Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

🔴👏𝐕𝐫𝐢𝐣𝐰𝐢𝐥𝐥𝐢𝐠𝐞𝐫𝐬 𝐇𝐞𝐝𝐲 𝐞𝐧 𝐀𝐩 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐳𝐨𝐧𝐧𝐞𝐭𝐣𝐞 Hedy en Ap Wijma zetten zich al meer dan 35 jaar in als vrijwilligers. In de Wensbox bezorgen zij supporters een onvergetelijke dag. 🔗 #FCTwente | VriendenLoterij | VriendenLoterij Eredivisie

21,881 Aufrufe • vor 1 Jahr •via X (Twitter)

2 Kommentare

Profilbild von Soto Ajam
Soto Ajamvor 1 Jahr

@VriendenLoterij ❤

Profilbild von Elise Oyin
Elise Oyinvor 1 Jahr

All in Christ Jesus for all ages, every f sec each using sap on eaic decree with their living spirits, souls, faiths, wills, efs that DAVID & FAITH OYEDEPO N ALL OF WINNER'S CHAPEL NEVER EAT FROM THE TREE OF LIFE THROUGH Elise Oyinkromeineifa, HER BABIES

Ähnliche Videos

Sinds de oprichting van Boko Haram in 2009 heeft de islamistische terreurgroep een spoor van vernietiging getrokken door Noord-Nigeria en aangrenzende landen, met als doel een strikt islamitisch kalifaat te stichten. Hun brute aanvallen op dorpen, kerken, scholen en burgers, vaak gericht op christenen en iedereen die zich tegen hun ideologie verzet, hebben niet alleen directe slachtoffers geëist, maar ook een humanitaire ramp ontketend. Volgens recente cijfers zijn meer dan 12 miljoen christenen ontheemd geraakt, gedwongen om te vluchten voor moordpartijen, ontvoeringen en brandstichtingen. Deze verplaatsingen, vaak naar overvolle IDP-kampen in staten als Borno en Yobe, hebben families uiteengerukt en gemeenschappen verwoest, met miljoenen die worstelen met honger, ziekte en trauma. Het conflict heeft meer dan 300.000 kinderen het leven gekost, direct door aanvallen of indirect door ondervoeding, ziekte en gebrek aan zorg in de nasleep van de geweldsgolf. Kinderen onder de vijf jaar maken meer dan 90% uit van deze slachtoffers, met een schokkend gemiddelde van 170 kindersterfgevallen per dag in de piekperiodes. Terwijl protesten tegen Israël de straten vullen en de media overspoelen, blijft het oorverdovend stil over de jihadistische slachting van christenen in Nigeria, een genocide die dagelijks 32 levens eist, zonder dat 'de Joden erbij betrokken zijn'. De stilte doet pijn aan de oren. Deze selectieve verontwaardiging, is puur en alleen gedreven door anti-Westerse sentimenten. Want het Westen zal en moet kapot.

