Loading video...

Video Failed to Load

There was a problem loading this video. This could be due to a temporary network issue or the video might be unavailable.

هر چی از دهن کثیفت درومد بار مردم کردی اما اینو بدون نه مو بلند کردن نه اسم فیک گذاشتن نمیتونه کمکت کنه. تو همون "احسان ایزدطلب" هستی که ادعای خوانندگی داشت و همین سه سال پیش بظاهر مخالف رژیم بودی اما الان بنظر میاد باهاش مشکلی نداری.

MattTheRat

19,498 subscribers

25,394 views • 1 month ago •via X (Twitter)

News & Politics

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

0 Comments

No comments available

Comments from the original post will appear here

Related Videos

برای همهٔ شاه‌خواهان واقعی: خیلی‌ها می‌گن «ما مخالف حمله آمریکا هستیم». شاهزاده رضا پهلوی هم دقیقاً همین حرف رو زده: ما صدقه و اشغال نمی‌خواهیم. اما گوش کنید شاهزاده چی می‌فرمایند: «مردم بی‌دفاع و غیرمسلح به خیابان اومدن، ولی رژیم با گلوله و بسیج و نیروهای خارجی جوابشون رو داد. برای اینکه مردم بتونن میدان مبارزه رو برابر کنن (equal playing field)، نیاز به حمایت عملی خارجی داریم. این کمک، نه اشغال کشوره، نه بمباران بی‌هدف, بلکه ضربهٔ هدفمند به ماشین سرکوب و زیرساخت‌های نظامی رژیمه تا دیگه نتونه مردم خودش رو قتل‌عام کنه.» این دقیقاً همون چیزیه که در مصاحبه فاکس نیوز گفت: کمک خارجی برای نجات جان مردم ایرانه، نه جنگ با ایران. رژیم هر روز جوون‌های ما رو داره به دار می‌کشه. اگر ما می‌خوایم رژیم سقوط کنه و ایران آزاد بشه، باید بدونیم حمایت خارجی، تنها راه نجات هزاران جوان بی‌گناهه. #جاوید_شاه 🇮🇷 #KingRezaPahlaviForIran

برای همهٔ شاه‌خواهان واقعی: خیلی‌ها می‌گن «ما مخالف حمله آمریکا هستیم». شاهزاده رضا پهلوی هم دقیقاً همین حرف رو زده: ما صدقه و اشغال نمی‌خواهیم. اما گوش کنید شاهزاده چی می‌فرمایند: «مردم بی‌دفاع و غیرمسلح به خیابان اومدن، ولی رژیم با گلوله و بسیج و نیروهای خارجی جوابشون رو داد. برای اینکه مردم بتونن میدان مبارزه رو برابر کنن (equal playing field)، نیاز به حمایت عملی خارجی داریم. این کمک، نه اشغال کشوره، نه بمباران بی‌هدف, بلکه ضربهٔ هدفمند به ماشین سرکوب و زیرساخت‌های نظامی رژیمه تا دیگه نتونه مردم خودش رو قتل‌عام کنه.» این دقیقاً همون چیزیه که در مصاحبه فاکس نیوز گفت: کمک خارجی برای نجات جان مردم ایرانه، نه جنگ با ایران. رژیم هر روز جوون‌های ما رو داره به دار می‌کشه. اگر ما می‌خوایم رژیم سقوط کنه و ایران آزاد بشه، باید بدونیم حمایت خارجی، تنها راه نجات هزاران جوان بی‌گناهه. #جاوید_شاه 🇮🇷 #KingRezaPahlaviForIran

Elham👑

17,671 views • 1 month ago

یه شهر کامل تصمیم گرفت ناپدید بشه. ۳۱ تیر ۱۳۵۸، مردم مریوان خونه‌هاشون رو گذاشتن و رفتن بیرون شهر چادر زدن. نه فرار کردن، نه تسلیم شدن. یه تاکتیک سیاسی زدن که ۲۵۰۰ سال قبلش تو رم باستان جواب داده بود و کاک فوأد شاید بدون اینکه اسمش رو شنیده باشه، دوباره کشفش کرد: قدرت بدون مردم، یه پوسته‌ی خالیه. وقتی هیئت حکومت اومد تو اردوگاه، زنای کُرد جواب دادن: «برگ همین چنارها رو می‌خوریم، اما تن به ذلت نمی‌دیم.» پونزده روز بعد از پیروزی، جهاد خمینی و حمله‌ی سراسری به کُردستان شروع شد. چهل و هفت ساله که تموم نشده؛ چون کُردستان هرگز تسلیم نشد. این قصه‌ایه که تو مدرسه بهت یاد ندادن. کامنت کدوم قصه‌ رو هیچ‌کس تعریف نکرده. #کوچ_مریوان #کاک_فواد

یه شهر کامل تصمیم گرفت ناپدید بشه. ۳۱ تیر ۱۳۵۸، مردم مریوان خونه‌هاشون رو گذاشتن و رفتن بیرون شهر چادر زدن. نه فرار کردن، نه تسلیم شدن. یه تاکتیک سیاسی زدن که ۲۵۰۰ سال قبلش تو رم باستان جواب داده بود و کاک فوأد شاید بدون اینکه اسمش رو شنیده باشه، دوباره کشفش کرد: قدرت بدون مردم، یه پوسته‌ی خالیه. وقتی هیئت حکومت اومد تو اردوگاه، زنای کُرد جواب دادن: «برگ همین چنارها رو می‌خوریم، اما تن به ذلت نمی‌دیم.» پونزده روز بعد از پیروزی، جهاد خمینی و حمله‌ی سراسری به کُردستان شروع شد. چهل و هفت ساله که تموم نشده؛ چون کُردستان هرگز تسلیم نشد. این قصه‌ایه که تو مدرسه بهت یاد ندادن. کامنت کدوم قصه‌ رو هیچ‌کس تعریف نکرده. #کوچ_مریوان #کاک_فواد

Shahin Modarres

18,945 views • 1 month ago

یادتونه همین‌جا نوشتم رضا پهلوی پروژه‌ی امنیّتیه؟ نوشتم تو همین کشتارها، همدست جمهوری اسلامیه؟ حالا اینم شاهد زنده. نه ازطرف «رژیم»، نه از «چپ‌ها»، نه از «مجاهدین» از داخل حلقه خودشون رامین پرهام، مشاور پیشین رضا پهلوی، صراحتا میگه «بهش خبر دادم رژیم می‌خواد مردم رو بکشه. گفتم فراخوان ندید…اما همون شب فراخوان داد برای تسخیر نهادهای امنیتی و دولتی.» این یعنی چی؟!!! یعنی وقتی می‌دونی طرف مقابل آماده‌ی ماشه‌ست،همچنان مردم رو هل می‌دی جلوی گلوله. این اسمش رهبریه؟!! یا بازی با خون مردم؟ یا خیانت به مردم؟!؟ بعد همون‌هایی که این پروژه رو باد می‌کنن، می‌ریزن سر خانواده‌ی جانباخته‌ها،به معترض‌ها فحش می‌دن،و هر صدای مستقلی رو «خائن» صدا می‌کنن.!؟؟ مشکل اینه که بعضیا هنوز فرق «اپوزیسیون واقعی» با «سوپاپ اطمینان امنیتی» رو نمی‌فهمن. اگه کسی با علم به سرکوب، مردم رو تحریک به رویارویی مستقیم کنه، یا نادانه‌،یا حساب‌شده بازی می‌کنه. سومی هم نداره. حالا باز هم برید برای پروژه‌ی امنیتی سینه بزنید،ولی تاریخ، هم فراخوان‌دهنده رو یادش می‌مونه،هم اونایی که مردم رو جلو انداختن و خودشون عقب وایستادن. #پهلوی_نماینده_من_نیست #از_دموکراسی_بگو #کشتار_دی‌ماه

یادتونه همین‌جا نوشتم رضا پهلوی پروژه‌ی امنیّتیه؟ نوشتم تو همین کشتارها، همدست جمهوری اسلامیه؟ حالا اینم شاهد زنده. نه ازطرف «رژیم»، نه از «چپ‌ها»، نه از «مجاهدین» از داخل حلقه خودشون رامین پرهام، مشاور پیشین رضا پهلوی، صراحتا میگه «بهش خبر دادم رژیم می‌خواد مردم رو بکشه. گفتم فراخوان ندید…اما همون شب فراخوان داد برای تسخیر نهادهای امنیتی و دولتی.» این یعنی چی؟!!! یعنی وقتی می‌دونی طرف مقابل آماده‌ی ماشه‌ست،همچنان مردم رو هل می‌دی جلوی گلوله. این اسمش رهبریه؟!! یا بازی با خون مردم؟ یا خیانت به مردم؟!؟ بعد همون‌هایی که این پروژه رو باد می‌کنن، می‌ریزن سر خانواده‌ی جانباخته‌ها،به معترض‌ها فحش می‌دن،و هر صدای مستقلی رو «خائن» صدا می‌کنن.!؟؟ مشکل اینه که بعضیا هنوز فرق «اپوزیسیون واقعی» با «سوپاپ اطمینان امنیتی» رو نمی‌فهمن. اگه کسی با علم به سرکوب، مردم رو تحریک به رویارویی مستقیم کنه، یا نادانه‌،یا حساب‌شده بازی می‌کنه. سومی هم نداره. حالا باز هم برید برای پروژه‌ی امنیتی سینه بزنید،ولی تاریخ، هم فراخوان‌دهنده رو یادش می‌مونه،هم اونایی که مردم رو جلو انداختن و خودشون عقب وایستادن. #پهلوی_نماینده_من_نیست #از_دموکراسی_بگو #کشتار_دی‌ماه

Freedom

75,188 views • 6 months ago

با توجه به نزدیکی ماجرای نهایی و تاکید رضاشاه دوم برای آمادکی مردم ایران، مجبور به بازخوانی این موضوع شدم! چرا رضاشاه تاکید داره این‌بار فرق داره؟! در پیام چند روز پیش، نتانیاهو کاملا هوشمندانه همه چیز را لو داد! به همین ۱دقیقه و ۲۵ثانیه! خوب دقت کنید چون نتانیاهو خیلی خیلی دقیق واژگان رو پشت هم چیده: ۱- من و ما و اسرائیل جنگ نمی‌خوایم! شما مردم ایران هم که جنگ نمی‌خواید! جمله آشنا نیست؟! پس کی جنگ می‌خواد؟ بله دیکتاتورهای رژیم! نمیگه دیکتاتور رژیم! جمع می‌بنده! یعنی کل رژیم! این یعنی چی که هم رضاشاه دوم و هم اسرائیل و هم ترامپ تاکید دارند؟! این یعنی مردم ایران نباید قربانی این جنگ رژیم اسلامی شوند و نمی‌شوند! یعنی اگر رژیم تسلیم نشه و حکومت رو واگذار به مردم نکنه، تک تک مهره‌های رژیم را خواهند زد و نه مردم. ۲- نتانیاهو میگه: اما خبر خوبی هست! رژیم هر روز ضعیف‌تر و اسرائیل هر روز قوی‌تر میشه! خوب دقت کنید! داره با مردم ایران صحبت می‌کنه! چرا قوی شدن اسرائیل باید خبر خوبی برای مردم ایران باشه؟!!! بله! یعنی ما پشت شما هستیم و رژیم را ضعیفتر می‌کنیم. خب ضعیف‌تر می‌کنیم که چی بشه؟! حالا می‌ره سراغ اصل مطلب!!!! ۳- میگه رژیم از شما مردم بیشتر از اسرائیل می‌ترسه! میگه برای همین شمارو در بالاترین حد ممکن سرکوب کرده! میگه امیدتون رو از دست ندهید! و اینجا یک نکته امنیتی شاهکار میگه: «من زمزمه‌ها رو می‌شنوم! زن زندگی آزادی!» زن زندگی آزادی چی بود؟! بله خیزش مردم! به عبارتی نتانیاهو داره میگه که ما قوی‌تر هستیم و با شما! امیدتون رو از دست ندهید و زمزمه‌هایی که می‌کنید (نتانیاهو بزن بقیه‌اش با ما!) شما هم مثل زن زندگی آزادی بریزید بیرون! ۴- و اما اینجا یک تاکید موکد داره برای مردم ایران! میگه امیدتون رو از دست ندهید، چون اینبار نه تنها اسرائیل که کل دنیا پشت شما خواهند بود تا رژیم رو نابود کنید. ۵- پس از نکات بسیار مهم بالا، آینده ایران رو برای مردم ایران درصورت انقلاب مجدد، تصویر می‌کنه که ایرانی با کمک ما و کل جهان می‌سازیم سراسر رفاه و اعتبار و افتخار. پس مردم ایران؟! درنگ نکنید! زمان که رسید، زن زندگی آزادی! مثل ۳ سال پیش بریزید بیرون. پایان. جیمز سرباز پادشاهی ایران #KingRezaPahlavi

