Loading video...

Video Failed to Load

Go Home

𝗧𝗢𝗠𝗢𝗞𝗜 𝗜𝗦 𝗘𝗘𝗡 𝗞𝗘𝗥𝗘𝗟 🇯🇵 Tomoki Takamine komt definitief over van Kashiwa Reysol in eigen land en tekent een contract tot juni 2027. ✍️ 📝Alle info vind je via de link ⬇️ #KerelsStrijdenDoor 🔴⚪️

139,603 views • 2 years ago •via X (Twitter)

1 Comments

ハッチ✈️hokkaido's profile picture
ハッチ✈️hokkaido2 years ago

ネコタクとの2ショット早よ☺️

Related Videos

Letschertschade… In een fatsoenlijk land was D66-multi-pet Letschert nóóit minister geworden. Want in een fatsoenlijk land is netwerkcorruptie geen vast onderdeel van het bestuur, laat staan dat één individu in haar uppie zo ongeveer een volledig corrupt netwerk belichaamt. Maar helaas, we leven niet in een fatsoenlijk land. We leven in een land waar de gevestigde orde bestaat uit deugpredikende apparatsjiks. Hoe diep de rot zit, blijkt uit de scherpe analyse van Nausicaa Marbe, die in de podcast van Joop Soesan terecht oproept tot het vertrek van OCW-minister Letschert. Marbe wijst op een patroon dat in een gezonde democratische rechtsstaat eenvoudigweg onaanvaardbaar zou zijn. De ambitieuze D66-diva Letschert liet als bestuurder de Universiteit Maastricht ontsporen tot een plek waar agressieve antisemitische extremisten alle ruimte kregen, waardoor Joodse studenten en medewerkers continu werden bedreigd en geïntimideerd. Tegelijkertijd werkte Letschert mee aan een rapport over diezelfde problematiek, terwijl zij óók nog informateur was én al in beeld kwam voor een ministerspost. Dit is een klassiek voorbeeld van belangenverstrengeling: degene die verantwoordelijk was voor een probleem, belandt vervolgens in de positie om het oordeel over datzelfde probleem vorm te geven en daar ook nog eens politiek carrière mee te maken. Nu zit Letschert als minister van onderwijs op de plek waar zij beleid moet maken over universiteiten, antisemitisme en academische vrijheid, terwijl haar eigen handelen in Maastricht onderwerp van verhitte discussie is. Er is maar één advies mogelijk: Letschert, stap op! Fragment:

Een ex-woke docent

28,697 views • 5 months ago

Gazacide, het script: Dus je bent een doodgewone Gazaan en in 2005 vertrekken alle Joden ook op jouw dringend verzoek uit Gaza. ‘Land for peace’, zo hoopten de Joden. In 2006 kies je hoopvol voor genocidale terroristen in je nieuwe bestuur, met als doel de Joden geheel uit hun land te verdrijven. Vervolgens accepteer je bijna twintig jaar lang dat deze terroristen de democratie afschaffen en een totalitair bewind voeren. Bijna twintig jaar lang werk je mee aan de creatie van een onderaards terreurnetwerk onder je huis, de school van je kinderen en het ziekenhuis van jouw stad. Bijna twintig jaar lang help je enthousiast met raketten afschieten op je Joodse buren, omdat zij jou de vrijheid gunden om te kiezen voor een eigen staat met zelfbestuur. Vervolgens juich je wanneer de door jou gesteunde terroristen het land van de Joden binnenvallen en daar 1200 mensen afslachten, martelen, verbranden, verkrachten en verminken. Ook jouw zonen en kleinzonen doen eraan mee en delen beelden van de vrouwen die ze verkrachten en de kinderen die ze vermoorden. Je had werkelijk niet trotser kunnen zijn! Vervolgens prijs je hysterisch Allah wanneer de Joodse lichamen door jouw straat worden gereden. Vervolgens begin je te jammeren om diezelfde Allah wanneer de buren hun ontvoerde burgers komen bevrijden. Vanaf dag één begin je woest te krijsen over genocide. Je zou zeggen dat geen weldenkend mens hierin trapt. Maar helaas is de ijdele westerse deugmens zó verslaafd aan de eigen morele verhevenheid dat jouw genocide-narratief bestand blijkt tegen ieder feit, ieder argument en iedere logica. Gazacide is uniek. Gazacide is een aanhoudende poging tot genocide op Joden, waarbij de levens van Gazanen met plezier worden opgeofferd door de Gazanen zelf. Gazacide is daarmee een poging tot auto-genocide, gedreven door intense Jodenhaat, Arabisch nationalisme, religieus fascisme, een door Iran gesteund islamitisch schrikbewind en vrijwillig martelaarschap. Gazacide wordt verkocht aan de westerse deugmens door middel van de meest doorzichtige en veelal krankzinnige propaganda. Oorlog is vreselijk, maar een oorlog zó framen dat daders gezien worden als slachtoffers en slachtoffers als daders, is ronduit kwaadaardig. Zolang dit narratief van inversie niet doorbroken wordt, zullen de vijanden van Israël oorlogen blijven voeren.