卄𝐎ù𝔰ε 𝐨𝔣 ℙoє𝐌 ☦

10,597 Aufrufe • vor 10 Monaten

Over een zucht Dat hij bij z’n vriendin is ingetrokken, zoveel wist ik. Dat hij haar huis aan het renoveren was, zoveel wist ik ook. Dat het af was, bijna klaar. Ik wist het. Dat het afgelegen ligt, het huis, ook dat. Dat zij leuk is, intelligent, aardig, pittig, de vriendin, dat ze van elkaar houden, gelukkig zijn, het voornaamste, maar natuurlijk. Alleen uit verhalen. Ik heb haar nog nooit gezien. Heb van het huis nog niets gezien. Natuurlijk niet. Heel veel weg immers, dit alles. Gisteren maakte hij foto’s, filmpjes, met een drone. Zodat ik het kon zien. ‘Moeder, kijk, ons huis.’ Ik feliciteer hem. Ben blij. Wat volgt is een nacht zonder slaap. Omdat plots, in volle omvang, een gewaarwording, omdat plots tot me doordringt wat zich bezig is te voltrekken. Zo gewend geraakt mijn zonen en dochter als drie zelfstandige mensen te zien, zo gewend niet meer aan hen te denken zoals vroeger, hen niet meer als ‘mijn drie kinderen, een cluster, een groepje, een gezin,’ - en dan ook nog - ‘het mijne,’ in mijn denken op te nemen, ben ik denkelijk het zicht op de samenhang uit het oog verloren. Ik kijk naar de foto’s, ‘ben’ in de rondleiding, en dan is er die plotselinge gewaarwording. Die van een verband. De een koopt met zijn vriendin een huis, uren voorbij Berlijn. De ander bewoont met de zijne een huis op een ver eiland, uren vliegen van Athene. De derde bouwt met haar man een huis in Den Haag. Ze hebben vaste grond onder de voeten. Alledrie. En de kramp die met mij was, die bij me hoorde sinds de dag waarop wij het met z’n vieren, zij het met mij alleen, wij het moesten zien te rooien, sinds de dag waarop de jongste werd geboren, nu ruim tweeëndertig jaar geleden Die angst verlaat me. Even eenvoudig en vanzelfsprekend als ie me in het kraambed kwam vergezellen. De angst. Om te vallen. Omdat er geen partner was om me op te verlaten. Omdat we het samen. Zij drie en ik. Even geruisloos gaat het bij me vandaan, als toen ie zich bij me voegde. Als een zucht En het wonderlijke, - reden waarom ik er nu over probeer te vertellen - ik wist het niet. Ik wist niet dat ik met gebalde vuisten leefde. Ik wist niet dat ik bang was. Niet tot op dit moment. Niet tot ik, kijkend naar de beelden, een trillende zucht uit me voel glijden. Ze staan op vaste grond. Alledrie. Het is tweede Paasdag, in het jaar 2024.

De literatuurapotheker

52,508 Aufrufe • vor 2 Jahren

HET SPOOR VAN DE KINDERVERKRACHTERS - DUTROUX EN DE DODE GETUIGEN Op 28 november 2001 was er op de Duitse tv-zender ZDF, een documentaire voorzien over de affaire Dutroux. Straffe onderzoeksjournastiek die het een en ander bloot legde. Dit programma werd ook aangekondigd in Belgische dag-en weekbladen. De documentaire werd niet uitgezonden. Niet in Duitsland en ook niet in België. Tot op de dag van vandaag niet. Waarom niet ? Wie heeft de uitzendingen tegen gehouden? En waarom ? Het was voor iedereen die van ver of van dichtbij betrokken was bij de zaak ab initio duidelijk dat Dutroux en Nihoul slechts pionnen waren in een groot netwerk van kinderhandel. Waarom is dat netwerk nooit bloot gelegd ? Is er ooit grondig naar gezocht ? Carine Hutsebaut heeft zich 30 jaar lang in het dossier verdiept en onderzoek verricht. Zij verleende eertijds bijstand aan de ouders van Julie en Melissa en is van dichtbij betrokken geweest bij het onderzoek. Ik heb veel gesprekken gehad met Carine. Wat zij met mij gedeeld heeft tart alle verbeelding. Zij beschikt over een grote hoeveelheid bewijzen die zij, voor haar eigen veiligheid, opgeslagen heeft op verschillende geheime plaatsen. Carine heeft veel doodsbedreigingen gekregen ( waarom ? ) en leeft ondergedoken, ver weg van alle schijnwerpers. Iedereen die weet, zwijgt, uit angst of omdat hij/of zij gechanteerd of bedreigd wordt. Er wordt geen enkele inspanning onbenut gelaten om het deksel op de pot te houden. Dit geeft een idee van de magnitude en het belang van het hele gebeuren. Kinderhandel, kinderorgaanhandel, kinderprostitutie, kinderporno ... is een miljardenbusiness en bestaat al zeer, zeer lang. Zolang de bevolking de ogen blijft dicht knijpen, het niet wil weten en het beschouwt als een ver-van-mijn-bed-show, " niet mijn probleem ", zal dit kwaad nooit uit de wereld geholpen worden. Hieronder vindt u de documentaire. Oordeel zelf.

