正在加载视频...

视频加载失败

加载此视频时出现问题。这可能是由于临时网络问题，或视频可能不可用。

نه این‌که باخت نداده باشد. نه این‌که بهتر از او نداشته‌ایم. نه؛ ولی استایل رضا یزدانی حقاً بی‌نظیر بود. قلدری، حیا و تواضع را با هم داشت. عنوان پلنگ جویبار برازنده‌ی بزرگوار بود. حفظه‌الله

AmirDjawadi

5,323 subscribers

24,809 次观看 • 10 个月前 •via X (Twitter)

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 条评论

暂无评论

原始帖子的评论将显示在这里

相关视频

فرید زلاند، آهنگساز: با داریوش دیگر کار نکردم برای این‌که حقوق ما را رعایت نمی‌کرد. نه مال ما، نه مال ترانه‌سراها، نه مال هیچ‌کس دیگری را طبق قانون هنرمند از سود هر محصولی سهمی دارد، او شبی ۴۰۰ تا ۷۰۰ هزار دلار می‌گیرد ولی فکر می‌کند چون خودش ایستاده جلوی میکروفن این پول حق اوست

فرید زلاند، آهنگساز: با داریوش دیگر کار نکردم برای این‌که حقوق ما را رعایت نمی‌کرد. نه مال ما، نه مال ترانه‌سراها، نه مال هیچ‌کس دیگری را طبق قانون هنرمند از سود هر محصولی سهمی دارد، او شبی ۴۰۰ تا ۷۰۰ هزار دلار می‌گیرد ولی فکر می‌کند چون خودش ایستاده جلوی میکروفن این پول حق اوست

حافظه تاریخی

267,319 次观看 • 1 个月前

آقای حسین آقایی می‌گویید چرا هنوز از مانوک حرف می‌زنیم؟ شاید چون برای خیلی از ما، که نه سیاستمدار بودیم و نه اهل بازی‌های قدرت، مانوک فقط یک اسم نبود؛ یک امید بود🕊️ برای ما مردم عادی، خسته از سال‌ها انتظار، ناامیدی و سردرگمی، او کسی بود که با جان و دل پای باورش ایستاد❤️ کسی که به نسل شیک ‌ ایران ایمان داشت. او‌ برگ پهلوی رو برایمان زنده نگه داشت مانوک، با همه بزرگی و جایگاهی که داشت، هیچ‌وقت مردم خسته و زخم‌خورده را تحقیر نکرد. هیچ‌وقت امید را از دل کسانی که به فردایی بهتر چشم دوخته بودند نگرفت شاید به همین دلیل است که هنوز نامش برای خیلی‌ها فقط یک نام نیست ❤️ پس ما باید به چه کسی دل می‌بستیم؟ که هم درک کند هم صبور باشد هم مثبت باشد هم… Hossein Aghaie, Ph.D.

آقای حسین آقایی می‌گویید چرا هنوز از مانوک حرف می‌زنیم؟ شاید چون برای خیلی از ما، که نه سیاستمدار بودیم و نه اهل بازی‌های قدرت، مانوک فقط یک اسم نبود؛ یک امید بود🕊️ برای ما مردم عادی، خسته از سال‌ها انتظار، ناامیدی و سردرگمی، او کسی بود که با جان و دل پای باورش ایستاد❤️ کسی که به نسل شیک ‌ ایران ایمان داشت. او‌ برگ پهلوی رو برایمان زنده نگه داشت مانوک، با همه بزرگی و جایگاهی که داشت، هیچ‌وقت مردم خسته و زخم‌خورده را تحقیر نکرد. هیچ‌وقت امید را از دل کسانی که به فردایی بهتر چشم دوخته بودند نگرفت شاید به همین دلیل است که هنوز نامش برای خیلی‌ها فقط یک نام نیست ❤️ پس ما باید به چه کسی دل می‌بستیم؟ که هم درک کند هم صبور باشد هم مثبت باشد هم… Hossein Aghaie, Ph.D.

Koa🇮🇷

34,724 次观看 • 3 个月前

احسان یارشاطر، ایران‌شناس و بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، از نسلی بود که تحولات سیاسی و اجتماعی ایران معاصر را از نزدیک دید و بخش بزرگی از عمرش را صرف شناخت و ثبت فرهنگ و تاریخ ایران کرد. به بهانه سالگرد کودتای ۲۸مرداد شنیدن روایت و نگاه او فرصتی است برای دوباره فکر کردن به تاریخی که هنوز بر نگاه ما به ایران امروز سایه انداخته است. او در این ویدیو می‌گوید: «هنر مصدق این بود که زد توی گوش انگلیسی‌ها، هنر خمینی این بود که زد توی گوش شاه و آمریکا. مردم ایران در مقاطعی فدایی هر دوی این‌ها شدند.» به باور یارشاطر نه خمینی و نه مصدق سیاستمداران خوبی نبودند چرا که به‌گفته او سیاستمدار کسی است که «منافع و مقاصد ملت خود را پیش ببرد نه این‌که پایش را در یک کفش کند که من با انگلیسی‌ها قرارداد امضا نمی‌کنم.»