با توجه به نزدیکی ماجرای نهایی و تاکید رضاشاه دوم برای آمادکی مردم ایران، مجبور به بازخوانی این موضوع شدم! چرا رضاشاه تاکید داره این‌بار فرق داره؟! در پیام چند روز پیش، نتانیاهو کاملا هوشمندانه همه چیز را لو داد! به همین ۱دقیقه و ۲۵ثانیه! خوب دقت کنید چون نتانیاهو خیلی خیلی دقیق واژگان رو پشت هم چیده: ۱- من و ما و اسرائیل جنگ نمی‌خوایم! شما مردم ایران هم که جنگ نمی‌خواید! جمله آشنا نیست؟! پس کی جنگ می‌خواد؟ بله دیکتاتورهای رژیم! نمیگه دیکتاتور رژیم! جمع می‌بنده! یعنی کل رژیم! این یعنی چی که هم رضاشاه دوم و هم اسرائیل و هم ترامپ تاکید دارند؟! این یعنی مردم ایران نباید قربانی این جنگ رژیم اسلامی شوند و نمی‌شوند! یعنی اگر رژیم تسلیم نشه و حکومت رو واگذار به مردم نکنه، تک تک مهره‌های رژیم را خواهند زد و نه مردم. ۲- نتانیاهو میگه: اما خبر خوبی هست! رژیم هر روز ضعیف‌تر و اسرائیل هر روز قوی‌تر میشه! خوب دقت کنید! داره با مردم ایران صحبت می‌کنه! چرا قوی شدن اسرائیل باید خبر خوبی برای مردم ایران باشه؟!!! بله! یعنی ما پشت شما هستیم و رژیم را ضعیفتر می‌کنیم. خب ضعیف‌تر می‌کنیم که چی بشه؟! حالا می‌ره سراغ اصل مطلب!!!! ۳- میگه رژیم از شما مردم بیشتر از اسرائیل می‌ترسه! میگه برای همین شمارو در بالاترین حد ممکن سرکوب کرده! میگه امیدتون رو از دست ندهید! و اینجا یک نکته امنیتی شاهکار میگه: «من زمزمه‌ها رو می‌شنوم! زن زندگی آزادی!» زن زندگی آزادی چی بود؟! بله خیزش مردم! به عبارتی نتانیاهو داره میگه که ما قوی‌تر هستیم و با شما! امیدتون رو از دست ندهید و زمزمه‌هایی که می‌کنید (نتانیاهو بزن بقیه‌اش با ما!) شما هم مثل زن زندگی آزادی بریزید بیرون! ۴- و اما اینجا یک تاکید موکد داره برای مردم ایران! میگه امیدتون رو از دست ندهید، چون اینبار نه تنها اسرائیل که کل دنیا پشت شما خواهند بود تا رژیم رو نابود کنید. ۵- پس از نکات بسیار مهم بالا، آینده ایران رو برای مردم ایران درصورت انقلاب مجدد، تصویر می‌کنه که ایرانی با کمک ما و کل جهان می‌سازیم سراسر رفاه و اعتبار و افتخار. پس مردم ایران؟! درنگ نکنید! زمان که رسید، زن زندگی آزادی! مثل ۳ سال پیش بریزید بیرون. پایان. جیمز سرباز پادشاهی ایران #KingRezaPahlavi

JamesDean

25,455 views • 1 year ago

امروز مردم ارومیه معنی مقاومت زندگی را یادآور شدند. با تمام خاطرات تلخ از رژیم و نمایندگانش در ارومیه بود که ۲۱ سال پیش زادگاهم, پدرم و مادرم، عزیزانم را ترک کردم. روزهایی که آخوند حسنی، نمایندە خامنەایی برای خاموش کردن آتش نوروز ما دستور بلند کردن شمشیر زولفقار را می‌داد، زمانی که به خواهرم به خاطر لباس کردی در خاک اجدادی‌اش توهین کردند. اشک‌های آن عصر خواهرم هرگز از یادم نخواهد رفت. روزی که جلوی چشمانم جوانان را با لگد و باتوم سوار اتوبوس‌های سپاه می‌کردند و روزهای دردناک دیگری که دوران نوجوانی‌ام را پر از خشم و قدرت برای مبارزه کرد. اما امروز با دیدن این تصویر، نتیجه این همه سال مبارزه مردمم را می‌بینم. بدون قربانی و مبارزه، آزادی دست نیافتنی است. این راه ادامه خواهد داشت، نسل به نسل تکثیر خواهد شد. از مبارزان قلعه دم دم تا به امروز ادامه داشته و خواهد داشت. #مقاومت_زندگیست #Newroz #Urmia

امروز مردم ارومیه معنی مقاومت زندگی را یادآور شدند. با تمام خاطرات تلخ از رژیم و نمایندگانش در ارومیه بود که ۲۱ سال پیش زادگاهم, پدرم و مادرم، عزیزانم را ترک کردم. روزهایی که آخوند حسنی، نمایندە خامنەایی برای خاموش کردن آتش نوروز ما دستور بلند کردن شمشیر زولفقار را می‌داد، زمانی که به خواهرم به خاطر لباس کردی در خاک اجدادی‌اش توهین کردند. اشک‌های آن عصر خواهرم هرگز از یادم نخواهد رفت. روزی که جلوی چشمانم جوانان را با لگد و باتوم سوار اتوبوس‌های سپاه می‌کردند و روزهای دردناک دیگری که دوران نوجوانی‌ام را پر از خشم و قدرت برای مبارزه کرد. اما امروز با دیدن این تصویر، نتیجه این همه سال مبارزه مردمم را می‌بینم. بدون قربانی و مبارزه، آزادی دست نیافتنی است. این راه ادامه خواهد داشت، نسل به نسل تکثیر خواهد شد. از مبارزان قلعه دم دم تا به امروز ادامه داشته و خواهد داشت. #مقاومت_زندگیست #Newroz #Urmia

Shukriya Bradost

34,180 views • 1 year ago

تا جایی که می دونم پاتریک بت دیوید جمهوری‌خواهه ولی در این پادکست دو روز پیشش انتقادات کاملن درستی رو نسبت به شاهزاده رضا پهلوی که هنوز در تعطیلات به سر می برند انجام داده‌.‌ Patrick Bet-David Reza Pahlavi متن پادکست رو به فارسی پایین گذاشتم 👇 --------------------- «رضا پهلوی، آخرین باری که با رئیس‌جمهور تماس گرفتی و باهاش ملاقات کردی کی بود؟ اصلاً ملاقات کردی؟ آخرین باری که تماس گرفتی و باهاش ملاقات کردی کی بود؟ یادت می‌آد وقتی پیر پولیِو با ترامپ ملاقات نکرد و نمی‌خواست بره پیششون چون نگران بودن کانادایی‌ها چی فکر می‌کنن؟ تو هم از اون ملاقات اجتناب کردی چون نگران بودی ایرانی‌ها در موردت چی فکر کنن؟ مثل این بود که بگی، وای خدای من، ایرانی‌های پیشرو خوششون نمی‌آد اگر برم با رئیس‌جمهور ملاقات کنم. این نزدیک‌ترین موقعیتیه که تا حالا بهش رسیدیم. گوشی رو بردار و بهش زنگ بزن. برو باهاش ملاقات کن، هر جا که هست، تعطیلاتت رو ول کن، هر جای دنیا که الان هستی، برو باهاش ملاقات کن. اگر واقعاً متعهد به انجام این کار هستی، تو یکی از معدود افرادی هستی که می‌تونی این کار رو انجام بدی. می‌دونم که این شغل رو نمی‌خوای. ما یک مصاحبه زنده عمومی انجام دادیم. جهان دیدش. تو این شغل رو نمی‌خوای. می‌خوای کمک کنی و به انتقال کمک کنی تا در حال انجام باشه. با چند نفر از افراد صحبت کردم تا ببینم آیا ملاقاتی بوده یا نه. هیچ ملاقات مستندشده‌ای بین این دوتا نبوده. واقعاً فکر می‌کنی اگر آمریکا می‌خواست دخالت کنه و کسی رو بفرسته که رهبر ایران بشه تا آزادش کنن، فکر می‌کنی تا حالا با رضا پهلوی ملاقات نکرده بودن؟ فکر می‌کنی اون ملاقات تا حالا انجام نشده بود؟ یا فکر می‌کنی قبلاً انجام شده بود؟ رئیس‌جمهور چند بار با نتانیاهو ملاقات کرده؟ چند بار با همه این افراد دیگه ملاقات کرده؟ چند بار با رهبران زلنسکی، نیجریه ملاقات کرده؟ کوچک‌ترین کشورها رو بگیر، ارمنستان، پاشینیان. دیگه کی رو ملاقات کرده؟ چند بار با کشورهای کوچک ملاقات کردن؟ تو کجایی؟ اونجایی؟ رفتی در بزنی؟ منتظری اونا بیان پیشت؟ سلطنت می‌خوای؟»

تا جایی که می دونم پاتریک بت دیوید جمهوری‌خواهه ولی در این پادکست دو روز پیشش انتقادات کاملن درستی رو نسبت به شاهزاده رضا پهلوی که هنوز در تعطیلات به سر می برند انجام داده‌.‌ Patrick Bet-David Reza Pahlavi متن پادکست رو به فارسی پایین گذاشتم 👇 --------------------- «رضا پهلوی، آخرین باری که با رئیس‌جمهور تماس گرفتی و باهاش ملاقات کردی کی بود؟ اصلاً ملاقات کردی؟ آخرین باری که تماس گرفتی و باهاش ملاقات کردی کی بود؟ یادت می‌آد وقتی پیر پولیِو با ترامپ ملاقات نکرد و نمی‌خواست بره پیششون چون نگران بودن کانادایی‌ها چی فکر می‌کنن؟ تو هم از اون ملاقات اجتناب کردی چون نگران بودی ایرانی‌ها در موردت چی فکر کنن؟ مثل این بود که بگی، وای خدای من، ایرانی‌های پیشرو خوششون نمی‌آد اگر برم با رئیس‌جمهور ملاقات کنم. این نزدیک‌ترین موقعیتیه که تا حالا بهش رسیدیم. گوشی رو بردار و بهش زنگ بزن. برو باهاش ملاقات کن، هر جا که هست، تعطیلاتت رو ول کن، هر جای دنیا که الان هستی، برو باهاش ملاقات کن. اگر واقعاً متعهد به انجام این کار هستی، تو یکی از معدود افرادی هستی که می‌تونی این کار رو انجام بدی. می‌دونم که این شغل رو نمی‌خوای. ما یک مصاحبه زنده عمومی انجام دادیم. جهان دیدش. تو این شغل رو نمی‌خوای. می‌خوای کمک کنی و به انتقال کمک کنی تا در حال انجام باشه. با چند نفر از افراد صحبت کردم تا ببینم آیا ملاقاتی بوده یا نه. هیچ ملاقات مستندشده‌ای بین این دوتا نبوده. واقعاً فکر می‌کنی اگر آمریکا می‌خواست دخالت کنه و کسی رو بفرسته که رهبر ایران بشه تا آزادش کنن، فکر می‌کنی تا حالا با رضا پهلوی ملاقات نکرده بودن؟ فکر می‌کنی اون ملاقات تا حالا انجام نشده بود؟ یا فکر می‌کنی قبلاً انجام شده بود؟ رئیس‌جمهور چند بار با نتانیاهو ملاقات کرده؟ چند بار با همه این افراد دیگه ملاقات کرده؟ چند بار با رهبران زلنسکی، نیجریه ملاقات کرده؟ کوچک‌ترین کشورها رو بگیر، ارمنستان، پاشینیان. دیگه کی رو ملاقات کرده؟ چند بار با کشورهای کوچک ملاقات کردن؟ تو کجایی؟ اونجایی؟ رفتی در بزنی؟ منتظری اونا بیان پیشت؟ سلطنت می‌خوای؟»

Diba

145,303 views • 7 months ago

خطاب من به علی خامنه‌ایِ، رهبر رژیم اشغالگر ایران است: تو یک جنایتکارِ ضدایرانی هستی. نه شرافت داری نه انسانیت. دستانت به خون ده‌ها هزار ایرانی آغشته است؛ به خون کودکان؛ جوانان؛ بی‌گناهان. تو، رژیمت، و تمام مزدورانت، برای هر قطره خونی که ریخته‌اید، پاسخ خواهید داد؛ بدون استثنا. ما نه می‌بخشیم. نه فراموش می‌کنیم. نه عقب می‌نشینیم. همان‌گونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت نیز محاکمه و مجازات خواهید شد؛ در دادگاه ملت ایران. پایان تو رسوایی است؛ ننگ ابدی. هیچ جنایتی بی‌پاسخ نمی‌ماند. نام تو ثبت شده است؛ تمام آمران، عاملان، و هم‌دستانت. راه فراری نیست. جایی برای پنهان شدن نخواهید داشت. قاتلان مردم ایران هیچ مصونیتی نخواهند داشت. و شما، ملت بزرگ ایران؛ فرزندان شجاعم؛ خواهران و برادران داغدار اما استوارم: شما تنها نیستید. ایستادگی شما تاریخ را تغییر داده است. شما در خط مقدم آزادی ایستاده‌اید. و ما، از همیشه به پایان این رژیم نزدیک‌تریم. این رژیم ترک برداشته است. قدرتش فرسوده شده. سقوطش آغاز شده است. به خودتان ایمان داشته باشید؛ به اتحاد‌تان؛ به شجاعت‌تان؛ به بزرگی‌تان. این رژیم دیگر نمی‌تواند ملت بیدار و برخاسته ما را خاموش کند؛ نمی‌تواند ترس را بر ایران حاکم کند. این رژیم از شما و قدرت‌تان می‌ترسد. ما اجازه نمی‌دهیم اندوه‌مان به ناامیدی تبدیل شود. هم‌میهنانم، سوگِ از دست دادن بهترین فرزندان ایران سنگین است. اما ما این سوگ را به خشم آگاهانه، و اراده‌ای شکست‌ناپذیر علیه خامنه‌ای و همه عاملان داخلی و خارجی‌اش تبدیل می‌کنیم. آماده باشید. لحظه‌ی بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران. ادامه‌ی این نبرد تا پیروزی نهایی، نه فقط یک وظیفه‌ی ملی، که عهدی است با جان‌باختگان راه آزادی و خون پاک‌شان. نام‌شان فراموش نخواهد شد؛ نه در تاریخ؛ نه در حافظه‌ی ملی؛ نه در قلب ما. آن روز دور نیست. روزی که با هم جشن باز‌پس‌گیری ایران را می‌گیریم. و با سربلندی می‌گوییم: ایستادیم. جنگیدیم. و پیروز شدیم. پاینده ایران!

