Video wird geladen...

Video konnte nicht geladen werden

Zur Startseite

نوی کال او لرغونی نوروز سږکال له مبارکې روژې میاشتې سره پَل په پَل رارسېدلی او زه ددغه غبرګ بخت په ویاړ د زړه له کومي مبارکۍ، د خپلو افغان خویندو او ورونو تر څنګ، د نړۍ مسلمینو او مسلماتو ته هم وړاندې کوم. آرزومندم که عبادات ما به...

ashrafghani's profile picture

Ashraf Ghani

1,274,499 subscribers

161,207 Aufrufe • vor 2 Jahren •via X (Twitter)

Nachrichten & Politik
LIVE

Anya Rossi• Live Now

Private livecam show

10 Kommentare

Profilbild von Dawood Ahmadzai
Dawood Ahmadzaivor 2 Jahren

مکه کی می همدا اوس درته د اوګد عمر دعا اوکړی ته دی ژوندی یی ❤️❤️

Profilbild von Paktian 🇦🇫
Paktian 🇦🇫vor 2 Jahren

نوی کال مو بختور شه ولسمشر بابا 💚❤️🖤

Profilbild von Yama Tajik
Yama Tajikvor 2 Jahren

بی حیای قرن! یادت است که تو‌ دزد و روانی سال ۱۵۰۰ را تبریکی گفتی. موجودی که از سال خبر نداشتی، برای تامین منافع بیگانگان بالای گرده های مردم سوار شدی و در اخیر با خورجینت حکومت را به طالب تسلیم کرده فرار کردی. شاه شجاع ثانی

Profilbild von حافظ مطیع الله/𝑬𝒕𝒎𝒊𝒏𝒂𝒏
حافظ مطیع الله/𝑬𝒕𝒎𝒊𝒏𝒂𝒏vor 2 Jahren

تا هغه پیسې څه کړي؟ پیسې راوړه چي مکتب په جوړ کړو بیا به د نوي کال لپاره ښوونځۍ هم اضافه شي .

Profilbild von Noori
Noorivor 2 Jahren

زود است که عذاب وجدان به بالینت آمده مثل یک خنزیر خفه ات کند، جان مردارت را بمیراند و حیات ننگینت را پایان دهد. مرگ بر تو موش ترسوی فراری!

Profilbild von Fatima Ayoubi 🇦🇫🕊
Fatima Ayoubi 🇦🇫🕊vor 2 Jahren

به شما هم مبارک باشه جناب ریس جمهور ♥️✊🏻

Profilbild von Alexander Roberto Denardo. ✍️🤔🧐🤷✌️
Alexander Roberto Denardo. ✍️🤔🧐🤷✌️vor 2 Jahren

نوی کال مو بختور شه ولسمشر بابا 💚❤️🖤

Profilbild von @BeingBhaijaan
@BeingBhaijaanvor 2 Jahren

نوی کال مو بختور شه ولسمشر بابا ❤️🇦🇫❤️

Profilbild von Sadiqullah Afghan
Sadiqullah Afghanvor 2 Jahren

@Ab__ADIL چي رشتیا سي، خبري دي هیڅ نمک نه لري🕷️

Profilbild von Nasro Salik
Nasro Salikvor 2 Jahren

جاررر مشره خدای مو لره. ای کاش تاسې بیرته راوګرځﺉ او وطن ته خیر راوړﺉ.ستاسې پڅیر شخصیت پخپل هیواد کې ښه ښکاري.ستاسې شتون پخپل وطن کې اړین دی.خدای دې تللي مارغان بیرته راولي🇦🇫❤️💐 We MISS YOU MR PRESIDENT

Ähnliche Videos

بسم الله الرحمن الرحیم. تبریکات صمیمانه خود را به مناسبت فرارسیدن عید سعید اضحی به هموطنان گرامی و مسلمانان جهان تقدیم میدارم. قربان هاییت بیرمنگیز مبارک. د خپلو نورو هېوادوالو او د نړۍ د مسلمانانو ترڅنګ، هغو خویندو او وروڼو ته د لوی اختر ځانګړې مبارکۍ رسوم چې د بیت الله شریف د زیارت الهی نعمت یې نصیب شوی دی. هیله لرم چې د یوه باثباته، مشروع نظام لرونکي، مرفه او متحد افغانستان له پاره د هغوی دوعاګانې په الهي دربار منظور شوې وي. مطمئن یم چې د غزې کړېدلی ولس به یې هم په خپلو دوعاګانو کې نه وي هېر کړی. پاک الله (ج) دې د دوی او زموږ ټولو عبادتونه او زارۍ قبولې کړي. همه ما در حالیکه با مسرت تمام، ایام خجسته عید را تجلیل می کنیم، در عین حال درد و رنج هموطنان عزیز خود را که در زلزله های ویرانگر و سیلاب های مدهش اخیر جانهای خود را از دست داده یا متضرر و بی جا شده اند، نیز فراموش نه می کنیم. من شخصاً از تمام آنهاییکه در لحظات دشوار به امداد این هموطنان مصیبت زده ما رسیدند، اظهار امتنان می کنم. زموږ د مصیبت ځپلو هېوادوالو وضعیت پټ نه شي پاتې کېدلی. لکه پخوا چې مې ویلي دي طبیعت په تلاطم کې دی، طبیعي حوادث ډېرېږي او د وچکالیو او سېلابو دا خبیثه حلقه به بیا بیا تکرارېږي. ددې مشکلاتو چاره استبداد نه ده، د ولس ګډون غواړي. د افغانستان د ولس لوی ترینه پانګهجمعي عقل او ملي وحدت دی؛ جمعي عقل په مشورو او جرګو کې راښکاره کېږي او د ژوند لارې د جمعي عقل په ټولېدو او استعمال کې روښانېږي. عملي اقدامات بیا هم د ولس په ګډون او د ولس په مشورو پورې تړلي دي. استبداد ځان ته پخپله مشروعیت نه شي بښلی. تُوره او توپک، انفجار او انتحار مشروعیت ته لار نه باسي. دا حُکم د ولس په لاس کې دی او د هغه له حُکم او ګډون پرته مشروعیت نه راځي. همه میدانند که افغانها به طور واضح و آشکار مشروعیت نظام و حکومت قابل قبول برای همه می خواهند، اما ترجیح می دهند این کار از راه صلح آمیز صورت گیرد، طرفدار جنگ و خونریزی نیستند، زیرا ضرب المثلی دارند که می گوید: «گِرهی که با انگشت باز می شود نیاز به دندان و مشت ندارد.» اما این صبر و شکیبایی مردم نامحدود نیست و نه شود که این گِره را کور بیابند و برای باز کردن آن خدای نخواسته به دندان و مُشت متوسل شوند که این، راه ویرانی و تباهی کشور است که در نیم قرن گذشته با درد و رنج بارها تجربه شده است. حکم دیگر عقل جمعی ما اینست که «آزموده را آزمودن خطاست». ازین جهت ایجاد و تحکیم مشروعیت هرگز نباید به معنی رویکار کردن مجدد افراد آزموده شده و منفور قبلی تلقی شود. آینده کشور را باید اکثریت قاطع مردم افغانستان که عبارت از جوانان، زنان و افراد بی بضاعت اند، تعیین و مسیر آینده کشور را مشخص سازند. د اسلام د مبین دین اساس په فردي مسوولیت درېدلی او الله (ج) بیا بیا په مجید قرآن کې یادونه کړې چې د قیامت په ورځ د هر چا حساب جدا دی. اُخروي مجازات او مکافات یوازې د لوی خدای (ج) په لاس کې دي. د اسلام ستر پیغمبر اکرم (ص) ته زموږ د خالق صریح هدایت دادی چې ته لارښوونې ته استول شوی یې نه د خشونت له پاره. له عشره مبشره پرته نور هیچا ته دا معلومه نه ده چې په قیامت کې یې مکافات یا مجازات څه دي او څومره دي. نو ځکه هیڅوک حق نه لري چې په دې دونیا له انسانانو سره د هغوی د اعمالو محاسبې ته لاس واچوي. دلته حساب واضح دی او زموږ اعمال زموږ په عقل او ارادې پورې تړلي دي او هر یو به خپل حساب ورکوي. په اوسنیو شرایطو کې زموږ ددې متل روح چې «لمر په دوو ګوتو نه پټېږي» تر پخوا ډېر واضح معلومېږي او هغه دا چې خلک په پټه خوله، په پټه حکومتدارۍ او پټو معلوماتو نه غولېږي. خلک هرڅه ویني او د هغو له مخې قضاوت کوي. بناءً ضرور ده چې په دې بختورو شپو ورځو کې موږ ټول د آزادۍ له پاره د اسلام د مبارک دین د پنځو اصولو، مشروع حکومتدارۍ او د بیت المال د شفاف استعمال هدایاتو ته په پام سره د آخرت تر څنګ په دې دونیا کې هم ځانونه د خپلو اعمالو مسوول وبولو، په تېره بیا هغوی چې په انفجار او انتحار کې یې لاس درلود، ځکه صریح قرآني حکم دی چې «د یوه بیګناه انسان قتل د ټول بشریت قتل دی». دلته غواړم یو ځل بیا خپلو ټولو وطنوالو ته روښانه کړم چې زما فکر د جوړولو او ودانولو فکر دی. په داسې حال کې چې خپلو خلکو ته د هر څه او هرې نېکمرغۍ غوښتونکی یم، ځان ته هیڅ نه غواړم. هڅه مې داده چېد وطن د ودانۍ او د ولس د سوکالۍ له پاره خپل فکرونه او طرحې شریکې کړم او له دې لارې خپله ونډه ادا کړم تر څو چې د مشروعیت امانت چې ماسره دی، یو مشروع نظام ته وسپارم. زنده باد افغانستان یشه سن افغانستان ژوندې دې وي افغانستان
7:34

بسم الله الرحمن الرحیم. تبریکات صمیمانه خود را به مناسبت فرارسیدن عید سعید اضحی به هموطنان گرامی و مسلمانان جهان تقدیم میدارم. قربان هاییت بیرمنگیز مبارک. د خپلو نورو هېوادوالو او د نړۍ د مسلمانانو ترڅنګ، هغو خویندو او وروڼو ته د لوی اختر ځانګړې مبارکۍ رسوم چې د بیت الله شریف د زیارت الهی نعمت یې نصیب شوی دی. هیله لرم چې د یوه باثباته، مشروع نظام لرونکي، مرفه او متحد افغانستان له پاره د هغوی دوعاګانې په الهي دربار منظور شوې وي. مطمئن یم چې د غزې کړېدلی ولس به یې هم په خپلو دوعاګانو کې نه وي هېر کړی. پاک الله (ج) دې د دوی او زموږ ټولو عبادتونه او زارۍ قبولې کړي. همه ما در حالیکه با مسرت تمام، ایام خجسته عید را تجلیل می کنیم، در عین حال درد و رنج هموطنان عزیز خود را که در زلزله های ویرانگر و سیلاب های مدهش اخیر جانهای خود را از دست داده یا متضرر و بی جا شده اند، نیز فراموش نه می کنیم. من شخصاً از تمام آنهاییکه در لحظات دشوار به امداد این هموطنان مصیبت زده ما رسیدند، اظهار امتنان می کنم. زموږ د مصیبت ځپلو هېوادوالو وضعیت پټ نه شي پاتې کېدلی. لکه پخوا چې مې ویلي دي طبیعت په تلاطم کې دی، طبیعي حوادث ډېرېږي او د وچکالیو او سېلابو دا خبیثه حلقه به بیا بیا تکرارېږي. ددې مشکلاتو چاره استبداد نه ده، د ولس ګډون غواړي. د افغانستان د ولس لوی ترینه پانګهجمعي عقل او ملي وحدت دی؛ جمعي عقل په مشورو او جرګو کې راښکاره کېږي او د ژوند لارې د جمعي عقل په ټولېدو او استعمال کې روښانېږي. عملي اقدامات بیا هم د ولس په ګډون او د ولس په مشورو پورې تړلي دي. استبداد ځان ته پخپله مشروعیت نه شي بښلی. تُوره او توپک، انفجار او انتحار مشروعیت ته لار نه باسي. دا حُکم د ولس په لاس کې دی او د هغه له حُکم او ګډون پرته مشروعیت نه راځي. همه میدانند که افغانها به طور واضح و آشکار مشروعیت نظام و حکومت قابل قبول برای همه می خواهند، اما ترجیح می دهند این کار از راه صلح آمیز صورت گیرد، طرفدار جنگ و خونریزی نیستند، زیرا ضرب المثلی دارند که می گوید: «گِرهی که با انگشت باز می شود نیاز به دندان و مشت ندارد.» اما این صبر و شکیبایی مردم نامحدود نیست و نه شود که این گِره را کور بیابند و برای باز کردن آن خدای نخواسته به دندان و مُشت متوسل شوند که این، راه ویرانی و تباهی کشور است که در نیم قرن گذشته با درد و رنج بارها تجربه شده است. حکم دیگر عقل جمعی ما اینست که «آزموده را آزمودن خطاست». ازین جهت ایجاد و تحکیم مشروعیت هرگز نباید به معنی رویکار کردن مجدد افراد آزموده شده و منفور قبلی تلقی شود. آینده کشور را باید اکثریت قاطع مردم افغانستان که عبارت از جوانان، زنان و افراد بی بضاعت اند، تعیین و مسیر آینده کشور را مشخص سازند. د اسلام د مبین دین اساس په فردي مسوولیت درېدلی او الله (ج) بیا بیا په مجید قرآن کې یادونه کړې چې د قیامت په ورځ د هر چا حساب جدا دی. اُخروي مجازات او مکافات یوازې د لوی خدای (ج) په لاس کې دي. د اسلام ستر پیغمبر اکرم (ص) ته زموږ د خالق صریح هدایت دادی چې ته لارښوونې ته استول شوی یې نه د خشونت له پاره. له عشره مبشره پرته نور هیچا ته دا معلومه نه ده چې په قیامت کې یې مکافات یا مجازات څه دي او څومره دي. نو ځکه هیڅوک حق نه لري چې په دې دونیا له انسانانو سره د هغوی د اعمالو محاسبې ته لاس واچوي. دلته حساب واضح دی او زموږ اعمال زموږ په عقل او ارادې پورې تړلي دي او هر یو به خپل حساب ورکوي. په اوسنیو شرایطو کې زموږ ددې متل روح چې «لمر په دوو ګوتو نه پټېږي» تر پخوا ډېر واضح معلومېږي او هغه دا چې خلک په پټه خوله، په پټه حکومتدارۍ او پټو معلوماتو نه غولېږي. خلک هرڅه ویني او د هغو له مخې قضاوت کوي. بناءً ضرور ده چې په دې بختورو شپو ورځو کې موږ ټول د آزادۍ له پاره د اسلام د مبارک دین د پنځو اصولو، مشروع حکومتدارۍ او د بیت المال د شفاف استعمال هدایاتو ته په پام سره د آخرت تر څنګ په دې دونیا کې هم ځانونه د خپلو اعمالو مسوول وبولو، په تېره بیا هغوی چې په انفجار او انتحار کې یې لاس درلود، ځکه صریح قرآني حکم دی چې «د یوه بیګناه انسان قتل د ټول بشریت قتل دی». دلته غواړم یو ځل بیا خپلو ټولو وطنوالو ته روښانه کړم چې زما فکر د جوړولو او ودانولو فکر دی. په داسې حال کې چې خپلو خلکو ته د هر څه او هرې نېکمرغۍ غوښتونکی یم، ځان ته هیڅ نه غواړم. هڅه مې داده چېد وطن د ودانۍ او د ولس د سوکالۍ له پاره خپل فکرونه او طرحې شریکې کړم او له دې لارې خپله ونډه ادا کړم تر څو چې د مشروعیت امانت چې ماسره دی، یو مشروع نظام ته وسپارم. زنده باد افغانستان یشه سن افغانستان ژوندې دې وي افغانستان