احسان یارشاطر، ایران‌شناس و بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، از نسلی بود که تحولات سیاسی و اجتماعی ایران معاصر را از نزدیک دید و بخش بزرگی از عمرش را صرف شناخت و ثبت فرهنگ و تاریخ ایران کرد. به بهانه سالگرد کودتای ۲۸مرداد شنیدن روایت و نگاه او فرصتی است برای دوباره فکر کردن به تاریخی که هنوز بر نگاه ما به ایران امروز سایه انداخته است. او در این ویدیو می‌گوید: «هنر مصدق این بود که زد توی گوش انگلیسی‌ها، هنر خمینی این بود که زد توی گوش شاه و آمریکا. مردم ایران در مقاطعی فدایی هر دوی این‌ها شدند.» به باور یارشاطر نه خمینی و نه مصدق سیاستمداران خوبی نبودند چرا که به‌گفته او سیاستمدار کسی است که «منافع و مقاصد ملت خود را پیش ببرد نه این‌که پایش را در یک کفش کند که من با انگلیسی‌ها قرارداد امضا نمی‌کنم.»

ایران وایر

22,988 次观看 • 1 个月前

تولّد مهدخت. از کودکان مهر و ماه. چرا کُشتی را خیلی دوست دارم؟ کُشتی بیش از آن‌که ورزش باشد، تمرین پهلوانی و فتّوت است. درس‌آموز مِهر و تواضع. والله علیرضا دبیر هم آدم خوبی بود. از وقتی رفت شورای شهر و بوروکرات شد ...😔

تولّد مهدخت. از کودکان مهر و ماه. چرا کُشتی را خیلی دوست دارم؟ کُشتی بیش از آن‌که ورزش باشد، تمرین پهلوانی و فتّوت است. درس‌آموز مِهر و تواضع. والله علیرضا دبیر هم آدم خوبی بود. از وقتی رفت شورای شهر و بوروکرات شد ...😔

AmirDjawadi

84,372 次观看 • 1 年前

نزدیکان علی‌اصغر خدادادی به رادیوفردا گفته‌اند که او ۱۸ دی با شلیک دو گلولهٔ جنگی به قلبش در اسفراین، در خراسان شمالی، کشته شد. علی‌اصغر خدادادی، ۱۸ ساله، دانشجوی ترم یک معماری دانشگاه آزاد بود. نزدیکانش به رادیوفردا گفته‌اند که پدرش وقتی بالای سر او رسید، مردم داشتند به او شوک قلبی می‌دادند و او در آغوش پدرش جان باخت. خانوادهٔ علی‌اصغر خدادادی تحت فشار بودند که فرزندشان را بسیجی اعلام کنند، اما نپذیرفتند. او در آخرین استوری اینستاگرامی، پستی مرتبط با حضور در اعتراضات منتشر کرده بود. یکی از نزدیکانش به رادیوفردا گفت: «خانواده را تحت فشار گذاشتند که کسی در خاکسپاری حضور نداشته باشد و سه روز بعد، در ۲۱ دی، صبح زود پیکر را تحویل دادند و همان موقع هم مجبور کردند که به خاک سپرده شود.» علی‌اصغر خدادادی به‌گفتۀ نزدیکانش پر از شور و هیجان زندگی بود: «در هر جمعی بود، خنده را هم با خودش می‌آورد، از بس که شور و هیجان زندگی داشت. با این‌که فقط ۱۸ سال داشت، ولی دلش خیلی بزرگ بود. به همه می‌گفت خون ما که رنگی‌تر از بقیه نیست. اگر به خیابان نرویم، هزاران نفر را اعدام می‌کنند.» به‌گفتۀ او، «علی‌اصغر عاشق ماشین و موتور و پرواز پاراگلایدر بود و شور زندگی را با خود برد.»

