Загрузка видео...
Не удалось загрузить видео
نینوا با تنظیم برای تریوی سنتور اجرای #گروه_تای آهنگساز : #حسین_علیزاده این اثر به گونهای تنظیم شده است که سنتور باس (سل کوک)؛ اجرای خطوط مرتبط با سازهای: کنترباس، ویلنسل و آلتو؛ سنتور دوازده خرک (می کوک)؛ ویلنسل، آلتو و خط دوم نی و سنتور نُه خرک... show more
14,038 просмотров • 3 лет назад •via X (Twitter)
Комментарии: 0
Нет доступных комментариев
Здесь появятся комментарии из оригинального поста
![#فوری_فوری_خیلی_مهم 🎥 داعشی های وطنیِ مواجب بگیر از بیگانه؛ متجاوز «حقوقی-سیاسی» بودن اسرائیلِ تجزیه کننده ی ایران و «ملی-میهنی» بودن جنگ دفع تجاوز را انکار کردند: برخی داعشی ها هم اسرائیل بزن راه انداختند👇👇 👈دکتر حسین رفیعی استاد بازنشسته دانشگاه و از «ملی- مذهبی ها» #اختصاصی_صفحه_اکبر_گنجی (۲۴) ✅ اسرائیل با کمک ناتو به ایران تجاوز کرد و خسارت های بسیاری وارد کرد. این تجاوز به خاک و تمدن و فرهنگ و موقعیت جفرافیایی ایران بود. ریشه این تجاوز به جمهوری اسلامی ربطی نداشت، از قبل از انقلاب متخصصان اسرائیلی گفته بودند که کشورهای بزرگی مثل ایران و ترکیه و مصر برای اسرائیل تهدید به شمار می روند. پس باید به کشورهای کوچکتر تجزیه شوند. 🔺 در سال ۱۹۹۶ طرح مشترک نتانیاهو و نئوکان های آمریکا تصویب شد که براساس آن قرار شد هفت کشور را فرو بپاشانند که ایران هفتمین آنها بود. حساب باقی را قبلا رسیده اند. حمله به ایران آغاز اجرای پروژه فروپاشی ایران بود. 🔹طرح و هدف اسرائیل تجزیه و تکه پاره کردن ایران بود و هست. در طول تجاوز ۱۲ روزه «جروزالم پست» اسرائیل در سرمقاله اش خطاب به ترامپ نوشت که تجزیه ایران را به سیاست رسمی آمریکا تبدیل کنید. در نقشه های محرمانه شان هم که به بیرون درز کرده گفته اند که قصد داریم کردستان و آذربایجان و بلوچستان و ترکمن صحرا و بخشی از خوزستان را از ایران جدا کنیم تا ایران به کشوری بسیار کوچک تبدیل شود و آن بخش کوچک را هم به خاندان پهلوی واگذار کنیم. 🔺جنگ اسرائیل علیه ایران یک جنگ ملی-میهنی بود. آنان جمهوری اسلامی را بهانه کردند که این کار همیشگی جنگ طلبان است. صرفنظر از جنبه حقوقی که براساس آن آغاز کننده متجاوز و متخاصم است و باید تنبیه شود، إسرائيل از هر جهت دیگری هم محکوم است، چون در حال اجرای طرح بلندت مدت فروپاشی ایران بود. 🔹آیا نمی دانید که ناتو به أفغانستان و عراق و لیبی و سوریه و یمن و لبنان حمله کرد؟ آیا برای این کشورها دموکراسی و امنیت و توسعه آوردند؟ 🔺بسیار شگفت انگیز و مایه تأسف است که افرادی با وجود آشکار بودن هدف اسرائیل برای تجزیه ایران، از متجاوز دفاع کردند و می کنند. فاجعه این است که ادعا می کنند استاد دانشگاه، محقق و فعال سیاسی هستند و تجاوز اسرائیل به ایران را آزادیخش قلمداد می کنند. 🔹مشکل اینها این است که ایران و تاریخ ایران را نمی شناسند. اینها به خلبانهای اسرائیلی متکی هستند تا آنها را به ایران برای حکمرانی پادشاهی یا جمهوری دموکراتیک بیاورند. 🔺بدون تردید جمهوری اسلامی بد عمل کرده و بدون تردید خیلی ها از جمهوری اسلامی آسیب دیده اند. اما چرا مدعیان «تحلیل مشخص از شرایط مشخص»[یا منطق موقیعیت] نداشتند و چرا برخلاف منافع ملی در تجاوز اسرائیل و ناتو نور رستگاری دیدند. چرا با ادعاهای مضحک از اسرائیل دعوت به تجاوز کردید؟ چرا خودتان را «فعال سیاسی» می نامید و این گونه کژاندیش هستید؟ چرا تاریخ را وارونه می کنید؟ 🔹بوی خون می آید، نه بوی رهبری برای شما. أفغانستان را دیدید که به همان طالبان واگذارش کردند که با آنها جنگید؟ لیبی و عراق را هم ببینید. 🔺چرا مدعیان دانشگاهی و برخی فعالان سیاسی مقیم خارج که جنگ طلب هستند به داعش تبدیل شده اند؟خشونت کنونی آنها در مرحله کنونی فقط زبانی و تحلیلی و تحریف گرانه تاریخ و دروغگویانه است. 🔹خدا نیاورد آن روزی را که این داعشی ها در ایران به قدرت برسند و نمی آورد. 🔺سال ها در جوامع اروپایی و آمریکایی زندگی کرده اند و در تجاوز ۱۲ روزه تحلیلگر شده و هوس حکمرانی دارند. داعشی های ایرانی در حال آماده سازی اذهان از طریق رسانه ها هستند. 🔹اگر مأمور و حقوق بگیر آمریکایی ها و اروپایی و اسرائیلی ها هستید و برای دریافت حقوق سخن می گوئید، مرا کاری با شما نیست. اما اگر حقوق بگیر نیستید به طرح تجزیه نئوکان ها و صهیونیستهای اسرائیلی و تجربه تجاوز ناتو به کشورهای أفغانستان و عراق و لیبی و سوریه و یمن و لبنان بنگرید. اینها را ببیند تا مردم ایران آگاه شوند که شما در عین آگاهی و علم به ایران خیانت کردید. 