Carine Knapen

115,264 Aufrufe • vor 2 Jahren

Nederland zit vast in bureaucratie – wat we kunnen leren van Argentinië? Nederland kampt met een verlammende bureaucratie. Wat ooit bedoeld was als dienstbaar apparaat, is uitgegroeid tot een log systeem dat steeds meer geld en mensen vraagt om zichzelf draaiende te houden – en vooruitgang belemmert met complexe regelgeving. Elke regering neemt zich voor de overheid te laten krimpen, maar in werkelijkheid groeit zij explosief. Eind vorig jaar werkten er ruim 40 procent meer ambtenaren bij het Rijk dan zeven jaar eerder, en werd er voor meer dan 3 miljard euro aan externe krachten ingehuurd. De kosten van het bestuur stijgen, terwijl de slagkracht afneemt. Tegelijkertijd verkeert de Nederlandse industrie in zwaar weer, met ingrijpende economische gevolgen. Hoe maken we de overheid eenvoudiger, doelgerichter en wendbaarder? Hoe zorgen we dat zij ondernemerschap stimuleert in plaats van tegenwerkt? In Argentinië koos men onlangs voor zo’n koerswijziging. President Javier Milei en zijn minister Federico Sturzenegger begonnen aan een ingrijpende hervorming van het staatsapparaat. Hun doel: bureaucratie terugbrengen tot de essentie en ruimte scheppen voor ondernemerschap en initiatief. Wij - Stichting Leven in Vrijheid - halen Federico Sturzenegger op 2 december naar Den Haag om hem te vragen hoe ze dat aanpakten. In het Diligentia Theater vertelt hij hoe Argentinië de vastgelopen bestuurscultuur weer in beweging bracht – en welke lessen daaruit te trekken zijn voor andere landen. U bent van harte welkom om te luisteren, vragen te stellen en mee te denken over de toekomst van goed bestuur in Nederland. Wij zijn een onafhankelijke stichting zonder subsidies of winstoogmerk. Uw bijdrage gaat volledig naar de organisatie van dit evenement. Reserveer nu uw plek – het aantal zitplaatsen is beperkt. 👉 #Formatie #GoedBestuur