نزدیکان علی‌اصغر خدادادی به رادیوفردا گفته‌اند که او ۱۸ دی با شلیک دو گلولهٔ جنگی به قلبش در اسفراین، در خراسان شمالی، کشته شد. علی‌اصغر خدادادی، ۱۸ ساله، دانشجوی ترم یک معماری دانشگاه آزاد بود. نزدیکانش به رادیوفردا گفته‌اند که پدرش وقتی بالای سر او رسید، مردم داشتند به او شوک قلبی می‌دادند و او در آغوش پدرش جان باخت. خانوادهٔ علی‌اصغر خدادادی تحت فشار بودند که فرزندشان را بسیجی اعلام کنند، اما نپذیرفتند. او در آخرین استوری اینستاگرامی، پستی مرتبط با حضور در اعتراضات منتشر کرده بود. یکی از نزدیکانش به رادیوفردا گفت: «خانواده را تحت فشار گذاشتند که کسی در خاکسپاری حضور نداشته باشد و سه روز بعد، در ۲۱ دی، صبح زود پیکر را تحویل دادند و همان موقع هم مجبور کردند که به خاک سپرده شود.» علی‌اصغر خدادادی به‌گفتۀ نزدیکانش پر از شور و هیجان زندگی بود: «در هر جمعی بود، خنده را هم با خودش می‌آورد، از بس که شور و هیجان زندگی داشت. با این‌که فقط ۱۸ سال داشت، ولی دلش خیلی بزرگ بود. به همه می‌گفت خون ما که رنگی‌تر از بقیه نیست. اگر به خیابان نرویم، هزاران نفر را اعدام می‌کنند.» به‌گفتۀ او، «علی‌اصغر عاشق ماشین و موتور و پرواز پاراگلایدر بود و شور زندگی را با خود برد.»

RadioFarda‌|‌راديو فردا

11,710 次观看 • 8 个月前

‍ ✔️در سوگ بهرام ✍🏻سهند ایرانمهر درگذشت #بهرام_بیضایی ، آن‌هم در روز تولدش، فقط پایان زندگی یک فرد نیست؛ اتفاقی معنادار است که گویی پایان یک دوره فکری در فرهنگ ما را یادآوری می‌کند.گویی حلقه‌ای از یک سنت فکری در فرهنگ ایران، بسته شد. سنتی که در آن هنر شیوه‌ای برای اندیشیدن بود؛ و سینما و تئاتر فقط صحنه نمایش نبود که میدان داوری تاریخ بود. بیضایی را غالباً «کارگردان» می‌نامند، اما این نام‌گذاری، اگرچه درست، به‌شدت نارساست. از نظر من، او پیش و بیش از آنکه کارگردان باشد، ادیب بود؛ و پیش از آن، جامعه‌شناسی تاریخ‌خوان که به سازوکار قدرت، خشونت، حذف و روایت حساس بود. سینما و تئاتر برای او رسانه بودند، نه هویت. هویت او اما در نسبتش با زبان و تاریخ شکل می‌گرفت. شاخصه اصلی آثار بیضایی نه تکنیک سینمایی است و نه صرف رجوع به اسطوره؛ بلکه نحوه صورت‌بندی معنا از طریق زبان است. دیالوگ‌های او بیش از آنکه حامل اطلاعات باشند، حامل تاریخ‌اند. واژه‌های گزیده او تصادفی نبودند و جایی از ادبیات که نقطه کانونی توجه او‌ بود، پیش از او چنین رصد نشده بود، این همان‌جاست که تفاوت «دانستن ادبیات» با «ادیب بودن» آشکار می‌شود. بیضایی ادبیات را نمی‌شناخت؛ در آن سکونت داشت. نثر او نثری سخت‌جان است. نه لغزنده است، نه رها، نه سهل‌الوصول و نه متظاهرانه. جمله‌ها وزن دارند، مکث دارند، ایستادگی دارند. این استحکام زبانی، نتیجه ذوق شاعرانه صرف نیست؛ محصول انضباط فکری است. بیضایی به کلمه اعتماد نمی‌کرد مگر آنکه آزموده شده باشد. به همین دلیل زبان در آثارش نه ابزار تزئین، که میدان کشمکش معناست. از این منظر، او بیش از آنکه فیلم بسازد، متن تولید می‌کرد؛ متنی که مستقل از تصویر، قابلیت خوانده‌شدن دارد. ذهن را تکان می‌دهد و خودش تصویر است. این خصیصه در تاریخ سینمای ایران نادر است. بسیاری تصویر می‌سازند و بعد به‌دنبال معنا می‌گردند؛ بیضایی معنا را می‌ساخت و تصویر را در خدمت آن می‌گرفت. به همین دلیل است که آثارش کهنه نمی‌شوند؛ زیرا به زمانه‌ای خاص پاسخ نمی‌دهند، بلکه به مسئله‌ای تکرارشونده در تاریخ ایران نظیر مسئله روایت، قدرت و حقیقت می‌پردازند. نگاه او به تاریخ، نگاه ستایش‌گرانه یا نوستالژیک نبود. تاریخ در جهان بیضایی میدان افتخار نیست میدان اتهام است. او تاریخ را می‌کاود تا نشان دهد چگونه قربانیان خاموش می‌شوند و چگونه روایت رسمی جای حقیقت را می‌گیرد. در «مرگ یزدگرد»، در «چریکه تارا»، و حتی سایه‌بازی «جانا و بلادور»، تاریخ نه پشت سر ما، که در کنج فراموش شده درون ما به عنوان یک ایرانی است. همین نگاه است که او را به جامعه‌شناسی تاریخ نزدیک می‌کند، بی‌آنکه به زبان آکادمیک پناه ببرد. بیضایی نظریه نمی‌نوشت، ام با صحنه و دیالوگ نظریه می‌ساخت. بیضایی متواضعانه می‌گذاشت تا مدعیان خوانش غلط خود را از تاریخ و ادبیات بخوانند آنگاه در زمانش به دقت نشان می‌داد که از فردوسی تا زن و از قدرت تا ادبیات چگونه به نام نظریه به مسلخ ایدئولوژی و خوانشی وارونه رفتند. اندوهِ فقدان بیضایی، از دست‌دادن یک فیلمساز نیست؛ از دست‌دادن الگویی از اندیشیدن سخت‌گیرانه در فرهنگ ایرانی است. الگویی که زبان را جدی می‌گرفت، تاریخ را ساده نمی‌کرد و مخاطب را تحقیر نمی‌نمود و از همه مهم‌تر در این راه نه وقعی به قدرت می‌گذاشت و نه مجیز مردم را می‌گفت او‌ به جوهره هرچیز کار داشت نه مزاج و مذاق زمانه و خلق آن. او از ما تماشاگر نمی‌خواست؛ شریک فکری می‌خواست و شاید به همین دلیل است که با رفتن او، حس می‌کنیم چیزی بیش از یک فرد از دست رفته است. آنچه رفت بیضایی نبود، امکان پیوند میان ادبیات، تاریخ و هنر با سلیقه و آرایه بی‌نظیر بیضایی بود، پیوندی که او یکی از آخرین حاملان جدی آن بود.