🔹 🔺غرب به رهبری آمریکا مخالف دموکرتیک شدن ایران است. آیا ندید در مشروطه با ایران چه کردند و انگلیس از دورن مشروطه چگونه رضا خان دشمن دموکراسی و آزادی را بیرون کشید؟ آیا کودتای ۱۳۳۲ آمریکا و انگلیس علیه دولت ملی و دموکراتیک دکتر محمد مصدق را ندیده اید؟ دولتهای غربی اجازه ندادند که در ۱۲۰ سال گذشته یک دولت و جامعه دموکراتیک در ایران شکل بگیرد. 🔹جامعه دموکراتیک ایران از درون جامعه ایران خواهد روئید و اتفاقا در حال جوشیدن است. با همه خفقان و فشارهای حکومت بر مردم، جامعه مدنی ایران در حال روئیدن و به ثمر رسیدن است، به شرطی که بومی بماند و دوباره رضا خان ها را بر صدر ننشانند. انقلاب ۱۳۵۷ را هم با دخالت های داخلی و خارجی مانع دموکراتیک شدنش شدند. ایران کاملاً مستعد گذار به دموکراسی است و داعشی های خارج نشینِ فعال سیاسی و مدعی استاد دانشگاه نباید سد راه آن شوند. ✍سخنی با حکومت: نقطه قوت حکومت ۹۰ میلیون ایرانی است. چرا با خودی و غیر خودی سازی، مردم را دو شقه کرده اید؟ مردم در تجاوز ۱۲ روزه نشان دادند که موجودیت ایران برایشان اصل محوری و بنیادین است. برخی از حاکمان گفتند «هسته سخت نظام ۹۰ میلیون ایرانی است»، آری به شرط آنکه حکومت این هسته سخت را تقویت کند، نه مقابله با آن. حاکمان باید به این هسته ی سخت پیوند بخورند. دو پیشنهاد برای تقویت هسته سخت: ✍اول- توسعه سیاسی و آزادی های گسترده سیاسی : آزادی همه زندانیان سیاسی و تبدیل صدا و سیما به رسانه ملی که ظرفیت های ۹۰ میلیون در آن ظاهر شود، باید محقق شود. صدا و سیما همان کاری را می کند که اسرائیل و خارج کشوری های داعشی می خواهند. با گسترش توسعه سیاسی که همه را در بر بگیرد، می توانید مانع هر تجاوزی به وطن شوید. ✍دوم- توسعه اقتصادی: امنیت «شرط لازم» توسعه سیاسی و اقتصادی است، اما شما امنیت را با تفسیر خودتان به «شرط کافی» تبدیل کرده اید. امنیت ایران از طریق منطقه تأمین نمی شود، از طریق خود ایران تأمین می شود. فقر و بیکاری و تورم در حالی که منابع موجود است، بیداد می کند. منابع عظیمی که تحت عناوین خصولتی سازی، دور زدن تحریم ها، و...به دیگران دادید، باید همه را به خزانه عمومی بازگردانید تا مسعود پزشکیان هر روز با خجالت نگوید پول نداریم به کشاورزان و کارگران و معلمان بدهیم. آن أموال عظیم را برگردانید و هزینه مردم کنید تا همه إحساس کنند از مام وطن بهره می برند. ✍اگر این دو پشنهاد عملی شود، آمریکا و اسرائیل نمی توانند به ایران تجاوز کنند. میلیون ها ایرانی مقیم خارج هم به وطن شان باز میگردند تا در آباد وطن مشارکت کنند. ✍داعشی های ایرانی به اندازه امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه هم عقل و شعور ندارند که گفت: سرنگونی جمهوری اسلامی یعنی تشنج، درگیری، کُشت و کُشتار، مهاجرت ۱۰ میلیون نفر آواره ایرانی به اروپا، تبدیل ایران به أفغانستان و...](https://image.24vids.com/tw-1947662870272995595/amplify_video_thumb/1947661986776461315/img/YxHdqFRaWZ3qKpbw.jpg)
![🎥 چرا راه حل حداقلیِ «جبهه إصلاحات» به نتیجه منتهی نمی شود و چرا «خوانش حداکثری» از بیانیه جبهه إصلاحات از موضع «ملی گرایانه» ناپذیرفتنی است؟👇👇 👈 اکبر گنجی 🔴آقای اصغرزاده عزیز، پاسخ من به جنابعالی در دو بخش محوری و حاشیه ای ارائه می شود: ✅مسئله اصلی/محوری/مرکزی: 🔹توصیه ای-تجویزی-تکلیفی: باید با آمریکا برای برقراری روابط دوستانه وارد گفت و گوی مستقیم شد.(چونکه صد آید نود [رفع تحریم های اولیه و ثانویه] هم پیش ماست). حتی اگر از قبل روشن باشد که مذاکره به هیچ توافقی منتهی نخواهد شد، باز هم باید مذاکره کرد. چون اگر ایران مذاکره نکند، پیشاپیش در منظر جهانی محکوم خواهد بود و خواهد شد. اما اگر مانند عمان وارد مذاکره شرافتمدانه شود، در صورت تجاوز مجدد آمریکا و اسرائیل، همه جهان- حتی آمریکایی ها- خواهند گفت که آمریکا از مذاکرات برای فریب ایران استفاده کرد و هیچ صداقتی در مذاکره نداشت. یعنی همان کاری که با قطر هم انجام دادند. 🔹توصیفی-تبیینی: به مطلوب مشترک بالا دست نیافتیم، چون الف- آمریکا (اسرائیل هم که ولی فقیه آمریکاست)، ب- رهبری ایران (بخصوص آیت الله خمینی و آیت الله خامنه ای)، پ- رقبای داخلی مانع آن شدند و هر یک به میزانی در این امر مقصر هستند.