Ashraf Ghani

198,019 Aufrufe • vor 2 Jahren

عزتمندو خویندو او وروڼو، له تېرو څو پودکاستونو به تاسې ته زما ددې ژور باور څرک لګېدلی وي چې بحرانونه، لکه زموږ د کډوالو اوسنۍ ستونزه په پاک نیت، ټینګو مټو او خالصې وطنپالنې په فرصت اوښتلی شي. موږ دغه راز کولی شو له همدې لارې او په همدې بنسټ د ګډ روایت د جوړېدو هڅه راپیل او بریالۍ کړو چې د خپل معاصر دولت د جوړېدو تر درې سومې کالیزې ځان د اوسني مهال له ارزښتونو سره سم په یوه هوسا او ښېراز ملت او دولت بدل کړو. ما د پودکاستونو په دې لړۍ کې تر اوسه د کډوالي بحران بېلابېلې خواوې تاسې ته وړاندې کړې او نن ددې لړۍ په څلورم او وروستي پروګرام کې له بحران نه د درسونو په زده کړه او امکاناتو تمرکز شوی دی. در برنامه های بعدی به مسایل و مباحث دیگر مربوط به زندگی ملی ما پرداخته خواهد شد. سعی ما این خواهد بود که از یک زاویه واقعبیانه به مسایل نگاه شود تا ملت به ارزش ها و توانمندی های خود باورمند شده و با اتکا به آن راه بیرون رفت از نابسامانی های نیم قرنه را دریابد. متن کامل پرسشها و پاسخهای این برنامه را از لینک ذیل دریافت کنید:
35:15

عزتمندو خویندو او وروڼو، له تېرو څو پودکاستونو به تاسې ته زما ددې ژور باور څرک لګېدلی وي چې بحرانونه، لکه زموږ د کډوالو اوسنۍ ستونزه په پاک نیت، ټینګو مټو او خالصې وطنپالنې په فرصت اوښتلی شي. موږ دغه راز کولی شو له همدې لارې او په همدې بنسټ د ګډ روایت د جوړېدو هڅه راپیل او بریالۍ کړو چې د خپل معاصر دولت د جوړېدو تر درې سومې کالیزې ځان د اوسني مهال له ارزښتونو سره سم په یوه هوسا او ښېراز ملت او دولت بدل کړو. ما د پودکاستونو په دې لړۍ کې تر اوسه د کډوالي بحران بېلابېلې خواوې تاسې ته وړاندې کړې او نن ددې لړۍ په څلورم او وروستي پروګرام کې له بحران نه د درسونو په زده کړه او امکاناتو تمرکز شوی دی. در برنامه های بعدی به مسایل و مباحث دیگر مربوط به زندگی ملی ما پرداخته خواهد شد. سعی ما این خواهد بود که از یک زاویه واقعبیانه به مسایل نگاه شود تا ملت به ارزش ها و توانمندی های خود باورمند شده و با اتکا به آن راه بیرون رفت از نابسامانی های نیم قرنه را دریابد. متن کامل پرسشها و پاسخهای این برنامه را از لینک ذیل دریافت کنید:

Ashraf Ghani

119,850 Aufrufe • vor 2 Jahren

بسم الله الرحمن الرحیم زه هغه څه چې زموږ له مهاجرینو سره د اجباري ستنولو برخه کې روان دي، په ډېرې اندېښنې له نژدې تعقیبوم. دغو واقعاتو وښوده چې ګاونډیان د افغانستان له ټولو وګړو سره د یوه تعریف، او یوې زاویې له مخې چلند کوي چې هغه افغانیت دی. دې خبرې به یوځل بیا هغو کسانو ته هم چې ځانونه یې له ملي مشارکت نه ایستلي، ثابته کړې وي چې نور، دوی هم تر همدغه تعریف لاندې راولي. له بلې خوا، د طالبانو حرکت هم باید پوه سي چې اعمال یې پر ټولو افغانانو، د نړۍ هره برخه کې چې وي، تاثیر کوي او مسوولیت یې په دوی راځي. در عین حال، باید به این حقیقت تلخ اعتراف نمود که کشورها، زمانی که دُچار بحرانهای اجتماعی و اقتصادی می گردند، لبه تیز انتقاد خود را متوجه مهاجرین می سازند و تلاش می کنند بار ملامت را به گردن آنها بیاندازند. این پدیده، تنها به منطقهٔ ما اختصاص نه داشته و عمومیت جهانی دارد. به امریکا بنگرید، و یا آنچه را در اروپا اتفاق می افتد، پیش خود مجسم سازید. بحران جاری، پدیده یک روزه نه بوده و منحصر به پاکستان هم نه می ماند. تحلیل های اخیر از ایران تاکید بر آن دارد که جمعیت مهاجرین افغان در آن کشور در ظرف دونیم سال گذشته، دو برابر شده و از دو نیم ملیون به پنج ملیون رسیده است. برخورد با آنها نیز به حال سابق نه مانده است. افغانستان د ټولو افغانانو د ګډ کور په توګه، د خپلو مهاجرینو له باعزته ستنولو پرته بله لار نه لري. زموږ دوو ګاونډیو هېوادو کې په خاص ډول، او په نوره نړۍ کې په عمومي توګه، د افغان مهاجرینو کثرت او د هغوی له پاره د عاجلو اقداماتو ضرورت، هم زموږ ملت او هم د طالبانو حرکت له یوې دوراهي سره مخامخ کړی دی. له هغې نه د وتلو یواځینۍ ښه لار، مشترکاً یو سم انتخاب ته رسېدل دي. دلته یوه لار، نورې انزوا او لا ډېر انحصار ته ځي او بله ملي وحدت او ملي، منطقوي او بین المللي مشروعیت ته ځان رسوي. راهی که به انحصار و انزوا منتج می گردد، حد اقل در این پنج بُعد خلاصه می شود: ۱ – انکار از وخامت اوضاع. تمام نشانه ها حکایت از آن دارند که حالت وخیم و دیرپا است و بدون یک راه حلِ درست، به سوی وخامت بیشتر خواهد رفت. ۲ – اتکا به جبر و استبداد. در جامعه ای که پنج اصل اساسی حقوق اسلامی (مصوونیت زندگی، مصوونیت دین، مصوونیت دارایی، مصوونیت اجتماعی و مصوونیت عقل) عملاً وجود نه داشته باشد، اوضاع بحرانی تر شده و منجر به صدور فیصله های تَحَکُم آمیز و تَعمیل استبدادی آن می گردد. عواقب این روش و طرز فکر آنی، جدی و دیرپا خواهد بود. ۳ – د اجتماعي افراط او تفریط لا ژورتیا. د اسلام د مبین دین د تعلیماتو او د خلفای راشدینو د کړنلارو په خلاف، همدا اوس په ټولنه کې د افراط او تفریط میزان په چټکۍ سره ډېرېږي. دې ډول افراط او تفریط ته زموږ په دیني تعالیمو کې هیڅ ډول اساس نه شته او نه یې ولس په حقه او مشروع بولي. ۴ – په بهرنیو مرستو د اتکا ډېرېدل. د طالبانو ادارې لا دمخه، عملاً په محدودو نړیوالو مرستو باندې اتکا قبوله کړې ده او د مهاجرینو په راتګ، له نوي بحران سره دا اتکا نوره ډېرېږي. خو دا باید هېره نه شي چې افغانستان، نور نه د جهانیانو د پام په مرکز کې دی او نه د نړۍ ولسونه یا حتی هغه هېوادونه چې پخوا یې د طالب حرکت ملاتړ کاوه، د افغانانو له پاره د کومې اساسي چارې یا د ستونزې د حل په فکر کې دي. له طالبانو سره د هېوادونو مخکني روابط د هماغو شرایطو او خاصو معاملو له پاره وو چې هغه مرحله نوره پای ته رسېدلې ده. ۵ – بروز همزمان بحرانهای متعدد. تراکم و بروز بحرانهای اقتصادی و اجتماعی بطور همزمان، بحران سیاسی را عمیق تر و پیچیده تر خواهد ساخت و خدا ناخواسته، وضعیت امنیت منفی را به یک بحران تمام عیار امنیتی مبدل خواهد ساخت. خو په دې دوراهي کې د دویمې لارې انتخاب هم روښانه او واضح دی او دا پنځه بُعدونه یې اساسي برخې جوړوي: ۱- د اوضاع د جدیت منل او درک کول. په دې ډول منلو او درک کولو کې باید د ملت لویه برخه، د طالبانو حرکت او د هېواد لوی او عمده قشرونه ټول په ګډه سهم ولري. ۲- د ملي او بین المللي مشروعیت له پاره لازمي اجماع. د لازمي اجماع مقصد د ملت ډېره برخه، خاصتاً هغوی دي چې «خاموش اکثریت» بلل کېږي. دا ډول اجماع، خودگذري او د اوسنیو او راتلونکو نسلونو له خوا د یوې ښې آینده په هیله په شخصي او فرقه یي ګټو د ملي ګټو د برترۍ منل غواړي. هدف «د آزمایلو بیا آزمایل» یا پر اشخاصو ټینګار نه دی. اصلي ټکی، د داسې یوه شفاف بهیر چمتو کول او جوړول دي چې د افغانستان ټول خلک په کې د خپل سرنوشت د ټاکلو له پاره د خدای ورکړو حقونو د استعمال واک او امکان پیدا کړي. در پهلوی آن، ضرورت به تأمین بی طرفی دوامدار افغانستان به حیث یک کشور مستقل در قلب آسیا، در تعامل با کشورهای همسایه، با آسیای متحرک، با جهان اسلام و با جامعه بین المللی می باشد. ۳- ایجاد دیدگاه و نقشهٔ راه برای مدیریت بحران های فعلی و جلوگیری از بحران های آینده. از تجارب بین المللی، بخصوص از مشکلاتی که کشورِ توانمندی مثل جرمنی پس از جذب بیش از یک ملیون مهاجر خارجی در چند سال قبل با آن مواجه شد، باید درس گرفت. با توجه به این، افغانستان حد اقل به ۹ درصد رشد سالانه اقتصادی، برای حد اقل بیست سال آینده نیاز دارد تا قادر به ایجاد فرصت هایی شود که جذب و ادغامِ با عزت مهاجرین در جامعه را، تسهیل و تضمین می نماید. ۴- نیاز به انسجام ظرفیت ها، منابع و سرمایه های داخلی با هدف ممکن سازیِ تطبیق این نقشه. خوشبختانه، ما دارای سرمایه های قابل ملاحظهٔ پنهان هستیم که با تامین مشروعیت ملی و ایجاد همکاری های منطقوی و جهانی میتوان به رشدِ موردِ نیاز اقتصادی، و فراهم سازیِ زندگی آبرومندانه برای تمام زنان، مردان، کودکان و جوانان کشور دست یافت. اما چنین روندی نیازمند تشخیصِ روشنِ ظرفیت های لازم و به کار انداختن آنها، بدون هرگونه خود پسندی، تبعیض و یا تاکید بر منافع یک اقلیت کوچک می باشد. ۵- خشونت مسلحانه بمثابه مانع اصلی در راه ایجاد یک دولت خدمتگذار. جنگ های پیهم چهل سال گذشته، سدِ بزرگی در راه اصلاحاتی قرار داد که در نتیجه آن ممکن بود یک دولت فعال و خدمتگذار، اقتصاد پویا، وحدت اجتماعی و ثبات سیاسی ایجاد و استحکام یابد. اگر می خواهیم که با گذشته تلخ خود وداع کنیم، لازم است تا همان اصلاحات را با خونسردی، تأمل دقیق، اقدامات عملی و استفاده از طرحهایی که در محیط و ماحول ما امکان تطبیقِ عملی داشته باشند، نه با نسخه برداری های کورکورانه، مجدداً آغاز و به سرانجام برسانیم. د نړۍ ډېر لرې او نژدې هېوادونه اوس، له هم زمانو او مسلسلو بحرانونو سره مخامخ دي. نړۍ د تېرو پنځو لسیزو له ټولنیزو، سیاسي او اقتصادي روابطو نه د وتلو او یوه داسې نوي نظم او نظام ته د ننوتلو په حال کې ده چې شکل او څرنګوالی یې لا پوره ترسیم شوی نه دی او د لوبې قواعد یې روښانه شوي نه دي. د نړۍ د تاریخ په دې حساس پړاو کې د هېوادونو او ولسونو بری یا ماته د هغوی په درک او ملي عواطفو پورې اړه پیدا کوي. هغوی چې ځانونه پخپله ویشي او جلا کوي او خپل ستروالی او ارزښت قصداً ټیټوي، له نورو عمیقو بحرانو سره مخامخېږي او حتماً به د خپلې لارې په موندلو او انتخاب کې اشتباه کوي. خو هغوی چې واقعیتونه درک کولی، د اوضاع وخامت لیدلی او پېژندلی او لاسونه سره ورکولی او زړونه سره نژدې کولی شي، ددې توان او امکان مومي چې بحرانونه په فرصتونو تبدیل کړي. افغان مهاجرینو د کورني بحران په ټول بهیر کې، په پاکستان کې د پناه او ژوندانه امکانات موندلي او خاصتاً د کرښې د هغې خوا پښتنو او بلوڅو ولسونو او سیاسي مشرانو له ملاتړ او ننګې برخَمَن پاتې شوي دي. دغه مرسته او ملاتړ نن هم په هماغه حال پاتې دی. دا حقیقت له اوسني اجباري اخراج سره په مخالفت کې، چې د پاکستان د واکمنو له خوا ترسره کېږي، یو ځل بیا روښانه وځلېد. افغانان د خپلو پښتنو او بلوڅو خویندو او وروڼو ددغه ملاتړ او خواخوږۍ قدرداني کوي. اوس هغه وخت رارسېدلی چې ټول افغانان، که په مجازي صفحو کې وي یا ولسي غونډو کې، یو ملي بحث او ګفتمان باندې موافقې ته ورسېږي چې د خپلو مهاجرو خویندو او وروڼو مشکلاتو ته مشترکاً یوه لاره پیدا کړي. ددغو بحثونو اساس به دا وي چې عمومي ګټې تل پر شخصي او فردي ګټو لوړوالی لري. له دې لارې د مهاجرینو د اوسني بحران سره د برخورد په ارتباط یوه ضروري اجماع جوړېدلی شي. د ملت په مقابل کې زموږ مسوولیتونه او د قیامت په ورځ د پاک خدای (ج) په حضور کې زموږ د حساب ورکولو څرنګوالی له همدې سره رابطه لري. یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان ژوندی دې وي افغانستان
12:36