Rob Roos 🇳🇱

35,289 Aufrufe • vor 8 Monaten

Mijn zéér politiek incorrecte toespraak tijdens het parlementaire debat naar aanleiding van de hittegolf 👇 📽️ "Het is in deze zaal lekker koel dankzij de airconditioning in dit toch wel vrij nieuwe parlementsgebouw. Daar kunnen talloze burgers in sociale woningen en in rust- en verzorgingstehuizen vandaag helaas alleen maar van dromen. Dit gezegd zijnde, minister Crucke, uw collega-minister, vice-eerste minister Frank Vandenbroucke, die nota bene bevoegd is voor Volksgezondheid, noemde de oversterfte bij hittegolven, ik citeer, ‘een probleem van de samenleving’ en ‘niet iets voor decreten en besluiten’ – niet iets voor de politiek dus. De hysterie over warm weer, ook ik vind die toch wel potsierlijk, maar deze woorden van uw collega-minister klinken toch wat wrang uit de mond van een socialistische politicus die samen met de andere traditionele partijen, zoals de uwe, al decennia geld uit de zakken van burgers en bedrijven klopt zogezegd om de aardse temperatuur te regelen – alsof de aarde een thermostaat zou hebben die de mens kan bedienen. Het moet toch gezegd dat wat in België als een abnormale hittegolf wordt beschouwd, in heel wat landen in andere continenten gewoon normaal weer is. In die landen – ik denk bijvoorbeeld aan Israël en Japan – zijn airco’s gewoon ingeburgerd in woningen, winkelcentra, kantoren, horeca, openbaar vervoer enzovoort. Airco’s behoren in veel landen tot de standaarduitrusting van gebouwen. van dit debat, om als overheid dure, drastische of zelfs tirannieke maatregelen te nemen die de hele bevolking, de hele samenleving treffen? Immers, we hebben dat de afgelopen dagen ook op sociale media gezien: wat voor de ene zalige zomerse dagen zijn, zijn voor de ander loodzware dagen. Het moet toch wel gezegd dat wat in België als een abnormale hittegolf wordt beschouwd, in heel wat landen in andere continenten gewoon normaal weer is. In die landen – ik denk bijvoorbeeld aan Israël en Japan – zijn airco’s gewoon ingeburgerd in woningen, winkelcentra, kantoren, horeca, openbaar vervoer enzovoort. Airco’s behoren in veel landen al decennia tot de standaarduitrusting van gebouwen. Maar waarom hier niet? De hittegolf van juni was immers de zevende sinds de metingen in Ukkel in 1975, amper 51 jaar geleden. Overigens bestaat de mensheid, en zeker de aarde, toch al ietsje langer dan dat. Hoeveel hittegolven waren er vóór 1975? Hoeveel periodes van afkoeling – denk aan de ijstijden – en hoeveel periodes van opwarming waren er in de menselijke en zeker de aardse geschiedenis? Termen, die we nu steeds meer horen gebruiken, zoals ‘klimaatadaptatie’ en ‘klimaatbestendig’ en ‘klimaatrobuust’ maken, zijn eigenlijk gewoon postmoderne modewoorden voor wat de mens doorheen de geschiedenis altijd al heeft gedaan, namelijk zich aanpassen aan een veranderend klimaat en nieuwe weerpatronen. En dankzij nieuwe technieken en technologieën doet de mensheid dat gelukkig ook met steeds meer succes. Daardoor vallen er, kijk de statistieken erop na, vandaag ook minder ‘klimaat’doden dan ooit in de geschiedenis, waarbij ik ook wil opmerken dat er véél meer mensen sterven door kou dan door hitte. Ik zeg dit uitdrukkelijk níet om sterfgevallen te relativeren, wel om een en ander in perspectief te zetten. Dit gezegd zijnde, minister, als het hard regent, proberen we niet de regen te stoppen, maar beschermen we ons daar tegen, door middel van rioleringsstelsels, bufferbekkens – waterbeheer dus – en op individueel niveau met een paraplu. Ik denk overigens niet dat de overheid een campagne moet voeren om mensen uit te leggen dat ze bij regenval best een paraplu gebruiken. Toen ik 20 jaar geleden als student ingenieur bouwkunde leerde om rioleringssystemen te berekenen, te dimensioneren, gingen we uit van een uitzonderlijk zware regenbui – vandaag noemen klimaathysterici dat een ‘waterbom’ – die statistisch gezien slechts één keer om de vijftig jaar voorkomt. En weet u wat: als die uitzonderlijk zware regenbui zwaarder wordt, of vaker begint voor te komen, dan dienen wij daar rekenkundig en infrastructureel rekening mee te houden. Vandaag noemt men dat dan ‘klimaatadaptatie’, een term die je gelukkig steeds meer hoort nu meer en meer politici lijken te beseffen dat hun peperdure CO2-dogmatiek nergens toe leidt, behalve dan economische zelfmoord en verarming. Waar hadden we, minister, inzake klimaatadaptatie vandaag al kunnen staan indien de opeenvolgende regeringen in dit land zich niet gewillig hadden laten misleiden door de Anuna’s en Greta’s van deze wereld? Ik zal het u zeggen: dan hadden we overvloedige elektriciteit uit onze eigen kernreactoren kunnen hebben én hadden reeds vele gebouwen in dit land voorzien kunnen zijn van airconditioning. Dat had gekúnd met een overheid die op nuchtere wijze anticipeert in plaats van lichtzinnig mee te surfen op de golf van de dwaze CO2-hype, aangestuurd door Groen, Greenpeace en het gepolitiseerde IPCC. Hoeveel miljarden euro’s aan belastinggeld zijn er in dit land de afgelopen decennia verspild aan CO2-reductiemaatregelen? En wat hebben die eigenlijk uitgehaald? U mag het mij zeggen, minister – als u het weet tenminste. En wat hadden we met al dat geld, of een deel daarvan, niet allemaal kunnen doen om inderdaad de zwakkeren in onze samenleving maximaal verkoeling te bieden als het nodig is? U mag het mij zeggen, minister – als u het durft tenminste." 👇