خطاب من به علی خامنه‌ایِ، رهبر رژیم اشغالگر ایران است: تو یک جنایتکارِ ضدایرانی هستی. نه شرافت داری نه انسانیت. دستانت به خون ده‌ها هزار ایرانی آغشته است؛ به خون کودکان؛ جوانان؛ بی‌گناهان. تو، رژیمت، و تمام مزدورانت، برای هر قطره خونی که ریخته‌اید، پاسخ خواهید داد؛ بدون استثنا. ما نه می‌بخشیم. نه فراموش می‌کنیم. نه عقب می‌نشینیم. همان‌گونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت نیز محاکمه و مجازات خواهید شد؛ در دادگاه ملت ایران. پایان تو رسوایی است؛ ننگ ابدی. هیچ جنایتی بی‌پاسخ نمی‌ماند. نام تو ثبت شده است؛ تمام آمران، عاملان، و هم‌دستانت. راه فراری نیست. جایی برای پنهان شدن نخواهید داشت. قاتلان مردم ایران هیچ مصونیتی نخواهند داشت. و شما، ملت بزرگ ایران؛ فرزندان شجاعم؛ خواهران و برادران داغدار اما استوارم: شما تنها نیستید. ایستادگی شما تاریخ را تغییر داده است. شما در خط مقدم آزادی ایستاده‌اید. و ما، از همیشه به پایان این رژیم نزدیک‌تریم. این رژیم ترک برداشته است. قدرتش فرسوده شده. سقوطش آغاز شده است. به خودتان ایمان داشته باشید؛ به اتحاد‌تان؛ به شجاعت‌تان؛ به بزرگی‌تان. این رژیم دیگر نمی‌تواند ملت بیدار و برخاسته ما را خاموش کند؛ نمی‌تواند ترس را بر ایران حاکم کند. این رژیم از شما و قدرت‌تان می‌ترسد. ما اجازه نمی‌دهیم اندوه‌مان به ناامیدی تبدیل شود. هم‌میهنانم، سوگِ از دست دادن بهترین فرزندان ایران سنگین است. اما ما این سوگ را به خشم آگاهانه، و اراده‌ای شکست‌ناپذیر علیه خامنه‌ای و همه عاملان داخلی و خارجی‌اش تبدیل می‌کنیم. آماده باشید. لحظه‌ی بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران. ادامه‌ی این نبرد تا پیروزی نهایی، نه فقط یک وظیفه‌ی ملی، که عهدی است با جان‌باختگان راه آزادی و خون پاک‌شان. نام‌شان فراموش نخواهد شد؛ نه در تاریخ؛ نه در حافظه‌ی ملی؛ نه در قلب ما. آن روز دور نیست. روزی که با هم جشن باز‌پس‌گیری ایران را می‌گیریم. و با سربلندی می‌گوییم: ایستادیم. جنگیدیم. و پیروز شدیم. پاینده ایران!

Reza Pahlavi

3,115,620 views • 7 months ago

"راهِ سوم" راهِ مریم و مجاهدین، جمع‌بندی و فشرده‌ایی از این تجربه‌هاست، اما نه در قالب هشدار، که در قالب سیاست. سیاستی که می‌داند بعد از سقوط دیر است. در این منطق، قدرت چیزی نیست که پس از فروپاشی رژیم به‌دست آید، قدرت باید از پیش ساخته شود، سازمان یابد و مشروعیت اجتماعی پیدا کند. از این زاویه، راه سوم بر سازمان‌یافتگی پیشینی تأکید دارد، ساختن شبکه‌ی سیاسی، اجتماعی و اجرایی پیش از لحظه‌ی بحران. این سازمان‌یافتگی نه تزئینی است و نه صرفاً نمادین، عصاره ای از تجربه است، هدف آن تصاحب خلأ قدرت پیش از آن است که این خلأ به میلیشیای علی خامنه‌ای، مداخله‌ی خارجی یا به برزخی دائمی سپرده شود. در قلب راه سوم، یک تمایز بنیادین هم وجود دارد، تمایز میان استقلال و انزوا. استقلال، به‌معنای قطع رابطه با جهان نیست، به‌معنای قطع وابستگی سیاسی و امنیتی به پروژه‌های خارجی است. تجربه‌ی خاورمیانه نشان داده که مداخله‌ی خارجی، حتی وقتی با زبان حمایت از دموکراسی وارد می‌شود، در نهایت به مهندسی نتیجه می‌انجامد. راه سومِ رجوی نه جنگ نیابتی را می‌پذیرد و نه نجات خارجی را، زیرا هر دو دولت آینده را پیشاپیش تضعیف می‌کنند. استقلال در منطقِ رجوی و شورای ملی مقاومت، شرط امکان دولت ملی است، نه شعار ضدغربی یا ضد منطقه‌ای. عنصر تعیین‌کننده‌ی دیگر در این راه، مشروع‌دانستن حق کانون‌های شورشی بر مقاومت است، نه همچون خشونتی کور، که چون پاسخی سازمان‌یافته به سرکوب ساختاری. تجربه‌ی منطقه نشان داده که جنبش‌هایی که حق دفاع از خود را انکار کردند، یا حذف شدند یا به ابزار دیگران تبدیل شدند. راهِ رجوی، مقاومت را نه در برابر مردم، که در برابر ماشین سرکوب تعریف می‌کند، مقاومتی که هدفش نه بی‌ثباتی دائمی، که گشودن مسیر دولت‌سازی است. در این معنا مقاومت و دولت در تقابل با هم نیستند، که مقاومت، پیش‌شرط دولت می‌شود. راهِ مجاهدین همچنین مسئله‌ی دولت آینده را به رأیِ معلق و وعده‌ی نامعلوم حواله نمی‌دهد. شکل دولت، نسبت آن با جمهوریت، تفکیک قوا، جایگاه حقوق شهروندی و سازوکار انتقال قدرت، از پیش در افق این سیاست تعریف می‌شود. این پیش‌تعریف، نه تحمیل اراده، که جلوگیری از هرج‌ومرج است. تجربه‌ی منطقه نشان داده که مبهم‌گذاشتن دولت آینده، به‌نام انتخاب مردم، اغلب به بازتولید اقتدارگرایی یا فروپاشی انجامیده است. راهِ شورای ملی مقاومت، با روشن‌کردن افق، امکان انتخاب واقعی را حفظ می‌کند. دقیقاً به همین دلایل است که این راه هم‌زمان برای جمهوری اسلامی، دولت‌های اقتدارگرای عرب و بخش‌هایی از نظم غربی مسئله‌ساز است. این سیاست نه قابل خریدن است، نه قابل مهندسی و نه قابل تعلیق. راهِ رجویها و مجاهدین، فروپاشی بدون جایگزین را نمی‌پذیرد و گذار بدون قدرت را رد می‌کند. این راه، سیاست را از سطح روایت، هیجان و تصویر، دوباره به سطح تصمیم، سازمان و دولت بازمی‌گرداند. در نهایت راه شورای ملی مقاومت و در راس آنها مریم رجوی، نه وعده‌ی آسان می‌دهد و نه پیروزی فوری. آن‌چه عرضه می‌کند، امکان است، امکان خروج از چرخه‌ی شکست‌های منطقه‌ای. امکانی که اگر در ایران محقق شود، نه‌فقط یک رژیم، که یک منطق ژئوپولیتیک را فرو خواهد ریخت. در همین منطق است که راهِ مریم رجوی، خطرناک تلقی می‌شود، نه برای مردم ایران، که برای تمام نظم‌هایی که به تعلیق، مهار و ناتوانیِ دائمی سیاست مردمی خو گرفته‌اند. در این‌بزنگاهِ تاریخی دیگر جای سوء‌تفاهمی باقی نمی‌ماند. مسئله‌ی ایران نه صرفاً سقوط یک رژیم، که نبرد بر سر امکانِ تولد یک دولت است. هر نظمی، هر چهره‌ای و هر روایتی که فروپاشی را بدون قدرت، اعتراض را بدون سازمان و آینده را بدون تصمیم بازتولید کند، آگاهانه یا ناآگاهانه، در پروژه‌ی عقیم‌سازی سیاست شریک است. در این میدان، بی‌طرفی، خود یک موضع سیاسی است، یا سیاست به سطح تصمیم، سازمان و دولت بازمی‌گردد، یا ایران بار دیگر به میدان مصرف دیگران تبدیل می‌شود. راه سومی هم وجود دارد، اما فقط برای آن‌ها که حاضرند هزینه‌‌اش را بپردازند. #راهِ_سوم #عادل_عبیات #با_می‌توان_و_باید #مریم_رجوی #در_جستجویِ_هم‌قدی_که_نیست #ایران_در_برزخ #کانون_شورشی #هندسه‌ی_قدرت

"راهِ سوم" راهِ مریم و مجاهدین، جمع‌بندی و فشرده‌ایی از این تجربه‌هاست، اما نه در قالب هشدار، که در قالب سیاست. سیاستی که می‌داند بعد از سقوط دیر است. در این منطق، قدرت چیزی نیست که پس از فروپاشی رژیم به‌دست آید، قدرت باید از پیش ساخته شود، سازمان یابد و مشروعیت اجتماعی پیدا کند. از این زاویه، راه سوم بر سازمان‌یافتگی پیشینی تأکید دارد، ساختن شبکه‌ی سیاسی، اجتماعی و اجرایی پیش از لحظه‌ی بحران. این سازمان‌یافتگی نه تزئینی است و نه صرفاً نمادین، عصاره ای از تجربه است، هدف آن تصاحب خلأ قدرت پیش از آن است که این خلأ به میلیشیای علی خامنه‌ای، مداخله‌ی خارجی یا به برزخی دائمی سپرده شود. در قلب راه سوم، یک تمایز بنیادین هم وجود دارد، تمایز میان استقلال و انزوا. استقلال، به‌معنای قطع رابطه با جهان نیست، به‌معنای قطع وابستگی سیاسی و امنیتی به پروژه‌های خارجی است. تجربه‌ی خاورمیانه نشان داده که مداخله‌ی خارجی، حتی وقتی با زبان حمایت از دموکراسی وارد می‌شود، در نهایت به مهندسی نتیجه می‌انجامد. راه سومِ رجوی نه جنگ نیابتی را می‌پذیرد و نه نجات خارجی را، زیرا هر دو دولت آینده را پیشاپیش تضعیف می‌کنند. استقلال در منطقِ رجوی و شورای ملی مقاومت، شرط امکان دولت ملی است، نه شعار ضدغربی یا ضد منطقه‌ای. عنصر تعیین‌کننده‌ی دیگر در این راه، مشروع‌دانستن حق کانون‌های شورشی بر مقاومت است، نه همچون خشونتی کور، که چون پاسخی سازمان‌یافته به سرکوب ساختاری. تجربه‌ی منطقه نشان داده که جنبش‌هایی که حق دفاع از خود را انکار کردند، یا حذف شدند یا به ابزار دیگران تبدیل شدند. راهِ رجوی، مقاومت را نه در برابر مردم، که در برابر ماشین سرکوب تعریف می‌کند، مقاومتی که هدفش نه بی‌ثباتی دائمی، که گشودن مسیر دولت‌سازی است. در این معنا مقاومت و دولت در تقابل با هم نیستند، که مقاومت، پیش‌شرط دولت می‌شود. راهِ مجاهدین همچنین مسئله‌ی دولت آینده را به رأیِ معلق و وعده‌ی نامعلوم حواله نمی‌دهد. شکل دولت، نسبت آن با جمهوریت، تفکیک قوا، جایگاه حقوق شهروندی و سازوکار انتقال قدرت، از پیش در افق این سیاست تعریف می‌شود. این پیش‌تعریف، نه تحمیل اراده، که جلوگیری از هرج‌ومرج است. تجربه‌ی منطقه نشان داده که مبهم‌گذاشتن دولت آینده، به‌نام انتخاب مردم، اغلب به بازتولید اقتدارگرایی یا فروپاشی انجامیده است. راهِ شورای ملی مقاومت، با روشن‌کردن افق، امکان انتخاب واقعی را حفظ می‌کند. دقیقاً به همین دلایل است که این راه هم‌زمان برای جمهوری اسلامی، دولت‌های اقتدارگرای عرب و بخش‌هایی از نظم غربی مسئله‌ساز است. این سیاست نه قابل خریدن است، نه قابل مهندسی و نه قابل تعلیق. راهِ رجویها و مجاهدین، فروپاشی بدون جایگزین را نمی‌پذیرد و گذار بدون قدرت را رد می‌کند. این راه، سیاست را از سطح روایت، هیجان و تصویر، دوباره به سطح تصمیم، سازمان و دولت بازمی‌گرداند. در نهایت راه شورای ملی مقاومت و در راس آنها مریم رجوی، نه وعده‌ی آسان می‌دهد و نه پیروزی فوری. آن‌چه عرضه می‌کند، امکان است، امکان خروج از چرخه‌ی شکست‌های منطقه‌ای. امکانی که اگر در ایران محقق شود، نه‌فقط یک رژیم، که یک منطق ژئوپولیتیک را فرو خواهد ریخت. در همین منطق است که راهِ مریم رجوی، خطرناک تلقی می‌شود، نه برای مردم ایران، که برای تمام نظم‌هایی که به تعلیق، مهار و ناتوانیِ دائمی سیاست مردمی خو گرفته‌اند. در این‌بزنگاهِ تاریخی دیگر جای سوء‌تفاهمی باقی نمی‌ماند. مسئله‌ی ایران نه صرفاً سقوط یک رژیم، که نبرد بر سر امکانِ تولد یک دولت است. هر نظمی، هر چهره‌ای و هر روایتی که فروپاشی را بدون قدرت، اعتراض را بدون سازمان و آینده را بدون تصمیم بازتولید کند، آگاهانه یا ناآگاهانه، در پروژه‌ی عقیم‌سازی سیاست شریک است. در این میدان، بی‌طرفی، خود یک موضع سیاسی است، یا سیاست به سطح تصمیم، سازمان و دولت بازمی‌گردد، یا ایران بار دیگر به میدان مصرف دیگران تبدیل می‌شود. راه سومی هم وجود دارد، اما فقط برای آن‌ها که حاضرند هزینه‌‌اش را بپردازند. #راهِ_سوم #عادل_عبیات #با_می‌توان_و_باید #مریم_رجوی #در_جستجویِ_هم‌قدی_که_نیست #ایران_در_برزخ #کانون_شورشی #هندسه‌ی_قدرت