‍ ✔️در سوگ بهرام ✍🏻سهند ایرانمهر درگذشت #بهرام_بیضایی ، آن‌هم در روز تولدش، فقط پایان زندگی یک فرد نیست؛ اتفاقی معنادار است که گویی پایان یک دوره فکری در فرهنگ ما را یادآوری می‌کند.گویی حلقه‌ای از یک سنت فکری در فرهنگ ایران، بسته شد. سنتی که در آن هنر شیوه‌ای برای اندیشیدن بود؛ و سینما و تئاتر فقط صحنه نمایش نبود که میدان داوری تاریخ بود. بیضایی را غالباً «کارگردان» می‌نامند، اما این نام‌گذاری، اگرچه درست، به‌شدت نارساست. از نظر من، او پیش و بیش از آنکه کارگردان باشد، ادیب بود؛ و پیش از آن، جامعه‌شناسی تاریخ‌خوان که به سازوکار قدرت، خشونت، حذف و روایت حساس بود. سینما و تئاتر برای او رسانه بودند، نه هویت. هویت او اما در نسبتش با زبان و تاریخ شکل می‌گرفت. شاخصه اصلی آثار بیضایی نه تکنیک سینمایی است و نه صرف رجوع به اسطوره؛ بلکه نحوه صورت‌بندی معنا از طریق زبان است. دیالوگ‌های او بیش از آنکه حامل اطلاعات باشند، حامل تاریخ‌اند. واژه‌های گزیده او تصادفی نبودند و جایی از ادبیات که نقطه کانونی توجه او‌ بود، پیش از او چنین رصد نشده بود، این همان‌جاست که تفاوت «دانستن ادبیات» با «ادیب بودن» آشکار می‌شود. بیضایی ادبیات را نمی‌شناخت؛ در آن سکونت داشت. نثر او نثری سخت‌جان است. نه لغزنده است، نه رها، نه سهل‌الوصول و نه متظاهرانه. جمله‌ها وزن دارند، مکث دارند، ایستادگی دارند. این استحکام زبانی، نتیجه ذوق شاعرانه صرف نیست؛ محصول انضباط فکری است. بیضایی به کلمه اعتماد نمی‌کرد مگر آنکه آزموده شده باشد. به همین دلیل زبان در آثارش نه ابزار تزئین، که میدان کشمکش معناست. از این منظر، او بیش از آنکه فیلم بسازد، متن تولید می‌کرد؛ متنی که مستقل از تصویر، قابلیت خوانده‌شدن دارد. ذهن را تکان می‌دهد و خودش تصویر است. این خصیصه در تاریخ سینمای ایران نادر است. بسیاری تصویر می‌سازند و بعد به‌دنبال معنا می‌گردند؛ بیضایی معنا را می‌ساخت و تصویر را در خدمت آن می‌گرفت. به همین دلیل است که آثارش کهنه نمی‌شوند؛ زیرا به زمانه‌ای خاص پاسخ نمی‌دهند، بلکه به مسئله‌ای تکرارشونده در تاریخ ایران نظیر مسئله روایت، قدرت و حقیقت می‌پردازند. نگاه او به تاریخ، نگاه ستایش‌گرانه یا نوستالژیک نبود. تاریخ در جهان بیضایی میدان افتخار نیست میدان اتهام است. او تاریخ را می‌کاود تا نشان دهد چگونه قربانیان خاموش می‌شوند و چگونه روایت رسمی جای حقیقت را می‌گیرد. در «مرگ یزدگرد»، در «چریکه تارا»، و حتی سایه‌بازی «جانا و بلادور»، تاریخ نه پشت سر ما، که در کنج فراموش شده درون ما به عنوان یک ایرانی است. همین نگاه است که او را به جامعه‌شناسی تاریخ نزدیک می‌کند، بی‌آنکه به زبان آکادمیک پناه ببرد. بیضایی نظریه نمی‌نوشت، ام با صحنه و دیالوگ نظریه می‌ساخت. بیضایی متواضعانه می‌گذاشت تا مدعیان خوانش غلط خود را از تاریخ و ادبیات بخوانند آنگاه در زمانش به دقت نشان می‌داد که از فردوسی تا زن و از قدرت تا ادبیات چگونه به نام نظریه به مسلخ ایدئولوژی و خوانشی وارونه رفتند. اندوهِ فقدان بیضایی، از دست‌دادن یک فیلمساز نیست؛ از دست‌دادن الگویی از اندیشیدن سخت‌گیرانه در فرهنگ ایرانی است. الگویی که زبان را جدی می‌گرفت، تاریخ را ساده نمی‌کرد و مخاطب را تحقیر نمی‌نمود و از همه مهم‌تر در این راه نه وقعی به قدرت می‌گذاشت و نه مجیز مردم را می‌گفت او‌ به جوهره هرچیز کار داشت نه مزاج و مذاق زمانه و خلق آن. او از ما تماشاگر نمی‌خواست؛ شریک فکری می‌خواست و شاید به همین دلیل است که با رفتن او، حس می‌کنیم چیزی بیش از یک فرد از دست رفته است. آنچه رفت بیضایی نبود، امکان پیوند میان ادبیات، تاریخ و هنر با سلیقه و آرایه بی‌نظیر بیضایی بود، پیوندی که او یکی از آخرین حاملان جدی آن بود.