بسم الله الرحمن الرحیم زه هغه څه چې زموږ له مهاجرینو سره د اجباري ستنولو برخه کې روان دي، په ډېرې اندېښنې له نژدې تعقیبوم. دغو واقعاتو وښوده چې ګاونډیان د افغانستان له ټولو وګړو سره د یوه تعریف، او یوې زاویې له مخې چلند کوي چې هغه افغانیت دی. دې خبرې به یوځل بیا هغو کسانو ته هم چې ځانونه یې له ملي مشارکت نه ایستلي، ثابته کړې وي چې نور، دوی هم تر همدغه تعریف لاندې راولي. له بلې خوا، د طالبانو حرکت هم باید پوه سي چې اعمال یې پر ټولو افغانانو، د نړۍ هره برخه کې چې وي، تاثیر کوي او مسوولیت یې په دوی راځي. در عین حال، باید به این حقیقت تلخ اعتراف نمود که کشورها، زمانی که دُچار بحرانهای اجتماعی و اقتصادی می گردند، لبه تیز انتقاد خود را متوجه مهاجرین می سازند و تلاش می کنند بار ملامت را به گردن آنها بیاندازند. این پدیده، تنها به منطقهٔ ما اختصاص نه داشته و عمومیت جهانی دارد. به امریکا بنگرید، و یا آنچه را در اروپا اتفاق می افتد، پیش خود مجسم سازید. بحران جاری، پدیده یک روزه نه بوده و منحصر به پاکستان هم نه می ماند. تحلیل های اخیر از ایران تاکید بر آن دارد که جمعیت مهاجرین افغان در آن کشور در ظرف دونیم سال گذشته، دو برابر شده و از دو نیم ملیون به پنج ملیون رسیده است. برخورد با آنها نیز به حال سابق نه مانده است. افغانستان د ټولو افغانانو د ګډ کور په توګه، د خپلو مهاجرینو له باعزته ستنولو پرته بله لار نه لري. زموږ دوو ګاونډیو هېوادو کې په خاص ډول، او په نوره نړۍ کې په عمومي توګه، د افغان مهاجرینو کثرت او د هغوی له پاره د عاجلو اقداماتو ضرورت، هم زموږ ملت او هم د طالبانو حرکت له یوې دوراهي سره مخامخ کړی دی. له هغې نه د وتلو یواځینۍ ښه لار، مشترکاً یو سم انتخاب ته رسېدل دي. دلته یوه لار، نورې انزوا او لا ډېر انحصار ته ځي او بله ملي وحدت او ملي، منطقوي او بین المللي مشروعیت ته ځان رسوي. راهی که به انحصار و انزوا منتج می گردد، حد اقل در این پنج بُعد خلاصه می شود: ۱ – انکار از وخامت اوضاع. تمام نشانه ها حکایت از آن دارند که حالت وخیم و دیرپا است و بدون یک راه حلِ درست، به سوی وخامت بیشتر خواهد رفت. ۲ – اتکا به جبر و استبداد. در جامعه ای که پنج اصل اساسی حقوق اسلامی (مصوونیت زندگی، مصوونیت دین، مصوونیت دارایی، مصوونیت اجتماعی و مصوونیت عقل) عملاً وجود نه داشته باشد، اوضاع بحرانی تر شده و منجر به صدور فیصله های تَحَکُم آمیز و تَعمیل استبدادی آن می گردد. عواقب این روش و طرز فکر آنی، جدی و دیرپا خواهد بود. ۳ – د اجتماعي افراط او تفریط لا ژورتیا. د اسلام د مبین دین د تعلیماتو او د خلفای راشدینو د کړنلارو په خلاف، همدا اوس په ټولنه کې د افراط او تفریط میزان په چټکۍ سره ډېرېږي. دې ډول افراط او تفریط ته زموږ په دیني تعالیمو کې هیڅ ډول اساس نه شته او نه یې ولس په حقه او مشروع بولي. ۴ – په بهرنیو مرستو د اتکا ډېرېدل. د طالبانو ادارې لا دمخه، عملاً په محدودو نړیوالو مرستو باندې اتکا قبوله کړې ده او د مهاجرینو په راتګ، له نوي بحران سره دا اتکا نوره ډېرېږي. خو دا باید هېره نه شي چې افغانستان، نور نه د جهانیانو د پام په مرکز کې دی او نه د نړۍ ولسونه یا حتی هغه هېوادونه چې پخوا یې د طالب حرکت ملاتړ کاوه، د افغانانو له پاره د کومې اساسي چارې یا د ستونزې د حل په فکر کې دي. له طالبانو سره د هېوادونو مخکني روابط د هماغو شرایطو او خاصو معاملو له پاره وو چې هغه مرحله نوره پای ته رسېدلې ده. ۵ – بروز همزمان بحرانهای متعدد. تراکم و بروز بحرانهای اقتصادی و اجتماعی بطور همزمان، بحران سیاسی را عمیق تر و پیچیده تر خواهد ساخت و خدا ناخواسته، وضعیت امنیت منفی را به یک بحران تمام عیار امنیتی مبدل خواهد ساخت. خو په دې دوراهي کې د دویمې لارې انتخاب هم روښانه او واضح دی او دا پنځه بُعدونه یې اساسي برخې جوړوي: ۱- د اوضاع د جدیت منل او درک کول. په دې ډول منلو او درک کولو کې باید د ملت لویه برخه، د طالبانو حرکت او د هېواد لوی او عمده قشرونه ټول په ګډه سهم ولري. ۲- د ملي او بین المللي مشروعیت له پاره لازمي اجماع. د لازمي اجماع مقصد د ملت ډېره برخه، خاصتاً هغوی دي چې «خاموش اکثریت» بلل کېږي. دا ډول اجماع، خودگذري او د اوسنیو او راتلونکو نسلونو له خوا د یوې ښې آینده په هیله په شخصي او فرقه یي ګټو د ملي ګټو د برترۍ منل غواړي. هدف «د آزمایلو بیا آزمایل» یا پر اشخاصو ټینګار نه دی. اصلي ټکی، د داسې یوه شفاف بهیر چمتو کول او جوړول دي چې د افغانستان ټول خلک په کې د خپل سرنوشت د ټاکلو له پاره د خدای ورکړو حقونو د استعمال واک او امکان پیدا کړي. در پهلوی آن، ضرورت به تأمین بی طرفی دوامدار افغانستان به حیث یک کشور مستقل در قلب آسیا، در تعامل با کشورهای همسایه، با آسیای متحرک، با جهان اسلام و با جامعه بین المللی می باشد. ۳- ایجاد دیدگاه و نقشهٔ راه برای مدیریت بحران های فعلی و جلوگیری از بحران های آینده. از تجارب بین المللی، بخصوص از مشکلاتی که کشورِ توانمندی مثل جرمنی پس از جذب بیش از یک ملیون مهاجر خارجی در چند سال قبل با آن مواجه شد، باید درس گرفت. با توجه به این، افغانستان حد اقل به ۹ درصد رشد سالانه اقتصادی، برای حد اقل بیست سال آینده نیاز دارد تا قادر به ایجاد فرصت هایی شود که جذب و ادغامِ با عزت مهاجرین در جامعه را، تسهیل و تضمین می نماید. ۴- نیاز به انسجام ظرفیت ها، منابع و سرمایه های داخلی با هدف ممکن سازیِ تطبیق این نقشه. خوشبختانه، ما دارای سرمایه های قابل ملاحظهٔ پنهان هستیم که با تامین مشروعیت ملی و ایجاد همکاری های منطقوی و جهانی میتوان به رشدِ موردِ نیاز اقتصادی، و فراهم سازیِ زندگی آبرومندانه برای تمام زنان، مردان، کودکان و جوانان کشور دست یافت. اما چنین روندی نیازمند تشخیصِ روشنِ ظرفیت های لازم و به کار انداختن آنها، بدون هرگونه خود پسندی، تبعیض و یا تاکید بر منافع یک اقلیت کوچک می باشد. ۵- خشونت مسلحانه بمثابه مانع اصلی در راه ایجاد یک دولت خدمتگذار. جنگ های پیهم چهل سال گذشته، سدِ بزرگی در راه اصلاحاتی قرار داد که در نتیجه آن ممکن بود یک دولت فعال و خدمتگذار، اقتصاد پویا، وحدت اجتماعی و ثبات سیاسی ایجاد و استحکام یابد. اگر می خواهیم که با گذشته تلخ خود وداع کنیم، لازم است تا همان اصلاحات را با خونسردی، تأمل دقیق، اقدامات عملی و استفاده از طرحهایی که در محیط و ماحول ما امکان تطبیقِ عملی داشته باشند، نه با نسخه برداری های کورکورانه، مجدداً آغاز و به سرانجام برسانیم. د نړۍ ډېر لرې او نژدې هېوادونه اوس، له هم زمانو او مسلسلو بحرانونو سره مخامخ دي. نړۍ د تېرو پنځو لسیزو له ټولنیزو، سیاسي او اقتصادي روابطو نه د وتلو او یوه داسې نوي نظم او نظام ته د ننوتلو په حال کې ده چې شکل او څرنګوالی یې لا پوره ترسیم شوی نه دی او د لوبې قواعد یې روښانه شوي نه دي. د نړۍ د تاریخ په دې حساس پړاو کې د هېوادونو او ولسونو بری یا ماته د هغوی په درک او ملي عواطفو پورې اړه پیدا کوي. هغوی چې ځانونه پخپله ویشي او جلا کوي او خپل ستروالی او ارزښت قصداً ټیټوي، له نورو عمیقو بحرانو سره مخامخېږي او حتماً به د خپلې لارې په موندلو او انتخاب کې اشتباه کوي. خو هغوی چې واقعیتونه درک کولی، د اوضاع وخامت لیدلی او پېژندلی او لاسونه سره ورکولی او زړونه سره نژدې کولی شي، ددې توان او امکان مومي چې بحرانونه په فرصتونو تبدیل کړي. افغان مهاجرینو د کورني بحران په ټول بهیر کې، په پاکستان کې د پناه او ژوندانه امکانات موندلي او خاصتاً د کرښې د هغې خوا پښتنو او بلوڅو ولسونو او سیاسي مشرانو له ملاتړ او ننګې برخَمَن پاتې شوي دي. دغه مرسته او ملاتړ نن هم په هماغه حال پاتې دی. دا حقیقت له اوسني اجباري اخراج سره په مخالفت کې، چې د پاکستان د واکمنو له خوا ترسره کېږي، یو ځل بیا روښانه وځلېد. افغانان د خپلو پښتنو او بلوڅو خویندو او وروڼو ددغه ملاتړ او خواخوږۍ قدرداني کوي. اوس هغه وخت رارسېدلی چې ټول افغانان، که په مجازي صفحو کې وي یا ولسي غونډو کې، یو ملي بحث او ګفتمان باندې موافقې ته ورسېږي چې د خپلو مهاجرو خویندو او وروڼو مشکلاتو ته مشترکاً یوه لاره پیدا کړي. ددغو بحثونو اساس به دا وي چې عمومي ګټې تل پر شخصي او فردي ګټو لوړوالی لري. له دې لارې د مهاجرینو د اوسني بحران سره د برخورد په ارتباط یوه ضروري اجماع جوړېدلی شي. د ملت په مقابل کې زموږ مسوولیتونه او د قیامت په ورځ د پاک خدای (ج) په حضور کې زموږ د حساب ورکولو څرنګوالی له همدې سره رابطه لري. یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان ژوندی دې وي افغانستان

Ashraf Ghani

406,649 Aufrufe • vor 2 Jahren

آسیا په ډېرې چټکۍ د نړۍ د پانګې او شتمنۍ په مرکز بدلېږي او هېوادونه په خورا تلوسه په دغو نویو اقتصادي معادلاتو کې ځان ته مناسب ځایونه لټوي. موږ د خپل بېساري طبیعي موقعیت په برکت تر هر چا په ښه دریځ کې یو چې هم آسیا په خپل منځ کې او هم دا لویه وچه له نورې نړۍ سره ونښلوو او په دې تعامل کې پخپله ځان د پېړیو له وروسته پاتېوالي راوباسو. اما راه اندازی چنین تعاملی با براعظم آسیا و بقیه جهان، نیازمند موجودیت یک نظام مشروع، قانونمند و متکی بر اراده قاطبه مردم کشور می باشد. تاخیر مزید در ایجاد مشروعیت لازمی ملی و بین المللی، انزوای ما را عمیقتر و فاصله ما با جهان را طولانی تر می سازد. کاروان پویایی عصر، مخالف ایستایی است و ما اگر کماکان در این گرداب بی سرنوشتی غوطه ور بمانیم، باید به وضوح بدانیم که دیگران منتظر نه نشسته و مانند دفعات قبلی، باز به سرعت از کنار ما رد خواهند شد. د تېرې خپرونې په تعقیب، د افغانستان د موقعیت د ارزښت په اړه دا دویم او وروستی پودکاست دې ته ځانګړی شوی چې له خوځندې او راویښېدونکې آسیا سره څنګه همګام شو او د فرصت د بیا بایلنې په صورت کې په څه سرنوشت اخته کېدلی شو. متن کامل این گفتگو و سایر معلومات مربوط به آن را از لینک زیر به دست آورده می توانید:
42:07

آسیا په ډېرې چټکۍ د نړۍ د پانګې او شتمنۍ په مرکز بدلېږي او هېوادونه په خورا تلوسه په دغو نویو اقتصادي معادلاتو کې ځان ته مناسب ځایونه لټوي. موږ د خپل بېساري طبیعي موقعیت په برکت تر هر چا په ښه دریځ کې یو چې هم آسیا په خپل منځ کې او هم دا لویه وچه له نورې نړۍ سره ونښلوو او په دې تعامل کې پخپله ځان د پېړیو له وروسته پاتېوالي راوباسو. اما راه اندازی چنین تعاملی با براعظم آسیا و بقیه جهان، نیازمند موجودیت یک نظام مشروع، قانونمند و متکی بر اراده قاطبه مردم کشور می باشد. تاخیر مزید در ایجاد مشروعیت لازمی ملی و بین المللی، انزوای ما را عمیقتر و فاصله ما با جهان را طولانی تر می سازد. کاروان پویایی عصر، مخالف ایستایی است و ما اگر کماکان در این گرداب بی سرنوشتی غوطه ور بمانیم، باید به وضوح بدانیم که دیگران منتظر نه نشسته و مانند دفعات قبلی، باز به سرعت از کنار ما رد خواهند شد. د تېرې خپرونې په تعقیب، د افغانستان د موقعیت د ارزښت په اړه دا دویم او وروستی پودکاست دې ته ځانګړی شوی چې له خوځندې او راویښېدونکې آسیا سره څنګه همګام شو او د فرصت د بیا بایلنې په صورت کې په څه سرنوشت اخته کېدلی شو. متن کامل این گفتگو و سایر معلومات مربوط به آن را از لینک زیر به دست آورده می توانید:

Ashraf Ghani

114,302 Aufrufe • vor 2 Jahren

زما ګرانو هېوادوالو، خویندو او وروڼو، زه په یوه ودان وطن کې د یوه هوسا ژوندانه له پاره د هر افغان د زړه هیله لیدلی او په نه تحقق یې د هغوی د پېړیو مایوسي درک کولی شم. همدغو ګډو هیلو ته مسیر ورکول او د بېوزلۍ د ساندو پرځای، د وزلۍ او شتمنۍ تلقین جوړول تل زما د ژوندانه هدف و او دی، ځکه زما باور دادی چې زموږ بېوزلي نه ابدي وه او نه ازلي کېدلی شي، یوازې "د الماسو په خزانه پروت وګړي" له خوبه راویښول او په خپلو امکاناتو باوري کول غواړي. "د ژوند لارې" لړۍ په دوام دا خپرونه د همدغو هڅو یوه برخه ده. در این پودکاست نوبتی که شکل یک پیشگفتار را دارد، به مساله اقتصاد افغانستان در شرایط موجود پرداخته شده و راه ها و چاره های ایجاد تغییر مثبت، به اجمال مرور شده است. بخش های مختلف مربوط به اقتصاد افغانستان بالنوبه در برنامه های متعدد مورد بحث قرار خواهند گرفت. په خپرونه کې د یادو شویو مسالو نور جزییات او د پوښتنو او ځوابونو بشپړ متن له دې لېنک نه تر لاسه کولی شئ:
38:12

زما ګرانو هېوادوالو، خویندو او وروڼو، زه په یوه ودان وطن کې د یوه هوسا ژوندانه له پاره د هر افغان د زړه هیله لیدلی او په نه تحقق یې د هغوی د پېړیو مایوسي درک کولی شم. همدغو ګډو هیلو ته مسیر ورکول او د بېوزلۍ د ساندو پرځای، د وزلۍ او شتمنۍ تلقین جوړول تل زما د ژوندانه هدف و او دی، ځکه زما باور دادی چې زموږ بېوزلي نه ابدي وه او نه ازلي کېدلی شي، یوازې "د الماسو په خزانه پروت وګړي" له خوبه راویښول او په خپلو امکاناتو باوري کول غواړي. "د ژوند لارې" لړۍ په دوام دا خپرونه د همدغو هڅو یوه برخه ده. در این پودکاست نوبتی که شکل یک پیشگفتار را دارد، به مساله اقتصاد افغانستان در شرایط موجود پرداخته شده و راه ها و چاره های ایجاد تغییر مثبت، به اجمال مرور شده است. بخش های مختلف مربوط به اقتصاد افغانستان بالنوبه در برنامه های متعدد مورد بحث قرار خواهند گرفت. په خپرونه کې د یادو شویو مسالو نور جزییات او د پوښتنو او ځوابونو بشپړ متن له دې لېنک نه تر لاسه کولی شئ:

Ashraf Ghani

111,825 Aufrufe • vor 2 Jahren

دا مـو د دادا وطـن په مـونږ باندې ډېر گـران دی دا افغـانسـتان په تېرو میاشتو کې، د پاکستان رسنیو او پوډکاسټونو د افغانستان په موضوع ډېر پام کړی دی. دوی زیاتره د طالبانو سره د پاکستان د ملاتړ او د دې ملاتړ د دلیلونو په اړه خبرې کړې دي. د ډېرو دلایلو په منځ کې، چې زیاتره یې خیالي دي، زما نوم—امرالله صالح—د یوه داسې کس په توګه یادېږي چې د پاکستان تر اغېز لاندې نه و او نه دی. دوی فکر کوي چې زه د پاکستان د بې‌ثباتۍ لپاره لویه ننګونه وم او یم. دا مهمه نه ده چې دا مبالغه ده که حقیقت—خو که ما هغه څه کړي وي چې دوی یې وایي یا نه—زه خوشحاله یم چې چوپ او بې‌کاره نه وم پاتې شوی. دوی زموږ د کمزوري کولو لپاره لویې سرچینې کارولې دي، خو زما سره یوازې ساده او کم وسایل وو. اوس هم پاکستان ته ډېر زیان نه دی اوښتی. موږ دوی ته وار وار ویلي وو چې د ډیورنډ کرښې سیمه داسې بې‌ثباته او کمزورې کول زموږ او دوی په ګټه نه دي. خو دوی د یوه جعلي استعماري قوت په څېر غرور درلود، پرته له دې چې د دې لپاره کافي سرچینې یا پوهه ولري. د یوه پخواني پاکستاني افسر وروستۍ څرګندونې زما د رول په اړه واورئ. دا به شرم وای که زه په دې میدان کې ناکام بلل شوی وای. ګرانو پاکستانیانو، موږ لا هم دلته یو! زه د طالبانو دښمن یم او زموږ ترمنځ دوه‌اړخیزه کرکه او نفرت موجود دی. سره له دې زه تاریخ نه هېروم چې د طالبانو او ترهګرۍ فابریکه چیرته وه. زه د نامتو شهیدانو لیستونه او انځورونه له ځان سره لرم او کله ناکله یې ګورم. طالب به نسکورېږي. مطمئن اوسئ. دا چې اوس پاکستان د طالبانو له لاسه په ستونزو کې دی، کافي نه ده. پاکستان باید د افغانستان د ملت په وړاندې معذرت وغواړي. اسلام‌آباد دې د افغانستان د ملت په وړاندې د معذرت غوښتنې حق پوره کړي.
3:57

دا مـو د دادا وطـن په مـونږ باندې ډېر گـران دی دا افغـانسـتان په تېرو میاشتو کې، د پاکستان رسنیو او پوډکاسټونو د افغانستان په موضوع ډېر پام کړی دی. دوی زیاتره د طالبانو سره د پاکستان د ملاتړ او د دې ملاتړ د دلیلونو په اړه خبرې کړې دي. د ډېرو دلایلو په منځ کې، چې زیاتره یې خیالي دي، زما نوم—امرالله صالح—د یوه داسې کس په توګه یادېږي چې د پاکستان تر اغېز لاندې نه و او نه دی. دوی فکر کوي چې زه د پاکستان د بې‌ثباتۍ لپاره لویه ننګونه وم او یم. دا مهمه نه ده چې دا مبالغه ده که حقیقت—خو که ما هغه څه کړي وي چې دوی یې وایي یا نه—زه خوشحاله یم چې چوپ او بې‌کاره نه وم پاتې شوی. دوی زموږ د کمزوري کولو لپاره لویې سرچینې کارولې دي، خو زما سره یوازې ساده او کم وسایل وو. اوس هم پاکستان ته ډېر زیان نه دی اوښتی. موږ دوی ته وار وار ویلي وو چې د ډیورنډ کرښې سیمه داسې بې‌ثباته او کمزورې کول زموږ او دوی په ګټه نه دي. خو دوی د یوه جعلي استعماري قوت په څېر غرور درلود، پرته له دې چې د دې لپاره کافي سرچینې یا پوهه ولري. د یوه پخواني پاکستاني افسر وروستۍ څرګندونې زما د رول په اړه واورئ. دا به شرم وای که زه په دې میدان کې ناکام بلل شوی وای. ګرانو پاکستانیانو، موږ لا هم دلته یو! زه د طالبانو دښمن یم او زموږ ترمنځ دوه‌اړخیزه کرکه او نفرت موجود دی. سره له دې زه تاریخ نه هېروم چې د طالبانو او ترهګرۍ فابریکه چیرته وه. زه د نامتو شهیدانو لیستونه او انځورونه له ځان سره لرم او کله ناکله یې ګورم. طالب به نسکورېږي. مطمئن اوسئ. دا چې اوس پاکستان د طالبانو له لاسه په ستونزو کې دی، کافي نه ده. پاکستان باید د افغانستان د ملت په وړاندې معذرت وغواړي. اسلام‌آباد دې د افغانستان د ملت په وړاندې د معذرت غوښتنې حق پوره کړي.

Amrullah Saleh

51,461 Aufrufe • vor 1 Jahr

بسم الله الرحمن الرحیم د کوچني اختر په رارسېدو، د نړۍ ټولو مسلمانانو، خپل ګران ولس او د وطن د شهیدانو کونډو او یتیمانو ته د زړه له کومي مبارکي وړاندې کوم. عزیز وطنداش لر! هاییت بیرمنگیز مبارک. عید سعید فطر بر کافه هموطنان خجسته باد. اِنشا‌ءالله که عبادات همه ما، در ماه مبارک رمضان، به درگاه خداوند متعال مقبول افتاده باشد. در حالیکه، در تجلیل ازین آیام خجسته به برادران و خواهران مسلمان خود در سرتاسر جهان می پیوندیم، همچنان از آنها می طلبیم تا با ملت ما در برابر گروهی که به نام دین مقدس اسلام افغانان را گِروگان گرفته اند، اظهار همدردی و همبستگی نمایند. ګرانو خویندو او وروڼو، دادی زموږ یوه بله روژه بیا په یوه مبهمه واکمنۍ کې په ملي اندېښنو تېره شوه. دا پټه واکمني، د یوه خفیه سازمان له خوا، تر پټ مخي مشرتابه لاندې چلېږي. دوی زموږ ګران وطن په شدت سره منطقوي سپکاوي، بین المللي اِنزوا او ملي تشتت خواته روان کړی دی. هموطنان عزیز! امروز، با جهانی از یأس می بینیم که به جای مقابله با اختناق ِ گروه خفیه حاکم، کشور ما از سوی بعضی ها، خواسته یا نا خواسته، به سوی بحران هویتی کشانده می شود. آسیب های این بیماری، در صورت عدم جلوگیری، دراز مدت و خطر ناک خواهد بود. این بحران، اساساً ریشه در زشتی های فكری نیم قرن اخیر دارد. مهاجرت های اجباری در این دوران، حس تعلق به میهن مشترک را تضعیف کرد و به سود جویان موقع داد تا به نام قوم از آن استفاده های شخصي نمایند. در حالیکه، پیوند مردم کشور، با هویت تاریخی و سرزمین واحد، افتخار مشترک همه ماست که تنها در افغان بودن تجسم یافته می تواند. اکنون بر جوانان و زنان آگاه کشور است که مالکیت در مساله بحران هویت را بدست خود گرفته و چون نماد وحدت ملی و یک دلی تبارز نمایند. هېوادوالو، افغانستان په تاریخي لحاظ خپل قوت د خپلو قومونو او ژبو له رنګارنګۍ تر لاسه کړی دی. په تېرو زرو کلو کې، جلا جلا قومونو په دې خاوره حاکمیت کړی او نور ولس ورسره د ګډ افغان وطن په لمن کې یو ځای شوی دی. اوس دغه لرغوني تاریخ ته له پام پرته له بېلابېلو خواوو، زموږ مشترک ملي هویت تر حملې لاندې دی. په دې برخه کې، حاکمه ډله تر نورو ډېر زیان پېښوي. دوی هر هغه څه چې زموږ ګډ ملي افتخارات دي، له منځه وړي. د دوی هڅې چې په اشتباه پښتنو ته منسوبېږي، په دغه قوم هیڅ اړه نه لري. دوی یوازې پښتو وایي، خو پښتو نه کوي. پښتو کول یې زده نه دي. دوی حتی د نجونو د زده کړو او کار مساله کې په پښتنو او نورو قومونو تهمت وایي چې ګویا دا بندیز د هغوی د کلتوري ارزښت له مخې لګېدلی دی. خفیه سازمان په حقیقت کې له ټولو ملي ارزښتونو سره د ضدیت تګلاره غوره کړې او "نه منم" یې په خپل رسمي سیاست اړولی دی. خواهران و برادران، وضعیت بشری در کشور به شدت رو به وخامت میرود و تا کنون تنها کمک های بشری جلو یک بحران تمام عیار را گرفته است. اما تاریخ شاهد است که هیچ ملتی، به گدایی بقا نه یافته است. حال باید ثابت شده باشد که سازمان خفیه طالب از مدیریت اقتصاد کشور عاجز است. از سویی هم با وضع محدودیت اخیر بر کار زنان در موسسات، طالبان روند کنار زدن کامل آنها را از زندگی اجتماعی و اقتصادی عملاً تکمیل نمود. بدون شک این اقدامات، از روی محاسبه های خاص صورت می گیرد تا کشور به انزوای مطلق برود و مردم زندگی در کشور را ناممکن بیابند. اوضاع جاری از ما می طلبد تا تلاش برای یافتن راه های بدیل در اولویت کار ها قرار گیرد. فقر عمومی در کشور در حالی بیداد می کند که رهبران طالب، به ثروتمندترین افراد در تاریخ حرکت های یاغی مبدل شده اند. ثروت آنها بر علاوه ربودن غیر قانونی عواید ملی، از قاچاق اسلحه و مواد مخدر فراهم می شود. راه بیرون رفت از غربت زده گی فعلی در خود کفایی اقتصادی کشور است که با تبدیل شدن آن به حلقه وصلِ قاره ها، قابل دستیابی است. وطنوالو، زه یو ځل بیا دا حقیقت تکراروم چې هیڅ جابر اقلیت په افغانستان کې په زور نه ده ګټلې او ولس یې د غرور جام آخر ورمات کړی دی. ظالمان ټول په یوه قومي اقلیت پورې اړه لري چې هغه ته استبداد وایي. هماغسې چې جنگسالاران زموږ د سترو قومونو – تاجکانو، هزاره ګانو، ازبکانو، ترکمنانو، بلوڅانو، نورستانیانو، پشه یانو او نورو نمایندګی نه شي کولی، طالبان هم هیڅکله د پښتنو استازي نه وو او نه دي. د دوی دواړو عملونو، افغانان له عدالته محروم کړي دي. طالبان په هیڅ ډول د خپل واک ظالمانه ماهیت نه شي پټولی او ځکه یې د مشر له نامه نصیحتونو کې خطرناکو عواقبو ته اشارې لیدل کېږي. خو داسې هېڅ نښه نه شته چې وښیي دغې ډلې دې د خپل مخکني حاکمیت له بدکاریو او د جنګسالارانو له سرنوشت نه عبرت اخیستی او په عدالت باوري شوې وي. خویندو او وروڼو، زه د اختر په مناسبت یو ځل بیا حاکمې ډلې ته وریادوم چې د انحصار لار تباهي ده. وطن یوازې په ملي او ولسي سوله او عادل نظام جوړېدلی شي. موږ څلور کاله وړاندې، د با عزته سولې لور ته اول ګام د اختر په اوربند پورته کړ. دا د افغانستان د بحران تاریخ کې بې سابقه کار و چې متخاصمې خواوې د توپکو خولې یوځای بندې کړي. هلته دا امکان جوړ شوی و چې ملت طالبانو ته غېږه ورکړي او د دواړو خواوو دردونه ټکور شي. خو منفعت غوښتونکو سوله وتښتوله او پر ځای یې هغه څه راوړل چې اوس هیڅوک نه شي قانع کولی. هغه وخت موږ د باعزته سولې چوکاټ وړاندې کړ او که په هغه اساس، له شرطونو پرته ملي خبرې شوې او په ګډه د حکومت شکل ټاکل شوی وای، اوس به دا مشکلات نه وو. زموږ طرحه له ملت سره د طالب سوله وه، خو پر ځای یې طالب له جنګسالارانو سره سولې ته کېنول شو او ځکه نه سوله راغله او نه وطن آرام شو. نو تر هغو چې فرصت کاملاً له لاسه نه دی وتلی، باید بېرته هماغه چوکاټ ته ستانه شو او د ملت د ګټو له مخې حقیقي ملي سوله راولو چې پر عدالت او مساوات ولاړه وي. اوس یې وخت دی چې په دې بیا فکر وکړو چې: "یا به یو کېږو، که نه ورکېږو!" یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان ژوندی دې وي افغانستان
9:15

بسم الله الرحمن الرحیم د کوچني اختر په رارسېدو، د نړۍ ټولو مسلمانانو، خپل ګران ولس او د وطن د شهیدانو کونډو او یتیمانو ته د زړه له کومي مبارکي وړاندې کوم. عزیز وطنداش لر! هاییت بیرمنگیز مبارک. عید سعید فطر بر کافه هموطنان خجسته باد. اِنشا‌ءالله که عبادات همه ما، در ماه مبارک رمضان، به درگاه خداوند متعال مقبول افتاده باشد. در حالیکه، در تجلیل ازین آیام خجسته به برادران و خواهران مسلمان خود در سرتاسر جهان می پیوندیم، همچنان از آنها می طلبیم تا با ملت ما در برابر گروهی که به نام دین مقدس اسلام افغانان را گِروگان گرفته اند، اظهار همدردی و همبستگی نمایند. ګرانو خویندو او وروڼو، دادی زموږ یوه بله روژه بیا په یوه مبهمه واکمنۍ کې په ملي اندېښنو تېره شوه. دا پټه واکمني، د یوه خفیه سازمان له خوا، تر پټ مخي مشرتابه لاندې چلېږي. دوی زموږ ګران وطن په شدت سره منطقوي سپکاوي، بین المللي اِنزوا او ملي تشتت خواته روان کړی دی. هموطنان عزیز! امروز، با جهانی از یأس می بینیم که به جای مقابله با اختناق ِ گروه خفیه حاکم، کشور ما از سوی بعضی ها، خواسته یا نا خواسته، به سوی بحران هویتی کشانده می شود. آسیب های این بیماری، در صورت عدم جلوگیری، دراز مدت و خطر ناک خواهد بود. این بحران، اساساً ریشه در زشتی های فكری نیم قرن اخیر دارد. مهاجرت های اجباری در این دوران، حس تعلق به میهن مشترک را تضعیف کرد و به سود جویان موقع داد تا به نام قوم از آن استفاده های شخصي نمایند. در حالیکه، پیوند مردم کشور، با هویت تاریخی و سرزمین واحد، افتخار مشترک همه ماست که تنها در افغان بودن تجسم یافته می تواند. اکنون بر جوانان و زنان آگاه کشور است که مالکیت در مساله بحران هویت را بدست خود گرفته و چون نماد وحدت ملی و یک دلی تبارز نمایند. هېوادوالو، افغانستان په تاریخي لحاظ خپل قوت د خپلو قومونو او ژبو له رنګارنګۍ تر لاسه کړی دی. په تېرو زرو کلو کې، جلا جلا قومونو په دې خاوره حاکمیت کړی او نور ولس ورسره د ګډ افغان وطن په لمن کې یو ځای شوی دی. اوس دغه لرغوني تاریخ ته له پام پرته له بېلابېلو خواوو، زموږ مشترک ملي هویت تر حملې لاندې دی. په دې برخه کې، حاکمه ډله تر نورو ډېر زیان پېښوي. دوی هر هغه څه چې زموږ ګډ ملي افتخارات دي، له منځه وړي. د دوی هڅې چې په اشتباه پښتنو ته منسوبېږي، په دغه قوم هیڅ اړه نه لري. دوی یوازې پښتو وایي، خو پښتو نه کوي. پښتو کول یې زده نه دي. دوی حتی د نجونو د زده کړو او کار مساله کې په پښتنو او نورو قومونو تهمت وایي چې ګویا دا بندیز د هغوی د کلتوري ارزښت له مخې لګېدلی دی. خفیه سازمان په حقیقت کې له ټولو ملي ارزښتونو سره د ضدیت تګلاره غوره کړې او "نه منم" یې په خپل رسمي سیاست اړولی دی. خواهران و برادران، وضعیت بشری در کشور به شدت رو به وخامت میرود و تا کنون تنها کمک های بشری جلو یک بحران تمام عیار را گرفته است. اما تاریخ شاهد است که هیچ ملتی، به گدایی بقا نه یافته است. حال باید ثابت شده باشد که سازمان خفیه طالب از مدیریت اقتصاد کشور عاجز است. از سویی هم با وضع محدودیت اخیر بر کار زنان در موسسات، طالبان روند کنار زدن کامل آنها را از زندگی اجتماعی و اقتصادی عملاً تکمیل نمود. بدون شک این اقدامات، از روی محاسبه های خاص صورت می گیرد تا کشور به انزوای مطلق برود و مردم زندگی در کشور را ناممکن بیابند. اوضاع جاری از ما می طلبد تا تلاش برای یافتن راه های بدیل در اولویت کار ها قرار گیرد. فقر عمومی در کشور در حالی بیداد می کند که رهبران طالب، به ثروتمندترین افراد در تاریخ حرکت های یاغی مبدل شده اند. ثروت آنها بر علاوه ربودن غیر قانونی عواید ملی، از قاچاق اسلحه و مواد مخدر فراهم می شود. راه بیرون رفت از غربت زده گی فعلی در خود کفایی اقتصادی کشور است که با تبدیل شدن آن به حلقه وصلِ قاره ها، قابل دستیابی است. وطنوالو، زه یو ځل بیا دا حقیقت تکراروم چې هیڅ جابر اقلیت په افغانستان کې په زور نه ده ګټلې او ولس یې د غرور جام آخر ورمات کړی دی. ظالمان ټول په یوه قومي اقلیت پورې اړه لري چې هغه ته استبداد وایي. هماغسې چې جنگسالاران زموږ د سترو قومونو – تاجکانو، هزاره ګانو، ازبکانو، ترکمنانو، بلوڅانو، نورستانیانو، پشه یانو او نورو نمایندګی نه شي کولی، طالبان هم هیڅکله د پښتنو استازي نه وو او نه دي. د دوی دواړو عملونو، افغانان له عدالته محروم کړي دي. طالبان په هیڅ ډول د خپل واک ظالمانه ماهیت نه شي پټولی او ځکه یې د مشر له نامه نصیحتونو کې خطرناکو عواقبو ته اشارې لیدل کېږي. خو داسې هېڅ نښه نه شته چې وښیي دغې ډلې دې د خپل مخکني حاکمیت له بدکاریو او د جنګسالارانو له سرنوشت نه عبرت اخیستی او په عدالت باوري شوې وي. خویندو او وروڼو، زه د اختر په مناسبت یو ځل بیا حاکمې ډلې ته وریادوم چې د انحصار لار تباهي ده. وطن یوازې په ملي او ولسي سوله او عادل نظام جوړېدلی شي. موږ څلور کاله وړاندې، د با عزته سولې لور ته اول ګام د اختر په اوربند پورته کړ. دا د افغانستان د بحران تاریخ کې بې سابقه کار و چې متخاصمې خواوې د توپکو خولې یوځای بندې کړي. هلته دا امکان جوړ شوی و چې ملت طالبانو ته غېږه ورکړي او د دواړو خواوو دردونه ټکور شي. خو منفعت غوښتونکو سوله وتښتوله او پر ځای یې هغه څه راوړل چې اوس هیڅوک نه شي قانع کولی. هغه وخت موږ د باعزته سولې چوکاټ وړاندې کړ او که په هغه اساس، له شرطونو پرته ملي خبرې شوې او په ګډه د حکومت شکل ټاکل شوی وای، اوس به دا مشکلات نه وو. زموږ طرحه له ملت سره د طالب سوله وه، خو پر ځای یې طالب له جنګسالارانو سره سولې ته کېنول شو او ځکه نه سوله راغله او نه وطن آرام شو. نو تر هغو چې فرصت کاملاً له لاسه نه دی وتلی، باید بېرته هماغه چوکاټ ته ستانه شو او د ملت د ګټو له مخې حقیقي ملي سوله راولو چې پر عدالت او مساوات ولاړه وي. اوس یې وخت دی چې په دې بیا فکر وکړو چې: "یا به یو کېږو، که نه ورکېږو!" یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان ژوندی دې وي افغانستان