(نقد قبلی مصروف توضیح این مدعای توصیفی- تبیینی شد). 🔹خوانش حداقلی و حداکثری بیانیه «جبهه إصلاحات»: به محض اینکه متنی منتشر شد، آن متن مستقل از گوینده و نویسنده خواهد شد(نظریه «مرگ مولف»). روایت نویسنده/نویسندگان از هر متنی، یک روایت در میان ده ها روایت است. باید دید کدام روایت، از نظر هرمنوتیکی معتبرترین روایت از متن است. چنانکه خوانش آقایان اصغرزاده، محسن آرمین و سعید شریعتی (در مصاحبه با ایمانی) از بیانیه «جبهه إصلاحات» یکسان نیست. روایت من- «خوانش حداقلی»- از بخش مذاکره با امریکا این بیانیه- چنانکه در ابتدای پاسخ قبلی آوردم- به شرح زیر است: پنج مطالبه آمریکا از ایران- یعنی جمع کردن کل صنعت هسته ای ایران، کوتاه کردن بُرد موشک های ایران تا به اسرائیل نرسند، نابودی حماس و جهاد اسلامی و حزب الله و حوثی ها و گروه های عراقی جبهه مقاومت توسط ایران، عضویت ایران در پیمان صلح ابراهیم، و برکشیدن حکومتی چون حکومت ژنرال سیسی در ایران- به کلی ناپذیرفتنی هستند. ایران فقط و فقط در برابر رفع تحریم ها برای مدت زمانی معین غنی سازی را به تعلیق در خواهد آورد. اگر این خوانش نادرست است، لطفا بفرمایید چرا و در کدام موارد؟ من «خوانش حداقلی» خود را معتبرتر از روایت آقایان اصغرزاده و سعید شریعتی- «خوانش حداکثری» که گویی مطالبات زیادی را می پذیرد واگذار کند- به شمار می آورم و «خوانش حداکثری» آقایان اصغرزاده و شریعتی را دورتر از «خوانش حداقلی» خود به خوانش دوستانی چون محسن آرمین به شمار می آورم. به گمان من به احتمال خیلی زیاد روایت سید محمد خاتمی از این بخش بیانیه «جبهه إصلاحات» با خوانش حداکثری آقایان اصغرزاده و شریعتی موافق نباشد. 🔹بن بست مذاکره با آمریکا بر مبنای بیانیه جبهه إصلاحات: اگر «خوانش حداقلی» من از بیانیه «جبهه إصلاحات» معتبر باشد، مذاکره از قبل شکست خورده است. چون آمریکا نمی پذیرد که در برابر تعطیلی موقت غنی سازی، «همه تحریم ها» را لغو کند. سعید شریعتی هم می گوید که موضوع غنی سازی از نظر آمریکا تقریبا حل شده است و الان باید به سراغ مطالبات موشکی به بعد برویم. شریعتی موشکی و منطقه ای و...را هم قابل مذاکره- و شاید کوتاه آمدن از آنها- به شمار می آورد. آقای اصغرزاده نظر شما در این موارد چیست؟ بیانیه جبهه إصلاحات- به خوانش شما- در این موارد چه می گوید؟ «خوانش حداقلی» معتبر است یا «خوانش حداکثری»؟ اگر «خوانش حداکثری» معتبر است، تا کجا باید پیش رفت و تا کجا باید امتیاز داد؟ 🔹ناواقع گرایی جبهه اصلاح طلبان: عنوان مقاله دو نوبتِ قبل من، «سیاستِ خارجی ناواقع گرایانه ی "جبهه إصلاحات" و اصغرزاده» بود. واقع گرایی و ناواقع گرایی در اینجا به چه معنایی به کار رفته است؟ ما همیشه با حجم زیادی اطلاعات و شواهد و قرائن مواجه هستیم. جهانِ واقع (شواهد و قرائن) روشن نیست و در ذهن ما منعکس نمی شود و به نظریه مبدل نمی گردد، ما با ذهن روشن خود جهانِ تاریک را روشن می سازیم و چیزهایی را می بینیم که ذهن مان روشن شان می کند(عالِم فعال به جای عالِم منفعل). حدس ها و پیش فرض های ما به ما می گویند چه چیزها را ببینیم و به مرکز بیاوریم و کدام چیزها را نبینیم و به حاشیه برانیم و یا اصلاً حذفشان کنیم. پس با چه معیاری و چگونه حدس ها و نظریه های ما عینی و واقع گرایانه (مطابق با واقع) می شوند؟ با محک تجربه (خوش بود گر محک تجربه آید به میان/تا سیه روی شود هر که در او غش باشد). توجه عالِم و تحلیلگر به جای گردآوریِ شواهد و قرائنِ موید مدعایش، باید مصروف شواهدِ ناقض مدعا یا حدس هایش شود. بدین ترتیب حدس ها و مدل ها نقدپذیر می شوند. باید حدس ها و مدعیات را در پرتو شواهد ناقض اصلاح کرد، و اگر شواهد ناقض آنچنان زیاد بود که راه را بر هرگونه اصلاحی می بست، حدس ها و ادعاها را باید کنار گذاشت و حدس ها و مدعیات دیگری اختیار کرد. مدعای من این بود که «جبهه إصلاحات» و آقای اصغرزاده شواهدِ ناقض مذاکره بُرد-بُرد با دولت ترامپ را نادیده گرفته و هیچ به شمار می آورند. و این همان چیزی است که مدعا و حدس آنان درباره سیاستِ خارجی- در اینجا مذاکره با آمریکا- را ناواقع گریانه می کند. بیانیه «جبهه إصلاحات» سلطه و سیطره اسرائیل بر دستکم سیاست خاورمیانه ای آمریکا را نادیده گرفته است. اما این «مدعای حداقلی» است. «مدعای حداکثریِ» محمد رضا شاه پهلوی که نیم قرن پیش مطرح کرد این بود که اسرائیل (او به جای «لابی اسرائیل» از «لابی یهودیان» سخن می گفت که طنین یهودی ستیزانه داشت) بر رئیس جمهور و قوه مجریه، کنگره آمریکا، بانک ها، رسانه ها، روزنامه ها (از نیویورک تایمز و واشنگتن پست به طور مشخص نام برد نام برد)، تجارت، بازارهای مالی، و...