Adel Abiyat

16,270 views • 7 months ago

لطفا همگی با تمام توان‌تان به رسانه ها و رهبران جهان بگویید: اگر قرار است مداخله‌ نظامی صورت بگیرد، تنها در صورتی قابل دفاع است که هدفش پایان دادن به این نظام سرکوبگر باشد، نه بازگرداندن همان ساختار به میز مذاکره. در مصاحبه با تلویزیون سوییس شرح می‌دهم‌که چرا هیچ راهی برای پایان دادن به حکومتی که دو روزه هولوکاست ایرانی را رقم زده باقی نمانده جز حمله هدفمند نظامی با هدف از بین بردن رژیم. مردم ایران تمام راه‌های مسالمت‌آمیز را امتحان کردند و به بن‌بست رسیدند. پاسخ «رأی من کو؟» گلوله بود، شکنجه بود، زندان بود. جواب «پول نفت ما کو؟ کشتار بود، جواب «نه به حجاب اجباری» قتل توسط گشت ارشاد بود، جواب نه به دین اجباری، اعدام، جواب نه به اعدام هم زندان بود، امکان هیچ گونه مبارزه مدنی و نافرمانی مدنی وجود ندارد. هیچ مردمی به اندازه مردم ایران صلح‌جو نیستند؛ مردمی که طعم هشت سال جنگ و ویرانی را چشیده‌اند و بیش از هر چیز از خشونت بیزارند. اما وقتی تمام مسیرهای مدنی بسته می‌شود، وقتی حتی ابتدایی‌ترین حقوق انسانی با سرکوب پاسخ داده می‌شود، دیگر از مردم نمی‌شود انتظار معجزه داشت. امروز مردم ایران نه تشنه جنگ‌اند و نه دنبال ویرانی خانه‌های شان ولی این کاری است که جمهوری اسلامی دقیقا دارد انجام می‌دهد؛ برای همین امیدوارند شاید برای یک‌بار هم که شده، منافع جهان با منافع مردم ایران هم‌راستا شود و دنیا از رژیمی جنازه‌دزد و جنازه‌فروش، کودک‌کش و غارتگر عبور کند؛ رژیمی که سال‌هاست زندگی این مردم را گروگان گرفته است. فریاد بزنیم هر مداخله‌ی بدون برنامه‌ی مشخص برای از بین بردن کامل رژیم، فقط باعث‌ قدرت دادن به یک‌ حکومتی می شود که انتقام آن حمله ناتمام را از مردم خواهد گرفت و موجب خفقان بیشتر، سرکوب شدیدتر و قربانیان بیشتر خواهد شد. جمهوری اسلامی هرگز با مردم خودش مذاکره نکرده و نخواهد کرد. این حکومت فقط زبان زور را می‌فهمد و مذاکره را نه برای اصلاح، بلکه برای خرید زمان و ادامه‌ی سرکوب می‌خواهد. با جمهوری اسلامی باید همانند داعش برخورد شود.

لطفا همگی با تمام توان‌تان به رسانه ها و رهبران جهان بگویید: اگر قرار است مداخله‌ نظامی صورت بگیرد، تنها در صورتی قابل دفاع است که هدفش پایان دادن به این نظام سرکوبگر باشد، نه بازگرداندن همان ساختار به میز مذاکره. در مصاحبه با تلویزیون سوییس شرح می‌دهم‌که چرا هیچ راهی برای پایان دادن به حکومتی که دو روزه هولوکاست ایرانی را رقم زده باقی نمانده جز حمله هدفمند نظامی با هدف از بین بردن رژیم. مردم ایران تمام راه‌های مسالمت‌آمیز را امتحان کردند و به بن‌بست رسیدند. پاسخ «رأی من کو؟» گلوله بود، شکنجه بود، زندان بود. جواب «پول نفت ما کو؟ کشتار بود، جواب «نه به حجاب اجباری» قتل توسط گشت ارشاد بود، جواب نه به دین اجباری، اعدام، جواب نه به اعدام هم زندان بود، امکان هیچ گونه مبارزه مدنی و نافرمانی مدنی وجود ندارد. هیچ مردمی به اندازه مردم ایران صلح‌جو نیستند؛ مردمی که طعم هشت سال جنگ و ویرانی را چشیده‌اند و بیش از هر چیز از خشونت بیزارند. اما وقتی تمام مسیرهای مدنی بسته می‌شود، وقتی حتی ابتدایی‌ترین حقوق انسانی با سرکوب پاسخ داده می‌شود، دیگر از مردم نمی‌شود انتظار معجزه داشت. امروز مردم ایران نه تشنه جنگ‌اند و نه دنبال ویرانی خانه‌های شان ولی این کاری است که جمهوری اسلامی دقیقا دارد انجام می‌دهد؛ برای همین امیدوارند شاید برای یک‌بار هم که شده، منافع جهان با منافع مردم ایران هم‌راستا شود و دنیا از رژیمی جنازه‌دزد و جنازه‌فروش، کودک‌کش و غارتگر عبور کند؛ رژیمی که سال‌هاست زندگی این مردم را گروگان گرفته است. فریاد بزنیم هر مداخله‌ی بدون برنامه‌ی مشخص برای از بین بردن کامل رژیم، فقط باعث‌ قدرت دادن به یک‌ حکومتی می شود که انتقام آن حمله ناتمام را از مردم خواهد گرفت و موجب خفقان بیشتر، سرکوب شدیدتر و قربانیان بیشتر خواهد شد. جمهوری اسلامی هرگز با مردم خودش مذاکره نکرده و نخواهد کرد. این حکومت فقط زبان زور را می‌فهمد و مذاکره را نه برای اصلاح، بلکه برای خرید زمان و ادامه‌ی سرکوب می‌خواهد. با جمهوری اسلامی باید همانند داعش برخورد شود.

Masih Alinejad

123,439 views • 7 months ago

داریوش اقبالی کسی که موجودیت خودش رو در مخالفت با پهلوی تعریف می‌کنه. رنه دکارت گفت: «من می‌اندیشم، پس هستم» داریوش هم می‌گه: «من مخالف پهلویم، پس هستم». اما سوابق مبارزاتی داریوش: داریوش قبل از بلوای ۵۷ یک بار به زندان می‌افته و این زندان رو که مدتش هم چند روز بوده بعنوان سوابق مبارزاتی‌اش چند باری تو‌کنسرتهاش با افتخار اعلام کرده. اما چرا دستگیر میشه و میره زندان؟ سال ۱۳۵۳ همون موقع که میخوند: «پشت سر جهنمه، روبرو قتلگاه آدمه» با یکی از دوستهاش تو نیاوران یک خونه اجاره میکنه و اونجا رو تبدیل میکنه به شیره کش خونه. مردم محل شکایت می‌کنند و پلیس داریوش رو با این اقلام دستگیر میکنه: - ۴۶ سانت هروئین (مگه واحد اندازه‌گیری هروئین گرم نبود؟؟ دوستانی که وارد هستند کامنت کنند ببینیم چرا سانتی اندازه می‌کرفتند اون موقع؟) - ۱۷۵ گرم تریاک - ۲۵ گرم حشیش - ۲ تا وافور دلیل مخالفت داریوش با پهلوی همون ۴۶ سانت هروئین بوده. این هم یک ویدیو از چند وقت پیش که میگه: در کوله‌پشتی سربازان بیگانه که مهمات حمل میکنند، آزادی وجود نداره برای سرزمین ایران. آقای داریوش دیدی که سربازان آمریکایی و اسراییلی، مرگ خامنه‌ای رو رقم زدند و به دنبال این مرگ، آزادی ایران خواهد آمد. پس در کوله پشتی سربازان آزادی وجود داشت. یک ویدیو دیگه از این بیسواد خود دانشمندپندار که تو یک کنسرت، شاه و شیخ رو یکی میدونه: داریوش، دیدی که مردم ایران با پشت دست کوبیدند تو دهنت و اعلام کردند که شاه را می‌خواهند و نه تو و نه خیلی بزرگتر از تو در برابر اراده مردم هیچ کاری از دستتان ساخته نیست. نور بر تاریکی پیروز خواهد شد. #پاینه_ایران، #جاوید_شاه Dariush Eghbali | داریوش اقبالی #این_آخرین_نبرده_پهلوی_برمیگرده #نور_بر_تاریکی_پیروز_است #داریوش

داریوش اقبالی کسی که موجودیت خودش رو در مخالفت با پهلوی تعریف می‌کنه. رنه دکارت گفت: «من می‌اندیشم، پس هستم» داریوش هم می‌گه: «من مخالف پهلویم، پس هستم». اما سوابق مبارزاتی داریوش: داریوش قبل از بلوای ۵۷ یک بار به زندان می‌افته و این زندان رو که مدتش هم چند روز بوده بعنوان سوابق مبارزاتی‌اش چند باری تو‌کنسرتهاش با افتخار اعلام کرده. اما چرا دستگیر میشه و میره زندان؟ سال ۱۳۵۳ همون موقع که میخوند: «پشت سر جهنمه، روبرو قتلگاه آدمه» با یکی از دوستهاش تو نیاوران یک خونه اجاره میکنه و اونجا رو تبدیل میکنه به شیره کش خونه. مردم محل شکایت می‌کنند و پلیس داریوش رو با این اقلام دستگیر میکنه: - ۴۶ سانت هروئین (مگه واحد اندازه‌گیری هروئین گرم نبود؟؟ دوستانی که وارد هستند کامنت کنند ببینیم چرا سانتی اندازه می‌کرفتند اون موقع؟) - ۱۷۵ گرم تریاک - ۲۵ گرم حشیش - ۲ تا وافور دلیل مخالفت داریوش با پهلوی همون ۴۶ سانت هروئین بوده. این هم یک ویدیو از چند وقت پیش که میگه: در کوله‌پشتی سربازان بیگانه که مهمات حمل میکنند، آزادی وجود نداره برای سرزمین ایران. آقای داریوش دیدی که سربازان آمریکایی و اسراییلی، مرگ خامنه‌ای رو رقم زدند و به دنبال این مرگ، آزادی ایران خواهد آمد. پس در کوله پشتی سربازان آزادی وجود داشت. یک ویدیو دیگه از این بیسواد خود دانشمندپندار که تو یک کنسرت، شاه و شیخ رو یکی میدونه: داریوش، دیدی که مردم ایران با پشت دست کوبیدند تو دهنت و اعلام کردند که شاه را می‌خواهند و نه تو و نه خیلی بزرگتر از تو در برابر اراده مردم هیچ کاری از دستتان ساخته نیست. نور بر تاریکی پیروز خواهد شد. #پاینه_ایران، #جاوید_شاه Dariush Eghbali | داریوش اقبالی #این_آخرین_نبرده_پهلوی_برمیگرده #نور_بر_تاریکی_پیروز_است #داریوش

Shawna (شانا) Azad

14,553 views • 5 months ago

در واقع، من خواستار مشارکت کل جهان هستم. آمریکایی‌ها اگر گفتند می‌توانند نظامی اقدام کنند باید این کار را بکنند اگر اروپا راه دیگری دارد، باید از ایرانیان حمایت کنه. و نباید فراموش کنیم که نتانیاهو هم گفت: بدون مردم ایران نمی‌شود رژیم را سرنگون کرد. ما به مردم ایران نیاز داریم که این کار را بکنند و من موافقم. اما وقتی مردم آنجا هستند به آن‌ها قول دادند که از آن‌ها محافظت می‌کنند این محافظت باید وجود داشته باشد به هر شکلی که ممکنه. چون اگه محافظتی نباشه، چرا رژیم تو سه روز سی هزار نفر رو کشت؟ می‌تونه تو سه روز سه میلیون نفر رو بکشه. خب پس، همه ایران میان تو خیابون‌ها و کشته می‌شن. پس هیچی عوض نمی‌شه. آیا می‌خواهیم یک دموکراسی سکولار در ایران داشته باشیم که متحد اسرائیل و غرب باشد، یا نه؟ این سؤالی است که باید امروز از خودمان بپرسیم. و اگر می‌خواهیم، که مطمئنم اسرائیل می‌خواهد، مطمئنم غرب و آمریکا می‌خواهند، پس باید واکنش نشان دهند. هر طور که می‌توانند، باید اقدام کنند. وگرنه، مردم ایران، میلیون‌ها نفر کشته می‌شوند و هیچ چیز تغییر نمی‌کند. -هیچ واکنشی از سازمان ملل نیست، فعلاً هیچ جلسه‌ای در شورای امنیت برگزار نشده. می‌دانم شما به ما گفتید، اطلاعات قطره‌چکانی از ایران می‌رسد چون رژیم اسلامی اینترنت را قطع کرده است. آیا می‌دانید تظاهرات با وجود کشتارهای رژیم همچنان ادامه دارد؟ چطور انتظار دارید مردم وقتی در کیسه‌های زباله دنبال جسد فرزندانشان می‌گردند، به خیابان‌ها بیایند؟ ما اینجا، حتی وقتی در ایران زندگی نمی‌کنیم، عزادار هستیم. فرزندان ما هزاران نفر در کیسه‌ها کنار هم هستند و والدینشان، در کیسه‌های سیاه دنبال پیکر فرزندانشان می‌گردند و هر بار که کیسه‌ای را باز می‌کنند، باید چهره عزیزشان را جستجو کنند. چطور انتظار دارید مردم هنوز در خیابان باشند وقتی می‌دانند شاید دنیا خواب است؟ و می‌دانم که دنیا خواب نیست. من مطمئنم، کاملاً مطمئنم که آنها اقدام خواهند کرد. اما الآن وقتش است چون نمی‌توان از مردم خواست بدون نتیجه بیشتر خون بدهند. می‌توان گفت: به خیابان‌ها بروید، اما اگر هدفی هست، می‌خواهیم این رژیم را سرنگون کنیم. ما قدرت خود را می‌دانیم، آماده‌ایم همه چیز را فدا کنیم. من حاضرم جانم را برای این هدف بدهم، مثل میلیون‌ها نفر دیگر، اما بدون نتیجه، اینطور به خیابان نمی‌شود رفت. i24NEWS Français #IranMassacre #FreeIran