Een ex-woke docent

29,617 views • 3 months ago

Hieronder een fragment van Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ bij Nieuws van de Dag, over de onmogelijke spagaat op links tussen Gaza en Iran. Het linkse morele kader slaat inmiddels compleet op tilt. Ruim twee jaar lang werd Israël geframed als dader en werd gruwelijk islamitisch antisemitisch geweld omgekat tot legitiem verzet. De huidige situatie in Iran maakt dat frame onhoudbaar. Het gaat hier immers om de grootste sponsor van Hamas, die opnieuw het ware gezicht toont. De situatie in Gaza werd onmiddellijk opgeblazen tot epische proporties. Pleinen, straten, stations en universiteiten vulden zich met Palestijnse vlaggen. Politici stonden permanent op scherp en verkeerden in een staat van hoge emotie. Iran daarentegen, waar vrouwen worden doodgeslagen, demonstranten worden opgehangen en de islamitische theocratie zich steevast keert tegen de eigen burgers, tegen vrijheid en tegen iedere vorm van menselijkheid, roept amper reacties op. Die selectieve verontwaardiging komt voort uit ideologisch opportunisme. Iran functioneert al decennialang als uitlaatklep voor antiwesterse sentimenten. Afkeer van liberalisme, van kapitalisme én van bondgenoot Israël vormden de voornaamste verbindende factoren. Die houding gaat terug tot eind jaren zeventig, toen links ayatollah Khomeini omarmde als een spirituele, antiwesterse goeroe. Een en ander leidt nu tot een onhoudbaar probleem. Solidariteit van links met de dappere demonstranten in Iran dwingt immers tot erkenning van de islam als een onderdrukkende, totalitaire ideologie. Solidariteit met de demonstranten plaatst daarnaast Donald Trump in de rol van bondgenoot. En Trump staat symbool voor álles wat binnen het proglinkse universum als verwerpelijk geldt. Daarom blijven rodelijndemonstraties uit. Daarom ontbreken massale campagnes, emotionele oproepen en oprechte verontwaardiging. Laten we hopen dat er een einde komt aan de uitwissingscultus die het Westen in de greep houdt. Laten we hopen op een terugkeer naar het pad van welvaart, beschaving en vooruitgang. Dat pad ligt in het verlengde van leiderschap dat realiteit boven ideologie plaatst, leiderschap zoals Trump en Netanyahu dat laten zien. Figuren als Piri en Klaver horen thuis in het tijdperk van weg-met-ons-regressie, dat nu hopelijk snel definitief achter ons ligt.