Sam van Rooy MP

11,655 Aufrufe • vor 19 Tagen

Pantserwagens en propaganda: terwijl de branden in onze straten onverbiddelijk doorgaan speelt influence politieker Theo Francken soldaatje. In Vilvoorde worden agenten bekogeld met stenen, omsingeld als wild op de jacht. In Sint-Niklaas knalt het vuurwapengeweld weer door de straten, vier gewonden. In de Antwerpse Seefhoek mept iemand een ander bijna dood met een verkeersbord. De 'incidenten' gaan door en onze samenleving verliest meer en meer de controle. En daar is onze ijdeltuit Theo Francken weer. Paraderend op een pantserwagen voor wat hij zelf noemt de schouwing van de troepen. Geen woord over de realiteit in onze steden. Wel een glimlach richting camera. Dit is geen politicus, dit is een oorlogstoerist met een mediaprofiel, een influencer op rupsbanden die poseert terwijl het land onder zijn voeten verkruimelt. Schijnveiligheid op sociale media dat is wat we krijgen. Stoere plaatjes in camouflagepak terwijl agenten in Vilvoorde écht gewond raken. Terwijl families in Antwerpen bibberend de avond afwachten. Terwijl jongeren met messen en vuisten uitvechten wat de politiek jarenlang genegeerd heeft. Francken speelt veldheer op sociale media maar mist elke vorm van veldinzicht. Geen beleid, geen visie, geen verantwoordelijkheid. Alleen de façade van macht, de esthetiek van gezag. Een schijnheld in camo die liever op een pantserwagen klimt dan afdaalt naar de realiteit. En dat is het ware schouwspel: terwijl de politie het bloed van de straat schrobt staan er politici te glunderen in gevechtslaarzen. Niet om te dienen, maar om te scoren. Niet om problemen op te lossen maar om zichzelf te verheerlijken. En ondertussen mogen we van deze zelfverklaarde 'nationalist' weer horen hoe trots hij is op de nationale feestdag. Trots op een land dat hij voortdurend afbreekt met een vlag die hij alleen nog maar gebruikt als decor voor zijn oorlogsesthetiek. Trots. terwijl de natie onder zijn waakzame camouflageblik in stukken uiteenvalt. De oorlog woedt al lang. Niet op 21 juli, maar al jaar en dag. Ditmaal in Vilvoorde, Sint-Niklaas en Antwerpen. En Theo? Die rijdt in colonne naar de likes met een helm vol zelfliefde en een vizier vol leegte.