در واقع، من خواستار مشارکت کل جهان هستم. آمریکایی‌ها اگر گفتند می‌توانند نظامی اقدام کنند باید این کار را بکنند اگر اروپا راه دیگری دارد، باید از ایرانیان حمایت کنه. و نباید فراموش کنیم که نتانیاهو هم گفت: بدون مردم ایران نمی‌شود رژیم را سرنگون کرد. ما به مردم ایران نیاز داریم که این کار را بکنند و من موافقم. اما وقتی مردم آنجا هستند به آن‌ها قول دادند که از آن‌ها محافظت می‌کنند این محافظت باید وجود داشته باشد به هر شکلی که ممکنه. چون اگه محافظتی نباشه، چرا رژیم تو سه روز سی هزار نفر رو کشت؟ می‌تونه تو سه روز سه میلیون نفر رو بکشه. خب پس، همه ایران میان تو خیابون‌ها و کشته می‌شن. پس هیچی عوض نمی‌شه. آیا می‌خواهیم یک دموکراسی سکولار در ایران داشته باشیم که متحد اسرائیل و غرب باشد، یا نه؟ این سؤالی است که باید امروز از خودمان بپرسیم. و اگر می‌خواهیم، که مطمئنم اسرائیل می‌خواهد، مطمئنم غرب و آمریکا می‌خواهند، پس باید واکنش نشان دهند. هر طور که می‌توانند، باید اقدام کنند. وگرنه، مردم ایران، میلیون‌ها نفر کشته می‌شوند و هیچ چیز تغییر نمی‌کند. -هیچ واکنشی از سازمان ملل نیست، فعلاً هیچ جلسه‌ای در شورای امنیت برگزار نشده. می‌دانم شما به ما گفتید، اطلاعات قطره‌چکانی از ایران می‌رسد چون رژیم اسلامی اینترنت را قطع کرده است. آیا می‌دانید تظاهرات با وجود کشتارهای رژیم همچنان ادامه دارد؟ چطور انتظار دارید مردم وقتی در کیسه‌های زباله دنبال جسد فرزندانشان می‌گردند، به خیابان‌ها بیایند؟ ما اینجا، حتی وقتی در ایران زندگی نمی‌کنیم، عزادار هستیم. فرزندان ما هزاران نفر در کیسه‌ها کنار هم هستند و والدینشان، در کیسه‌های سیاه دنبال پیکر فرزندانشان می‌گردند و هر بار که کیسه‌ای را باز می‌کنند، باید چهره عزیزشان را جستجو کنند. چطور انتظار دارید مردم هنوز در خیابان باشند وقتی می‌دانند شاید دنیا خواب است؟ و می‌دانم که دنیا خواب نیست. من مطمئنم، کاملاً مطمئنم که آنها اقدام خواهند کرد. اما الآن وقتش است چون نمی‌توان از مردم خواست بدون نتیجه بیشتر خون بدهند. می‌توان گفت: به خیابان‌ها بروید، اما اگر هدفی هست، می‌خواهیم این رژیم را سرنگون کنیم. ما قدرت خود را می‌دانیم، آماده‌ایم همه چیز را فدا کنیم. من حاضرم جانم را برای این هدف بدهم، مثل میلیون‌ها نفر دیگر، اما بدون نتیجه، اینطور به خیابان نمی‌شود رفت. i24NEWS Français #IranMassacre #FreeIran

Darya Safai MP

20,279 views • 7 months ago

این متن قراره بعضی‌ها رو بشدت عصبانی کنه رضا پهلوی در مصاحبه CBS (ژانویه ۲۰۲۶) ویدیویی که پیوست کرده‌ام با خونسردی کامل می‌گوید«این جنگ است و هر جنگی تلفات دارد!!!!!!من از مردم نخواستم با رژیم مبارزه کنند، آن‌ها از من کمک خواستند!!!.» این جمله دقیقا یعنی چه؟ یعنی هزاران نفر کشته شدند، اما رضا پهلوی «مثلا رهبر» می‌گوید تقصیر من نیست، خود مردم خواستند؟! اگر این اوج وقاحت سیاسی نیست، پس چیست؟ فراخوان میدهی، ادعای رهبری می‌کنی، از «گذار» و «نیروهای آماده» حرف می‌زنی، اما وقتی کشتار بالا می‌گیرد، ناگهان تبدیل می‌شوی به یک «ناظر بی‌ طرف»؟ این شانه خالی‌کردن از خون، اسمش رهبری است؟ اما اینجا یک تناقض عریان وجود دارد پهلوی خودش را در جایگاه فرمانده می‌نشاند،از فراخوان و هدایت و رهبری می‌گوید، اما وقتی هزینه بالا می‌رود، نقش فرماندهی را انکار می‌کند😐 آیا مسئولیت فقط برای لحظه پیروزی است؟ اما خون و شکست سهم مردم؟ حالا برویم سراغ ادعای افسانه‌ای‌اش «۵۰ هزار ارتشی و سپاهی ریزشی آماده‌اند و کمک در راه است.» نتیجه چه شد؟ هیچ. صفر. حتی یک حرکت. نه توضیح داد دروغ بوده، نه گفت خیانت شده، نه پاسخگو بود. مشخص شد نفوذ واقعی؟ ندارد. توانایی سازماندهی هم؟ ندارد. حتی شعارهای خیابانی هم «پهلوی» نبودند،بلکه با صداگذاری، پمپاژ رسانه‌ای و پیمانکاری یک شرکت هوش مصنوعی اسرائیلی تولید شد. پس این عنوان «رهبر گذار» دقیقا از کجا آمده؟ از واقعیت اجتماعی، یا از توهم تاریخی؟ اگر ویدیو را ببینید، زبان بدنش همه‌چیز را لو می‌دهد،آرام، دست در جیب، بی‌تفاوت،انگار درباره وضعیت آب‌وهوا حرف می‌زند، نه درباره هزاران کشته. مردم در خیابان گلوله می‌خوردند، او در میامی به ریش ملت می‌خندید. بعد هم به‌جای «جان‌باختن»، می‌گوید «تلفات جنگی»!!!😡 رهبری واقعی درد مردم را حس می‌کند، نه اینکه از هزاران کیلومتر دورتر مثل یک ژنرال پشت‌میزنشین حرف بزند. جنبش مردم ایران با اراده مستقل شروع شد و داشت به‌صورت تصاعدی گسترش پیدا می‌کرد، تا زمانی که رضا نخبه سوار موج شد. به نظر شما کسی که نه هزینه داده، نه خطر کرده، نه حتی مسئولیت می‌پذیرد، آیا لیاقت عنوان «رهبر خیزش» را دارد؟ ادعای رهبری بدون خون، بدون برنامه و بدون پاسخگویی = ابتذال سیاسی محض. مردم نیاز به قیم خودخوانده ندارند،مردم خودشان تاریخ را می‌سازند. و حالا چند سؤال ساده برای طرفداران رضا پهلوی اگر ایشان رهبر است، چرا مسئولیت نمی‌پذیرد؟ چرا فراخوان‌هایش همیشه دیر، از دور و بعد از شروع جنبش‌هاست؟ چرا وقتی مردم نیاز داشتند نبود، و حالا فقط انکار می‌کند؟ اگر می‌توانید به‌جای فحش، جواب بدهید. با دلیل، با نقل‌قول، با واقعیت. رهبر کیست؟ مردم در خیابان، یا یک خودخوانده فرصت‌طلب؟ و در نهایت، اگر فکر می‌کنید رهبری یعنی پذیرش مسئولیت، حضور در خطر و صداقت با مردم،این هشتگ را روزانه بزنید و کمک کنید او وادار به پاسخگویی شود 👇 #پهلوی_رهبر_خود_خوانده #از_دموکراسی_بگو Jeanne Touka Neyestani

این متن قراره بعضی‌ها رو بشدت عصبانی کنه رضا پهلوی در مصاحبه CBS (ژانویه ۲۰۲۶) ویدیویی که پیوست کرده‌ام با خونسردی کامل می‌گوید«این جنگ است و هر جنگی تلفات دارد!!!!!!من از مردم نخواستم با رژیم مبارزه کنند، آن‌ها از من کمک خواستند!!!.» این جمله دقیقا یعنی چه؟ یعنی هزاران نفر کشته شدند، اما رضا پهلوی «مثلا رهبر» می‌گوید تقصیر من نیست، خود مردم خواستند؟! اگر این اوج وقاحت سیاسی نیست، پس چیست؟ فراخوان میدهی، ادعای رهبری می‌کنی، از «گذار» و «نیروهای آماده» حرف می‌زنی، اما وقتی کشتار بالا می‌گیرد، ناگهان تبدیل می‌شوی به یک «ناظر بی‌ طرف»؟ این شانه خالی‌کردن از خون، اسمش رهبری است؟ اما اینجا یک تناقض عریان وجود دارد پهلوی خودش را در جایگاه فرمانده می‌نشاند،از فراخوان و هدایت و رهبری می‌گوید، اما وقتی هزینه بالا می‌رود، نقش فرماندهی را انکار می‌کند😐 آیا مسئولیت فقط برای لحظه پیروزی است؟ اما خون و شکست سهم مردم؟ حالا برویم سراغ ادعای افسانه‌ای‌اش «۵۰ هزار ارتشی و سپاهی ریزشی آماده‌اند و کمک در راه است.» نتیجه چه شد؟ هیچ. صفر. حتی یک حرکت. نه توضیح داد دروغ بوده، نه گفت خیانت شده، نه پاسخگو بود. مشخص شد نفوذ واقعی؟ ندارد. توانایی سازماندهی هم؟ ندارد. حتی شعارهای خیابانی هم «پهلوی» نبودند،بلکه با صداگذاری، پمپاژ رسانه‌ای و پیمانکاری یک شرکت هوش مصنوعی اسرائیلی تولید شد. پس این عنوان «رهبر گذار» دقیقا از کجا آمده؟ از واقعیت اجتماعی، یا از توهم تاریخی؟ اگر ویدیو را ببینید، زبان بدنش همه‌چیز را لو می‌دهد،آرام، دست در جیب، بی‌تفاوت،انگار درباره وضعیت آب‌وهوا حرف می‌زند، نه درباره هزاران کشته. مردم در خیابان گلوله می‌خوردند، او در میامی به ریش ملت می‌خندید. بعد هم به‌جای «جان‌باختن»، می‌گوید «تلفات جنگی»!!!😡 رهبری واقعی درد مردم را حس می‌کند، نه اینکه از هزاران کیلومتر دورتر مثل یک ژنرال پشت‌میزنشین حرف بزند. جنبش مردم ایران با اراده مستقل شروع شد و داشت به‌صورت تصاعدی گسترش پیدا می‌کرد، تا زمانی که رضا نخبه سوار موج شد. به نظر شما کسی که نه هزینه داده، نه خطر کرده، نه حتی مسئولیت می‌پذیرد، آیا لیاقت عنوان «رهبر خیزش» را دارد؟ ادعای رهبری بدون خون، بدون برنامه و بدون پاسخگویی = ابتذال سیاسی محض. مردم نیاز به قیم خودخوانده ندارند،مردم خودشان تاریخ را می‌سازند. و حالا چند سؤال ساده برای طرفداران رضا پهلوی اگر ایشان رهبر است، چرا مسئولیت نمی‌پذیرد؟ چرا فراخوان‌هایش همیشه دیر، از دور و بعد از شروع جنبش‌هاست؟ چرا وقتی مردم نیاز داشتند نبود، و حالا فقط انکار می‌کند؟ اگر می‌توانید به‌جای فحش، جواب بدهید. با دلیل، با نقل‌قول، با واقعیت. رهبر کیست؟ مردم در خیابان، یا یک خودخوانده فرصت‌طلب؟ و در نهایت، اگر فکر می‌کنید رهبری یعنی پذیرش مسئولیت، حضور در خطر و صداقت با مردم،این هشتگ را روزانه بزنید و کمک کنید او وادار به پاسخگویی شود 👇 #پهلوی_رهبر_خود_خوانده #از_دموکراسی_بگو Jeanne Touka Neyestani