Een ex-woke docent

77,466 views • 7 months ago

Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat een groot deel van jouw voorouders werd afgeslacht in de gaskamers van de nazi’s. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en precies weten hoe dit kon gebeuren. Registratie, administratie, transport: Nederland was een efficiënt land dat de eigen Joden tot op de millimeter wist te traceren en vervolgens wist uit te leveren. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat er tijdens de gruwelijke vervolging door de nazi’s bitter weinig handen waren die zich uitstrekten om jouw voorouders te beschermen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat de weinige Joden die de Tweede Wereldoorlog overleefden, nauwelijks op steun konden rekenen van de Nederlandse samenleving- een samenleving die allerminst stond te juichen om de Joodse postgenocidale terugkeer. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten dat erkenning voor de Nederlandse medeplichtigheid aan de Holocaust pas decennia later op gang kwam. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe het motto ‘nooit weer’ uitgroeide tot een universeel verhaal, waarin het oerkwaad van de Holocaust snel werd omgekat tot een algemene morele preek over willekeurig slachtofferschap. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en weten hoe dit land zich vanaf de jaren zestig ging profileren als progressief postmodern gidsland voor diversiteit. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten accepteren hoe onder die vlag vooral jouw unieke slachtofferschap werd ingezet en gul uitbesteed werd aan anderen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en helaas ontdekken dat met het massaal binnenhalen van allerlei nieuwe minderheden regelmatig óók virulent antisemitisch tribalisme werd geïmporteerd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en waarnemen dat politieke en culturele elites hun morele reflexen sindsdien steeds vaker inzetten ter bescherming van juist deze groepen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en moeten constateren dat de mensen van wie juist jouw gemeenschap bescherming mocht verwachten, hun blik afwenden. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en ervaren hoe de prijs daarvan inmiddels zichtbaar wordt. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat het dragen van een keppeltje op straat inmiddels een groot veiligheidsrisico is. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en merken dat universiteiten géén inclusieve plek zijn, zodra het om jouw identiteit gaat. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe aanslagen worden gepleegd op synagoges en Joodse scholen. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en zien hoe antisemitisme opnieuw maatschappelijk wordt gefaciliteerd en gelegitimeerd in de media en door de gevestigde orde. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en meemaken hoe de Joodse staat, het historische thuisland van jouw volk dat na de Holocaust veiligheid zou bieden, voortdurend wordt gedemoniseerd en als excuus wordt gebruikt voor het hedendaags antisemitisme. Je zult toch als Nederlandse Jood moeten vernemen dat jouw thuisland het doelwit is van bloedsprookjes over uitgerekend de ondenkbare misdaad die ooit tegen jouw volk werd gepleegd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en de verhalen kennen die jouw grootouders je vertelden over het fascisme van hun tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en nu luisteren naar je kinderen die thuiskomen van school en de universiteit en die je vertellen over het fascisme van deze tijd. Je zult toch een Nederlandse Jood zijn en beseffen dat de cirkel zich opnieuw heeft gesloten. En je zult ontdekken dat ‘nooit weer’ nu is, dat ‘nooit weer’ altijd nu is geweest en dat ‘nooit weer’ nu zal blijven wanneer we zo doorgaan. Mijn gedachten zijn bij de Joodse gemeenschap.

Een ex-woke docent

10,625 views • 5 months ago

Alles wat je moet weten over de vooringenomenheid tegen Israël van onze publieke omroep, komt terug in dit sad excuse for een interview bij Nieuwsuur. Een ronduit vijandige, onbeschofte en onprofessionele Jeroen Wollaars betracht geen énkele poging tot journalistieke integriteit of neutraliteit. Hij doet zélfs niet eens alsof (en waarom zou hij ook). Het is alsof Yasser Arafat himself de nieuwe Israëlische ambassadeur Zvi Aviner-Vapni aan een bad faith kruisverhoor onderwerpt. Het resultaat: een extreem eenzijdig ‘gesprek’, waarin de ambassadeur continu wordt geschoffeerd en beschuldigd, en waarin hem nauwelijks ruimte wordt geboden om überhaupt antwoord te geven. Want Wollaars weet het allemaal toch al beter en stelt vragen met ingebouwde conclusies. Nog absurder: het ene moment spreekt hij over “70.000 tot 100.000 doden”, om slechts seconden later te pruttelen over “honderdduizenden doden”. Een journalist die zijn eigen cijfers binnen een minuut verdubbelt zonder enige onderbouwing, is een activistische propagandist. Dit is verzuipen in de slordigheid van de ideologische drift; een glijdende schaal van insinuaties en verdachtmakingen, waarbij de ambassadeur geen schijn van kans heeft om een feitelijk weerwoord te bieden. Daar komt het klakkeloos citeren van cijfers uit Hamas-bronnen bovenop. Pure propaganda die door Nieuwsuur doodleuk als onweerlegbaar feit onze huiskamers in wordt geslingerd. En wanneer de ambassadeur uitlegt waarom dat best heel problematisch is, wordt hij direct overstemd. Dan het volgende dieptepunt: de montage waarin Rob Jetten, nota bene onze beoogde minister-president, breed lachend op een Rode Lijn-demonstratie staat en het woord “genocide” in de mond neemt. Een juridisch, historisch en moreel extreem beladen term die nóóit lichtvaardig gebruikt mag worden. Dat Jetten dit zonder enige scrupules doet, nog voordat er ook maar één deugdelijk internationaal oordeel ligt, zegt álles over het verval en de onherstelbare infantilisering van de Nederlandse politiek. Geen enkele serieuze bondgenoot accepteert zulke retoriek zonder geopolitieke repercussies. En terecht! Het is haast een wonder dat de ambassadeur zo waardig blijft. Zijn rust staat in schril contrast met het gehijg en geschuimbek van Wollaars, die koste wat het kost de bevestiging van zijn hele wereldbeeld lijkt te willen zuigen uit de aanwezigheid van de Israëlische ambtsdrager als een linksvampier met deugdorst. Als kijker voel je vooral een diepe plaatsvervangende schaamte. Eerlijk gezegd: als ik de ambassadeur was, zou ik denken dat het misschien eens tijd wordt dat Israël zélf een rode lijn trekt tegenover het verloren Nederland, dat zich om volstrekt onduidelijke redenen zo ontzettend moreel verheven waant. Een land dat de eigen autonomie en cultuur heeft weggegeven en waar inmiddels niets van over is. Een land dat beter eens een voorbeeld kan nemen aan Israëls gemeenschapszin, innovatiekracht en verantwoordelijkheidsbesef. Misschien wordt het tijd voor Israël om te zeggen: zoek het zelf maar uit. Wij houden onze technologie, onze wetenschappelijke inzichten, onze inlichtingen en onze expertise voorlopig even bij ons. Net zoals Trump tegen Europa zei: houd nu je eigen broek maar eens op! Misschien moet Netanyahu deze conclusie trekken: dat je niet eindeloos hoeft te investeren in een partner die je eerder saboteert dan steunt. Ja, dat zou pijnlijk zijn voor Nederland. Maar misschien is het precies de eye-opener die dit land nodig heeft om weer te begrijpen wat serieuze geopolitiek en bondgenootschap betekenen. En geitenwollen-Wollaars, deze karikatuur van zichzelf die zijn eigen overtuiging boven nieuwsgaring plaatst, zou zich diep moeten schamen. Niet van mijn geld: haal die man van de tv!