سهند ایرانمهر

28,129 次观看 • 9 个月前

ابراهیم ذوالفقاری، سخنگوی قرارگاه خاتم‌الانبیا در رد مذاکره با آمریکا گفت که «خوددرگیری آمریکا به جایی رسیده که خودش با خودش مذاکره می‌کند.» او گفت، «ما نه حالا و نه هیچ وقت دیگری با شما کنار نمی‌آییم.» ذوالفقاری افزود: نه خبری از سرمایه‌گذاری‌هایتان در منطقه خواهد بود و نه قیمت سابق انرژی را خواهید دید. این درحالی است که رسانه‌های جریان اصلی آمریکا از مذاکره تهران با واشنگتن خبر می‌دهند و وال استریت ژورنال فهرستی از خواسته‌های رژیم ایران برای توافق را ارایه داده است.

ابراهیم ذوالفقاری، سخنگوی قرارگاه خاتم‌الانبیا در رد مذاکره با آمریکا گفت که «خوددرگیری آمریکا به جایی رسیده که خودش با خودش مذاکره می‌کند.» او گفت، «ما نه حالا و نه هیچ وقت دیگری با شما کنار نمی‌آییم.» ذوالفقاری افزود: نه خبری از سرمایه‌گذاری‌هایتان در منطقه خواهد بود و نه قیمت سابق انرژی را خواهید دید. این درحالی است که رسانه‌های جریان اصلی آمریکا از مذاکره تهران با واشنگتن خبر می‌دهند و وال استریت ژورنال فهرستی از خواسته‌های رژیم ایران برای توافق را ارایه داده است.

independentpersian

33,372 次观看 • 6 个月前

رضا پهلوی بار دیگر به جهان یادآوری کرد که ایرانِ واقعی چیست. «من به اسرائیل رفتم تا نشان بدهم ما وارثان کوروش بزرگ هستیم.» پیش از آخوندها، ایران نماد آزادی، کرامت، و دوستی با مردم یهود بود. کوروش بزرگ یهودیان را آزاد کرد و معبد اورشلیم را بازسازی کرد. این است ایرانِ واقعی. نه ترور. نه شعارها. نه اعدام‌ها.