Freedom

91,225 views • 6 months ago

از گروه تلگرامی داخل: مشهد امروز یه صحنه عجیب دید… مردم برای مراسم ‌هفت خسرو علیکردی جمع شده بودن، از همون لحظه‌های اول، فضا سنگین بود؛ مردم داغدار، عصبی، خسته… و از همه بیشتر معترض. صداهای اعتراض یکی‌یکی بلند شد و خیلی زود کل جمعیت بی‌پرده حرف دلشونو می‌زدن. اما داستان اصلی وقتی شروع شد که یه عده آدم مشکوک—همونایی که مردم می‌گن لباس‌شخصی‌ان—خودشونو قاطی جمعیت کردن. چندتاشون همان شعارهای «سلطنت‌طلبان» را تکرار کرده و شعارهای انحرافی ‌دادن تا فضا رو منحرف کنن و تمرکز جمعیت رو بهم بزنن. حتی جواد علیکردی، برادر زنده‌یاد خسرو علیکردی، وقتی یکی از همین مزدورهای پوششی که می خواست فضا رو منحرف کنه دید؛ با یک جمله محکم و کوتاه زد تو دهنش و گفت:‌ «خفه شو!» و همین یک جمله کافی بود تا همه متوجه بشوند که افراد تقرفه انداز ازعوامل حکومتی هستند ! وقتی دیدن جمعیت کنترل‌بردار نیست، فاز عوض کردن. نیروها وارد برخورد شدن، درگیری پیش اومد و چند نفر رو هم گرفتن. طبق معمول خواستن ماجرا رو سریع جمع‌وجور کنن. اما چیزی که نتونستن جمع کنن اون تصویر تکون‌دهنده بود: مردمی که وسط یک مراسم ختم این‌قدر صریح، بی‌هراس و مستقیم اعتراض می‌کنن… یعنی فشار اجتماعی به مرز انفجار رسیده. چند نفر از چهره‌های مشکوک همون‌جا توسط مردم شناسایی شدن؛ همون‌هایی که قرار بود مراسم رو منحرف کنن. و این بار نیز مردم خیلی سریع‌تر از قبل، پشت پرده این نمایش‌ها رو خوندن

از گروه تلگرامی داخل: مشهد امروز یه صحنه عجیب دید… مردم برای مراسم ‌هفت خسرو علیکردی جمع شده بودن، از همون لحظه‌های اول، فضا سنگین بود؛ مردم داغدار، عصبی، خسته… و از همه بیشتر معترض. صداهای اعتراض یکی‌یکی بلند شد و خیلی زود کل جمعیت بی‌پرده حرف دلشونو می‌زدن. اما داستان اصلی وقتی شروع شد که یه عده آدم مشکوک—همونایی که مردم می‌گن لباس‌شخصی‌ان—خودشونو قاطی جمعیت کردن. چندتاشون همان شعارهای «سلطنت‌طلبان» را تکرار کرده و شعارهای انحرافی ‌دادن تا فضا رو منحرف کنن و تمرکز جمعیت رو بهم بزنن. حتی جواد علیکردی، برادر زنده‌یاد خسرو علیکردی، وقتی یکی از همین مزدورهای پوششی که می خواست فضا رو منحرف کنه دید؛ با یک جمله محکم و کوتاه زد تو دهنش و گفت:‌ «خفه شو!» و همین یک جمله کافی بود تا همه متوجه بشوند که افراد تقرفه انداز ازعوامل حکومتی هستند ! وقتی دیدن جمعیت کنترل‌بردار نیست، فاز عوض کردن. نیروها وارد برخورد شدن، درگیری پیش اومد و چند نفر رو هم گرفتن. طبق معمول خواستن ماجرا رو سریع جمع‌وجور کنن. اما چیزی که نتونستن جمع کنن اون تصویر تکون‌دهنده بود: مردمی که وسط یک مراسم ختم این‌قدر صریح، بی‌هراس و مستقیم اعتراض می‌کنن… یعنی فشار اجتماعی به مرز انفجار رسیده. چند نفر از چهره‌های مشکوک همون‌جا توسط مردم شناسایی شدن؛ همون‌هایی که قرار بود مراسم رو منحرف کنن. و این بار نیز مردم خیلی سریع‌تر از قبل، پشت پرده این نمایش‌ها رو خوندن

Eli Omidvari

19,811 views • 8 months ago

شاهزاده رضا پهلوی در پیامی ویدیویی که بامداد سه‌شنبه منتشر شده است خامنه‌ای را یک جنایتکار اشغالگر ضدایرانی توصیف کرد و گفت همانگونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت هم مجازات خواهید شد. او در این پیام خطاب به مردم ایران گفت: «آماده باشید. لحظه‌ بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران.» در متن این پیام آمده است: «خطاب من به علی خامنه‌ایِ، رهبر رژیم اشغالگر ایران است: تو یک جنایتکارِ ضدایرانی هستی. نه شرافت داری نه انسانیت. دستانت به خون ده‌ها هزار ایرانی آغشته است؛ به خون کودکان؛ جوانان؛ بی‌گناهان. تو، رژیمت، و تمام مزدورانت، برای هر قطره خونی که ریخته‌اید، پاسخ خواهید داد؛ بدون استثنا. ما نه می‌بخشیم. نه فراموش می‌کنیم. نه عقب می‌نشینیم. همان‌گونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت نیز محاکمه و مجازات خواهید شد؛ در دادگاه ملت ایران». شاهزاده رضا پهلوی افزود: «پایان تو رسوایی است؛ ننگ ابدی. هیچ جنایتی بی‌پاسخ نمی‌ماند. نام تو ثبت شده است؛ تمام آمران، عاملان، و هم‌دستانت. راه فراری نیست. جایی برای پنهان شدن نخواهید داشت. قاتلان مردم ایران هیچ مصونیتی نخواهند داشت.». شاهزاده رضا پهلوی در ادامه گفت: «و شما، ملت بزرگ ایران؛ فرزندان شجاعم؛ خواهران و برادران داغدار اما استوارم: شما تنها نیستید. ایستادگی شما تاریخ را تغییر داده است. شما در خط مقدم آزادی ایستاده‌اید. و ما، از همیشه به پایان این رژیم نزدیک‌تریم. این رژیم ترک برداشته است. قدرتش فرسوده شده. سقوطش آغاز شده است. به خودتان ایمان داشته باشید؛ به اتحاد‌تان؛ به شجاعت‌تان؛ به بزرگی‌تان. این رژیم دیگر نمی‌تواند ملت بیدار و برخاسته ما را خاموش کند؛ نمی‌تواند ترس را بر ایران حاکم کند. این رژیم از شما و قدرت‌تان می‌ترسد. ما اجازه نمی‌دهیم اندوه‌مان به ناامیدی تبدیل شود». شاهزاده رضا پهلوی در پایان افزود: «آماده باشید. لحظه‌ بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران. ادامه این نبرد تا پیروزی نهایی، نه فقط یک وظیفه‌ی ملی، که عهدی است با جان‌باختگان راه آزادی و خون پاک‌شان. نام‌شان فراموش نخواهد شد. نه در تاریخ؛ نه در حافظه‌ی ملی؛ نه در قلب ما».

شاهزاده رضا پهلوی در پیامی ویدیویی که بامداد سه‌شنبه منتشر شده است خامنه‌ای را یک جنایتکار اشغالگر ضدایرانی توصیف کرد و گفت همانگونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت هم مجازات خواهید شد. او در این پیام خطاب به مردم ایران گفت: «آماده باشید. لحظه‌ بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران.» در متن این پیام آمده است: «خطاب من به علی خامنه‌ایِ، رهبر رژیم اشغالگر ایران است: تو یک جنایتکارِ ضدایرانی هستی. نه شرافت داری نه انسانیت. دستانت به خون ده‌ها هزار ایرانی آغشته است؛ به خون کودکان؛ جوانان؛ بی‌گناهان. تو، رژیمت، و تمام مزدورانت، برای هر قطره خونی که ریخته‌اید، پاسخ خواهید داد؛ بدون استثنا. ما نه می‌بخشیم. نه فراموش می‌کنیم. نه عقب می‌نشینیم. همان‌گونه که جنایتکاران نازی در نورنبرگ محاکمه و مجازات شدند، تو و هم‌دستانت نیز محاکمه و مجازات خواهید شد؛ در دادگاه ملت ایران». شاهزاده رضا پهلوی افزود: «پایان تو رسوایی است؛ ننگ ابدی. هیچ جنایتی بی‌پاسخ نمی‌ماند. نام تو ثبت شده است؛ تمام آمران، عاملان، و هم‌دستانت. راه فراری نیست. جایی برای پنهان شدن نخواهید داشت. قاتلان مردم ایران هیچ مصونیتی نخواهند داشت.». شاهزاده رضا پهلوی در ادامه گفت: «و شما، ملت بزرگ ایران؛ فرزندان شجاعم؛ خواهران و برادران داغدار اما استوارم: شما تنها نیستید. ایستادگی شما تاریخ را تغییر داده است. شما در خط مقدم آزادی ایستاده‌اید. و ما، از همیشه به پایان این رژیم نزدیک‌تریم. این رژیم ترک برداشته است. قدرتش فرسوده شده. سقوطش آغاز شده است. به خودتان ایمان داشته باشید؛ به اتحاد‌تان؛ به شجاعت‌تان؛ به بزرگی‌تان. این رژیم دیگر نمی‌تواند ملت بیدار و برخاسته ما را خاموش کند؛ نمی‌تواند ترس را بر ایران حاکم کند. این رژیم از شما و قدرت‌تان می‌ترسد. ما اجازه نمی‌دهیم اندوه‌مان به ناامیدی تبدیل شود». شاهزاده رضا پهلوی در پایان افزود: «آماده باشید. لحظه‌ بازگشت به خیابان فرا خواهد رسید: گسترده‌تر؛ قدرتمندتر؛ مصمم‌تر از همیشه؛ برای فتح تهران؛ برای بازپس‌گیری ایران. ادامه این نبرد تا پیروزی نهایی، نه فقط یک وظیفه‌ی ملی، که عهدی است با جان‌باختگان راه آزادی و خون پاک‌شان. نام‌شان فراموش نخواهد شد. نه در تاریخ؛ نه در حافظه‌ی ملی؛ نه در قلب ما».

independentpersian

22,175 views • 7 months ago

«من» منتشر شد. بن‌بست امید؛ یا ما می‌مانیم یا جمهوری اسلامی امروز در دانشگاه‌های ایران، پشت چهره‌های جوان و پرشور، اضطرابی سنگین پنهان است. دانشجویانی که با هزینه و تلاش بسیار درس می‌خوانند، اما هر صبح با همان پرسش تکراری و تلخ بیدار می‌شوند: «آیا آینده‌ای دارم؟» در ساختاری که شایسته‌سالاری نابود و اقتصاد به مرز فروپاشی رسیده، مدرک تحصیلی دیگر نه سپر است و نه تضمین؛ تنها یک کاغذ تنها مانده در بازاری که سال‌هاست خشک شده است. اما این پرسش فقط در ذهن دانشجو نمی‌چرخد. جوانی که تازه سربازی‌اش تمام شده، کارگری که ماه‌هاست حقوقش عقب افتاده، پرستاری که با اضافه‌کاری‌های فرساینده هم از پس هزینه‌ها برنمی‌آید، مغازه‌داری که هر روز شاهد سقوط مشتریانش است، همه در سکوت همین سؤال را نجوا می‌کنند: «آیا این همه تلاش نتیجه‌ای هم خواهد داشت؟» «آیا آینده‌ای در این کشور دارم؟» و درست در همین زمان، ضربه‌ی دوم وارد می‌شود: فرو ریختن رؤیای مهاجرت. سال‌ها دانشجو با خود می‌گفت: «اگر نشد، می‌روم.» اما حالا دنیا دارد پیام دیگری می‌دهد. سیاست‌های مهاجرتی سخت‌تر شده، ویزاها محدودتر، هزینه‌ها سرسام‌آور، و بسیاری از کشورها عملاً درهای خود را بسته‌اند. رویای «رفتن» از یک مسیر نجات، به دیواری بلند و سرد تبدیل شده است. امروز هزاران جوان و صدها هزار نفر از اقشار مختلف جامعه با یک واقعیت مشترک روبه‌رو هستند: نه در داخل امیدی هست، نه رو به خارج راهی باز. در این نقطه باید حقیقت را بی‌پرده گفت: تا رژیم اسلامی هست، آینده‌ای وجود ندارد. اصولاً جمهوری اسلامی همه ما را بی آینده کرده است. این ساختار بقای خود را در نابودی فرصت‌های مردم می‌بیند و کشور را تا لبه‌ی بی‌بازگشت برده است. معادله ساده است: میان «ایران» و «رژیم اسلامی»، تنها یکی می‌تواند بماند. وقتی راه مهاجرت بسته است و سکوت هم به نابودی تدریجی ختم می‌شود، تنها گزینهٔ باقی‌مانده بازپس‌گیری خانه است. آینده‌ی دانشجویان، آینده‌ی کارگران، آینده‌ی جوانان و آینده‌ی این خاک، همگی به یک ارادهٔ جمعی برای پایان دادن به این تباهی گره خورده است. باید اکنون کاری کرد؛ پیش از آنکه ایران در سایهٔ سنگین رژیم اسلامی گم شود.