Een ex-woke docent

55,770 views • 8 months ago

Ik ben een Nederlander die best wil uitleggen wat het betekent wanneer het land waarin je geboren en opgegroeid bent om je heen verandert in een volstrekt onbekend gebied en wanneer het land waar jouw voorouders aan hebben bijgedragen stukje bij beetje wordt weggegeven door bestuurders die ieder besef van historische continuïteit kwijt zijn. Wie niet snapt wat er precies behouden moet worden aan Nederland, moet een paar dagen doorbrengen in een wijk waar alle oorspronkelijke omgangsvormen, vanzelfsprekendheden en verhoudingen zijn verdrongen door tribaal gedrag, middeleeuwse opvattingen en waarden die met Nederland niets meer te maken hebben. Precies hier raakt Wierd Duk in zijn podcast de kern. We moeten het eerst hebben over de elementaire vraag of Nederlanders überhaupt nog mogen benoemen dat hun land een eigen cultuur heeft, een eigen publieke moraal, een eigen manier van samenleven, en of die unieke eigenschappen bescherming verdienen. De werkelijkheid: alleen al het uitspreken van woorden als inheems, geworteld of cultuur is inmiddels voldoende om door talkshowtafels, beroepsverontwaardigden en moraalridders te worden weggezet als ‘verdacht’. Dit is bijzonder veelzeggend: een samenleving die het eigen karakter niet meer onder woorden mag brengen, heeft de capitulatie feitelijk al voltooid. Het optreden van Gouke Moes toonde maar weer eens aan hoe dit mechanisme werkt. Moes probeerde een vraag op tafel te leggen die in een gezond land volkomen legitiem zou zijn: wat betekent het nog om Nederlander te zijn wanneer de staat decennialang beleid voert dat ontworteling, massale asielinstroom en culturele vervaging normaliseert? Meteen schoot de hele tafel in de deugstuip, waarna het bekende ritueel volgde waarbij de vraagsteller zelf tot probleem wordt verklaard. Wat we zagen was triest poortwachtersgedrag, waarbij het debat niet gevoerd wordt om feiten boven tafel te krijgen, maar om de grenzen van het zegbare te bepalen. Wat het betekent als Nederland verdwijnt, voel je in de omgedemografiseerde delen van de grote stad. Je voelt het in de manier waarop groepen jongens de openbare ruimte claimen. Je merkt het aan het permanente, onaangepaste en respectloze gedrag. Je ziet het in de agressieve vanzelfsprekendheid waarmee jouw aanwezigheid, jouw gewoonten, jouw vrijmoedigheid en jouw manier van leven als hinderlijk of aanstootgevend worden behandeld. Je merkt het aan de sfeer van intimidatie, aan vervuiling, lawaai, normloosheid en sociale druk die zich meester maakt van straten waar vroeger wederkerigheid bestond. Dan zie je ineens haarscherp wat Nederlandse cultuur óók is: afstand kunnen houden, anderen met rust laten, publieke ruimte delen zonder die te domineren, vrouwen vrij laten bewegen, kinderen leren zich te gedragen, gezag erkennen, de taal spreken, tradities erkennen en de omgeving netjes houden. Een land leer je vaak pas echt kennen zodra je ziet hoe het wordt afgebroken. Pas wanneer jouw buurt verandert in een plek waar jij jezelf moet inhouden en aanpassen, besef je hoe kostbaar een beschaving is waarin vrijheid, rust, veiligheid en onderlinge herkenning vanzelfsprekend waren. Link: Fragment:

Een ex-woke docent

91,977 views • 5 months ago

Onvoorstelbaar en wreed. We leven in een wereld waarin genitale verminking opnieuw legaal kan worden. Gambia bijvoorbeeld wil het verbod op deze barbaarse praktijk intrekken. Religie en cultuur worden hier boven de rechten van de vrouw gezet. Het maakt mij als vrouw, politica en survivor van genitale verminking heel erg verdrietig, maar ook heel boos. Het verbaast me echter niet. Overal proberen bepaalde krachten op allerlei manieren vrouwenrechten terug te draaien. Maar in Gambia besluit notabene een meerderheid in het parlement hiertoe. Voor intrekking van de wet op het verbod van genitale verminking stemden meer dan 40 parlementsleden. 58 leden hadden stemrecht, 53 daarvan zijn man. 42 parlementariërs stemden voor intrekking en stellen daarmee religie en cultuur boven de rechten van de vrouw. Het risico is dat andere landen zullen volgen en zo komt de positie van vrouwen en meisjes overal steeds meer in gevaar. Het wettelijke verbod uit 2015 werd al niet goed toegepast. Pas in 2023 kregen voor het eerst drie vrouwen die genitale verminking pleegden, een boete. Een imam heeft die boete uiteindelijk betaald. Vervolgens heeft hij de mensen aangezet tot een campagne tegen de wet. Het gaat om religie, traditie en bijgeloof. In het geval van Gambia heeft de actie van een imam zelfs de mogelijke afschaffing van het verbod in de hand gewerkt. Door deze vorm van verminking toe te laten, proberen politici te scoren bij de bevolking. Zo houden ze ook een patriarchale samenleving in stand. Vrouwen zijn in een land als Gambia meestal economisch zwak. Als je geen geld hebt om voor jezelf te zorgen, dan kan je moeilijk voor je eigen dochters zorgen of politiek participeren. Als kind ben ik zelf genitaal verminkt. Dat heeft niet alleen fysieke gevolgen, maar komt ook met een mentale prijs. Als je zoiets meemaakt, is er een complete nood aan een mentale reconstructie. Toen wist ik niet eens wat genitale verminking was. Dus stel je voor dat zoiets je overkomt en dat je geen idee hebt wat het is en wat men met je gaat doen. Nadien heb ik schrik gehad van alles en ben ik als kind permanent waakzaam geweest. Als volwassene werd ik strijdvaardig. Je kunt er ook met niemand over praten. Dus stort zo'n gebeurtenis je in een vorm van eenzaamheid die te vroeg komt, want je bent nog maar een kind en je moet als kind op volwassenen kunnen rekenen. Maar op wie kan je dan rekenen? Als je zo opgroeit, dan bouw je een enorme weerstand op. Je wilt het alleen kunnen. De fysieke pijn gaat op termijn weg, maar het bedrog dat je meegemaakt hebt laat sporen na. Dat is het lot van 200 miljoen vrouwen wereldwijd. Ik zal me altijd blijven inzetten voor de emancipatie van vrouwen en voor de waardigheid van de mens. Genitale verminking moet stoppen. Samen kunnen en moeten we dit stoppen. Dank voor jullie steun. Assita

Assita Kanko MEP

29,167 views • 2 years ago