رضا پهلوی بار دیگر به جهان یادآوری کرد که ایرانِ واقعی چیست. «من به اسرائیل رفتم تا نشان بدهم ما وارثان کوروش بزرگ هستیم.» پیش از آخوندها، ایران نماد آزادی، کرامت، و دوستی با مردم یهود بود. کوروش بزرگ یهودیان را آزاد کرد و معبد اورشلیم را بازسازی کرد. این است ایرانِ واقعی. نه ترور. نه شعارها. نه اعدام‌ها.

حنانیا نفتالی

50,850 次观看 • 8 个月前

این دختر رو‌ دوست داشتم؛ نه مدالش رو به #امام_زمان و #رهبر تقدیم کرد. نه از شهید جمهور و مدافع حرم و غزه و فلسطین و دین و مذهب و ایدئولوژی حرف زد. نه تقاضای رانت و امکانات و دانشگاه داشت. نه رقیبش رو‌ کوچک کرد و فروتنانه پذیرفت که حریف بهتر بود. از همه مهمتر فقط و فقط از مردم گفت و لبخندی که بر لب اونها نشونده و خواست که در شادیشون اون رو هم شریک کنن. امیدوارم تا آخر همینطور مستقل و مردمی باقی بمونه... #ناهید_کیانی #دختر_ایران

این دختر رو‌ دوست داشتم؛ نه مدالش رو به #امام_زمان و #رهبر تقدیم کرد. نه از شهید جمهور و مدافع حرم و غزه و فلسطین و دین و مذهب و ایدئولوژی حرف زد. نه تقاضای رانت و امکانات و دانشگاه داشت. نه رقیبش رو‌ کوچک کرد و فروتنانه پذیرفت که حریف بهتر بود. از همه مهمتر فقط و فقط از مردم گفت و لبخندی که بر لب اونها نشونده و خواست که در شادیشون اون رو هم شریک کنن. امیدوارم تا آخر همینطور مستقل و مردمی باقی بمونه... #ناهید_کیانی #دختر_ایران

Ali Bornaei

382,084 次观看 • 2 年前

هفده ساله بود که در زندان دیدمش. از آن روز تا حالا دستگیری، انفرادی، بازجویی، شکنجه سفید و سیاه ولکن زندگی اش نبود. دو دهه معلق بین انفرادی و شکنجه و یا آزادی نیم بند و بازداشت مجدد آدم را فرسوده می کند. ناامید نبود. از زندگی لذت می‌برد. اما خسته بود. عشق ایران نداشت، جنون ایران داشت. این او را خسته تر می‌کرد. تصمیمش برای مرگ خودخواسته نه بابت افسردگی بود نه بیماری. او آگاهانه خودکشی را انتخاب کرد. در چند روز آخر ارتباطتش را با آدم‌های تاثیر گذار زندگی قطع کرد بود تا مبادا از تصمیمش منصرف شود. به هیچ تماسی از من پاسخ نداد. تا اینکه طبق برنامه تصمیمش را عملی کرد. #کیانوش_سنجری خسته بود. رفت دیگه ... دیگه رفت. میخواست بره دیگه ... رفت.

هفده ساله بود که در زندان دیدمش. از آن روز تا حالا دستگیری، انفرادی، بازجویی، شکنجه سفید و سیاه ولکن زندگی اش نبود. دو دهه معلق بین انفرادی و شکنجه و یا آزادی نیم بند و بازداشت مجدد آدم را فرسوده می کند. ناامید نبود. از زندگی لذت می‌برد. اما خسته بود. عشق ایران نداشت، جنون ایران داشت. این او را خسته تر می‌کرد. تصمیمش برای مرگ خودخواسته نه بابت افسردگی بود نه بیماری. او آگاهانه خودکشی را انتخاب کرد. در چند روز آخر ارتباطتش را با آدم‌های تاثیر گذار زندگی قطع کرد بود تا مبادا از تصمیمش منصرف شود. به هیچ تماسی از من پاسخ نداد. تا اینکه طبق برنامه تصمیمش را عملی کرد. #کیانوش_سنجری خسته بود. رفت دیگه ... دیگه رفت. میخواست بره دیگه ... رفت.

Ahmad Batebi 🛡️ 🇮🇷 🇺🇸

419,189 次观看 • 1 年前

کولاک مهدی خزعلی در آنتن زنده شبکه سلطنت‌طلب؛ این شازده شما نوکر حلقه به گوش آمریکا و اسرائیل جنایتکار است؛ کدام انسان فرهیخته و دانشمندی از او حمایت می‌کند؟! مهدی خزعلی، فعال سیاسی: تمامی گروه‌های تروریستی بسیج شدند و در خیابان‌های ایران با همدستی رضا پهلوی علیه مردم جنایت کردند. ما که نمی‌توانیم مملکت را دست شازده‌ای بدهیم که نه دانشگاه رفته و نه درس خوانده و با افتخار هم می‌گوید پولم را مامانم می‌دهد؛ نه تنها در ایران بلکه در خارج از کشور هم او را قبول ندارند.