boobietje💋

116,547 Aufrufe • vor 1 Jahr

Prof. Peter C Gøtzsche Prof. Peter C Gøtzsche is een autoriteit in de geneeskunde, hij zei dit ooit op de Nederlandse TV over belangenverstrengeling tussen artsen en farmaceuten. "Toen de maffia in Amerika heel groot was, kochten ze invloedrijke mensen om: Politiecommissarissen, de burgemeester, iedereen. Dat doet de farmaceutische industrie ook. Het is heel stuitend. U heeft een groot probleem in Nederland als uw minister van Volksgezondheid zegt dat richtlijnen waar de industrie invloed op heeft, deugen. Die deugen niet. Het deugt niet als mensen met financiele banden met de fabrikant het medicijn van de fabrikant in de richtlijnen aanbevelen. In mijn land zitten meer dan duizend artsen in een adviesraad van een bedrijf of zijn consulent van een bedrijf. Meer dan duizend artsen. En dat zijn niet zomaar artsen. Het zijn hoogleraren, afdelingsvoorzitters, hoofdartsen en dergelijke. Heeft de industrie meer dan duizend adviezen nodig? Nee. Dit is een milde vorm van corruptie. Ze kopen loyaliteit. Het idee dat toezichthouders zorgen dat we veilige medicijnen hebben is totaal vals, want als dat het geval was waren medicijnen niet de derde doodsoorzaak na hartziekten en kanker. Dat toont overduidelijk aan dat ons systeem niet functioneert. De toezichthouders staan te veel gevaarlijke middelen toe en denken dat, met waarschuwingen en contra-indicaties en dergelijke, artsen doen wat van ze verwacht wordt. Maar dat kunnen ze niet. Ze kunnen niet meer dan duizend waarschuwingen bijhouden, als ze veel voorschrijven. Zonder het te weten, maken ze veel fouten. Ze begaan dezelfde misdaden keer op keer. Fraude is iets waar de grote bedrijven zich keer op keer aan bezondigen. Hoe? Astra Zeneca zei bijvoorbeeld dat hun antipsychoticum Quetiapine beter was dan het oude middel Haloperidol. Het tegenovergestelde was waar. Toen mensen interne bedrijfsdocumenten lazen bleek het tegenovergestelde. Je kunt zwart in wit veranderen en dat gebeurt voortdurend." Dokter Gøtzsche is een Deense arts en hoogleraar en deze kennis was bekend in 2018, want toen zei hij dit op de Nederlandse TV. Daarna kwam Corona en vanaf 2021 de "veilig en effectief" campagnes voor mRNA prikken van Pfizer en Moderna en ik blijf me afvragen wat er gebeurd is met deze kennis. Want wij hebben toezichthouders in Nederland, het CBG College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) ziet toe op de veiligheid van medicijnen. Het Lareb Bijwerkingencentrum Lareb houdt bijwerkingen bij. De Inspectie Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd was ook op de hoogte. Een vraag die mij blijft bezig houden is waarom artsen zo fel werden vervolgd, als ze zich alleen maar zorgen maakten over de nieuwe mRNA prikken van Astra Zeneca, Janssen, Pfizer en Moderna. Artsen zoals ik zeiden in veel mildere bewoordingen hetzelfde als professor Gøtzsche in 2018 al in de Nederlandse media zei. Hoe is het mogelijk geweest dat Hugo de Jonge de mRNA prikken kon aanprijzen met de ene hand en met de andere hand opdracht kon geven om huisartsen die zich zorgen maakten, en dat hardop uitspraken, te laten vervolgen door de Inspectie? En hoe is het mogelijk dat de toezichthoudende instanties zich afzijdig hielden tot op de dag van vandaag? Cees Willem Engel