Ashraf Ghani

456,078 Aufrufe • vor 3 Jahren

بسم الله الرحمن الرحیم د لوی اختر په راتګ خپل ملت او اسلامي اُمت ته صمیمانه مبارکي وړاندې کوم. فرارسیدن عید سعید قربان به مردم کشور و مسلمانان جهان مبارک باد. قربان هاییت بیرمنگیز مبارک. وطنوالو، د ستر ابراهیمي او اسلامي سنت بیا تازه کېدل چې همدا یې مبارکې شپې ورځې دي، موږ ته په خپلو ملي قربانیو د بیا فکر کولو یو فرصت برابروي. نژدې نیمه پېړۍ وشوه چې موږ د عمومي منفعت په نامه د فردي قربانیو سخت امتحان تېروو. سره له دې چې له دې امتحانه د ملت په توګه بریالي وځو، عمومي منفعت ته نه رسېږو او نتیجه یې ناکامي راوځي. همدغو مسلسلو سیاسي ناکامیو، زموږ هېواد له ترقۍ راګرځولی دی. د اوږدو لسیزو دا ملي ماته چې زموږ د ټولنې او هېواد روحي او جسمي روغتیا یې زیانمنه کړې، تل په خشونت کې منعکسه شوې ده. سره له دې چې د وروستیو شلو کلو د خشونت اصلي عاملینو یعنې طالبانو، د واک په نیولو یو څه کراري راوسته، خو خشونت یې ونه دراوه. دوی د دایمي او عادلانه سولې پرځای چې موږ غوښته، د منفي امنیت لاره غوره کړه او دا، لاسته راوړنه نه ده؛ دا جبري امنیت دی چې نتیجه نه ورکوي، ځکه افغانان وایي «په زور کلي نه کېږي»! منفي امنیت نه یوازې هوسایي را نه وسته بلکې طالبان یې، هم له افغانانو او هم نړۍ سره په تقابل کې ودرول چې فقط یوه خبره کوي: «نه یې منم!» دا یو بې ګټې دریځ دی، ځکه اصلي زیان یې وطن ته رسېږي چې فرصتونه بایلي. طالبانو یو ځل بیا د هدف او وسیلې تر منځ توپیر ونه شو کړای: واک یې قبضه کړ، خو مشروعیت ته ونه رسېدل او رسېدلی هم نه شول. له بلې خوا، دا هم ښکاره ده چې ملي ثبات له طالبانو پرته راتللی نه شي. د سولې او ثبات دایمي کېدل اوس په دې اړه لري چې له طالب سره د تېرو شلو کلو چلند صادقانه وڅېړل شي، په خطاګانو اعتراف وشي او له دې لارې، خشونت او غچ اخیستنې ته بهانې له منځه ولاړې شي. ددغې غچ اخیستنې اصلي بیه زموږ خویندې او وروڼه، زموږ ولسونه او نسلونه ورکوي. اوس باید هدف دا وي چې د بې اعتمادۍ فضا پورته او له دې لارې، نهیوازې اوسنيو، بلکې خپلو راتلونکو نسلونو ته سوله، مثبت امنیت او ملي وحدت تضمین کړو. هموطنان، خون و خشونت دومدار، روان جمعی ما را پیهم صدمه زده و شاید دیگر زمان آن فرا رسیده باشد که همه با هم، استفاده از آن به عنوان وسیله حصول به اهداف سیاسی را رد کنیم. استفاده معقول از فرصت موجود میتواند داستان نیم قرنه خون و آتش در کشور را به تاریخ تحویل دهد، مشروط بر اینکه بعنوان حربه ای برای حصول اهداف گروهی توسط طالبان مورد استفاده قرار نه گیرد. اکثریت آنها نیز شاید اکنون درک کرده باشند که گذار به یک امنیت پایدار، خواست ملی است و اگر با وجود واقعیت های عینی کنونی تحقق یافته نه تواند، مسوولیت عواقب آن بر دوش رهبران این گروه خواهد بود. اما برای رسیدن به این هدف، طالبان باید نخست با خود، در گام دوم با دین مقدس ما - اسلام که مخالف خشونت است، و بعد با ملت افغان صلح کنند. له اسلام سره د طالبانو سوله به د دین په پلمه د وطن، افغانانو او نړۍ په ارتباط د هغوی تنګ نظري له منځه یوسي او سترګې به یې هغو لارښوونو ته پرانستل شي چې پاک خدای (ج) خپل منلي رسول (ص) ته په قرآن شریف کې اورولې دي. د دوی اعمال او سیاستونه له ډېرو قرآني احکامو سره په ټکر کې راځي. د مثال په ډول، د الغاشیه سورت په ۲۱ آیت کې صریح الهي حکم دی چې تفسیر یې داسې راځي: «په یاد ولره چې ته نورو ته د یادونې او نصحیت له پاره استول شوی یې، نه ددې له پاره چې پر هغوی مسلط شې یا قضاوت وکړې. مجازات او مکافات هر چاته، په آخرت کې د الله (ج) له خوا ورکول کېږي». خو طالبانو د مکافاتو او مجازاتو الهي حق ځان ته اخیستی، لکه هماغسې چې یې د خلکو دونیایی حقوق د اسلام په نامه له هغوی ضبط کړي دي. خویندو او وروڼو، موږ غوښتل افغانستان د آسیا په متحرک زړه تبدیل کړو، پر نورو د تکیې پرځای، هغوی په ځان تکیه کړو، خو له بده مرغه د سمسورتیا دغه کاروان په نیمه لار کې ودرول شو. تاسې اوس حق لرئ له طالبانو وپوښتئ چې دوی څه غواړي او څنګه یې غواړي عملي کړي. کوم حالت ته چې دوی افغانستان ورساوه، آیا فکر کوئ دغه زړه به متحرک او ژوندی پاتې شي؟ همدا اوس هېوادونه هغه نړیوال بحران ته په تابیا بوخت دي چې پر جهان خپور دی او تر ډېرو کلونو به پاتې وي. آیا طالبان ددغه بحران په ژورتیا پوهېږي؟ آیا له هغه سره د مخامخېدو بشري، مالي او تخنیکي امکانات یې سنجولي دي؟ ځواب منفي دی، ځکه دوی د دین په نامه له ملت او دین سره په شخړه دي. د افغانستان طبیعي ثروت یې د عاجلې ګټې له پاره لیلام کړی او له دې امله یې ځان له تاریخي مسوولیت سره مخامخ کړی دی. نه طالبان دا مشروعیت او حق لري چې د افغانستان کانونه په پټو معاملو چاته ورکړي او نه بهرني هېوادونه او شرکتونه دا حق لري چې د مشروعیت په خلا کې د هېواد زېرمې تالا کړي. زموږ جغرافیه، زموږ فضا، زموږ اوبه، زموږ چاپېریال او نور، زموږ د کانونو غوندې ډېر ارزښتناک دي او هره ذره یې دقیق پام او ساتنه غواړي. هموطنان، در اینجا میخواهم از افغانان متواری در کشور های دیگر به خاطر خدمات صادقانه شان به مردم اظهار سپاس کنم که با زحمات خود عزت و آبروی افغانها را تامین کردند. اکنون هم با وجود دوری فزیکی، آنها هر لحظه در کنار وطن و مردم خود قرار دارند و دردی را که مردم در داخل متحمل می شوند، اینها در غربت به دوش می کشند. تجربه جهانی دیاسپورا همواره شاخص های مثبت و منفی داشته که افغانها نیز از آن مستثنی بوده نمی توانند. در حالیکه آشنایی با جهان باعث رشد فکری و مسلکی شده است، خلای ایجاد شده، زمینه دامن زدن به نفاق ملی توسط بعضی ها را نیز مساعد ساخته است. اما افغانهای مقیم خارج نه باید حق نمایندگی خود را به یک حلقه کوچک نفاق افگن بسپارد. شما باید وسیلهٔ یک اندیشه سازنده شوید تا ازین حالت بیرون بیایید. خوشبختانه فرصت ها و چاره های زیادی برایتان میسر است که از آن به نفع جامعه خود در خارج و داخل استفاده نمایید. یکی از این راه ها، دیجیتل سازی و کار روی ایجاد یک افغانستان دیگر در فضای مجازی است که محور تجمع هموطنان ما در خارج شود. زندگی در غربت، هیچګاه برای هیچ کسی یک انتخاب طبیعی نه بوده است و به همین دلیل است که به قول مولانای بزرګ، «باز جویند روزگار وصل خویش». عودت منسجم و با عزت مهاجرین افغان از ایران و پاکستان در چهارچوب یک صلح پایدار، در صدر برنامه های کاری ما قرار داشت. اکنون تنها ثبات سیاسی، صلح پایدار و امنیت دوامدار امکان برگشت پنج ملیون مهاجر افغان، از جمله سیل مهاجرین ماه های پسین را فراهم کرده می تواند. خویندو او وروڼو، اوس ددې وخت رارسېدلی چې هېواد کې د لوبې اصول مشخص شي او هغه دا چې باید نتیجې ته ورسېږو چې څه غواړو. د نظام شکل او اساسي قانون باندې باید نتیجې ته ورسېږو؛ حدود د بحث باید واضح شي، خو فیصله باید ولس وکړي. همدا مشروعیت ته د رسېدو لاره ده. ولس له جنګسالارانو نه هم د پوښتنې حق لري چې ولې یې طلایي فرصتونه ضایع او خپل جېبونه او بانکونه ډک کړل. دلته زه له دې فرصت نه په استفادې غواړم په ډاګه ووایم چې تر هغو په ما پورې اړه لري، د افغانستان په سیاسي ډګر کې له جنګسالارانو سره یو ګام پورته کولو ته هم چمتو نه یم. خو د هغوی د سیاسي سرنوشت او هېواد کې د اوسېدو د حق په ارتباط فیصله د ولس لاس کې ده. په دې برخه کې یوه پاک احتساب ته اړتیا ده چې د سو‌ٔ استفادې عمق روښانه او بیا د هغې له مخې پرېکړه وشي. د طالبانو سیاسي ناتوانۍ او د ډېرو سیاستوالو مفکوروي افلاس روښانه کړه چې د مسالې حل د دوی تر وس پورته دی. موږ باید اوس ټوله هڅه ددې له پاره وکړو چې مشروع نظام زر جوړ او قانونیت تامین شي چې له موږ سره د ولس پاتې امانت ور وسپارل شي. دغه هدف ته د رسېدو له پاره یوې دریمې لارې ته اړتیا ده او زه، بې له دې چې د وطن له خیر پرته ځان ته څه وغواړم، چمتو یم په خپلو نظریاتو ددغې لار نقشې په جوړولو او بریالي کولو کې مرسته وکړم. ژوندی دې وي افغانستان زنده باد افغانستان یشه سین افغانستان
12:20