«من» منتشر شد. بن‌بست امید؛ یا ما می‌مانیم یا جمهوری اسلامی امروز در دانشگاه‌های ایران، پشت چهره‌های جوان و پرشور، اضطرابی سنگین پنهان است. دانشجویانی که با هزینه و تلاش بسیار درس می‌خوانند، اما هر صبح با همان پرسش تکراری و تلخ بیدار می‌شوند: «آیا آینده‌ای دارم؟» در ساختاری که شایسته‌سالاری نابود و اقتصاد به مرز فروپاشی رسیده، مدرک تحصیلی دیگر نه سپر است و نه تضمین؛ تنها یک کاغذ تنها مانده در بازاری که سال‌هاست خشک شده است. اما این پرسش فقط در ذهن دانشجو نمی‌چرخد. جوانی که تازه سربازی‌اش تمام شده، کارگری که ماه‌هاست حقوقش عقب افتاده، پرستاری که با اضافه‌کاری‌های فرساینده هم از پس هزینه‌ها برنمی‌آید، مغازه‌داری که هر روز شاهد سقوط مشتریانش است، همه در سکوت همین سؤال را نجوا می‌کنند: «آیا این همه تلاش نتیجه‌ای هم خواهد داشت؟» «آیا آینده‌ای در این کشور دارم؟» و درست در همین زمان، ضربه‌ی دوم وارد می‌شود: فرو ریختن رؤیای مهاجرت. سال‌ها دانشجو با خود می‌گفت: «اگر نشد، می‌روم.» اما حالا دنیا دارد پیام دیگری می‌دهد. سیاست‌های مهاجرتی سخت‌تر شده، ویزاها محدودتر، هزینه‌ها سرسام‌آور، و بسیاری از کشورها عملاً درهای خود را بسته‌اند. رویای «رفتن» از یک مسیر نجات، به دیواری بلند و سرد تبدیل شده است. امروز هزاران جوان و صدها هزار نفر از اقشار مختلف جامعه با یک واقعیت مشترک روبه‌رو هستند: نه در داخل امیدی هست، نه رو به خارج راهی باز. در این نقطه باید حقیقت را بی‌پرده گفت: تا رژیم اسلامی هست، آینده‌ای وجود ندارد. اصولاً جمهوری اسلامی همه ما را بی آینده کرده است. این ساختار بقای خود را در نابودی فرصت‌های مردم می‌بیند و کشور را تا لبه‌ی بی‌بازگشت برده است. معادله ساده است: میان «ایران» و «رژیم اسلامی»، تنها یکی می‌تواند بماند. وقتی راه مهاجرت بسته است و سکوت هم به نابودی تدریجی ختم می‌شود، تنها گزینهٔ باقی‌مانده بازپس‌گیری خانه است. آینده‌ی دانشجویان، آینده‌ی کارگران، آینده‌ی جوانان و آینده‌ی این خاک، همگی به یک ارادهٔ جمعی برای پایان دادن به این تباهی گره خورده است. باید اکنون کاری کرد؛ پیش از آنکه ایران در سایهٔ سنگین رژیم اسلامی گم شود.

Hamed Fard 🇮🇷

45,234 views • 9 months ago

شهرام همایون: توجه ندارید. همین حرفی که آقای ونس زده که می‌خواستند ایران را لیبی کنند. ایران الان لیبی نشده. اما لیبی شده. چه‌جوری لیبی نشده؟ بالاخره یه حاکمیتی، یه زوری، یه نظامی وجود داره که کنترل کرده مملکت رو. اما، تو خونه هر ایرانی که می‌ری، لیبیه. خواهره داره به این خواهر فحش می‌ده. برادره به پدر فحش می‌ده. پدره به مادر فحش می‌ده. همگی به همسایه فحش می‌دن. همسایه ها به هم فحش میدن. چه خبرتونه؟! ما رو به جون هم انداختن؛ و این یعنی تجزیه فکری جامعه. تجزیه که فقط خاکی نیست. و بعد هم تو پرچم شیر و خوشید دست بگیری، بعد فحش خواهرمادر بدی؟! مگه می‌شه؟! بعدم بگیری پرچم مقدس؟ نفهمیدم. پرچم مقدس گرفتی، هم‌وطن خودتو بهش توهین کنی. حالا هم‌وطنت یه جو دیگه فکر می‌کنه. خب بکنه. فکر هم نکنین این اتفاقیه ها! نه. ملیاردها روش سرمایه‌گذاری شده. که من و تو به جون هم بی‌افتیم. تیم ملی که ملی نیست. پتروشیمی بزنن، دوباره می‌سازیم. خب چی می‌مونه از ایران دیگه؟! چی می‌مونه از ایران؟! شما نمی‌دونی رسانه چقدر قدرت داره. نمی‌دونی. دنیا می‌دونه. شما نمی‌دونی. شما نمی‌دونی قدرت رسانه از قدرت ارتش بالاتره. برای این‌که شما رو بدونِ این که متوجه باشی، میاد توی ذهنت، توی مغزت، توی سلول‌هات نفوذ می‌کنه. همین تیم ملی بیست و پنج سال پیش آمد امریکا. اگر شما بدونین مردم ایران توی امریکا چه کردن برای تیم ملی؟ تیم ملی یه مجموعه است. [می‌گن] خون‌شورید شما. نمی‌دونم فلان. اون خون‌شوره، اون خون‌شوره، اون بی‌وطنه... ما نباید بذاریم تجزیه‌ی فکری بشیم.

شهرام همایون: توجه ندارید. همین حرفی که آقای ونس زده که می‌خواستند ایران را لیبی کنند. ایران الان لیبی نشده. اما لیبی شده. چه‌جوری لیبی نشده؟ بالاخره یه حاکمیتی، یه زوری، یه نظامی وجود داره که کنترل کرده مملکت رو. اما، تو خونه هر ایرانی که می‌ری، لیبیه. خواهره داره به این خواهر فحش می‌ده. برادره به پدر فحش می‌ده. پدره به مادر فحش می‌ده. همگی به همسایه فحش می‌دن. همسایه ها به هم فحش میدن. چه خبرتونه؟! ما رو به جون هم انداختن؛ و این یعنی تجزیه فکری جامعه. تجزیه که فقط خاکی نیست. و بعد هم تو پرچم شیر و خوشید دست بگیری، بعد فحش خواهرمادر بدی؟! مگه می‌شه؟! بعدم بگیری پرچم مقدس؟ نفهمیدم. پرچم مقدس گرفتی، هم‌وطن خودتو بهش توهین کنی. حالا هم‌وطنت یه جو دیگه فکر می‌کنه. خب بکنه. فکر هم نکنین این اتفاقیه ها! نه. ملیاردها روش سرمایه‌گذاری شده. که من و تو به جون هم بی‌افتیم. تیم ملی که ملی نیست. پتروشیمی بزنن، دوباره می‌سازیم. خب چی می‌مونه از ایران دیگه؟! چی می‌مونه از ایران؟! شما نمی‌دونی رسانه چقدر قدرت داره. نمی‌دونی. دنیا می‌دونه. شما نمی‌دونی. شما نمی‌دونی قدرت رسانه از قدرت ارتش بالاتره. برای این‌که شما رو بدونِ این که متوجه باشی، میاد توی ذهنت، توی مغزت، توی سلول‌هات نفوذ می‌کنه. همین تیم ملی بیست و پنج سال پیش آمد امریکا. اگر شما بدونین مردم ایران توی امریکا چه کردن برای تیم ملی؟ تیم ملی یه مجموعه است. [می‌گن] خون‌شورید شما. نمی‌دونم فلان. اون خون‌شوره، اون خون‌شوره، اون بی‌وطنه... ما نباید بذاریم تجزیه‌ی فکری بشیم.

Panah Farhadbahman 🎒

49,764 views • 1 month ago

✔️جنگ طبقه‌ها یا غیاب نهادها؟ ✍🏻سهند ایرانمهر سخنان تازه‌ی محمود سریع‌القلم، مثل سنگی که وسط برکه بیفتد، موج پشت موج راه انداخته. از یک‌سو جماعتی می‌گویند حرف حساب زده و حرفش بوی واقعیت می‌دهد؛ از آن‌سو عده‌ای بلند شده‌اند که این چه سخن است، تبعیض طبقاتی است، نادیده‌گرفتن مردمی که بار زمین روی دوش‌شان بوده. دو جبهه، دو صدا، و همان حکایت همیشگی ما: دعوا سر طبقه. سریع‌القلم اما حرفش را بی‌پرده زده: می‌گوید کار حکومت‌داری شوخی‌بردار نیست. باید چشم آینده داشت، مغز تحلیلگر، دستِ آموزش‌دیده، دلِ آرام، و سری که با هر موجی نجنبد. و اینها، به‌زعم او، بیشتر در طبقه متوسط پرورش پیدا می‌کند؛ همان طبقه‌ای که نه محرومِ محروم است و نه غرقِ زر و زور و رانت. حرفش این است که اگر آن بی‌تجربه‌های له‌شده زیر بار محرومیت را یک‌باره بیاورید پشت فرمان کشور، طبیعی است که اول به فکر چاله‌های زندگی خودشان بیفتند؛ دردِ خود را دوا کنند، نه درد آینده. این حرف، ریشه دارد در همان قصه پوپولیسم که سال‌هاست در آمریکای لاتین و اروپای شرقی به چشم دنیا زده: سیلِ بسیج فرودستان، که آخرش می‌رسد به سیاست‌های کوتاه‌نظر و گول‌زنک. تا این‌جای کار، حرفش نه از سر توهین است و نه انگِ ناتوانی؛ می‌گوید فقر، آدم را به‌نوعی طلبکار می‌کند که با پیچ‌وخم اداره مملکت جور درنمی‌آید. فقر، منطق دیگری دارد. مخالفان اما بی‌کار ننشسته‌اند. می‌گویند این حرف‌ها همان بازتولید طبقه‌بالایی‌هاست؛ همان نگاه از بالا به پایین. یادآوری می‌کنند که مگر همین بالانشین‌ها نبودند که در کشورها یکی پس از دیگری بساط رانت و فساد را پهن کردند؟ مگر همین‌ها نبودند که شبکه‌های ثروت و قدرت را مثل تار عنکبوت، سرتاسر نظام سیاسی تنیدند؟ پس چطور است که حالا فرودست‌ها شده‌اند خطر، و بالادست‌ها شده‌اند اهل تدبیر؟ تا اینجایش که می‌گویند: محدود کردن سیاست به طبقه متوسط یا بالا، آخرش به همان الیگارشی می‌رسد که صدای مردم را خفه می‌کند، پر بیراه نیست اما حقیقت، نه در این افراط است و نه در آن تفریط. پژوهش‌های توسعه سال‌هاست فریاد می‌زنند که هیچ طبقه‌ای، ذاتاً نه منجی است و نه ویرانگر. آدم‌ها، بسته به نهادهایی که دورشان کشیده شده، همان می‌شوند که شرایط‌شان ایجاب می‌کند. نهاد اگر محکم و روشن باشد، فقیر و غنی فرقی ندارد؛ کار بلد می‌شوند. نهاد اگر ول و بی‌صاحب باشد، هم از بالا گرفته تا پایین، می‌افتند در دام رانت و فساد. با این همه، یک واقعیت را نمی‌شود پنهان کرد و آن اینکه طبقه متوسط باثبات، اغلب موتور دموکراسی و توسعه بوده؛ نه از سر شرافتِ ذاتی یا خون رسول و امامی که به قول اخوان در رگ‌هایشان دارند، بلکه چون جای پایش محکم‌تر است و هوای فردا را بیشتر دارد. پس ماجرا این نیست که «چه کسی» حکومت کند؛ ماجرا این است که «چه نهاد»ی افسار قدرت را نگه دارد.نه باید فرودست را از سیاست زدود، نه باید از او قهرمان ساخت. راهِ درست آن است که بساط نهادهایی را پهن کنیم که نگذارند هیچ قشر و طبقه‌ای، چه بالا، چه متوسط، چه پایین، سیاست را گروگان بگیرد. همین. این وسط، هرکه توانایی دارد سربرمی‌آورد؛ اما ستون فقرات کار، همچنان همان طبقه متوسط است که اگر بلرزد، سقف هم روی سر همه خراب می‌شود.