Els van Veen

51,544 Aufrufe • vor 6 Monaten

📽️ Deze week las ik in het parlement de pakkende en zorgwekkende brandbrief voor van een Joodse jongeman uit Antwerpen. Ik zag dat de minister (Verlinden, Justitie) onder de indruk was. Ga er even voor zitten, want het is vijf na twaalf. 🎙️ Dames en heren, Ik heb deze interpellatie over de aanpak van het toenemende antisemitisme enkele weken geleden ingediend, en ze komt – helaas - niks te vroeg. Want gisteren nog werd Herman Brusselmans vrijgesproken nadat hij had geschreven, ik citeer: “Ik wil iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel rammen”. De afgelopen maanden heb ik in dit parlement herhaalde malen aangekaart dat een islamitische prediker op een grote anti-Israëlmanifestatie in Brussel in het Arabisch had opgeroepen om, ik citeer “de Joden te verbranden”. Hij wordt daar, voor zover ik weet, niet eens voor vervolgd. Conclusie: virulent antisemitisme wordt in dit land niet bestraft, of toch zeker niet als de dader een geliefde BV of moslim is. Het is in deze ellendige en zeker voor Joden ronduit beangstigende context dat ik hier vandaag deze zorgwekkende brief breng van een Joodse jongeman, een kennis van me. Hier ga ik: Geachte Voorzitter, geachte leden van het Federaal Parlement, dames en heren, Ik ben 26 jaar en geboren en getogen in Antwerpen, in een Joodse familie die al generaties lang in België woont. Mijn overgrootouders kwamen na de Holocaust uit Polen naar België, op zoek naar een veilige plek om een nieuw leven op te bouwen. Ze geloofden in de waarden van dit land — vrijheid, gelijkheid, broederschap. Maar vandaag kan ik niet anders dan vaststellen dat die waarden voor mij, en voor vele Joodse Belgen, steeds verder afbrokkelen. Vanaf mijn kindertijd werd ik al geconfronteerd met antisemitisme. Het was altijd aanwezig, als een achtergrondgeluid in mijn leven. Op straat werd ik uitgescholden — "vuile Jood" klonk me te vaak in de oren. Ik hoorde mensen "Heil Hitler" roepen. In het park escaleerde dit soms tot gevechten met jongeren. Maar als kind voelde ik me nooit echt bang. Het was kwetsend, het was vernederend, maar ik voelde me nog steeds veilig. Pas later, op een leeftijd waarop je zou verwachten dat volwassenheid en redelijkheid de overhand krijgen, leerde ik hoe gevaarlijk diep antisemitisme in België geworteld zit. Mijn ervaringen in het hoger onderwijs waren niet min. In 2020 begon ik te studeren aan de Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen. Ik maakte vrienden, voelde me geaccepteerd, dacht dat ik gewoon een student kon zijn zoals iedereen. Maar in 2021, toen er een conflict uitbrak tussen Israël en Hamas, vielen de maskers af. Mensen die ik als vrienden beschouwde, keerden zich opeens tegen mij. Niet wegens iets wat ik had gezegd of gedaan, maar simpelweg omdat ik Joods ben. Plotseling was ik een doelwit. In groepsgesprekken werd ik uitgescholden, openlijk veracht en uiteindelijk zelfs uit groepen gezet. Een medestudent ging zo ver dat hij mij bedreigde. Dat was het moment waarop ik echt besefte hoe diep antisemitisme in België geworteld is. Niet alleen op straat, niet alleen bij extremisten, maar overal — zelfs in het hoger onderwijs, waar we zouden moeten leren over respect, kritisch denken en verdraagzaamheid. Maar het werd nog erger. In oktober 2023 brak opnieuw een oorlog uit in Israël, en de gevolgen daarvan waren hier in België onmiddellijk merkbaar. De sfeer op school veranderde. Vanaf dat moment voelde ik de haat in de gangen van de hogeschool. Blikken die me vroeger neutraal aankeken, waren nu vijandig. Soms voelde ik me letterlijk bekeken alsof ik de vijand was. Ik was niet langer gewoon een student. Ik was "de Jood". Mijn laatste semester, het semester waarin ik moest afstuderen, werd een van de moeilijkste periodes van mijn leven. Niet door de academische druk, maar door de antisemitische haat die overal om me heen merkbaar was. En toen kwam 2024. Een jaar waarin ik in mijn eigen stad, in het centrum van Antwerpen, twee keer fysiek werd aangevallen. De eerste keer liep ik nietsvermoedend met een vriend over straat, toen een groep moslims ons plots omsingelde. Ze riepen antisemitische beledigingen, noemden ons "Israëlische moordenaars" en "vuile Joden." Voor ik goed en wel kon