«قلعه الموت را مثل یک بچه از دل خاک بیرون آوردم، بزرگش کردم و حالا در فهرست میراث جهانی بشر ثبت شده است.» این‌ها بخشی از سخنان حمیده چوبک، باستان‌شناس و مدیر پیشین پایگاه میراث فرهنگی الموت، ساعاتی پس از ثبت جهانی پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در... چهل‌وهشتمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی است. چوبک که بیش از ۲۵ سال از زندگی حرفه‌ای خود را صرف کاوش‌های باستان‌شناسی، مرمت، حفاظت و تهیه پرونده ثبت جهانی الموت کرده، در گفتگویی اختصاصی با «صدای میراث» گفت: «آن‌قدر خوشحالم که واقعا نمی‌دانم چه بگویم. خوشحالم که پیش از مرگم توانستم چکش یونسکو را بر ثبت جهانی قلعه الموت ببینم.» پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» بدون هیچ‌گونه ایراد یا درخواست اصلاح، در همان مرحله نخست به تصویب کمیته میراث جهانی یونسکو رسید، اتفاقی که به گفته کارشناسان، در میان پرونده‌های ایران کم‌سابقه است. حمیده چوبک دلیل این موفقیت را جایگاه تاریخی و شهرت جهانی الموت دانست و گفت این مجموعه، برخلاف بسیاری از آثار تاریخی، از گذشته در سطح جهان شناخته شده بود و ارزش جهانی آن نیازی به روایت‌سازی نداشت. به گفته او، الموت مرکز حکومتی بود که نفوذ آن فراتر از مرزهای ایران گسترش یافته بود و همین ویژگی، جایگاه جهانی آن را تقویت می‌کند. او همچنین به تعهدات ایران پس از ثبت جهانی این اثر اشاره کرد و گفت ایمن‌سازی قلعه‌ها، حفاظت اصولی از بناها، مدیریت گردشگری، کنترل تعداد بازدیدکنندگان و فراهم کردن دسترسی مناسب به مجموعه، از مهم‌ترین الزاماتی است که یونسکو بر اجرای آن تاکید کرده است. چوبک در بخش دیگری از این گفتگو به یکی از مهم‌ترین فرضیه‌های باستان‌شناسی درباره الموت اشاره کرد و گفت: «احتمال می‌دهیم آرامگاه حسن صباح و ۱۸ تن از یارانش در محدوده مسجد روستای گازرخان قرار داشته باشد.» فرضیه‌ای که در صورت اثبات، می‌تواند یکی از مهم‌ترین کشفیات باستان‌شناسی سال‌های اخیر ایران باشد. با ثبت این پرونده، قلعه الموت و استحکامات وابسته به آن به عنوان سی‌امین اثر فرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.show more

independentpersian

366,300 subscribers

Paylaş İndir