کولاک مهدی خزعلی در آنتن زنده شبکه سلطنت‌طلب؛ این شازده شما نوکر حلقه به گوش آمریکا و اسرائیل جنایتکار است؛ کدام انسان فرهیخته و دانشمندی از او حمایت می‌کند؟! مهدی خزعلی، فعال سیاسی: تمامی گروه‌های تروریستی بسیج شدند و در خیابان‌های ایران با همدستی رضا پهلوی علیه مردم جنایت کردند. ما که نمی‌توانیم مملکت را دست شازده‌ای بدهیم که نه دانشگاه رفته و نه درس خوانده و با افتخار هم می‌گوید پولم را مامانم می‌دهد؛ نه تنها در ایران بلکه در خارج از کشور هم او را قبول ندارند.

پارسین تی‌ویParsinTV l

20,563 次观看 • 7 个月前

🔺ترامپ همین الان گفت: «لینزی تو بگو! دور دوم ریاست جمهوری من از دوره‌ی اول هم خفن‌تر بوده؛ مگه نه؟» 🔺 لینزی گراهام جواب داد: «مثل رئیس جمهور ریگان ولی بهتر…» و ترامپ با خنده گفت: «بهتر از ریگان نه؟»… 🔸 نکته‌ مهم: لینزی گراهام، سناتور آمریکایی هروقت عبارت ریگان-پلاس یعنی «بهتر از ریگان» را استفاده می‌کنه منظورش حمله به جمهوری اسلامی هست. دو روز پیش هم در یک مصاحبه گفته بود اگر ترامپ بعد از ونزوئلا بتونه حکومت ایران را از بین ببره، مثل کاری هست که رونالد ریگان با سقوط دیوار برلین کرد و‌ ترامپ تبدیل به «ریگان-پلاس» میشه

🔺ترامپ همین الان گفت: «لینزی تو بگو! دور دوم ریاست جمهوری من از دوره‌ی اول هم خفن‌تر بوده؛ مگه نه؟» 🔺 لینزی گراهام جواب داد: «مثل رئیس جمهور ریگان ولی بهتر…» و ترامپ با خنده گفت: «بهتر از ریگان نه؟»… 🔸 نکته‌ مهم: لینزی گراهام، سناتور آمریکایی هروقت عبارت ریگان-پلاس یعنی «بهتر از ریگان» را استفاده می‌کنه منظورش حمله به جمهوری اسلامی هست. دو روز پیش هم در یک مصاحبه گفته بود اگر ترامپ بعد از ونزوئلا بتونه حکومت ایران را از بین ببره، مثل کاری هست که رونالد ریگان با سقوط دیوار برلین کرد و‌ ترامپ تبدیل به «ریگان-پلاس» میشه

حقوق خصوصی

302,632 次观看 • 7 个月前

شما یادتون نمیاد ولی صدا وسیما دوران اوجش تله فیلم و تله تئاتر هم داشت اونم نه با بازیگرهای درپیت مثلا یکی از معروف ترین هاش تله فیلم تنهایی بود که شهاب حسینی و رویا تیموریان جز بازیگرانش بودن پدر خانواده رو به موت بود و در طول فیلم علت اصلی به این روز افتادنش مشخص میشد.

شما یادتون نمیاد ولی صدا وسیما دوران اوجش تله فیلم و تله تئاتر هم داشت اونم نه با بازیگرهای درپیت مثلا یکی از معروف ترین هاش تله فیلم تنهایی بود که شهاب حسینی و رویا تیموریان جز بازیگرانش بودن پدر خانواده رو به موت بود و در طول فیلم علت اصلی به این روز افتادنش مشخص میشد.