آمریکا سطله دارد و تدبیرشان با اسرائیل است. چه با «مدعای حداقلی» و چه با «مدعای حداکثری»، در واقع قرار است(من و شما و جبهه إصلاحات می خواهیم) ایران وارد مذاکره مستقیم بُرد- بُرد با اسرائیل شود. مطالبات اسرائیل از ایران چیست؟ آیا اسرائیل پیشنهاد جبهه إصلاحات- تعطیل کردن موقت غنی سازی در برابر لغو کلیه تحریم ها- را می پذیرد؟ اگر نپذیرفت پیشنهاد مشخص شما چیست؟ ایران تسلیم خواست های اسرائیل شود یا نشود؟ پس از آغاز و پایان مذاکرات، با توجه به مطالبات حداکثری و تسلیم طلبانه آنان، و شکست مذاکرات، همچنان خامنه ای و جمهوری اسلامی مقصر خواهند بود یا اسرائیل و آمریکا و اروپا؟ 🔹صورتبندی منطقی آزمون مطالبات ما: من و شما و «جبهه إصلاحات» خواهان مذاکره مستقیم با آمریکا و برقراری روابط دوستانه با آن کشور هستیم. اما من شواهد ناقض defeater را جدی می گیرم و شما نمی گیرید. گزاره اصلی: «۱- ایران و آمریکا در حال مذاکره هستند و ۲- به توافق می رسند». اما از نظر قائلان این گزاره اصلی این مذاکره و توافق باید به نتایج زیر برسد و لذا این گزاره اصلی متضمن گزاره های زیر هم هست: «ایران در برابر رفع تحریم ها موقتاً تعلیق غنی سازی می کند.» «امنیت ملی ایران (داخلی و در برابر تجاوز خارجی: آمریکا و اسرائیل) تأمین می شود.» «ایران به بازدارندگی دست می یابد.» «ایران به توسعه همه جانبه اقتصادی و سیاسی و نظامی و فرهنگی دست می یابد.» «ایران از انزوای سیاسی خارج می شود.» «ایران کشوری قدرتمند در خاورمیانه می شود.» بنابراین، مدعای اصلی ما را باید ترکیب عطفی گزاره اصلی و گزاره های فوق دانست: «ایران و آمریکا در حال مذاکره هستند و به توافق می رسند. ایران در برابر رفع تحریم ها موقتاً تعلیق غنی سازی می کند. امنیت ملی ایران (داخلی و در برابر تجاوز خارجی: آمریکا و اسرائیل) تأمین می شود. ایران به بازدارندگی دست می یابد. ایران به توسعه همه جانبه اقتصادی و سیاسی و نظامی و فرهنگی دست می یابد. ایران از انزوای سیاسی خارج می شود. ایران کشوری قدرتمند در خاورمیانه می شود. و...». آیا این گزاره اصلی بزرگ صادق است؟ زمانی درستی این گزاره را میپذیریم که تمامی گزاره های ساده تشکیل دهنده آن دارای ارزش درست باشند. اما شواهد ناقض کدامند؟ آمریکا، اروپا و اسرائیل خواهان تعطیل سازی کامل غنی سازی و جمع کردن بساط صنعت هسته ای هستند(ترامپ بارها گفته که ایران دارای دارای منابع عظیم نفت و گاز است و هیچ نیازی به انرژی هسته ای ندارد. ایران یا اجازه می دهد همه تأسیسات هسته ای اش- حتی پیچ و مهره هایش- را جمع کنیم و از ایران خارج کنیم و یا بمبارانش می کنیم). آمریکا، اروپا و اسرائیل خواهان کاهش بُرد موشکی های ایران به حدی هستند که به اسرائیل نرسند(ناقض امنیت ملی و بازدارندگی). آمریکا نمی پذیرد که کلیه تحریم های اولیه و ثانویه برای همیشه برداشته شود. آمریکا و اروپا و اسرائیل خواستار عدم نفوذ منطقه ای ایران هستند(در حالی که خودشان، کشورهای عرب، و ترکیه در کل خاورمیانه حضور مستقیم داشته و گروه های مسلح وابسته به خودشان را مسلح کرده و از آنها برای مقاصدشان استفاده کرده و می کنند. راه حل این معضل یک توافق عادلانه دست جمعی کشورهای منطقه است که همه را یکسان در بر بگیرد و امنیت همه را تضمین کند و کل منطقه را عاری از سلاح های کشتار جمعی سازد). آمریکا خواهان عضویت ایران در پیمان صلح ابراهیم و به رسمیت شناختن اسرائیل توسط ایران است(کنگره آمریکا بدون به رسمیت شناختن اسرائیل توسط ایران حاضر به لغو تحریم های ثانویه مصوب خود نیست). آمریکا خواهان حکومتِ ژنرال سیسی ایرانی است(فردی از درون نیروهای مسلح و مسلط بر آنها که رابطه ای شبیه رابطه مصر با آمریکا و اسرائیل را برقرار سازد). با توجه به اینکه اعضای جبهه إصلاحات شواهد ناقض فوق را مد نظر قرار نداده اند، ایشان را واقع به شمار نیاوردم. بنابراین اعضای جبهه إصلاحات برای حل این نقیصه دو راه بیشتر در پیش پا ندارند: 🔺راه اول: انکار اینکه آمریکا و اروپا و اسرائیل از ایران چنین مطالباتی دارند(آقای اصغرزاده با پیش کشیدن عناوینی چون تصورات دوران جنگ سرد، نظریه امپریالیسم، و دست نکشیدن از آمریکاستیزی، ظاهر-احتمالاً قصد دارند بگویند که این مطالبات ناشی از باقی ماندن ما- مثلاً «چپ هایِ ارتدکسِ ضد امپریالیستیِ مقاومتی» چون پرفسور حمید دباشی ها، دکتر رفیعی ها، دکتر حبیب الله پیمان ها، دکتر نسیم نوروزی ها، ملیحه محمدی ها و مصدقی هایی چون دکتر رامین کامران ها...