بسم الله الرحمن الرحیم د لوی اختر په راتګ خپل ملت او اسلامي اُمت ته صمیمانه مبارکي وړاندې کوم. فرارسیدن عید سعید قربان به مردم کشور و مسلمانان جهان مبارک باد. قربان هاییت بیرمنگیز مبارک. وطنوالو، د ستر ابراهیمي او اسلامي سنت بیا تازه کېدل چې همدا یې مبارکې شپې ورځې دي، موږ ته په خپلو ملي قربانیو د بیا فکر کولو یو فرصت برابروي. نژدې نیمه پېړۍ وشوه چې موږ د عمومي منفعت په نامه د فردي قربانیو سخت امتحان تېروو. سره له دې چې له دې امتحانه د ملت په توګه بریالي وځو، عمومي منفعت ته نه رسېږو او نتیجه یې ناکامي راوځي. همدغو مسلسلو سیاسي ناکامیو، زموږ هېواد له ترقۍ راګرځولی دی. د اوږدو لسیزو دا ملي ماته چې زموږ د ټولنې او هېواد روحي او جسمي روغتیا یې زیانمنه کړې، تل په خشونت کې منعکسه شوې ده. سره له دې چې د وروستیو شلو کلو د خشونت اصلي عاملینو یعنې طالبانو، د واک په نیولو یو څه کراري راوسته، خو خشونت یې ونه دراوه. دوی د دایمي او عادلانه سولې پرځای چې موږ غوښته، د منفي امنیت لاره غوره کړه او دا، لاسته راوړنه نه ده؛ دا جبري امنیت دی چې نتیجه نه ورکوي، ځکه افغانان وایي «په زور کلي نه کېږي»! منفي امنیت نه یوازې هوسایي را نه وسته بلکې طالبان یې، هم له افغانانو او هم نړۍ سره په تقابل کې ودرول چې فقط یوه خبره کوي: «نه یې منم!» دا یو بې ګټې دریځ دی، ځکه اصلي زیان یې وطن ته رسېږي چې فرصتونه بایلي. طالبانو یو ځل بیا د هدف او وسیلې تر منځ توپیر ونه شو کړای: واک یې قبضه کړ، خو مشروعیت ته ونه رسېدل او رسېدلی هم نه شول. له بلې خوا، دا هم ښکاره ده چې ملي ثبات له طالبانو پرته راتللی نه شي. د سولې او ثبات دایمي کېدل اوس په دې اړه لري چې له طالب سره د تېرو شلو کلو چلند صادقانه وڅېړل شي، په خطاګانو اعتراف وشي او له دې لارې، خشونت او غچ اخیستنې ته بهانې له منځه ولاړې شي. ددغې غچ اخیستنې اصلي بیه زموږ خویندې او وروڼه، زموږ ولسونه او نسلونه ورکوي. اوس باید هدف دا وي چې د بې اعتمادۍ فضا پورته او له دې لارې، نهیوازې اوسنيو، بلکې خپلو راتلونکو نسلونو ته سوله، مثبت امنیت او ملي وحدت تضمین کړو. هموطنان، خون و خشونت دومدار، روان جمعی ما را پیهم صدمه زده و شاید دیگر زمان آن فرا رسیده باشد که همه با هم، استفاده از آن به عنوان وسیله حصول به اهداف سیاسی را رد کنیم. استفاده معقول از فرصت موجود میتواند داستان نیم قرنه خون و آتش در کشور را به تاریخ تحویل دهد، مشروط بر اینکه بعنوان حربه ای برای حصول اهداف گروهی توسط طالبان مورد استفاده قرار نه گیرد. اکثریت آنها نیز شاید اکنون درک کرده باشند که گذار به یک امنیت پایدار، خواست ملی است و اگر با وجود واقعیت های عینی کنونی تحقق یافته نه تواند، مسوولیت عواقب آن بر دوش رهبران این گروه خواهد بود. اما برای رسیدن به این هدف، طالبان باید نخست با خود، در گام دوم با دین مقدس ما - اسلام که مخالف خشونت است، و بعد با ملت افغان صلح کنند. له اسلام سره د طالبانو سوله به د دین په پلمه د وطن، افغانانو او نړۍ په ارتباط د هغوی تنګ نظري له منځه یوسي او سترګې به یې هغو لارښوونو ته پرانستل شي چې پاک خدای (ج) خپل منلي رسول (ص) ته په قرآن شریف کې اورولې دي. د دوی اعمال او سیاستونه له ډېرو قرآني احکامو سره په ټکر کې راځي. د مثال په ډول، د الغاشیه سورت په ۲۱ آیت کې صریح الهي حکم دی چې تفسیر یې داسې راځي: «په یاد ولره چې ته نورو ته د یادونې او نصحیت له پاره استول شوی یې، نه ددې له پاره چې پر هغوی مسلط شې یا قضاوت وکړې. مجازات او مکافات هر چاته، په آخرت کې د الله (ج) له خوا ورکول کېږي». خو طالبانو د مکافاتو او مجازاتو الهي حق ځان ته اخیستی، لکه هماغسې چې یې د خلکو دونیایی حقوق د اسلام په نامه له هغوی ضبط کړي دي. خویندو او وروڼو، موږ غوښتل افغانستان د آسیا په متحرک زړه تبدیل کړو، پر نورو د تکیې پرځای، هغوی په ځان تکیه کړو، خو له بده مرغه د سمسورتیا دغه کاروان په نیمه لار کې ودرول شو. تاسې اوس حق لرئ له طالبانو وپوښتئ چې دوی څه غواړي او څنګه یې غواړي عملي کړي. کوم حالت ته چې دوی افغانستان ورساوه، آیا فکر کوئ دغه زړه به متحرک او ژوندی پاتې شي؟ همدا اوس هېوادونه هغه نړیوال بحران ته په تابیا بوخت دي چې پر جهان خپور دی او تر ډېرو کلونو به پاتې وي. آیا طالبان ددغه بحران په ژورتیا پوهېږي؟ آیا له هغه سره د مخامخېدو بشري، مالي او تخنیکي امکانات یې سنجولي دي؟ ځواب منفي دی، ځکه دوی د دین په نامه له ملت او دین سره په شخړه دي. د افغانستان طبیعي ثروت یې د عاجلې ګټې له پاره لیلام کړی او له دې امله یې ځان له تاریخي مسوولیت سره مخامخ کړی دی. نه طالبان دا مشروعیت او حق لري چې د افغانستان کانونه په پټو معاملو چاته ورکړي او نه بهرني هېوادونه او شرکتونه دا حق لري چې د مشروعیت په خلا کې د هېواد زېرمې تالا کړي. زموږ جغرافیه، زموږ فضا، زموږ اوبه، زموږ چاپېریال او نور، زموږ د کانونو غوندې ډېر ارزښتناک دي او هره ذره یې دقیق پام او ساتنه غواړي. هموطنان، در اینجا میخواهم از افغانان متواری در کشور های دیگر به خاطر خدمات صادقانه شان به مردم اظهار سپاس کنم که با زحمات خود عزت و آبروی افغانها را تامین کردند. اکنون هم با وجود دوری فزیکی، آنها هر لحظه در کنار وطن و مردم خود قرار دارند و دردی را که مردم در داخل متحمل می شوند، اینها در غربت به دوش می کشند. تجربه جهانی دیاسپورا همواره شاخص های مثبت و منفی داشته که افغانها نیز از آن مستثنی بوده نمی توانند. در حالیکه آشنایی با جهان باعث رشد فکری و مسلکی شده است، خلای ایجاد شده، زمینه دامن زدن به نفاق ملی توسط بعضی ها را نیز مساعد ساخته است. اما افغانهای مقیم خارج نه باید حق نمایندگی خود را به یک حلقه کوچک نفاق افگن بسپارد. شما باید وسیلهٔ یک اندیشه سازنده شوید تا ازین حالت بیرون بیایید. خوشبختانه فرصت ها و چاره های زیادی برایتان میسر است که از آن به نفع جامعه خود در خارج و داخل استفاده نمایید. یکی از این راه ها، دیجیتل سازی و کار روی ایجاد یک افغانستان دیگر در فضای مجازی است که محور تجمع هموطنان ما در خارج شود. زندگی در غربت، هیچګاه برای هیچ کسی یک انتخاب طبیعی نه بوده است و به همین دلیل است که به قول مولانای بزرګ، «باز جویند روزگار وصل خویش». عودت منسجم و با عزت مهاجرین افغان از ایران و پاکستان در چهارچوب یک صلح پایدار، در صدر برنامه های کاری ما قرار داشت. اکنون تنها ثبات سیاسی، صلح پایدار و امنیت دوامدار امکان برگشت پنج ملیون مهاجر افغان، از جمله سیل مهاجرین ماه های پسین را فراهم کرده می تواند. خویندو او وروڼو، اوس ددې وخت رارسېدلی چې هېواد کې د لوبې اصول مشخص شي او هغه دا چې باید نتیجې ته ورسېږو چې څه غواړو. د نظام شکل او اساسي قانون باندې باید نتیجې ته ورسېږو؛ حدود د بحث باید واضح شي، خو فیصله باید ولس وکړي. همدا مشروعیت ته د رسېدو لاره ده. ولس له جنګسالارانو نه هم د پوښتنې حق لري چې ولې یې طلایي فرصتونه ضایع او خپل جېبونه او بانکونه ډک کړل. دلته زه له دې فرصت نه په استفادې غواړم په ډاګه ووایم چې تر هغو په ما پورې اړه لري، د افغانستان په سیاسي ډګر کې له جنګسالارانو سره یو ګام پورته کولو ته هم چمتو نه یم. خو د هغوی د سیاسي سرنوشت او هېواد کې د اوسېدو د حق په ارتباط فیصله د ولس لاس کې ده. په دې برخه کې یوه پاک احتساب ته اړتیا ده چې د سو‌ٔ استفادې عمق روښانه او بیا د هغې له مخې پرېکړه وشي. د طالبانو سیاسي ناتوانۍ او د ډېرو سیاستوالو مفکوروي افلاس روښانه کړه چې د مسالې حل د دوی تر وس پورته دی. موږ باید اوس ټوله هڅه ددې له پاره وکړو چې مشروع نظام زر جوړ او قانونیت تامین شي چې له موږ سره د ولس پاتې امانت ور وسپارل شي. دغه هدف ته د رسېدو له پاره یوې دریمې لارې ته اړتیا ده او زه، بې له دې چې د وطن له خیر پرته ځان ته څه وغواړم، چمتو یم په خپلو نظریاتو ددغې لار نقشې په جوړولو او بریالي کولو کې مرسته وکړم. ژوندی دې وي افغانستان زنده باد افغانستان یشه سین افغانستان

Ashraf Ghani

428,196 Aufrufe • vor 3 Jahren

د طالبانو مشر ملا هبت الله پخپل وروستي بيان کې پخپلو لاس لاندې کسانو په جديت د خپلو فرمانونو د عملي کېدو ټينګار کوي. دغه راز په دې وينا کې خپلمنځي اختلافاتو ته هم اشاره کوي او له خپلو کسانو غوښتنه کوي، چې اختلاف پرېږدي او سره يو ځای شي: «يو قدم هم د دين له تطبيق نه تېرېږم. د اختلاف يو قدم هم نشته. هغه ته چې کوم اسلام پېژنې زه پر هغه اسلام روان يم. پر دې اسلام، پر دې مذهب او پر دې عقيدې به سره روان يوو. يو بل سره لاسونه ورکړئ، رحم او شفقت وکړئ. پخپل منځ کې عقدې ختمې کړئ.» زاويه نيوز د کندهار د وروستۍ غونډې د جزيياتو خپرېدو خبر کې هم ويلي و؛ ملا هبت الله په دې وروستيو کې له خپلو کسانو څخه ناراضه دی، چې ولې د ده فرمانونه بشپړ نه تطبيقوي او د تفتيش لپاره يې کابل او ولايتونو ته پلاوي هم استولي دي.
2:17

د طالبانو مشر ملا هبت الله پخپل وروستي بيان کې پخپلو لاس لاندې کسانو په جديت د خپلو فرمانونو د عملي کېدو ټينګار کوي. دغه راز په دې وينا کې خپلمنځي اختلافاتو ته هم اشاره کوي او له خپلو کسانو غوښتنه کوي، چې اختلاف پرېږدي او سره يو ځای شي: «يو قدم هم د دين له تطبيق نه تېرېږم. د اختلاف يو قدم هم نشته. هغه ته چې کوم اسلام پېژنې زه پر هغه اسلام روان يم. پر دې اسلام، پر دې مذهب او پر دې عقيدې به سره روان يوو. يو بل سره لاسونه ورکړئ، رحم او شفقت وکړئ. پخپل منځ کې عقدې ختمې کړئ.» زاويه نيوز د کندهار د وروستۍ غونډې د جزيياتو خپرېدو خبر کې هم ويلي و؛ ملا هبت الله په دې وروستيو کې له خپلو کسانو څخه ناراضه دی، چې ولې د ده فرمانونه بشپړ نه تطبيقوي او د تفتيش لپاره يې کابل او ولايتونو ته پلاوي هم استولي دي.

ZAWIA NEWS

51,321 Aufrufe • vor 1 Jahr

اوس د نړیوالې پوهې او تجربو په رڼا کې دا بېخي شونې شوې چې په پنځو کلو کې یو نوی ځنګل راجوړ او د صحرا کېدو مخه ونیول شي. د جاپاني پوهانو په عقیده، که نوې ونې تر پنځه کلنۍ سمې وپالل شي، تر هغه وروسته خپله دومره رطوبت تولیدولی شي چې د وچېدو مخه یې ونیسي. آسانترین و ارزانترین راه سبز نگهداشتن درختهای تازه غرس شده در اقلیم های خشک، استفاده از سیلاب هاست که آب آن با مدیریت سیل بُرها،نخست ذخیره و بعد به ساحات جدید جنگلزار انتقال داده شود. این تجربه در نقاط مختلف جهان با موفقیت عملی شده است. دغه راز د مرحوم ډاکتر ناکامورا میراث چې د کونړ سیند ځینې برخې یې مهار او سواحل او دښتې یې د سیمه ییزو ونو او کم مصرفه موادو په کارولو زرغونې کړې، زموږ له پاره یو ارزښتناک لوست دی. د پخوانیو ځنګلونو د ساتنې او د نویو د زرغونولو له پاره په کار ده چې مسلکي پوهه له ولسي پوهې سره داسې ترکیب شي چې ولس د ځنګلونو ایجاد او د زرغونو سیمو پراختیا د تهدید پر ځای په خپله ګټه وبولي او په کې ښکېل شي. و این دقیق همان کاری بود که ما بعد از بازاریابی برای محصول جلغوزه، در قسمت تکثیر درختان آن با ایجاد قوریه ها و محافظت آنها از صدمهحیوانات محلی، مخصوصاً بزها با همکاری مردم ولایات جنوب شرقی کشور انجام دادیم. د ځنګلونو په برخه کې د نړیوالو تخنیکي او مالي امکاناتو جلب هم شونی دی، خو دا کار تر هغو چې په هېواد کې یو مشروع او ټولمنلی حکومت نه وي، نه شي کېدای. د ځنګلونو په اړه په دې دویم او وروستي پودکاست کې پر همدې موضوعاتو خبرې شوې دي. متن کامل این گفتگو و سایر معلومات مربوط به برنامه را به زبانهای پشتو، دری و انگلیسی از لینکهای ذیل دریافت کنید:
44:14

اوس د نړیوالې پوهې او تجربو په رڼا کې دا بېخي شونې شوې چې په پنځو کلو کې یو نوی ځنګل راجوړ او د صحرا کېدو مخه ونیول شي. د جاپاني پوهانو په عقیده، که نوې ونې تر پنځه کلنۍ سمې وپالل شي، تر هغه وروسته خپله دومره رطوبت تولیدولی شي چې د وچېدو مخه یې ونیسي. آسانترین و ارزانترین راه سبز نگهداشتن درختهای تازه غرس شده در اقلیم های خشک، استفاده از سیلاب هاست که آب آن با مدیریت سیل بُرها،نخست ذخیره و بعد به ساحات جدید جنگلزار انتقال داده شود. این تجربه در نقاط مختلف جهان با موفقیت عملی شده است. دغه راز د مرحوم ډاکتر ناکامورا میراث چې د کونړ سیند ځینې برخې یې مهار او سواحل او دښتې یې د سیمه ییزو ونو او کم مصرفه موادو په کارولو زرغونې کړې، زموږ له پاره یو ارزښتناک لوست دی. د پخوانیو ځنګلونو د ساتنې او د نویو د زرغونولو له پاره په کار ده چې مسلکي پوهه له ولسي پوهې سره داسې ترکیب شي چې ولس د ځنګلونو ایجاد او د زرغونو سیمو پراختیا د تهدید پر ځای په خپله ګټه وبولي او په کې ښکېل شي. و این دقیق همان کاری بود که ما بعد از بازاریابی برای محصول جلغوزه، در قسمت تکثیر درختان آن با ایجاد قوریه ها و محافظت آنها از صدمهحیوانات محلی، مخصوصاً بزها با همکاری مردم ولایات جنوب شرقی کشور انجام دادیم. د ځنګلونو په برخه کې د نړیوالو تخنیکي او مالي امکاناتو جلب هم شونی دی، خو دا کار تر هغو چې په هېواد کې یو مشروع او ټولمنلی حکومت نه وي، نه شي کېدای. د ځنګلونو په اړه په دې دویم او وروستي پودکاست کې پر همدې موضوعاتو خبرې شوې دي. متن کامل این گفتگو و سایر معلومات مربوط به برنامه را به زبانهای پشتو، دری و انگلیسی از لینکهای ذیل دریافت کنید:

