Загрузка видео...
Не удалось загрузить видео
"รู้ไหมคะ ตอนที่หมอบอกว่าฉันเป็นมะเร็ง... สิ่งแรกที่เข้ามาในหัว ไม่ใช่ความกลัวว่าฉันอาจจะตายเพราะโรคนี้ด้วยซ้ำ แต่มันคือ 2 เรื่องนี้ค่ะ เรื่องแรกคือ 'ฉันเพิ่งได้งานนี้มา และนี่เพิ่งจะเข้าเดือนที่ 4 เอง หัวหน้าจะคิดยังไงกับฉัน?' ส่วนเรื่องที่สองคือ 'เป็นไปได้ไหมที่จะขอเลื่อนการรักษาออกไปก่อน จนกว่าฉันจะให้นมลูกครบ 1 ปีแรก?' มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเลยว่านี่คือโรคร้ายแรง ร้ายแรงถึงขนาดที่หมอต้องหยุดพูด แล้วเอื้อมมือมาจับมือฉันเพื่อรอให้ฉันร้องไห้ออกมา แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้ร้องไห้เลยค่ะ เพราะฉันจำได้ว่าตัวเองถามหมอผ่าตัดกลับไปว่า 'แล้วฉันต้องลางานนานแค่ไหนคะ?' มันใช้เวลานานมากเลยนะกว่าฉันจะตระหนักได้ว่า... ส่วนที่เศร้าที่สุดของเรื่องนี้ไม่ใช่มะเร็งหรอกค่ะ แต่ส่วนที่เศร้าที่สุดคือการที่ฉันนึกถึง 'งาน' เป็นอันดับแรก ฉันเอาแต่กังวลว่าจะต้องหยุดพักจากหน้าที่การงาน โดยไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองอาจจะตายเพราะโรคนี้ได้ ฉันคิดว่าฉันไม่ได้เป็นแบบนี้แค่คนเดียวหรอกค่ะ มีพวกเราหลายคนที่ทำแบบนี้ เรามักจะละทิ้งตัวเองไว้ข้างหลัง เพื่อให้เรื่องอื่นๆ สำเร็จลุล่วงไปก่อน เพื่อให้สิ่งที่ 'สำคัญกว่า' ถูกจัดการก่อน จนกระทั่งเดินทางมาถึงครึ่งทางของชีวิต เราก็หลงทาง... แล้วก็มาตั้งคำถามว่า เกิดอะไรขึ้น? ชีวิตฉันหายไปไหน? ฉันอยู่ตรงไหน? ฉันมาทำอะไรที่นี่? ถ้าคุณกำลังเป็นแบบนี้ หรือเคยเป็นแบบนี้... ฉันอยากรู้จังเลยค่ะ เล่าให้ฉันฟังในคอมเมนต์หน่อยนะคะ..."
82,377 просмотров • 2 месяцев назад •via X (Twitter)
Комментарии: 0
Нет доступных комментариев
Здесь появятся комментарии из оригинального поста
Похожие видео
0:31
Sensitive content
"คุณชอบผมเพราะว่าผมหล่อ หรือว่าคุณเริ่มคิดว่าผมก็หล่อใช้ได้นะ เพราะคุณชอบผมไปแล้ว?" "เปล่าเลยค่ะ ฉันไม่ได้สนใจลักษณะนิสัยหรือหัวใจคุณเลย ฉันแค่มองว่าคุณฮ็อตสัส ก็เลยพุ่งตรงไปจีบ แล้วก็จัดการรวบหัวรวบหางไป 1 กรุบ ในที่สุดฉันก็ได้แหวนแต่งงาน 555"
Eaaaw
74,232 просмотров • 4 месяцев назад