- در دوران سپری شده است، نه اینکه آمریکا و اسرائیل واقعاً چنین مطالباتی داشته باشند). 🔺راه دوم: اذعان به اینکه آمریکا و اسرائیل چنان مطالباتی دارند. اما تأکید بر تن دادن به این مطالبات تا به چین، ژاپن، ویتنام و آلمان دیگری تبدیل شویم (پنج نمونه ای که اصغرزاده شاهد آورده است) یا دستکم مشابه کشورهای عرب خلیج فارس شویم (اسرائیلِ قطرِ متحد آمریکا را زد و تهدید می کند که ترکیه ی متحد آمریکا و عضو سازمان ناتو را هم خواهد زد). اگر تسلیم همه خواسته های آنها شویم، دیگر شواهد ناقضی باقی نخواهد ماند. ✍اما به گمان هیچ یک از این دو راه حل موفقیت آمیز نخواهد بود. زیرا همچنان که توضیح دادم آیت الله خامنه ای به اصلاح طلبان («جبهه إصلاحات» از یک سو و «سبزها به رهبری مهندس موسوی» که خواهان همه پرسی برای گذار از جمهوری اسلامی شده اند و گروهی از اصلاح طلبان [مصطفی تاجزاده، قدیانی، و....] و ملی-مذهبی ها و نهضت آزادی هم از آن رسماً حمایت کرده اند، از دیگر سو) به چشم براندازانی می نگرد که قصد دارند از راه مذاکره با آمریکا و عقب نشینی جمهوری اسلامی را سرنگون کنند. 🔺اما حتی اگر اصلاح طلبان مشکل خود را با یکی از دو راه حل فوق حل کنند همچنان با مشکل رابطه شان با آیت الله خامنه ای دست به گریبان هستند. راه حل ایشان برای این مشکل اخیر چیست؟ به نظر می رسد که اصلاح طلبان مطلقاً به دنبال اعتمادسازی با آیت الله خامنه ای نبوده و نیستند. اصغرزاده به صراحت می نویسد که تلاش برای این گونه اعتمادسازی پرتاب به «دام روزنه گشایی» و «چاکرمنشی» و «گداصفتی» و تبعیت محض از رهبری برای قدرت طلبی است. در حالی که باید با رهبری مرزبندی داشت. نتیجه: چرا آیت الله خامنه ای باید دعوت اصلاح طلبان به مذاکره مستقیم و تعلیق غنی سازی را بپذیرد وقتی آنها به صراحت اصغرزاده می گویند که حتی حاضر نیستند به روزنه گشاهایی تبدیل شوند که سابقه زندان و محکومیت دارند و از سوی حکومت تحمل نمی شوند؟ چرا باید مطالبه آنها را بپذیرد وقتی پس از آتش بس جنگ ۱۲ روزه خواهان برگزاری همه پرسی برای نابودی جمهوری اسلامی و ولایت فقیه از راه غیرخشونتآمیزِ همه پرسی شدند؟ 🔺در اینجا: اول- شخصیت اصلاح طلبان و شخصیت آیت الله خامنه ای دارای اهمیت است. دوم- رویکردها و راهبردهای اصلاح طلبان و آیت الله خامنه ای مهم است. سوم- ساختارها و بافتارهایی که در آن آنان در حال عاملیت و فاعلیت هستند هم مهم است. مدعا این نبود و نیست که اصلاح طلبان آیت الله خامنه ای را به لج انداخته اند، او دارای شخصیتِ خاصی است، سوء ظن های خاص خود را دارد، آرمان ها و ایده های خاصی را تعقیب می کند، و در یک ساختار غیر دموکراتیک تاریخی ولی فقیه با اختیارات مطلقه شده است. اصلاح طلبان هم یک طیف وسیع با اختلافات خاص خود و تعاریف خود از اصلاح طلبی هستند. برخی از چپِ چپ به راستِ راست گذر کرده اند. در اقتصاد هم از سوسیالیسم دولتی بلشویکی به نئولیبرالیسم عبور کرده اند(انتخاب عباس آخوندی به عنوان نامزد اول ریاست جمهوری «جبهه إصلاحات» موید همین معناست). اتفاقاً برخی از مهمترین روزنه گشاها هم افرادی چون موسی غنی نژاد- که مهمترین نماد مروجِ «بنیادگرایی بازارِ» میلتون فریدمن و فون هایک است- را به عنوان اقتصاددان خود معرفی کرده اند(جوزف استیگلیز نه تنها نئولیبرالیسم را «بنیادگرایی بازار» و شکست خورده به شمار می آورد، بلکه در آخرین کتاب اش توضیح می دهد که نئولیبرالیسم دارای همه اوصاف «یک مذهب بنیادگرا» است). ✅مسائل غیر اصلی/بیرونی/حاشیه ای: 🔹بی سوادی و بی اطلاعی: محل نزاع نه با سوادی و بی سوادی بود- که من شاگرد دوستان هستم- نه اطلاع و بی اطلاعی بود- که دوستان اصلاح طلب بسیار بیش از من از دنیا اطلاع دارند- بلکه محل نزاع تاکنون فقط و فقط مذاکره مستیقم با آمریکا بود. من مذاکره را ضروری به شمار می آورم، پس در این مورد وحدت نظر داریم. من هدف مذاکره را برقراری روابط دوستانه میان ایران و آمریکا به شمار می آورم، که بیانیه جبهه إصلاحات تا این حد پیش نرفته است. محل نزاع این بود که آمریکا چه مطالباتی از ایران دارد؟ آیا ما تن دادنِ به آن مطالبات را تجویز می کنیم یا می گوئیم نباید تن داد؟ اگر تن ندهیم چه خواهد شد و اگر تن دهیم چه خواهد شد؟ 🔹تاریخ و امپریالیسم: من به هیچ وجه وارد بحث های تاریخی، دوران جنگ سرد، ایده های آن دوران، و امپریالیسم نشدم. بحث های من، بحث های روز مربوط به دوران ترامپ بود که شما بهتر از من از آنها اطلاع دارید. ترامپ چگونه رهبری است؟ چه می خواهد؟ سر خواسته هایش برای زمان بسیار کوتاه می ایستد یا آنها را با خواسته های بیشتری در طول چند ساعت عوض می کند؟ تحقیر می کند یا نمی کند؟ خواستار تسلیم می شود یا نمی شود؟ دلقک بازی در می آورد یا نمی آورد؟ اگر توافق کرد و پای آن را امضا کرد ممکن است چند هفته بعد زیر آن بزند یا نمی زند؟ آیا ممکن است بگوید بخشی از کشور شما (مثلاً کل مناطق نفت خیز ایران) به من تعلق دارد یا ناممکن است؟ و.... آیا اینها به معنای اعتقاد به نظریه امپریالیسم (به معنای لنینی و پس از آن) است؟ خیر(حتی خود چپ ها هم اینک کمتر از اصطلاحاتی چون «امپریالیسم» استفاده می کنند. نظریه پردازانی چون «یانیس واروفاکیس» نظریه «سرمایه ابری» را به عنوان نظریه ای توصیفی-تبیینی برای عصر کنونی برساخته اند. (رجوع شود به کتاب: یانیس واروفاکیس، سرمایه داری مُرد، قاتل: فئودالیسم فناورانه، ترجمه زهرا عبدالمحمدی، انتشارات روزنه). آیا اینها به معنای توقف در دوران جنگ سرد و ایده های آن دوران است؟ خیر. آنچه گفتم بحثی انضمامی و عینی و ناظر به تعیین تکلیف برای آغاز مذاکره است. فرض کنیم آقایان اصغرزاده و محمد جواد ظریف قرار است نماینده ایران در مذاکرات باشند. آیا لازم نیست بدانند که استیو ویتکاف یک صهیونیستِ یهودی تمام عیار است و صهیونیست های یهودی و مسیحی بیش از هر چیز دلمشغول ایده های آخرالزمانی مربوط به آینده اسرائیل و تدارکِ مقدمات و زمینه های آن رخداد عظیمِ مسیحایی هستند؟ آقای اصغرزاده در گفت و گوی ما سه بار از اصطلاح «امپریالیسم» استفاده کرد و نشان داد که به نحو متعارض از این اصطلاح استفاده می کند، اما من از آن برای تبیین و تجویز استفاده نکرده و نمی کنم. اصغرزاده نوشت: «شما درست میگویید که آمریکا امپریالیسم است و بارها حتی با متحدان خود رفتاری سلطهجویانه داشته است.....روایتهای جنگ سرد، ضدامپریالیسم بلوک شرق، و رؤیای استقلال اقتصادی همگی شکست خوردهاند.» و «چین دههها زیر شعار "امپریالیسم آمریکا دشمن شماره یک بشریت" زندگی کرد. اما با ابتکار دنگ شیائوپینگ، مسیر "اصلاحات و درهای باز" را برگزید، و امروز بزرگترین رقیب اقتصادی همان آمریکاست؛ رقیبی که بدون بازار و سرمایه آمریکایی شکل نمیگرفت.» 🔹هویت سازی جبهه اصلاح طلبان: موضوع هویت سازی را هم من در رابطه با عدم توافق و عدم برقراری رابطه ایران و آمریکا طرح کردم. توضیح دادم که یکی از علل و دلایل عدم برقراری رابطه با آمریکا تصوری است که ولی فقیه از مواضع کل اصلاح طلبان (هر سه طیف اصلاح طلبان، به علاوه نهضت آزادی، و ملی- مذهبی ها) دارد. به باور او همه اینها از طریق رابطه با آمریکا و تعطیل سازی غنی سازی براندازی ولایت فقیه و جمهوری اسلامی و مصداق ولایت فقیه را دنبال می کنند. آیا از این مقدمه توصیفی-تبیینی می توان به این نتیجه توصیه ای-تجویزی پل زد که پس باید تابع رهبری شد و هیچ انتقادی از او نباید مطرح نکرد و حتی باید از او گدایی قدرت (پست و مقامات حکومتی) کرد؟ خیر. ادعای توصیفی-تبیینی می گوید که دونالد ترامپ بسیار کینه ای و انتقام جوست. اگر قدرت داشته باشد ترتیب یکی یکی منتقدان را خواهد داد. به همین دلیل جو بایدن در روزهای آخر ریاست جمهوری اش برای تعداد زیادی از مقامات- که هیچ پرونده ای نداشتند، چه رسد به محکومیت- عفو پیشگیرانه صادر کرد. ترامپ هم نه تنها به سراغ باقی افراد از جمله هیلاری کلینتون و باراک أوباما در پروند روسیه رفته، بلکه عفو بایدن را هم قبول ندارد و می گوید او عقل اش را از دست داده بود و امضای خودش هم نیست و ماشین به جای او امضا کرده است. از این مقدمه توصیفی و تبیینی نمی توان این نتیجه توصیه ای-تجویزی را گرفت که پس هیچ کس نباید از ترامپ انتقاد کند و همه باید تابع او شوند. زندان ۱۰ ساله مصطفی تاجزاده، حصر ۱۵ ساله مهندس موسوی و زهرا رهنورد و...برای چیست؟ آیا توضیح توصیفی-تبیینی علل زندانی بودن اینها به معنای استنتاج دعوت به تبعیت آنان از رهبری است؟ خیر. اما برای آنان که خواستار مذاکره مستقیم با امریکا برای توافق بُرد-بُرد هستند، درس های آموزنده ای دارد. باید به نقش منفی خودشان در عدم مذاکره و توافق، از این منظر هم بنگریند. وجود رهبر با قدرت مطلقه و با خصوصیات انسانیِ خاص، یکی از مهمترین واقعیت هاست. یک حزب یا جبهه وسیع اصلاح طلب نمی تواند بگوید من در عملکرد خودم و در پیشنهادات خودم اصلاً این خصوصیات را در نظر نمی گیرم. یک گروه برانداز می تواند بگوید: «زلف آشفته او موجب جمعیت ماست- چون چنین است پس آشفته ترش باید کرد». اما یک حزب و جبهه اصلاح طلب هرگز نمی تواند این گونه رویکردی را اتخاذ کند. موقعیت من گنجی به عنوان یک فرد منتقدِ «جمهوری خواه سکولار ملتزم به عدالت و آزادی و حقوق بشر و رفع کلیه اشکال تبعیض های قومی و مذهبی و جنسیتی و طبقاتی» به کلی با موقعیت یک حزب اصلاح طلب تفاوت دارد. حزب تشکیل شده و می شود تا قدرت را از طریق کار حزبی و انتخاباتی به دست آورد. اخوانی های ترکیه از همین راه به یک اقلیت در پارلمان آن کشور رسیدند و رفته رفته به اکثریت دست یافتند و اکنون بیش از ۲۰ سال است که قدرت را در دست دارند. برخی مرزبندی ها به جدایی کامل منتهی شده و اصلاح طلبان را به نهضت آزادی دیگری تبدیل می سازد. آری نامی بسیار نیک در تاریخ از مهندس مهدی بازرگان، دکتر یدالله سحابی و مهندس سحابی باقی ماند و می ماند. آیت الله منتظری را بنگرید. او از اول هم فردی نبود که به درد ولی فقیه شدن بخورد. او شجاع ترین فردی بود که یک تنه در برابر آیت الله خمینی از موضع حقوق بشر و دفاع از مخالفان و ستمدیدگان ایستاد. او یک استثنا در میان فقیهان و مراجع تقلید بود. اما یک تداومی در کار این بزرگان دیده می شد که در دیگران دیده نمی شود. 🔹مرزبندی و هویت سازی: مرزبندی و هویت سازی کار هر گروه سیاسی و بخصوص احزاب و جبهه هاست. گروه های اصلاح طلب (یعنی گروه هایی که به روش های غیر خشونت آمیز رسیدن به اهداف را دنبال می کنند. اگر اصلاح طلبی به معنای فعالیت در چارچوب نظام به کار رود، مهندس موسوی و سبزها و مصطفی تاجزاده اصلاح طلب به شمار نمی روند) اینک به سه طیف روزنه گشاها، جبهه إصلاحات به رهبری محمد خاتمی، سبزها به رهبری مهندس موسوی، تقسیم می شوند. تمایز و تفکیک این دوستان از همدیگر، اینک بیشتر براساس منافع صورت می گیرد. هر کس رادیکالتر است، دیگران را متهم می سازد که به دنبال منافع سیاسی و اقتصادی- به عنوان امری کاملاً مذموم- هستند. در حالی که قلمرو سیاسی، قلمرو رقابت برای منابع کمیابِ قدرت، ثروت، اطلاعات و منزلت اجتماعی است. مگر دونالد ترامپ و جو بایدن و دیگران دنبال همین منابع برای خود و خانواده و دوستانشان نبوده اند؟ هر کدام که در انتخابات پیروز شده اند، همه خانواده و دوستان و نزدیکان و اعضای ستادهای انتخاباتی شان را به این منابع رسانده اند. ترامپ حتی دوست دخترهای سابق پسرانش را سفیرآمریکا کرده است. پدر زن دامادش را سفیر امریکا در فرانسه کرد. همه دنیا این چنین است. ترامپ در شش ماه گذشته میلیاردها دلار بر ثروت خود و فرزندانش افزوده است. پس- به عنوان مثال- اینکه گفته می شود «محمد رضا جلایی پور» به عنوان فردی روزنه گشا در پی زمینه سازی برای رئیس جمهور شدن است، و برای کسب این منفعت شخصی این نوع مواضع محافظه کارانه را می گیرد، اصلاً مهم نیست. همه سیاستمداران و گروه های سیاسی در پی کسب منافع هستند. به تعبیر ماکس وبر، هر کس خواهان این جهانِ سیاسیِ منفعت گرایِ اسطوره زدایی شده نیست، بهتر است مانند راهبه ها به دیرها بازگردد که در آنجا به خوبی از آنها استقبال خواهد شد. کارل مارکس هم به صراحت تمام در مانیفست کمونیسمنوشت: «بوروژوازی...همه چیز را به سود عریان و داد و ستد پولیِ خشک بیروح تبدیل کرده» و ملکوت آسمان و ارزش های اخلاقی را «در آبهای حسابگریهای خودپرستانه غرقه ساخت... بورژوازی هاله تقد تمامی مشغله هایی را که سابقاً محترم بودند و با خشیت نگریسته می شدند زدوده است. بورژوازی پزشکان، وکلا، کشیشها، شعرا و مردان علم را به کارگران مزدبگیر خویش تبدیل کرده است....