Ashraf Ghani

72,291 Aufrufe • vor 2 Jahren

په بدخشان کې د جمعه خان فاتح عمل تاکتیک و که ستراتیژیک مخالفت؟ په بدخشان کې د طالبانو د قوماندان جمعه خان فاتح مخالفت د طالبانو سره یو تاکتیکي عمل و تر څو د طالبانو مخالفین په دغه سیمه کې په نښه او له منځه یوسي. د دې احتمال موجود و چې پاکستان د چترال له لارې د طالبانو یو شمیر مخالفین مسلح او د بدخشان او نورو شمالي سیمو کې د طالبانو په ضد چریکي جنګونه پیل کړي. د پاکستان هدف اوس هم د طالبانو په ضد یو کنترول مزاحمت دی او نه غواړي چې د طالبانو حکومت د امریکا د شین څراغ نه په غیر چپه کړي. په عین حال کې پاکستان د طالبانو په نامه ځینې مخالفې ډلې هم لکه ایران غوندې، غواړې چې د کنترول او نظارت لاندې ولري. یو شمیر قومي معتصبین چې د طالبانو سره یې مخالفت د طالبانو د کړنو او حکومتولې د طرز په اساس نه دی، هرې مسلې ته قومي رنګ ورکوي او د جمعه خان فاتح نه یې سمدستي سپین باز جوړ کړ. د هندوکش سیمې به ونیسي او د دوی قومي اجندا به په مخ یوسي. په نامه د مقاومت جبهې ځینو غړو ورسره اړیکې ونیولې چې د دوی په نوم مقاومت پیل کړي. یو شمیر په نامه مسلح مخالفین چې ځانونه استخباراتي او پوځي نابغه ګان ګڼي، تر اوسه د طالبانو په تاکتیکونو سر خلاص نه دی ځکه دوی د افغانستان سیاسي، اقتصادي او بشري جغرافیه نه پیژني او نه د جنګ خپل ابتکار لري. د تاکتیکي او ستراتیژیک کمیونیکشن په لحاظ بعضې وخت مخالف لورې خپل نفرو ته دندو ورکوي چې مخالفت وکړي تر څو د مخالفینو په صفونو کې ځای ونیسي، خپل مخالفین معلوم او د هغوي پلانونه شنډ کړي. د دغه په نامه مخالفینو د طالبانو سره یې مخالفت فقط د چوکۍ او قدرت لپاره دی نه د افغانستان د دایمي ثبات او سوکالۍ لپاره. مقاومت خو نشته، که د دوی مخالفت د افغانستان د دایمي ثبات او سوکالۍ لپاره وې، نو دوی به هیڅکله د پاکستان لمن ته بیا ځآنونه نه غورځولې چې د طالبانو په عوض د دوی حمایت وکړي ځکه دوی خو تر اوسه وایي چې طالبان پاکستانیان یا د هغوي ایجنټان دي. ښه که د پاکستان ایجنټي بده وي، نو بیا دوی ولې د پاکستان او ایران ایجنټې لپاره علني ټټر وهي او حاضر دي چې د هغوي د ګټو اجنډا عملي کړي. په سیاست کې مخالفت او حمایت باید یوازې د افغانستان د ګټو، د ولس د سوکالۍ او د اصولو په اساس وي نه د قومي، سمتي، ژبني اجنډاو په اساس. څو کاله د مخه مې تاجکستان کې د مقاومت په نامه ځینو مخالفینو ته وویل چې زمونږ مخالفت د طالبانو سره د اصولو په اساس دی چې د دوی موجوده پالیسي او د حکومتولۍ طرز د افغانستان د تباهې سبب ګرځي. خو ستاسي مخالفت د قدرت او شخصي ګټو لپاره دی. که نن طالبان درته شین چراغ وښایي، تاسي حاضر یاست چې د طالبانو سره د موجوده کړنو سره سره یو ځای شي ځکه په اصل کې ستاسي او د طالبانو په فکر کې توپیر نشته دی. خو مونږ او یا اکثریت ولس تر څو طالبان په خپلو کړنو او د حکومتولۍ په اصولو کې تغیر رانه ولي چې م زر ما ټوله د ملا وي، مخالفت ته به دوام ورکوو. هسې لاپې شاپې پکار نه دي چې طالبان نابودو، له منځه وړو، جنګ کوو هغه او دغه. که د طالبانو په پالیسې کې تغیر راشي، بیا د طالبانو په شمول، ټول افغانان کولې شي چې د اساسي قانون په درلودلو سره د یو ولسواکه، مشروع او قانونمند حکومت د سورې لاندې ټول په ګډه ژوند وکړي. افغانستان د نیابتي جګړو او افراطیت مرکز نشي. پدیتوګه د جمعه خان فاتح مخالفت د طالبانو سره یو تاکتیکي عمل و. دا باید ومنو چې د طالبانو ستراتیژیک کمیونیکشن او تاکتیکي عملونه هم د جمهوریت په وخت کې او هم اوس د طالبانو د مخالفینو نه ښه دي البته دا تاکتیکي ښه والې په دې معنی نه دی چې دوی به ولسي او نړیوال مشروعیت تر لاسه کړي او انجام به د دوی سقوط او د افغانستان بې ثباتي وي.
0:37

په بدخشان کې د جمعه خان فاتح عمل تاکتیک و که ستراتیژیک مخالفت؟ په بدخشان کې د طالبانو د قوماندان جمعه خان فاتح مخالفت د طالبانو سره یو تاکتیکي عمل و تر څو د طالبانو مخالفین په دغه سیمه کې په نښه او له منځه یوسي. د دې احتمال موجود و چې پاکستان د چترال له لارې د طالبانو یو شمیر مخالفین مسلح او د بدخشان او نورو شمالي سیمو کې د طالبانو په ضد چریکي جنګونه پیل کړي. د پاکستان هدف اوس هم د طالبانو په ضد یو کنترول مزاحمت دی او نه غواړي چې د طالبانو حکومت د امریکا د شین څراغ نه په غیر چپه کړي. په عین حال کې پاکستان د طالبانو په نامه ځینې مخالفې ډلې هم لکه ایران غوندې، غواړې چې د کنترول او نظارت لاندې ولري. یو شمیر قومي معتصبین چې د طالبانو سره یې مخالفت د طالبانو د کړنو او حکومتولې د طرز په اساس نه دی، هرې مسلې ته قومي رنګ ورکوي او د جمعه خان فاتح نه یې سمدستي سپین باز جوړ کړ. د هندوکش سیمې به ونیسي او د دوی قومي اجندا به په مخ یوسي. په نامه د مقاومت جبهې ځینو غړو ورسره اړیکې ونیولې چې د دوی په نوم مقاومت پیل کړي. یو شمیر په نامه مسلح مخالفین چې ځانونه استخباراتي او پوځي نابغه ګان ګڼي، تر اوسه د طالبانو په تاکتیکونو سر خلاص نه دی ځکه دوی د افغانستان سیاسي، اقتصادي او بشري جغرافیه نه پیژني او نه د جنګ خپل ابتکار لري. د تاکتیکي او ستراتیژیک کمیونیکشن په لحاظ بعضې وخت مخالف لورې خپل نفرو ته دندو ورکوي چې مخالفت وکړي تر څو د مخالفینو په صفونو کې ځای ونیسي، خپل مخالفین معلوم او د هغوي پلانونه شنډ کړي. د دغه په نامه مخالفینو د طالبانو سره یې مخالفت فقط د چوکۍ او قدرت لپاره دی نه د افغانستان د دایمي ثبات او سوکالۍ لپاره. مقاومت خو نشته، که د دوی مخالفت د افغانستان د دایمي ثبات او سوکالۍ لپاره وې، نو دوی به هیڅکله د پاکستان لمن ته بیا ځآنونه نه غورځولې چې د طالبانو په عوض د دوی حمایت وکړي ځکه دوی خو تر اوسه وایي چې طالبان پاکستانیان یا د هغوي ایجنټان دي. ښه که د پاکستان ایجنټي بده وي، نو بیا دوی ولې د پاکستان او ایران ایجنټې لپاره علني ټټر وهي او حاضر دي چې د هغوي د ګټو اجنډا عملي کړي. په سیاست کې مخالفت او حمایت باید یوازې د افغانستان د ګټو، د ولس د سوکالۍ او د اصولو په اساس وي نه د قومي، سمتي، ژبني اجنډاو په اساس. څو کاله د مخه مې تاجکستان کې د مقاومت په نامه ځینو مخالفینو ته وویل چې زمونږ مخالفت د طالبانو سره د اصولو په اساس دی چې د دوی موجوده پالیسي او د حکومتولۍ طرز د افغانستان د تباهې سبب ګرځي. خو ستاسي مخالفت د قدرت او شخصي ګټو لپاره دی. که نن طالبان درته شین چراغ وښایي، تاسي حاضر یاست چې د طالبانو سره د موجوده کړنو سره سره یو ځای شي ځکه په اصل کې ستاسي او د طالبانو په فکر کې توپیر نشته دی. خو مونږ او یا اکثریت ولس تر څو طالبان په خپلو کړنو او د حکومتولۍ په اصولو کې تغیر رانه ولي چې م زر ما ټوله د ملا وي، مخالفت ته به دوام ورکوو. هسې لاپې شاپې پکار نه دي چې طالبان نابودو، له منځه وړو، جنګ کوو هغه او دغه. که د طالبانو په پالیسې کې تغیر راشي، بیا د طالبانو په شمول، ټول افغانان کولې شي چې د اساسي قانون په درلودلو سره د یو ولسواکه، مشروع او قانونمند حکومت د سورې لاندې ټول په ګډه ژوند وکړي. افغانستان د نیابتي جګړو او افراطیت مرکز نشي. پدیتوګه د جمعه خان فاتح مخالفت د طالبانو سره یو تاکتیکي عمل و. دا باید ومنو چې د طالبانو ستراتیژیک کمیونیکشن او تاکتیکي عملونه هم د جمهوریت په وخت کې او هم اوس د طالبانو د مخالفینو نه ښه دي البته دا تاکتیکي ښه والې په دې معنی نه دی چې دوی به ولسي او نړیوال مشروعیت تر لاسه کړي او انجام به د دوی سقوط او د افغانستان بې ثباتي وي.

Shahmahmood Miakhel

20,867 Aufrufe • vor 2 Monaten

پنځه کاله پخوا چې جمهوریت حاکم وو، خو نن په ډېر افسوس سره د غازي امان الله خان روح بیا نارام دی. په امریکا کې د افغانستان د ۱۰۱مې کلیزې په ویاړ جشن دا نن چې موږ دلته په دې وطن کې داسې ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډه اوسېږو علت یې دا دی چې خپل وطن لرو، که دلته د چا پیغورونه اورو، که په کار ځای کې له یو چا یوه تېره بېره اورو، که په پاکستان کې د ماجره ناره درپسې وشي، که په سعودي کې د اجنبي ناره درپسې کېږي، بیا هم له ځان سره وایاست چې خیر دی، که مې بله هره ځمکه پردی کړي، د خپل پلار نیکه ټاټوبی خو شته. تاسې یې داسې تصور کړئ که ستاسې هېواد نه وي، او لکه د فلسطینیانو، اویغورو، کردانو او بلڅو یا د نړۍ د ځینو نورو ولسونو د سټېټ لیس وګړو په څېر بې وطنه وی. تاسې به څومره لوی اطمینان او څومره لوی ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډ له لاسه ورکړی وي. که څه هم د افغانستان تاریخ د لر او بر افغانانو د ملی مبارزو او اتلوالیو انداره ده او په دی لاره کې له میرویس نیکه را نیولی تر فقر ایپي وزیریستانی پوری کڼو مشرانو او اتلانو قربانی ورکړی. خو، موږ او تاسې په خپل تاریخ کې د دوو انسانانو د احسان ‌‌‌‌‌‌ډېر زیات پورهوړی یو. لومړی د احمدشاه بابا، چې د مملکت څښتنان یې کړو، او دوهم، د غازي امان الله چې د مملکت سیاسي استقلال یې بشپړ کړ. د دوی دواړو او د افغان ولس دغه کارونه ‌‌‌‌‌‌ډېر درانه او د سختو مبارزو او قربانیو محصول دی. لکه په لومړی ځل د یو باغ جوړول ‌‌‌‌‌‌او هغه باغ کې د ثمر لررونکې نیالګیو او ګلونو کرل ډېر ګران کار وي، ساتل یې هم زیار او کار غواړي خو دومره ګران نه وی. موږ تاسې ته هغوی دا دروند کار ترسره کړی دی، زموږ دنده د هغوی د میراث ساتنه او پالنه ده. لکه د یوه باغ ساتل چې د هغه باغ د یوې یوې ونې او یوه یوه نهال ساتل وي، د یوه ملت ساتل هم د یوه یوه فرد ساتل، پالل، تربیه کول او پاملرنه غواړی. زموږ آزادي هغه وخت ساتل کېدای شي چې زموږ هر فرد ازاد، په ملي غرور سمبال او د خپلواک نظر او فکر خاوند وي. زموږ د خویندو او میندو آزادي او د خپل برخلیک حق درلودل زموږ د خپلواکي د بشپړتیا یوه مهمه برخه ده. کله چې موږ د غازی امان الله خان د اصلاحاتو د ناتمام فصل یادونه کوو، هدف مو همدا دی چې د دې خاورې انسان په فکري، کلتوري، اقتصادي او امنیتي لحاظ په ځان بسیا او خودکفا شي. راځئ نن ټول د دې پرتمینې ورځې د لمانځلو په مناسبت ژمنه وکړو چې هر افغان به د بل افغان د ځان بسیاینې په برخه کې مرسته کوي. راځئ له خپل کور او کوڅې یې پیل کړو. په کور کې خور، لور، کشر ورور، په کلي کې تربور او کلیوال، او همداسې په هره کچه خپل افغان ته لاس ورکړو.متحد او خودکفا یې کړو، په پښو یې و دروو، غښتلی یې کړو او خپل ملی یووالی او مینه وښایو. د آزاد او خپلواک افغانستان په هیله!✨🇦🇫✨
0:37

پنځه کاله پخوا چې جمهوریت حاکم وو، خو نن په ډېر افسوس سره د غازي امان الله خان روح بیا نارام دی. په امریکا کې د افغانستان د ۱۰۱مې کلیزې په ویاړ جشن دا نن چې موږ دلته په دې وطن کې داسې ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډه اوسېږو علت یې دا دی چې خپل وطن لرو، که دلته د چا پیغورونه اورو، که په کار ځای کې له یو چا یوه تېره بېره اورو، که په پاکستان کې د ماجره ناره درپسې وشي، که په سعودي کې د اجنبي ناره درپسې کېږي، بیا هم له ځان سره وایاست چې خیر دی، که مې بله هره ځمکه پردی کړي، د خپل پلار نیکه ټاټوبی خو شته. تاسې یې داسې تصور کړئ که ستاسې هېواد نه وي، او لکه د فلسطینیانو، اویغورو، کردانو او بلڅو یا د نړۍ د ځینو نورو ولسونو د سټېټ لیس وګړو په څېر بې وطنه وی. تاسې به څومره لوی اطمینان او څومره لوی ‌‌‌‌‌‌ډا‌‌‌‌‌‌ډ له لاسه ورکړی وي. که څه هم د افغانستان تاریخ د لر او بر افغانانو د ملی مبارزو او اتلوالیو انداره ده او په دی لاره کې له میرویس نیکه را نیولی تر فقر ایپي وزیریستانی پوری کڼو مشرانو او اتلانو قربانی ورکړی. خو، موږ او تاسې په خپل تاریخ کې د دوو انسانانو د احسان ‌‌‌‌‌‌ډېر زیات پورهوړی یو. لومړی د احمدشاه بابا، چې د مملکت څښتنان یې کړو، او دوهم، د غازي امان الله چې د مملکت سیاسي استقلال یې بشپړ کړ. د دوی دواړو او د افغان ولس دغه کارونه ‌‌‌‌‌‌ډېر درانه او د سختو مبارزو او قربانیو محصول دی. لکه په لومړی ځل د یو باغ جوړول ‌‌‌‌‌‌او هغه باغ کې د ثمر لررونکې نیالګیو او ګلونو کرل ډېر ګران کار وي، ساتل یې هم زیار او کار غواړي خو دومره ګران نه وی. موږ تاسې ته هغوی دا دروند کار ترسره کړی دی، زموږ دنده د هغوی د میراث ساتنه او پالنه ده. لکه د یوه باغ ساتل چې د هغه باغ د یوې یوې ونې او یوه یوه نهال ساتل وي، د یوه ملت ساتل هم د یوه یوه فرد ساتل، پالل، تربیه کول او پاملرنه غواړی. زموږ آزادي هغه وخت ساتل کېدای شي چې زموږ هر فرد ازاد، په ملي غرور سمبال او د خپلواک نظر او فکر خاوند وي. زموږ د خویندو او میندو آزادي او د خپل برخلیک حق درلودل زموږ د خپلواکي د بشپړتیا یوه مهمه برخه ده. کله چې موږ د غازی امان الله خان د اصلاحاتو د ناتمام فصل یادونه کوو، هدف مو همدا دی چې د دې خاورې انسان په فکري، کلتوري، اقتصادي او امنیتي لحاظ په ځان بسیا او خودکفا شي. راځئ نن ټول د دې پرتمینې ورځې د لمانځلو په مناسبت ژمنه وکړو چې هر افغان به د بل افغان د ځان بسیاینې په برخه کې مرسته کوي. راځئ له خپل کور او کوڅې یې پیل کړو. په کور کې خور، لور، کشر ورور، په کلي کې تربور او کلیوال، او همداسې په هره کچه خپل افغان ته لاس ورکړو.متحد او خودکفا یې کړو، په پښو یې و دروو، غښتلی یې کړو او خپل ملی یووالی او مینه وښایو. د آزاد او خپلواک افغانستان په هیله!✨🇦🇫✨