✔️جنگ طبقه‌ها یا غیاب نهادها؟ ✍🏻سهند ایرانمهر سخنان تازه‌ی محمود سریع‌القلم، مثل سنگی که وسط برکه بیفتد، موج پشت موج راه انداخته. از یک‌سو جماعتی می‌گویند حرف حساب زده و حرفش بوی واقعیت می‌دهد؛ از آن‌سو عده‌ای بلند شده‌اند که این چه سخن است، تبعیض طبقاتی است، نادیده‌گرفتن مردمی که بار زمین روی دوش‌شان بوده. دو جبهه، دو صدا، و همان حکایت همیشگی ما: دعوا سر طبقه. سریع‌القلم اما حرفش را بی‌پرده زده: می‌گوید کار حکومت‌داری شوخی‌بردار نیست. باید چشم آینده داشت، مغز تحلیلگر، دستِ آموزش‌دیده، دلِ آرام، و سری که با هر موجی نجنبد. و اینها، به‌زعم او، بیشتر در طبقه متوسط پرورش پیدا می‌کند؛ همان طبقه‌ای که نه محرومِ محروم است و نه غرقِ زر و زور و رانت. حرفش این است که اگر آن بی‌تجربه‌های له‌شده زیر بار محرومیت را یک‌باره بیاورید پشت فرمان کشور، طبیعی است که اول به فکر چاله‌های زندگی خودشان بیفتند؛ دردِ خود را دوا کنند، نه درد آینده. این حرف، ریشه دارد در همان قصه پوپولیسم که سال‌هاست در آمریکای لاتین و اروپای شرقی به چشم دنیا زده: سیلِ بسیج فرودستان، که آخرش می‌رسد به سیاست‌های کوتاه‌نظر و گول‌زنک. تا این‌جای کار، حرفش نه از سر توهین است و نه انگِ ناتوانی؛ می‌گوید فقر، آدم را به‌نوعی طلبکار می‌کند که با پیچ‌وخم اداره مملکت جور درنمی‌آید. فقر، منطق دیگری دارد. مخالفان اما بی‌کار ننشسته‌اند. می‌گویند این حرف‌ها همان بازتولید طبقه‌بالایی‌هاست؛ همان نگاه از بالا به پایین. یادآوری می‌کنند که مگر همین بالانشین‌ها نبودند که در کشورها یکی پس از دیگری بساط رانت و فساد را پهن کردند؟ مگر همین‌ها نبودند که شبکه‌های ثروت و قدرت را مثل تار عنکبوت، سرتاسر نظام سیاسی تنیدند؟ پس چطور است که حالا فرودست‌ها شده‌اند خطر، و بالادست‌ها شده‌اند اهل تدبیر؟ تا اینجایش که می‌گویند: محدود کردن سیاست به طبقه متوسط یا بالا، آخرش به همان الیگارشی می‌رسد که صدای مردم را خفه می‌کند، پر بیراه نیست اما حقیقت، نه در این افراط است و نه در آن تفریط. پژوهش‌های توسعه سال‌هاست فریاد می‌زنند که هیچ طبقه‌ای، ذاتاً نه منجی است و نه ویرانگر. آدم‌ها، بسته به نهادهایی که دورشان کشیده شده، همان می‌شوند که شرایط‌شان ایجاب می‌کند. نهاد اگر محکم و روشن باشد، فقیر و غنی فرقی ندارد؛ کار بلد می‌شوند. نهاد اگر ول و بی‌صاحب باشد، هم از بالا گرفته تا پایین، می‌افتند در دام رانت و فساد. با این همه، یک واقعیت را نمی‌شود پنهان کرد و آن اینکه طبقه متوسط باثبات، اغلب موتور دموکراسی و توسعه بوده؛ نه از سر شرافتِ ذاتی یا خون رسول و امامی که به قول اخوان در رگ‌هایشان دارند، بلکه چون جای پایش محکم‌تر است و هوای فردا را بیشتر دارد. پس ماجرا این نیست که «چه کسی» حکومت کند؛ ماجرا این است که «چه نهاد»ی افسار قدرت را نگه دارد.نه باید فرودست را از سیاست زدود، نه باید از او قهرمان ساخت. راهِ درست آن است که بساط نهادهایی را پهن کنیم که نگذارند هیچ قشر و طبقه‌ای، چه بالا، چه متوسط، چه پایین، سیاست را گروگان بگیرد. همین. این وسط، هرکه توانایی دارد سربرمی‌آورد؛ اما ستون فقرات کار، همچنان همان طبقه متوسط است که اگر بلرزد، سقف هم روی سر همه خراب می‌شود.

سهند ایرانمهر

13,930 views • 9 months ago

این پاسخ درخشان ترامپ، آیینه تمام‌نمای رنج و خواست مردم ایران و بی‌اثر بودن تمام تلاش جمهوری اسلامی در راستای پروپاگاندای داخلی و خارجی "ضد جنگ" این چند وقت اخیر بود. سیم‌کارت سفید، اصلاح‌طلب و چپی/مقاومتی رو با‌هم شست برد. خبرنگار از ترامپ پرسید: چرا مردم ایران باید زیرساخت‌های کشورشون بمباران بشه و برقشون قطع بشه؟ آیا این کار، مردم رو قربانی کارهای حکومت نمی‌کنه؟ ترامپ جواب داد: اون‌ها حاضرن… بله، واقعاً حاضرن. این رنجه، اما حاضرن تحملش کنن تا آزادی داشته باشن. ایرانی‌ها… می‌دونید، ما بارها پیام‌های دریافت شده (به مضمون) داشتیم که می‌گفتن: «لطفاً بمباران رو ادامه بدید.» حتی وقتی بمب‌ها نزدیک خونه‌شون می‌افتد، می‌گن: «لطفاً بمباران رو ادامه بدید. انجامش بدید.» و این‌ها مردم همون جاهایی هستن که بمب‌ها منفجر می‌شن. وقتی ما می‌ریم و اون مناطق رو نمی‌زنیم، می‌گن: «لطفاً برگردید، برگردید.» این‌ها همون مردمن. من دقیقاً نمی‌دونم چه کار می‌کنن، اما تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که اون‌ها آزادی می‌خوان. ایرانی‌ها تو دنیایی زندگی کردن که شما هیچ چیزی درباره‌ش نمی‌دونید. یه دنیای خشونت‌آمیز و وحشتناک. اگه اعتراض کنید، شلیک می‌کنن. یادتونه اون اعتراض بزرگ زنان؟ جایی که ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار زن جمع شدن تا اعتراض کنن؟ و ناگهان: بوم، بوم… تو پنج یا شش نقطه، یک زن درست بین دو چشم هدف قرار می‌گرفت. تک‌تیراندازها. فقط پنج یا شش تک‌تیرانداز کافی بود. و اون ۴۰۰–۵۰۰ هزار زن گفتن: «خدای من، این چیه؟» بعد چند نفر کشته شدن، مردم شروع کردن به دعا خوندن: «خدای من، چه کسی چنین کاری می‌کنه؟» این‌ها مردم فوق‌العاده‌ای هستن، اما زندگی‌شون وحشتناک بوده. می‌دونید، ایران کشور بزرگی بوده. اگر ۲۵ سال پیش برگردیم… مردم ایران، فوق‌العاده باهوش و درخشان هستن. من خیلی از اون‌ها رو می‌شناسم. از وقتی نیویورک بودم، افراد زیادی از ایران رو می‌شناختم. اون‌ها مردم فوق‌العاده، پرانرژی و باهوش هستن. اما وقتی تو یه جمعیت ایستادید و اعتراض می‌کنید… و زنی، درباره همون راهپیمایی زنان… همه می‌گفتن: «این پایان حکومته.» اما بعد تک‌تیراندازها شروع کردن به انتخاب افراد. هر کدوم رو از فاصله دور، درست بین دو چشم می‌زدن. روی پشت‌بام‌ها بودن. هیچ‌کس حتی نمی‌دونست از کجا شلیک می‌کنن. این مثل مسلسل نبود (که اون هم خیلی بده و حتی اخیراً انجام شده). این تک‌تیراندازها روی پشت‌بام بودن و زنان رو هدف می‌گرفتن. وقتی مردم می‌دیدن افراد یکی‌یکی زمین می‌افتن، جمعیت ناگهان شروع می‌کرد به فرار… و دیگه هیچ‌وقت بیرون نیومدن. خیلی از رسانه‌ها درباره این موضوع حرف نمی‌زنن. اون‌ها فقط درباره «حقوق زنان» حرف می‌زنن. می‌خواین حقوق زنان رو ببینید؟ اونجا نمی‌بینید. برای من عجیبِ وقتی بعضی افراد احمق مثل AOC و اون گروه درباره «آزادی برای ایران» حرف می‌زنن، اما واقعیت‌ها رو نمی‌گن. زنان، مردان، همجنس‌گرایان… اصلاً «همجنس‌گرایان طرفدار ایران»؟ اون‌ها همجنس‌گرایان رو می‌کشن. از بالای ساختمان پرت می‌کنن. پس واقعاً تعجب می‌کنم چه خبره. تنها چیزی که می‌تونم بگم: اون‌ها می‌خوان بمباران ادامه پیدا کنه، حتی اگه خطر داشته باشه. چون زندگی‌شون همین حالا هم در خطره. اون‌ها آزادی برای ایران می‌خوان. اما اعتراض کردن براشون خیلی سخته. حتی خودم بهشون می‌گم: «بیرون نرید.» کاملاً می‌فهمم. هیچ‌کس در این شرایط بیرون نمی‌رفت. فکر نمی‌کنم کسی این کارو بکنه. چون مسئله شجاعته؟ نه. همه شجاع هستیم. شما شجاعید، من شجاعم. اما باهوش هم هستیم. اگر کسی با بهترین تفنگ‌ها به سمت شما شلیک کنه و هر بار دقیقاً بین دو چشمتون بزنه… و ببینید یکی اینجا، یکی اونجا می‌افته… شما فوراً می‌رید. مهم نیست کی هستید.

این پاسخ درخشان ترامپ، آیینه تمام‌نمای رنج و خواست مردم ایران و بی‌اثر بودن تمام تلاش جمهوری اسلامی در راستای پروپاگاندای داخلی و خارجی "ضد جنگ" این چند وقت اخیر بود. سیم‌کارت سفید، اصلاح‌طلب و چپی/مقاومتی رو با‌هم شست برد. خبرنگار از ترامپ پرسید: چرا مردم ایران باید زیرساخت‌های کشورشون بمباران بشه و برقشون قطع بشه؟ آیا این کار، مردم رو قربانی کارهای حکومت نمی‌کنه؟ ترامپ جواب داد: اون‌ها حاضرن… بله، واقعاً حاضرن. این رنجه، اما حاضرن تحملش کنن تا آزادی داشته باشن. ایرانی‌ها… می‌دونید، ما بارها پیام‌های دریافت شده (به مضمون) داشتیم که می‌گفتن: «لطفاً بمباران رو ادامه بدید.» حتی وقتی بمب‌ها نزدیک خونه‌شون می‌افتد، می‌گن: «لطفاً بمباران رو ادامه بدید. انجامش بدید.» و این‌ها مردم همون جاهایی هستن که بمب‌ها منفجر می‌شن. وقتی ما می‌ریم و اون مناطق رو نمی‌زنیم، می‌گن: «لطفاً برگردید، برگردید.» این‌ها همون مردمن. من دقیقاً نمی‌دونم چه کار می‌کنن، اما تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که اون‌ها آزادی می‌خوان. ایرانی‌ها تو دنیایی زندگی کردن که شما هیچ چیزی درباره‌ش نمی‌دونید. یه دنیای خشونت‌آمیز و وحشتناک. اگه اعتراض کنید، شلیک می‌کنن. یادتونه اون اعتراض بزرگ زنان؟ جایی که ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار زن جمع شدن تا اعتراض کنن؟ و ناگهان: بوم، بوم… تو پنج یا شش نقطه، یک زن درست بین دو چشم هدف قرار می‌گرفت. تک‌تیراندازها. فقط پنج یا شش تک‌تیرانداز کافی بود. و اون ۴۰۰–۵۰۰ هزار زن گفتن: «خدای من، این چیه؟» بعد چند نفر کشته شدن، مردم شروع کردن به دعا خوندن: «خدای من، چه کسی چنین کاری می‌کنه؟» این‌ها مردم فوق‌العاده‌ای هستن، اما زندگی‌شون وحشتناک بوده. می‌دونید، ایران کشور بزرگی بوده. اگر ۲۵ سال پیش برگردیم… مردم ایران، فوق‌العاده باهوش و درخشان هستن. من خیلی از اون‌ها رو می‌شناسم. از وقتی نیویورک بودم، افراد زیادی از ایران رو می‌شناختم. اون‌ها مردم فوق‌العاده، پرانرژی و باهوش هستن. اما وقتی تو یه جمعیت ایستادید و اعتراض می‌کنید… و زنی، درباره همون راهپیمایی زنان… همه می‌گفتن: «این پایان حکومته.» اما بعد تک‌تیراندازها شروع کردن به انتخاب افراد. هر کدوم رو از فاصله دور، درست بین دو چشم می‌زدن. روی پشت‌بام‌ها بودن. هیچ‌کس حتی نمی‌دونست از کجا شلیک می‌کنن. این مثل مسلسل نبود (که اون هم خیلی بده و حتی اخیراً انجام شده). این تک‌تیراندازها روی پشت‌بام بودن و زنان رو هدف می‌گرفتن. وقتی مردم می‌دیدن افراد یکی‌یکی زمین می‌افتن، جمعیت ناگهان شروع می‌کرد به فرار… و دیگه هیچ‌وقت بیرون نیومدن. خیلی از رسانه‌ها درباره این موضوع حرف نمی‌زنن. اون‌ها فقط درباره «حقوق زنان» حرف می‌زنن. می‌خواین حقوق زنان رو ببینید؟ اونجا نمی‌بینید. برای من عجیبِ وقتی بعضی افراد احمق مثل AOC و اون گروه درباره «آزادی برای ایران» حرف می‌زنن، اما واقعیت‌ها رو نمی‌گن. زنان، مردان، همجنس‌گرایان… اصلاً «همجنس‌گرایان طرفدار ایران»؟ اون‌ها همجنس‌گرایان رو می‌کشن. از بالای ساختمان پرت می‌کنن. پس واقعاً تعجب می‌کنم چه خبره. تنها چیزی که می‌تونم بگم: اون‌ها می‌خوان بمباران ادامه پیدا کنه، حتی اگه خطر داشته باشه. چون زندگی‌شون همین حالا هم در خطره. اون‌ها آزادی برای ایران می‌خوان. اما اعتراض کردن براشون خیلی سخته. حتی خودم بهشون می‌گم: «بیرون نرید.» کاملاً می‌فهمم. هیچ‌کس در این شرایط بیرون نمی‌رفت. فکر نمی‌کنم کسی این کارو بکنه. چون مسئله شجاعته؟ نه. همه شجاع هستیم. شما شجاعید، من شجاعم. اما باهوش هم هستیم. اگر کسی با بهترین تفنگ‌ها به سمت شما شلیک کنه و هر بار دقیقاً بین دو چشمتون بزنه… و ببینید یکی اینجا، یکی اونجا می‌افته… شما فوراً می‌رید. مهم نیست کی هستید.

Immortal 🇮🇷

54,703 views • 4 months ago