می‌زنند…لبخندهایی که بیشتر از جنسِ زنده ماندن‌اند تا خوشحالی لبخندهایی که پشت‌شان شب‌های بی‌خوابی است، صداهایی که هنوز از ذهن پاک نشده، و ترسی که فقط کمی عقب رفته، نه اینکه تمام شده باشد. زندگی دارد برمی‌گردد،اما نه مثل قبل. مثل کسی که از یک حادثه جان سالم به در برده و حالا هر حرکت ساده‌اش کمی احتیاط، کمی تردید، و کمی درد در خودش دارد. چای‌ها دوباره دم می‌شوند،مغازه‌ها نیمه‌جان باز می‌شوند، پیاده‌روها کم‌کم یادشان می‌آید که باید شلوغ باشند… اما در همه این‌ها، یک اما ی بزرگ نفس می‌کشد. ما برگشته‌ایم به روتین‌ها، چون چاره‌ای نداریم. چون زندگی، حتی وقتی زخمی است، اصرار عجیبی به ادامه دادن دارد. و شاید… شاید همین ادامه دادن،همین لبخندهای نصفه،همین پرنده‌هایی که با تردید برگشته‌اند،تنها شکلِ ممکنِ امید در این روزهاست. هرچند پررنگ و مطمئن نیست امیدی کم‌جان و لرزان است که فقط می‌گوید هنوز تمام نشده‌ایم.

Golshan

16,081 views • 5 months ago

در تلویزیون ملی ایران خواند. آن روزها شادی، شوق زندگی و رهایی را می سرود. بعدها که سایه سیاه رژیم جمهوری اسلامی بر وطن افتاد او همچنان خواند از وطن، غربت و آزادی. آزادی را فدای کلمه نکرد. سینه‌اش برای ایران سپر بود و می‌دانست هیچ زورگویی بر فرهنگ ایرانی غالب نشده است. او مبارزی رقصان، مشتاقانه سیاست را زندگی کرد. درد عمیق ایران را می‌دانست و برای وطن نه تنها از مال که از جان مایه گذاشت. برای او غریب بود که مردم فروغ فرخزاد و پروین اعتصامی را نشناسند. برای او عجیب بود که بتوان برای وطن گریست اما به پانخاست. او درد می‌کشید از حکومت جانیان بر خاک ایران و این درد را به فریاد رسایی تبدیل کرده بود تا ما را به مبارزه بخواند برای نجات ایرانی که عاشقش بود. تمام سعی و کوشش بر این بود که در طول این راه پر از درد و رنج و غم و مشقت چیزی به بار فرهنگی مردم بیافزاید. برای آن که بیافزاید، از خود کاست و زمزمه‌ی امیدوارانه‌ی پرشور و عاشقانه‌اش در گوشمان جاوید ماند. آنچنان که خود با عشقی ناب به ایران می‌گفت «باشد که روزگار ظلم به سر آید و آفتاب برآید و حقیقت در چهره مردم بدرخشد و عشق آن سپیده دمی گردد که به سوی آن گام برمی‌داریم. من با عشق به دنیا آمده‌ام، با عشق زندگی کرده‌ام و با عشق هم از دنیا می‌روم تا آن چیزی که از من باقی می‌ماند فقط عشق باشد.» #فریدون_فرخزاد #ملی_گرایان

در تلویزیون ملی ایران خواند. آن روزها شادی، شوق زندگی و رهایی را می سرود. بعدها که سایه سیاه رژیم جمهوری اسلامی بر وطن افتاد او همچنان خواند از وطن، غربت و آزادی. آزادی را فدای کلمه نکرد. سینه‌اش برای ایران سپر بود و می‌دانست هیچ زورگویی بر فرهنگ ایرانی غالب نشده است. او مبارزی رقصان، مشتاقانه سیاست را زندگی کرد. درد عمیق ایران را می‌دانست و برای وطن نه تنها از مال که از جان مایه گذاشت. برای او غریب بود که مردم فروغ فرخزاد و پروین اعتصامی را نشناسند. برای او عجیب بود که بتوان برای وطن گریست اما به پانخاست. او درد می‌کشید از حکومت جانیان بر خاک ایران و این درد را به فریاد رسایی تبدیل کرده بود تا ما را به مبارزه بخواند برای نجات ایرانی که عاشقش بود. تمام سعی و کوشش بر این بود که در طول این راه پر از درد و رنج و غم و مشقت چیزی به بار فرهنگی مردم بیافزاید. برای آن که بیافزاید، از خود کاست و زمزمه‌ی امیدوارانه‌ی پرشور و عاشقانه‌اش در گوشمان جاوید ماند. آنچنان که خود با عشقی ناب به ایران می‌گفت «باشد که روزگار ظلم به سر آید و آفتاب برآید و حقیقت در چهره مردم بدرخشد و عشق آن سپیده دمی گردد که به سوی آن گام برمی‌داریم. من با عشق به دنیا آمده‌ام، با عشق زندگی کرده‌ام و با عشق هم از دنیا می‌روم تا آن چیزی که از من باقی می‌ماند فقط عشق باشد.» #فریدون_فرخزاد #ملی_گرایان