Spozhmay Maseed

16,487 Aufrufe • vor 1 Jahr

امرالله صالح د افغان حکومت پر ضد د پوهنتون استادان او مشهورې څېرې د قومي تعصب خپرولو ته هڅوي په یوه غږیز کلیپ کې چې «هندوکش‌غږ» ته رسېدلی، د جمهوریت لومړی مرستیال او د شر او فساد ډلو يو تن کليدي مشر امرالله صالح د پوهنتون يوه استاد ته قومي تعصباتو ته د لمن وهلو او افغان حکومت پر ضد د تبلیغاتو سپارښتنې کوي. نوموړی استاد چې تر دې مهاله یې په عادي ډول خپل تدریس کاوه په کابل کې صالح د یو تن همکار په توسط دغه کار ته دعوت شوی دی چې وروسته د هغه کس له لارې امرالله صالح استاد نوید ته سپارښتنې کولې او حتی هغه جملې چې باید ویډيو کې یې ووايي هم د استاد لپاره برابرې کړې وې. استاد د امرالله صالح د همدې سپارښتنو له امله تحریک شوی و چې په پايله کې یې د امنیتي ځواکونو له لوري نیول شوی دی. رسېدلي معلومات ښيي، چې امرالله صالح یو شمېر نورو کسانو ته هم د ورته ویډیوګانو د جوړولو او خپلو ټولنیزو آدرسونو کې یې د خپرولو ويلي او په بدل کې یې ورته د پیسو او امتیازاتو ورکولو او حتی بهرنیو هېوادونو ته د انتقال ژمنې هم کړې دي، خو دغو استادانو ورسره نه ده منلې. په استادانو کې د کابل طبي پوهنتون، هرات پوهنتون، البيروني پوهنتون استادان او ځینو دارالعلومونو استادان شامل دي چې د داسې ډول ويډيوګانو د جوړولو سپارښتنه ورته شوې ده. ښکاري چې د امرالله صالح له لوري د دغه ډول فعالیتونو موخه یوازې د نظام پر ضد تبلیغ نه، بلکې د قومي او ژبنیو احساساتو پارول او د افغانستان د خلکو ترمنځ د بې باورۍ او اختلافونو زیاتول هم دي. عام باور دا دی، چې د پوهنتون استادان د ټولنې د علمي او فکري روزنې مهم مسؤلیت لري او د هغوی له علمي او ټولنیز نفوذ څخه د قومي تعصباتو، سیاسي تبلیغاتو او اختلافونو د پراخولو لپاره استفاده د علمي بنسټونو له اساسي موخو سره په ټکر کې ده. د سرچینو له قوله، استاد نوید الله فطرت منلې چې تحریک شوی او خارج ته د لېږد په بدل کې یې دغه څرګندونې کړي دي. هغه چې له افغانستانه د وتلو په حال کې و د اسلام کلا ساحه کې امنیتي ځواکونو نیولی دی. فطرت په خپلو کړنو پښېمانه دی او له حکومته غواړي چې و یې وبښي. #هندوکش‌غږ
0:48

امرالله صالح د افغان حکومت پر ضد د پوهنتون استادان او مشهورې څېرې د قومي تعصب خپرولو ته هڅوي په یوه غږیز کلیپ کې چې «هندوکش‌غږ» ته رسېدلی، د جمهوریت لومړی مرستیال او د شر او فساد ډلو يو تن کليدي مشر امرالله صالح د پوهنتون يوه استاد ته قومي تعصباتو ته د لمن وهلو او افغان حکومت پر ضد د تبلیغاتو سپارښتنې کوي. نوموړی استاد چې تر دې مهاله یې په عادي ډول خپل تدریس کاوه په کابل کې صالح د یو تن همکار په توسط دغه کار ته دعوت شوی دی چې وروسته د هغه کس له لارې امرالله صالح استاد نوید ته سپارښتنې کولې او حتی هغه جملې چې باید ویډيو کې یې ووايي هم د استاد لپاره برابرې کړې وې. استاد د امرالله صالح د همدې سپارښتنو له امله تحریک شوی و چې په پايله کې یې د امنیتي ځواکونو له لوري نیول شوی دی. رسېدلي معلومات ښيي، چې امرالله صالح یو شمېر نورو کسانو ته هم د ورته ویډیوګانو د جوړولو او خپلو ټولنیزو آدرسونو کې یې د خپرولو ويلي او په بدل کې یې ورته د پیسو او امتیازاتو ورکولو او حتی بهرنیو هېوادونو ته د انتقال ژمنې هم کړې دي، خو دغو استادانو ورسره نه ده منلې. په استادانو کې د کابل طبي پوهنتون، هرات پوهنتون، البيروني پوهنتون استادان او ځینو دارالعلومونو استادان شامل دي چې د داسې ډول ويډيوګانو د جوړولو سپارښتنه ورته شوې ده. ښکاري چې د امرالله صالح له لوري د دغه ډول فعالیتونو موخه یوازې د نظام پر ضد تبلیغ نه، بلکې د قومي او ژبنیو احساساتو پارول او د افغانستان د خلکو ترمنځ د بې باورۍ او اختلافونو زیاتول هم دي. عام باور دا دی، چې د پوهنتون استادان د ټولنې د علمي او فکري روزنې مهم مسؤلیت لري او د هغوی له علمي او ټولنیز نفوذ څخه د قومي تعصباتو، سیاسي تبلیغاتو او اختلافونو د پراخولو لپاره استفاده د علمي بنسټونو له اساسي موخو سره په ټکر کې ده. د سرچینو له قوله، استاد نوید الله فطرت منلې چې تحریک شوی او خارج ته د لېږد په بدل کې یې دغه څرګندونې کړي دي. هغه چې له افغانستانه د وتلو په حال کې و د اسلام کلا ساحه کې امنیتي ځواکونو نیولی دی. فطرت په خپلو کړنو پښېمانه دی او له حکومته غواړي چې و یې وبښي. #هندوکش‌غږ

VOH (Pashto)

18,377 Aufrufe • vor 1 Monat

د پاکستان له لوري د «رژیم» د بدلولو خبره یې اورېدلې ده ډېرو تښتېدلو بیا پاکستان ته لکۍ ښورول پیل کړي دي. ما ویلي وو چې پېغور به نه ورکوو؛ نه نه زه وایم هغوی ته به د تېښتي پېغور هم ورکوو چې د پاکستان ډول ته نڅېږي. د پاکستان پرلاس که له دې هیواده دبۍ جوړېږي موږ یې نه غواړو. اوس چې طالبانو له پاکستان نه د ځان د خلاصون هڅه وکړه؛ ځیني د قدرت عاشقان لګیا دي بیا یې کوښښ کوي چې د افغانستان واګې پاکستان ته ور وسپاري. هر هغه افغان یا د افغانستان هویت استعمالونکی خاین او جاسوس دی چې د پاکستان پر لاس د افغانستان د تغیر هڅه کوي. د هرچا چې طالبان نه دي خوښ په افغاني دودیزو لارو دې مخالفت وکړي؛ په افغاني دودیزو لارو دې واک ترې واخلي نوش جان دي شي. دا یاد ساتئ پاکستان په هیڅ ډول په هغه حالت کې نه دی چې د افغانستان نظام بدل کړای شي. پاکستان په پورونو کې غرق؛ په کورنۍ جګړه او سیاسي بې ثباتي کې ښکېل یو غیري جمهوري هیواد دی چې د افغانستان د نظام د بدلولو توان نه لري. د پاکستان له لاسه د مذهب د کنټرول تناب وتلی؛ ژر به په چیغو او فریاد د طالبانو پښو ته ور ولوېږي. پاکستان چې له طالبانو او پخوانیو مجاهدینو سره هم وفا ونه کړه دا له هیڅ افغان سره وفا نه کوي؛ دوی دربدره؛ وږی او مجبور افغانستان غواړي او دم ګړی ددې کار مخنیوي ته طالبان ولاړ دي او همدا د پاکستان لپاره لوی سر خوږی دی. هغه ټول کسان و غندۍ چې پاکستان ته لکۍ ښوروي؛ د هغه ټولو پخوانیو چارواکو د پخوانیو ظلمونو؛ فساد؛ خپلوي پاللو داستانونه رسوا او را وباسئ چې پاکستان ته لکۍ ښوروي.
5:22

د پاکستان له لوري د «رژیم» د بدلولو خبره یې اورېدلې ده ډېرو تښتېدلو بیا پاکستان ته لکۍ ښورول پیل کړي دي. ما ویلي وو چې پېغور به نه ورکوو؛ نه نه زه وایم هغوی ته به د تېښتي پېغور هم ورکوو چې د پاکستان ډول ته نڅېږي. د پاکستان پرلاس که له دې هیواده دبۍ جوړېږي موږ یې نه غواړو. اوس چې طالبانو له پاکستان نه د ځان د خلاصون هڅه وکړه؛ ځیني د قدرت عاشقان لګیا دي بیا یې کوښښ کوي چې د افغانستان واګې پاکستان ته ور وسپاري. هر هغه افغان یا د افغانستان هویت استعمالونکی خاین او جاسوس دی چې د پاکستان پر لاس د افغانستان د تغیر هڅه کوي. د هرچا چې طالبان نه دي خوښ په افغاني دودیزو لارو دې مخالفت وکړي؛ په افغاني دودیزو لارو دې واک ترې واخلي نوش جان دي شي. دا یاد ساتئ پاکستان په هیڅ ډول په هغه حالت کې نه دی چې د افغانستان نظام بدل کړای شي. پاکستان په پورونو کې غرق؛ په کورنۍ جګړه او سیاسي بې ثباتي کې ښکېل یو غیري جمهوري هیواد دی چې د افغانستان د نظام د بدلولو توان نه لري. د پاکستان له لاسه د مذهب د کنټرول تناب وتلی؛ ژر به په چیغو او فریاد د طالبانو پښو ته ور ولوېږي. پاکستان چې له طالبانو او پخوانیو مجاهدینو سره هم وفا ونه کړه دا له هیڅ افغان سره وفا نه کوي؛ دوی دربدره؛ وږی او مجبور افغانستان غواړي او دم ګړی ددې کار مخنیوي ته طالبان ولاړ دي او همدا د پاکستان لپاره لوی سر خوږی دی. هغه ټول کسان و غندۍ چې پاکستان ته لکۍ ښوروي؛ د هغه ټولو پخوانیو چارواکو د پخوانیو ظلمونو؛ فساد؛ خپلوي پاللو داستانونه رسوا او را وباسئ چې پاکستان ته لکۍ ښوروي.

Mirwais Afghan

24,180 Aufrufe • vor 10 Monaten

د ټ، ټوپک نصاب بنسټګر، د طالبانو د بريتانوي پاسپورټ لرونکی لابيګر او د دوی د اوبو او برېښنا وزارت سلاکار فاروق اعظم دغه وينا د جمهوري دولت پر مهال په سلام خانه ماڼۍ کې مخامخ ولسمشر غني ته کړې وه، خو نه يوازې چې هغه ونه نيول شو، بلکې په چکچکو هم بدرګه شو. نظر ته يې درناوی وشو. دا عمل، په جمهوري دولت کې په واقعي معنی د بيان ازادي او په دولت مشر مخامخ د انتقاد يو مثال دی، چې د جمهوري دولت او طالبانو نظام فرق ثابتوي. فاروق اعظم په هغه ورځ وويل، په جمهوري دولت کې لوی کندهار له زده کړو محروم شوی او د دې بې عدالتي لپاره نور جمهوري دولت د زغم وړ ندی او بايد چپه شي. تازه داسې راپورونه خپاره شوي، چې طالبانو خپل دغه لابيګر د زده کړو حق غوښتنې له وجې بندي کړی دی. ليکوال احسان الله پښتون نوموړي ته په ځواب کې ليکلي: «که پرون پښتانه له زده کړو محروم وو هم د همدې ډلې د جګړې له وجې و. نن هم چې پښتانه او ټول وطن له زده کړو محروم دی، د همدې ډلې د افراطيت او واکمنۍ له وجې دی. که پرون لوی کندهار څخه ۲۱۰۰ نجونو او هلکانو کانکور کې ګډون کاوه، نن څو تنه ګډون کولی شي؟ نن خو د نجونو زده کړې بشپړې بندې دي او هلکان د ملاکراسۍ له وجې په زده کړو له سره باور نلري. هغه مهال د جګړې او اور د لمبو په منځ کې شاوخوا يو سل او دېرش زره ګډونوالو کانکور کې برخه اخيستنه، نن يې واقعي شمېر څو ته رسېږي؟‌ اعظم صاحب، اوس خو درته معلومه شوه چې پرون د زده کړو مخالف څوک وو او نن څوک دي؟»
2:37

د ټ، ټوپک نصاب بنسټګر، د طالبانو د بريتانوي پاسپورټ لرونکی لابيګر او د دوی د اوبو او برېښنا وزارت سلاکار فاروق اعظم دغه وينا د جمهوري دولت پر مهال په سلام خانه ماڼۍ کې مخامخ ولسمشر غني ته کړې وه، خو نه يوازې چې هغه ونه نيول شو، بلکې په چکچکو هم بدرګه شو. نظر ته يې درناوی وشو. دا عمل، په جمهوري دولت کې په واقعي معنی د بيان ازادي او په دولت مشر مخامخ د انتقاد يو مثال دی، چې د جمهوري دولت او طالبانو نظام فرق ثابتوي. فاروق اعظم په هغه ورځ وويل، په جمهوري دولت کې لوی کندهار له زده کړو محروم شوی او د دې بې عدالتي لپاره نور جمهوري دولت د زغم وړ ندی او بايد چپه شي. تازه داسې راپورونه خپاره شوي، چې طالبانو خپل دغه لابيګر د زده کړو حق غوښتنې له وجې بندي کړی دی. ليکوال احسان الله پښتون نوموړي ته په ځواب کې ليکلي: «که پرون پښتانه له زده کړو محروم وو هم د همدې ډلې د جګړې له وجې و. نن هم چې پښتانه او ټول وطن له زده کړو محروم دی، د همدې ډلې د افراطيت او واکمنۍ له وجې دی. که پرون لوی کندهار څخه ۲۱۰۰ نجونو او هلکانو کانکور کې ګډون کاوه، نن څو تنه ګډون کولی شي؟ نن خو د نجونو زده کړې بشپړې بندې دي او هلکان د ملاکراسۍ له وجې په زده کړو له سره باور نلري. هغه مهال د جګړې او اور د لمبو په منځ کې شاوخوا يو سل او دېرش زره ګډونوالو کانکور کې برخه اخيستنه، نن يې واقعي شمېر څو ته رسېږي؟‌ اعظم صاحب، اوس خو درته معلومه شوه چې پرون د زده کړو مخالف څوک وو او نن څوک دي؟»

ZAWIA NEWS

21,281 Aufrufe • vor 1 Jahr