بورژوازی پرده احساسات را از روی خانواده کنار زد و به رابطه پولیِ صرف بدل ساخت». «بورژوازی تمامی وقار و شرف شخصی را به ارزش مبادله مبدل ساخت و به جای تمامی آزادیهایی که آدمیان برایش جنگیده اند، یک آزادی فاقد اساس گذاشت- تجارت آزاد». ماکس وبر وقتی به نتیجه جهان مدرنیته می نگریست، آن را ناآمیدانه «قفس آهنین» به شمار آورد. به جای مرزبندی کردن برمبنای منافع (گدایی قدرت و چاکری رهبر)، مرزبندی باید بر مبنای أصول و تمایزهای سیاسی (داخلی و خارجی) ، اقتصادی، فرهنگی، و غیره صورت گیرد. آقای اصغرزاده در آخرین پاسخ کوشش زیادی برای مرزبندی با روزنه گشاها می کند. هویت های جداگرانه برای جبهه اصلاح طلبان و روزنه گشاها می سازد. اصل مرزبندی و هویت سازی با روزنه گشاها هیچ اشکالی ندرد. منتهی مرزبندی ها و هویت سازی ها باید نه تنها داخلی، بلکه منطقه ای و جهانی باشد. عدالت أساس و موضوع فلسفه سیاسی است. اگر اصلاح طلبان خود را عدالت خواه به شمار می آورند، این عدالت خواهی باید در تمایز با ظلم و ستمگری در داخل، منطقه و جهان صورت گیرد. عدالت های داخلی و منطقه ای و جهانی ربط وثیقی با یکدیگر دارند و دارای همبستگی هستند. چگونه می توان نسل کشی و هولوکاست سازی در غزه را نادیده گرفت و اهمیت در خوری به آن نداد؟ فقط برای اینکه با رهبری و جمهوری اسلامی هم هویت نشویم که نباید از عدالت خواهی دست شست؟ وطن جایی است که باید امنیت داشته باشد و از تعرض داخلی و خارجی مصون باشد. وطن نباید هرگز مورد خیانت قرار گیرد. خیانت به وطن (دعوت به حمله نظامی به کشور و همکاری عملی با دشمن متجاوز خارجی، و جاسوسی برای بیگانگان) بالاترین جرم هاست. آیا در همان حدی که با روزنه گشاها مرزبندی صورت گرفته و می گیرد، با افراد و گروه هایی که به طور علنی خواهان بمباران ایران شدند و با دشمن همکاری عملی کردند و برایشان جاسوسی هم کردند، مرزبندی صورت گرفته و می گیرد؟ اگر نه، چرا؟ به طور مشخص از رضا و یاسمین و نور پهلوی سخن می گویم که خودشان را شاه و شهبانو و ولیعهد قلمداد کرده و می کنند، و سلطنت طلبان و مهدی نصیری ها، در حال عادی سازی خیانت به کشورند. چرا با اینها به صراحت مرزبندی صورت نگرفته و نمی گیرد؟ آیا خطر روزنه گشاها بیش از خطر سلطنت طلبان است؟ آیا خطر اینها بیش از مهدی نصیری است که شعار «از تاجزاده تا شاهزاده» را مطرح کرد و پی گرفته است(خدا وکیلی محسن آرمین در یک جلسه که علوی تبار و چند تن دیگر از دوستان شاخص حضور داشتند، حسابی حال این «محروم از عقل» - ترجمه فارسی من از عنوانی که محسن آرمین برای او بکار برد- را گرفت. و به او گفت که حق ندارد دیگر «ازتاجزاده تا شاهزاده» بگوید. اما آن سخنان هیچ پژواکی در بیرون نداشت). مطالب مهدی نصیری حتی پس از دعوت اسرائیل به بمباران ایران نیز در کانال تلگرام آن دوست عزیز منتشر شد. هنوز هم دوستان حاضر نیستند با خیانت کنندگان به وطن (خاندان پهلوی و مهدی نصیری) مرزبندی کنند و هویت خودشان را به صراحت و شفافیت از آنان متمایز سازند و این خائن های به وطن را محکوم کنند. عجیب است که یک هنرمند غیر سیاسی (محسن نامجو) به شدت وارد قلب خیانت کنندگان به وطن و تلویزیون فارسی زبان موساد شد و وطن فروشی و مواجب بگیریشان از نتانیاهو را به تیغ نقد گرفت، اما دوستان ما هنوز حاضر به محکوم کردن خیانت پهلوی ها و مهدی نصیری نیستند. ✅سحن پایانی: گفت و گوی من با آقای اصغرزاده از توئیت ۱۲ شهریور او آغاز شد. اصغرزاده در ۱۹ شهریور در توئیت جدیدی نوشت: «اگر ثابت شد روسیه در تجاوز به لهستان از تسلیحات مشابه ساخت ایران استفاده کرده، آنهم در بزنگاه توافق حیاتی با آژانس، باید بیدرنگ به مسکو اعتراض رسمی کرد. سکوت، یعنی شراکت در تجاوزی که امنیت اروپا را تهدید و ما را به تحریم جهانی و نافرجامی #برجام میکشاند.» #مکانیزم_ماشه #نه_به_جنگ». این فرسته به سرعت با واکنش عبدالله رمضان زاده- سخنگوی دولت سید محمد خاتمی- و دکتر محسن میلانی مواجه شد. رمضان زاده نوشت: «میزانالحراره ضد روسی برخی از دوستان خیلی بالا رفته. توجه به اصول ژئوپولتیک و واقعیت همسایگی با یک قدرت بزرگ جهانی هم لازمست . بخواهیم یا نخواهیم روسیه همسایه تاریخی تأثیرگذاری در سرنوشت کشور بوده است و خواهد بود.۰استفاده از تسلیحات مشابه تسلیحات ساخت ایران به ما چه ربطی دارد؟» واکنش عبدالله رمضان زاده نشان داد که او به «خوانش حداقلی» بیانیه جبهه إصلاحات پایبند است و «خوانش حداکثری» اصغرزاده را رد می کند. گفت و گو آیین درویشی نبود ور نه با تو ماجراها داشتیم شیوهٔ چشمت فریب جنگ داشت ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم نکتهها رفت و شکایت کس نکرد جانب حرمت فرونگذاشتیم](https://image.24vids.com/tw-1966159208224542942/amplify_video_thumb/1966159138611752960/img/T9uGzMsW58BkMjMc.jpg)