انجمن ملی گرایان ایران

66,116 views • 3 years ago

#قادسیه_ادامه_دارد ایران ما فقط ۴۷ سال در بند نبوده؛ قرن‌هاست که با زنجیر استبداد، تحریف و تحمیلِ بیگانه دست‌وپنجه نرم می‌کند. قادسیه برای ما یک رویداد تاریخی نیست؛ نماد نبردی است که هنوز ادامه دارد: نبرد هویت با تحمیل، آگاهی با جهل، ایران با تاریکی. اما این‌بار، نسل شیکِ پاسارگادی ایستاده است. نسلی که نه فراموش می‌کند، نه تسلیم می‌شود. بهای آزادی را با جان، خون، تبعید و اشک پرداخته‌ایم، اما هنوز قلب آریایی در سینه‌هایمان می‌تپد. ما ایران را پس می‌گیریم. نه با نفرت، که با آگاهی. نه با ویرانی، که با بازسازی. ایران دوباره خواهد ایستاد؛ آزاد، آباد و سربلند چون این سرزمین، از آنِ ماست. #ما_آریایی_هستیم_عرب_نمیپرستیم #پاينده_ایران_جاویدشاه

#قادسیه_ادامه_دارد ایران ما فقط ۴۷ سال در بند نبوده؛ قرن‌هاست که با زنجیر استبداد، تحریف و تحمیلِ بیگانه دست‌وپنجه نرم می‌کند. قادسیه برای ما یک رویداد تاریخی نیست؛ نماد نبردی است که هنوز ادامه دارد: نبرد هویت با تحمیل، آگاهی با جهل، ایران با تاریکی. اما این‌بار، نسل شیکِ پاسارگادی ایستاده است. نسلی که نه فراموش می‌کند، نه تسلیم می‌شود. بهای آزادی را با جان، خون، تبعید و اشک پرداخته‌ایم، اما هنوز قلب آریایی در سینه‌هایمان می‌تپد. ما ایران را پس می‌گیریم. نه با نفرت، که با آگاهی. نه با ویرانی، که با بازسازی. ایران دوباره خواهد ایستاد؛ آزاد، آباد و سربلند چون این سرزمین، از آنِ ماست. #ما_آریایی_هستیم_عرب_نمیپرستیم #پاينده_ایران_جاویدشاه

Shawna (شانا) Azad

28,472 views • 8 months ago

نامت به بلندای زمان ایستاده، بر قلهٔ تاریخ؛ حسیب، ای مردِ میدان و فرزندِ سربلند پنجشیر! تو تنها یک فرمانده نبودی؛ نامت با شجاعت، ایستادگی و وفاداری گره خورده بود. در روزهایی که ترس بر بسیاری سایه افکنده بود، تو ایستادی؛ با قامتی استوار و قلبی که برای آزادی می‌تپید. امروز اگر پیکرت در خاک آرمیده است، نامت در دل مردم زنده‌تر از همیشه است. گلوله می‌تواند سینهٔ یک مرد را خاموش کند، اما نمی‌تواند صدای یک آرمان را از تاریخ پاک سازد. حسیب‌الله پنجشیری؛ خاک، تو را در آغوش گرفته است، اما تاریخ تو را از یاد نخواهد برد. تو رفتی، اما نامت ماند؛ چون کوه، استوار؛ چون حماسه، جاودان؛ و چون پرچمی که بر فراز تاریخ، همیشه در اهتزاز خواهد ماند. آرام بخواب، فرمانده؛ که راهت در خاطره‌ها ادامه دارد و نامت، با افتخار، بر پیشانی تاریخ این سرزمین خواهد ماند. پایگاه خبری قیام ملی

نامت به بلندای زمان ایستاده، بر قلهٔ تاریخ؛ حسیب، ای مردِ میدان و فرزندِ سربلند پنجشیر! تو تنها یک فرمانده نبودی؛ نامت با شجاعت، ایستادگی و وفاداری گره خورده بود. در روزهایی که ترس بر بسیاری سایه افکنده بود، تو ایستادی؛ با قامتی استوار و قلبی که برای آزادی می‌تپید. امروز اگر پیکرت در خاک آرمیده است، نامت در دل مردم زنده‌تر از همیشه است. گلوله می‌تواند سینهٔ یک مرد را خاموش کند، اما نمی‌تواند صدای یک آرمان را از تاریخ پاک سازد. حسیب‌الله پنجشیری؛ خاک، تو را در آغوش گرفته است، اما تاریخ تو را از یاد نخواهد برد. تو رفتی، اما نامت ماند؛ چون کوه، استوار؛ چون حماسه، جاودان؛ و چون پرچمی که بر فراز تاریخ، همیشه در اهتزاز خواهد ماند. آرام بخواب، فرمانده؛ که راهت در خاطره‌ها ادامه دارد و نامت، با افتخار، بر پیشانی تاریخ این سرزمین خواهد ماند. پایگاه خبری قیام ملی

پایگاه خبری قیام ملی -National Uprising News

10,369 views • 1 month ago

سرلشکر رحیم صفوی در شرایطی با کلید واژه «استخر»، به نحوه درگذشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی کنایه میزند که ظاهراً از یاد برده است که در سال ۶۷ و پس از سقوط فاو، قرار بود به حکم دادگاه نظامی به جوخه اعدام سپرده شود، اما با وساطت مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی از اعدام و مرگ نجات یافت.

سرلشکر رحیم صفوی در شرایطی با کلید واژه «استخر»، به نحوه درگذشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی کنایه میزند که ظاهراً از یاد برده است که در سال ۶۷ و پس از سقوط فاو، قرار بود به حکم دادگاه نظامی به جوخه اعدام سپرده شود، اما با وساطت مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی از اعدام و مرگ نجات یافت.

عبدالرضا داوری🚩

131,833 views • 11 months ago