Bahareh

53,345 次观看 • 6 天前

روایت مرگ یک رؤیا، جنایتی علیه شورِ زندگی: جاوید نام زهرا (رها) بهلولی‌پور، جوانی بود در آستانه شکفتن، دختری ۲۲ ساله با چشم‌هایی پر از آینده و ذهنی پر از رؤیا. دانشجوی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران بود، ورودی مهر ۱۴۰۲، متولد ۳۰ آذر ۱۳۸۱، اهل فیروزآباد فارس؛ دختری که می‌خواست زبان بیاموزد تا دنیا را بفهمد، سفر کند، زندگی کند، و در وطنی آزاد نفس بکشد. او نه دنبال قدرت بود و نه وابسته به هیچ جناح و گروهی؛ فقط به زندگی ایمان داشت و به شعاری ساده و انسانی: زن، زندگی، آزادی. جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۱۰، میدان فاطمی تهران. گلوله‌ای مستقیم از پشت سر، بی‌هشدار و بی‌دفاع. نه درگیری بود، نه خشونت، نه تهدید؛ فقط راه رفتن یک دختر جوان با تمام آرزوهای ناتمامش. رها روی زمین افتاد، همراه با آینده‌ای که هنوز فرصت زیستن نیافته بود. رهگذری با موتور او را به بیمارستان مهر رساند، اما ساعت ۲۰:۴۰، جوانی‌اش تمام شد؛ نه با بیماری، نه با حادثه،با ترس حکومتی که از شور زندگی نسلش وحشت دارد. چهار روز، خانواده‌اش میان امید و کابوس معلق ماندند؛ چهار روز پیکر دختری که قرار بود فرداهایش را زندگی کند، در اختیار نهادهای امنیتی بود. و سرانجام سه‌شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴، در سکوتی تحمیلی و زیر سایه تهدید، رها را به خاک سپردند؛ بی‌آن‌که اجازه دهند مادرش با صدای بلند گریه کند یا پدرش نام دخترش را فریاد بزند. پدر و مادرش زنده‌اند، اما شکسته؛ زیر فشار امنیتی و در سوگی که کلمات تاب گفتنش را ندارند، فعلاً توان سخن گفتن ندارند. رها عدد نیست، خبر نیست، ابزار تبلیغ نیست. او روایت مرگ یک رؤیاست؛ جنایتی علیه شور زندگی. او یکی از نام‌های #انقلاب_ملی_ایران است، نماد نسلی که می‌خواست زندگی کند و با گلوله پاسخ گرفت؛ نسلی که رؤیاهایش از هر سلاحی برای استبداد خطرناک‌تر بود. فیلم و عکس از طرف خانواده رهای عزیز برایم ارسال شده. #IranMassacre #IranRevolution

روایت مرگ یک رؤیا، جنایتی علیه شورِ زندگی: جاوید نام زهرا (رها) بهلولی‌پور، جوانی بود در آستانه شکفتن، دختری ۲۲ ساله با چشم‌هایی پر از آینده و ذهنی پر از رؤیا. دانشجوی زبان ایتالیایی دانشگاه تهران بود، ورودی مهر ۱۴۰۲، متولد ۳۰ آذر ۱۳۸۱، اهل فیروزآباد فارس؛ دختری که می‌خواست زبان بیاموزد تا دنیا را بفهمد، سفر کند، زندگی کند، و در وطنی آزاد نفس بکشد. او نه دنبال قدرت بود و نه وابسته به هیچ جناح و گروهی؛ فقط به زندگی ایمان داشت و به شعاری ساده و انسانی: زن، زندگی، آزادی. جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۱۰، میدان فاطمی تهران. گلوله‌ای مستقیم از پشت سر، بی‌هشدار و بی‌دفاع. نه درگیری بود، نه خشونت، نه تهدید؛ فقط راه رفتن یک دختر جوان با تمام آرزوهای ناتمامش. رها روی زمین افتاد، همراه با آینده‌ای که هنوز فرصت زیستن نیافته بود. رهگذری با موتور او را به بیمارستان مهر رساند، اما ساعت ۲۰:۴۰، جوانی‌اش تمام شد؛ نه با بیماری، نه با حادثه،با ترس حکومتی که از شور زندگی نسلش وحشت دارد. چهار روز، خانواده‌اش میان امید و کابوس معلق ماندند؛ چهار روز پیکر دختری که قرار بود فرداهایش را زندگی کند، در اختیار نهادهای امنیتی بود. و سرانجام سه‌شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴، در سکوتی تحمیلی و زیر سایه تهدید، رها را به خاک سپردند؛ بی‌آن‌که اجازه دهند مادرش با صدای بلند گریه کند یا پدرش نام دخترش را فریاد بزند. پدر و مادرش زنده‌اند، اما شکسته؛ زیر فشار امنیتی و در سوگی که کلمات تاب گفتنش را ندارند، فعلاً توان سخن گفتن ندارند. رها عدد نیست، خبر نیست، ابزار تبلیغ نیست. او روایت مرگ یک رؤیاست؛ جنایتی علیه شور زندگی. او یکی از نام‌های #انقلاب_ملی_ایران است، نماد نسلی که می‌خواست زندگی کند و با گلوله پاسخ گرفت؛ نسلی که رؤیاهایش از هر سلاحی برای استبداد خطرناک‌تر بود. فیلم و عکس از طرف خانواده رهای عزیز برایم ارسال شده. #IranMassacre #IranRevolution

Golshan

12,386 次观看 • 8 个月前