reageren, voelde ik de eerste klap in mijn gezicht. Mijn bril vloog op de grond, ik wankelde achteruit. Ze schopten en sloegen, terwijl ze bleven schreeuwen. Mijn vriend probeerde me te beschermen, maar we waren met z’n tweeën tegen een hele groep. Mensen keken toe, maar niemand greep in. De tweede aanval gebeurde slechts enkele maanden later, opnieuw in het hart van Antwerpen. Dit keer was ik alleen. Een groep van vijf of zes moslimmannen liep op me af. Ik hoorde ze zeggen: "Kijk, een smerige Jood." Voordat ik kon weglopen, voelde ik een harde duw. Ik struikelde, en toen kwamen de slagen. Ik werd tegen de grond geduwd en geschopt. Mijn hoofd bonsde tegen de stoep. Deze keer eindigde ik in het ziekenhuis. Twee keer deed ik aangifte bij de politie. Twee keer werd er een PV opgesteld. En twee keer gebeurde er verder niets. Ik ben geboren in dit land, in Antwerpen, en ik woon hier al mijn hele leven. Maar ik voel me hier niet meer veilig. Dit is niet normaal. En ik ben niet de enige. Dit is niet slechts mijn verhaal. Dit is het verhaal van honderden, wellicht duizenden Belgische Joden die elke dag de groeiende dreiging van antisemitisme voelen. Die zich moeten afvragen of ze nog wel een keppel of davidster kunnen dragen op straat; die zich afvragen of hun kinderen wel veilig zijn op school of op de weg daarnaartoe; en die zich afvragen of een klacht indienen wegens antisemitisme eigenlijk wel zin heeft. Toch wordt het probleem van antisemitisme in België onderschat. Er wordt te weinig aandacht aan besteed. Word alstublieft wakker, want de toestand wordt jaar na jaar erger. Ik wil ook benadrukken dat dit niet enkel een probleem is voor de Joodse gemeenschap. Dit is een probleem voor iedereen in België. Want als een deel van de samenleving niet meer veilig is, en als een groeiend deel van de samenleving zelfs overweegt om daarom het land te verlaten, dan faalt de samenleving als geheel. En dan zal uiteindelijk niemand nog veilig zijn. Premier De Wever heeft al jaren een goede relatie met de Joodse gemeenschap. Hij begrijpt de ernst van dit probleem en heeft zich meermaals uitgesproken tegen antisemitisme. Maar woorden alleen zijn niet genoeg. We hebben actie nodig. Strengere handhaving, betere bescherming, en de duidelijke, ondubbelzinnige boodschap dat antisemitisme niet getolereerd wordt. Ik vertel mijn eigen verhaal om een wake-up call te geven. Het toenemend antisemitisme mag niet genegeerd worden. Dit moet stoppen. Ik dank u. Dames en heren, minister, tot daar dus de noodkreet van een Joodse jongeman. Ik zou zeggen laat het tot u doordringen. Herbeluister het, of ik zal u de brief uiteraard graag bezorgen. Minister, mijn vragen aan u zijn dan ook: Eén: erkent deze regering dat het antisemitisme de pan uitswingt en veel te hoog is? Twee: erkent deze regering dat sinds de dodelijk jihadistische terreuraanslag van Hamas van 7 oktober 2023 in Israël, de grootste slachting op Joden sinds de Holocaust, het vaak reeds latent aanwezige antisemitisme een extra boost heeft gekregen en dus naar de oppervlakte is gekomen? Drie: beseft deze regering dat steeds meer Joden hun joodse identiteit verbergen (keppel, davidsster…)? Dat steeds meer Joden zich hier niet meer thuis voelen, zich gewoonweg onveilig voelen in onze samenleving of zelfs overwegen om België te verlaten wegens het toenemende antisemitisme? Vier: wil deze regering antisemitisme niet zomaar onder noemers als ‘racisme’ en ‘discriminatie’ scharen, maar het behandelen én aanpakken als een specifiek hardnekkig fenomeen? Vijf: wil deze regering een specifiek actieplan ontwikkelen om antisemitisme zoveel mogelijk te detecteren en te bestrijden, met dus uiteraard als doel het aantal antisemitische incidenten drastisch terug te dringen en ervoor te zorgen dat elke Jood zich veilig én thuis voelt in onze samenleving, in ons land? En dus niet meer zijn of haar joodse identiteit verbergt, en dus niet meer overweegt om dit land te verlaten, of het effectief doet? De laatste jaren hebben heel wat Joden, die ik persoonlijk ook ken, België verlaten, onder andere of specifiek wegens het toenemende antisemitisme. Minister, ik kijk uit naar uw antwoorden op deze toch wel klemmende en prangende vragen. Dank u alvast. 👇

Sam van Rooy MP

56,219 Aufrufe • vor 1 Jahr